MENU

2022
gastenboek
Vrijdagmorgen 28 januari. Oh Klára wat een groot compliment geef jij mij, dank je wel!
Eerst was ik even stil toen ik het las en toen ik het voor de tweede keer las kreeg ik tranen in mijn ogen, het doet mij wel wat dus . . .
Maar toch ga ik het compliment terug kaatsen, jíj die zo mijn bewondering heeft hoe jij je, als Tsjechische, in zo'n snelle tijd de Nederlands taal hebt eigen gemaakt!
Dat is echt ongelofelijk, grammaticaal zo goed en slechts uiterst zelden kan ik je betrappen op een minimaal foutje en menig Nederlander kan een voorbeeld aan jou nemen!
Gisteren las ik een stuk van een universitair opgeleid iemand en zelfs in zijn boekje vond ik toch echt twee cruciale vervoegingfouten, en kijk, dát vind ik pas echt erg!
Tegenwoordig kun je daar niets meer van zeggen zonder uitgemaakt te worden voor een 'taalnazi', bah.

En uiteraard als wij in NL zijn maken wij een lange gezellige afspraak om weer uren bij te kletsen!

Dick reed net weg met de meiden en onze straat is een complete ijsbaan geworden, gisteren dooi, eind van de middag wat spettertjes regen, vannacht weer lichte vries er over heen en voila, de Jaap Edenbaan!
Net gaf mijn mobiel een seintje en kan ik vanuit huis precies volgen waar Dick met  de meiden is en kan ik poppie zien lopen, grappig toch!
En of de duivel er mee speelde, Roos was gister, zonder tracker een kwartier uit beeld en toen hij thuis kwam werd er direct nóg een tracker besteld voor haar . . .
Het nare met Roos is dat zij geen stereo hoort, zij is aan haar linkeroor doof geboren.
Dick vindt die goedkope trackers met een simkaart maar niks dus huppakee weer een Tractive.
En nu komt het, een week geleden was dat ding nog 14 euro duurder dan nu . . .
Gekke wereld.
En nu ga ik zo'n 20 teentjes knoflook schoonmaken, we krijgen gezellige eters vanavond en zal ik zorgen dat de wurmen geen kans krijgen bij ze!
En ook omdat de halsbandplaatjes niet meer klopten, weer nieuwe besteld.


----------
Donderdagmorgen 27 januari. Het was warm vanmorgen met de ochtendronde, wel +4.
Sinds gisteren zijn we aan het stoeien en uitproberen hoe de 'Tractive' werkt, de tracker aan de halsband van poppie.
Wat een leuk werk zeg en wat een mogelijkheden!
Gistermiddag had ik hem mee met een kort rondje en het ging goed maar inmiddels hebben we het beter door hoe alles werkt, erg leuk.
Heeft ook te maken met de wetenschap van die eindeloze bossen hier, zo achter ons huis is bijvoorbeeld ong. 28 km bos voor je weer  huizen tegen komt.
Maar ja, het fijnst is dus, geen stress meer als poppie even uit beeld is, daarbij we zijn haar ook nog nooit 'kwijt' geweest.
Roos is eigenlijk altijd in de buurt, maakt niet meer van die omwegen.
En zo gek maakt poppie het niet hoor, maar hoe ouder ik word des te ongeruster ook kennelijk.
Kijk nou, veiligheidsvestjes, een tracker aan de halsband,(extra vast gemaakt met een tiewrap) hoe veilig wil je het hebben want we zijn o zo bang een hondje kwijt te raken . . .

----------

Woensdagmorgen 26 januari. Scheelt nu met gistermorgen wel even 10 graden! Net boven 0 en ik hoor grappige geluiden, schuivend sneeuw over het dak en dan plofjes omdat de sneeuw op het terras valt.
Gisteren een heleboel voer voor het wild gekocht en het was nog even zoeken want de winkel waar wij het normaal kopen heeft het niet meer . . . einde seizoen.
Zoiets belachelijks, het is hier nog wel 2 maanden winter, dit doen wij volgend jaar anders, gelijk grotere voorraad kopen,.
Uiteindelijk hebben we wel alles hoor, vogelzaden, zonnebloempitten, pinda's, grote zak wortelen en 3 grote zakken wildvoer, het kan niet op . . .
Wat ik al eens zei, het is een kostbare geschiedenis al dat wild om je heen wat bijvoeren, maar we hebben er gewoon heel veel plezier van!
Kijk naar zo'n lief smoeltje en je begrijpt het!

Kijk, zijn geweitje begint alweer te groeien!

----------

Dinsdagmorgen 25 januari. Wandelingetje bij -9 vandaag, en opkomende zon, wat wil je nou nog meer?
Dít is pas winter en we zijn blij van die NL kwakkelwintertjes af te zijn . . .
Nou ja het is maar net waar je van houdt natuurlijk, maar ik heb nog nooit iemand gesproken die graag dat grijze kwakkelweer heeft!
Gisteren weer gezellig bijpraatuurtjes met Joke en Anne gehad en kwamen om een uur of 8 in de avond thuis.
We hadden de meiden mee dan hebben we ook geen haast om weer naar huis te gaan.
Direct gaan we via een mooie route naar Karlstad voor wat boodschappen en o.a. wildvoer.
Warm water in een fles mee voor de honden . . .
Ja het is even omschakelen hoor om in zo'n land te wonen, heerlijk toch!
Foto, uitzicht vanuit de huiskamer.


----------

Maandagmorgen 24 januari. De tijd vliegt werkelijk voorbij, de dagen alweer beduidend langer.
Schijf ik gisteren net dat de temperatuur in de nacht nog niet boven 0 geweest zijn en ja nu is het zover . . .
Het is momenteel 1+ en het gaat iets van 4+ worden, jammer van de sneeuw, maar ik heb al gezien dat het deze week wel weer kan gaan sneeuwen . . .
Dick is met de meiden weg en zij hebben nu alleen hun veiligheidsdekjes aan.
Eigenlijk heb ik vandaag niets te melden, geen bijzonderheden gehad of gedaan, daarom maar alleen een grappig fotootje van onze lievelingetjes achter in de auto want voor ik de auto gestart heb liggen zij al zo!
Natuurlijk Annemarie mag jij dat en weet ik ook zeker dat zij dit lezen!

----------

Zondagmorgen 23 januari. Sinds begin november is het hier 's nachts al niet meer boven 0 geweest en dat betekent altijd wandelen bij een min, heerlijk!
En, al meer gezegd, werkelijk altijd schone honden en dat betekent ook altijd een zandloos huis en nooit meer zand op de bank!
Goed, vanmorgen -4, beetje mistig, dus de bomen met een ijslaagje, voorzichtig zag ik zo af en toe de zon proberen door te komen, mijn god wat een sprookje toch hier en laat ik hopen dat mij dit nooit verveelt . . .
Ook vanmorgen, niet een echt dikke jas aan, geen muts oid, handschoenen halverwege uitgedaan, totaal windstil.
Nu weer thuis en uit elk raam hier zie ik bomen en geen takje beweegt er!
Gisteravond weer genoten van 'De Mol', ik was eigenlijk afgehaakt, vond de personen die meededen niet echt grappig, maar gisteren de draad weer opgepakt en vond het een prima uitzending en best spectaculair dat afzakken in die toren.
Vandaag komen Joke en Anne terug uit NL, ook weer gezellig.
Ik heb gisteren de decemberbladzijden afgemaakt en kun je HIER zien.
Ook zo leuk, gisteren 2 paartjes goudvinken, In het Zweeds, domherre, grappige naam en mooie vogels, een vinkensoort.

----------

Zaterdagmorgen 22 januari. Gisteren een rustige dag (lachen toch) gehad met gewoon wat gerommel in huis.
Hoewel Dick er vaak geen zin in heeft moeten er toch nog wat kleine en grote dingen gebeuren hier en moet ik er iets van zeggen wat niet in dank afgenomen wordt (stemmingverhogend dus)
Maar begrijpen doe ik het wel maar ik weet dat als het straks weer buitenzitweer is, de motivatie ook ontbreekt. 
'Ja jij zit lekker achter je computer', een gevleugelde uitspraak, is dan ook zo maar is eigenlijk bijna een kantoorbaan, wat je niet zou zeggen zo.
Maar gisteren heb ik wel de december/januari foto's bewerkt en kan ik nu gaan plaatsen hier.
Ook hebben we voor ogen dat wij dit jaar, zo'n ruim 2 maanden in NL vertoeven ivm de pup.
NEE nog steeds niets op komst hoor en we zouden zo graag meer zekerheid willen hebben en tevens weten wij als ex fokkers, dat je de natuur niet kunt dwingen en alles moet afwachten.
Wel wist ik altijd wanneer zo ongeveer de teefjes loops moesten worden maar ja hè, niet iedereen is hetzelfde . . .
Volgende week maar weer eens informeren . . .
Volgens mij hebben we dat nog niet eerder gehad, maar gisteren gewoon 4 reeën in de tuin die rustig rond lopen te stekkeren en te eten.
Eerlijk is eerlijk, het kost aardig wat pegulantjes om dat volkje te voeden!
Vannacht was poppie onrustig en gaf zelf twee zachte blafjes en als je dan ook kijkt hier rondom het huis, één en al dierensporen en op die plaatsen komen onze honden niet.
Wij zijn blij dat wij direct al de beslissing hebben genomen om hen alleen op de terrassen en via het omheinde stukje voortuin te laten komen, en wij zo voldoende gelegenheid hebben om wild te zien.
Ook liep er gewoon een ree kallempies an door de straat!
wel altijd oplettend!


Humor! Een ritje met de auto en kom je dit waarschuwingsbord op een afgelegen weggetje tegen, kinderen, dieren en 70*sers!

----------

Vrijdagmorgen 21 januari.
Lieve Peter en Astrid, totaal onverwachts, een paar dagen geleden, volgens mij eergisteren, spraken wij elkaar nog.
Wat waren we optimistisch en geloofden er zelf ook volledig in.
En dan nu dit, het plotselinge overlijden van die lieve Bowientje, zo plotseling.
We kennen elkaar goed, al vaker gezegd dat de liefde voor onze diertjes grenzeloos is en heel ons hart en ziel in beslag neemt en voelen wij ongelofelijk mee in wat voor situatie jullie nu zitten.
Heel veel sterkte en geef je verdriet en vele tranen de ruimte.
Elkaar spreken gaat nu even niet, té veel verdriet.
Dag lieve Bowientje

----------

Donderdagmorgen 20 januari. Neem nou gisteren, er was regen voorspeld en aangezien ik 4 verschillende weer apps op mijn mobiel heb, die elkaar volgens mij het licht in de ogen niet gunnen, en zij dit allen aangaven, geloofde ik dat . . .
Ja ik heb er 4 want dan kan ik kiezen welk weer ik het liefste heb en kies dan ook altijd de appp met de prognose die mij het meest aan staat . . .
Dus heb ik niet meer gekeken en wel mij de hele dag afgevraagd wanneer die regen nou toch eens kwam.
Het was 6 graden boven nul en de sneeuw ging goed smelten, er ligt hier namelijk nog steeds een aardig pak omdat het elke nacht vriest.
En toen Dick om een uur of 4 van de middagronde thuis kwam regende het inderdaad een beetje . . .
Om een uur of 6 ging het over in sneeuw en hóe, nou ongelofelijke gewoon!
Het ging waaien en we kregen een heuse sneeuwstorm, echt geweldig om naar te kijken!
Zelfs ons overdekte terras ligt onder de sneeuw en is er weer een dik pak gevallen, mooi weer die verse sneeuw!
En nu?
Een prachtige witte wereld, de zon schijnt wat het allemaal nog een extra tintje geeft!
Oh Nel bestaat die wolwinkel dan nog? Dat was toch vroeger in die tweedehandswinkel in het dorp? Is het nu op haar huissadres (heb wel bordje in de tuin gezien) en kun je daar zo naar toe dan?
Goh wat een toestanden in NL met die Voice ellende, jammer ik vond het een heel leuk programma maar ben allang afgehaakt vanwege de vele reclame tussendoor.
Het is natuurlijk ook totaal fout wat die mannen doen of hebben gedaan maar wordt het ook niet allemaal een beetje overtrokken door de dames (geldzucht, bekendheid?)
Als man heb je het tegenwoordig niet makkelijk meer, geen arm meer even om iemand heen of je wordt aangeklaagd.
Misschien ben ik dan nog ouderwets maar ik kan van zoiets niet van slag raken, het hoort er toch ook bij als je met elkaar om gaat.

Vanmorgen het eetkamerraaam

Het overdekte terras voor hield het niet sneeuwvrij met die storm!

----------

Woensdagmorgen 19 januari. Ha wat een leuke reacties op mijn 'wolverhaal', zelfs wil Anja wol naar mij opsturen, de lieverd!
Dank je voor je tip Cilia want inderdaad heb ik dé wol gevonden, ook in Zweden te bestellen en, hoewel ik geen breister (meer) ben, kwijlde ik bij al die leuke kleuren.
Vroeger heb ik trouwens veel gebreid voor de kinderen, ach jee, toen woonden we nog in een flat in Amsterdam Osdorp en zaten we met een groepje moeders beneden bij de zandbak met de spelende kindertjes te breien en elkaar breitips te geven!
Doen de huidige moeders dit soort dingen nog ofuhh geen tijd?
Gelijk nog maar even een leuke anekdote, we waren met 4 vrouwen gelijk zwanger en gingen met een oude lelijke eend naar zwangerschapsgymnastiek, de eend zakte totaal in, dat moet een komisch gezicht geweest zijn bij het in- en uitstappen . . .
Eigenlijk zou je heel graag willen weten hoe het met al die vrouwen en kinderen gaat, maar ik weet van de meeste alleen maar een voornaam, jammer toch.
Over tot het heden.
Even een omgevingsnatuur update, gistermiddag hadden we 5 reeën in de tuin, gaaf hè!
Ook was er gisteren een voor mij onbekende 'nieuwe' vogel en dat bleek een goudvink te zijn, maar het vrouwtje.
Dick heeft toen ik met de meisjes op pad was nog een mooie foto van het mannetje kunnen maken waar ik dan weer heel blij mee ben.
Doordat je hier zo bij de natuur betrokken bent leer je ook veel want ik ga dan ook gelijk van alles opzoeken (lang leve internet!) en weet dat goudvinken relatief weinig te zien zijn, ze zijn schuw, leven in kleine groepjes of gewoon als paartje.
En juist die hebben we dus gezien!
Hier een foto van een paar uiterst relaxte, luie, lieve, tevreden honden.

----------

Dinsdagmorgen 18 januari. Tante Aurora begint een soort obsessie te worden, althans bij mij want Dick maakt zich er minder druk om, 'we hebben het namelijk al vaak gezien . . . '
Als hij dát zegt kan ik hem wel slaan maar doe ik niet hoor.
Gisteren een rustige dag maar hebben we dat niet altijd al?
Een aantal mensen figuurlijk rondom mij, houden zich bezig met sokken breien of anderszins creabea hun tijd te besteden.
Ik heb er eigenlijk ook best zin in, sokken breien of zo, Cilia in Frankrijk maakt echt de mooiste sokken in zulke leuke kleurige wol, ik kan er bijna niet onderuit meer.
Wel een 'dingetje' is dat ik hier nergens wol kan kopen of moet zo'n 65km rijden, trouwens ook een 'dingetje'(zal dit woord nu nooit meer gebruiken) dat ik een slijmbeursontsteking in mijn schouder heb (waar ik NL allang al een injectie in gekregen zou hebben maar de Zweedse arts geen zin in heeft, nutteloos vindt zij, gewoon een tijdje pijn lijden)
Volgens mij breit dat niet zo ontspannen . . . maar goed ik ga het wel proberen.
Gisteren weer aardig gecommuniceerd met NL, zo gezellig,o.a. beeldbellen wat mij dit keer nou eens aardig lukte
Zonder toestemming van Cilia plaats ik hier haar sokkenfoto en als zij het niet goed vindt hoor ik het wel en verwijder ik hem!


----------

Maandagmorgen 17 januari. Ja hoor Til, ik heb alles weer onder controle, maar had wel even tijd nodig om te verhapstukken dat ik mij zo kon vergissen.
Gisteren hebben we de hele dag in een soort spanning gezeten vanwege het Noorderlicht, het zag er veel belovend uit . . .
Het zou om 1 uur in de nacht wolkenloos zijn en de Aurorakracht zat op 4 en dat is aardig te zien dan.
Dick is geabonneerd op de app en krijgt een seintje wanneer het in de buurt goed te zien zou zijn, maar appje kwam maar niet.
En omdat ik vaak, tegen beter weten in, een optimist ben had ik weer ergens anders gezien dat het toch echt wel raak zou zijn om een uur of 1.
Het heeft veel moeite gekost om wakker te blijven maar het lukte dankzij Netflix, ik dan want Dick was zijn drone met het gebroken armpje vakkundig uit elkaar aan het slopen.
Wel zagen we steeds meer dat het groen, wat aan geeft hoe sterk het licht is, meer naar het noorden verdwijnen, maar nóg ging het er niet in bij mij dus . . .
Daar gingen wij, om 1 uur in de nacht, thermoskan met chocomel mee, het had ook weer licht gesneeuwd en op de weg zag je toen goed dat er geen andere idioten waren die op Aurorajacht gingen, en klommen wij de ijsberg op en af en weer op en weer af, ging goed en af en toe voelde je wat glijden, maar mag geen naam hebben.
We hebben tot 2.15 uur gewacht en vonden het welletjes en geen fluit gezien, jammer genoeg, het was echt wolkenloos, dus de ideale omstandigheid!
En wat hebben wij een takkespijt dat wij vrijdag niet zo attent geweest zijn, dit gebeurt ons echt niet weer.
Hondjes nog even op de berg laten plassen en op naar huis, het warme bedje in gedoken.
Helaas zijn wij geen uitslaapmensen, lukt ons echt niet, dus om 8 uur zaten we alweer aan het ontbijt.
Het is nu heel mooi weer, temperatuur rond 0 en net zijn de reetjes weer geweest.
Het doet ons zo goed dat je ziet hoe rustig zij hier door de tuin lopen, uit de emmer de wildbrokjes eten en langzaam weer weg lopen en ondertussen wat van de grond pakken en wat twijgjes plukken.
Zij voelen zich hier volkomen op hun gemak en dat willen wij juist ook!
Onze meisjes zijn nu lid van de 'gele hesjesclub', met oranje dus, vanwege het zicht, ik heb tegenwoordig geen rustig moment meer als zij uit mijn beeld verdwijnen want ik merk wel dat de jachtpassie hier behoorlijk is ontwikkeld . . .
Krijgen net een berichtje dat de 'trackers' voor aan de halsbanden onderweg zijn . . .
Ergens hebben wij er nog eentje maar weten niet meer waar. en dit zijn dus échte goede.

Kijk als ik hen nou altijd zo in het snotje had maar dat is niet (meer) zo!

----------

Zondagmorgen 16 januari.
Krijg nou wat, ik snapte niet waarom mijn leppie en mobiel maar op zondag de 16e bleef staan . . .
Hoor ik net van Dick dat het namelijk ook zondag de 16e is . . .
Sorry hoor, gaat het toeslaan bij mij of zo?
Voor de mensen die dus dit net lezen, ik had een maf stukje getikt wat ik alweer heb weggehaald, algehele verwarring, maar nu ben ik er uit hoor . . .
Ik was er werkelijk stellig van overtuigd dat het vandaag maandag was . . . gelukkig heb ik hier al vaker gezegd, geen verschil tussen een door de week dag of een zondag, altijd stil, geen verkeer.
Ja als je ook zo rustig woont gaan er veel van de dagelijkse dingen en ook veel ellende langs je heen, zo fijn, hier verder totaal niets te merken van C. toestanden!

----------

Zaterdagmorgen 15 januari. Stil in Zweden: ja. Saai in Zweden: nee.
Gistermorgen na de koffie, het was stralend mooi weer, blauwe wolkenloze lucht en zelfs wat wind, zijn we snel boodschappen gaan doen.
Het leek ons ideaal weer om nog eens op zoek te gaan naar de nog steeds vermiste zoon, de drone, omdat Dick wist waar het ongeveer moest zijn en had de boom gemerkt met een hondenpoepzakje . . .
De sneeuw was van de bomen gesmolten en we hoopten dat de wind hem naar beneden gekieperd had.
Maar eerst de boodschappen in Hagfors toen op de terugweg een grote verrassing, eigenlijk alweer dicht bij huis, daar stond moeder eland met een kind gewoon langs de kant van de weg!
We reden er langs, stukje verder omgekeerd en weer terug stond zij er nog, rustig aan de kleine takjes te eten, jeetje wat mooi toch!
Goed foto's kunnen maken terwijl zij ons regelmatig even aan keek en toen er een bestelwagen achter ons kwam staan werd het haar teveel en schoof zij met kind en al kalmpjes het bos in!

Dat was cadeautje nummer 1 vandaag!
Eenmaal thuis snel een boterhammetje en op zoek naar de verloren zoon.
We stapten tussen de bomen, zagen al snel de boom met poepzakje en . . . daar lag de drone aan de voet van de boom!
Natuurlijk wel beschadigd, gebroken armpje en een paar vleugeltjes die inmiddels al weer besteld zijn . . .
Het voelt inderdaad als cadeautje nummer 2 dat hij weer terug is omdat het een onbevredigend gevoel was dat hij ergens in de boom om ons huis hing en we niet zagen waar.
Vanmorgen ook weer iets aparts, na de wandeling reed ik door het bos en vlak voor mij stak een ree over met een vos op zijn hielen, 2 meter er tussen, ik denk zo maar dat reetje toch wel een prooitje voor vosje ging worden, ja ook vossen moeten eten.
Daarbij kan ik mij bijna niet voorstellen dat een gezonde ree zo maar te vangen is voor een vos.
Ben blij dat ik het vervolg niet gezien heb.
Tja en dan was er ook hier gisteravond prachtig noorderlicht te zien . . . en wij, stomme drollen als wij zijn, zaten gekluisterd aan de buis om weer een paar afleveringen te scoren van onze serie . . .
We zijn van plan om vanavond met de auto op pad te gaan, mits het niet bewolkt is.
De camper heeft nog geen dubbdäcks en vind, vooral ik dus, het niet verantwoord om er mee op pad te gaan, de gewone doorgaande wegen zijn prima berijdbaar maar de wat kleinere wegen en vooral als je het hogerop wilt zoeken, zijn totale ijsbanen.

O ja heel belangrijk, vanaf vandaag heb ik een nieuw telefoon nummer en e mailadres, ben overgegaan op een Zweedse provider.

Mobiel: +46 700389755
Email   : zwartvon@gmail.com

----------

Vrijdagmorgen 14 januari. Sorry voor gisteren geen krabbel, geen tijd.
Tijdens de ochtendwandeling vond poppie het nodig om nog een extra rondje te maken zonder mijn toeziend oog . . . tenenkrommend heb ik staan wachten met mijn oortjes gespitst en hopend dat ik geen enge geluiden zou horen en gelukkig kwam zij blij, onbeschadigd met een lange lap tong uit dat schattige mondje aan rennen.
Kon mij nog net verkleden en hondjes eten geven toen Jan en Nel op een bakkie kwamen.
We hebben zo geanimeerd (oef wat zeg ik dat netjes) gepraat over hun nieuw aan te schaffen camper dat de tijd totaal aan ons voorbij gegaan is.
Toen zij opgestapt waren keek ik op de klok en moest echt even nadenken of dat wel klopte, 14.30 uur . . .
Volgende keer een bakkie soep oid hoor mensen . . .
Ja en toen was het ook alweer tijd voor de middagronde voor de spikkels.
Inmiddels weten wij ook dank zij onze onvolprezen MarijkeO, die notabene zelf op vakantie is en toch de krabbels leest, dat de voetstapjes onder en rond ons terras niet van een vos maar van een das zijn!
Ik weet het, het is écht tijd voor een wildcamera maar ja hè . . .
Ha dank je Peter en Astrid voor de update over jullie spikkels en ik ben blij dat het allemaal goed gaat, jeetje die Bowientje zeg, die gaat ook maar lekker door, zo willen we het zien!
Is de Frankrijkvakantie ook alweer geboekt voor dit jaar?
Bij ons volgende NL bezoek staan jullie hoog op de lijst hoor!

JIPPIE aankomst wandeling wolvenpad!

----------

Woensdagmorgen 12 januari. Nou en of, er kwam sneeuw en niet zo'n klein beetje ook, urenlang gaf het weer een prachtig beeld buiten!
Maar ja, ook vannacht was het +1 en nu dan even nog -1 dus het grote smelten kan gaan beginnen.
Poppetje was vannacht zeer onrustig en ik hoorde haar diverse malen door de kamer lopen en als ik ging kijken zat zij voor de terrasdeur naar buiten te staren en dan weten we het wel, er loopt wild langs het huis.
Voor de gewone reeën doet zij dit eigenlijk niet meer dus dacht ik aan elanden.
Ik heb haar wel even naar buiten gelaten en verder dan de terrassen en het omheinde 'hondenstukje' kan zij niet en zij stond roerloos met haar neus in de hoogte tot ik haar weer binnen riep en toen trad bij haar de rust in.
Gelijk op sporen gaan kijken vanmorgen maar geen elanden maar het leek wel of er een kudde reeën door de tuin gegaan was!
Vooral nu er sneeuw ligt kun je zo goed zien welke paden zij nemen, een erg leuk gezicht.
Gisteren kwamen wij ineens tot het besef dat wij sinds wij hier wonen, nu toch alweer 9 maanden, zij echt niet één keer smerig geweest zijn, geen modder hier!
Dat betekent dus ook totaal geen zand meer in huis, dat mag toch wel even vermeld worden vind ik, wat heerlijk!
Gisteren weer even 2 fotobladzijden gemaakt KLIK HIER
O ja net ontdekte Dick dat er vossensporen langs en onder het terras doorlopen, dus dát is wat poppie hoorde vannacht!

----------

Dinsdagmorgen 11 januari. Een grijze dag vandaag want vanmiddag komt er weer sneeuw, tenminste als ik de weerapp kan geloven.
Het was behoorlijk koud op de berg, er stond zowaar een ijzig windje, een voorbode van ander weer want ook hier gaat de temperatuur van de week toch echt boven nul komen, jammer want dit willen wij helemaal niet.
Inderdaad Ardi die rode jasjes zijn voor ons ideaal met die spikkels!
Zeker omdat ik vanmorgen op een bepaald punt, terwijl ik poppie niet in het snotje had, een schot hoorde, gelukkig wel op een afstandje maar toch.
Mijn meiden zijn niet bang voor die geluiden en omdat ik er toch niet gerust op was, riep ik haar en kwam zij aan zeilen gelukkig en ben ik maar omgekeerd.
Toch geeft dan zo'n knalrood jasje wel een veilig gevoel, wat ik normaal gesproken nooit in deze kleur gekocht zou hebben, er was toen geen andere kleur meer, want ook voor jagers van een hele afstand in de sneeuw zichtbaar!
Zojuist een enorme klap als een lawine, wat het ook eigenlijk is, kwam vanaf het dak een lading sneeuw naar beneden op het terras.
Net als boven de ingang voor het huis moeten ook hier achter nog daksneeuwrekken komen, een klusje voor de zomer!

----------

Maandagmorgen 10 januari. Gisteren hadden we ons veel voorgenomen maar omdat er niemand met een zweep achter ons staat, hebben we toch andere dingen gedaan dan wij van plan waren.
Dick is nog diverse malen vanaf verschillende punten naar de drone gaan zoeken maar 0 op het rekest, jammer maar niks aan te doen.
Ach zeg ik dan, het is maar materiaal wat vervangen kan worden . . .
Goh ja je moet toch wat positiefs zeggen op zo'n moment wanneer je husband in de mineur is . . .
Wel de hele avond gebingewatched . . . de Zweedse serie 'Vår tid är nu', leuke serie over familie intriges zonder bloed vergieten.
Ook geen muren geverfd, wel wat afgeplakt en ik heb nog een november fotobladzijde gemaakt over de reetjes.
KLIK HIER en ben stellig van plan om vandaag verder te gaan, ik heb werkelijk honderden foto's en de één nog mooier dan de ander.
Net heb ik zeker een kwartier met fototoestel voor het eetkamerraam gehangen, Dick had net de reeënvoeremmer gevuld, hij reed met de auto weg en daar kwamen ze, het echtpaar ree.
Maar wat ik wel gezien heb dat moeder ree, dus het reegeitje, niets in te brengen heeft bij pa, als hij uit de emmer staat te eten moet zij opzouten wat zij dan ook snel doet, emancipatie is nog niet doorgedrongen bij de reeën.

----------

Zondagmorgen 9 januari. Het heeft gisteren enorm gesneeuwd en wilde ik graag een dronefoto van ons huis hebben en daar ging Dick mee aan de slag.
Tja en toen is gebeurd waar wij eigenlijk al die tijd al een beetje hufterig voor waren, drone is in een boom vast komen te zitten en dé grote vraag: welke boom?
De eerste tijd gaf hij nog zachte piepjes maar dat stopte toen de batterij leeg was, ook de reden waarom Dick hem terug naar huis stuurde vanuit de lucht . . .
Er zit ook een klein rood knipperlichtje op maar was niet te zien, misschien scheen dat net naar boven of zo.
Het sneeuwde daarbij ook nogal en wel weet Dick waar hij ongeveer moet hangen, maar ga er maar aan staan, zoeken in een besneeuwd bos . . .
Maar ik ken hem en hij zal niet eerder rusten voor hij hem gevonden heeft.
De stemming raakte dus onder het vriespunt passend bij Zweden zullen we maar zeggen.
Vanmorgen gewandeld op een alweer maagdelijk pad met alleen voetprints van de hondjes en van mij, het is -3, ik had mijn dunste winterjas aan, geen sjaal, geen muts en mijn handschoenen moest ik uit doen . . .
Geloof het of niet.
Voor vandaag hebben we de kamermuur verven op het programma staan . . .

Eigenlijk hoeven zij bij -3 geen jasjes aan maar het geeft mij een veilig gevoel in zo'n afgelegen bos, ze zijn zo zichtbaar

----------

Zaterdagmorgen 8 januari. Ik hoop dat de link naar de krabbels goed werkt.
Langzamerhand, vooral niet te snel, zijn we de kerstspullen aan het opruimen.
Maar één ding mag voorlopig blijven en dat is de kerstboom buiten op het terras, we raken er niet op uit gekeken, een levensgroot schilderij, maar dan echt, voor de terrasdeuren buiten.
Al veel foto's van gemaakt en hij staat na heel veel sneeuw, in volle glorie mooi te zijn!
's Avonds met de buitenlamp aan, dit is zo prachtig en komt zeker door de sneeuw die al sinds gisternacht valt, dan weer even hard en dan weer fijne sneeuw en zo gaat het vandaag nog door ook.
Onze kerstkaarten zijn dit jaar de mist in gegaan maar ik beloof iedereen eind van dit jaar een prachtige kaart en weer eigenhandig gemaakt . . .
Werkelijk we leven in een sprookjeswereld, precies zoals wij het bedacht hadden.
Wat een natuurcadeaus, ook al zo'n mooie zomer gehad, zo Zweeds!
Jeeeee ik kijk net naar buiten en er valt nu heel veel sneeuw, dikke vlokken wat wegens gebrek aan wind, loodrecht naar beneden vallen!
Ik ga kijken of ik er een foto van kan maken.
Is gelukt en het sneeuwt inmiddels enorm!
O ja gisteren een weer voor ons onbekend vogeltje, beeldschoon maar toch eigenlijk zo gewoon, een goudvink mannetje, prachtig rood met een zwart bolletje en was moeilijk te fotograferen.
Hij was snel maar ik niet want kaartje fototoestel zat nog in mn leppie . . .

----------

Vrijdagmorgen 7 januari. Zo weer rust in de tent, jammer was heel gezellig maar zo ook wel weer lekker.
Gisteren een prachtige zonnige dag gehad en dat was erg leuk bij onze acties voor die dag.
Vooral het uitstekende vergezicht vanaf de uitzichttoren in Hagfors en uiteraard ook lekkere kanelbulle gegeten!
Om 16.15 uur vertrokken onze kinderen weer en dan blijf je toch wel even achter met een leeg gevoel.
Over tot de orde van de dag.
Wij moesten gisteren wel even op ons hoofd krabbel bij het nieuws (blèhhhhh) van RTL , met name het weer dan.
Te zien was op de overzichtskaart dat het bij ons blauw was maar -1 terwijl de thermometers hier op -13 stonden en het snot in je neus bevroor!
Kunnen we dan niemand meer vertrouwen alleen onszelf?
Helaas maken wij ons toch nog steeds druk om allerlei politieke beslissingen in NL, &^%$#
Djiee eigenlijk was die lange periode zonder tv wel lekker rustig en merken we wel dat wij nog veel moeten afleren omdat wij daar niet meer wonen.
Voor de komende dagen staat er hier veel sneeuw op het programma en net zo schattig, een reetje stond te eten en zijn rug was helemaal wit van de sneeuw!
Grappig, ik zit nu aan de eettafel bij het raam te tikken en telkens komen er koolmeesjes op 50cm afstand van mij eten uit het raamvoerbakje!
De komende dagen zal ik de site weer updaten!
nou doeiii 

----------

Donderdagmorgen 6 januari. Gisteren ook nog de bijna bevroren waterval en het oude ijzer industriegedeelte van Munkfors bekeken en dat viel heel goed in de smaak bij Marc en Natas, zij houden van dit soort historische culturele dingen.
Omdat wij gistermorgen met z'n vieren gewandeld en dit bekeken hebben zijn zij gistermiddag nog met de kinderen daar naar toe gegaan, noem het maar een soort educatie . . . .
Daarna kwamen zij weer hier en hebben uitgebreid koffie gedronken en had ik een soort 'lopend buffet' gemaakt.
Ja hartstikke gezellig natuurlijk maar ook echt druk en toen zij om een uur of 9 weer naar hun 'eigen huis' gingen waren wij behoorlijk afgedraaid.
Wij zijn niet veel gewend en ons normale leven is altijd heel rustig.
Het zijn werkelijk geweldig leuke kinderen die ook alle drie houden van handjes uit mouwtjes steken en pakken zelf letterlijk en figuurlijk veel op.
Je hoeft hen niet te porren maar zien in de keuken ook uit hen zelf dingen die zij kunnen doen voor je, erg leuk om hen gewoon eens een aantal dagen samen bij ons te hebben!
Hoewel het geen echte dierenmensen zijn is hun waardering voor onze spikkels wel enorm gegroeid deze dagen en dat kan ook niet anders, die hondjes zijn zo ontzettend lief daar kún je niet om heen!
Nu is Dick met Natas en Merlijn met de hondjes wandelen en straks gaan we nog naar Ekshärad om het mooie houten kerkje te bezoeken, wat tot 12 uur open is.
En ja aan alles komt een eind en vanmiddag vertrekken zij weer naar Stockholm waar zij vannacht in een hotel slapen om morgen weer naar NL te vliegen want Natasja heeft zaterdag weer dienst.
En dan zijn ook voor ons de drukke feestdagen weer voorbij.
Het is nu trouwens -11, er ligt een mooi sneeuwdek en vandaag zal de hele dag de zon schijnen, ook weer fijn toch!

----------
Woensdagmorgen 5 januari. Zo leuk, net een wandeling met zoon en schoondochter in een prachtige witte wereld, vannacht weer behoorlijk gesneeuwd wat het nu trouwens ook nog doet.
Wij zeiden net al tegen elkaar, ons zomerbezoek heeft het getroffen met het mooie zomerweer en het winterbezoek maakt de echte Zweedse winter mee!
Alles is mooi met een sneeuwlaag en ook voor hen grappig, al die dierensporen en daar is ook Natasja erg in geïnteresseerd, sluit zo mooi bij ons aan.
Gistermiddag aan het ons vertrouwde plekje aan het Stor En weer vuur gemaakt en bbq, voor hen sowieso natuurlijk heel apart!
De vogels vliegen hier weer af en aan, zowel aan de voor- als achterkant van het huis en ook de reeënbrokkenbak is elke dag weer leeg.
Veel tijd om te observeren hebben we niet met bezoek, dan is het toeval als je de reetjes ziet, want zij komen ook overdag gewoon.
Het is ook zo leuk dat onze honden zich totaal verweven met het bezoek op de bank en proppen zich er gewoon tussen in.
Haha eigenlijk best makkelijk een dokter in je huis want Natas heeft mijn, toch gekneusde teen, vakkundig ingetapet, was nodig volgens haar.
Grappig ook dat zij onze kleindochter Madelief, student geneeskunde, de anamnese heeft laten doen van wat er mogelijk met die gekke teen aan de hand is, mwahh dat ging er professioneel aan toe en leuk om te zien!

----------


Dinsdagmorgen 4 januari.
Nou dat werd een latertje gisteren, vannacht om 1.45 uur kwamen onze kinderen pas hier aan en tot onze grote verrassing was kleindochter Madelief ook mee!
Het laden van de elektrische auto hier in dit tamelijk dun bevolkte stuk van Zweden bleek geen eenvoudige opgave midden in de nacht . . .
Neem daarbij de ijzige gladde, donkere wegen en dan is je tempo laag hoor.
Kijk, dat proberen wij onze bezoekers toch echt uit te leggen, het rijden in Zweden is zo anders dan in NL. het wordt echt onderschat.
Met je NL brein denk je 'ach die 300km trap ik zo even weg met mijn snelle auto' en ja dat kun je hier echt wel vergeten, zelfs met een 4wheeldrive Jaguar!
Bergachtige kronkelige wegen, het idee van het vele wild maakt dat zelfs wij niet graag in het donker rijden.
Wij vinden het nog net acceptabel om van Joke en Anne naar ons huis te rijden, zo'n 6,5 km!
Je hebt hier geen autobanen en alles is tweebaans en er wordt hier niet gestrooid met zout maar met zand.
We waren blij dat zij aan kwamen want bij mij begonnen al de akeligste scenario's rond te zingen in mijn hoofd.
Gingen dus pas om 3 uur naar bed.

----------

Maandagmorgen 3 januari. Je hebt helemaal gelijk Cilia, afscheid nemen is heel naar vooral als het je kind is maar ook bij vrienden heb ik het maar ietsjes minder zwaar.
Toen de trein weg reed had ik er wel achter aan willen rennen of hem tegen willen houden, maar ben daar toch maar niet aan begonnen, ik geloof niet dat ik daar sterk genoeg voor ben . . .
Grappig want Dick en Wendy hadden een to do lijstje gemaakt en maar 1 ding niet aan toe gekomen en dat komt dan van de zomer wel.
Veel tijd om te simmen hebben we niet want vandaag de boel in orde maken voor Marc, Natas, Merlijn en Berend.
Wij hebben voor hen het huis hier aan de overkant voor een aantal dagen gehuurd, ons huis heeft geen plaats om 4 extra personen te huisvesten en daarbij, dit is wel zo makkelijk natuurlijk, voor hen en voor ons.
Net weer gewandeld op de berg en de weg was weer net een ijsbaan maar ik heb hem wel gewoon gereden en niet eens met samen geknepen billen, het went allemaal.
Het is vandaag boven 0 en dat vinden wij niet leuk, en ik heb gezien dat het vanaf vannacht weer gaat vriezen, hiephiephoera en vooral omdat ik net een appje van Wendy kreeg, hoe wandelmotiverend het weer in NL weer is en dat zij erg moet omschakelen . . .

Daar gaat zij . . . laat mij maar even met rust . . .

----------

Zondagmorgen 2 januari.
Een dag met een traan, nou veel tranen dan maar, is bij mij net zo makkelijk en momenteel een klomp in mijn maag.
Wendy vertrekt straks weer.
Het  voelt zwaar om weer afscheid te nemen van je dochter, ondanks haar leeftijd, dat telt gewoon niet.
Nu is zij met Dick met de hondjes weg en om 10.45 uur vertrekken wij naar Karlstad waar wij haar op de trein zetten.
De week is omgevlogen.
Gisteren hebben zij weer een mega wandeldag gehad, nee ik ga dan niet mee, mij te lang en te ver, die beker gaat aan mij voorbij.
In de ochtend hadden zij de honden mee en in de middag hebben zij een grote rondwandeling door en langs Munkfors gemaakt, ondertussen geocaches gedaan.
Dick is nu behoorlijk afgepeigerd van een weekje met zijn energieke wandeldochter . . .
In de middag heb ik met de meisjes de korte middagronde gemaakt.
Het heeft gisteravond behoorlijk gesneeuwd maar jammer genoeg is het nu volgens mij +1 en zie net de sneeuwschuiver weer door de straat gaan.
Wendy heeft enorm veel foto's gemaakt en de onderstaande is van het plankje in de keuken met de eigen gebakken en ook heerlijke boffert (of broeder) met een eigen twist!


-----------

Zaterdagmorgen 1 januari.
Jeetje ja, moet nu weer een nieuw krabbelhoofdstuk maken, komt nog wel, effe nadenken hoe ook alweer.
In mijn websiteprogramma is dit zo'n ontzettend lange site dat ik, uhm technisch verhaal, weer even moet omdenken maar goed dat is mijn 'probleem'.
Gisteren weer een rommelige dag vol met activiteiten en lekker geluncht, bbq, aan het Stor En, het is daar zo mooi en ook Wendy was er van onder de indruk, nou ja van alles hier eigenlijk!
Maar het meest dat je overal in de natuur gewoon alleen bent en niemand of bijna niemand tegen komt.
Rustig een bbqtje aan een superplekje aan het meer zonder dat er ook maar iemand langs komt.
Oh wij zijn het inmiddels gewend natuurlijk maar ook ons verbaast het nog altijd evengoed.
's Middags Wendy en ik oliebollen gebakken en een 'broeder' gekookt.