MENU

2021
Zondagmorgen 1 augustus. Gisteravond voor het eerst een kaarsje aan en dat betekent dat het dus al duidelijk donkerder wordt maar nog altijd is het hier een uur langer licht dan in NL!
Ook Joke en Anne zijn weer terug van een mooie reis door het noorden en kwamen gelijk hier kijken naar de ontwikkelingen, gezellig weer!
Zij gingen met een bezwaard hart weg vanwege hulp bij de verbouwing maar dat vonden wij toch echt niet nodig, daar hadden of hebben we de mannen voor.
Wij verheugen ons ook weer op het camperen maar vooralsnog geen tijd voor en ik denk zo maar dat het voor het eerst in oktober gaat worden als wij naar NL gaan.
Hopelijk ziet volgend jaar het er weer anders uit en gaan we weer heerlijk op pad en zal ook regelmatig een weekje of zo met hen zijn, geweldig vooruitzicht toch!
Net bij de wandeling weer een geel boeket geplukt, boerenwormkruid en gulden roede, mooie combi en heb ook een bosje op de tafel staan, met een paar laatste kleine lupinen.
Omdat wij waarschijnlijk morgen ons bezoek verwachten hebben we ook opgeruimd . . . jeetje wat een verschil én . . .
Zo leuk toen we gisteren aan de eettafel zaten bij ons nieuwe raam tijdens het eten, kon ik eekje en vele vogels bekijken, geweldig!
Met Roos gaat alles ok en zij wordt nu in- en uit de auto getild, maar gelukkig heb ik morgen de 'hondenauto' (Peugeot) weer terug en hoeft dat niet meer, is een veel lagere opstap door de zijschuifdeur.
Haha ik moest echt lachen Agnes om je vraag over die wildratel!
Geloof zeker dat je dit niet kunt vinden want dit woord komt uit mijn eigen vocabulaire!
Ik heb deze twee dingen, volgens mij home made, gekocht bij een loppis (rommelmarkt) en daar was de uitleg dat je daarmee het wild weg jaagt, vandaar mijn eigen creatie, ik verzin ze waar je bij staat
 
----------

Zaterdagmorgen 31 juli. Ha Marian, ja zeker veel werk maar het is natuurlijk wel zo dat al het zware werk voor ons gedaan wórdt! Blijft trouwens nog genoeg over hoor want de mannen ruimen niets achter hun kont op, alleen het puin nam Marcel mee om zijn eigen straatje op te hogen.
Het is ook grappig om de foto's van vóór en na te zien maar dat komt hier nog wel, als we echt klaar zijn.
En Dick doet zelf ook een groot deel, zoals het installeren van de keuken, maar ja dat staat nu even stil omdat die . . . elektricien niet is gekomen en daar hadden we toch wel opgerekend.
Want vandaag zijn in NL weer hele leuke vrienden ingestapt en komen met auto en caravan deze kant op, en ja we hadden zo graag gehad dat de keuken dan klaar zou zijn.
Ik moet bijna (wat? dat doe ik al ) een schema maken om de bezoeken te stroomlijnen!
Gistermiddag zijn we naar Olsätter geweest naar de Bolist, ook al zo'n mannen winkel, ik zie helemaal geen andere winkels meer geloof ik.
We hebben gele verf tekort en dat moet dan gemaakt worden vanwege de speciale kleur geel.
Ik sta altijd gebiologeerd naar dat automatische mengen te kijken, een druppeltje groen, een druppeltje rose en nog wat meer en daarna in dat rammelvak en huppakee klaar is de verf met exact de kleur die je daarvoor had.
Eigenlijk niks bijzonders hoor, dat weet ik, en heb dat in NL bij de Gamma ook wel eens staan bekijken.
Maar ach, we beleven niet zoveel dus is verf mengen al een happening geworden . . .
Niet alles is rozengeur en maneschijn hier.
Vorige week zag ik dat Roos tijdens het spelen met poppie buiten even snel door haar achterhand zakte, ik schrok maar dacht gelijk dat dit een enkelvoudige actie was, althans dat hoopte ik natuurlijk.
Ik vertelde dat tegen Dick en het was o hmm totdat hij het gisteren hier in de kamer zag en er van schrok.
Toen hij net met hen wegging sprong zij niet de auto in en bleef met een lage achterhand voor de auto staan, Dick riep mij en ja duidelijk.
Zij is verder totaal normaal, actief en vrolijk en absoluut geen pijn, maar dit moeten we toch wel even in de smiezen houden natuurlijk, want gewoon is het niet uiteraard.
Bah wat hangt ons nou weer boven het hoofd?
Maar we hebben wel een goed aalbessenjaar . . .


----------

 Vrijdagmorgen 30 juli. Allereerst gisteren, niks aan de hand met de honden of Dick hoor, gewoon weer een nieuw wandelplekje met op het eind een leuke overnachtingshut onderweg midden in het bos!
Zo mooi, zelfs hout, lucifers, een transistorradiootje en nog veel meer bruikbare dingetjes!
Alles is heel en gewoon vrij te gebruiken, daar moet je in NL nou eens mee komen . . .
Verder zoals al verwacht, geen elektricien vanmorgen . . . dat is de andere kant van Zweden . . .
Je hoeft niet te bellen, wordt niet opgenomen . . .
Nu maar afwachten of hij maandag komt . . .
Soms word je er een beetje moedeloos van want je wilt gewoon voort in je huis!
Dick is alle kastjes in elkaar aan het zetten en we verbazen ons steeds weer over die verpakkingen, wat een innovatieve oplossingen zeg, een wetenschap op zich!
We vinden het gewoon jammer om alles naar de stort te brengen want zelfs de verpakkingen zien er mooi uit.
Vanmorgen ben ik met de meiden weer een ander stukje gaan lopen, langs de Klarälven en heb geprobeerd voor de allerlaatste keer om Roos, heel nonchalant het bruggetje over de rivier te loodsen, zij trapte er niet in, niet óp dus.
Ik heb het verder niet geprobeerd met haar want ik zag zoveel stresssignalen, dat doe ik haar dus nooit meer aan.
Grappig want zodra ik mij na 5 meter omdraaide, was zij zó opgelucht, schudden (is afwentelen van stress bij honden waar ik jaloers op ben!) blij heen en weer rennen en springen, zo leuk om dat te zien!
Toen ben ik maar de andere kant langs gegaan en was alle geestelijke leed weer geleden.
Omdat ik gisteren de vraag kreeg om foto's te plaatsen van onze 'verbouwing', heb ik mij er maar toe gezet want wilde eigenlijk een apart hoofdstuk hier over maken, maar zo is het ook ok.
KLIK HIER
O ja, gisteren had ik haast met tikken en zag later wat tickvauten staan die ik inmiddels verbeterd heb, deze doen zeer aan mijn ogen, maar ben mij er terdege van bewust dat ik ook wel eens een taalfoutje maak hoor. 

----------

Donderdagmorgen 29 juli. En elke dag weer een stukje verder in de ontwikkeling van de keuken.
Gisteren de eerste straal water uit de nieuwe kraan, oh how exiting . . .
Waar een mens al niet blij van kan zijn, gewoon dus niet meer hoeven afwassen in de wc annex badkamer, in de wasbak.
Er moet nog veel gebeuren hoor en denk maar niet dat dit zo maar gaat.
Gisteren hebben de werkmannen (gelukkig NLers waar je afspraken mee kúnt maken en ze dan ook nakomen) wel een gat geboord naar buiten waar de afzuigkap komt, ook dat is al een klus, door die dikke wand heen.
Straks gaan we 'even' naar Hagfors naar de ultieme mannenwinkel, nog meer dan die waar ik het al eens over gehad heb, dingen kopen waar ik geen verstand van heb en ook niet van wil krijgen.
En dat 'even' is dus 35 km verder.
Als het goed is, mind you, komt morgen de elektriciën . . . maar het is in Zweden zo, eerst zien en dan geloven.
Het is echt omdat je er in het dagelijkse leven normaal niet zo veel mee te maken hebt, maar dit land heeft wel aparte dingen hoor, zoals als de vele schijven waar dingen over lopen.
Zweden is een afwachtend en vooral geduldig volk en het gevolg is dan ook dat niemand hier een stap harder doet, dat is echt de cultuur hier.
Die mentaliteit heeft voor- en nadelen waarvan wij voorlopig vaak alleen nog maar de nadelen van zien . . .
Het is een extreem tolerant gedoe hier wat zich nu al goed gaat wreken, zie de grote steden met hun enorm hoge misdaadcijfers waar ze zich geen raad meer mee weten.
Nederland is gewaarschuwd, koekel er maar eens op los . . . 
Godzijdank hebben wij de keuze voor een minidorpje gemaakt en genieten van de stilte en de rustgevende natuur, hoewel Dick nu toch wel errug lang met de meiden weg is . . .
Ben benieuwd of hij genoten heeft van de natuur of met de tenen krom in de schoenen gelopen heeft . . . horen jullie morgen.

----------

Woensdagmorgen 28 juli. Gisteren eind van de middag pittige stortbuien gehad, een mooi gezicht en daarbij gewoon een lekkere temperatuur en tuindeuren open!
Nu weer heerlijk buiten met af en toe zon en wolken maar ik heb al gezien dat er vandaag ook weer regen komt.
Van de week vroeg een Deen aan Dick, hij logeert aan de overkant in het NL vakantiehuis, waarom die Zweden nou zulke gekke grote koplampen op hun auto's hebben.
Hij vond dat gevaarlijk omdat je je tegenligger verblindt, maar dat ziet hij niet juist want het is gewoon ons grote licht, wat je als normale burger uit doet als er een tegenligger aan komt.
Ik kan mij die vraag voorstellen als je zelf in een plat, overzichtelijk land woont net als NL.
Dus leg ik het hier ook maar even voor jullie uit want ook ik zou het uitsloverig vinden hoor, wat ik vroeger natuurlijk ook vond!
Hier, zeker vanaf de grote meren heb je alleen maar onverlichte 2 baanswegen, veel bochten en allemaal bossen en ja het barst hier van het wild.
In dit land is er elke 10 minuten een aanrijding met wild, en dat zijn dan alleen nog de geregistreerde gevallen!
Reken maar uit, 6 per uur en dat 24x per dag!
Bij de autoverzekering heb je normaal zoals in NL een eigen risico, dat is hier ook, behalve als je een wildaanrijding krijgt, dan geldt er geen eigen risico.
In de auto heb je ook een reflecterende band die je, als je een aanrijding krijgt, op de plek om een boom moet doen en ook gelijk 112 bellen.
Inmiddels heb je ook van die ledstrips maar die schijnen toch minder te bevallen dan de grote koplampen.
Die lampen zijn dus gewoon bedoeld om een breed en lang stuk weg te verlichten en heel nuttig hier, in de winter zijn de dagen hier heel kort en de nachten lang.
Gisteren ook weer een nieuwe fotobladzijde gemaakt KLIK HIER

----------


Dinsdagmorgen 27 juli. Dank jullie wel voor de ongeruste berichtjes over o.a. het gevaar van de wolven!
Is helemaal waar, het is duidelijk opletten geblazen, er valt met wilde dieren zeker niet te spotten.
Over het algemeen zijn wilde dieren schuw en mijden contacten met mensen maar ja, als zo'n vriendelijk kwispelende Engelse setter in het territorium van een roedel wolven terecht komt, is er geen houden meer aan, dan helpt een nederige houding en zachtjes lief kwispelen echt niet meer.
We zullen nog voorzichtiger worden maar gevaar is er altijd.
Als je in NL je hond kwijt bent geraakt tijdens het wandelen sterf je duizend doden bij het idee alleen al dat zij op een drukke weg terecht komen en inderdaad Lia, vergeet de wilde zwijnen op de Veluwe niet en die zijn volgens mij een nog veel groter gevaar!
Eerlijk gezegd zijn we ons na al die jaren camperen in het wild en meestal in Scandinavië, nooit zo echt bewust geweest van gevaren, ook omdat wij al veel menselijke en dierlijke geuren verspreiden op locatie waar wilde dieren nou niet echt op zitten wachten.
Toevallig zei ik gisteren, we lopen al 48 jaar jaar met meerdere honden elke dag door natuurgebieden en daarvan héél veel in de Noordse landen en er is echt nog nooit iets gebeurd of bijna iets overkomen.
Wel is járen geleden onze Gordon Julia in Drenthe eens door een adder in haar lip gebeten en wij zsm naar een da zijn gegaan, en honden worden veelal in hun lip gebeten door deze dieren omdat zij er aan snuffelen.
En juist de beet in een lip is niet desastreus.
Ook wil ik nog even iets nuanceren, ik gebruikte gisteren het woord 'jekkeren' maar dit is behoorlijk overdreven want wij hebben geen fanatiek jagende honden en daarbij zijn zij verschrikkelijk gehoorzaam en is normaal gesproken 1x roepen of fluiten voldoende om hen in een sneltreinvaart weer bij ons te krijgen.
Juist dit gegeven maakt dat wij hen ook heel makkelijk los laten lopen in vreemde gebieden, we vertrouwen hen bijna volledig, ik zeg 'bijna' omdat er voor ons echt geen gehoorzamere honden zijn dan onze Gordons altijd zijn geweest, bij onze Engelsen nemen wij dit begrip wat ruimer haha
Maar wij, en onze honden zijn ook niet heiliger dan de paus, want eventjes een tiental metertjes achter een ree, vos of konijntje rennen is het ultieme voor onze meiden en daarbij, nog nooit heeft dan ook maar één van onze honden iets gepakt!

Wij vinden dat onze honden een fijn leven met veel vrijheid en belevenissen moeten hebben en vooral geen bankhangers mogen zijn, jaha na de wandelingen!
'Bankhangers' zijn er al veel teveel van helaas . . . hondjes die alleen een rondje aan de lijn om het huis maken . . . 

----------

Maandagmorgen 26 juli. Een rustig wandelingetje vanmorgen in een rustig maar niet afgelegen gebiedje.
Was gisteren een ander verhaal.
Toen ik gistermiddag met de meiden naar een afgelegen gebied ging, waar ik dagelijks kom (ligt gewoon achter ons huis!), zag ik plotseling dat Roos en poppie ergens achter aan jekkerden.
Ik kon niet zien wat, want het was tussen de bomen tegen een beboste, rotsenhevel op, waren totaal uit beeld.
Ik riep 2x en daar kwamen zij aan met een vrolijke bek en houding, het was kennelijk leuk geweest.
En hóe leuk merkte ik binnen 10 minuten toen ik in de buurt van de auto kwam en ik heuvelopwaarts ging en net het dak van de auto zag.
Poppetje rende voor mij uit en eenmaal uit beeld, een vreselijk geblaf, paniekerig gegil,en angstig gejank duidelijk van een erg bange jonge hond, dacht ik dus nog
Ik schrok maar hoorde gelijk dat dit Laura niet was . . . . en weet meer dan 100% zeker dat mijn honden een andere hond nooit kwaad zouden doen.
Er is daar echt nooit iemand en nu ook niet, geen wandelaar of enkele auto, helemaal niets.
Toen ik poppetje in zicht had stond zij met een verbaasde belangstellende blik heuvelopwaarts te kijken en wist ik het al, dit moet een ontmoeting met een wolvenpup geweest zijn!
Volwassen wolven blaffen eigenlijk nooit maar wolvenpuppen, en zeker eentje die bang is, blaft wel.
Ik weet het gewoon zeker en dat kon ik ook aan de houding van onze meiden zien, zij dachten gewoon met een angstige hond te maken te hebben, want met ander wild  zijn zij veel fanatieker.
Jammer dat poppie voor mij uit liep anders had ik hem/haar zeker gezien!
En toch, nee ik zit absoluut niet te wachten op deze ontmoetingen maar is hier niet ongewoon gezien het feit dat in dit deel van Zweden de grootste wolvenpopulatie leeft.
Wel is mij nu toch wel duidelijk dat ik de wildratel mee moet nemen het bos in als afschrikking, hij ligt nu braaf op de kapstok te wachten . . .

----------

Zondagmorgen 25 juli. Het wordt weer een warme dag vandaag. We stonden vroeg op omdat er veel te doen is vandaag en we ook de dringende behoefte hadden om weer eens samen met de meiden onze directe omgeving wat te verkennen.
Dick heeft een supergoede app ontdekt met topografische kaarten en hebben in de nabijheid  van onze woonplaats mooie plekken opgezocht.
Het waren weer allemaal ohhh's en ahhh's vannmorgen, mijn god je zult toch maar in zo'n omgeving wonen . . . je komt ook geen ziel tegen.
Ons huis is al een droomhuis maar de omgeving is fantastisch met zoveel prachtige camperplekjes, waar het kwijl ons van door de bakkes loopt.
Wij zijn ons er echt terdege van bewust dat we echt bofkonten zijn en toch de stap hebben durven nemen!
Ik geef toe, we hebben hem snel gemaakt, al lag hij natuurlijk al jaren in de week, en zijn dan ook heel blij dat we het waar gemaakt hebben, ik weet zeker dat wij er anders altijd spijt van hadden gehad.
Helaas laten mijn phpdtjes het niet toe om een echt lange wandeling te maken, heel lastig maar daar moet ook nodig eens iets aan gebeuren.
De meiden hebben genoten want er lag ook een klein plasje waar zij konden afkoelen, én stinken én smerig, oh niet tekort, maar vinden wij verder niet erg. 
Alweer lekker buiten koffie gedronken mét prinsessentaart, en Dick staat nu de keukenmuur te verven waar de mannen morgen aan de gang gaan met het aanrecht en de kraan.
De volgens ons tientallen jaren oude wasmachine (stond hier nog in het huis) staat lekker te draaien en maakt grappige geluidjes . . .
Ja hoor Agnes, wij weten het, de echte grote projecten voor dit jaar zijn bijna achter de rug, de keuken is het laatste wat wij voor de winter doen en daarna allerlei kleinere dingen in huis, zoals onze slaap- en de logeerkamer.
Maar zoals zo vaak wegen de laatste loodjes het zwaarst en hopen toch echt eind van de week bijna klaar te zijn met de keuken en verheug ik mij als een klein kind op de afwasmachine, speciaal uitgezocht met een lichtbeampje op de grond die de tijd aan geeft hoelang hij nog moet . . .
Voor volgend jaar is het grote project, een nieuw dezelfde terras aan de voorkant van het huis en een carport.
Dat laatste hadden wij al willen doen, maar willen net niet de bodem van de portemonnee zien dus laten we dat ook tot volgend jaar wachten.
Alles heeft al bakken met geld gekost.
Foto van de wandeling van vanmorgen, zie de girls in het watertje terwijl Roos helemaal niet 'waterig' is.

----------

Zaterdagmorgen 24 juli. Ongelofelijk wat hebben wij een prachtige zomer hier, elke avond buiten zitten tot bedtijd zo'n beetje, komt natuurlijk ook omdat wij geen tv hebben!
Volgende week schijnen wij een paar dagen buien te krijgen en ik denk dat de natuur hier blij mee zal zijn.
Helaas gisteren geen krabbeltijd gehad.
We besloten om gelijk na het honden wandelen in de vroeg ochtend naar Karlstad te gaan voor wat keukenboodschappen en een Peugeot garage op te zoeken want het contactslot van onze Peugeot heeft vervelende kuren, je moet heel wat pielen voor je hem tot werken toe kan bewegen, ook moet hij binnenkort voor de keuring ivm een Zweeds kenteken.
En uiteraard ben je bang dat dit (kapot slot dus) op een gegeven moment helemaal niet meer zal gaan en dan sta je daar.
Wij willen altijd op tijd weg omdat poppetje het echt niet fijn vindt om lang alleen te zijn en wij zelf er ook steeds meer moeite mee krijgen om hen sowieso alleen thuis te laten.
Uiteindelijk kwamen wij toch om tegen vieren in de middag pas thuis, blèhhh
Nieuw slot voor de auto besteld en verder wat keuken spulletjes gekocht, niet de leuke 'aankleeddingetjes' maar de noodzakelijke voor het inbouwen.
Het 'leuke' werk wil ik bewaren totdat het echt af is.
Eergisteravond had ik een aantal uur besteed aan fotobladzijden maar het uploaden werd mij niet gegund, te traag en ik zag foute foto's en dit heb ik gisteravond nog voor elkaar gemaakt dus nu wel KLIK HIER, begint gewoon weer op pagina 1
Foto van vanmorgen, daarna snel de parasol op!


----------

Donderdagmorgen 22 juli. Een hoop gekrijs buiten, net heb ik de vogelvoerbakjes met gedroogde meelwormen en zonnebloempit kernen en het water weer bijgevuld en die grote zwart witte vogels, ik geloof eksters zijn er als de eksters bij.
Ze ergeren mij wel een beetje want zij jagen de kleine, leuke vogels weg
Van Dick mag ik dat niet zeggen want het zijn ook vogels en die willen ook eten.
Eigenlijk heb ik vandaag niet zo heel veel te vertellen want we hebben niet zo veel gedaan . . .
Jeetje hoe kan ik dít nou zeggen in godsnaam, we zijn gewoon de hele dag bezig!
Maar ik bedoel dat er geen shocking dingen gebeurd zijn en het keukenvloertje is zo prachtig geworden!
Wij wilden eerst de hele beneden verdieping iets nieuws maar Joke kwam met het idee om het zeil uit de keuken te slopen en de houten vloer te gebruiken net als in de kamer waar de houten vloer al gewoon in gebruik was.
Dat verwijderen was geen sinecure, het zeil was geplakt op een onderlaag en die onderlaag was gespijkerd met honderden kleine spijkertjes op de vloer.
Het blijkt een supergoed idee van Joke te zijn!
Hier in Zweden zijn ze ongelofelijk gek op spijkers, werkelijk overal talloze spijkers en ook van die enorme joekels.
Ik zei al dat als een Zweeds huis afbrandt er een stenen schoorsteen en een berg spijkers over blijft . . .
Na het verwijderen van het keukenzeil bleek er inderdaad ook een mooi houten vloertje te liggen, effe schuren en lakken.
Het schuren heeft onze onvolprezen Marcel gedaan en het lakken gaat Dick nu aan beginnen, dit moet 2x maar is droog binnen een paar uur.
Hier onder een foto van het boeket uit de natuur wat Dick vanmorgen meenam van de wandeling, mooi hè, voor mij echt de mooiste boeketten en veel mooier dan de gearrangeerde boeketten van een bloemenzaak!
Ook een nieuwe julibladzijde gemaakt KLIK HIER, ben al aan de volgende bezig.
En oh ja, Dick kwam gistermiddag ook thuis met een 'verrassing', cantharellen, zelf geplukt.
Maar ik weet echt niet wat ik er mee moet, ik lust geen paddenstoelen en daarbij heb ik geen tijd en zin om een recept op te zoeken en is mijn kookgelegenheid nou ook niet om over naar huis te schrijven.
Afwassen en water halen doe ik in de wasbak in de wc.
Nee hij vond mijn reactie beneden peil en dat kan ik mij dan ook wel weer voorstellen.
  
----------

Woensdagmiddag 21 juli. Nu is het wel duidelijk voor ons, het verschil tussen NL en Zweden als je je in een landklimaat bevindt!
Zo stabiel als het weer hier is, zo fijn, soms een paar dagen wat meer zon en dan weer wat minder net als de temperatuur, maar veel verschil zit er niet tussen.
Ook komen wij er achter, nouuu dat was al zo, hoe ongelofelijk veel dingen over enorm veel schijven gaan, vanmorgen ruim een uur bij de artsencentrale gezeten om een simpel pilletje te bemachtigen, even hier wachten even daar wachten, op 4 verschillende plekjes gezeten en toen ik eenmaal het recept had, uh per mail naar de apotheek gestuurd was, bleek dat zij het daar nog niet ontvangen hadden.
In NL is een telefoontje van de apotheek voldoende naar de huisarts die er trouwens ook nog eens naast was maar hier heb je een ander verhaal.
Ik werd terug gestuurd naar de dokter voor een papieren recept en helaas, lunchtime dus gesloten en naar de apo hoefde ik ook niet te gaan, ook lunchtijd . . .
Dus gewoon vanmiddag maar weer terug gaan en dan hopen dat het er is.
Momenteel weer een hoop lawaai want de keukenvloer wordt geschuurd en ook dat wordt weer erg mooi, zeker weten.
De mannen gaan ons maandag a.s. voorlopig even uit de brand helpen met de keuken wat water betreft, zij gaan dat maandag a.s. aansluiten zodat de keuken geplaatst kan worden.
Helaas zijn zij niet gecertificeerd hier voor dus daarna moet er toch de loodgieter Björn voor komen . . .
En zo klooien we maar door en uiteindelijk komt alles goed, dat weet ik zeker.
En inderdaad Jetty, ik weet het, we willen zoveel in een korte tijd en zijn dat gewend vanuit NL maar hier verlopen de dingen veel trager.
Het is ook eigenlijk het leukst om het weer te zien als de keuken klaar is!
Grappig want jullie zijn qua bezoek de eersten die het in de oude staat gezien hebben, zelfs nog met de oude meubelen van Stig!!
Daarbij is ons leven in een snel tempo veranderd in een korte tijd en ook dat speelt mee.
Het verlies van Emma heeft hier ook diepe sporen achter gelaten en is nog praktisch dagelijks, soms een aantal keer per dag, afhankelijk van de situatie goed voor tranen.

----------

Dinsdagmorgen 20 juli. Het eetkamerram zit er in en wat een verschil, zoveel licht en ook leuk dat wij onze eettafel er tegen aan gaan zetten en hebben dan ook 'boszicht!'
Vandaag komen de mannen voorlopig voor de laatste keer om het hier binnen en het raam aan de buitenkant af te timmeren.
En dat niet alles halleluja is begrijpen jullie ook wel.
Na een zeer onrustige nacht, ik werd gek van de jeuk en een soort pijn in mijn gezicht en hals en dat komt doordat ik een allergische reactie kreeg op een zonnebrandmiddel.
Dit gekke gedoe had ik al eens meer gehad maar het toen niet in verband gebracht met dat middel.
Ik heb nu dan ook een knalrood, opgezet gezicht en zie er niet uit.
Dat kan mij nou niet zoveel schelen maar die pijn en jeuk, net of je zwaar verbrand bent.
Ik hou mijn hoofd nu zoveel mogelijk nat, dat koelt het beste.
Vanwege mijn allergische aanleg heb ik altijd anti histamine tabletten bij de hand die ik nu dus ook al heb ingenomen en ben benieuwd wanneer ik daar iets van merk.
Ook begon de troep hier gisteren mij zo maar naar het hoofd te stijgen, als ik moet koken moet ik van allerlei plekken spullen vandaan halen en of zoeken.
Daarbij hoorden wij dat de loodgieter die wij eind van de week broodnodig hebben, op zijn motor naar Noorwegen (heel leuk voor hem natuurlijk) gaat en vandaag horen wij als het goed is (is een Zweed natuurlijk) wanneer hij weer thuis komt.
Dit brengt dus onze planning heftig in de war.
Nee, ik ben het ongelofelijk zat al die troep en daarbij zit werkelijk alles onder het stof, bah.
Maar ben wel blij met het nieuwe raam en de andere dingen die wél voor elkaar zijn . . .

----------

Maandagmorgen 19 juli. Dat was hard werken gisteren, eerlijk gezegd ben ik dat niet gewend maar ja Dick was hard aan het werk en dan kan ik natuurlijk niet op mijn kont blijven zitten voor mijn fatsoen.
Gelukkig was het een graad of 5 kouder dan de dag er voor en heb ik mij op het 'oude' terras gestort.
De muren waren (zijn) daar van blank hout met een laklaag en dat vonden we gewoon niet mooi en wil ik ook geel hebben net als het huis.
Eerst alles licht geschuurd, toen afgenomen met ammoniak en daarna in de grondverf gezet.
Maar gepiel helemaal bovenaan moest ik toch echt aan Dick over laten, daar is mijn nek nou eenmaal niet geschikt voor.
Ineens had Dick er straal genoeg van en besloten wij te stoppen en ontdekten wij dat het al 7 uur in de avond was, zo intens als wij bezig geweest waren.
Natuurlijk ben ik tussendoor ook nog met de meiden weg geweest.
Om half 8 zaten wij buiten aan de gemaksmaaltijd en langzamerhand werd  het toch echt kouder met bewolking.
In de avond nog wat kleine dingetjes gedaan en toen hup naar bed en als ons hoofd het kussen raakt zijn we weg.
Vanmorgen om 7 uur weer present want de mannen zouden komen en aangezien zij altijd op tijd zijn en wij nog wat aan de eetkamer moesten doen was het ook weer snel na het ontbijt in de benen.
Nu hebben zij even koffiepauze en zitten fijn buiten in de schaduw.
Het is weer een hele klus, in de eetkamer wordt een groot gat gemaakt waar het 'oude' keukenraam dus in gaat.
En ja, na nog even gehoopt te hebben dat alleen de lange muren van steen waren onder het hout, viel het toch een beetje tegen dat dus inderdaad het héle huis van steen is.
Dat is toch echt buffelen hoor met boren en beitels, en dus een hoop herrie.
Dick is nu in de keuken bezig want we zitten totaal in de werkflow.
Het volgende weekend, dus niet het aankomende, krijgen wij weer leuke vrienden met de caravan en hopen dan hier heel eind verder te zijn.
Ik heb de hondenronde net gemaakt en ga direct  weer verder met mijn verfklus, ik moet nog een klein stukje in de grondverf zetten.
Het droogt snel en hoop het vanmiddag voor de eerste keer in de gele verf te kunnen zetten.
Jezusss zijn we daar al op leeftijd voor geworden?
Lachen toch!
Gemaksmaaltijd en goed dat Google vertalen bestaat.


----------


Zondagmorgen 18 juli. En dat is het kwart voor tien, al ontbeten, Dick is met  de meiden weg geweest en we hebben al buiten koffie met prinsessentaart gegeten!
Eigenlijk zijn wij net kippen, vroeg op stok en vroeg er weer uit.
Sorry dat ik jullie nu nog even ga prikken, maar ja de bedoeling is ook dat ik jullie op de hoogte houd van onze welletjes en weetjes in Zweden en daar hoort dus ook 'prikken' bij . . .
Het is alweer stralend weer met een strakblauwe lucht en vanmorgen om 7 uur zaten wij al op het terras voor te ontbijten en terwijl Dick met de meiden weg was heb ik het grote achterterras weer voorbereid.
Niks bijzonders hoor, tussenties op de toelties, lopertje over de tafel en de hondenbedden neer gelegd.
Er waait een licht briesje en hoeft de parasol niet op, het is nu nog uit te houden in de zon en dat gaat straks zeker weer anders worden.
Ook leuk is dat nu alle markiezen opgehangen zijn, dan hoeven wij de luxaflex niet meer dicht te doen en houden wij toch zicht op buiten,
Dick heeft vanmorgen tijdens de wandeling een drol gefotografeerd en we kunnen eigenlijk wel met zekerheid zeggen dat dit van een wolf is, na het op internet opgezocht te hebben, haha, spannend toch, zo allemaal in je woonomgeving!
Nu wij onze persoonsnummer dus hebben kunnen wij, dachten wij dus, hier zsm, nadat de fiber is aangesloten, internet aanvragen maar hoooo dat gaat hier niet zo maar!
We moeten hier eerst een half jaar wonen voordat je dat kunt aanvragen . . .
Altijd gedacht dat NL bureaucratisch is, maar in Zweden is het gewoon extreem en daar bij werken zij ook nog eens heel traag!
Ook kan ik nu poppie verzekeren, ook dat kan alleen mét een persoonsnummer.
Hier in Zweden bestaat privacy totaal niet, je kunt alles van iedereen te weten komen, gewoon legaal via internet, zelfs wat iemand verdient en uit hoeveel personen het huishouden bestaat en of zij honden hebben, zelfs de rassen!
Mij interesseert het persoonlijk geen moer hoor, niets te verbergen maar een beetje apart is het wel.
Natuurlijk ook weer gebbqd gisteren . . .

----------

Zaterdagmorgen 17 juli. Al dagenlang hebben we hier het mooiste weer van de wereld en is het genieten vanaf het moment dat je uit bed komt totdat je weer naar bed gaat, enuh o ja dat is natuurlijk ook fijn, na zo'n hele dag buiten.
Gisteravond toen wij weer zo heerlijk buiten zaten, totaal zonder muggen, zei ik tegen Dick dat ik mij eigenlijk af vroeg wanneer ik wakker zou worden.
Is dit allemaal echt?
Wonen wij hier echt?
Waar hebben wij dit allemaal aan te danken?
Is dit een droom?
Zó wonen zo midden in de natuur, één en al groen om je heen, wie wil dat nou niet?
Tuurlijk zijn er ook mensen die er niet aan moeten denken om zo afgelegen te wonen, dat begrijp ik wel, hier moet je écht van houden.
Geen winkels niets in de buurt, je leeft wel zuunig hoor op deze manier, geen enkele verleiding om je portemonnee te trekken!
Echt waar, we kunnen er maar niet over uit en ik hoop niet dat ik jullie verveel hier mee, maar uit mijn gevoel hier.
Al vanaf de verhuizing geen tv, nou niet helemaal want ik heb 2x een programma in de camper gezien maar aangezien ons contract met de failliete Joyne stopte en wij over gegaan zijn op Canal Digitaal, is alles gestopt.
Na één mislukte poging om het te installeren in de camper zijn we daar mee voorlopig gestopt.
Ook koken is sinds die tijd niet meer gegaan zoals ik altijd gewend was, daarbij héb ik nu helemaal geen keuken en is het gewoon echt aanknoeien en bbqen.
Ik zou in de camper natuurlijk kunnen koken maar van de 3 gaspitten doet er nog maar eentje het goed en de anderen moeten schoongemaakt worden en dat is best een klus waar nu niemand de tijd voor neemt.
Ook onze hondjes vinden het hier heel fijn, dat merk je aan ze, ook zij zijn de hele dag bijna buiten, tenminste als wij buiten zijn natuurlijk . . .
Poppie neemt vaak een strategische positie in om een stukje weg af te kijken want 3x per dag komt er een vriendelijke Zweedse meneer met zijn lieve hondje langs lopen en dat vindt poppie erug leuk.
Verder kom je hier echt nooit een hond tegen, ook op onze wandelingen niet, hoe is het mogelijk hè!
O ja Peter, ook mij is dit probleem bekend!
Veel mensen denken dat ik een computerfreak ben maar het tegendeel is waar, ik weet er eigenlijk niets van.
Het moet het gewoon allemaal maar doen want problemen of overzetten van dingen brrr daar heb ik ook hulp voor nodig hoor.

Gisteravond om half 11, Poppie wakker worden, we gaan naar bed!

----------

Vrijdagmorgen 16 juli. Toch weer het onvermijdelijke waar ik zo slecht in ben en dat is afscheid nemen.
Het is niet anders en zal nog heel vaak gebeuren, dat heb je als je in een ander land woont.
Net onze lieve vrienden Aad en Eefje uitgezwaaid en daar gingen, zij, eerst nog een klein rondje Zweden om met een omweg weer naar de boot te gaan.
Het voelt gelijk weer 'kaal' maar heeft ook weer goede kanten hoor, weer een beetje gewoon leven.
Nou voor een paar dagen dan want maandag komen de mannen weer om een raam in de eetkamer te zetten, het raam waar nu in de plaats de supertuindeuren voor in gezet zijn en voor de afwerking van de tuindeuren.
We moesten een dagje wachten voor de deuren open gezet mochten worden ivm het harden van het purschuim rondom, maar vanmorgen kon ik niet langer wachten . . . . purschuim toch keihard.
Ik kwam uit bed en huppakee de tuindeuren naar het terras wijd open, jullie kennen dit nog wel van mij vanuit Swifterbant!
Het verschil met daar dat ik nu geen sigarettenrook ruik en kindergejank hoor, maar boslucht en stilte!
Ik zou het wel persoonlijk aan jullie allemaal willen laten zien, wat een weelde hier!
Enuh we zijn nu geen statenloze burgers meer want net een weekje een persoonsnummer en daar komt de eerste mededeling dat ik voor bevolkingsonderzoek moet komen!
En zo komt alles langzamerhand op z'n pootjes terecht, ook de airco van de Subaru is gemaakt en nu is de Peugeot voor een misselijk rammeltje bij de garage en kunnen we vandaag weer ophalen.
Nou ja mijn geliefde hondenauto is ook al 13 jaar dus is het logisch dat er eens iets vervangen moet worden.
Eigenlijk is dit onze zomer auto en de Subaru hebben we hier zeker nodig in de winter om dat het een 4wheeldrive is.
Nu de keuken nog, volgens mij gaat Dick vandaag de muren glad schuren, Aad heeft alle gaten en geulen, waar de nieuwe leidingen lopen, dicht gemaakt.
In de kamer hebben we nog de originele houten vloer waar wij eerst iets over heen wilden leggen maar bij nader inzien vinden we dit toch zonde, net als in de keuken.
Daar ligt een houten vloer onder het zeil en hebben we al gedeeltelijk weggehaald en besloten om ook daar de houten vloer te upgraden.
Zo nog werk zat dus.

----------


Donderdagmorgen 15 juli. Het belangrijkste, Roos is weer de oude!
Verder, grote goden wat hebben wij ook een slecht weer gehad gisteravond, een onweer zoals wij dat nog nooit gehoord hebben, knetterende donderslagen, en flitsen waarvan volgens ons een datacenter van Google wekenlang op kan draaien.
Waarom wordt er niet iets met deze energie gedaan?
Het schijnt dagelijks te onweren al merken wij dat niet, dus een energie wat er verloren gaat, zonde toch!
Het kwam hier in huis dubbel over omdat onze kozijnen er nog niet in zitten maar er een grote lap plastic wat er voor hangt en zelfs geen regen binnen gehad!
We hadden het gevoel gewoon buiten te zitten en onze meiden die echt nooit bang of schrikkerig van onweer cq vuurwerk zijn, vonden dit toch ook wel een beetje te gortig.
Roos kwam bij mij op de stoel zitten, draaide een rondje en ging slapen, poppie ging tegen mijn benen aan slapen, dat dus gewoon wel!
Grappig ze zochten mij dus op voor een veiligheidsgevoel, wat ik hen met mijn allergrootste liefde voor hen ook geef dan!
Vanmorgen vroeg waren de werkmannen er ook alweer en het is echt nog een heel gedoe om die deuren er in te krijgen, alles moet secuur op de millimeter.
Zij hebben met 4 man het kozijn moeten tillen, zo zwaar, ja is ook met 3 lagen glas!
Jammer genoeg vertrekken Aad en Eefje morgen weer om na bijna 3 weken langzaam huiswaarts te keren.
Aad heeft hier heel wat kleine klusjes gedaan en kwam eigenlijk om Dick te helpen met een carport voor de camper, maar wij zijn zo ver nog niet.
Groot gelijk bezoekers aan ons, het is een lange vermoeiende reis en daar moet je absoluut de tijd voor nemen, die ervaring hebben we zelf ook wil je niet totaal afgedraaid thuis- of aan komen.
Daarbij is het ook jammer om overal, zeker in Zweden, voorbij te racen.
Kijk dat is het mooie met het weer hier, gisteravond heel veel regen en onweer, vannacht helemaal rustig, vanmorgen nog wat dampig en nu begint langzaam de zon zich af en toe te laten zien.
Al is het hier slecht weer, het blijft nooit gelijk dagenlang sudderen.
Heerlijk land, heerlijk klimaat!
Zojuist was ik getuige van het plaatsen van de tuindeuren, super mooi!

Ook feliciteren wij hier even onze oudste kleindochter Charlotte, die haar propedeuse Verpleegkunde gehaald heeft, als enige van haar studiegroep!
En omdat het niet op kan in de familie, ook onze andere kleindochter Madelief heeft haar propedeuse Geneeskunde gehaald!
Beiden in de verzorgende beroepen dus!
We zijn enorm trots op hen!

foto vers van de pers!

----------

Woensdagmorgen 14 juli. As you know, never a moment whithout dull here . . .
Bij gistermorgen beginnen.
Dick kwam thuis met de meiden en Roos rende door het huis en tuin al hijgend, nou doet zij wel meer van die maffe dingen maar dit vond ik een beetje té gek eigenlijk, af en toe hoesten en snel gras eten.
Eten wilde zij niet, wat ook al abnormaal is.
Het was warm en zij had zich buiten uitgesloofd dus denk je nog dat het door de warmte komt.
Omdat wij haast hadden om weg te gaan naar de elandenfarm en een tijdslot hadden, heb ik haar wel voor wij weggingen helemaal nat gemaakt en de plafondventilator ook hoog gezet.
Gelukkig bleef Eef thuis bij de meiden en dat stelde mij wel gerust want als er iets ernstigs zou zijn zou zij bellen.
Zij bleek veel te hoesten hoorden wij later, maar verder niks bijzonders, toonde ook totaal niet ziek.
Na het uitlaten in de middag at zij ook weer normaal maar het gehoest bleef.

Wij naar de elandenfarm en dat was echt zo ontzettend interessant, ik hing aan de lippen van de guide, wat vertelde hij het fantastisch, godzijdank in het Engels, zelfs zonder Zweedse tongval wat ons deed vermoeden dat hij van Engelse afkomst was.
Ik natuurlijk gewoon gevraagd en dat was zo!
Jeetje wat was dit leuk en wat heb ik veel geleerd over elanden!
Ja ik bekijk ze buiten nu eerlijk gezegd wel anders hoor en is het niet voor niets de koning van het woud hier in Zweden!
En heb ik wel geleerd dat je deze dieren met heel veel respect moet behandelen en loop ik eerlijk gezegd niet meer zo vrij met de meiden los door het bos met die moeder elanden met kalfjes . . .
Hier in Värmland is de grootste groep wolven van Zweden en daar maken elandenmoeders korte metten mee, zij kunnen zelfs 4 wolven in 1x aan, door hun lenige benen schoppen zij alle kanten uit en kunnen een wolf door midden schoppen!
Goed, wij lopen hier al jaren en de oren en neus van elanden zijn zeer ontwikkeld en bemerken zij ons al van verre en wachten ook niet op een confrontatie.

Vannacht werden wij beiden wakker van enorm gehoest van Roos, met klodders schuim, en zij wist niet waar zij het zoeken moest en wij dus ook niet.
Gewoon rustig blijven is het adagio.
Dick heeft het gefilmd om vandaag eventueel goed beslagen ten ijs te komen bij de da.
Ik had zo maar het idee dat zij tijdens de wandeling bij het gras eten een insect naar binnen gekregen heeft die in haar keel gestoken had.
Langzamerhand werd zij iets rustiger en zijn we nog een paar uur gaan slapen.
Om 7 uur ben ik uit bed gegaan en was zij tamelijk rustig en minder hoesten.
Ben met hen gaan wandelen en er zat geen spirit in Roos, is ook erg warm en ging zij in het waterstroompje, voornamelijk om te drinken denk ik.
Volgens mij is zij gewoon heel moe.
Ik heb een korte ronde gemaakt en langzamerhand is het hoesten praktisch gestopt, heeft zij normaal gegeten.
Loopt met een sisser af denk ik.

Op weg gistermorgen kregen wij een telefoontje van Richard dat onze tuindeuren er waren en we een afspraak konden maken voor plaatsing!
Er wordt nu hard getimmerd, geboord en gesloopt want . . .
Tot ieders verbazing blijkt dat wij in een wit stenen huis wonen wat betimmerd is met gele planken!
De mannen hebben nu een hoop werk om dit allemaal weg te slopen!
Kennelijk vonden de mensen een wit huis toch niet zo mooi en hebben zij het een Zweedse facelift gegeven!

----------

Dinsdagmorgen 13 juli. Vanmorgen vond ik het om half 8 zelfs al te warm om op het terras om te ontbijten, er wacht ons weer een warme dag.
En toch is er vandaag actie want we gaan straks naar het bekende Moose park in Eksharad waar wij een tijdslot geboekt hebben.
Ongelofelijk zeg, zo vol als dat is en geliefd waarschijnlijk ook bij toeristen, haha en dát zijn wij hier niet meer!
Veel toeristische dingen zijn hier alleen in juli en augustus open en dan de laatste weken van augustus moet je het maar afwachten.
Een B&B beginnen in dit deel van Zweden is dan ook geen vette bek.
Dick heeft gisteren markiezen opgehangen op de huiskamerramen bij het grote terras, dat is echt nodig deze tijd.
Jammer genoeg is de lupinentijd al helemaal voorbij maar nu begint straks in grote getale de Gulden roede te bloeien, ook mooi!
Zo grappig, ik stond mijn pleegkinderen te begieten op het terras en zie ik opeens op 2 meter afstand eekje zitten eten in het vogelhuisje en wij stonden er gewoon pratend bij om foto's te nemen!
Ook nog 2 fotobladzijden gemaakt van juni. KLIK HIER
Ik zat volledig in the flow om ook juli te maken en toen was mijn batterij van de laptop leeg, die houden jullie dus te goed.
Peter tipje, let op dat je altijd anti muggenmiddel neemt met een DEET van 50%!
Ik haalde deze altijd bij Etos.

----------

Maandagmorgen 12 juli. Gisteren een mooie zonnige dag en ook vandaag de lucht weer knalblauw en dat blijft voorlopig ook zo!
Grappig want de meeste mensen denken aan Zweden als een land van kou, regen en muggen!
Het regent hier bijzonder weinig en als het zo is, zijn het heftige plensbuien die niet lang duren, kou ja zeker in de winter is het hier pittig en muggen, ja die zijn er wel maar wij hebben het nooit erger dan in NL mee gemaakt!
Wel als je noordelijker zit, in Lapland, daar zijn muggen zeer heftig in de zomer maar hier in Värmland kunnen wij tenminste, zonder insmeren gewoon zelfs 's avonds op het terras zitten hoor!
Dit terwijl wij toch in bos en vlakbij moerasachtige gebied zitten!
Het schijnt ook dat muggen in het gras zitten en zolang je niet over het gras loopt, je er geen last van hebt.
En ja als je natuurlijk kampeert en op gras staat is het logisch dat je die klieren om je heen hebt.
Expres hebben wij zo'n mooi muggenapparaatje gekocht (Thermacell) maar nog niet eens gebruikt!
Eerlijk is eerlijk, het hangt er ook absoluut vanaf waar je woont, ook hier in de regio, want ook Joke en Anne hebben meer muggen dan wij en al veel plezier van het mooie apparaat!
Het voordeel van die giga regen zaterdag jl, is dat de stroompjes langs het wandelpad in de morgen, vol staan met water waar poppie ook dankbaar gebruik van maakte vanmorgen!



----------

Zondagmorgen 11 juli. En toen werd het toch leuk op die veiling, eerst was er een kijkuurtje, wij waren net op tijd om toch wat leuke door ons begeerde dingetjes te zien!
Er was een enorme opkomst want het was de eerste veiling weer sinds coronatijd dat het hier in Munkfors gehouden werd en het schijnt een bekende happening te zijn hier.
Maar we verstaan de taal niet en wisten niet hoe dit alles werkt en we besloten te blijven en gewoon mee te doen.
Dick had buiten een mooie kajak zien liggen en zijn hart ging uit naar een bosmaaier die wij hier ook goed kunnen gebruiken.
Binnen viel mijn oog op een leuke groepje stenen tomtes, kabouters die in Zweden ook erg geliefd zijn en dit waren, zijn echte oude schatjes!
Ik heb mij in geschreven, kreeg een groot nummer waar je mee moet zwaaien.
Toen de tomtes aan de beurt kwamen kreeg ik kramp in mijn maag want ik vond het toch reuze spannend!
Het werd tegen elkaar opbieden in het Zweeds en ik had geen idee wat er voor prijzen geboden werden maar bleef mee doen en zwaaien met mijn kaart en het ging daarbij ook razendsnel.
YES ik had ze en geen idee wat ik eigenlijk geboden had!
Op een gegeven moment ging iedereen naar buiten en besloten wij om er maar achter aan te lopen en kennelijk was het bieden al begonnen en kwam Dick in de race voor zijn bosmaaier en ook daar hebbes.
Gek genoeg zagen we mensen in de verte met die kano slepen naar hun auto . . . bleek dat ding net geveild te zijn toen wij nog aarzelden om naar buiten te gaan . . . GVD
Nou ja dat moet je dus accepteren op een veiling waarbij het zo snel gaat en dan nog een andere taal ook, Dick kent in ieder geval nu wel alle getallen in het Zweeds!
Ook scoorde Dick nog een prachtig oud boek over Värmland waar hij heel blij mee is en ik nog 3 vesten, het kavel bestond uit 3, het zijn twee truttenvesten en ik ging eigenlijk voor eentje.
Wel waren we te laat voor de sluizen in de Klarälven maar ook dat werd per mobiel geregeld dat wij daar maar in de middag naar gingen kijken, met de auto en hondjes mee waar wij dan gelijk even konden lopen op het eilandje.
Eenmaal eind van de middag thuis begon het toch gigantisch te regenen zoals wij dat echt nog nooit in Zweden hebben mee gemaakt, een complete wolkbreuk met sterke windvlagen waarbij ons overdekte terras, waar wij lekker naar het onweer keken en luisterden, totaal nat werd en wij naar binnen gevlucht zijn!
In de avond kwamen Joke en Anne even de geraniums brengen . . . het werd 2 uur in de nacht en natuurlijk weer erg gezellig!
Het is nu bewolkt maar weten dat straks de zon weer gaat schijnen en het het weer heel mooi weer wordt!
Nee vervelen doen wij ons hier niet hoor . . .
Dick en Aad zijn nu een grote wandeling met de meiden aan het maken en dat wordt straks weer koffie drinken samen, allemaal leuk dus!

----------

Zaterdagmorgen 10 juli. Gisteren een erge warme dag en de mannen zijn naar Karlstad gegaan om spullen voor de keuken te kopen, zij liever dan ik . . . een auto zonder airco is voor mij dan helemaal niets.
Wat wel leuk was dat Dick hard moest remmen omdat er een eland uit de greppel kwam en zo de weg over stak, zeker voor iemand zoals Aad die hier op vakantie is!
Ik heb niet veel anders gedaan dan een beetje gekneuter in en om huis.
Sinds vannacht, ik heb geen idee hoe laat, stortregent het hier, ook gezellig hoor!
Vandaag niet veel bijzonders te doen, er is een veiling waar wij even gaan kijken en vandaag om 12 uur worden de sluizen in de Klarälven weer open gezet, dus gaan we kijken met ons bezoek.
Vanmiddag komen Joke en Anne want we hebben een aantal weken de oppas, op de geraniums, zij gaan op vakantie.
Haha kunnen we eindelijk eens áchter de geraniums zitten, zoals het geloof ik hoort op onze leeftijd!
Hondjes waren natuurlijk drijfnat na de ronde en liggen weer heerlijk met hun badjasjes aan!

----------

Vrijdag morgen 9 juli. Gisteren een leuke, drukke dag gehad met veel activiteiten.
Joke appte of we zin hadden om te varen in de avond, JA NATUURLIJK!
Wij naar Stor En, een heerlijke plek aan het meer waar wij al veel geweest zijn en degene die mijn reisverslag lezen zich dit zich misschien wel kunnen herinneren.
Een prachtig natuurgebied aan het meer en konden ons nooit bedenken dat wij er zo dichtbij zouden gaan wonen!
Aad en Eefje  besloten ook mee te gaan, Joke zorgde voor de koffie en hout voor het vuur, want dat hoort er bij ons ook altijd bij, en ik had de chocoladecake mee.
Omdat het leuke motorbootje het meest geschikt is voor 4 personen besloten wij om het gezelschap op te delen en gingen de mannen met Dick aan het roer, Anne en Aad het eerst een grote ronde te maken.
Daarna zijn Joke en ik, Eef wilde niet mee, met Anne aan het roer een grote ronde gaan maken.
Écht we hebben zo genoten!
Het was zulk mooi en rustig weer en dat licht, zo verschrikkelijk mooi, manman wat is het hier toch uitzonderlijk mooi en zijn we zo blij dat wij hier wonen!
Daarna weer aan wal, bij het vuur koffie gedronken en rond een uur of half 11 zijn we weer naar huis gegaan.
Wat een heerlijke dag!

Neem daarbij nog wat positieve dingen, de elektriciteit is keurig aangelegd én . . . de post bezorgde ons ook dé grote verrassing, we hebben ons persoonsnummer gekregen!
Ik heb al eens het belang van dat nummer hier neer gekalkt, en dat het hier zo extreem belangrijk is, kun je je in NL niet voorstellen.
Werkelijk bij álles vragen ze er naar, we hoeven het nog net niet op ons voorhoofd te hebben staan.

Maar omdat het leven ook uit tegenvallers bestaat, kregen wij toch een dompertje gistermiddag, het zal eens niet zo zijn.
Vlak nadat we met de 'nieuwe' auto reden merkten we toen dus dat geluid bij het achterwiel en ook dat de airco het niet deed, en is voor ons met honden in de auto met die warmte onontbeerlijk (daarom heb ik met de meiden meestal nog in de Peugeot gereden, heeft ook airco (kapot) maar wel groot hondencompartiment met ramen die open kunnen, dus lekker doorluchten) 
Goed, dan denk je nog dat hij bijgevuld moet worden.
Gisteren afspraak met garage en bleek dat ding gewoon kapot te zijn, niets bijvullen dus.
Onderdeel is nu besteld (kassa) en wordt het donderdag gemonteerd en laten we hopen dat het voorlopig hierbij blijft.
Shit happens.




----------

Donderdagmorgen 8 juli. Ja toch positief, de elektramannen kwamen precies om 8 uur vanmorgen! Er worden in de keuken leidingen gemaakt, stopcontacten etc nog meer van dat spul op de plekken waar de apparatuur in de keuken gaat komen en extra groepen in de meterkast (we hebben geen meterkast want dat spul zit gewoon op de muur bij de keldertrap)
Ik moet wel lachen om die honden hoor, die kachelen gewoon tussen alles en iedereen door, liggen languit voer de vloer en vertrouwen er volledig op dat die mensen over hen heen stappen, wat zij ook keurig doen.
Wij zaten bij de camper met Aad en Eefje koffie te drinken en de ene man had zijn 'fika', (koffie tijd) en zat met zijn boterhammetje op het terras en ik zag dat de honden bij hem lagen.
We hebben hem wel gewaarschuwd voor pikkende honden . . . 
Ja en toen kwam er een auto met aanhanger met gravertje én . . . een rood spuitbusje, die kleur hadden we nog niet!
Deze mannen zijn nu bezig met de leiding op de openbare weg naar het huis voor het internet, zij gaan tot de erfgrens want voor het volgende traject komt er weer iemand anders waarschijnlijk met een paars verfje!
Nu heb ik geen tijd meer.


----------

Woensdagmorgen 7 juli. Wat erg wat er nu weer gebeurd is in NL.
Peter R. de Vries gaat in het rijtje komen van Pim Fortuijn en Theo van Gogh?
Het is toch voor hem eigenlijk wel te hopen, als je 5x van dichtbij door je hoofd geschoten wordt lijkt mij een normaal leven niet meer mogelijk.
Hoe komt het in godsnaam dat 'onze' regering het ooit heeft toegestaan om al dat verrotte schuim uit andere, vaak zuidelijke landen toegestaan heeft om onze democratie om zeep te helpen met die verregaande tolerantie?
We hebben van ons zelf toch in NL al genoeg vullis?
En nóg steeds komen zij met zo'n 500 man per week naar binnen.
Kijk en dát is dus de echte reden waarom wij uit NL vertrokken zijn.
Ja hoor ook hier in Zweden vindt dit plaats, alleen hebben wij ons voor de rest van ons leven, hopen wij dus, teruggetrokken om in een rustig deel van Zweden ons leven te vervolgen.

Zo, nu dan even een mopje.
Kennen jullie die van die Zweedse elektricien die gisteren een afspraak had met ons?
Nou, die kwam niet . . .

Nog een mopje?
Hij belde net dat hij morgenochtend om 8 uur komt . . .
Wordt vervolgd.

Nog een mopje?
Kennen jullie die van het Ikea aanrecht?
Hij belde straks dat hij hier over 10 minuten is.
En nu belt hij dat hij er over een half uur is.
Wordt vervolgd.

Het blijft toch lachen met die lui!


----------

Dinsdagmorgen 6 juli. Komt alles weer goed?
Ach ik denk het wel maar met horten en stoten.
Gistermorgen/middag dacht ik even dat ik het niet meer zou trekken, wat een herrie wat een puinhoop hier.
Er moest in de keukenvloer geboord worden en de vloer is 15cm dik van gewapend beton en telkens knalde die boor op het ijzer.
Neem daarbij het zuchten en steunen van die goeie man en ik liep bijna over en ben ik blij dat ik hier in de buurt iemand met een AED weet . . .
Zonder dollen, Björn is een vreselijke aardige man, een harde werker, grappig ook, maar zijn gezondheid lijkt ons niet 100 punten.
Hij is gepensioneerd, heeft een titanium deel in zijn enkel, versleten knie, geopereerd aan zijn schouder en constant pijn in zijn rug.
Ik ben bang dat het zijn longen zijn (uh ik ben geen arts hoor en zit ook niet op die stoel maar ja hè), hij heeft zo weinig lucht en rookt daarbij ook dus, 1 + 1 is 2.
In de middag gevlucht met Eefje naar Joke en effe bijkomen.
Bij thuiskomst was het lawaai over maar de puinhoop groter.
Geen stromend water meer, geen douche, geen toilet.
Toen was het maar gelukkig dat we de sleutel van de NL overburen hebben en wij even geappt hebben of wij hun douche, toilet en afwasmachine mochten gebruiken.
En natuurlijk was dat helemaal ok.
Ook de elektricien was er inmiddels en heeft de zaak bekeken en vandaag komen er lui voor dit werk.
Om half 8 vanmorgen hoorde poppetje het hekje buiten en ja hoor, stond een schuchtere Zweed (van het type 'sorry dat ik besta') omdat hij een kleurtje in de tuin wilde spuiten waar de elektrische leidingen lopen.
Dat was meneertje nummer 3 voor de aanleg van de glasvezel, die gasten komen allemaal met een andere kleur spuitbusje en verder nog niets gebeurd.
Bij Emma had hij echt niet zo maar bij de deur kunnen komen hoor, die had dat echt niet gepikt, Roos en poppetje vinden het alleen maar leuk en ontvangen iedere vreemde heel hartelijk . . .
Die mannen mogen wel opschieten want vannacht was er een vette bui en nu nog een keer zo'n bui en kunnen ze weer opnieuw komen met hun verfje.
Goed ok, net is Björn weer geweest en we hebben weer water etc.
Ook net een telefoontje van Ikea dat ons bestelde aanrecht boven water is en zij het morgen komen brengen.
Dus zo langzamerhand komt er toch kleur aan.
Verder ach, kregen wij gisteren per post weer zo'n prachtig cadeau van die lieve Janina, een herinnering aan Emma, met verlichting, heel mooi en ik heb weer erg moeten huilen, ook nu ik dit neer tik.
Het is en blijft zo'n zwak punt want zij wordt nog zo gemist hier, wat was zij toch belangrijk voor ons.

----------

Maandagmorgen 5 juli. Goed dat wij gisteren een soort rustdagje hadden, het was weer zo'n 29 graden.
Het is nu heel wat beter met ongeveer 22 graden op de teller en vandaag wordt er wat regen verwacht.
Ik vind het wel prima zo en had het evengoed warm met honden wandelen, het was benauwd.
Gistermiddag van allerlei klein eetdingetjes bij elkaar gescharreld en we hadden een gezellig maaltje op ons heerlijke buitenterras.
In de avond de vuurschaal aan gemaakt en met een heerlijke temperatuur tot een uur of 11 buiten gezeten en, jullie geloven het vast niet, maar totaal geen last van muggen!
We hebben een prachtig apparaatje tegen die pestkoppen gekocht maar nog niet hoeven gebruiken!
'Men' denkt over het algemeen dat het in Zweden vaak regent en barst van de muggen in de zomer en dat is niet helemaal waar.
Er zijn op bepaalde plekken, vooral in het noorden, in Lapland wel veel muggen in de zomer maar hier in Värmland volgens mij niet meer dan in NL.
En dat van die regen is al helemaal niet waar.
De keuken is nog steeds een puinhoop en vanmorgen hadden we een afspraak met een Zweedse loodgieter maar . . . hij kwam niet . . .
Uiteindelijk heeft Dick hem toch maar gebeld en zei hij, over een uurtje kom ik er aan . . .
Nee Zweden zijn geen lekkertjes om afspraken mee te maken hoor, dat is zeker.


----------

Zondagmorgen 4 juli. Wat een leuke, lange, warme, mooie en gezellige dag gehad!
We vertrokken met onze camper om half negen bepakt en bezakt en moesten maar afwachten wat wij op het vlot kwijt konden.
Ook de parasol met voet wilde Dick mee en ik had daar zwaar mijn bedenkingen over, maar bij Dick is er geen 'kan niet' mogelijk, want met wat moeite kan alles . . . (oef)
Op de heen weg naar Hagfors zijn we eerst naar de uitzicht toren gereden waar je een prachtig uitzicht hebt over de wijde omgeving en op de vele meren hier in de buurt.
Daarna even snel naar de Lidl in die plaats voor wat extra boodschapjes.
Toen via Gustav Adolf, een beeldschoon minidorpje met een prachtig heel oud Zweeds rood houten kerkje naar de vlottenverhuur camping gereden.
Kwamen gelijk aan met Joke en Anne en bij de receptie werden ons reddingsvesten uitgereikt en was het passen en meten.
Ja hoor de parasol kon er ook bij en daar hebben we toch wel heel veel plezier van gehad en waren blij dat wij hem mee hadden!
Minder blij waren Roos en poppie, zij wilden sowieso al niet over die drijvende loopplanken lopen, vooral Roos wil dat echt niet.
Eenmaal op het vlot lagen er twee uiterst stressige, hijgende, maar rustige honden op het dek op hun schapenvachtjes . . .
Het varen ging supergoed en was echt een leuke belevenis, nee we gingen niet hard varen, daar heeft geen van ons de leeftijd nog voor haha
Halverwege, toen wij onze camper in de verte weer in zicht hadden zijn we daar even gestopt om onze meisjes in de camper te zetten, alle ramen tegen elkaar open, dakventilator op hoogste stand, het hekje in de deur, grote bak water en zijn wij weer verder gaan varen.
Het was heerlijk op het water en was een matig windje, heerlijk!
En wat zei ik toen weer?
'Godsamme wat wonen wij toch mooi!'
Om 16.00 uur uur stapten wij weer aan wal en zijn met z'n allen naar het landgoed van Joke en Anne gegaan waar wij gezellig en lekker gebbqd hebben na de koffie en daarna nog een half uurtje bij het vuur gezeten.
We waren in de avond om een uur of tien werkelijk totaal afgedraaid weer thuis en het was een fantastische dag en dat vlot varen?
Gaan we snel nog eens over doen!
Leuke dronefoto's die ik er vandaag of morgen nog bij zal zetten.
Vandaag houden we een soort rustdagje.

----------

Zaterdagmorgen 3 juli. Korte krabbel om te zeggen dat ik geen tijd heb.
Het is nu 7.45 uur en om 8.30 uur vertrekken we wat noordelijker met de camper, voor 1 dagje.
We gaan met z'n 6en vlot varen, hebben we gehuurd voor 4 uur op het meer bij het dorpje Gustav Adolf.
Het gaat hier een warme, nou zeg maar gewoon hete dag worden, ongeveer 29 graden.
Nee daar ben ik zeker niet blij mee, maar we zien wel.
Zonnebrandspul, zonnebril, proviand en een zonnehoed mee.
Ook de meisjes gaan mee het vlot op.
Morgen verder.

----------

Vrijdagmorgen 2 juli. Gistermorgen na het opstaan was er gelijk actie, mannen gingen met de meiden weg en de vrouwen gingen de keukenkasten uitruimen en ergens anders,op ons bed deponeren.
Ik had mij vergist want het was dus gisteren en niet eergisteren dat de keuken gesloopt werd.
De nieuwe keuken was keurig op tijd gebracht maar nu ontbreekt nog het aanrecht . . .
Om 10 uur kwamen ook Joke en Anne om de handjes uit de mouwtjes te steken en alles ging gesmeerd!
Wat een klus zeg en wat hard werken, het was mooi weer maar gelukkig vaak met bewolking.
In de tuin heeft Aad de kasten uit elkaar gesloopt, nuttige onderdelen neemt hij mee naar NL voor een klusser en de rest in de aanhangwagen en zijn ze nu naar de stort aan het brengen. .
Het ziet er niet uit nu hier maar alles functioneert nog wel, hetzij provisorisch.
Want . . . vandaag zóu de elektricien komen . . . ja zóu dus . . . maar heeft zich ziek gemeld.
Uiteraard balen wij als een stekker want je hebt niet zo maar een andere en zeker hier in Zweden niet want ook de vakanties, waarin zij hier alles gelijk neer- en dichtgooien voor 2 maanden is begonnen . . .
In de middag hebben we de kasten die in de keuken stonden en van onszelf waren, in de slaapkamer gezet en daar moet ik nu dus gewoon proviand en servies vandaan halen.
Ach het is effe wennen.
Ik denk dat vandaag alle registers open getrokken worden  om alsnog iemand bereid te vinden hier de zooi aan te sluiten.
Ook kwam er vanmorgen weer een andere fiberman kijken . . . helaas bleef dit ook bij kijken, zal natuurlijk nuttig zijn, maar voor mij voelt het zo en wel heeft hij gifgroene strepen op de weg gespoten waar de kabels lopen.
Wij zijn nu al zover dat wij denken, 'o ze zijn ons toch niet vergeten'.
Bellen, mailen, appen heeft in dit land allemaal geen zin, gewoon afwachten is het devies.
klusjesman Anne  keuken nu

-----------

Woensdagmorgen 30 juni. Gisteren toch ondanks de panne, weer een leuke dag gehad met Aad en Eefje, we zijn in de middag een ronde in de omgeving gaan maken en via binnenwegen naar Sunne, wij wilden even langs de Subaru garage.
Toen wij vorige week uit Karlstad kwamen maakte het wiel van de auto rechts achter een vreemd geluid.
Dick besloot om zsm naar Sunne te gaan omdat hij het niet vertrouwde.
Daar aangekomen kwam gelijk iemand naar de auto kijken, reed een rondje over het terrein en hoorde dat het de rem achter was en het kón zijn dat er een steentje in lag maar het kón ook erger zijn . . .
We mochten er geen meter meer mee rijden en hij ging gelijk op de brug en er ging twee man direct mee aan de slag en ja helaas was het dus erger.
Gebroken remblokken, dus twee wielen er af, gelijk alles vernieuwd aan twee kanten, vraag mij niet wat verder want ik ben niet technisch.
Ja daar sta je dan met 4 man en 2 honden.
Aan één kant natuurlijk erg, maar aan de andere kant heel erg blij dat zij dit gelijk gingen repareren!
Toen het klaar was en de portemonnee lichter, zijn we een ijsje gaan eten en langs prachtige stille kleine wegen terug naar huis gegaan.
Leuk om ook daar weer eens rond te rijden want dat was de buurt waar wij ongeveer tien jaar geleden op zoek geweest zijn naar een huis!
Bij thuiskomst de bbq weer tevoorschijn gehaald en toen nog uren op het terras gezeten, ja alweer tot het bedtijd was.
Nou moet ik ook wel eerlijk zeggen dat bedtijd bij ons nooit laat is hoor, we zijn niet van de kleine uurtjes maar wel van het op tijd op staan.
Vandaag staat er een drukke dag op het programma, de keuken gaat gesloopt worden want ook vandaag wordt de nieuwe keuken gebracht.
Dat gaat koken worden in de camper en hoe lang deze grap gaat duren, geen enkel idee.
Vannacht werden we beiden gelijk wakker van het klapperen van de luxaflex voor het raam en vanmorgen zagen wij dat het vannacht geregend heeft, verder niets van gehoord, volgens mij zijn wij gelijk dood als wij ons hoofd op het kussen leggen.
Nu trouwens weer prachtig weer evenals gisteren en hebben we alweer, (ja sorry) heerlijk samen in de zon op ons superterras koffie gedronken en nu gaan we weer een paar uur ieder ons eigen weg.


----------

Dinsdagmorgen 29 juni. Het wordt vervelend maar vanmorgen heb ik alweer een eland gezien!
Ik had wel een fototoestel bij mij maar de batterij bleek leeg, mijn mobieltje maakt lang zulke mooie foto's niet dus laat ik hem hier ook niet zien.
Hoe vaak ik ook deze dieren zie, ik vind dit elke keer toch weer een cadeautje van moeder natuur, ook een reden waarom wij hier zijn gaan wonen!
Inmiddels de namen van de vogels veranderd met grote dank aan mijn 'speciale' MarijkeO!
Superfijn dat ik jou heb Marijke met al je kennis!
Zo gistermiddag zijn onze eerste NL vrienden dus hier aangekomen, gezellig!
De grensovergangen zijn ook makkelijk gegaan en hoefden zij alleen maar hun gewone certificaat van 2x corona enting te laten zien.
Het was prachtig weer en we hebben tot gisteravond bedtijd met wat onderbrekingen, hondjes wandelen, buiten op ons nieuwe terras gezeten, wat een leven!
Aad en Eefje staan met hun camper op de plek die wij ook voor camper of caravan geschikt (laten?) maken, door de grond te verharden.
Grappig want de volgende gasten hebben die plek ook al besproken!

Mooi plekkie op de privé camping!

----------

Maandagmorgen 28 juni. Nog even over eergisteren, het was toen een warme dag en zijn we naar de waterval gefietst en dat was wel de moeite!
Heel erg mooi en vooral spectaculair en dat zo maar op 5 minuten van ons huis af!
Op vaste tijden, zo om de paar weken herhaalt dit zich en de volgende keer willen wij er een half uur eerder zijn om het water te zien aankomen, ook leuk is dat je gewoon op een paar meter afstand op allerlei verschillende plekken er naar kunt kijken.
Gisteren een drukke rommelige dag gehad met opruimen en toch ook nog een keer naar Karlstad om markiezen te bestellen.
Straks komen onze vrienden met de camper en dat zal vast een emotioneel weerzien worden vanwege het missen van Emmaatje.
Ook zij hebben al eens een pup van ons gehad en Saar is ook 13 jaar geworden en de pijn bij het verlies hetzelfde.
O ja nog even iets rechtzetten . . .
Dick keek gisteren de foto's van de site en werd een ietwat getroffen door mijn uitspraak dat wij niet romantisch zijn . . .
Hij vindt dat wij juist wél romantisch zijn alleen niet 'kwijlerig' zoals hij dat dan noemt maar houden beiden van knusse dingen en vindt het tafereeltje met die bloemen op dat tafeltje juist wel passend bij ons . . .
Zo het is maar dat jullie dit even weten
Nou gisteren had ik wel haast om te uploaden want ik zag later tikfouten en de achtergrond van een fotobladzijde vergeten was te uploaden.
Foto: een klein deel van de waterval.


----------

Zondagmorgen 27 juni. Een korte krabbel vanmorgen, geen tijd, ja dat heb je als je een pensionado bent . . . druk . . . druk . . . druk
Wel even een fotootje van vanmorgen, I was the lucky one!
Wel 2 nieuwe fotobladzijden! HIER

----------

Zaterdagmorgen 26 juni.
Het was gisteren weer een heel mooie warme dag, en ik hoor jullie denken, Yvonne? En een mooie warme dag?
Dat hoort niet bij elkaar.
Nou zo zwart/wit is het natuurlijk niet, en zeker hier in Zweden is de warmte absoluut goed uit te houden en daarbij leent ons huis zich hier ook uitstekend voor, met ook een terras op het oosten.
We hebben echt een buitendag gehad met afwisselend nieuw en oud terras  en sloten de dag af met een lekkere en natuurlijk zoals altijd,  gezellige bbq op het landgoed van Den Blaauwen Otter!
Zo makkelijk, stukje met de auto van 6 km en we zijn weer thuis, hoe leuk.
Het is wel telkens even slikken hoor, als die twee Gordons van Joke en Anne ons uitbundig begroeten, maar wel heel fijn, dat enorme enthousiaste van die schatten.
Dick is nu met de meiden op stap, ik stap onder de douche en straks op de fiets naar Munkfors naar de watervallen kijken.
Verder zal ik een bak- en braaddag hebben want overmorgen komen, deo volente, onze lieve vrienden Aad en Eefje aan die vandaag de bootovertocht Denemarken-Zweden maken!
Ook wil ik vandaag tijd vrij maken voor een nieuwe fotobladzijde, ik doe mijn best.

----------

Vrijdagmorgen 25 juli. JIPPIE terras is echt helemaal af en wat zijn we er blij mee!
Onze meubeltjes er gisteren gelijk op gezet, een vers boeket lupinen, koffie en het feest kan beginnen!
Overdreven natuurlijk, we zijn namelijk totaal geen feestgangers, wel houden we van gezelligheid met een fijn beperkt gezelschap, lekker overzichtelijk.
Ook moest de parasol op want het was erg warm en hebben we ook nog een uurtje languit op de luie stoelen liggen genieten van alles om ons heen en de gedachten dat dit echt allemaal van ons is en wij in zo'n verschrikkelijk mooie omgeving wonen!
Jeetje zeg, wat hebben wij het goed en dat realiseren wij ons echt ten volle!
Vanmorgen het ontbijt op het terras aan de voorkant van het huis en net na het honden wandelen koffie gedronken op het nieuwe terras.
Zo ontzettend stil hier en zo mooi, we zijn er zo af en toe sprakeloos van, nog net niet emotioneel . . .
Dat hoofdstuk had ik al tijdens het wandelen gehad.
Nog steeds word ik een aantal maal per dag overvallen door een huilbui met dikke warme tranen die van ver uit de diepte komen.
Overal zie ik Emma lopen, liggen, snuffelen en mij met een attente blik volgen, kijken wat ik ga doen en vooral of zij er ook bij kan zijn.
Wat een gemis, zij was totaal versmolten met mij.
Het is goed dat het leven verder voor ons zo veranderd is en wij met zoveel, meest leuke, dingen bezig zijn anders weet ik het nog niet zo net met mij.
Ik kan al in huilen uitbarsten als ik zie dat Dick het gekookte eitje bijna in drie stukjes snijdt ipv van twee.
Ok, weer wat anders nu.
Het is hier nu 'Midsommer' en dat is voor Zweden net zo belangrijk als voor ons kerst.
Ik heb mij nog totaal niet verdiept in gebruiken hier, dat komt nog wel.
Wel weten wij dat morgen de sluizen in de rivier de Klarälven open gaan en dat is mooi, we gaan kijken, want hier heeft de rivier een verval van 17 meter en dat is volgens ons een spectaculair gezicht!
KLIK HIER

----------

Donderdagmorgen 24 juni. Goh wat vliegt de tijd en wat hebben we veel te doen en te regelen.
We wisten ook wel dat het eerste jaar veel dingen stroef gaan en de nodige tijd kosten.
Toch komt er langzamerhand schot in de dingen die wij willen en net is de 'fiberman' gekomen om te kijken waar de glasvezel leiding moet gaan komen.
Dinsdagmiddag in de stromende regen naar Örebro, hier 165 km vandaan, met de aanhanger om een afwasmachine op te halen bij Ikea die er eindelijk was.
En toen . . . kwamen we er aan . . . 'ah jammer zeg net een uur geleden verkocht . . .'
Ik zag even sterretjes en het is omdat die man achter een plastic scherm stond, mooie bruine ogen had en ik mij ook gelijk realiseerde dat hij er niets aan kon doen . . . anders had hij nu een blauw ipv een bruin oog gehad . . .
Waarom niet via internet vragen jullie je natuurlijk af, logisch maar dit is Zweden . . . wij hebben nog steeds ons persoonsnummer niet en dat moet je hier absoluut hebben, eerder kun je niets via internet kopen of bijvoorbeeld een abonnement afsluiten.
Ik wil poppetje ook verzekeren vanwege de extreem hoge dierenartskosten hier maar ja hè, nog geen persoonsnummer . . .
Roos kan al niet meer verzekerd worden, ahh hoe erg, zij is te oud. 
Het blijkt dat Ikea evenals vele andere zaken een ernstig tekort aan artikelen heeft en ja natuurlijk door corona en omdat dat schip zolang in het Suezkanaal heeft vast gezeten met een slinger collega's achter zich aan.
Goed, een ander plan trekken en naar een andere grote Zweedse winkel de Elgiganten, een erg mooie zaak waar zij ook Bosch afwasmachines hebben.
Om het verder kort te houden, we zijn daar geslaagd en hij komt volgende week donderdag en de keuken wordt woensdag gebracht.
Dat gaat hard werken worden de komende weken.
Gelukkig zijn ook onze vrienden Aad en Eefje onderweg om hier te helpen (en omdat zij ons én de hondjes of misschien nog meer andersom haha, graag weer willen zien!) en jaha uiteraard komt Anne ook zijn handjes uitsteken, dat gaat weer gezellig worden!
En nu zijn de timmermannen bezig met de trap buiten aan het terras.
Gistermorgen op tijd op, hondjes wandelen en om half 10 met Joke afgesproken om naar Hagfors, hier 35 km vandaan, om naar de Lidl en de Dollarstore te gaan, vinden we ook leuk zo samen!
Kortom, jullie lezen wel, nog steeds geen dull moment hier en ook kilometertjes vreten . . .


----------

Dinsdagmorgen 22 juni. Wij dachten gisteren een halve regendag te hebben maar dat viel heel erg mee, de hele dag droog en zelfs nog zon in de middag!
Dat kwam heel goed uit voor de terrasbouwers en het is nu al zo mooi geworden, en het is bijna klaar.
Donderdag leggen zij de de laatste hand er aan want dan maken zij de trap en daar moest nog wat extra hout voor gekocht worden wat wij vandaag gaan verven.
En wat zijn we er blij mee, precies zo geworden als wij graag wilden!
In de middag kwamen Joke en Anne nog even langs fietsen, waren zo benieuwd hoe het wordt, dat is dan weer echt gezellig!
Nu nog de tuindeuren en het ene raam verplaatsen en dan is het grote werk klaar.
Nou eigenlijk niet helemaal natuurlijk want er komen nog aan de andere kant van het huis plekken waar onze camper en een kampeermiddel van bezoek kan staan enuh onze keuken uiteraard ook nog, o ja en ook nog nieuwe vloerbedekking op de hele beneden verdieping . . . 
Goh ja, nog punten zat dus!

De eethoek van het terras

----------

Maandagmorgen 21 juni. De langste dag en vooral hier in Zweden betekent dat, dat het bijna niet donker wordt 's nachts, niet dat ik daar nou zo blij mee ben hoor, eigenlijk wil ik het gewoon stikdonker hebben in de nacht.
Maar misschien praat ik van de winter wel anders, als het hier heel lang donker is, we zullen het zien en beleven, ik vind het echt zo leuk om hier alle seizoenen eens goed mee te maken, heerlijk!
Vanmorgen moesten wij voor de eerste intake bij de arts zijn en dat is ook een verhaal op zich wat teveel is om hier uit te leggen.
Maar om kort te gaan, we hebben een Oost Duitse vaste vrouwelijke arts hier die blij is dat zij met ons Duits kan spreken en daarbij is zij een grote hondenliefhebber, dat praat dus makkelijk voor ons!
Er moest bloed afgenomen worden en dat ging gelijk maar even om 9 buisjes, in NL was één buisje genoeg voor allerlei verschillende onderdelen.
Tja en toen gisteren, ik moest nodig weer een fotobladzijde van mei maken maar ja hè, dat waren weer traantjes alom.
Voor altijd zal de maand mei en een gedeelte van juni 2021 in het teken van Emma staan.
En eerlijk gezegd, nog geen dag zonder tranen geweest en er is bij mij niets voor nodig om zo weer een huilbui te krijgen want het gemis is en blijft bijzonder groot.
Gek genoeg vinden wij het ook zo vreselijk saai in huis zonder haar en dat terwijl Roos en poppie er ook gewoon zijn en daarbij ook Emma zo'n rustige hond was.
Duidelijk is dus dat Emma een beslissende factor bij ons was, haar altijd attente aanwezigheid, bij mij in de keuken liggen, haar blijdschap bij het gaan wandelen, dat vreselijke lieve smoeltje met die prachtige ogen die mij de hele dag in de gaten hielden, die supermooie lange oren die zo mooi heen en weer zwiepten als zij in dat prachtige gangwerk voor mij uit liep, haar grote gehoorzaamheid, op afstand bestuurbaar, altijd betrouwbaar voor ons.
Ik kon 100% van haar op aan bij het wandelen, waar wij ook waren, altijd gelijk terugkomen als je haar riep.
Kortom, een tophond.
Onze Engelse meiden zijn ook ontzettend lief, té lief eigenlijk, ongelofelijk makkelijk in elke situatie, maar minder attent dan Emma en dat is het grote verschil.
Als ik hen buiten roep kijken zij eerst om zich heen of zij wel echt bedoeld worden als er geroepen wordt, wat ook grappig is hoor, dat moet je gewoon kunnen begrijpen én waarderen, typisch Engelse setter!
En dan moet ik toch echt zeggen dat onze Engelsen voor het ras bijzonder goed luisteren hoor . . .
Vraag mij naar de verschillen tussen Gordon en Engels en ik kan het je haarfijn uitleggen!

Momenteel een hoop getimmer en geboor want ons terras wordt in elkaar gezet, leuk hoor!
Gistermiddag hebben wij nog gebbqd in de regen en onweer onder de waterdichte parasol op ons bosplekje in de tuin, dat had ook wel weer wat aparts!
fotobladzijde klik hier

----------

Zondagmorgen 20 juni. Ja hoor, het was weer eens zover gisteren, geen tijd voor een krabbel. Op tijd op, met de meiden gewandeld, thuis gekomen, hondjes eten wij koffie en toen kwam Joke om samen naar Karlstad te gaan voor wat boodschappen, o.a. gele verf en een kloofbijl . . . 
Gek genoeg moest ik mij wel even 'ergens 'over heen zetten om daar naar toe te rijden.
Hoe is het mogelijk, ik rij al 44 jaar, elke dag en ook overal naar toe en nu zo maar vond ik het een 'dingetje'.
Komt ook door de andere auto, waar ik nog maar 1x een stukje in had gereden en Karlstad is een grote stad, druk en vreemd voor mij, overal rotondes en kruisingen.
Maar goed, natuurlijk gewoon ingestapt en we zijn weer heel en zonder schade thuis gekomen, mét verf en bijl, en natuurlijk was het hartstikke gezellig en wel zo gezellig dat wij op de terugweg de afslag voorbij reden en Joke gelukkig wist dat je via het plaatsje Kill over een prachtige weg terug naar huis kon rijden.
Beiden vinden wij dat het toch wel een voorrecht is om in zo'n schitterende omgeving te wonen!
O ja, vergeet ik nog te vertellen dat ik gistermorgen, door het bos reed en een echt, enorme eland gezien heb!
Hij, absoluut een stier, was net overgestoken en ik kon hem goed bewonderen, hij had ook al een tamelijk gewei in wording, zijn nieuwe voor dit jaar.
Het was een hele grote zware eland en ik kon hem nog net een stuk (als bewijs voor Dick haha) op de foto zetten met mijn mobiel, toen hij weer weg liep het bos in.
Nou zeker weten Ardi, een enorm gemis, een huis zonder Gordon . . .

---------- 

Vrijdagmorgen 18 juni. Ja ik weet het MarijkeO de lupinen zijn niet zo geliefd door de echte biologen maar hebben wel als goedmakertje dat zij wel handig zijn voor vegetariërs om als alternatief voor vlees als eiwitbron te dienen!
Daarbij trekken zij veel insecten aan en zijn ze nog eens een lust voor het oog ook!
Maar inmiddels zijn deze prachtige bloemen zo ingeburgerd hier dat zij niet meer weg te denken en zijn en bestrijden lijkt mij een onmogelijke opgave.
Men noemt ze invasieve planten, zij horen dus niet thuis in dit landschap, zijn hier bewust naar toe gehaald en verdringen langzamerhand de 'originele' beplanting,
Maar gaat het in de mensenwereld eigenlijk niet precies zo?
Ik zie in dit opzicht aardig wat parallellen . . .
Ook wij zijn hier in Zweden geen originele bewoners . . .
Gisteravond hebben wij zeker een half uur genoten van het zingen van een vogel, Dick heeft het geluid opgenomen en via 'birdnet' kunnen ontdekken dat het een zanglijster was, een 'gewone' vogel maar zo betoverende mooi!
Mijn verfklus zit er op en ja ik kom toch even met getallen, vind ik leuk, 44 meter geïmpregneerd, toen in de grondverf en daarna 2x gelakt, dat is dus 44 x 4 kanten = 176, dat keer 4 = 704 en dat ook weer x 4 = 2816 meter!
Dan nog de balustrade 22 x 2 = 44, dat keer 4 = 88 meter.
Dit bij elkaar heb ik dus 2904 meter geverfd!
Jaja ik had hier wel een rekenmachine voor nodig hoor!
Straks zal Dick even uitrekenen wat hij geschilderd heeft.
Maandag a.s. komen de mannen de veranda afmaken, leuk toch, jammer genoeg zijn de tuindeuren er nog niet.
Wil nu wel weer eens tijd hebben om andere dingen te doen.
Nog maar eens een foto van eek, zo'n schatje!
Willen jullie de nieuwe indexfoto eens goed inzoomen dan zie je wat liefs en onvergetelijks.

Die handjes!
----------

Donderdagmorgen 17 juni. Nee sorry gisteren geen krabbeltijd gehad en nu is het 11.13 uur en heb ik al die tijd al geen internet!!
Te druk met verven, Dick kwam terug van de ochtendwandeling en ik was al met mijn missie bezig . . .
Zal de verfgekte mij nu al in de kop geslagen zijn?
Nou nee kan niet, we schilderen met superdure verf op waterbasis wat ook lekker uitstrijkt en daarbij, het moet in het weekend af zijn.
Goed ok, Dick kwam thuis en vroeg of ik zin had om gelijk na een bakkie 'even', qua afstand is niets hier 'even', naar Eksharad te gaan om naar markiezen te kijken.
Ja tuurlijk, hup verfkleren weer uit en ipv mijn krabbel tikken in de stoere auto gestapt en dan komen we langs Joke en Anne, daar even een boodschapje afgegeven en nog een bakkie gedronken, zó gezellig en Gordons geknuffeld . . .
Voelt voor ons nog onwerkelijk, einde Gordontijdperk, hoe moeilijk dit ook is.
Ik kom hier tzt nog op terug.
De markiezenman was niet thuis, zo kan dat hier gaan, een bedrijf met website en dan gewoon gesloten zijn.
Dick heeft de man gebeld en ja hij was 'op klus' en komt volgende week hier thuis langs, maar ja het zijn Zweden hè en moet je dit dus maar afwachten . . .
Weer thuis, snel wat eten, verven, hondenronde en weer stoeien met de verfkwast en dan moet er 's avonds ook nog eten op tafel komen.
Het gaat goed, ik begin direct dus aan de laatste 44 meter en als jullie straks foto's zien van het terras, al het witte werk is van mijn hand en Dick ontfermt zich over het gele gedeelte en ik denk er het mijne over . . . maar het gele zal wel véél netter zijn!
Maar ja geven en nemen toch in het huwelijk?
Voor de rest, ja we hebben ons weer aardig bij elkaar geraapt en elke dag vallen er nog tranen om het gemis van mijn zwarte schatje.
Foto speciaal voor Cilia maar eerlijk gezegd heb jij niets te klagen hoor want Margrieten en al je andere foto's zijn ook beeldschoon en voor mij weer benijdenswaardig, elke keer weer een feestje om een berichtje van je te krijgen!


----------

Dinsdagmorgen 15 juni. Gistermiddag een enorme bak regen gehad, in de avond een wolkenloze lucht, en nu weer een mooie zonnige dag met een fijne temperatuur, een graad of 20 en ik weet dat het nu zuchten geblazen is in NL!
Zo gaat dat hier, een middag regen en dan is het weer niet gelijk van slag, maar gaan daarna vrolijk verder met de zomer!
Nou, ik heb gistermiddag wel mijn best gedaan hoor en heb 22 meter balustradebalk geschilderd en daarbij nog eens 44 meter latten aan 3 kanten.
Het ging mij goed af en had ondertussen de koptelefoon op en heb mijn Spotifylijst wel 2x gehoord.
Het heeft mij wel wat paracetamolletjes gekost en een halve nachtrust . . .
Maar goed, het is effe doorbijten, helaas is de verf op en zal er nieuwe moeten komen, en geen Gamma om de hoek.
Gisteren kregen wij ook het kentekenbewijs van onze stoere Zweedse auto en nu nog even wachten op de verzekering en dan kunnen we sjorsen.
Het heeft allemaal lang geduurd want o wat draaien die ambtelijke Zweedse molens tergend langzaam . . .
Als NLer wordt je geduld hier danig op de proef gesteld en ik vertel hier nog lang niet alles waar we zo mee bezig zijn, het zou gewoon vervelend worden.
De prachtige natuur en ons heerlijke huis houden de zaak in evenwicht!
vanmorgen
----------

Maandagmorgen 14 juni. Gisteren een gezellige dag en daarbij ook weer prachtig weer!
Het was weer een schilderdag, het is een race tegen de klok want vrijdag moet het af zijn en we zijn er nog lang niet.
Eind van de middag kwamen Joke en Anne en hebben lekker gebbqd op ons nieuwe terras, weliswaar zonder leuning maar er is niemand achterover gekukeld, het is ook ruim genoeg.
En wat hebben we het toch gezellig samen, zo fijn dat zij in onze buurt wonen en we hopen ook nog vele fijne uurtjes samen te beleven, ook met de camper.
Gewoon eens zeggen 'jongens zullen we even een paar dagen weg gaan?', kijk dat is toch geweldig!
Nu kan dat nog niet, ook zij hebben het te druk met allerlei dingen die rondom en in hun huis geregeld moeten worden voor een lang verblijf hier.
Vandaag gaan wij echt weer aan de bak met de kwasten en we wisten al dat het vandaag kan gaan regenen, ik zag 'heavy rain today' staan dus ja, dat was vroeg aan de slag vanmorgen om alles wat in de tuin staat qua schilderwerk over te laden naar de overdekte veranda en de garage.
Ik ga schilderen in de garage en Dick op de veranda.
Om voor 8ten liepen wij al met houten planken te sjouwen en nu is Dick met de meisjes weg voor een lange wandeling en ben ik benieuwd of hij en de hondjes droog thuis komen!
Morgen weer een solig dag.

De groetjes van de bonte specht!

----------

Zondagmorgen 13 juni. Gisteren zouden wij een kwastdag hebben maar dat verliep even wat anders.
Bij terugkomst van de wandeling zag ik aan het eind van de straat, waar een groot verwaarloosd huis staat, veel auto's staan en er bleek een soort loppis te zijn.
Loppis is eigenlijk gewoon verkoop van ouwe zooi, wat je hier om de haverklap op de weg ziet staan en particulieren hun overtollige spulletjes voor een klein prijsje te koop aan bieden.
Goed, wij er naar toe en bleek dat huis inderdaad leeg te staan, eigenaar in februari overleden en de familie, na eerst een geweldige zooi naar de stort gebracht te hebben, een loppis hield.
Echt hartstikke leuke spulletjes en je kon gewoon door het hele huis dwalen, zo grappig, er hadden zelfs 4 gezinnen gewoond, allemaal familie!
Erge leuke toegankelijke mensen waar wij leuke gesprekken mee gehad hebben in het Engels, zij wonen in Göteborg.
We zijn daar wel een paar uur geweest en we kregen er geen genoeg van.
Daarna snel naar Munkfors voor wat boodschappen en toen even langs een NLer, waar wij het adres van hadden gehad ivm de keukeninbouw.
Een keuken inbouwen in een oud Zweeds huis is echt een klus op zich hoor en niet te vergelijken met een stenen NL huis!
Ik bleef even in de auto zitten, er kwam net een stortbui maar Dick kwam mij al snel halen, het bleek dat wij deze mensen al eens ontmoet hebben bij de opening van een galerie laatst!
Daar gezellig koffie gedronken en gekletst en Dirk (ja ook) komt even naar ons huis om advies te geven, hij bouwt zelf niet meer.
Uiteindelijk kwamen we pas thuis toen het weer honden wandeltijd was en is Dick dit gaan doen en ik mij bezig gehouden heb met de avondmaaltijd.
De NL mannen, André en Erik vertrekken vanmiddag weer en kwamen bij ons eten.
Dus zo gezegd zo gedaan,
Erik heeft nog even gekeken naar onze grasmaaier en verdomd hij doet het nog gewoon, en heeft André bij ons het gras gemaaid.
Ja en toen was het inmiddels alweer half tien in de avond en nog totaal dag maar horen we toch al zachtjes het bedje roepen . . .
Kortom, we hadden een drukke maar gezellige dag en nee we hoeven niet te klagen over contacten hier.

Beetje truttig hè, maar wel typisch Zweeds!

----------

Zaterdagmorgen 12 juni. Ja hoor Cilia, zo voelt het ook, we zijn rijk en het is een droom die uitgekomen is dat we dít nog eens zouden meemaken, zo wonen in de natuur!
Jouw verhaaltjes uit het mooie Frankrijk hebben mij ook altijd en nog natuurlijk, erg geïnspireerd en zoals vandaag, dat hazelmuisje, djiee wat een schatje toch en wat zijn we bevoorrecht dat we dit zo kunnen beleven en er ook zo intens van genieten!
Toen wij gisteravond om een uur of tien al gapend zeiden dat het tijd was voor het bedje kreeg Dick een appje van de NL buurman.
Hij is hier een week met een vriend om te werken in zijn huis omdat het ook in de verhuur gaat.
Hij vroeg of wij zin hadden in een stukje van het 'gebraad' op de grill omdat zij dat samen niet op konden.
Eerst aarzelden wij maar zoiets aardigs kun je niet weigeren dus gingen we en hadden er geen spijt van, het was heel gezellig en daarbij ook nog eens lekker!
Hij heeft een overdekte veranda gemaakt en daar zaten we, grappig hoor en eigenlijk zijn we helemaal niet zo, we zijn van vroeg naar bed en vroeg op.
En ja dat laatste was dus vanmorgen ook gewoon weer het geval.
Gelijk deur open naar het terras voor, heerlijk, zó genieten, we hebben een enorme seringenboom in de tuin staan, die je bijna bedwelmd, en ook kwam de bonte specht weer op visite en hij wordt steeds brutaler!
De natuur is hier momenteel zeer uitbundig met gigantisch veel lupines die broederlijk tussen het fluitenkruid staat, zo mooi.
Straks ga ik maar eens een flinke bos plukken, de vazen heb ik al opgezocht uit de vele dozen die nog onuitgepakt in de kelder staan . . .

Ha zie op de achtergrond onze besjes rijpen!
----------

Vrijdagmorgen 11 juni. Gisteren een verfdag gehad en toch weer een soort mijlpaaltje want na het impregneren, en grondverven konden we met de lak beginnen.
Dick had de primeur door een bus met gele lak te openen en de staande latten voor het terras te verven, ja toch weer leuk.
Ik 'moet' de bovenste latten verven en die zijn nog met witte lak, geen sensationele gebeurtenis.
Eerlijk gezegd weet ik dat hij mij de dingen laat verven die het minste kwaad kunnen als dat niet al te netjes is, zo zegt hij het niet hoor, maar ik voel het gewoon!
Kijk, daar ken ik hem veel te goed voor . . . verven relatietest toch?
Soms moet je je maar bij dingen neerleggen anders krijg je weer zo'n eindeloze discussie die ik niet verlies maar wel het eerst mijn mond maar dicht houd . . .
Zo dat is even een privé ontboezeming hè!
Ik vind het best leuk werk en we staan op zo'n mooi plekje en dan het gegeven dat het onze eigen tuin is, godsamme zeg, we staan gewoon in een bos te schilderen, hoe mooi is dat?
En toen stonden we gisteravond ook daar én . . . ja hoor, achter elkaar aan, een camper met aanhanger en een auto met fietsen achterop . . .
YES daar kwamen Joke en Anne en namen de moeite om ondanks hun enorme vermoeidheid, het is in twee dagen met zo'n karavaan een heel eind, om, voor zij bij hun eigen huisje waren, eerst nog even bij ons langs te komen!
Benieuwd naar onze vorderingen en ja hoor bij Yvonne kwamen de traantjes weer, ik vond dit zo'n lief gebaar!
Gezellig koffie gedronken met prinsessentaart en zij kwamen weer een beetje bij van de lange vermoeiende rit.
Wij vinden het beregezellig dat zij weer in onze buurt zijn en serieus, we overlopen elkaar echt niet hoor!

Zeg nou zelf, is dit geen droomplek?

----------

Donderdagmorgen 10 juni. Het kwam gisteren weer goed hoor met mij, een NL lezeres hier kwam een troostboeket brengen, zo lief en juist het mooiste boeket wat je kunt bedenken, niet een gearrangeerd bloemetje uit de winkel, nee een écht boeket uit de natuur!
Een als je mij ergens blij mee kunt maken is het zoiets!
Iemand die de moeite neemt om voor je te plukken en het nog zelf te brengen ook, dan ben je in mijn ogen een échte lieverd met een goed hart!
Verder ja Peter en Til, we kennen elkaar goed en staan ook het zelfde in het leven wat onze levende have betreft, en NEE Peter, je bent geen watje maar wel een man naar mijn hart!
Er zijn teveel mensen die maar toneel spelen, maar jij laat zien dat je puur bent!
En toen kwamen Jetty en Kees, ook zulke fijne mensen, zij kwamen houten plankjes brengen die Kees voor ons persoonlijk gemaakt heeft voor een deco in ons huis!
Het zijn hele mooie plankjes, Kees is echt een kei in deze dingen, hij heeft laatst ook dat leuke hondje/mens uit hout voor ons gemaakt!
Zij zijn gezellig de hele dag gebleven en onze hondenkinderen hebben zich daarbij weer van hun uiterst goede kant laten zien en om de beurt dienden zij als steuntje voor de zere voet van Jetty!
Kortom, een fijne gezellig dag gehad die aan het eind van de middag vette regen buien gaven en dat niet alleen, we hebben nog nooit zulke harde onweersklappen gehoord!
Het was precies boven ons hoofd en de messcherpe ontladingen scheurden door de lucht!
Nel heeft nog een prachtige foto gemaakt met het naambordje van onze straat er op, een wonderschone foto, waarvoor mijn dank!
 
----------

Woensdagmorgen 9 juni.
Ik begon de dag best goed vandaag, na in bed eerst nog wat traantjes om het grote gemis.
Lekkere temperatuur, lieve begroetingen door onze meiden (en Dick ook hoor), na het ontbijt gaan wandelen.
Toch overviel het verdriet mij weer in grote mate.
Van binnen nog steeds verscheurd en overal die herinneringen, zelfs de afdrukken van Emma haar bekkie op de rand van het autoraam, haar plekje op de bank, haar etensbak die nog in de keuken staat en haar riem die nog aan de kapstok hangt en de halsband, die ik niet mag wassen van Dick, dan gaat haar geurtje er af, ligt nog op de kast.
Gelukkig bestaat onze vriendenkring uit mensen die ons zo goed begrijpen en weten wat het is om zo intens van je hond te houden en die te moeten verliezen.
Soms ontmoet je mensen die het gewoon echt niet begrijpen en juist dát begrijp ik ook hoor, laat ik duidelijk zijn hier over, die precies de verkeerde dingen zeggen.
'Dan koop je toch gewoon een nieuwe', of 'je hebt er toch nog twee'.
Jaha dat weet ik, maar je zegt ook niet tegen iemand die een kind verliest, 'ach je hebt er toch nog eentje' ofuh 'ach ja jammer dat je arm er af moet, maar goed je hebt er nog eentje'.
Dit soort opmerkingen doen zo'n pijn.
Nee ik word daar echt niet boos om of ga hier over door, nee maar denk wel bij mezelf dat je als niet-hondenliefhebber toch echt iets mist.
Om op onze manier van honden te houden betekent een enorme verrijking van je leven en maakt je als mens in sociaal opzicht veel rijker en absoluut minder egoïstisch.
Nou betekent het niet dat als je geen hond hebt dat je een egoïst bent hoor, maar wij zijn gewend om onszelf altijd eerst opzij te zetten sowieso voor de belangen van je hond.
En hoe kom ik nou in deze stemming en misschien wel belerende  woorden?
Ik lees het boek van Rutger Bregman 'de meeste mensen deugen', waarin een grote link gelegd wordt naar dieren en met name huisdieren en het grote belang er van.
Ook een heel goed boek voor mensen die ons niet begrijpen en ons misschien wel willen leren begrijpen is deze, ik heb hem al eens aangehaald in mijn krabbel:

---------- 

Dinsdagmorgen 8 juni. Gisteren was een natte dag, het begon ook voor mij persoonlijk al en later op de dag, nou eind van de middag, buiten ook.
Met de middagronde liep ik in het bos en voelde mij toch niet safe, er kwam een hele donkere lucht aan en af en toe een bliksemflits.
Toen maar omgedraaid en naar huis gegaan, lekker op ons overdekte terras het weer afgewacht tot dat het water dan ook met bakken uit de lucht viel, erg fijn voor de natuur!
En wat zag het er prachtig uit na de regen, zo fris en zo uitbundig groen!
Wat ook heel leuk is dat wij een beriggie kregen van onze lieve vrienden Aad en Eefje die een boot geboekt hebben naar Zweden van 26/27 juni, om met de camper naar ons toe te komen, zij kunnen niet langer wachten!
Ja we missen hen ook, dat is duidelijk, kortom, echt weer iets om naar uit te kijken, ook komen Joke en Anne deze week weer naar hun huisje en ook daar verheugen wij ons op!
Zo wisselen dingen in het leven elkaar af.
En wat hebben we weer geverfd gisteren, pff, we stonden onder de parasol achter de garage waar het nog het langst koel blijft maar op een gegeven moment helpt niets meer om de zon tegen te houden en leg ik de verfkwast neer, nou niet echt want eerst moet ik dat ding uitspoelen van meester Dirk.
Zonder meer een relatietest dat verven van ons samen . . .
Dick die zo verschrikkelijk precies is, die in mijn ogen de grondverf er op staat te schilderen alsof het al de lak is en er tegenover sta ik met de mentaliteit 'waarom moeilijk doen als het makkelijk kan, grote stappen snel thuis . . . ' wat wel eens een druiper oplevert, verf dan.
Dat dit regelmatig voor wrijvingen zorgt hoef ik vast niet uit te leggen . . .

----------

Maandagmorgen 7 juni. Goh wat een hitte zeg, sinds vanmorgen vroeg alle ramen aan de, nu nog schaduwzijde wijd open.
Het zijn ook heel aparte ramen, 3 lagen glas, die zelfs kunnen draaien en je ook gewoon aan de buitenkant kan lappen (uh dat doe ik eigenlijk toch nooit)
Poppetje vindt dit helemaal geweldig, gaat op de bank zitten en luistert naar al die vogelgeluiden, zo schattig!

Het wandelen vond ik vanmorgen niet echt een pretje, mij al te warm en daarbij viel het gemis van Emma weer als een blok op mij.
Ik mis dat vrolijke huppeltje, na elke 5 meter voor mij uit lopend draaide zij telkens haar hoofdje naar mij, god wat hield ik toch veel van haar.
Thuis ook, altijd lag zij op een strategische plek waarbij zij mij in elke situatie kon bekijken en alleen als ik rustig op mijn stoel zat ging zij naast mij liggen op een andere plek en kon zij echt slapen op haar rug met haar beentjes in de lucht.
Ik vroeg haar regelmatig of zij niet eens moest gaan slapen, voor mijn gevoel was zij altijd wakker met haar blik op mij gericht.
Mijn allerliefste meisje, ook zo typisch Gordon Setter.

Met regelmaat zullen jullie zoiets lezen, het is niet anders, ik schrijf zoals ik denk en praat, dat is bekend.

Gisteren was het 29 graden en hebben wij er heel wat verfuurtjes opzitten in de schaduw, Dick staat nu alweer een aantal uurtjes te verven en ik moet zo ook aan de slag.
O ja naar alle waarschijnlijkheid is dat aparte vogelgeluid in de nacht een ransuil geweest, leuk hè!

----------

Zondagmorgen 6 juni. Fijn gewandeld in V. Skymnäs, haha dát hoef ik Joke niet uit te leggen, we passeerden jullie huis en hebben weer even gezwaaid en gezegd dat jullie er aan komen hoor!
Grappig want in februari deze winter, en ook sinds wij hier wonen al een aantal maal daar gewandeld en vandaag leek alles anders, zo groen en de paadjes daarom een stuk smaller geworden en wij ons nog vergisten in de route ook!
Wij vinden ons huis ook een echt boshuis, rondom bos, alles prachtig groen, zo stil en zo vredig, wat een weelde om zo te wonen, dat hadden we in onze stoutste dromen nooit kunnen bedenken.
Nou MarijkeO de boomklever is het niet en eigenlijk denk ik nu dat het een uil geweest is, maar welke, geen idee.
Ik ben bezig geweest met luisteren naar uilengeluiden maar de honden vinden dit extreem spannend en geeft onrust in huis, dat moet ik dus nog doen met de koptelefoon op.
Gisteren heb ik weer eens een ouderwetse Groninger boffert gemaakt in de stokoude pan, en hij is prachtig en lekker geworden en kan zo in de winkel bij een patisserie staan!
Wel geef ik hem een extra eigen touch want anders vind ik het een ietwat saai baksel, d.m.v. een theelepeltje vanille extract, zakje vanillesuiker en rozijnen, hmmmmmmm en er over heen gesmolten roomboter en bruine suiker . . .
Het mooie bruine laagje bovenop komt doordat ik in de pan een klein laagje suiker en kaneel gestrooid heb voor het beslag er in gaat.
 
---------- 

Zaterdagmorgen 5 juni. Nee ik ga jullie niet plagen met opmerkingen over het mooie weer hier . . .
Gisteren de keuken besteld en we verheugen ons ook daar weer op en zoals jullie zien, we blijven echt, ondanks het enorme verlies van Emmaatje, de leuke dingen zien.
En dat is maar goed ook, vallen en weer opstaan.
De keuken wordt al eind van de maand gebracht, viel ons mee en ook de elektricien kan in week 2 van juli komen en dat betekent dat wij in de eerst week van juli hier de keuken gaan afbreken, dat wordt koken in de camper.
We hadden een paar zeer gedetailleerde kaarten besteld van onze woonomgeving en ook opgehaald inmiddels en dat is echt ook weer zo leuk, wat een paden en paadjes, meren en 'boslussen' kun je hier op zien!
Natuurlijk, als wij hier wat uitgeklust zijn gaan we lekker op stap met de camper, maar ook gewoon met de auto hoor en zullen er dan fijne dagjes van maken.
Bijna elke morgen horen wij heel vroeg een voor ons onbekende vogel(?) die een apart geluid maakt, een soort stoomfluitje, net zoiets als een koekoek maar dan één toon.
Weet jij het MarijkeO?
De foto hier onder is van onze andere vaste gast, de bonte specht en volgens mij een vrouwtje want ik zie geen rode nekvlek . . .

----------

Vrijdagmorgen 4 juni. Nu is goed te merken dat wij toch echt in een ander klimaat leven dan in NL en dan met name de stabiliteit hier van het weer en de extreem lage luchtvochtigheid.
Dat laatste maakt ook dat je de hoge temperaturen absoluut makkelijker kunt handelen.
De dagen zijn inmiddels al erg lang hier en de zon ging vandaag om 3.52 uur al op om vanavond om 22.15 uur pas onder te gaan!
Nog even en de zon gaat praktisch niet onder en ja dan begint al gelijk natuurlijk weer het afbouwen van de dagen.
We vinden het erg spannend om eens een heel jaar alle seizoenen me te maken met alle voor- en nadelen.
Stiekempjes verheug ik mij toch al op de kerstdagen hier in Zweden, het bezoeken van zo'n prachtige kerstmarkt en hoop ik eigenlijk dat wij tegen die tijd ook weer naar Noorwegen kunnen, want kerstmarkt in Oslo lijkt mij erg leuk.
Maar goed, niet zeuren en nu eerst maar eens genieten van dit jaargetijde en nee MarijkeO we maken ons niet echt druk hoor, daar voelen wij ons niet eens toe in staat momenteel.
We zijn zoals je dat zo kunt noemen, een beetje lam geslagen en maken er het beste van en dat onze natuurlijke omgeving hier positief op in werkt is zeker zo!
De liefde voor de natuur en dieren heb ik in de genen zitten en mee gekregen van mijn ouders, honden (dieren dus), kamperen en reizen was toen ook al hun grote passie!
Ach en daar zaten wij gisteravond, lekker buiten met een boekje op het bankje op ons terras, heerlijk toch, wel goed ingesmeerd tegen de muggen, ons te verbazen dat dit moois op onze weg gekomen is.
Vanmorgen is Dick met de meisjes weg en is al vroeg op pad gegaan omdat mijn middagronde ook op tijd zal zijn omdat wij vanmiddag een afspraak voor de definitieve plaatsing voor de keuken hebben bij Ikea, wij moesten eerst afwachten of het technisch (loodgieter en elektricien) haalbaar is wat wij hier willen.
O ja nog een veel gestelde vraag over Roos en Laura of zij Emma missen.
Daar kan ik kort en bondig in zijn, nee dus.
Als je 3 Gordon setters hebt en er gebeurt zoiets is de kans groot dat er weer op nieuw even opgeschud moet worden ivm de rangorde, maar dat kwam bij onze 3 totaal niet op.
Ook Emma was nooit of te nimmer bezig met een rangorde en Engelse setters zijn de grootste goedzakken die ik ooit in mijn leven met honden heb gezien!
Emma was ook best een speciaal meisje want van andere mensen moest zij totaal niets hebben, alleen wij stonden op haar netvlies gebrand maar andere honden is nog nooit een punt geweest.
Ik heb wel eens iemand uit het bos met hond naar huis gebracht en er gewoon een vreemde hond bij hen achter in de auto stapte en maakte alle drie geen fluit uit, wat eigenlijk ook echt wel heel apart is hoor.
Nog een fotootje van eek


----------

Donderdagmorgen 3 juni. Het is voorbij.
Dinsdagmiddag hebben we Emma opgehaald en zij werd keurig met de brancard naar de auto gereden, verpakt in een doos, en heeft Dick haar met de assistente de camper in getild en op ons bed gelegd voor haar laatste camperreisje.
We hebben geprobeerd het voor alle partijen zo aangenaam mogelijk te maken, voor zover als mogelijk en zijn via een beeldschone route binnendoor naar Fjugesta gereden.
Heel veel groen, enorme bossen, heuvelachtig, prachtig bloeiende koolzaadvelden, kortom in één woord prachtig.
In Fjugesta werden we heel netjes en aardig ontvangen, en alles mocht en kon daar, zo enorm klantvriendelijk.
Emma werd op een brancard weggereden en wij zijn naar een fijn plekje gegaan om te overnachten, had Dick weer goed uitgezocht.
Toen we daar aan kwamen was het een verrassing en bleken wij 7 jaar geleden hier ook al eens geweest te zijn, totaal vergeten maar ik herkende direct die krakkemikkige reddingsboot.
De volgende morgen, gisteren dus, om 9 uur vertrokken omdat wij er om 9.30 uur zouden zijn, maar dat liep even anders.
Op een zeer idyllisch weggetje stond een giga houtvrachtauto te laden en moesten wij een eind omrijden, via een alweer prachtige route.
Dick had even gebeld naar crematorium en was totaal geen probleem, 'doe maar rustig aan'.
Kijk, dat is tenminste lief en doet je goed.
Uiteindelijk kwamen wij maar 10 minuten te laat.
Ik ben niet uit de auto gestapt omdat ik het echt niet meer aan kon en bang was voor een totale breakdown.
Dick heeft afscheid van Emma genomen, foto's gemaakt, die ik nog niet wil zien, en is bij haar gebleven tot het letterlijke eind.
Zij lag er heel mooi bij zei hij en gewoon nog echt Emmaatje.
Wij mochten daar blijven maar wilde ik echt niet en zijn naar een parkeerplaats van een natuurgebied gereden, zo verschrikkelijk mooi daar, stoeltjes buiten, wij koffie en Roos en poppetje een lekker bot gekregen.
Om 12 uur konden wij de as van Emma ophalen en dat hebben we gedaan, zij werd keurig overhandigd in een mooi blank houten kistje, kennelijk omdat je individueel hebt laten cremeren want anders krijg je de as mee in een nette kartonnen doos.
Weer over de prachtige binnenweg naar huis gereden en bij thuiskomst lag er al een lieve condoleance kaart van de dierenarts, hand geschreven.
En ook alweer waren wij totaal afgedraaid, rustige avond gehad en vroeg naar bed waar ik vanmorgen dus ook alweer huilend wakker werd.
Het zij zo, het is ook allemaal in 1 week gebeurd, een ware rollercoaster over ons heen.

Ik vind troost ook in de natuur en verbaas mij elke dag weer over wat ik in mijn eigen woonomgeving allemaal zie, zoals vanmorgen, de lupines die hun best doen om zich op hun allermooist te laten zien, de eekhoorn, die een vaste gast geworden is evenals de bonte specht.

----------

Dinsdagmorgen 1 juni. Je zegt het precies goed Ardi, een schreeuwende pijn, dat is het.
Ik kan er niet over uit, zulke lieve en troostende woorden wij hebben gekregen.
 
Vandaag belooft het alweer een prachtige dag te worden waarin wij weer lekker kunnen verven ahum . . .
Als je zo'n uur of 3 achter elkaar op je benen staat, voel je hem goed hoor en 's avonds kruip je finaal afgedraaid je bed in.
Komt natuurlijk ook door alle emoties, we zijn nog van slag en doen ons best.
Gistermiddag ook weer leuk, ik heb het wel eens over spechten in Swifterbos gehad, altijd gehoord nooit gezien maar nu wel!
Jaha gewoon in mijn eigen tuin terwijl wij stonden te painten, we hoorden wat getik vlak achter ons en daar staat een vogelhuisje op een dun boomstammetje wat wij uit het bos hebben gehaald.
Daar zat de bonte specht op de tikken en ontdekte toen ineens dat er vlak voor zijn neus een bakje met gedroogde meelwormen stond en hoefde hij ook niet meer te tikken!
Wij vinden dit uitzonderlijk want we stonden op 3 meter afstand en hielden ons niet eens stil!
Zo net even snel aangekleed, (ik loop hier de hele dag gewoon in mijn ondergoed . . . ) ik hoorde een auto en daar was de loodgieter en geheel tegen Zweedse gewoonte in was hij veel te vroeg, wat ik wel fijn vind hoor!
Björn is een Zweed en wordt hier door veel NLers gevraagd vanwege zijn betrouwbaarheid, want met veel Zweden is het best moeilijk afspraken maken, ze vinden het vaak normaal om niet of te laat te komen . . .
Hij komt hier in de keuken een verwarming weghalen, daar komen de tuindeuren, wat altijd door een gecertificeerd iemand moet gebeuren en daarbij is het niet zo simpel  want het water van onze verwarming komt van 130 meter diep.
Ook is er al een elektricien geweest om ons keukenplan te bekijken, en heeft het goedgekeurd, voor inductiekoken worden er wel eisen aan je installatie gesteld en zeker als je in een oud huis woont, vandaar dat er ook extra groepen moeten komen.
Er hing een rookwalm om Björn heen en ik hoor hem constant hoesten, niet best volgens mij.
Nog iets over het verven, dat is echt iets wat wij onderschat hebben, we hebben 22 meter houten hekwerk rondom het bijna 40 vierkante meter terras en alles moet dus 4x onder onze handen door gaan . . .

Vanmiddag onze laatste gang met Emmaatje.

----------

Maandagmorgen 31 mei.
De vraag die verschillende mensen aan mij gesteld hebben en die door meer mensen niet aan mij gesteld durfde te worden denk ik.
Maar waar is Emma nu?
Aangezien wij in een ander land wonen met andere gewoontes loopt het iets anders dan wij normaal gewend waren.
Wel hebben we het aardig naar ons hand kunnen zetten voor zover mogelijk.
Emma is nog bij de dierenkliniek en daar komt 2x per week een busje om overleden dieren op te halen en naar een crematorium of destructie bedrijf te brengen.
Zo zal het onze Emmaatje niet vergaan, ons meisje gaat niet op een hoop andere dieren.
Met veel medewerking van de dierenkliniek en een huisdieren crematorium hier zo'n 165 km vandaan hebben we het kunnen regelen.
Morgenmiddag halen wij haar zelf op en gaan met de camper naar Fjugesta, ten zw van Örebro, waar zij woensdagmorgen 9.30 uur individueel in ons bijzijn gecremeerd gaat worden bij de Lekebergs Huisdierencrematorium.
We zullen zorgen dat zij tot op het laatste moment met liefde begeleid wordt en vandaar ook dat wij met de camper gaan, haar laatste gang.
Haar as zal keurig bij ons thuis terug bezorgd worden.

Ondertussen pakken wij hier de draad weer op en dat is het fijne dat je nog 2 hondjes hebt, je komt niet uit je normale ritme van wandelen, knuffelen, verzorgen en blije begroetingen.
De wandelingen blijven nog gek, je ziet steeds Emma lopen.

Inmiddels hebben wij al meters en meters en meters hout geïmpregneerd voor de veranda, de vloer ligt natuurlijk al en is werkelijk prachtig en we hebben afgesproken de balustrade, zelf te verven.
Mijn god wat een werk, nu nog alles in de grondverf en dan nog eens 2x met gewone verf . . .
Dit alles is uren maar dan ook uren werk.
Wij willen de balustrade namelijk in de kleuren van het huis, de staande latten worden geel en de bovenrand wit.
Als wij uitgekwast zijn komen de mannen weer om het in elkaar te zetten.
Gelukkig hebben we er prachtig weer bij, uh het was gisteren hier 28 graden en doen we deze klus helemaal buiten, op een schaduwplek.
Ondertussen vermaakten wij ons met de eekhoorn, wat een schatje en ook had hij of zij had het kennelijk warm en ging slapen op de voederplank, hazenslaapjes denk ik want als eekhoorn moet je altijd op gevaar letten.

----------

Zondagmorgen 30 mei. Hoe gaat het?
Bij tijd en wijle erg slecht.
Het gemis is zo groot en voor ons nog steeds onbevattelijk.
Denk nou niet dat wij de hele dag huilen want er zijn ook wel leuke momenten, maar de tranen bij ons beiden zitten erg hoog.
De tastbare herinneringen, haar halsband, de etensbak, haar plekje, haar schapenvacht.
De herinneringen, hoe zij een week geleden nog zo tevreden met haar beentjes omhoog op haar ruggetje op de bank lag, springen bij de deur en als eerste overal bij willen zijn, het pikken van de dingen uit de gootsteen omdat zij daar nu gewoon bij kon, het aanrecht is hier ouderwets laag.
Duizenden herinneringen.
Ik zal proberen weer de krabbel te tikken maar zal gelardeerd blijven met Emma en tranen.

Wel wil ik iedereen bedanken voor de ontzettend lieve berichten in het gastenboek, mails, telefoontjes en appjes.
Wij vinden hier troost in.

Normaal is het gewoon míjn krabbel en alles in de ik-vorm, maar het verlies van Emma kan ik totaal in de wij-vorm schrijven.
Het voelt voor ons hetzelfde en dat is maar gelukkig ook, vreugde samen delen maar zeker ook de enorme emoties die rondom dit verlies spelen.
Dan overvalt het gemis de één en dan de ander en het vervolg is dat wij samen huilen.

Natuurlijk weten wij als doorgewinterde hondenliefhebbers dat de berusting gaat komen, en vinden dat wij het goed gedaan hebben, maar zover zijn we nog niet en geven wij het alle ruimte om ook deze fase door te komen.

Iets leuks dan maar. Gisteren hoorde ik het klepje van het eekhoorn voederhuisje en vanmorgen toen wij bij het ontbijt buiten zaten zag ik hem ineens, wat een prachtige schattige diertjes zijn dit toch!
Ja om dit soort dingen wonen wij in Zweden!

----------
 


Vrijdagmorgen 28 mei.
Grenzeloos verdriet.
Totaal verscheurd.
Wanhopig.
Radeloos.

Zo was het

Zo is het

----------

Donderdagmorgen 27 mei.
Gistermiddag om 16.30 uur hebben wij afscheid van Emma moeten nemen.

Ik kan er totaal nog niet over praten en schrijven is ook moeilijk, maar voor mij wel een mogelijkheid om het van mij af te schrijven. .

In de nacht van zondag op maandag ben ik er 4x met Emma uitgeweest omdat zij moest plassen, wat mij wel bevreemdde hoewel het mij wel al opgevallen was dat zij wat meer dronk dan gebruikelijk.
Maandagmorgen bij de ontmoeting met de eland waarbij zij blafte, viel mij haar 'iele' blafje op en ook vond ik haar wat 'mat' lopen.
Gewoon gegeten en wij na de koffie weg met de camper waarbij zij altijd haantje de voorste is, en als eerste op haar eigen plekje duikt, nu dus ook.
De camper staat voor haar synoniem voor iets heel fijns.
Karlstad is ongeveer 65km hier vandaan en wij gingen er een paar leuke inkoopdagen van maken met ruimte voor de meiden om te wandelen en een knusse avond in de camper samen.
Zij wilde 's avonds niet eten, dit is totaal afwijkend voor haar, maar goed, zou eens kunnen gebeuren maar voor mij al een wake up call.
Gewoon een rustige nacht maar de volgende morgen zagen wij als snel bij de wandeling dat er geen animo bij haar was en ik terug ging naar de camper en Dick met de andere meiden de verdere ronde ging maken.
Alweer wilde zij niet eten en vertoonde mat gedrag, wel drinken.
Ik zei tegen Dick dat ik een afspraak bij de da ging maken voor de volgende dag, als wij weer thuis waren.
Wij zijn nog wat boodschappen gaan doen en bij terugkomst had zij gespuugd op haar bedje en lag er gewoon middenin.
Voor ons gelijk een slecht teken, alles opgeruimd, bedje van Emma verschoond, en wegwezen en linea recta naar de dierenkliniek, zonder afspraak in Mjönäs, 10 km bij ons huis vandaan.
Ik had een bijzonder slecht gevoel bij deze ontwikkelingen en vreesde voor ernstige problemen.
Wij werden daar vriendelijk ontvangen en geloofden mij toen ik zei dat het urgent was.
Dierenarts onderzocht haar, vond haar er niet verontrustend uit zien en hij vond haar wel attent doordat zij telkens van Dick naar mij en andersom keek.
Bij het onderzoek zag hij wel dat zij wat last van haar buik had.
Ik wilde een uitgebreid bloedonderzoek op werking vitale functies, misschien een mogelijke infectie?, daarop ging hij haar temperaturen en had zij verhoging.
Bloed werd afgenomen en na een half uur, hebben wij op gewacht, de uitslag en dat was ernstig.
O.a. bijna uitgedroogd en vclkomen verstoorde leverfunctie.
Dan wordt er een behandelplan gemaakt en wordt het een centenkwestie, voor ons is juist dát deel onbespreekbaar.
Alles wat kan en mogelijk is móet gebeuren.
Gelukkig zijn wij in een positie waarbij je dit kunt zeggen.
Beginnen met een echo.
Dat is wel even wennen voor ons als NLer, hier in Zweden mag je als eigenaar bij geen enkele handeling blijven, zelfs geen bloedafname!
Tijdens de echo werden wij al binnen geroepen.
Daar lag ons schatje, rustig op haar zij in totale overgave met een kaal geschoren buikje en viel op hoe dik dat buikje was geworden in zo'n korte tijd.
De echo liet zien dat haar lever en pancreas vol zat met óf ontstekingen óf tumoren.
In beide gevallen inoperabel en desastreus.
Biopt nemen?
Nee dat wilde ik absoluut niet, vind ik een nutteloze ingreep bij onze 13 jarige lieveling die een ongeneeslijke ziekte heeft.
Ik hoef niet te weten wat het is, het is slecht en dat is voor ons voldoende.

De mokerslag.

Advies da, gelijk aan het infuus met pijnstilling en medicatie tegen het spugen en een paar dagen opgenomen worden.
Dat ging mij te ver.
Ik wilde haar persé in de nacht gewoon bij mij thuis hebben, Emmaatje die zo aan mij vast zit, geen nacht alleen in de kliniek, geen denken aan.
Ok 5 uur infuus was goed, om 10 uur in de avond konden wij haar weer ophalen en om 8 uur de volgende morgen telefonisch horen hoe het gaat en eventueel weer terug voor volgende infuus en controle.
Zij toonde iets beter en liep gelijk met kap op, zij had immers de aansluiting infuus nog, naar de waterbak en zij mocht niet drinken ivm overgeven en medicatie die zij gehad had.
Dit was niet om aan te zien, een hond die dorst heeft en niet mag drinken.
Wij zijn een paar uur naar bed gegaan, Emmaatje was rustig door een forse hoeveelheid opiaat tegen de pijn.
Gelukkig slapen wij beneden met alle deuren open en kon zij vanaf haar plekje zo naar mij kijken terwijl ik op bed lig.
Diverse malen ben ik naar haar gaan kijken en lag zij op de plek waar de waterbakken normaal staan en ons hart brak.
Met Dick overlegd en besloten dat wij haar gewoon laten drinken, kap af, dit was niet om aan te zien, alleen geen hele sloten laten drinken.
We zijn direct op gebleven en bij haar gaan zitten en eindeloos gepraat en gehuild wat voor beslissing wij zouden nemen.
Er was geen kans op genezing en wij waren veel te bang voor een lijdensweg voor onze lieveling.
Ik hoef denk ik niet uit te leggen wat dit betekende.
Om 8 uur in de auto gestapt, Emma mee en nog niet om te laten hemelen maar wilden haar niet alleen laten, en zelf naar de praktijk voor een persoonlijk gesprek.
Alle honden mee en eerst nog even klein stukje bos, ook met Emmaatje, jas aan want het regende een beetje.
Gek genoeg was zij gewoon weer eventjes blij maar zakte al snel in.
Zonder meer, wij worden hier in de dierenkliniek erg goed behandeld en ik leg nog wel eens uit wat de gewoontes zijn hier bij een da en dat wij toch een kruiwagentje hadden.
Goed gesprek gehad en de dierenarts wilde, hoe is het mogelijk in Zweden, bij ons thuis komen of, ook een optie voor ons, in de camper.
Alles was goed en kon gistermiddag al plaats vinden.
Wij zijn naar huis gegaan, en toen ik Roos en poppie eten gaf ging Emma zelf naar de gang . . .
De dag is met heel veel huilen en praten verlopen.
We zagen Emma met de minuut afglijden, zij was vreselijk ziek geworden in een zeer korte tijd, zocht geen contact meer met ons en ging afgelegen liggen, een slecht teken.
Ik dacht nog dat zij 4 uur niet zou halen.
Om een uur of half vier, we besloten om met de camper te gaan waar Emma nog tamelijk gewoon, met wat hulp graag in ging en dan uiterst tevreden ging liggen op haar bedje.
Onderweg op een mooi plekje nog een ministukje met de drie meisjes gelopen, dit deed zo'n vreselijk pijn bij ons, wetende dat dit het leven was met onze schat.
Dierenarts kwam de camper in, wij stonden achter de kliniek op een afgelegen plaatsje, met assistente, Emma gaf nog een klein blafje en ging weer rustig liggen en kreeg een kalmerings injectie waar zij gelijk heerlijk op ging slapen.
Na een kwartier een sedatie injectie en weer een  kwartier later de definitieve.
Het is allemaal uiterst rustig gegaan en ik heb dit nog nooit zó rustig zien verlopen.

We denken eigenlijk dat als wij niets hadden gedaan zij zelfs de avond niet gehaald had, zo ziek was zij geworden.

We zijn totaal kapot en ons hart is gebroken.
We hebben een afschuwelijke keuze moeten maken tussen hart en verstand en juist dat is het moeilijkste wat er is.
Geen eindeloze, voor ons meisje belastende behandelingen, die nergens op slaan.

----------

Woensdagmorgen 26 mei.
Even geen krabbel.
Een mokerslag.
Emma is ernstig en ongeneeslijk ziek.
Wij moeten dit verwerken en willen maar één ding en dat is rust en ons voorbereiden op het ergste.

----------

Maandagmorgen 24 mei. Een geweldige gebeurtenis vanmorgen!
Ik reed via een smalle bosweg, slingerde door heuvelachtig terrein naar het gebied waar veel gekapt is, wat jaren geleden en iets langer geleden.
Een fijn groot terrein en prima overzichtelijk met de meiden.
Ik rijd altijd maar ongeveer 10 km per uur omdat je weet dat er plotseling iets kan opduiken en nu gelukkig maar . . .
Plotseling links van mij een eland, naast de auto, torende boven mij uit omdat hij op de heuvel naast mij rende, tss ik wist niet wat ik zag zeg, wat een grootte en wat een benen!
Hij rende even langs mij heen en sprong voor de auto om over te steken en ik was even totaal confuus.
Emma begon te blaffen, ik stopte, zette de motor af maar Emma kon d'r smoeltje niet houden,  stapte uit voor een foto, Emma was stil, maar bleef het piepertje van de brandende autoverlichting nog jengelen.
Enfin, stukje verder op stond hij stil en kon ik toch een foto nemen.
Zo leuk om dit mee te maken en op de terug weg weer een reebokje.
Over gisteren en inderdaad wij zijn lekker aan het doorpakken en ja hoor Joke, Dick heeft volledig door hoe ik het bedoel wat die gewenning betreft . . . gelukkig dan maar.
Nu snel wat troep bij elkaar graaien en we gaan weg met de camper.
Leuk Tineke om weer wat van je te horen en inderdaad was ik die datum dus absoluut vergeten!
Je hoort nog verder van mij.

Als dit naast je auto rent heb je wel een ander idee van de grootte hoor!

----------

Zondagmorgen 23 mei. Geen schokkende dingen gebeurd gisteren of gedaan, gewoon rustige dag gehad.
Jan heeft een nieuwe wc pot hier geplaatst, de oude was een vies ding wat ik niet langer kon aanzien.
Nou echt vies was hij niet maar ik denk dat hij jarenlang met agressief schoonmaakmiddel is behandeld want het glazuur was er aan de binnenkant af en dat oogt niet zo smakelijk.
Dick heeft een eekhoorn voerhuisje opgehangen maar tot nu toe hebben wij geen eekhoorn gezien, maar ja we hangen ook niet de hele dag voor het raam natuurlijk.
Eigenlijk zouden wij hier ramen tot op de grond willen maar dat heeft ook wat nadelen, je mist dan wanden om je bank tegen aan te zetten en daarbij, last but not least, een kostbare geschiedenis.
Dick is nu met de meiden weg en straks beginnen we aan het in ieder geval witten van de hal, we hebben het gevoel nu eens iets te moeten aanpakken, vooral ik heb dat gevoel.
Ik vind het gevaar namelijk dat je gewoon gaat wennen aan dat lelijke behang op de slaapkamer, het ouderwetse behang in de hal en zo nog veel meer dingen.
De lampen hier aan het plafond zijn ook echt vintage, en daar moet je van houden . . . en aangezien wij op het punt van gewenning staan moet er echt iets gebeuren.
Momenteel nog de zon maar volgens de weerradar begint ook hier om een uur of 10 de regen om de eerste dagen niet meer te verdwijnen, o wat jammer.
Had ik al verteld hoeveel beton er in de fundering van het nieuwe terras zit?
Niet schrikken hoor, maar dat is wel 2075 kg en 1 pijler moet nog volgestort dat was er tekort!
Het kan zijn dat wij morgen met de camper naar Karlstad gaan, o.a. naar Ikea waar wij een keukenafspraak hebben en we willen nog meer zaken bezoeken en omdat wij er tamelijk snel genoeg van hebben, lijkt het ons handig om dit uit te smeren over twee dagen en gewoon op de parkeer bij Ikea te overnachten.
Ons niet onbekend want in het verleden hebben wij daar ook al eens overnacht en je kunt er een prima hondenronde maken, ook dat!
Jullie horen het nog wel.

----------

Zaterdagmorgen 22 mei. Mijn dag vandaag, ook zo'n reden om naar Zweden te verhuizen, de geweldige natuur hier!
Vanmorgen heb ik gezien, een sneeuwhaas, ik denk dé sneeuwhaas want we zien hem altijd in hetzelfde stukje, een voor mij uit rennende ree, een enorme grote roofvogel (weet niet welke) én als klap op de vuurpijl, een elandenmoeder met kalfje en net met koffie drinken buiten op het terras een eekhoorntje in de boom!
En jawel dit alles in onze directe woonomgeving!
Geen enkele foto gemaakt, de eersten gingen te snel en de elanden stonden op een voor mij fotografisch ongunstig plekje, ik stond in de zon en moest tegen de zon in fotograferen terwijl de elanden tussen de bomen stonden, mijn toestel kreeg dit niet scherp gesteld en daarbij was de eekhoorn ook te snel (of ben ik zo langzaam?).
Jammer maar daar zit ik verder niet mee, ik heb ze gezien!
Ook het terras begint al lekker 'smoel' te krijgen en de bouwers zijn super aardige gasten die het hier wel relaxt werken vinden haha, lekker pauzes in een bossfeertje en tot nu toe prachtig weer!
Uiteraard heb ik er leuke foto's van maar die zal ik neerzetten op een nieuwe fotobladzijde.
22 mei
----------

Vrijdagmorgen 21 mei. Zo dat was hard werken hoor gisteren met dat gaten graven, nou wij zelf niet natuurlijk . . .
Het loeizware graafapparaat begaf het ook nog dus telefonisch gingen de mannen kijken of er een andere in de 'omgeving' beschikbaar was, en ja juist dát is hier tamelijk rekbaar.
Nee, niet ff een Gamma oid in de buurt, en na ongeveer 1,5 uur, 'oh het was dichtbij', kwamen zij weer terug en toen ging het snel met dat nieuwe moderne apparaat.
De hele dag verliep zonovergoten en toen de kartonnen kokers, waar vandaag beton in gestort gaat worden, er in stonden kwam ik met de mededeling dat ik gezien had dat er wel eens een vette bui aan het eind van de middag aan zou kunnen komen.
Tja andere koek dus en kregen alle 14 de palen een vuilniszak om zich heen, want beton storten in natte kartonnen kokers is geen optie.
En inderdaad, eind van de middag werd het steeds donkerder en kwamen er fikse regen- en onweersbuien!
Ik had een berichtje gekregen dat in het dorp Munkfors op een depot van PostNord, een pakketje voor mij lag dus 'even' ophalen want we waren erg nieuwsgierig want ik heb namelijk zelf niets besteld.
En ja, bleek een groot breekbaar pakket en de nieuwsgierigheid steeg ten top, het kwam uit Duitsland van Jan en Janina!
Thuis gekomen snel uitgepakt en de verrassing was enorm, wat ontzettend leuk, mooi, hoe zeg ik het?
Heel erg leuk voor op ons gele huis en vandaag komt het er ook op!
Thank you so very much dear Janina and Jan!
Rest mij toch nog iets minder fijns te vertellen, helaas.
Gistermiddag liep Emma naar de waterbak en we zagen haar plotseling wankelen, dreigde om te vallen, trok een beentje op en Dick snelde naar haar toe en tilde haar op en legde haar op de bank, ondertussen kreeg hij kusjes (likjes) op zijn arm van haar.
Verder niets aan de hand met haar, ze keek normaal en zij deed normaal en is niet even 'weg' geweest.
Dit was typisch een kortsluitinkje in haar hoofd, misschien wel een kleine tia, zonder verdere gevolgen maar we schrokken ons het apezuur.
En iedereen die mij maar een beetje kent weet wat er dan met mij gebeurt, de Klarälven is er niets bij  . . .
 
----------

Donderdagmorgen 20 mei. Weer zulk ongelofelijk mooi weer (sorry MarijkeO) en fijn gewandeld!
Gisteren zijn we naar o.a. Ikea geweest en hebben definitief gekozen voor een keuken en de juiste apparatuur uitgezocht.
Nog niks besteld want wij zagen ook nog een iets andere bruikbare opstelling die wij eerst in 3D willen zien maar helaas schoot gisteravond onze internet te kort, bahhhhhh zo lastig.
Ook nog naar wat andere zaken geweest met bouwmaterialen maar we hadden het endje al in de strot zitten, ook vanwege de warmte (ja 20 graden dus)
Eind van de middag kwamen we thuis en ik was totaal af, versleten.
Dick is nog even met de meiden weg geweest, wij hadden ze voor de verandering maar eens thuis gelaten, juist vanwege de warmte, dan heeft het geen meerwaarde om achter in de auto te zitten.
En dan is het zo fijn om een terras uit de zon op het oosten te hebben, waar wij weer bijgekomen zijn!
Momenteel zijn de mannen bezig om 2 meter diepe gaten te boren voor het terras.
Langzamerhand komen wij er wel hoor!


----------

Woensdagmorgen 19 mei. Wij hebben gisteren een prachtige buitendag gehad en o.a. heerlijk languit buiten op onze relaxstoelen gelegen bij een temperatuurtje van 17 graden!
Hoewel ik mijn gezicht ingesmeerd had is het nu toch net of ik verbrand ben.
En telkens verzuchten wij dat het net lijkt alsof wij op vakantie zijn, een echte vakantiewoning hebben wij!
Eind van de middag weer naar binnen omdat wij een opdracht hadden, nou ja een opdracht van onszelf dan.
We zijn met de Zweedse IKEA keukenplanner aan de gang gegaan, en dat was niet altijd makkelijk.
Het was in 2006 dat wij dit voor het laatst gedaan hadden en wisten niet echt meer hoe dat nou ook alweer ging, maar uiteindelijk zijn wij er wel uitgekomen.
Het is dus zo dat in NL andere apparatuur is dan in Zweden en dan die namen, waar je over struikelt.
Maar gisteravond om een uur of 11 hadden we het plan klaar, helemaal vergeten om ook maar een slok te drinken of een hapje te eten de hele avond, het nam ons totaal in beslag.
We hebben hier ook een gek model keuken, klein, smal met een grote verticale helemaal door het huis lopende schoorsteen die je niet weg kunt halen want anders stort het huis misschien in elkaar , een kolom van 87/102cm!
Morgen komen ze dus de palen slaan voor het terras, ook weer een soort mijlpaal, letterlijk en figuurlijk!
En dat NL stuk is, constateerde ik gisteren alweer tijdens het journaal (in de camper haha) toen het ging over het songfestival . . . mijn god zeg, verworden tot een gay- cq dragqueenshow, en ik kijk niet meer naar zoiets, voor mij passé.
Het was al weken geleden dat ik het journaal gezien had, maar was nu benieuwd naar de versoepeling van maatregelen, maar daar ging het eigenlijk niet over . . . niet belangrijk meer, er zijn andere belangrijkere dingen voor in de plaats gekomen . . . een circus wat een gigantische hoeveelheid geld kost . . .
Over tot de orde van de dag en ons leven, net heeft poppetje een stuk cake gestolen en het rustig mogen opeten, ja ook dat nog.
Het is, na een mistige nacht, nu alweer stralend mooi weer met een wolkenloze lucht!

---------- 

Dinsdagmorgen 18 mei. Prachtige dag vandaag en net al heerlijk in de zon koffie gedronken, dat er nog maar vele dagen zo volgen!
Nu even een krabbel tikken en dan weer naar buiten.
Inderdaad Ger, leuk hè die kåta, vooral als het dan buiten sneeuwt is het zo gezellig, dat hadden we in februari ook!
Tijdens de ochtendronde werden we getrakteerd op twee reeën en een sneeuwhaas, die al half in zomerkleding was, grappig.
In 'opdracht' van een NLer hebben we vanmorgen al op tijd een bos bloemen in Munkfors gekocht die wij zo nog even moeten brengen naar mensen die gaan trouwen vandaag.
Ja zo leer je inderdaad wel mensen kennen hoor!
Overigens, een bos bloemen kopen hier is een aderlating . . . 2 bosjes simpele lelies voor 16 euro, nog de beste van het stel, verder rozen die je morgen al kunt weggooien, een miniboeketje voor 18 euro.
Echt zonde van het geld!
 


----------

Maandagmorgen 17 mei. Sinds gisteravond en vannacht is de regen met bakken uit de lucht gevallen, dan lijkt het wel een stortdouche!
Nu is het iets minder en het schijnt in het middaguur droog te worden.
Gisteren een rustig dagje gehad en kwam Nel vragen of wij in de middag om een uur of 5 saté kwamen eten in de kåta, dat is een Finse soort hut met open vuur in het midden waar je dan kunt bbqen, erg leuk!
We hebben weer een paar gezellige uurtjes gehad met saté die mijn eigen gemaakte saté met glans overtroffen heeft!
Tss wat was dát lekker zeg, zonder dat ik slijmerig of overdreven wil doen . . .
Hier in de immense kelder was ook een aardappelhok, dat was vroeger natuurlijk nodig met die lange donkere winters en geen winkels in de buurt en ws alleen een fiets waar je in de sneeuw niet ver mee komt.
Goed, Dick heeft dat houten hok gisteren gesloopt en er kwam een enorme hoeveelheid hout uit, precies het overgebleven hout waar het huis van gemaakt is!
Dit is geen echt welvarende gemeente en dat was het vroeger al helemaal niet.
Ik denk zo maar dat de vele immigranten hier, die wat meer money in the pocket hebben, de gemeente een boost gegeven hebben.
Vandaag horen wij wanneer de sterke mannen de poeren voor de veranda komen inslaan, daar heb je een grondboor voor nodig want het moet nogal diep schijnt.
De grond bestaat hier uit een relatief dunne laag aarde, dan een laag zand en dan komt er nog een laag van een soort turf en daaronder schijnt het keihard te zijn.
Ik zeg telkens 'schijnt' want ik weet het ook niet zeker!
Wat leuk Yvonne wat van je te horen!
We hadden echt geen puf om iedereen gedag te zeggen en natuurlijk zouden wij het heel leuk vinden om jullie met het campertje op ons stekkie te verwelkomen!
Onderstaande foto is dus van de kåta, uitgesproken als kohta, goed hè Nel, ik heb expres even een winterfoto neer gezet, zoveel sfeer als het vriest!
            
----------

Zondagmorgen 16 mei. Net thuis en aan de koffie, het is droog zonder zon, niet veel anders dan in NL volgens mij.
We zijn vanmorgen naar een klein eilandje, een natuurgebiedje, geweest wat ons al langer intrigeerde.
Het ligt in Munkfors en ligt in de rivier de Klarälven, je kunt het bereiken via een bruggetje.
Wij waren er al een paar keer maar de brug werd vernieuwd en kon je er niet over.
Ditmaal vond Roos het doodeng om op die houten brug over het stromende water te lopen en poppetje die hier nooit 'iets' van heeft, volgde het voorbeeld van Roos, lekker makkelijk.
Dick heeft laatst Roos al eens over zo'n soort brug over de rivier getild maar voor mij was de maat vol.
Huppakee lopen, vooruit.
Eerst een metertje aan haar trekken, toen even rustig stilstaan, een paar kleine stapjes 'keurig zo hoort het', en liep zij er langzaam met gespreide beentjes over.
Het is echt een leuk eilandje om rond te lopen en te zien hoe de natuur zijn best doet om over een paar weekjes in volle glorie te stralen!
Dank je MarijkeO, lekker zo'n kundige biologe als feed back, die mij dingetjes kan leren, ik heb de tekst al verbeterd hoor bij de foto!
Gisteren ben ik bezig geweest om weer dozen en vuilniszakken met kleding uit te zoeken en ik wist niet dat ik toch zoveel troep heb en vooral dingen die ik toch echt nooit meer zal dragen hier in dit 'andere leven' . . .
Inmiddels vind ik dat wij al goed gewend zijn hier en slaag er zelfs in om maar 1x per week boodschappen te doen, dat vereist even een andere logistiek haha.
Wij hebben hier geen wifi en alles gaat via mobiele data en dat spurt er door heen en is ook niet altijd snel of bereikbaar.
Je kunt hier wel 'fiber', grappig zo noemen zij dat hier, laten aanleggen maar is puur prijzig en wij laten dat toch maar doen.
We moesten voor 7 mei dit bij de gemeente aangeven om het nog dit jaar voor elkaar te krijgen . . . en dat terwijl er al glasvezelkabel ligt en moet het alleen onze woning nog binnen gebracht worden . . .
Ach ja, Zweden hè, een hoogontwikkeld land maar de arbeidsethos ligt toch wat lager dan wij in NL gewend waren.
Goed, ok, dit betekent dus aanpassen.
Ik heb gisteren weer een vierde bladzijde foto's geplaatst, ja hm veel honden in de natuur!

----------

Zaterdagmorgen 15 mei. Het was gisteren alweer een mooie dag en we besloten om na de lunch met de meiden weg te gaan om weer een leuk wandelplekkie op te zoeken.
Kijk, dit doen wij uiteraard tevens om thuis te raken in onze directe omgeving en echt waar, het is een genot!
Route van een paar uur gemaakt en gewandeld op alweer een bosweg, de Galgeberget, een lekker veilige bosweg die aangelegd en gebruikt worden door boswerkers, met van die grote apparaten.
Deze wegen eindigen altijd in een keerlus en hoef je dus ook nooit bang te zijn voor eventueel verkeer!
Je loopt dan ook vaak in kort of lang geleden stukken gerooid bos en vaak zijn zich dan alweer aan het herstellen met jong groen, meest berken- of dennenbomen.
Wij vinden dit altijd erg fijne plekjes om te camperen omdat zij altijd eindigen in een lus in afgelegen gebieden en ow wat hebben wij een heerlijke camperplaatsjes gevonden!
Dit is totaal veilig voor loslopende hondjes want je kunt het grootste gedeelte ook goed overzien.
We hebben nog een boomstammetje op het dak van de auto mee genomen die als poot voor het vogelhuisje gaat fungeren. 
Verder nog naar ons heel bekend gebied geweest het Stor En, en uitgekomen op de plaats vanwaar wij vorig jaar in oktober midden in de nacht vertrokken zijn omdat Emma niet ok was.
Kortom, we hebben enorm genoten van de uitgestrekte verlaten natuur!
Het is nu overal al weer mooi groen, de berkenbomen hebben weer blaadjes en de lupines komen ook boven de grond.
Nog een paar weken en dan is het weer overal kleurig door deze, eigenlijk invasieve, prachtige planten!
Er gaan stemmen op in Zweden, dat dit uitgeroeid moet worden, nou ik kan die wetenschapper nu al vertellen dat hem dat niet meer gaat lukken, zo wijdverbreid als zij zijn en veel te veel mensen vinden het mooi.
Gisteravond heb ik nog fotobladzijden gemaakt KLIK HIER

---------- 

Vrijdagmorgen 14 mei. Gisteren een uitgesproken zomerdag en we zijn de hele dag buiten geweest en het was 25 graden.
Jullie kennen mij, dus té warm voor Yvonne, godzijdank altijd overal een schaduwplekje te vinden. 
Starten met een ochtendronde, koffie buiten, en daarna zijn we weer aan de slag gegaan met buitenkant huis.
Is geen sinecure hoor, je hele huis met een sponsje schoonmaken, maar het resultaat mag er zijn, nog een paar kleine voor mij onbereikbare stukjes.
In het middaguur, de uurtjes vlogen voorbij, een snelle lunch en daarna op naar Sörby, een plaatsje hier ong. 20 autominuten vandaan.
Jetty en Kees, bekend hè Til, zijn namelijk ook ex Swifterbanters, hadden gevraagd of wij mee gingen naar de opening van een zeg maar, museum/loppis/galerie.
We hebben een binnendoor grusväg genomen en het was in één woord prachtig, slingerende weg door uitgestrekte afgelegen bossen en echt niemand tegengekomen!
Daar aangekomen, een klein buurtschapje met verspreid staande nette (zie je niet zo heel vaak in Zweden) rode en witte houten huizen, hoe idyllisch!
We kwamen gelijk aan met Jetty en Kees, die hadden een schattig cadeautje bij hen voor ons voor in het nieuwe huis, en het was een echte verrassing, zo leuk!
Kees zijn hobby is allerlei dingen van hout maken, hout draaien en dat kan hij ook zo goed!
In het groen, inmiddels is hier het groen ook ontploft, stond wat verder een gezellig gedekte tafel met een groep mensen er om heen, jawel allemaal NLers, die hier al jarenlang wonen.
We werden ook heel hartelijk ontvangen!
Duke de kunstenares is een echte duizendpoot en we hebben onze ogen uitgekeken, wat prachtig!
Een hele grote aparte 'schuur' die als museum is ingericht en dingen waar geen prijsje op staat zijn niet te koop, verder waanzinnig leuke dingen!
Ik heb veel leuke foto's en ga het anders aanpakken met de foto's.
Achter de schermen ben ik vanaf februari de bladzijden aan het opbouwen maar omdat dit voor jullie nu eigenlijk ouwe koek is begin ik vandaag maar alvast met de maand mei, dat is actueler.
Ik ga mijn best doen vandaag.,
Dank je Kees!
----------

Donderdagmorgen 13 mei. Hemelvaartsdag, dus een zondag, maar hier merk ik geen verschil tussen een dag door de week of een zondag.
Zo stil als het hier is, er wonen hier ook maar een paar mensen aan deze onverharde weg en kennelijk zijn dat ook rustige, lees oudere mensen . . .
Gisteren net als vandaag, weer een prachtige dag, zon, wat wolkjes en windstil, het was in de middag zelfs 24 graden en uiteraard weer de bbq op de tafel buiten.
Net buiten koffie gedronken en het werd mij zelfs te warm in de zon!
Die vervelende honden van ons hebben ontdekt dat je in de zachte grond lekker kunt graven als pap en mam niet kijken, best irritant, maar zij zijn ook geen zachte grond gewend want in S'bant hadden we alles betegeld.
Het is boeiend om te zien dat zij bij het laatste avondplasje zij heel attent zijn en vooral poppetje staat in de tuin achter het hekje met gespitste oortjes, voor zover mogelijk met die lange flappen, strak het bos in te te kijken en te luisteren.
Ik weet ook zeker dat hier enorm veel wild is buiten onze tuin wat waarschijnlijk in de avond vlak langs ons huis loopt.
Goed dat wij hekjes geplaatst hebben.
Inmiddels weten wij dat Ginger de operatie goed doorstaan heeft en er een 15 cm grote tumor uit haar lijfje gehaald is!

Dick kijkt uit over zijn landgoed haha

----------

Woensdagmorgen 12 mei.

Lieve Peter en Astrid, heel veel sterkte vandaag met de operatie van Ginger, dikke knuffel voor jullie.

Nou voor het eerst gisteravond even tv gekeken in de camper, die staat weer op het pad van de NL buren die weer naar hun homeland zijn, ja wel met toestemming staan wij daar hoor.
Op ons eigen terrein geen tv ontvangst, er staat een grote dennenboom in de weg.
Het is een voor mij technisch moeilijk uitlegbaar verhaal waarom wij in huis nog geen tv hebben maar alles komt goed.
Binnenkort komt Wim Satelliet hier om de zaak af te stellen en de schotel op ons dak (ja echt waar) te richten.
Ik wilde de persconferentie zien en Dick vroeg zich af waarom, omdat wij toch in Zweden wonen!
Ja hoor, helemaal gelijk maar mij gaat het om of onze bezoekers wat makkelijker deze kant op kunnen komen, hetgeen ik nog even betwijfel.
Gaat Zweden voor NL open en vice versa, nu ook veel corona in de grote steden, waar van die clusters niet Zweden bij elkaar wonen en elkaar makkelijk besmetten.
Hier in Värmland is corona het laagst van Zweden, laat dat een troost zijn.
Een hele lieve vriend van ons, een echte knappe knutselaar heeft dmv foto's ons huis in miniatuur gemaakt, zoals het gaat worden met de nog te maken veranda!
Het is ontzettend leuk en het is het ook praktisch helemaal!
Hij, en zijn vrouw uiteraard wil het zelf komen brengen maar ja, het is even wachten op het juiste moment dus!
 
Linkerfoto is de boskant van ons huis, en rechts is de entree, leuk hè en zo knap gemaakt!

----------

Dinsdagmorgen 11 mei. Net weer heerlijk gewandeld bij een bewolkte lucht met een fijne temperatuur.
Goh wat laat die Emma ons toch telkens weer verbazen, zoals vanmorgen ook, huppelen en blij zijn als een jonge hond en is ook goed te zien dat zij weer wat dikker geworden is!
Geen keer heeft zij meer gespuugd en zij zit weer goed in haar velletje, overal in geïnteresseerd, voor ons uit rennen, prachtig!
Gisteren niet meer huis gepoetst aan de buitenkant, net als wij wilden beginnen kwam er weer een bui . . . hè bah wat vervelend nou . . .
Verder was het echt heerlijk buiten en daar tussen door hebben we lekker gestoeid in de tuin met paaltjes, meetlint en touwtjes spannen.
We hebben bepaald waar er terras gaat komen en kunnen het plan voorleggen aan de timmerman, die alleen de basis neer legt, zoals de poeren en het frame.
De rest gaat Dick zelf doen en hopelijk zijn Joke en Anne dan inmiddels ook hier en gaat Anne Dick helpen, gezellig!
Ik verheug mij er echt op dat zij deze kant op komen, niet dat wij elkaar zullen overlopen, dat hebben wij nooit gedaan maar het is ook het idee!
Voor de liefhebbers: het rode huis bij ons aan de overkant gaat half juni in de verhuur, dus heb je zin om deze kant een keer op te komen, er is een leuk huis vlak bij ons tot je beschikking!
Kijk, hoe grappig en zie je dat de dagen hier in Zweden nu langer duren dan in NL!
 
----------

Maandagmorgen 10 mei. Gisteren een druilerige dag en hadden we geen zin om buiten te cleanen, dus heb ik net al geopperd om er vandaag nog even tegen aan te gaan.
Ik voelde dat de animo bij Dick niet groot is want ook vandaag en de komende dagen blijft het hier regenachtig.
Eén ding is fijn, het waait hier eigenlijk zelden dus de regen valt loodrecht naar beneden.
Toen Dick gistermiddag met de meiden weg ging liep er ook een eland langs de weg, zo grappig!
O ja nog even over mijn elandensessie, ik kwam aan bij het wandelgebied en zag ze staan, 2 jonge elanden, ik denk van vorig jaar.
Ze bleven op een afstandje naar mij staan kijken, zelfs toen ik uit de auto stapte en hun kant op ging, de honden zaten nog in de auto en hebben hen denk ik niet gezien.
Daarbij denk ik dat zij hen zien als paarden en daar hebben zij ook niets mee en kon ik ze goed bekijken en fotograferen!
Verder wat ons bezig houdt, de honden van J&A mochten gisteravond om 19.00 uur het zieken huis verlaten, de ene wel met een ab kuur ivm een longontsteking.
Het betekende wel een enorme opluchting en zo geruststellend om te zien dat zij gisteravond weer fijn languit op de bank ik de kamer lagen!
Met Ginger gaat het nog steeds niet best en we wachten vandaag maar weer verder af.
Gisteravond was zo leuk, onze zoon en schoondochter wilden virtueel zien hoe ver wij nu zijn in ons huis en of het al een beetje 'ons huis' geworden is!
Dat is dan weer leuk deze tijd, dat je hen gewoon via je mobiel door en om het huis kan leiden, we hadden net afscheid van hen genomen, toen weer de telefoon ging voor de volgende rondleidsessie!

Echt mooi vind ik elanden niet, wel grappig, vooral die dikke billen!

----------

Zondagmorgen 9 mei. Vandaag is het een feestje want onze schat Emma is al 13 jaar geworden!
Hoewel zij een fikse opzouter heeft gehad van de verhuizing en alle stress er rondom heen, is zij weer totaal de oude geworden en lacht het leven haar weer toe!

Deze foto heb ik vanmorgen genomen net nadat ik een elandenfotosessie had!
Omdat Emma vandaag het belangrijkste is, plaats ik de elandenfoto's vandaag nog niet.
Daarbij hebben wij de laatste dagen extreem veel zorgen gehad om de hondjes van zowel Joke en Anne als ook om het zusje van Roos, Ginger van Peter en Astrid.
De honden van J&A liggen beide al een aantal dagen in een dierenziekenhuis in Nieuwegein aan het infuus en waren er bar slecht aan toe.
Zij hadden vrijdag eind van de middag mensenpoep (JA GVDDD) gegeten van een drugsverslaafde!
Zwalkend met vergrote pupillen werden zij doodziek 's avonds opgenomen en het is kantje boord geweest,
Pas vanmorgen hoorden wij dat het een ietsje beter ging dan gisteren. 
Bij Ginger is dmv een scan een tumor tussen milt en lever ontdekt en wacht de zware operatie af.
De tumor zit op een nare plaats precies daar waar veel grote bloedvaten lopen.
Kortom, vreselijke dingen die ik maar moeilijk kan verteren.

----------

Zaterdagmorgen 8 mei. Weer het begin van een stralende dag, Dick is nu met de meiden weg, we wisselen net als voorheen vaak af en net wie er zin heeft gaat ook mee.
Gisteren naar Hagfors geweest voor de 2e Covid prik en dat was grappig.
We waren behoorlijk op tijd, je bent altijd bang te laat te komen en werden met open armen in het Nederlands ontvangen met de woorden "WELKOM",  een NL verpleegster!
Alles was goed geregeld hoewel er bij een paar verpleegsters wat aarzeling was omdat wij uit het 'coronarode' NL kwamen, maar goed toen zij hoorden dat wij al vanaf 10 april in Zweden waren, stelde dat hen gerust.
En toch apart, want de corona in Zweden is behoorlijk opgelaaid inmiddels, maar je moet het aantal zien tegen de grootte en aantal mensen hier in dit land.
Leuk en leerzaam gesprek gehad met de verpleegster en zij vertelde dat zij met haar collega's weken van 80 uur gemaakt hebben en veel doden gehad, zelfs ook in haar privé omgeving.
Nee corona is echt geen griepje hoor, laat daarover geen misverstand bestaan!
Enfin over 10 dagen zijn wij écht beschermd en dat is toch ook wel een fijn idee!
Het ritje naar Hagfors vinden wij telkens weer zo mooi, al die natuur, langs het Rådasjön, een prachtig meer, de echte Zweedse natuur en nog steeds knijpen wij onszelf in de arm met de woorden 'jaha wij wonen hier hoor!'
In Swifterbant hadden wij in alle opzichten een modern en comfortabel huis en dan woon je nu in een oud Zweeds houten huis en we zijn er stikgelukkig mee, wat een fijn huis!
Die bergwamte is ongelofelijk comfortabel, gelijke temperatuur in je hele huis en ik word zo blij als ik uit het raam kijk, en zicht op bomen en natuur, totale vrijheid.
De stilte is onvergelijkbaar met wat dan ook.
Net heb ik even op de veranda gezeten in de zon, op het oosten en luister naar de vogels en dan ook totaal geen ander geluid!
Zo genoeg gezwijmeld en nu eten voor de meisjes maken en als Dick thuis komt hebben we koffie met prinsessentaart . . . uhhh nog maar de 2e hoor sinds wij al een maand in Zweden zijn!
zoek poppie

----------

Vrijdagmorgen 7 mei. Net weer naar binnen gegaan, wel buiten in de zon koffie gedronken en het heeft vannacht 5 graden gevroren, was kraakhelder!
Net een prachtige wandeling gemaakt, ja alweer iets nieuws en ook in de buurt, Dick is heel goed in dit soort dingen opzoeken net als onze camperplekjes!
De foto's van roodborstjes zijn niet echt mooi en dat komt omdat mijn fototoestel niet goed raad weet met 3 lagen ramen, het beeld is vertekend daardoor.
Wel jammer maar als straks het terras klaar is ga ik daar lekker zitten in mn eentje, hoewel dat nog wel even kan duren vrees ik.
Nou Tineke laat het een troost zijn, de krabbels komen echt niet in het Zweeds hoor, daar zijn we te oud voor . . .
Als je jong bent en emigreert kan ik het mij voorstellen dat de taal je makkelijk eigen gaat worden, maar geldt voor ons echt niet en daarbij wij zien en spreken wij praktisch geen Zweden!
Wij wonen hier echt geïsoleerd en door de ligging van ons huis komt er niemand voorbij, jaha een reetje dus en hopelijk nog andere diertjes.
Daarom willen wij ook een wildcamera aan een boom hangen die het opmerkt als er iets langs loopt.
Gisteren hebben wij ons weer lekker uitgesloofd aan de buitenkant van het huis en het schiet lekker op en het werkt ook zeer motiverend, dat kun je wel zeggen!
Toch loop je tegen dingen op zoals nu.
Je kunt hier niet zo maar naar een huisarts gaan, hier maak je een afspraak en krijg je per brief de datum van je afspraak en laat dat in mijn geval nou gewoon pas op 9 juni zijn en heb dan pas een afspraak om te 'praten' over de injectie in mijn schouder cq heup!
Kijk, dat is een groot verschil met wat wij gewend zijn, wij hadden al 27 jaar dezelfde huisarts, als ik op maandagmorgen belde voor een prikje in mijn schouder oid, werd er altijd geprobeerd of ik op die dag nog terecht kon en anders de dag er op en kreeg ik gelijk mijn prikkie!
Goed, het is wel even wennen dus in dit opzicht.
By night
----------

Donderdagmorgen 6 mei. Zo grappig, er zit hier een paartje roodborstjes en dat is wel uniek hoor want normaal gesproken vechten zij elkaar het territorium uit, soms tot de dood er op volgt!
Maar goed, zij hebben nu andere plannen en zo schattig, ik kon er net een prachtige foto van maken, de ene met zijn vuurrode borstje net in de zon!
Trouwens nog een leuk weetje over die 'schatjes', hun jongen hebben de eerste tijd nog geen rood borstje want anders zien de ouders hen als vijand, en dat moet je niet hebben natuurlijk!
Hoewel de ambtelijke molens hier langzaam draaien hebben we inmiddels dankzij Åsa van de Vårdcentrale (dokterspost) veel bereikt en we hoeven niet terug naar NL voor onze 2e Covid injectie, die krijgen wij hier vrijdag!
Nu nog een vaccinatiepaspoort waar zij hier in Zweden al tamelijk ver mee zijn.
Verder heeft zij nog wat meer medische dingetjes geregeld en dat is erg fijn, wel belangrijk als je niet zonder die dingetjes kan.
Ja Peter, we zijn 'gewoon' geëmigreerd en inderdaad gaan we met Zweedse kentekens rijden, ook als ons rijbewijs verlengd moet worden, zal dat Zweeds zijn.
We hebben wel een internationale ziektekosten verzekering via NL en houden ook ons NL paspoort.
Je kunt niet eerder Zweeds worden nadat je hier 5 jaar woont, en dan nog is het je eigen keuze, maar verder ja alles Zweeds.
Ik heb dit nu even geschreven omdat je dit als vraag stelde maar weet uiteraard dat jullie hoofd nu totaal naar iets anders staat.
We leven enorm met jullie mee en bij elke traan van jullie zit ook een deeltje van ons. 

----------

Woensdagmorgen 5 mei. Geen dodenherdenking en geen bevrijdingsdag hier, Zweden was 'neutraal' in de oorlog.
Ook hebben we geen tv en heb ik alleen de speech van André van Duin net gezien op mijn mobiel.
Er schijnt zeer lovend over gesproken te worden maar ik vond het niet sensationeel behoudens dan dat dit zeer serieus door een komiek werd voorgedragen, zonder zijn scheve mondje.
De échte problemen worden niet aangehaald maar blijven, logisch hoor in deze situatie, onbesproken.
Over tot de orde van de dag, het is hier sinds gisteravond behoorlijk nat, zelfs nog natte sneeuw gezien en Dick is er met winterjas, muts en Emma haar jas aan, op uit gegaan.
Volgende week wordt het hier ook heel mooi weer en dan zul je zien hoe explosief de natuur in een paar weken ontwikkelt!
Wij denken er aan om met de camper er op uit te gaan maar dat idee ligt nog in de Biotex.
Wat was dat leuk hè gister met dat reetje en we hopen dat er nog vele keren zullen volgen, toch sowieso wel apart vinden wij want het moet hier en in de omgeving toch echt naar hond ruiken!
Ja hoor Peter, je wordt op je wenken bediend ik ben druk bezig met de foto's en zeker met dit weer is dit een leuk klusje!
Aan de andere kant jammer van dit weer want er gebeurde eergisteren nóg iets sensationeels!
Het blijkt dat wij de buitenkant van het huis helemaal nog niet hoeven te schilderen maar het groene zeepsopje van Yvonne deed wonderen!
Er komt onder het 'lelijke', prachtig onbeschadigd keurig geel hout tevoorschijn, het leek echt wel of ik aan het schilderen was!
Dit was ook zo'n onverwachte verrassing!
Zie hier de foto van de metamorfose en helaas dit natte weer want anders hadden we verder gegaan, ik de onderkant zoveel mogelijk van het huis en Dick op de ladder het hoge gedeelte.
Natuurlijk moet er toch nog het nodige geschilderd moeten worden maar in ieder geval niet zoiets groots!
Het was ook al een meevaller dat eigenlijk alleen de noord muur er zo uit ziet, daar komt ook geen zon op.

----------

Dinsdagmorgen 4 mei. EEN GROTE VERRASSING!!!!!!!
Vlak voor wij vanmorgen met de meiden weggingen, half 9, en ik even een blik in onze tuin wierp, zag ik hem!
Een reebokje liep rustig door het bos langs onze tuin!
Hij waande zich onbespied en stond achter zijn oor te krabbelen met zijn achterpoot.
Natuurlijk geen fototoestel paraat, hoe dom, maar Dick pakte gelijk zijn mobieltje en heeft een paar plaatjes gemaakt.
Toen hij uit beeld was zijn wij gaan wandelen en bij thuiskomst, hondjes verzorgd, koffie gezet en keek ik even uit het keuken raam en . . . daar liep reebokje weer door de greppel te grazen langs ons huis om vervolgens achter de camper langs in onze tuin te stappen!
Nu wel fototoestel en hij kwam notabene gewoon onder ons huiskamerraam langs!
Jeetje wat was dat gaaf zeg!
Kijk, en dit is nou ook één van de redenen om naar Zweden te verhuizen, gewoon in de natuur!
foto genomen door het raam!

----------

Maandagmorgen 3 mei. Hoewel niet echt fanatiek, de zon schijnt wel weer en het is toch wel opvallend dat zolang wij hier nu wonen, dus vanaf 15 april, we elke dag mét zon wakker worden!
De voorspellingen voor deze week zijn wel iets minder weer maar niet dramatisch, niet veel regen.
Gek genoeg toen ik gisteren opkeek van mijn laptop na het tikken van de krabbel, het ineens hagelde, korte bui en toen was het weer voorbij!
Gistermiddag een fijne wandeling langs de Klarälven gelopen in een mooi bos, helaas kunnen de rondes voor mij nog niet echt lang vanwege mijn PHPDtjes waar ik stevig van baal.
Verder rommelen wij hier in en om het huis, wat uitgeschoten groeisels weg gehaald, mos van de keldertrap buiten verwijderd en opgeruimd.
De staart van Emma is rustig maar nu zit er weer een gekke bult naast haar staart.
Nou ja ook voor haar geldt, ouderdom komt met gebreken.
Maar we mogen niet mopperen met haar, ze is nog altijd even vrolijk gaat zonder beperkingen mee wandelen, is nog in alles geïnteresseerd en eet als de beste!
Vanaf vandaag gaat Dick weer verder met administratieve dingen, die ook echt moeten, de invoer en keuring van onze auto en camper, de medische zaken, en natuurlijk hopen wij snel iets over de covidprik te horen.
De bureaucratische molens lopen hier langzaam, daar moet je echt aan wennen in Zweden.

----------

Zondagmorgen 2 mei. En vanmorgen had ik een ree voor de auto, gelukkig reed ik maar 20 km en hoefde ik niet eens af te remmen, maar toch.
Met wandelen stond ik zo af en toe stond ik stil om te genieten van hoe stil nou echt stil is, zonder een enkel bijgeluid.
Hoewel ik het bos naast het huis heb zoek ik toch een ander terrein op met de meiden voor de langere ronde want . . . de slimmeriken, als ik hier een ronde doe ben ik hen zo maar kwijt en zijn zij al naar huis gegaan, want ja daar wacht hen een bak eten . . .
Een korte ronde in de middag vind ik dit niet zo heel erg maar wil het toch liever niet want het dichtstbijzijnde huis, van een Duitse mevrouw, die katten heeft en ze kennelijk buiten voert, vond het niet grappig dat Roos uit kwam bij haar tuin . . .
Ach dat hondje kende de weg nog niet precies en ging haar neusje achterna.
Ja hoor Gerry, het is hier zeker een paradijsje en uiteraard verwacht ik jullie een keer, als ook echte Zwedenliefhebbers!
Nou het is gelukt hoor, met een aantal kunstgrepen om de kasten de slaapkamer in te krijgen en ik heb het overleefd met een paar pijnstillertjes extra gistermiddag.
Ook is gistermiddag mijn langverwachte verrekijker met de post aangekomen en ik ben er erg blij mee, geen gedoe meer met elke keer weer op mijn ogen instellen want het is MIJN verrekijkert!
Net hebben we buiten koffie gedronken, mét kanelbullar en na deze krabbel ga ik ook weer heerlijk buiten zitten, jawel mét verrekijker!
Grappig dat je dat zegt Cilia over die appelbomen!
Want ja hoor die doen het hier ook, misschien wel soorten die meer op dit klimaat gericht zijn of zich gewoon aangepast hebben!
Wij hebben twee appelbomen en je ziet nu pas klein de blaadjes komen en de bloei is hier duidelijk later want ik heb uit NL een appelboompje in een pot mee genomen en die bloeit wel op dit moment en offie het waar gaat maken moeten we nog maar afwachten!
De appelbomen die hier stonden schijnen al heel oud te zijn maar nog altijd vruchten te geven.
Ik ben ook heel benieuwd hoe de natuur in onze tuin zich gaat ontwikkelen.
Er staan hier vooral veel verschillende soorten winterharde bessenstruiken, waar ik mij ook al op verheug!

----------

Zaterdagmorgen 1 mei. Geen spannende dingen gebeurd, o ja toch wel!
We hebben een stoere auto gekocht, een 4wheeldrive nog wel, met grote lampen voorop!
Niet dat ik dit feature nou zo mooi vind hoor, maar is hier gewoon echt noodzakelijk met die stille wegen en ontzettend veel wild.
Kortom, zonder voorbij te gaan aan de emancipatie, ik vind dit wel een mannenauto, hoewel ik er uiteraard ook zelf in ga rijden.
Kijk, wat ik wel leuk vind, dat wij nu een echt Zweeds kenteken hebben!
Het is een Subaru Forester die de sneeuw van de winter aan zijn spijkerbandjes lapt.
Net op weg met de auto naar de wandeling weer twee reeën gezien die Dick juist op de foto wilde nemen maar ik het te onduidelijk vond tussen de bomen met dezelfde kleur.
Dat leverde een pittige discussie op . . .
Vandaag moeten we met 3 kasten slepen, vanuit de garage over het grindpad, 4 terrastreden op en dan naar de slaapkamer.
Ik zie er echt tegen op want ik heb maar 1 arm met kracht vanwege die schouderontsteking.
Maar nu liggen alle handdoeken etc nog allemaal op de grond dus daar moet ook weer 'iets mee', en ja je wil niet kinderachtig zijn.
Kortom, aan de slag Yvonne en klinkt een beetje gek nu, maar schouders er onder!


----------
Vrijdagmorgen 30 april. Ah Til, ja het weer is typisch NL dus, veel regen . . . (zegt zij lachend terwijl hier de lucht knalblauw is )
Nou laat ik maar niet al teveel zeggen hoor want volgens mij krijgen wij hier volgende week ook regen en is het ws wel einde vriezen in de nacht.
Maar een gegeven is zeker, hier in dit gedeelte van Zweden, in Värmland regent het het minst van Zweden en veel minder dan in NL maar goed ook dat heb ik al eens vermeld hier en voor jullie mij irritant gaan noemen, laat ik het hier maar bij . . .
Wij hebben gisteren eind van de middag nog lekker gebbqd op de plek waar het terras gaat komen.
Zo leuk, je hebt gewoon het idee dat je in een bos zit, hmm zitten wij ook natuurlijk!
We hebben al wekenlang geen tv meer gezien, niet dat je daar slechter van wordt hoor, het tegendeel waarschijnlijk, maar toch, soms wil ik wel eens even iets zien.
Daar moeten we dus iets mee, zoals je met zoveel dingen 'iets moet'.
Ik heb wel het gevoel dat je het eerste jaar, nou hopelijk half jaar, tegen veel dingen oploopt waar je dus 'iets mee moet', en de taal is dan wel wat lastig.
Goed dat veel mensen hier wat Engels spreken en daar red je het dan ook wel aardig mee.
Omdat hier elke dag de zon op gaat, haha overal dus hè, en ons slaapkamerraam op het oosten ligt, schijnt hij hier om 5 uur al op ons bed en hebben we een verduisteringsscherm opgehangen en dat is superfijn!
We zijn altijd al vroegopstaanders maar 5 uur is toch wel wat teveel gevraagd.
Gisteren

Vanmorgen wandelen

----------

Donderdagmorgen 29 april. Dag lente? Prachtig weer vandaag maar vannacht heeft het wel 5 graden gevroren, grappig dat om 6 uur het bevroren dak van de aanhanger al stond te dampen in de zon, zo sterk issie dus al.
In een ochtend hebben wij al een ander huis, zo ruim, de tussenmuur er uit, we zijn er erg blij mee.
De échte afwerking komt nog als het raam er uit gaat en er twee tuindeuren voor in de plaats komen (zijn besteld).
Lastig dat Dick zijn pasje kwijt is want we zijn de pincode van mijn pasje (wat ik nog nooit gebruikt heb van die rekening, kwijt.
Ja voor je dan je nieuwe pasje hebt als je in het buitenland woont, duurt het wel even.
Maar alles komt goed is mijn slogan.
Dick is nu de ochtendronde aan het doen en ik vanmiddag weer.
Het was gisteren een enorm lawaai van boren en schuren maar die honden?
Don't give a shit . . . keep it cool girls!
Ach ach wat genieten wij toch van ons vakantiehuis, nu nog 'effe' een groot terras achter en voelt het helemaal compleet, nou ja op een andere keuken na dan.
Ik zeg elke keer 'alles op zijn tijd' maar aan de andere kant ben ik zo ongeduldig als de pieten (netjes gezegd toch).
Ook gezellig dat Jan en Nel gisteren weer even voor een bakkie langs kwamen!
Onze mee genomen planten hebben het volgens ons niet overleefd, kan ook niet anders eigenlijk, dat had de verhuizer al gezegd, gewoon een ander klimaat hier.
Muur er uit, kijk die honden nou gewoon liggen!

----------

Woensdagmorgen 28 april. Om 9 uur vanmorgen kwamen de bouwers en wordt er momenteel lekker gezaagd en het gat zit er al en dat is nu al een heel verschil!
Ik zou de honden in de camper leggen maar tot nu toe pruimt Emma het allemaal wel, Roos en Poppetje denk ik niet eens aan, die vinden alles goed.
Zelf ben ik al met de meiden op stap geweest en het was weer fijn, rustig en wat bewolkt weer!
Onze werkzaamheden gisteren zijn allemaal bevredigend afgelopen, eigenlijk ging alles sneller dan wij gedacht hadden.
Bij het belastingkantoor waren we wonderlijk genoeg gelijk aan de beurt, we wilden een zg 'dropinn appointment', zoals zij dat noemen op hun website.
Maar niets te dropinnen, we werden gelijk geholpen en we bleken alle juiste papieren mee te hebben en hopen over een week of 6 (?!) onze persoonsnummers te krijgen.
Daarna een worstenbroodje bij de mannenwinkel waar Dick helaas zijn betaalpas óf verloren óf gerold is . . .
Ontdekten we eigenlijk binnen een kwartier en heeft Dick hem gelijk geblokkeerd en dat was ook op tijd, nog niets er af gepind.
Grappig om te zien dat vanmorgen de sneeuwstokken weggehaald werden, dat gebeurt ook volledig automatisch.
Een autootje met mannetje aan de rechterkant het stuur, klein kraantje met een grijpertje en hopsa zo werd stokje uit de grond getild en automatisch in de achterbak vrachtautootje gegooid.
Dag winter, welkom lente!

----------

Dinsdagmorgen 27 april. Net een ronde naast ons huis gemaakt en dat viel weer reuze mee, vorige week amper door te komen vanwege de nattigheid die door de bevroren bodem niet weg kon komen en nu een totaal verschil!
Nog enkele natte plekken maar verder gelukkig prima te lopen.
Wel word ik nog steeds behoorlijk lastig gevallen door PHPD, juist met lopen op onregelmatig terrein.
Nee geen door SBB gebaande wandelpaden maar wel allemaal wild paadjes.
En dat het hier barst van het wild is wel duidelijk te zien aan de meiden . . .
Als zij het te bont maken naar onze zin, door uit beeld te gaan, fluiten wij hen terug en gaan zij weer even aan de lijn.
Nog steeds hebben wij het gevoel in een vakantiewoning te verblijven maar dan wel met onze eigen spulletjes, in één woord geweldig!
Werkelijk waar, wij wonen op een droomplek en we zijn blij dat wij dit in ons leven toch nog een keer waar gemaakt te hebben!
We hebben een groot stuk tuin voor de meiden afgezet maar zij willen daar alleen maar verblijven als wij er ook zijn en dat ziet er straks met wat warmer weer natuurlijk ook anders uit.
Momenteel worden wij aardig bezig gehouden door de Zweedse bureaucratie, nog erger dan in NL.
Je moet hier een persoonsnummer hebben, vergelijkbaar met het NL het Burger Service Nummer, alleen is dat nummer hier veel belangrijker en heb je overal voor nodig, zelfs als je op het Zweedse equivalent van MP iets wilt kopen!
Als je naar Zweden verhuist is het allerbelangrijkste en eigenlijk het eerste wat je moet doen, je melden bij de belastingdienst.
Daarvoor moet je eerst de nodige papieren bij elkaar scharrelen, zoals bijvoorbeeld vanuit NL een formulier voor je ziekteverzekering, het CAK, Centraal Administratie Kantoor.
Dat cluppie doet er zo'n 6 á 8 weken (!!!) over om het formulier naar je toe te sturen wat wij toen wij nog NL woonden al hebben aangevraagd. en kwam hier vrijdag binnen.
Straks dus weer naar Karlstad, 65 km hier vandaan, naar het belasting- en verzekeringskantoor, waar bij je ernstig rekening moet houden met de heilige tijden van lunch- en fika, dat laatste is een koffiepauze, en typisch Zweeds, dan laten zij alles uit hun handen vallen behalve hun koffie dan, mag je hopen.
Ook gelijk even bij Ikea twee bij ons bed passende nachtkastjes kopen, dat moesten we eerst uitrekenen omdat de slaapkamer nou eenmaal geen balzaal is.
Ook zijn we bezig met de 2e Covid injectie om die hier te bemachtigen ipv in NL, eerlijk gezegd krijgen we hier veel medewerking van van het plaatselijke huisartsencentrum, tot nu toe dan.
Verder ja Petri, het is toch echt de Zweedse vlag hoor, hij ziet er zo op de foto toevallig wat verfrommeld uit!

----------

Maandagmorgen 26 april. Zo, het begint toch echt steeds meer ons huis te worden hoor, met het uitpakken van de dozen komen ook de persoonlijke prullaria weer tevoorschijn.
Het is wel plussen en minnen hoor wat kan wel en wat kan niet, het is hier uiteraard kleiner, althans de woonverdieping.
Vanmorgen voor het eerst alleen een Zweedse hondenronde gemaakt en ik heb genoten, kraakhelder en droog met een lage luchtvochtigheid, heerlijk wandelweer!
Wel moest ik de autoruit krabben, ik wilde namelijk een speciale wandeling maken.
Even een Emma update, zij is weer helemaal tot rust gekomen en ook totaal weer de oude, zoals wij haar kennen!
Eerlijk gezegd doen we er ook veel aan om hen weer gelukkig te maken, zoals onze rust nemen door lekker bij hen in de kamer te zitten of wat te rommelen.
Is trouwens voor onszelf ook beter, het is allemaal, niet niks dat is duidelijk.
Ja Peter en Til, en misschien nog anderen ook, dat gebeurt wel meer dat het een paar dagen duurt voor het nieuwe wat ik gemaakt heb, ook daadwerkelijk te zien is.
Het enige is wat ik kan aanraden wat ook meestal helpt om gewoon, het totale webadres opnieuw in je browser te zetten.
Geen idee hoe zoiets kan maar hebben we al vaker mee gemaakt.

----------

Zondagmorgen 25 april. Nou wat betreft het aantal dozen was ik gisteren wel aardig optimistisch want ik heb nog een keer globaal geteld en kwam tot 117, dus als het effe gaat Til, zijn we er in augustus van af . . .
Gisteren een mooi bed (jaja Zweeds berkenhout hoe kan het ook anders) inclusief matrassen gekocht dus vannacht weer een mijlpaal, de eerste nacht in ons huis geslapen in het nieuwe bed!
Kan niet anders zeggen dan dat het heel goed beviel, lekker zo vanuit de douche je bed op dezelfde etage instappen, heerlijk.
Uh wat gek eigenlijk dat ik dit zo zeg want dat hadden we op de Vendelier toch ook!
Goed dan, vanuit de huiskamer naar de douche en zo je bed instappen dan maar.
Na het laatste uitlaatje gingen de meiden wel bij het hekje buiten staan want we moesten toch naar de camper?
Huppakee meisjes op de bank, wat lekkers, slapen en dat deden zij dan ook heel braaf en zijn niet 1x bij ons bed gekomen, terwijl wij alle deuren open hebben!
Ik wil gewoon 24/7 weten hoe het met hen is en of er toevallig niet eentje uit moet of zo vandaar die open deuren.
Vanmorgen weer een andere wandeling gemaakt, we hadden een aanhanger vol karton verpakkingen en dat moet je in Munkfors in de kartonbak gooien, dus hondjes mee en daar een ronde gemaakt.
Voor Joke: naar Laxholmen, waterval over via de bruggetjes en uitkomen bijna bij het begin van de Mossängsvägen (fietspad) en daar langs de rivier gelopen, leuke wandeling.
Ook voor jou Nel wel bekend!
Het is momenteel echt prachtig weer maar een ijskoude wind uit het noorden, mijn vingers bevroren bijna toen ik de was buiten op hing en lag er ijs in de regenton!
Ik heb al aardig wat gedaan aan de Zweedse afdeling hier KLIK, nog niet klaar hoor.

----------

Zaterdagmorgen 24 april. Zo, gisteren weer een stapel dozen uitgezocht, nog geloof ik zo'n 50 te gaan . . .
Grappig ook weer een weetje, ik vind het koude water uit de kraan hier zo takkekoud, dat ik niet eens voor mezelf een fles water in de koelkast hoef te zetten en ook dat ik bij de bakken water voor de honden een scheut warm water er door heen doe.
Nu weet ik het, in NL liggen de waterleidingen ongeveer 60 cm diep en hier 1.5 meter, vanwege bevriezen!
Volgens mij is in NL qua natuur de lente wel begonnen en hier is alles nog echt kaal en vanmorgen zag ik toch een klein begin van blaadjes in onze appelboom komen en dat belooft veel goeds want de lente is hier een zg explosie!
Wat boodschappen betreft is het wel wennen want wat ik al eens zei, geen AH en geen Deen vlak om de hoek en dat vereist een andere aanpak en logistiek.
Gisteren naar Hagfors geweest, 35km verder en daar veel ingeslagen voor zover ik het dan ook kan bedenken.
Tuurlijk is in Munkfors ook een ICA en een COOP, maar niet zo heel groot.
Omdat wij in NL ons bed inclusief matras naar de stort gebracht hebben wilden wij hier nog even op 2 bedden slapen, de logeerbedden, maar helaas kan Dick de schroeven nergens vinden en slapen wij nog in de camper!
Dus elke avond spoeden wij ons, inclusief hondenkinderen én schapenvachten in optocht naar het huis op wielen, die nog op de oprit van onze afwezige NL buren staat.
En toch begint dat nu te vervelend dus gaan wij direct naar IKEA in Karlstad o.a. een nieuw bed kopen.
Het Zweedse gedeelte van de site begint gestalte te krijgen hoor en zal ik weer gewoon zoals het hoort meer foto's plaatsen!

----------

Vrijdagmorgen 23 april. Net als altijd, vroeg naar bed en ook vroeg weer op en dat is hier heerlijk, want wij zijn nog maar 1 dag opgestaan met bewolking en voor de rest, zon en een helblauwe lucht al was het gisteren overdag behoorlijk koud met een noordelijke wind.
Dat neemt niet weg dat het hier 's nachts nog altijd 1 à 2 graden vriest.
Ja Nelly, was het maar zo makkelijk, je hebt dus 3 keuzes waar je iets in deponeert, dat klinkt super makkelijk, maar ja wáár en in wélke bak gooi je dan zoiets?
Eerlijk is eerlijk, er is al heel veel naar de loppis gegaan maar . . . dat is van die ouwe meuk die hier al stond of hing . . .
Verder rommelen wij maar wat aan met die kleine dingen en gaan tussendoor af en toe zitten, een soort van nadenken ofuhhh gewoon uitrustuhhh.
Ik had gisteren een totale offday en voelde dit al bij het opstaan en werd steeds slimmer.
Zelfs heb ik een half uurtje op de bank gelegen en dat is normaal echt niets voor mij, moe en misselijk.
Om 9 uur in de avond is onze pijp leeg, wat drinken en naar bed, allemaal pure vermoeidheid.
Nee het is echt niet niks hoor, zo'n verhuizing cq emigratie, ik denk dat er maar weinig verschil zit tussen beide.
O Ria ken jij Jan en Nel ook dan???????
Volgende week wordt hier al de muur tussen de kamer en het zitkeukentje verwijderd, lekker snel dus!
De tuindeuren zijn besteld en over 6 á 8 weken worden die geleverd en dan zsm geplaatst.
Het grote terras aan d boskant gaat ook aan gewerkt worden en het technische gedeelte laten we aan de bouwer over en de rest, zoals het hout doet Dick zelf.
Plannen voor een carport en een pad er naar toe voor de camper en een extra plaats voor bezoekers met camper cq caravan.
Keuken wachten we tot het najaar en ook de badkamer moet wachten omdat je deze tijd alle buiten werkzaamheden moet doen en in de winter kun je beter binnen aan de slag. .
Kortom, jullie horen het wel, plannen genoeg en of alles te realiseren valt moeten we nog maar afwachten, dat geldboompje zullen we extra water moeten gaan geven . . .
de eetkamer in ontwikkeling

----------


Donderdagmorgen 22 april. Gisteren geen krabbel want . . .
Toen wij eergisteren eind van de middag uitgeteld languit op de veranda in de schaduw lagen uit te puffen, a. van de warmte b. van de drukte en c. van het sjouwen met zooi naar de loppis, keek Dick eens even op zijn mail.
We hebben hier geen internet en moeten dus dan even onze eigen mobiele hotspot gebruiken, was er een mail van de verhuizer en bleek dat over een uur de verhuizers al voor de deur stonden of dat wel uit kwam!
Grotegoden, toen was het wel even aanpoten hoor, camper van het terrein, hondenhekjes weg en noem maar op.
De enorme vrachtwagen met aanhanger, kon hier sowieso niet op het terrein staan, de grüssväg is smal en ligt er een greppel naast, en hebben zij de aanhanger maar ergens anders geparkeerd, met heel veel moeite de vrachtwagen neergeplant, knap stukje chauffeurwerk trouwens en zijn tot half 11 begonnen met uitladen.
Wat een godvergeten tsunami kwam er over ons . . .
Ik was eigenlijk de dirigent van het verhuisorkest en besliste waar alles naar toe moest, de 2 verhuismannen en Dick deden het sjouwwerk.
Natuurlijk heb ik ook dingen aangepakt en wilde niet kinderachtig zijn maar heb het wel moeten bezuren, met mijn slijmbeursontstekingen . . . is niet anders (heb ik al vaker gehad Linda op dezelfde plekken helaas)
Daarna zijn de mannen gaan slapen in hun truck, met een stapelbed om gistermorgen om 8 uur weer present te zijn voor de koffie.
In het middaguur heb ik wat wraps gemaakt voor allemaal, die erg in de smaak vielen, gelukkig dan maar.
Om 3 uur in de middag, na ook het uitladen van de aanhanger, en even douchen hier, zijn zij vertrokken.
Tss wát een baan zeg, verhuizer!
Uiteraard staat nu alles vol met dozen en andere troep maar hebben we, de kamers, eet- en huiskamer weer een beetje ingericht.
Deels voor onze eigen geestelijke rust maar nog meer voor de geestelijke rust voor de hondjes, en inderdaad, zij laten erg merken dit op prijs te stellen, waarvan de foto's.

dat spuuglelijke  rode lampje voor het raam is NIET van ons hoor!


----------  

Dinsdagmorgen 20 april. Weer een stralende dag! Vanmorgen in de buurt gewandeld wat de honden een super mooi terrein vinden waar ik al eens over geschreven heb.
Een gigantisch stuk, waar bomen gekapt zijn, heuvelachtig en totaal verlaten!
Dit zoeken wij voor de lange uitlaat nog even op want 'ons' bos is nog steeds in de grond bevroren (het vriest elke nacht) en de bovenlaag is sopperig.
Het schijnt dat de grond hier tot zo'n 1,5 meter diep bevroren is!
Goed voor de kortere uitlaat maar ik heb namelijk een probleempje, nou eigenlijk 2 lastige probleempjes.
Een slijmbeursontsteking in mijn schouder en nog lastiger, in mijn heup wat het lopen op onregelmatig terrein tot geen pretje maakt.
De meiden zijn totaal tot rust gekomen en soms spuugt Emma nog wel eens maar niet elke dag meer.
Ik ben wel begonnen met haar brokjes fijn te maken met de blender en er een soort dikke pap van te maken wat zij dan ook heel graag eet!
Ik kreeg de indruk dat de vertering van brokjes voor haar maag niet zo fijn meer was en kennelijk helpt dit dus.
Dick heeft net foto's gemaakt van ons mooie bankstel, tafel, wandmeubel en nog wat spullen en is nu naar de gemeentelijke loppis (kringloopwinkel) om te vragen of zij deze spullen morgen kunnen gebruiken.
Donderdag komen onze eigen spullen natuurlijk en daar kijken we wel naar uit, toch weer 'eigen' spulletjes maar tevens krabben wij wat op ons hoofd want waar moeten wij in godsnaam alles kwijt?
Wel is het zo dat wij hier een gigantische kelder hebben, onder het hele huis, kurkdroog en verdeeld in allerlei ruimtes met grote kasten en daarbij gebruiken wij de boven verdieping hier ook (nog) niet.
Ook is de grote garage helemaal leeg en daarbij mogen wij ook nog de garage van onze buren gebruiken . . .
Kijk, en dat is lief aangeboden maar toch wel het allerlaatste wat wij zouden doen.
Maar ach ook dat zal wel weer goed komen.
Wij denken dat wij toch gelijk weer spullen gaan schiften . . .
O ja, gisteren hebben we voor het eerst op onze eigen veranda (oostkant) lekker gebbqd, de andere kant van het huis was ons echt te warm . . .
Wat wel vreselijk jammer is dat de schilder pas tegen de herfst tijd heeft om ons huis te schilderen &^%$#@!
Zo, de fik er in!

Wat een luxe toch!

----------

Maandagmiddag 19 april. Toch later dan ik gedacht had want vandaag kwam er iemand, Richard, van een bouwbedrijf hier om wat plannetjes met ons door te spreken en ons te helpen met de dingen systematisch aan te pakken.
In de keuken ligt het ontwerp van de keuken zoals wij hem denken te willen maar hebben mede met Richard besloten om dit nog even tot het najaar te laten liggen en eerst het buitenwerk aan te pakken.
Allereerst het schilderen van de buitenkant, daarna een raam verplaatsen, openslaande tuindeuren maken en een groot terras rondom het huis.
Jaja alles is natuurlijk mogelijk maar het heeft wel zijn grenzen uiteraard, en is een kwestie van prioriteiten stellen.
Kortom, veel info gehad wat wij even moeten verwerken.
Dick is vanmorgen al vroeg met de meiden weg gegaan en ik heb een appeltaart gebakken, lachen hoor, bakken met de mogelijkheden die je hebt als je spullen nog allemaal in de opslag zitten.
Maar het is goed gekomen en de appeltaart was erg lekker, gewoon in een ovenschaal gemaakt!
Het is prachtig weer en Zweden heeft een patent op blauwe luchten!

----------

Zondagmorgen 18 april. Gek genoeg, zonder onze eigen spullen, zonder dat er ook maar iets naar onze smaak hier veranderd is, voelen wij ons hier heel erg lekker!
Wij vinden het een superhuis en zijn er al totaal verliefd op, dit is dus écht een vakantiehuis, overal zit je vrij en uitzicht op het bos!
Gisteren een heel rustige dag gehad, languit in de tuin in de zon gelegen, en was na 5 minuten al te warm.
Gelukkig kunnen wij hier ook altijd een schaduwplekje vinden.
Voor de meiden een stukje afgezet met puppyren zodat zij ook in en uit het huis kunnen, naar een stuk tuin en op de veranda, waar wij de hele dag de deur open hadden staan.
Wel kook ik nog in de camper omdat ik mijn camperpannetjes niet durf te gebruiken op een elektrische kookplaat en ja slapen doen wij er ook nog natuurlijk.
Het bos achter ons huis is momenteel best erg nat want de grond is nog bevroren en loopt niet echt fijn nu en daarom gistermiddag ergens anders gaan wandelen.
Vanmorgen zijn we de weg over gestoken en langs de rivier de Klarälven gelopen en zo proberen wij onze omgeving in stapjes, letterlijk dus te ontdekken.
De mensen hier zijn erg vriendelijk (haha er zijn volgens mij gisteren wel 2 mensen langs gelopen!) en het is een zeer gemengd gezelschap wat hier in dit buurtschapje woont, Nederlands, Duits, Engels, Noors en jawel ook Zweeds!
Kortom, we zijn hier echt op onze plek hoewel ik nog wel eens even niet weet welke kant ik naar bijvoorbeeld de keuken moet komen . . .

---------- 

Zaterdagmorgen 17 april Mossängen, want zo heet het buurtschapje waar wij wonen, gemeente Munkfors maar dat ligt 5 km verder.
Het leven is een rollercoaster maar nu zijn we een klein beetje tot rust gekomen en Emma ligt heerlijk op haar ruggetje als vanouds op de prachtige rose bank naast mij . . .
De honden lijken wel heel snel gewend aan het nieuwe huis en dat is ook erg fijn!
Er zijn spullen achter gelaten waaronder dus de bank met 2 stoelen en een salontafel, grappig want wij hebben nooit een salontafel!
Het is wel lachen hoor want deze meubels zijn totaal onze smaak niet, maar lekker dat zij zitten!
Nog even over gisteren, in de middag kwamen Jan en Nel met gebak, een bloemetje en een leuke kaart als welkom in Zweden!
Zij waren eind van de middag amper weg toen de 'overbuurman', ook NLer even kennis maken en dat mondde uit in een tamelijk lang koffie drinken bij hen en daarna wilden zij onze meiden zien en ons huis.
Zij wonen er sinds 2 weken en gebruiken het als vakantiehuis.
Kortom, laat in de avond (nou voor ons dan) weer ons eigen huis in en echt waar, totaal gesloopt.
De boel de boel gelaten, meiden laten plassen en hup snel in de camper ons bed opgezocht.
Wakker worden met een stralende zon, en geheel in tegenstelling wat je verwacht op de foto's van boven af, hebben wij de hele dag zon hier!
Vanmorgen ook gezellig koffie gedronken op onze veranda, geen rooklucht en volop vogels, godsamme wat een paradijsje!
Omdat de verhuisauto pas 22 april komt hebben wij alle tijd om even rustig aan het huis te wennen, plannetjes maken en de troep uit de aanhanger, auto en camper op te ruimen.
O ja voorlopig houd ik nog gewoon mijn 'oude' e mailadres hoor, en zodra dat verandert over een paar maanden, zal ik dat hier zeker neer zetten!


----------

Vrijdagmorgen 16 april, Mossängen(Munkfors). Het negatieve stukje van gisteren weggehaald, problemen zijn opgelost.
Nou eerst nog even over gisteren.
Een werkelijk adembenemende rit gemaakt, ja sorry alweer moet ik zeggen.
Omdat ik nog zo af en toe contact had met een naar Zweden geemigreerde familie uit Swifterbant in Storfors kregen wij onderweg een berichtje of wij zin in koffie hadden en ja natuurlijk!
Zo leuk, ook bekenden van jou Til, hartstikke gezellig gebabbeld en via alweer een mooie route, onderweg veeel reeën, kraanvogels en een jagende vos gespot.
Ook nog veel ijs op de meren en op veel plaatsen liggen nog resten sneeuw.
We kwamen halverwege de middag aan op een plek waar wij in februari al met de honden gelopen hadden, heerlijk rustig ook weer aan een 'boslus'.
Vanmorgen om 9 uur bij ons huis en daar kwamen ook de eigenaren, inspectie gedaan nog wat gekletst en dan nu op weg naar Sunne om de échte koopovereenkomst te tekenen.
We hebben er zo'n zin in en net ook het huis in weer andere omstandigheden kunnen bekijken, overdag met een stralende zon!
Opvallend is dat het er ontzettend stil is, zo fijn!
We popelen om aan de slag te gaan daar maar het schilderen van de buitenkant is nu prio 1!
Ik stop nu met tikken, ik wil genieten van de weg naar Sunne, ook weer prachtig . . .
O ja nog iets leuks, de eerste kaarten zaten al in de brievenbus, dank je Lonneke en Gerry en Frans, wat een verrassing!


----------

Donderdagmorgen 15 april. Vismenästorp. Daar staan wij dan weer, zó typisch Zweden, zó mooi!
Gisteren een prachtige rit over kleine weggetjes, dito dorpjes en door mooie natuurgebieden.
Dick had dit plekje op GE uitgezocht en zou een plaatsje aan het meer zijn, is het ook maar daar voor moeten wij wel een smal, steil, modderig weggetje naar beneden en dat hebben we er toch maar niet opgewaagd met die hele karavaan.
Dus staan we op een uitsparing naast een doodlopend weggetje en hebben al een paar keer de weg naar beneden gelopen met de meiden maar zijn vanmorgen deze doodlopende weg een heel stuk, tot het eind, een boslus, afgelopen, dit zijn boswerkerswegen.
We kwamen langs twee leegstaande huizen, die kennelijk wel gerenoveerd worden en kregen weer alweer zo'n typisch Zweedse verrassing!
Een heel oud schuurtje waar de deuren van dicht gegroeid zijn, met wel een spleetje er tussen en een klein raampje zonder glas waar wij door konden kijken en . . . ja hoor, een zeer klassieke SAAB, wat een vondst!
Het aparte is hier dat je vaak een oud huis koopt met alles er om heen inclusief schuurinhoud en kennelijk is dat hier dus die SAAB.
Ik ken verschillende mensen die hier van zouden kwijlen, ook onze zoon Marc!
Het was weer echt een wandeling naar ons hart en gaf eigenlijk ook precies aan wat één van de redenen is om hier naar toe te verhuizen!
De stilte, de natuur, de prachtige sterrenhemel gisteravond, pfff en vanmorgen alles bevroren, vette ijspegel aan de camper!
Natuurlijk zijn er ook minder leuke dingen zoals een haperende koel- vrieskast.
Helaas heb ik gisteren de totale inhoud weg moeten gooien, zo zonde en heel erg.
Het was 2x ontdooid geraakt en ook weer bevroren en dan ga ik het niet meer eten.
Ik heb 1x een campylobacter infectie doorgemaakt en dat hoeft geen tweede keer.
vanmorgen

----------

Woensdagmorgen 14 april. Habo. Vanmorgen waren wij om 6.30 uur al op want poppetje wilde gras eten buiten en aangezien wij niet willen dat zij zonder toezicht alleen buiten is, zijn we maar opgestaan.
Dick heeft gelijk de korte uitlaat met hen gedaan, ontbeten en zijn daarna samen de langere ronde gemaakt.
Ook via het haventje gegaan waar nu ook totaal niemand is en dat is voor de honden ook leuk, overal tussendoor rennen achter vogeltjes aan.
Het weer is nu ook prachtig, een hele blauwe lucht, en het heeft gevroren vannacht.
Na de wandeling, het was toen tegen 9 uur, buiten in de zon bij 2 graden koffie gedronken mét pt, we zijn er vroeg bij vanmorgen.
Dit is zo'n fijn plekje en we maken geen haast.
Nu nog zo'n 270km bij ons huis vandaan en hebben besloten om het toch weer in 2 stukken te doen, lekker ontspannen.
We verheugen ons erg op vrijdag, dé dag voor ons!
Nu stop ik want ik ga lekker buiten zitten met een boek, 'het zoutpad', geschreven door Raynor Winn, een prachtig boek!
gisteren

vandaag

----------

Dinsdagmorgen 13 april. Habo, een paradijselijk plekje aan het meer Vättern. Uiteindelijk gisteren nog een lange rit gemaakt om uit te komen op deze mooie plaats, dank je Joke!
Omdat wij hier 2 nachten blijven hadden we het er voor over om ongeveer 300 km te rijden, het weer was meestal 'vriendelijk' en soms een heftige sneeuwbui.
Door Jönköping rijden was ook een vak apart dat had ik wel in de gaten en gelukkig had ik google maps aan staan en ook hield ik Dick goed in de gaten.
Maar ja door de drukte (spitsuur) en mijn onbekendheid met de verkeerssituatie dringen er regelmatig andere auto's tussen ons, nou ja dat laat ik dus gewoon maar gebeuren al leunend op mijn google maps, figuurlijk dan.
Het is hier net een Spaans strand maar dan met een andere temperatuur en ook de honden vonden het heel verrassend en gingen uit hun plaatjes!
Vanmorgen langs het strand gelopen tot aan het haventje en omdat het zandgrond is denk ik dat hier wel konijnen  zitten, gezien het fanatisme bij de meiden, scheuren of hun leven er van af hing, inclusief Emma!
Terug langs het weggetje en het is maar een kort stukje in feite maar wel met kwaliteit voor hen!
Ja en dan nu, we hebben het eerste stuk prinsessentaart achter de knoopjes maar moeten nu nog een modus vinden hoe dit in te passen in ons leven, want je kunt niet elke dag taart eten toch?
Emma voelt zich altijd happy in de camper!

----------

Maandagmorgen 12 april. Vomb. Gistermiddag kwamen wij na een mooie (net Denemarken!) helaas zeer regenachtige rit, om een uur of 12 hier aan, een bosparkeerplaats, er stonden veel auto's, wat wij niet verwacht hadden, .
Er was een herdergroep bezig met oefeningen en omdat het regende dachten wij wel dat dit snel over zou zijn maar we zagen ook een bbq met worstjes dat beloofde niet veel goeds in dat opzicht . . .
Maar dat viel mee want om een uur of 3 was iedereen weg en werd het nog droog ook!
De wind was weg, wij staan beschut tussen de bomen en zijn met de meiden gaan wandelen en hebben een werkelijk prachtige wandeling gemaakt om uit te komen bij het Vombmeer en via bospaadjes weer terug naar de camper.
De hondjes en wij hebben genoten van weer eens een echte ouderwetse wandeling!
Na de wandeling ging het weer regenen en ook vannacht kwam het aan één stuk door met bakken uit de lucht en bij het opstaan werd het weer droog, hoe is het mogelijk!
Het gekke is dat je totaal niet ziet hier dat er zoveel regen gevallen is, alles is al opgenomen in de bodem!
Na de snelle uitlaat en ontbijt ben ik alleen met de meisjes weggegaan, is soms wel eens even nodig haha en bij terugkomst ging zelfs de zon schijnen!
Goed, nog een bakkie koffie, meisjes bakkie voer en direct starten we de motoren weer om verder te gaan.
Jullie kunnen gerust zijn hoor (Klára), want ik ga echt weer fotobladzijden maken en start eigenlijk dan opnieuw zoals ik het altijd al gedaan heb.
Het zijn voor ons drukke, vermoeiende, warrige en vooral ook emotionele tijden en dat heeft gemaakt dat ik niet up to date ben gebleven.
Als ik tussendoor momenteel een soort van 'vrij gevoel' heb pak ik een boek.
Vervelend is wel dat ik dit nu niet kan uploaden omdat ik geen internet heb, gek, Dick wel!
O ik ga even uploaden via Dick zijn mobiel!
Klára, ons Zweedse huis staat zo'n 1350 km vanaf Swifterbant!

----------

Zondagmorgen 11 april. Smygehuk, leuke naam hè, aan de Zuid Zweedse kust, gisteravond om 22.30 uur voet op Zweedse bodem gezet, ons nieuwe thuis land!
Deze plek zijn we in augustus vorig jaar ook geweest maar in totaal andere omstandigheden, weet je nog Joke?
Bloedheet en ook druk, nu precies het tegenover gestelde!
IJs- maar dan ook ijskoud, een keiharde wind vanaf zee, af en toe regen.
Het is zo koud dat Emma zelfs een jas aan gehad heeft en ik het koud had met mijn gewone winterjas, wat nog nooit gebeurd is, en kwamen met bevroren vingertjes weer binnen!
Mijn winter Dideriksons zit in de verhuisspullen evenals Dick zijn dikke Tensons!
Jee wat waren wij blij dat wij aankwamen gisteravond, het is een lange zit hoor, op die boot en inderdaad kun je voor zo'n tijd toch maar beter een hut (met huisdieren) huren, maar goed, die was voor ons niet meer beschikbaar, hoewel ik geen andere hond gezien heb!
Wel heb je een speciale lounch met heerlijke stoelen, waar wij nu ook zaten, voor mensen met honden, wat een service toch!
Er waren flink wat onrustige gasten aan boord, die gewoon zonder mondkapjes constant heen en weer liepen (roken buiten), uitgelaten jongeren uit een zuidelijk land.
Ik denk dat het voor het Stena line personeel onbegonnen werk is om hier aanmerkingen over te maken, maar ik vind het niet raar dat in die landen waar deze gasten vandaan kwamen de corona zegeviert.
Wij hebben ons verre gehouden van dit soort.
Al die uren heeft poppetje languit bij onze voeten gelegen en kwam 1x overeind om wat te drinken!
De andere twee lagen gewoon rustig in de camper, goed uitgelaten, van tevoren, gegeten en 2 grote bakken water.
Dat kleine verwende mokkeltje kan nog wel eens na een tijdje gaan blaffen en vandaar dat wij haar mee nemen en dat is zo'n makkie!
Zij is gewend om mee te gaan en op haar schapenvachtje aangelijnd bij mijn benen te liggen, je hoort en ziet haar niet meer.
Direct gaan wij naar Vomb en dat is maar 50 km verder en blijven daar vannacht staan.
Zo gaan wij in een rustig tempo naar boven om in ieder geval vrijdag ons huis in te wijden!
Ik had de site al in een Zweeds jasje willen steken maar het ontbrak mij aan zin, tijd en inspiratie en daar komt de komende tijd absoluut verandering in!

---------

Zaterdagmiddag 10 april midden op zee tussen Rostock en Trellenborg.
Na het inbouwen van de omvormer, nog even gebabbeld uiteraard bij J&S en daarna zijn we weer vertrokken.
O ja we zijn  nog een 'rondje hondje' gaan doen maar dat was zeker geen succes.
Je kunt daar maar moeilijk lopen want je loopt gewoon over de weg en om de haverklap rijden er auto's en boerenverkeer langs, niet te doen vind ik, je moet dan telkens met 3 onwillige aangelijnde honden de kant in duiken.
De negatieve uitslag kregen wij gisteren om een uur of 6 en hebben wat gegeten en zijn gaan rijden.
Gestopt in Sittensen waar wij al eens meer gestopt zijn op een grote stille parkeerplaats in dat stadje.
Het was een pittige rit en ik ben zelf niet die hele lange afstanden gewend te rijden maar het ging mij goed af.
Geen geen enkele controle gehad en lekker op tijd naar bed gegaan.
Op tijd op vanmorgen en je kunt daar ook makkelijk een rondje hondje doen, snel op pad en onderweg nog gas gehaald en dozen wijn voor J&N in Zweden.
In Rostock hadden we nog tijd genoeg om even naar de 'camperplaats' te rijden omdat wij weten dat je daar goed je honden kunt uitlaten en dat was wel nodig want de boottocht duurt een uur of 6.
Wel een gedegen controle van de papieren voor je de boot op gaat en dat is niet meer dan logisch.
Nu zitten we op heerlijke luie stoelen en poppetje ligt op haar schapenvachtje bij onze voeten.
De boot vertrok zonder enige uitleg een uur later en wij hadden toch wel wat geluk, zaten op een plekje in de zon op een bank in een soort hoekje, helemaal privé.
Eigenlijk is het een bevrijdend gevoel, we hoeven nu niets meer en gaan op een rustige manier richting ons nieuwe huis!

----------

Vrijdagavond 9 april. Nieuwschans. Staan nu in afwachting van uitslag covid test bij de grens met Duitsland. Ik kon vanmorgen niet uploaden want mijn laptop was leeg en ik kon niet opladen.

Vrijdagmorgen 9 april. Plaats? In Zwolle voor het Coronalab, hier hebben we ook overnacht en was lekker rustig op dit industrieterrein, maar hondjes wandelen is niks, het is niet anders.
Gisteren niets getikt, totaal geen tijd.
Het waren tot nu toe weer een paar enerverende dagen.
Het etentje in Swifterbant was weer heel gezellig, ongelofelijk lekker en uitgebreid en maakte toch het afscheid nemen op deze manier wat lichter.
Daar stonden ook onze gewone auto en aanhanger en vandaar richting Harderwijk, maar dat ging niet zo maar, natuurlijk niet zou ik bijna zeggen.
Het licht van de aanhanger deed het niet en dat lag aan de camper, daar klopte ineens niets meer van en gelukkig hebben we een goede band met de garage eigenaar, die ons, ondanks alle drukte gelijk hielp!
Bij vriendjes Aad en Eefje uiteraard zoals altijd weer een heerlijk sfeertje met een, op mijn verzoek, superlekkere hutspot!
Vanwege de avondklok toch weer op tijd richting Zwolle waar wij nu staan.
Direct de test en daarna nog even door naar Rolde waar wij ook even bij mensen gedag moeten zeggen en daarna richting Vlagtwedde waar JenS wonen en gaat Jan 'even' onze inmiddels bij A&E ontvangen omvormer inbouwen.
Hopelijk vanmiddag de testuitslag en kunnen we door naar Duitsland.
Sinds vorige week heb je daar ook de PCR test nodig!
Het is bar ongezellig rijden want ik rijd in de gewone auto achter Dick in de camper aan en hieronder een foto van het uitzicht wat ik de komende dagen heb . . .

----------


Woensdagmiddag 7 april. Plaats? Dijk Enkhuizen - Lelystad. Na een pittige winterse, winderige rit gisteren in de middag aan gekomen bij Gerard en Marijke, die ook een mooi plekkie vrij gehouden hadden voor onze camper.
In de middag nog even met alle hondjes gewandeld waarbij we helaas wel op wat korte lontjes gestoten zijn van de NL bevolking en geen zin om dat hier uit te leggen.
Het was weer zó gezellig bij G&M dat wij in de avond de tijd totaal vergaten en het plotseling half 2 in de nacht was!
Gezelligheid kent geen tijd was hier toch echt van toepassing!
Korte rustige nacht en vanmorgen ontbeten bij hen en daarna vertrokken richting Flevoland, onderweg even brood gekocht en onze pauzeplaats voor een paar uur is hier dus.
Camper opgeruimd, schone was in de kast en ja zo moet je ook in de camper af en toe wat aan het huishouden doen.
Eind van de middag bij vrienden Annemarie en Leo waar nog wat meer mensen uitgenodigd zijn voor een soort afscheidsdineetje!
Misschien loop ik morgenochtend nog een rondje Swifterbos, dat kan zo maar zo zijn!
Ik vind het met Emma redelijk gaan, zij is niet 100 punten maar hoe of wat is toch onduidelijk, zij gaat gewoon graag mee, de natuurlijke afgang gaat normaal en eten en drinken doet zij ook, eten minder dan normaal en ja toch regelmatig keilt zij het er uit om het meestal weer op te eten daarna.
Ook voor haar houden we hier een aantal uur rust en dat vindt zij heerlijk, datzelfde doen wij morgenmiddag ook voor we naar ons één na laatste afscheidsmoment naar Aad en Eefje gaan.
Daarna rijden wij nog door naar Zwolle om in die buurt alvast te zijn en te overnachten omdat wij vrijdagmorgen al vroeg voor de PCR test daar moeten zijn en in Rolde hebben we nog een laatste afscheidje. 
Uh zijn wij nou echt pensionado's of lijkt het er maar op?

----------

Dinsdagmorgen 6 april. Voorhout op een P bij een sporthal. Niet te geloven zeg, gisteren alweer zo enorm verwend door onze vrienden Donné en Maya, niet dat zij echt afscheid namen hoor, zij komen namelijk in juli een weekend, tijdens hun eerste trip naar Zweden, bij ons!
Vanmorgen gaan wij naar Dick zijn zus in Zaandam, door corona ook alweer een tijd geleden omdat zij een slechte gezondheid heeft.
Daarna naar vrienden, Gerard en Marijke in Bergen, ook weer gezellig!
Waar wij vanavond overnachten weten wij nog niet.
Toch is niet alles grappig.
Onze waterpomp is kapot en nu provisorisch gemaakt, de omvormer (stroom) heeft het begeven en dit alles geeft aardig wat ongemak, maar ja, wij kunnen het nog aan, fris en fruitig als wij weer zijn
Helaas is gisteren de staart van Emma weer opengegaan, (zelf geknabbeld?) en wacht ik even af wat ik er mee moet.
Zij heeft net een paar dagen terug haar laatste ab pillen gehad.
Vanmorgen een rondje sportvelden en volkstuin en hadden te laat in de gaten dat er achter een vreselijk smerig prutsloot een kippenren stond . . .
Zowel Emma als Laura namen een grote sprong en belandden naast het hekje, dat vonden zij ontzettend gaaf . . . wij niet.
Zij waren namelijk ook in de sloot beland pikzwart en stinken als een beer.
Altijd handig in de camper vooral als je water voorziening niet ok is . . .
Emmer water afgetapt en poppie haar achterbeentjes er één voor één in gezet, en nu hebben we stik smerige handdoeken.
Gelukkig kan ik vanmiddag de zooi bij Marijke in de wasmachine kieperen.
Tijdens die kippensprong heeft Emma kennelijk haar voorpootje verzwikt, loopt nu mank en ik heb haar al een pijnstillertje gegeven.
Never a dull moment.
Nog even dit, het is niet gebruikelijk hoor om de moeizame weg te bewandelen die wij nu gedaan hebben ivm de covid vaccinatie!
Dit is zo gelopen vanwege onze emigratie, dus ik kan jullie geen tips geven hoe je versneld aan het prikkie komt . . .
Normaal gesproken zouden wij dit ook nooit gedaan hebben en keurig op onze oproep blijven wachten!
Jeetje Tineke wat een grappige uitspraak van die bejaarde dame, zij voelt het kennelijk net zo aan als ik!
Inmiddels zit ik alweer in een rijdende camper op weg naar Zaandam, de plaats van mijn roots en waar ik nooit maar dan ook nooit meer zou willen wonen!

----------

Maandagmorgen 5 april. Boswandeling in de regen en het is eigenlijk niet te geloven maar in al die keren dat wij hier toch al geweest zijn was dit de eerste keer dat wij een paraplu nodig hadden!
Inmiddels liggen de meisjes, lekker gewandeld met een vol buikje, afgedroogd en gehuld in badjasjes te slapen, en van die aanblik genieten wij zelf ook altijd!
Zo wij nog even douchen hier en langzamerhand op weg naar Voorhout.
O ja, ook heel belangrijk: wij zijn gisteren beiden met veel moeite op volkomen legale wijze gevaccineerd tegen Covid-19 mét Pfizer!
Het is een pak van ons hart, dat kan ik rustig zeggen en hoe wij de 2e enting op 9 mei gaan scoren weten wij nog niet.
Kijken of wij in Zweden dit kunnen bemachtigen en met dezelfde entstof natuurlijk en anders gaat het een toertje NL worden, niets aan te doen.
Wij vinden dit té belangrijk om nonchalant mee om te gaan.
We zijn volgens ons al weer aardig uitgerust maar zoals altijd in de camper, wij gaan met de kippen op stok en maken lange nachten.

-----------

Zondagmorgen 4 april. Gisteren erge gezellige uurtjes gehad met onze 'kinderen', blijft voor mij een moeilijk woord gezien hun leeftijden, maar ja het zijn onmiskenbaar toch echt onze kinderen!
Zo leuk, schoondochter Natas had een Hema tas vol met NL spulletjes en een hele leuke foto plus foto album van hun gezin, dat wij hen vooral niet moeten vergeten als wij in Zweden wonen!
Nou absoluut niet hoor!
Samen nog een leuk rondje hondje gemaakt en voor het gemak maaltijden op de camping laten bezorgen.
Morgen vertrekken wij van hier om naar Voorhout te gaan waar vrienden wonen die zelfs ook deze zomer al naar Zweden komen!
Omdat zij daar voor het eerst naar toe gaan, moeten wij wat dingen uitleggen aan hen, hoe het gaat met de boot etc.
Nou ja laten wij hopen dat iedereen gevaccineerd is dan en ook over een vaccinatiepaspoort beschikken, daar hopen wij ook sterk op!
Gek idee dat wij over een week al in Zweden zijn!

----------

Zaterdagmorgen 3 april. Lottum. Wel fijn maar toch is het hier nu een heel ander beeld dan dat wij gewend zijn.
Wij hebben een prima plekje achteraan met vrij zicht maar het is hier verder eigenlijk best vol, er staat een grote groep 'sologangers', volgens mij leden van de NKC, de Nederlandse Kampeerauto Club.
Het meest vrouwen die erg uitgelaten zijn met elkaar en allemaal met een hondje, veelal van die kleine bastaard mormeltjes, sorry dat ik het zo zeg maar het is niet anders.
Het zijn volgens ons veel Brabanders en ik heb zomaar het gevoel dat zij ons maar arrogant vinden haha, zijn we ook natuurlijk!
Wij vinden het netjes als je op zo'n terrein staat om je even vlug voor te stellen aan je buren en toen Dick zei dat wij 3 honden hadden, was het antwoord dat het niet gaf want zij was hondentrainer!
Nou lekker interessant dan . . . kennelijk dacht zij voer voor haar kennis te krijgen . . .
Ik groet hier keurig als het moet en verder dan ook niet, totaal geen behoefte aan en dan merk je toch echt dat wij niet op dit soort plekken passen en échte wildcamperaars zijn.
Wij hebben ook het gedrag van onze honden mee want die negeren alles, ook als wij met hen er langs lopen.
Gistermiddag was het behoorlijk koud maar we hebben toch gebbqd en na een uurtje kregen wij het te koud en is het zo heerlijk om je terug te trekken in je warme campertje.
Dank je Simonne voor je seintje gistermiddag, Dick heeft inmiddels een afspraak op 7 april voor een Covid vaccinatie, helaas ben ik te jong . . . maar we gaan zeuren en geef mij dan maar een overgebleven Astra Zenica!
Vanmiddag komen Marc en Wendy samen om nog even met ons eigen gezin samen te zijn, lief hè!

----------

Vrijdagmorgen 2 april. Zo daar ben ik weer, homeless. We zijn nu in Lottum na een aantal enerverende dagen waar we nog niet geheel van gerecupereerd zijn.
Godsamme wat een gedoe, nu begrijp ik het wel hoor als iemand zeg dat dit toch wel een hele onderneming is, wat het ook zonder meer is, dat is duidelijk.
Ik vind dat wij dit alles onderschat hebben maar gelukkig zijn wij best soepel en weten wij ook dat weer te handelen.
Eerst dachten we redelijke rustige dagen te hebben als de verhuisauto vertrokken zou zijn maar niets is minder waar.
Daarbij komen de emoties de laatste dagen vanwege het afscheid nemen ook om de hoek kijken, wat zeg ik, niet om de hoek maar volledig in beeld!
Huilende buurvrouwen ja dat ook en ik lekker mee janken natuurlijk.
Maar goed mijn aller- allergrootste zorg was toch echt mijn lieve Emmaatje die totaal van slag was.
Ik kan nu zeggen 'was' want zij heeft zich aardig, zo niet helemaal hersteld.
Eenmaal de deur in Swifterbant achter ons dicht getrokken en aangewezen zijn op de camper, trad bij haar al snel de rust in, weer het normale ritme voor haar.
Gisteravond zagen wij tot onze grote blijdschap dat zij weer totaal relaxt op haar rug lag te slapen en dat is wat wij willen, zij eet haar eten weer gewoon op, doet mee met de heerlijke wandelingen hier.
Een pak van mijn hart, en echt waar mijn grootste zorg.
Ik, met die emotionele instelling begon te denken dat ik mijn schatje naar de andere wereld aan het helpen was, ja echt zo dacht ik en als eenmaal die gedachten post vatten in je hoofd zijn zij er bijna niet meer uit te rammen.
Zelf waren wij ook helemaal van ut padje en de warmte deed ook zijn werk . . .
De enorme vermoeidheid was en is niet op te lossen met een paar nachtjes goed slapen, dat kost even tijd hebben we ontdekt.
We staan nu tot maandag hier en dat is echt heel fijn en vanaf die dag gaan we wat vrienden bezoeken en vrijdagmorgen moeten wij in Zwolle zijn voor de PCR test.
Gisteren zijn we bij Anja en Freek geweest en genoten van hun Engelse setter pupje Donna, Gordon Luna en hen zelf!
Zij hebben ons schandalig verwend met allerlei lekkers en leuke presentjes, zo lief!
Ik doe mijn best om elke dag een krabbeltje te tikken maar je weet nooit hoe de volgende week verloopt.

----------

Dinsdagmorgen 30 maart. BAH wat begint dit te vervelen, al die zooi die er nog staat al dat werk wat nog verricht moet worden.
Daarbij hebben niet alleen wij er genoeg van maar vooral Emmaatje.
Zij is nu totaal van slag, loopt mij of Dick als ik er niet ben, de hele dag achterna en 's nachts onrustig, dan wil zij het huis in en dan weer naar de camper, het eten gaat niet goed.
Zij eet niet eens haar bak leeg, geeft regelmatig over.
Kortom ik ben het verschrikkelijk zat.
Vanmorgen vroeg op, hondjes bos en om half 9 moest ik in de grote stad zijn naar de kapper, er was niet eerder plaats.
Het wordt echt tijd voor rust, zeker voor Emma, alleen in de camper zal zij tot rust komen.
Toen ik net thuis kwam hoorde ik dat Roos, toen Dick regelmatig naar de aanhanger liep, verdwenen was.
Hij de straat op en zoeken, kwam een mevrouw tegen die haar net gefotografeerd had (FB?) gelukkig kwam zij er toen net aan.
Dit is typisch Roos, gezellig buurten en gewoon bij iedereen even de tuin in om te snuffelen.
Gekke maar wel erg grappig hond hoor!
Ik stop nu want direct komt Nelly nog even afscheid nemen maar helaas zitten wij krap in de tijd.

----------

Maandagmorgen 29 maart. Zoals vaker de laatste tijd, gisteren geen tijd meer om te tikken bij thuiskomst na een paar weer oergezelige dagen!
We (Joke, Anne en wij) verheugen ons enorm op ons Zweedse leven, veel ontspanning en leuke dingen doen en natuurlijk lang niet alles samen hoor!
Het geeft wel veel rust en plezier dat ook zij over gaan naar Zweden maar op een iets andere manier dan wij, zij houden hun huis in NL nog aan.
Er ligt hier her en der troep wat nog opgeborgen moet worden maar Dick heeft in de aanhanger zelfs een etage gemaakt en dat is zo handig, met veel meer ruimte.
Het enige wat mij wat zorgen baart is de covid vaccinatie, omdat ik bang ben tussen de wal en het schip te vallen.
Te vroeg nog voor de NL prik en nog niet aan de beurt (?) in Zweden vanwege de overgang van ziektekosten toestanden.
Maar zoals altijd, men lijdt het meest door het lijden etc etc
Emma is het onrustigst van onze hondenkinderen, zij loopt het vaakst achter mij aan, Roos en poppie liggen gewoon languit in de zon en daar moet je constant over heen stappen of omheen lopen.
Nu ik zit te tikken binnen ligt Emmaatje weer aan mijn voeten.
Vannacht vloog ik ineens overeind en dacht dat de verhuizers onze tassen met kleding ook hadden ingepakt, was gelijk klaar wakker en lag te bedenken hoe en waar ik nou kleding moest bestellen, zonder moeilijk te doen.
We zien onze spullen namelijk pas weer op 22 april in Zweden terug!
Zo lastig dat de winkels alleen op afspraak open zijn.
Gelukkig bleek vanmorgen dat het loos alarm was en stonden de tassen in de logeerkamer achter een muurtje poeh poeh.

----------

Zaterdagmorgen 27 maart. Totaal afgedraaid waren wij gistermiddag toen de verhuizers weg waren. Natuurlijk deden zij het werk maar het gekke is dat je daar als toeschouwer ook doodmoe van wordt.
Het was steenkoud in huis, alles tegen elkaar open en toch heb je het gevoel dat je er uit een soort 'beleefdheid' bij moet zijn.
Zij wisten dat wij ook nog in de opslag het nodige hadden waar zij na het lege huis naar toe gingen, zij schrokken zich het apezuur wat daar ook nog stond (hadden nog gezegd dat zij dit beter even konden bekijken voor zij gingen inladen en was niet nodig zeiden zij).
Maar toch, hoe knap, de verhuisauto en aanhanger, het leken wel legpuzzels!
Ongelofelijk hoe zij dat inpakten, ik heb er bijna ademloos naar staan kijken.
Op een gegeven moment dacht ik dat die verhuisauto toch echt vol was en, niet te filmen, zagen zij kans om er nog 18 zakken hondenbrokken van 18kg per stuk in te krijgen, en tussen de kleine spleetjes werden nog het tuingereedschap en de sneeuwschuiver gestoken!
Voor mij was het wel een sjokkie om te moeten constateren dat er zoveel troep onder kasten, banken en gordijnen te voorschijn kwam, volgens mij kon ik er wel een trui van breien!
We lagen al vroeg in bed, sliepen volgens mij meteen en voor de tweede achtereenvolgende nacht moest ik er uit voor Emma!
Nee niet omdat zij moest plassen oid maar zij wilde gewoon naar binnen, het huis in naar haar eigen plekje!
Er liggen hier ook nog 3 hondenbedden waar zij dus gelijk op ging liggen, nou ja ook goed dan.
Gek toch hè, ach ja je kunt ook niet zien wat zich in de hoofdjes af speelt.
Vanmiddag gezellig naar Joke en Anne met de camper waar wij ook overnachten.
Een leeg huis . . .


----------

Vrijdagmorgen 26 maart. Ik ben even de hectiek ontvlucht, 4 verhuizers die zeer vlot de spullen uit het huis trekken.
Zij waren hier om 8 uur, bekeken wat er zoal mee moet, bakkie koffie en gelijk aan de slag in een moordend tempo!
Gisteren natuurlijk een drukke dag gehad en we konden de slaap niet vatten in de camper wat normaal nooit een punt is.
Overbelaste hersentjes zullen we maar zeggen.
Vanmorgen om 6 uur op en na het ontbijt ben ik met de meiden naar het bos gegaan en nu liggen zij heerlijk hier te slapen.
Wel weer superfijn en makkelijk om een camper als 2e huis te hebben!
Lieve Annemarie, bedankt voor je leuke kaart en lieve woorden!
Gaat vast helemaal lukken hoor!
Alles met Kaya ook nog ok?

----------

Donderdagmorgen 25 maart. The day before, grotegodengodsgenadebroodjes wat een troep heeft een mens.
Ik houd mij vast aan de uitdrukkingen: de laatste loodjes wegen het zwaarst én als de nood het hoogst is, is de redding nabij . . .
Kom net met de honden terug en Dick staat in de hoogste versnelling en gelukkig houden we de stemming er momenteel nog aardig goed in, maaaar, we moet beiden echt ons best doen hier voor.
Het klinkt hier hol nu de gordijnen er af zijn en gelukkig houden de hondenkinderen nog tot op het laatst hun lekkere plekjes op de bank op de schapenvachten.
Hoewel het huis figuurlijk om hen heen in elkaar stort vinden zij alles ok, zijn net zo rustig als altijd en dat is ook de reden dat wij de hun vertrouwde plekken tot morgen in stand houden.
Toen ik net weg was heeft Dick de decoraties boven de banken weggehaald zodat zij daar ook niets van merken.
Wij blijven het een gek en onrealistisch idee vinden dat wij hier weggaan, maar tot nu toe heb ik niet gejankt hierover.
Misschien, omdat wij nog een aantal dagen, tot de 31e grotendeels hier achter in de camper verblijven, is het afscheid straks makkelijker omdat het lege huis in feite ons huis niet meer is.
Binnenkort zal ik de voorpagina van de site anders indelen omdat het ook over ons nieuwe leven in Zweden zal gaan.

----------

Woensdagmorgen 24 maart. Wat een schitterend weer vanmorgen! Gek, gisteren had ik het over mijn laatste dagen hier maar ik ben geloof ik een beetje koekoek (Anouk bij The Voice) want we zijn hier nog t/m woensdag!
We bivakkeren vanaf vrijdag gewoon in de camper hier achter bij een leeg huis en volgens mij kom ik dan al aardig bij . . .
Dat zijn de dagen van poetsen in het huis, zie er niet eens tegen op want alles is leeg en dat 'poetst' volgens mij wel makkelijk.
Konden jullie het Zweeds een beetje vertalen zonder google translate?
Wij zijn volgens ons wel een stapje verder al want het lukte ons zonder hulpmiddelen, en nee hoor is niet knap.
Omdat wij al zoveel jaar en langere tijd in Zweden komen is dit een soort hobby geworden om zonder google teksten te vertalen die wij zoal tegen komen.
Vooral Dick heeft een grote talenknobbel, dat is zo goed te zien als wij in den vreemde zijn, hij heeft het binnen een mum van tijd door, ook omdat dit al zijn hele leven zijn interesse heeft!
Uh hij is op de HAVO geslaagd met een 10 voor Engels, niet normaal en de andere talen, ik weet niet meer precies welke maar met 8ten en 9ens.
Dus bij hem komt het zeker goed!
Het staartje van Emma ziet er redelijk uit en soms maak ik mij zorgen en soms denk ik dat het goed gaat.
Vanmorgen zag ik weer een open gaatje en met spoelen spuit ik dat desinfectiemiddel er in.
Zij geeft geen krimp en vindt alles wel goed als zij maar na de behandeling wat lekkers krijgt, wat zij uiteraard ook in ruime mate krijgt dan!
Hier nog even een vertaling van het Zweedse stukje van de makelaar!

----------

Dinsdagmorgen 23 maart. Lekker gewandeld en toevallig al 2 dagen dezelfde dame die met mij mee liep, maar het wel eerst aan mij vroeg!
Nou, zeg dan maar eens 'nee duvel op' hahaha
Ik realiseer mij echt dat dit toch één van de laatste dagen zijn hier in het bos en bedenk dat ik toch wel heel veel hondenmensen hier ken, waar ik alleen een echt leuke honden- bosband mee heb.
Dat ga ik in Zweden niet krijgen, dat weet ik nu al zeker, er zijn niet veel wandelpaden in het bos achter ons huis daar, maar wel heel veel wildpaden waar ik mijn weg in moet gaan vinden.
We hebben al gezegd dat wij het moeten gaan merken of zoiets.
Dick heeft van geocaching hele kleine, een soort punaises die natuurlijk totaal niet opvallen, maar zie je wel als je er op schijnt met een zaklantaarn om in een boom te drukken.
Het lijkt mij echt leuk om jullie op de hoogte te houden van ons leven daar!
Nou Ria we zien vanzelf wel die vette Concorde op ons pad verschijnen lijkt mij!
Grappig Tineke ik heb wel gehoord van een NL dame die iets van een handwerkwinkeltje oid hád, maar nu geloof ik niet meer.
Daar kom ik vanzelf wel achter en inderdaad, we zullen onze weg zeker weer vinden daar qua vriendschappen, dat geloof ik zeker!
En vrienden van ons, lees je hier regelmatig, Joke en Anne, hebben op ruim 6 km een (vakantie) woning waar zij ook veel meer zullen gaan wonen in de toekomst!
Daarbij hebben wij ook Jan en Nel, hoe Hollands kun je het hebben, in de buurt, zij hebben ons dit huis op een presenteerblaadje kunnen aanreiken!
Kortom, we hebben er zo'n zin in en zijn aan het aftellen, als eerst die verhuisauto maar eens weg rijdt van hier . . .


----------

Maandagmorgen 22 maart. Net terug uit Ermelo en soms vallen dingen wel eens een beetje mee.
In geval van Emma, ja uiteraard een serieus probleem maar Paul denkt en hoopt het met elke dag spoelen en een ab kuur te kunnen bezweren.
Dat spoelen heeft hij nu vandaag gedaan en een ab tablet heb ik haar net gegeven. 
Zij is waarschijnlijk in het bos ergens met haar staart tegen aan geslagen en de huid is op haar staart natuurlijk al wat kwetsbaar, na de operatie van alweer 4 jaar geleden.
Daarbij heeft zij weer een talgklier die kliert en die nu is leeg gedrukt, wat je trouwens zo min mogelijk moet doen, je stimuleert daarmee namelijk de talgproductie.
Roos heeft tussen haar teentjes een soort schaafwondje, wat mede komt door dat gelik er aan.
Haar voetjes zijn sowieso altijd al snel geprikkeld door iets wat hier in het bos groeit want met vakanties heeft zij nergens last van.
Nu een zalfje wat er in ieder geval 10 minuten op moet blijven zitten.
Verder is het hier natuurlijk wel een puinhoop, nou best een georganiseerde puinhoop dan.
De meeste deco's zitten in dozen en de kwetsbare dingen hangen of staan nog, waarvan ook dingen die de verhuizers doen.
We nemen zelf ook spullen mee in de aanhanger.
Volgens mij slaak ik zaterdag een zucht van verlichting . . .

----------

Zondagmorgen 21 maart. Vriendin rijdt net weg en we hebben weer gezellige uurtjes achter de rug!
Tja en dan nu wordt het menens met inpakken, nu begin ik aan de kamer afbraak, en hebben we alle tijd nodig tot vrijdag om in te pakken.
Roos sabbelt nog steeds op haar teentje en het gat, nou zo immens is het nou ook weer niet hoor, op de staart van Emma is aardig rustig en ze zit er eigenlijk ook niet aan, of maar heel zelden.
Als het een talgklier is, is het alleen maar gunstig dat het open gesprongen is, maar blijft gek dat ik dat niet gezien heb.
Inmiddels heb ik de verhuiskaarten ontvangen, heb ik zelf ontworpen en vind ze erg mooi geworden.
Ik heb ze af laten drukken bij 'fotokaarten.nl' daar had ik ook de kerstkaarten laten drukken en zij doen dat echt perfect.
Nee voor deze reclame heb ik geen korting gekregen hoor!
Op een rustig momentje straks in de camper ga ik ze schrijven.
Zo, dit was het voor vandaag want ik ga aan de slag.

----------

Zaterdagmorgen 20 maart, ipv een late krabbel werd het dus gisteren géén krabbel, sorry.
Ik wist 'het' al want ik was expres al om voor 8ten met de meiden naar het bos gegaan want vrienden hadden voor ons iets in petto!
En ja hoor klokslag 9 uur, ik was net thuis, Dick wist nergens van, stiefelden zij ons huis in met een grote schotel in haar handen, een grote tas en een koelbox vol met lekkers voor een zeer uitgebreid champagne- afscheidsontbijt!
Het was zo verschrikkelijk gezellig en we hebben nota bene tot 13.15 uur aan de tafel gezeten!
Dick kreeg nog een extreem cadeau . . . een fles exclusieve Bollinger 007 champagne . . . gekke lieve vrienden A&L!
Ik heb er totaal geen verstand van en voor mij was er een fles Hugo champagne, zonder alcohol . . .
Uiteraard vloeiden er tranen bij het afscheid en dat is bij mij niet zo moeilijk zoals jullie weten.
Ik zeg liever heel snel 'nou doei en tot ziens'. . .
Zij komen van de zomer al bij ons op bezoek met de caravan, heerlijk gezellig!
Tot zover alles leuk.
Roos heeft al een aantal dagen last van een teentje, het is rood en zij zit er steeds aan te smakken dus was ik al van plan om volgende week de dierenarts zijn portemonnee nog even te spekken.
Toen net bij het bos de meiden uit de auto sprongen kreeg ik werkelijk letterlijk een steek door mijn lijf en voelde acuut mijn maag opspelen.
Ik zag dat Emma weer een gat op haar staart had waar zij destijds geopereerd is, is dus in 1 nacht gebeurd.
Ja ook daar heb ik om lopen janken en heb in tranen net de da gebeld voor een afspraak maandagmorgen.
Natuurlijk maak ik mij ernstig zorgen en eigenlijk kan ik dit er nu geestelijk niet bij hebben, maar daar wordt niet naar gevraagd.
Direct komt een vriendin nog even een dagje babbelen en slapen voor wij weggaan, wel weer een fijne afleiding!
Dick heeft een mooie aanhanger gekocht, die heb je echt nodig in Zweden en is hij nu aan het ophalen.
Gisteren weer op corona getest en straks de uitslag.
Deze krabbel heet 'van de hak op de tak'.

----------

Donderdagmorgen 18 maart. Zo dat PR verkiezingscircus hebben we ook weer gehad en ik hoop dat het voor jullie allemaal bevredigend is afgelopen.
Nu nog dat corona geneuzel en dan schieten we aardig op en ben je benieuwd wat dan weer het nieuws in de media gaat domineren, maar ik vrees dat het voorlopig bij corona-vaccinaties-bijwerkingen blijft.
Mijn hoofd staat naar andere dingen en dat lijkt mij ook wel logisch.
Nog 1 week en dan staat die grote verhuisauto voor de deur.
Tot de overdracht op 31 maart hebben we dus een leeg huis waar wij nog wel gebruik van kunnen maken, heel gek idee.
Hoe ons leven gaat verlopen, op verschillende plekken, lezen jullie hier wel, en reken er maar op dat de agenda behoorlijk vol is en we wel af en toe wat rustige dagen in Lottum er tussendoor gepland hebben.
Het is wel zeker dat wij op 8 april NL gaan verlaten en ik zal een zucht van verlichting slaken, niet om NL hoor, maar meer door al dat geregel.
Jeetje ja MarijkeO ik begrijp absoluut dat het voor jou een woonplekje om te kwijlen is en reken er maar op dat wij contact houden en ik je ga trakteren op bosgeluiden!
Naast het raam komt een vogelposter te hangen zodat ik vogels kan gaan herkennen.
Aan de lange kant van het huis komt een groot terras met openslaande tuindeuren (ik weet het, had ik al gezegd) en dan kan ik lekker stil op mijn stoeltje dit alles bekijken en beluisteren!
Vooral van de winter zal de camper zeker stand-by staan voor als wij een Aurora melding krijgen en gelijk op stap gaan naar het noorden.
Zoals jullie wel lezen, we hebben er stikveel zin in!
Morgen een late krabbel.
O ja, door de overgang naar Outlook ben ik echt al mijn e mailadressen kwijt, dus als jullie iets in het gastenboek krabbelen, graag je e mailadres er bij, dit heb ik afgeschermd en zie je dus niet in het gb.

----------

Woensdagmorgen 17 maart. Ik eindigde mijn vorige krabbel met 'effe rust hier'.
Nou dat kon ik wel vergeten dus.
Ik kreeg het koud en wilde de verwarming een tikkie geven maar de thermostaat gaf niets meer aan.
Naar boven naar de ketel, die gaf totaal geen sjoege meer en ik voelde hem al aankomen, iets met de ketel niet goed.
Altijd leuk een week vlak voor je verhuizing.
Gebeld met de storingsdienst en kreeg ik een niet aardige vrouw aan de lijn die mij meldde dat het abonnement per 28 februari was opgezegd per mail.
Ik geloofde daar geen reet van, Dick kennende en zou dat gewoon per 1 april doen natuurlijk.
Dame bleef voet bij stuk houden en ik moest maar iemand in de buurt zoeken.
Toen heb ik Dick maar gebeld die bij de computerdokter zat en die was totaal verbaasd en heeft ook gebeld met die 'aardige' dame.
Wat bleek?
Dick heeft op 28 februari de mail verstuurd met de tekst dat het per 1 april in ging . . .
'Oh sorry niet gezien, zal vandaag iemand sturen'. . .
In de middag kwam er iemand en die heeft er een nieuw printplaatje ingezet (kassa!) en de ketel ging met frisse moed verder.
Zo en aangezien die kringlopen nog steeds dicht zijn, zijn we even gaan surfen en bleek je in Kampen wel je spullen te kunnen brengen, godzijdank.
Wij auto en aanhanger ingeladen en weg met die zooi en jahaaa dat hadden wij gedacht, nee zij wilden niets hebben want zij hadden al spullen genoeg! Vijftig km voor niets gereden en sacherijnig thuis gekomen en heeft Dick alles weer uitgeladen . . .
Bij de computerdokter had Dick gelijk gezegd dat ook mijn laptop voorzien moest worden van Outlook en ik was not amused  over dat besluit.
Het is nu dus echt passé met mijn geliefde Incredimail en weg mijn mooie en zelfgemaakte postpapiertjes.
Soms heb je dingen dus gewoon niet in de hand en wórdt er voor je bepaald en daar kan ik totaal niet tegen!
Wel begrijp ik het hoor, want het openen van dat programma ging met steeds meer problemen gepaard en hier hebben wij nog een dokter dichtbij . . .
Dat was dus de reden dat er gisteren geen krabbel was, ik had geen leppie.
Ja MarijkeO wij hebben inderdaad een Zweeds huis op een TOP plekje, heel veel mazzel, juiste moment met de juiste contacten!
Leuk dat je het hebt gevonden en ook zeker knap!
Gek genoeg realiseerde ik mij toen pas dat ik hier nog helemaal niet had verteld waar wij naar toe gingen, komt ook doordat ik eerst echt zekerheid wilde hebben voor ik er mee voor de dag kwam.
We gaan wonen in Munkfors, niet in het dorp zelf maar eigenlijk een soort buurtschap aan de andere kant van de grote rivier de Klarälven, Mossängen.
Er wonen hier behoorlijk wat NLers maar ook veel Noren en Belgen, eigenlijk allemaal vluchtelingen, met dát verschil dat iedereen zijn eigen broekje ophoudt! . . .
Hier even een plaatje van GE en bespaar jullie de moeite om het op streetview te bekijken, het ligt aan een onverhard weggetje waar de Google auto niet komt!
       
----------

Maandagmorgen 15 maart. Jeetje ja Cilia, wat moesten jullie destijds lang wachten voor je de sleutel kreeg, maar voor jullie is het natuurlijk ook al heel lang geleden!
Wij hadden al eerder de oplevering van het huis in Zweden kunnen krijgen maar het punt is dat het belastingtechnisch haken en ogen heeft.
Hier moet ons huis echt opgeleverd zijn, de centjes op de rekening voor wij het definitieve kunnen tekenen in Zweden anders moeten wij belasting betalen in Zweden op de overwaarde van dit huis, dat is 25% en dat zijn geen grappen!
Vandaar dat wij op zeker gespeeld hebben en dat op 16 april doen, de Pasen en goede vrijdag zitten er ook nog tussen.
Het is zeker een spannende tijd, er valt zoveel te regelen, zeker met een emigratie, je ziektekosten, belastingzooi en noem maar op.
En dat is dan hier in NL en straks in Zweden weer een hele riedel, en inderdaad we zouden blij zijn als dat voor elkaar is.
Nu is er zeker een probleem opgetreden want Dick zijn mailprogramma is vanmorgen gecrasht . . .
Na wat zinloze opmerkingen van mijn kant, volgens Dick dan, had ik er genoeg van en ben lekker met de meiden naar het bos gegaan en maar hopen dat alles achter de rug is als ik weer thuis kom . . .
Dat bleek helaas ijdele hoop en hij zit nu midden in onduidelijk computergeneuzel met de computerdokter.
Ik bagatelliseer dit niet hoor want alles is verdwenen van zijn mails en dat zijn ook o.a. de tickets voor onze overtocht.
Gisteren ons Zweedse huizenfilmpje vertoond bij onze zoon en zijn gezin en poeh poeh, zij vinden het heel leuk en prachtig liggen.
Zo grappig, we hebben ook bij hen gegeten en staat er dwars op hun tafel een andere tafel waarbij wij met de nodige afstand aan eten!
Blijft overeind staan dat zij het niet leuk vinden dat wij weggaan, maar begrijpen het wel dat wij onze droom nog willen waarmaken.
Natuurlijk voel ik hetzelfde wat het afscheid betreft maar daar moeten we gewoon even door heen.
Uiteindelijk werd het nog een race tegen de klok omdat wij met sperrzeit thuis moesten zijn en dat lukte want om 20.53 uur stapten wij binnen.
Dick heeft inmiddels de deur achter zich dicht getrokken en de laptop naar de computerdokter gebracht, effe rust hier.

----------

Zondagmorgen 14 maart. Net gewandeld in een fors beschadigd bos, nu goed te zien omdat alle paden blubber zijn geworden.
Het is in principe ook een productiebos en het recreatieve staat op plaats 2.
Wel leuk om te horen dat de vogels al aardig hun best gaan doen en wat mij vooral opvalt dat ik veel meer spechten hoor dan voorheen, maar misschien ligt dat aan mij.
Ik heb al zo vaak stil gestaan om te kijken waar zo'n diertje hangt te timmeren maar zij schijnen altijd aan de andere kant te hangen van ons.
Maar het is mij van de week 1x gelukt om te zien hoe snel dat snaveltje in het hout timmert, zo leuk!
Wij verheugen ons enorm op het kijken naar vooral vogels in de tuin in Zweden, onze eettafel komt onder het raam te staan, genieten dus!
Wie weet word ik ook nog eens een echte vogelaar MarijkeO, dat zou wel leuk zijn!
Inmiddels zitten er al nieuwe nestkastjes in de verhuisspullen . . . en heb ik al een leuk eekhoorn voederhuisje, hopelijk trakteer ik jullie in de toekomst op leuke foto's.
Grappig want de eerste logés én werkers hebben zich al gemeld en zijn en er al afspraken gemaakt, maar ja mensen, als jullie de eerste maanden komen zullen jullie toch ook echt de handjes uit de mouwtjes moeten steken hoor!
We houden ons aanbevolen voor schilders . . .

----------

Zaterdagmorgen 13 maart. Dank je Til en Peter!
Ja daar keken jullie vast wel even van op, hoe het weer in onze toekomstige woonplaats zal zijn en dat is juist ook een reden om daar naar toe te verhuizen.
Die onbestemde winters hier, waarbij je bijna niet weet of het nou herfst of winter is, ben ik zat en ook weet ik dat die zomers daar voor mij, als niet echte zomerliefhebber, meer te behappen zijn qua drogere lucht.
Het huis heeft op het oosten, de ingang, een prachtig terras en daar zal het zomers als het warm is heerlijk vertoeven zijn.
Aan de andere lange kant van het huis komt een heel grote veranda wat wij dit jaar allemaal nog willen realiseren.
Het komt dus goed uit dat de dagen heel lang zijn in de Zweedse zomers!
Het is niet zoals je wel eens bij 'ik vertrek' ziet dat het een soort klushuis is.
We kunnen er zo in wonen ware het niet dat het totaal onze smaak niet is maar juist dát is leuk!
De ideetjes vliegen hier in het rond, maar je moet het huis eerst gewoon 'voelen', er wonen en dan rustig bekijken wat en hoe wij het willen.
Heel voortvarend hebben wij wel al contact met een NLer die huizen in Zweden renoveert en hij komt al bij ons kijken voor de verhuisauto arriveert!
Het gaat om het verplaatsen van een raam, en het installeren van twee openslaande tuindeuren, naar het terras wat ook nog gebouwd moet worden.
Dit zijn dingen die al zeker zijn die moeten gebeuren en verder zien wij wel.
Spannend hè en ook zo leuk dat ik dit met jullie kan gaan delen!

----------

Vrijdagmorgen 12 maart. En vandaag is ons poppetje alweer 5 jaar geworden, de tijd met haar is werkelijk omgevlogen, wat een geschenk is zij toch!
Tja en toen kreeg ik gisteren foto's van Joke en Nel van onze woonomgeving in Zweden . . . weer totaal winter en er is een enorm pak sneeuw gevallen!
Of het zal blijven liggen weet je natuurlijk niet want volgens mij is het overdag een graad of 3, maar zo te zien is zo'n laag niet zo maar weg.
Nu ik het toch over het weer daar heb, nog even dit, het is maar dat jullie dit even weten haha:

Nog 2 foto's van Joke, eentje van de tuin en de andere foto staan Arwen en Dana voor het hekje te smachten naar de sneeuw om in te rennen!



----------

Donderdagmorgen 11 maart. Ja zeker Peter, een keertje extra uitlaten verkleint het probleempje ook!
Het waait aardig en ik heb dan ook maar het verharde pad in het bos genomen, ze zijn zo aan het hakken in het bos dat ik bang ben dat er sommige bomen geen steuntje meer hebben!
En het zal je maar gebeuren dat je zoiets op je pet krijgt . . .
Zo langzamerhand begint het hier in huis toch op te lijken, gisteren Dick zijn kledingkasten opgeruimd en wat een ouwe zooi lag daarin!
Typisch iets voor hem en ja hoor, ik mocht helpen uitzoeken, en het is zonder ruzie verlopen, op een klein rafelrandje na dan.
Einde resultaat?
Vier vuilniszakken vol en 3 paar schoenen en op mijn advies, snel in de auto zetten en linea recta naar de kledingcontainer!
No way back.
Het is wel goed nadenken want wij leven natuurlijk ook 4 weken in de camper en moet je daar toch echt rekening mee houden, eigenlijk net als een gewone vakantie.
Maar als je naar het noorden vertrekt deze tijd, kun je gerust extra warme kleding mee nemen, het vriest daar 's nachts nog altijd!

----------

Woensdagmorgen 10 maart, Ik kom nog even terug op dat onderwerpje 'in de broek piesen' van gisteren.
Heel toevallig heeft Roos vorige week 2x in haar slaap geplast en dat is niet apart of eng, wel vervelend voor haar en een beetje voor mij.
Dat zie je regelmatig bij gecastreerde teefjes, vaak zijn zij dan al wat ouder (Emma heeft het nog nooit gehad!)
Gelukkig is hier bijna alles 'honds' en wasbaar in huis en het was nu op mijn stoel (leer) op mijn voetenplaid (wasbaar).
Wel heb ik na de 2e keer de da gebeld voor een kuurtje Propalin en dat heb ik inmiddels in huis.
Als Roos het nog 1x krijgt begin ik aan dit kuurtje met haar, 3x is immers scheepsrecht.
Hoewel wij ook in Zweden brave Hendrikjes en Hendrikaatjes geweest zijn ivm corona, hebben wij ons eergisteren toch voor de zekerheid maar weer even laten testen en wij beiden negatief.
Toch wel weer fijn.
Het testen is makkelijk ons dorp, vanwege de 'pilot 'van ik geloof 6 weken, die hier loopt en kun je zelfs zonder afspraak 3x naar de teststraat.
Ik blijf het geen fijne test vinden maar goed, het zij zo.

----------

Dinsdagmorgen 9 maart. Tegenwoordig duren mijn wandelingen toch wel een half uurtje langer, als je mensen tegen komt vragen zij naar de plannen, leuk toch!
Vanmorgen ook weer iemand gesproken die ik al jarenlang ken door het honden wandelen maar ik heb 'iets' ondefinieerbaars tegen haar en dat is best lastig.
Zij kan zulke ongelofelijke onbenullige dingen vertellen o.a. de de aarde plat is en dat de vaccinaties niet veilig zijn omdat daar iets in zit wat ons volgt . . .
En dan is dit nog maar een kleine greep uit haar wetenschap, dus vermijd ik haar eigenlijk altijd door afslagen te nemen door het bos waarvan ik zeker weet dat zij dat niet doet.
Vanmorgen kwam ik haar rechtstreeks tegen en was er geen ontsnapping meer mogelijk, ze is op zich best aardig maar staat naar mijn idee volslagen buiten de wereld en vooral over honden zegt zij zulke maffe dingen die gewoon niet kloppen.
Dan moet je net bij mij zijn met deze flauwekul.
Maar ja, agree to disagree . . .
Zij heeft een 9 jarige hond, kruising chow chow met elleboogdisplasie en laat haar niet opereren want dat kost te veel.
Kijk dat is al trigger no. 1 bij mij.
Ik; 'ja maar dat is heel pijnlijk voor haar hoor'
Zij; 'zij is heel hard maar af en toe piest zij in haar broek en dan weet ik dat zij pijn heeft
Ik: 'ahh wat erg maar krijgt zij wel pijnstilling?'
Zij; 'ja hoor'
Vlak daar na antwoordde zij dat zij al jarenlang niet bij een da geweest is want haar 2 hondjes hebben nooit wat . . .
Volgens mij krijgt haar hond dus helemaal geen pijnstilling!
Ik zei maar je komt toch wel 1x per jaar bij een da ivm de jaarlijkse APK en entingen?
'Nee hoor, ik laat ze niet enten want daar worden zij juist ziek van'
Zo nu begrijpen jullie vast wel dat voor de tijd dat ik hier nog woon, vanmorgen genoeg gespreksstof gehad heb met haar . . .

----------

Maandagmorgen 8 maart. Het werd gisteren toch nog een soort van rustige dag, onze schoondochter lag met koorts in bed, kleindochter en kleinzoon onduidelijke klachten en werden gistermiddag op corona getest.
Kijk, daar ga je dan natuurlijk niet heen, jammer maar wel logisch.
De kopers van ons huis bleken enorm leuke mensen te zijn en hadden ook hun Labrador mee en hebben we zelfs samen nog een bosronde gemaakt!
Ach ja hè, hondenmensen kunnen vaak goed met elkaar overweg, als het tenminste een 'normaal' soort hond is!
En aangezien onze 3 meiden ook van die makke schaapjes zijn gaat dat gelukkig altijd goed!
Zij zijn heel enthousiast over ons, nu dus eigenlijk al bijna hun huis en ook dat is leuk.
Daarna lekker piano-aan gedaan en toch weer een fijne dag gehad!
Direct ga ik een makkelijk en lekker maaltje in elkaar frunniken want onze lieve vrienden komen, alleen voor een bakkie maar dat ken ik . . .
Verder is Dick vooral bezig met veel administratieve dingen te regelen, er komt nogal wat bij een emigratie kijken.
Hoewel er nog veel te doen is, is Dick van mening dat alles goed komt maar met zijn mentaliteit weet ik dat het de laatste week een race tegen de klok gaat worden.
Ik kan persoonlijk niet veel meer doen, de meeste van mijn taken heb ik volbracht . . . maar eerlijk gezegd zie ik zijn houding tegenover deze dingen met lede ogen aan . . .
Net de blog van Nel in Zweden gelezen en zij hebben tijdens een wandeling in de omgeving een foto van ons huis gemaakt, dank je Nel!


----------

Zondagmorgen 7 maart. Kleine krabbel vandaag, ben net terug uit het bos en ja er vragen nu steeds mensen naar hoe het er voor staat met ons Zweedse avontuur.
Daarom ben ik dan veel later thuis dan ik wil want direct komen de kopers van ons huis even, willen wat dingen opmeten.
Betekende dus wel dat ik gisteren weer poetsen moest . . . grrr
Maar uiteraard vind ik het logisch dat zij nog een keer willen komen!
Vanmiddag naar Bloemendaal naar onze zoon met zijn gezin.
Morgen komen er vrienden, die ons vreselijk zullen gaan missen (au doet ons ook pijn hoor!) en lappen we de corona 1 persoons maatregel echt aan ons laars.

----------

Zaterdagmorgen 6 maart. De dag begint weer met mooi weer!
Ik heb al heel wat bananendozen gehaald bij AH en van de week zei een jongen daar dat er niet veel meer zullen komen want iemand anders van AH heeft ze ook nodig . . .
Binnensmonds liet ik een vloekje maar de aanhouder wint, dus ik vanmorgen naar AH en hoopte dat dát jongetje er niet zou zijn en nee hoor hij was er niet!
Maar liefst 12 bananendozen hadden zij voor mij en aangezien ik de honden ook in de auto had, was het even stapelen!
Ik durfde het er niet op te wagen om na de wandeling dit te komen halen want wie weet werd er iemand wakker daar . . .
De makke schaapjes keken wel een beetje gek maar alla, als mam die nou wil moet het maar.
De eerste de beste bocht die ik maakte viel natuurlijk de stapel om en ik hoorde wat gerommel maar ben eerst maar naar huis gereden om de dozen te lossen.
Het tafereeltje wat ik aan trof was vermakelijk, hoofdjes tussen en onder die dozen, gelijk even een foto gemaakt!





----------

Vrijdagmorgen 5 maart. Zo dat is even mooi wandelweer zeg, een bevroren bos, lekkere pittige frisse lucht!
Aan één kant is het toch wel grappig om te horen dat wij niet de enigen zijn die ons land wíllen en daarbij ook kúnnen ontvluchten, aan de andere kant is het te erg voor woorden want niemand wil in eite zo maar zijn/haar moederland uit.
Ik, die zo hecht aan mijn fijne vakantiehuis, zoals ik het altijd noem, de kinderen en kleinkinderen, vrienden en kennissen, geliefde kundige dierenartsen, huisarts etc, het is nogal wat.
Het is voor 100% te danken aan onze slappe regeringsleiders, die dit allemaal laten gebeuren, altijd maar weer dat verdomde 'poldermodel', geen hom en geen kuit.
Straks verkiezingen (ja ik ga zéker stemmen), voor mijn gevoel een lachertje, ik geloof allang al niet meer in een democratisch NL.
Gelukkig hebben wij een camper én de mogelijkheid om het vliegtuig te pakken om alles wat wat mij lief is en ik hier achter laat te bezoeken en verder een rustig leven in de natuur te leiden.
Zo dat was dat.
Jeetje dat is ook een grote stap Wil, maar inderdaad, ik weet dat dit jouw grote wens is, doen dus, zolang het nog kan!
Niets blijft zoals het is Agnes en zeker naarmate je ouder wordt gaat dat meer moeite kosten, ook omdat je weet met bepaalde beslissingen genomen door de leiders van ons land, gatenkaas is en zij over 20 jaar zeggen, 'o jee zo hadden we het toch niet moeten doen destijds'.
Wij als individu hebben nergens invloed op hoewel dat moet ik wel zeggen, met name Dick zijn inzet en met nog een paar mensen, hebben wel kunnen voorkomen dat 1/3 van het bos gesloopt zou worden voor die g**** windmolens!
Maar . . . dit zegt totaal niets over de toekomst want er kunnen stiekem listige plannetjes in achterkamertjes bedacht worden die plotseling het beleid gaan bepalen!
Ik heb mijn hart gelucht en ga vrolijk verder!

----------

Donderdagmorgen 4 maart. Nog maar weinig coronahondenwandelaars over zo langzamerhand in het bos!
Dit was ook te voorzien, het nieuwtje is er af en het blijkt toch wel vaak een opgave te zijn, elke dag met de hond het bos in , , ,
Honden, vaak aangeschaft voor de kinderen, maar die hebben er na 2 weken al genoeg van, zo gaat dat nou eenmaal.
Ook zie ik net aan de buitenkant van het bos activiteiten ontplooien voor de gigantische windmolens die er gaan komen en dat is niet leuk.
Wat ik ook heel erg vind is dat er daar een beverburcht kapot gereden is door zo'n bos vernieler, en dat terwijl bevers en hun omgeving beschermd gebied zijn!
Niet is meer heilig en allemaal voor het grote geld en het klimaat geneuzel.
O.a. bij Zeewolde komen enorme grote gebouwen, datacenters die gaan draaien op windmolenenergie, hoe schandalig!
En in advertenties geven zij aan dat die windmolens energie geven voor 800.000 huishoudens, maar er niet bij vermelden dat die energie daar helemaal niet voor gebruikt wordt
Dit allemaal om het ons door de strot te duwen!
Ik kan hier niet meer tegen en ik denk dat dit ook in Zweden gebeurt hoor, laat dat duidelijk zijn maar wij trekken ons terug in een dorp in de mooie natuur.
Regelmatig de vraag of wij nog gaan camperen en ik kan alleen maar zeggen, natuurlijk, we zitten ook vlakbij het prachtige Noorwegen en dichtbij alle gebieden waar wij zo van houden, sterker nog, wij wonen er midden in!
En als wij een lange winter zat zijn pakken we de camper en gaan naar het zuiden voor een paar maanden, dat zou zo maar Griekenland of Turkije zijn, die landen staan ook nog op ons lijstje!

----------

Woensdagmorgen 3 maart. Hè gelukkig begrip voor mijn gezeur over vermoeidheid . . .
Wij zeggen wel eens tegen elkaar dat wij nog net zo leven als dat wij 40 waren (nou dat proberen we dan) en dat moet niet, je loopt tegen je beperkingen op en dat is knap frustrerend.
Ik kan nog wel geremd worden en toegeven aan vermoeidheid omdat ik in feite aardslui ben en erg op mijn gemak gesteld, maar Dick is een ander geval, die laat zich niet remmen en met goed bedoelde adviezen hoef ik al helemaal niet aan te komen.
We hebben zin om het Zweedse huis naar ons eigen zin te maken en gelukkig is de basis helemaal ok en moet alleen aan onze smaak aangepast worden wat wij rustig aan in fases kunnen doen want op zich kunnen we er zo in wonen, alles is aanwezig, zelfs een wasmachine.
Huizen in Zweden worden inclusief witgoed verkocht, apart toch!
De keuken is ook compleet maar ow jee, totáál niet onze smaak . . .
Of de hondjes zullen moeten wennen? Nou nee dat geloof ik niet eens, zij zijn veranderingen van omgeving wel gewend en daarbij, wíj zijn er bij en dat is voor hen toch het belangrijkste!
Wel zeg ik al dat het eerste onze zitbank uit de verhuisauto het huis in moet want dat is toch waar zij het liefst op liggen!
Verder werken wij momenteel tegen onze deadline aan, 26 maart staat de verhuisauto voor en er is nog een hoop te doen.

----------

Dinsdagmorgen 2 maart. Alweer een beetje in het normale ritme geduwd, zeg wel een beetje want ook gisteren stond in het teken van onrust.
Auto naar de garage voor de APK, in de grote stad, moesten nieuwe banden besteld worden dus niet gelijk klaar, zeuren om een leenauto, eenmaal weer thuis telefoontjes over dingen die wij gedaan wilden hebben maar belachelijk duur waren, zoals nieuwe lampjes en dergelijke, in de middag weer terug om leenauto op te halen, net thuis toen er gebeld werd dat auto toch klaar was,.
Nou al dit soort dingen kan ik nu net even niet hebben, ben ik tot mijn grote spijt gewoon te moe voor.
Wel vanmorgen weer de gewone hondenronde gemaakt waar geheel tegen de gewoonte in, poppetje weg was en na een minuut of 10 pas terug kwam, ongekend voor haar.
Net gelijk weer bananendozen opgehaald bij AH en nu effe tikkuh.
Direct weer boodschappen doen, kan dit alles niet tegelijk doen omdat de meisjes in de auto veel ruimte innemen, dus hak ik dit soort dingen in stukjes waarbij ik zo weer moeite heb om weer op te staan en verder te gaan . . .

----------

Maandagmorgen 1 maart. Weer thuis, sinds gistermiddag een uur of 3 na een zeer vermoeiende reis.
Nou ja ook vermoeiend doordat wij gewoon al moe waren en een overnachting op een ferry in een hut mij nou ook niet echt een pleziertje doet.
Het is met mijn claustrofobisch aangelegde aard toch wel een beetje slikken hoor, zo midden in de buik van een boot in een kleine ruimte, te bereiken via smalle gangetjes . . .
Godzijdank was de temperatuur aardig uit te houden daar, in tegenstelling tot de heenreis, toen was het er zo onaangenaam heet, dat de meiden ook erg lagen te hijgen en menigmaal van hun bed af kwamen om te drinken!
Ik had zelfs gewoon de toegangsdeur open gezet en open gehouden met een hondenwaterbak er tussen!
Nee geef mij maar ontelbaar veel liever een camperreis en overdag gewoon op de boot, met uitzicht op de zee.
Dat lange zitten in een gewone auto is ook niets voor mij, in de camper heb je gewoon veel meer bewegingsvrijheid.
Ons wel weer verbaasd over het aanpassingsvermogen van onze meiden, ongelofelijk, alles ondergaan zij zonder blikken of blozen en zijn dan ook nooit nerveus, ook niet in de lift op een boot, echt nergens voor terug deinzen!
Net zo rustig als anders lopen zij door het lawaaiige schip, tussen aankomende gigantische vrachtauto's, terwijl die dingen een hels kabaal maken, het resoneert daar erg, als zij komen aanrijden in de boot.  
Goed dat was dat.
Inderdaad is het huis in Zweden echt onze toekomstige woonplek geworden en hebben gisteren al 10% overgemaakt, huis kopen daar gaat anders dan in NL.
Makelaar zit tevens op stoel van de notaris en ook heeft hij connecties met een bank, jammer voor hem, die hebben wij niet nodig . . .
We hebben een ontzettend gezellige week gehad met Joke en Anne en ook onze 5 honden kunnen prima met elkaar overweg, en alleen met eten hebben wij hen apart gehouden.
Ook lekker gebbqd buiten bij 4 graden.
Ik moest wel lachen hoor, jullie zaten met 17 graden buiten en ik heb pas gisteren de 'stijgijzers' van mijn laarzen gehaald (dank je MarijkeO!)
We hebben al aardig onze directe woonomgeving verkend en vanuit uit huis kunnen wij zo het bos in stappen, wat een luxe!
Dan nu het serieuze opruimen, dat is wel even wat.
Over het verloop van de rest houd ik jullie hier op de hoogte.
Nu toch even eerst een paar dagen pas op de plaats en even bijkomen van alle gebeurtenissen!


----------

Donderdagmorgen 25 februari. Oh nee het is alweer middag. Vanmorgen zijn wij weer een hele fijne wandeling gaan maken en we beginnen het al te leren hier, het was dezelfde wandeling als gistermiddag.
Je komt dus echt niemand tegen!
Werkelijk de natuur is zo mooi hier en de sneeuw smelt bijna waar je bij staat, maar zulk mooi weer als in NL, nee dat is hier niet.
Net lekker samen ontbeten, nou gebruncht dus en direct gaan we weer naar ons huis waar Dick de keuken wil opmeten.
We willen nog van alles bekijken en kennelijk is het nog niet echt door gedrongen dat wij hier straks zelf wonen en alle tijd hebben om dingen te bekijken!
Gistermiddag ook gezellig in de Köta (vast fout hè Nel) gezeten bij een vuurtje bij Jan en Nel, ook lekker gebabbeld.
We reden in het donker terug en dat vonden we niet echt fijn, zoveel wild als er hier is een dan zo'n onverlichte weg.

----------

Woensdagmorgen 24 februari. Even eerst een bedankje voor de hartstikke leuke reacties in het gastenboek, whatsapp en mails, hartverwarmend!
Alweer twee dagen verder en godsamme wat gebeuren er veel dingen en ook, wat móet je veel!
Gistermiddag zijn we naar Ikea Karlstad geweest, jaha gewoon open hier en volgens ons zijn wij één van de weinigen die met een mondkapje lopen!
We gingen naar keukens kijken, en dat was weer echt leuk en gezellig, zoals wij het doen komt er inderdaad bij het 'leuke' ook nog een 'het gezellige' want Joke en Anne vergezellen ons met al deze activiteiten!
En hoe is het mogelijk, ook hebben we gegeten bij Ikea, dat kan daar allemaal eigenlijk moeiteloos met inachtneming van de corona maatregelen en dat loopt rustig hier!
Gisteravond kregen wij de voorlopige koopovereenkomst en Dick is druk doende het vertalen uit het Zweeds . . .
Vrijdagmorgen tekenen  wij de voorlopige koopovereenkomst!
Tussendoor maken wij op de geijkte tijden onze rondes met de meiden en vanmorgen leek de wandeling wel een soort glijden want het was spiegelglad en voor Roos de auto uit stapte keek zij een bedenkelijk naar de grond of zij er wel op kon springen!
Ietsjes verder op liepen wij weer in de sneeuw maar ik denk dat het binnen een week wel weg zal zijn want het dooit behoorlijk.
Ook van de week nog gekeken naar de bevroren Kläralven, de grote rivier die hier langs Munkfors loopt, zo mooi, enorme ijsschotsen!
Elke dag van de week hebben we activiteiten gepland en hopen morgen toch eindelijk eens te kunnen bbqen, ja bij een temperatuurtje van een graad of 4!
Hier is een drone foto waarop je goed ziet hoe ons huis ligt, zo mooi, er lagen elanden- en reeënkeutels in de tuin!


----------

Maandagmorgen 22 februari. Inmiddels 3 dagen verder en héél veel gebeurd . . .
Het aller belangrijkste is inderdaad, JAHA wij hebben een huis gekocht en inderdaad het huis wat wij op het oog hadden!
We zijn er heel blij mee en de besprekingen met de erven van het huis, twee zussen, verliep soepeltjes en we hadden er een NL tolk bij die hele goed Zweeds spreekt, heel fijn dus!
We hebben het huis goed bekeken en werden ontvangen in een warm huis waar gezellige kaarsen brandden, op hun manier dus een 'gestyled', opgeruimd en schoon huis en dat was prima.
We hadden al heel veel foto's van het interieur die gemaakt zijn op het moment dat zij het huis aan het opruimen waren, ik geloof een week of 6 terug.
De foto's laat ik nog niet zien hier want ik wil eerst nieuwe plaatjes maken nu het echt opgeruimd is.
Ik heb al gezegd dat het binnen, netjes maar zeer gedateerd is en we vinden dat niet fout, en hebben al veel ideetjes hoe het gaat worden.
Hopelijk kunnen we deze week nog alle administratieve zaken regelen, en gaan we zaterdag naar huis met een Zweeds huis in onze achterzak!
Deze week nog een keer kijken en foto's maken.
Een foto van de buitenkant laat ik nu zien want zo ziet het er nu gewoon ook uit en zal over een jaar waarschijnlijk ook wel anders zijn want we hebben grootse plannen!
We gaan aan de buitenkant van een dorp wonen en onze tuin grenst direct aan het bos waar geen hekjes tussen staan, apart toch!
Net een prachtige wandeling gemaakt waarbij wij echt het gewoon het gevoel hadden op wintersport te zijn!
De dames met skistokken en van die spikes onder onze schoenen en blije honden!
Volgens mij kunnen jullie je op dit moment dit totaal niet voorstellen net zoals wij ons het weer in NL niet kunnen voorstellen!
Ik zou nog veel meer te vertellen hebben maar weet niet waar te beginnen, alles moet nog wat besterven in mijn hoofd . . .


----------

Vrijdagmorgen 19 februari. Net gewandeld en het had licht gevroren in het bos, de omgezaagde dennenbomen roken heerlijk, wat in kersttijd niet zou misstaan!
We waren vroeg op, ja beetje logisch hè, toch gespannen om alles wat er gaat gebeuren.
Emma is er niet gerust op en staat al steeds bij de achterdeur omdat zij camper ideetjes heeft, de lieverd!
Gisteravond de uitslag PCR test en natuurlijk prima en alles is voor elkaar nu.
Ik vind het zo leuk hoe jullie mee leven en ook nieuwsgierig zijn en ja, zelf hebben wij wel al een prachtige foto van het huis (nee niet huisJE dus) waar wij zondag gaan kijken maar ik houd hem nog even voor mezelf tot . . .
Hopelijk valt het jullie niet tegen en ik verklap dan wel dat er aan de binnenkant heel wat moet gebeuren, het is zeer gedateerd, zoals veel Zweedse huizen.
Ook wij hadden altijd het idee dat alle huizen in minstens IKEA stijl zouden zijn maar niets van dat alles hoor!
Jaha in de grote steden denk ik wel maar op het 'platteland' echt niet.
Wij vinden dit heel fijn want dan kunnen wij onze eigen 'touch' er aan geven!
Kortom, jullie zien zsm wat het gaat worden!
O ja grappig gisteren, ik stond al midden in de wasstraat en er plotseling ernstig getoeterd werd, alles werd gelijk stil gezet en bleken er twee auto's op elkaar gereden te zijn . . .
Dame had kennelijk gas gegeven hahahahaha
Dat was nog niet alles want de één zat met de trekhaak achter de bumper van de ander, en de twee vrouwen stonden er maar bij te lachen, zou ik ook gedaan hebben hoor!
Met moeite zijn die twee samen de wasstraat uitgesleept en daar stonden zij buiten, gekoppeld!
Ik had nog willen zeggen, jongens laat maar lekker staan, misschien straks wel jonge autootjes!

----------

Donderdagmorgen 18 februari. Zo dat hebben we ook weer gehad, een PCR test (staafje in neus en keel poeren) in Zwolle en vanmiddag de uitslag.
Over de uitslag maak ik mij geen zorgen, net van de week al een negatieve melding gehad en ik ben verder bij niemand in de buurt geweest.
Die uitslag hebben we uitgeprint nodig om Zweden in te kunnen.
Ja en verder staan we bijna in de startblokken natuurlijk, goh wat spannend allemaal!
Zo nog even de auto door de wasstraat trekken, want hij ziet er niet uit, en voor de rest allemaal van die last minute dingetjes, die al met al dan toch wel weer veel zijn.
Wanneer ik weer een krabbel tik weet ik nog niet, hangt van tijd en omstandigheden af.
Morgen misschien nog wel, we hoeven niet zo immens vroeg te vertrekken, maar ja op zo'n heel eind rijden wil je niet het gevoel hebben krap in de tijd te zitten, je weet nooit wat je tegen komt onderweg.
Ook wel leuk dit en ik ben op een bepaalde manier ook weer opgelucht . . .
Wel zal ik het uiterlijk in de toekomst wat gaan aanpassen op onze leven in Zweden, maar zeker de krabbels blijven zoals zij zijn!

----------

Woensdagmorgen 17 februari. Jeetje Til, wat kunnen we toch stoetelig zijn hè!
Wat voor mij dan weer mee valt dat ik er niets van voel, zelfs ook geen spierpijn (ach arme Rozenkind) en mag ik blij zijn dat ik geen Chihuahua's heb, die had ik echt geplet!
Net wat je zegt, 'gelukkig' een mondkapje, hoewel dat bij mij niet alles bedekt, maar goed dat is nou eenmaal zo.
Dank je MarijkeO ik heb goed naar je geluisterd, dat zie je maar weer!

Verder bereiden wij ons mentaal voor op de komende spannende tijd en iedereen heeft zo weer zijn eigen manier om dat te doen . . .
Ik ben deze week aan mijn 3e boek bezig en de titels wil ik jullie niet onthouden, echt ook weer de moeite waard.
Nou ja, anders zou ik het hier natuurlijk ook niet vermelden!
'Meisje met de 7 namen', Noord Koreaanse ontvlucht haar geboorteland, geschreven door haar zelf, Hyeonseo (what's in a name?) Lee.
Het andere boek is van een ander kaliber en heb ik in 2 dagen er door gerost, 'Verslavende liefde', het waargebeurde verhaal van een ontwrichtende passie ook geschreven door haar zelf, Annemiek van der Laan.
Nu ben ik op de helft van het boek 'Statiegeld voor mijn moeder', verhalen over het leven in de DDR, geschreven door Manon de Heus en Marijke van der Ploeg.
Eigenlijk nog onnodig te vermelden dat ik alleen non-fictie lees en romans ook mijn deurtje voorbij laat gaan.
Verder hier onder even een fotootje van onze nieuwe kamerdecoratie . . . waarmee ik even wil bewijzen dat je met een man als Dick een ruimdenkend iemand moet zijn

----------

Dinsdagmorgen 16 februari. Ik heb al vaker met het blauwe ogenbijltje gehakt maar echt wennen doet het niet.
Men kijkt wat besmuikt en de meeste mensen vragen niks maar denken fiks . . .
Goh ik word er niet mooier op . . .

Nou zonder dollen, ik vind het vervelend om er zo uit te zien maar ik lijd er niet echt onder.
Omdat hier in Dronten een 'pilot' loopt en wij allemaal in 6 weken 3x op corona getest kunnen worden hebben wij dit gisteren voor de eerste keer laten doen en kregen vanmorgen vroeg al de uitslag, beiden negatief.
Wel fijn want anders hadden wij die dure test donderdag a.s. de 'reizigerstest met certificaat' nog op tijd af kunnen zeggen.
Ik vind het geen prettige test eerlijk gezegd en ik ben echt niet lullig met dit soort dingen, maar ik krijg liever 4 nekinjecties . . . en daar snapt Dick nou weer helemaal niets van.
Hij is daar 1x bij geweest en vond het maar een enge toestand, gek toch, ik helemaal niet!
Nou gelukkig dan maar want dat krijg ik morgen weer.
Ik voelde mij met wandelen erg onzeker vanmorgen, zo'n fondantachtige ijskoek in het bos gaf mij niet veel vertrouwen.

----------

Maandagmorgen 15 februari. Oh ik zie er weer eens niet uit en heb een blauw oog!
Toen ik gisteravond de honden uit liet, leuk hoor 3 aan de lijn op een gladde weg, er wordt bij ons in de straat niet gestrooid, realiseerde ik mij ineens dat ik nog op mijn pantoffels liep . . .
Ik gleed uit en knalde bovenop Roos en kwam precies met mijn oogkas op haar schedel terecht!
Ik voelde gelijk dat dit niet zonder zichtbaar resultaat zou zijn en kwam thuis en zei het tegen Dick . . .
En omdat mannen absoluut van een andere planeet komen dan vrouwen was het allereerste wat hij zei 'godsamme (nou hij zei het ietsjes anders hoor) daar krijg ik de schuld van!'
Niet even goed kijken en vragen hoe het nu is en of het pijn deed, nee hoor, niets van dit alles.
Het zag er nog niet echt ernstig uit, wel wat dik, maar vanmorgen, ohhh totaal blauw, de oogkas en er om heen!
Eigenlijk denk ik, ik hou van positief denken, dat Roos mij toch met het opvangen van mij met haar zachte lijfje, behoedt heeft voor verdere schade, zoals een lekker armbreukje of zo.
Vervelend (nou voor Dick dan haha) want er staan voor deze week heel wat dingen op het programma waarbij wij andere mensen ontmoeten.
Mij maakt het verder geen fluit uit hoor, men denkt maar wat hij wil en zal mij worst zijn.

Nog een voorbeeldje van het anders denken van mannen.
Het was een totale ijsbaan vanmorgen, zeker hier in de straat en ja ik ga natuurlijk altijd met de auto met de honden weg en stelde ik Dick maar voor dat hij maar even moest rijden, want . . . ik weet gewoon dat als ík een deuk in de auto rijd het véél erger is dan dat hij de hele auto aan puin rijdt . . .
Snappie?

---------- 

Zondagmiddag 14 februari. Een latertje vandaag, ik was helemaal niet laat maar heb mij heerlijk onderhouden met lieve vriendinnen, zowel per telefoon als per app!
Ja ik begrijp dat iedereen heel nieuwsgierig is naar onze plannen, wij ook hoor, maar nog een weekje en dan zal ik het vertellen.
Voor mijn gevoel wil ik dat echt niet eerder voor wij het 100% zeker weten.
Wel weten wij dat de eigenaren het aan ons willen verkopen maar wij, hoewel wij er op de foto's en filmpje helemaal weg van zijn, wachten toch tot wij het eerst in het eggie gezien hebben, voor ik er echt mee naar buiten treed.
De moed gehad om onderstaande stuk te lezen over de Scandinavische winterstijl?
Ach zo zwaar is het niet hoor voor ons, Zweden is zo'n groot land en wij komen in ongeveer net onder het midden te wonen.
Ook wij vinden Lapland helemaal geweldig, maar dat is ons toch te veel afgelegen en in de winter te heftig, kijk als je nou 30 bent, is het een ander verhaal.
Maar we moeten simpelweg realistisch blijven en ons niet helemaal afzonderen, en wat wij nu hebben, is in het bos, helemaal vrij maar niet afgelegen.
Zo en nu ga ik even een napje doen, moe maar voldaan van al dat gebabbel, poppie ligt al heerlijk warm op schoot.

----------

Zaterdagmorgen 13 februari. Scandinavische winter stijl, kijk dit bedoel ik dus!
Ja ik weet het, het eind is alweer in zicht, maar goed, dit is even mooi mee genomen!
En wat ben ik blij dat ik zo'n mooie winterjas voor Emma heb gekocht (en voor mezelf!), zij steekt haar hoofdje zelf al uit als ik hem aantrek, zij vindt het kennelijk helemaal niet vervelend.
Inmiddels staan er hier al aardig wat ingepakte dozen en ja dan krijg je het dat je iets nodig hebt wat al ingepakt is en in de opslag staat.
Zoals vanmorgen, er brak een sluiting van de halsband van poppetje en dat is lastig, wat zelfs de reserve banden zijn opgeborgen . . .
En ook het materiaal waar ik ze zelf van maak, balen dus en snel maar een simpele nieuwe gekocht.
Ook had ik alles al klaar staan om een cake te bakken en  *&^% cakeblikken al ingepakt en zo nog wel wat dingen.
Dat gaat de komende weken nog wel meer gebeuren denk ik zo maar.
Vandaag vertrekken Joke en Anne naar Zweden om alvast hun huisje op te warmen voor als wij volgende week komen, lief hè!
Wel heel leuk om er deze tijd te zijn ivm de lage temperaturen waarbij zelfs de waterval in de buurt prachtig bevroren is en wij hopen dat dit nog een weekje zo blijft ook!

Scandinavische winter: hoe overleef je de winter Scandinavische stijl

De winter is niet altijd een prettige ervaring, afhankelijk van waar je woont. Donkere dagen en kouder weer zorgen voor een gevoel van melancholie dat in een heel land kan blijven hangen.

Als u echter de Scandinavische regio bezoekt , zult u merken dat er een heel andere houding ten opzichte van de winter is. De Scandinavische winter is een unieke ervaring die veel luchtiger en leuker is dan je zou verwachten van winters elders in de wereld.

Interessant is dat Scandinavische winters vaak veel strenger zijn dan de koude seizoenen elders in de wereld. Op sommige locaties is het wel 20 uur donker per dag . Bovendien dalen de temperaturen tot niveaus die voor veel mensen praktisch onmogelijk zijn om mee om te gaan.

Dus, hoe gaan de Scandinavische mensen precies om met zo'n moeilijk seizoen?

Kunnen we leren hoe we de winter in Scandinavische stijl kunnen overleven?

Hoe benadert de lokale bevolking de Scandinavische winter?

Voordat we in onze gids ingaan op enkele van de beste dingen die je kunt doen om de winter op Scandinavische wijze aan te pakken, laten we eens kijken hoe de lokale bevolking omgaat met temperaturen onder het vriespunt en donkere dagen.

Hoewel het moeilijk te zeggen is hoe iedereen in Scandinavië met koudere dagen zal omgaan, lijkt de algemene houding in het noorden een stuk beter dan elders in de wereld.

In Noord-Europa, waar Scandinavië ligt , zijn de meeste mensen het grootste deel van hun leven opgegroeid met koud weer. Ze zijn gewend aan het gebrek aan daglicht dat kan optreden als de wintermaanden verschijnen, en ze hebben allemaal hun eigen manieren ontwikkeld om ermee om te gaan.

Hoewel sommige dagen lastig kunnen zijn (zoals overal ter wereld), kunnen Scandinavische mensen de winter waarderen vanwege de voordelen die het met zich meebrengt. De wegen zijn bijvoorbeeld meestal bedekt met sneeuw - tot het punt waarop sommige mensen zelfs naar hun werk skiën.

De winter is ook de perfecte gelegenheid om het concept hygge te omarmen . Met andere woorden, als je niet naar buiten wilt en in de sneeuw wilt rondlopen, dan kun je lekker binnen lekker liggen met warme chocolademelk, een kop koffie of iets anders om je maag op te warmen.




----------

Vrijdagmorgen 12 februari. Ik denk dat het onnodig is om te zeggen dat dit echt míjn weer is!
Zeker vanmorgen, gelukkig eens zonder schouderpijn want voor ik ging wandelen heb ik een shotje bij de huisarts gehad en dat is gelijk te voelen en vraag je je tevens af waarom je maar blijft aanmodderen al die weken.
Nee, ik ben totaal niet bang voor prikjes of flinke injecties, dat ben ik wel gewend, is eigenlijk meer een soort gemakzucht en hopen dat dingen vanzelf over gaan.
Tja en dan gisteren bij de da's . . .
Alles helemaal ok met de meiden hoewel er bij alledrie wel een kilootje bij mag deze wintertijd, komisch want de meeste honden die zij onder handen krijgen mogen er wat kilootjes af . . .
Geldt zeker voor Emma, die gaat kennelijk niet zo effectief meer met haar voedsel om, wat je vaak ziet bij oudere honden.
Helemaal goed dat zij nu een jasje buiten draagt want kou gebruikt veel energie om warm te blijven!
Het 'afscheid' ging niet zonder tranen bij mij én bij beide dierenartsen . . . en ben 1.5 uur in de spreekkamer geweest.
En dat het tussen ons wel goed zit bewijst het feit dat Martine met tranen zei 'ah lieverd wat zal ik onze leuke gesprekjes gaan missen en kom ajb weer eens langs als je in NL bent. . . '
Dierenarts Paul met tranen 'je hebt onze o6 nummers en je kunt altijd bellen, dat weet je'.
Paul en Martine kennen beiden een dierenarts in Zweden die in een grote uitgebreide praktijk werken en daar krijg ik de adressen van en ook dat hij even gaat contacten met hen.
Leuk toch!
Goed nog iets, ik heb besloten om deze site tóch nog te houden en ben een crowdfunding gestart (grapje hoor)
Dit doe ik puur en niet anders dan uit emotionele overwegingen, tegenover Emmaatje, die onze laatste Gordon zal zijn, geloof ik hoor.
Om nu, terwijl zij bijna 13 is de Gordonsite op te geven, nee ik kán het niet, net of ik haar weg schuif, en ik nog steeds hoop dat zij het eeuwige leven heeft of op zijn minst gelijk met mij de geest gaat geven.
Jullie kunnen het wel uitkristalliseren uit mijn stukjes, emoties alom.
Zie op onderstaande foto's hoe mijn honden zich gedragen in de spreekkamer bij de da, lachen toch!

----------

Donderdagmorgen 11 februari. Wat is er lekkerder voor een hond dan paardenmest?
Nou bevroren mest dus, dat is voor hen een echte ijsdelicatesse!
Hmm ik geloof dat ik iets weet wat eigenlijk nóg lekkerder is . . .
Heel fanatiek staan zij met z'n drieën te graven in de sneeuw/ijs  naar de bevroren lekkernij.
Dit keer vind ik het niet zo heel erg want wat zij tevoorschijn toveren zijn maar kleine stukjes en ik loop ondertussen door en dat vinden zij niet echt leuk.
Heerlijk weer gewandeld bij -7, wat een feestje, en dan nu weer thuis, en daar liggen de schatjes, met een vol buikje, brokjes met wat warme runderhartbouillon, weer helemaal tevreden!
Dat is wat een hondenmoeder graag ziet.
Straks gaan wij naar de da, naar Ermelo voor de jaarlijkse entingen én snif snif, afscheid nemen . . .
Nee ik wil en ga niet écht afscheid nemen, ik ben daar zó slecht in en ga altijd janken.
We zullen regelmatig het campertje naar NL sturen, logisch en als het even kan ga ik naar mijn eigen geliefde dierenartsen waar ik al 22 jaar kom!
Natuurlijk ga ik ook in Zweden naar een da, waar wij graag willen wonen is er vlakbij een kliniek waar wij al een paar keer geweest zijn, wat toen nog gerund werd door een NL dierenarts.
Ik geloof dat het inmiddels over gegaan is in Zweedse handen, we zien wel, is een kwestie van wennen én in grote mate: vertrouwen krijgen!
De honden zijn ons zo verschrikkelijk dierbaar dat wij moeite hebben om die specifieke zorg over te laten aan voor ons totaal onbekende artsen.
Klinkt misschien wat arrogant (bedoel ik absoluut niet zo) maar ik zeg het toch, wij zijn geen doorsnee hondenbezitters, dat weet ik zeker en is daarbij trouwens ook al menig keer door mijn eigen da's in Ermelo gezegd.
Zij waarderen altijd mijn kijk en mening op veel zaken en ik zal daarbij ook nooit op de stoel van de da gaan zitten!
Maar zij weten dat ik natuurlijk een enorme ervaring heb en in nauw contact met de honden leef en mij weinig ontgaat.
Kortom, om het effe plat te zeggen, maar niet al te grof wil zijn 'ik vind het ruk'. . .
Ach Cilia, inderdaad ik hou enorm van dit weer maar eerlijk gezegd vind ik het voorjaar ook weer fijn hoor en vooral straks in een nieuwe omgeving, om te ontdekken wat dit ons allemaal gaat brengen voor nieuws en zeker massa's lupinen!
Elfstedentocht? Ach ja, leuke sfeer en vroeger kon ik supergoed schaatsen maar de schaatsbeker laat ik nu aan mij voorbij gaan!
Wel hoop ik dat heel veel mensen op gepaste wijze zullen genieten in het weekend van het schaatsen op natuurijs, ik vond de plaatjes van vrolijke gezinnen in de sneeuw ook heel leuk, even bevrijdend in deze rare tijd.

----------

Woensdagmorgen 10 februari. Eigenlijk niets te melden, net zo'n dag als gisteren!
Vooral in de middag heerlijk weer, dus geniet er van mét of zónder hondjes!

----------

Dinsdagmorgen 9 februari. Leuk leuk leuk, dit weer, vooral nu met die zon er bij, pff wat mooi!
Regelmatig stond ik even stil in het bos en genoot van de stilte, er komen kennelijk maar weinig mensen, dat zie ik aan de paadjes, en vind ik een omgezaagde boomstam met sneeuw al een extra momentje om even stil bij te staan.
En wat vallen die brutale roodborstjes dan op, zo schattig, zijn nu van die dikke dotjes.
Het idee dat wij straks zo wonen, goh dat is toch wat, gaat eigenlijk mijn voorstellingsvermogen nog te boven!
Toch is het best lastig om nu te moeten verhuizen, nou niet het verhuizen op zich hoor, maar die sores er om heen.
Gesloten bouwmarkten, ja op bestelling dat kan, maar je hebt vaak iets snel nodig en onder de €20.00 moet je extra betalen, de kringloop die dicht is en net een telefoontje van de 'Odd Fellows' die onze boeken vandaag zouden komen halen.
Meneer, ook wonend in Swifterbant, vindt de weg te slecht!
Jezusss, ik reageerde netjes hoor, maar wat een flauwekul, dus zei ik alleen maar, 'nou ik rij wel gewoon in de auto zal ik ze even komen brengen?'
'Ah nee hoor dat wil ik niet zoveel moeite . . . '
Goed toen hield ik verder maar mijn mond en nu komt hij ze volgende week ophalen waarbij ik nog maar net de de woorden inslikte 'volgens mij is er dan in het weer en weg nog niet veel veranderd', en dacht ook bij mezelf 'wat een ouwe zeikerd'.
Ach ja, iedereen zijn principes dan maar, maar gvd nu staan die dozen nóg een week in de gang!
Ja hoor Nel, hier bij huis liggen de blokjes voor de ruitenwissers ook klaar, het is effe wennen!

----------

Maandagmorgen 8 februari. Het is net alsof NL ons nog even probeert tegen te houden zo van 'blijf hier want ook wij kunnen een echte winter hebben hoor!'
Is ook zo maar dit is toch wel heel uniek, met Wendy gewandeld en terug uit het bos de ruitenwissers weer vast aan het raam, had ze trouwens zo los hoor.
Daarbij is het weer niet het enige wat ons naar Zweden trekt . . .
Ik vind het zo prachtig maar nóg mooier als wij straks in of naast het bos wonen!
Net boodschappen gedaan en o was was het rustig op de weg.
Gelukkig heb ik totaal geen angst om met sneeuw of slechte weg te rijden, ik heb mijn rijbewijs gehaald in 1977 in Duitsland terwijl het toen een heel strenge winter was en ik ook met de lesauto door de sneeuw moest ploegen!
Vandaar waarschijnlijk dat de angst nooit vat op mij gekregen heeft!
Ik zal nog even een paar plaatjes van gisteren opsnorren om hier neer te zetten.
Mijn schatje met haar nieuwe jas!

Ik, geen schatje, met haar nieuwe jas!

---------

Zondagmorgen 7 februari. YESSS eindelijk heb ik weer eens mijn zin en hebben we genoten van een boswandeling in de sneeuw!
Ook de meiden, inclusief Emma gingen uit hun plaatjes!
Emma had haar mooie jas aan en ik ook, we waren er goed op voorbereid, Dick had al een prachtige Tenson parka (vast wel 15 jaar oud maar nog altijd ok) Roos en Poppie geen jas aan, die zijn zo beweeglijk en dat wilde ik eerst maar eens bekijken hoe dat zonder jas ging.
Emma is mijn troetelmeisje en vind ik het gewoon fijn om haar met haar prachtige (dure!) jas te zien lopen.
Dit is echt voor het eerst hoor dat ik een setter met een jas aan heb, maar gezien het feit dat wij in een duidelijk koudere streek gaan wonen en Emma al bijna 13 jaar is, vond ik dit gerechtvaardigd . . .
We kunnen wel even wennen zo, de portieren van de auto waren dicht gevroren en toen we weer terug bij de auto kwamen uit het bos, waren de ramen dicht gesneeuwd en dat was gelijk bevroren en ook de ruitenwissers zaten vast!
O ja en voor wij weggingen moest Dick de voordeur van sneeuw bevrijden!
Dit was les 1 van winter in Zweden
Jammer genoeg barst ik van de pijn in mijn schouder en dat maakt het toch allemaal wat minder aangenaam, zo'n typische PHPD klacht.
Even een injectie er in en weer gaan met die banaan.

----------

Zaterdagmorgen 6 februari. Komisch hoor, alles en iedereen is hier in volle verwachting wat 'het weer' gaat doen, ik ook hoor!
Wat ik vanmorgen wel constateerde dat het erg regende en ik snel de honden in het bos uitgelaten heb en toen weer naar huis gegaan ben en heb hen op het hondenhartje gedrukt, dat wij vanmiddag een lange ronde gaan maken.
Ach zij staan gewoon maar te kwispelen, vinden alles goed en liggen nu net zo rustig alsof zij een lange ronde gemaakt hebben.
Het viel mij wel op dat zij buiten veelvuldig stonden uit te schudden, kennelijk was de regen ook voor hen wel heftig!
Ook grappig is dat uitschudden aanstekelijk werkt, schudt de één dan doet de ander het ook, typisch honds kopieergedrag!
Ook voor mij mag de kou losbarsten want gisteren ontving ik mijn prachtige Didriksons parka, en ik ben er erg blij mee, hij is mooi en heel warm!
Morgen zal Dick een foto van mij maken in de sneeuw!
Gisteren een berichtje van de verhuizer en op 26 maart worden de spullen ingeladen en voorlopig opgeslagen tot wanneer weten wij nog niet!
Dit betekent wel goed nadenken wat wij nodig hebben tot die tijd en ook dat moet ik maar weer gaan opschrijven.
De afspraak met de notaris voor de overdracht is op 31 maart.
Jaja het komt allemaal wel in zicht en we hebben er zin in, nou ja minus die afscheidstoestanden dan  . . .
We kunnen vanwege corona geen echt gezamenlijk afscheidsmoment houden en dat is jammer. en ook wat gecompliceerd eigenlijk.
Gewoon afwachten hoe alles verloopt, je kunt plannen wat je wilt maar het kan altijd dan weer anders lopen is onze ervaring.

----------

Vrijdagmorgen 5 februari. Ja het gaat ons nu ook treffen, nou hopelijk geen corona maar wel de maatregelen, vanaf morgen dus.
Dick heeft gisteren gelijk online voor ons een PCR test geregeld en was net op tijd voor donderdag  18 februari ivm de tijd van aankomen in Zweden en test mag niet ouder dan 48 uur zijn.
De rest van alle testplaatsen op die locatie helemaal vol, we zijn dus niet de enige die willen reizen!
En dat is dan ook nog niet alles want die twee testen kosten maar eventjes €278.00!
Dit gaat dus keer 2 want we moeten ook nog terug na een week . . .
Wat een vreselijke geldklopperij, hier wordt absoluut door een aantal partijen flink aan verdiend, uh de één zijn dood is dus de ander zijn brood.
Hier wel heel letterlijk!
Bij thuiskomst quarantaine . . . goed, erwtensoep in de vriezer als die tenminste al niet opgegeten hebben de volgende week waarin het eens even écht winter wordt!
Met grote dank aan onze traag werkende regering vwb de vaccinaties!
Het is niet anders, we hebben afspraken om huizen te bekijken en ja dat is natuurlijk wel heel belangrijk.

----------
Donderdagmorgen 4 februari, Nou als het effe mee zit dan . . . verheug mij op het weekend!
Beetje jammer dat de bosvernielers weer volop in actie zijn en veel paden uiteraard weer vernaggeld en de rondes een beetje rommelig moeten lopen want er hangen linten waar je niet door mag.
Wel vind ik het heel erg lekker ruiken, het omzagen van dennenbomen.
Vervelend is nu dat de bestelde artikelen via webshops zo stagneren, begrijpelijk, maar ook lastig.
De enige mogelijkheid om wat nieuwe troep het huis IN te slepen
Nog steeds niet UIT slepen want die kringlopen zijn nog dicht *&^%$
Wel grappig dat de MP verkopen best goed lopen, gisteren een hele bak met LP's uit de flowerpowertijd opgehaald voor een aardig bedragje!
Platenman kwam hier thuis en werd getroffen door de 'Zweeds sfeer' hier, lachen toch, hij bleek namelijk ook een fervent Zwedenganger te zijn om te vissen en had het liefst ook willen verhuizen maar zijn vrouw wil niet . . .
Gisteren zo leuk, we hebben een 'whatsapp tour' door het voor ons hoog op de lijst staand huis kunnen maken, grote dank Jan en Nel!
Het wordt toch steeds echter hoor!

Dit woord kende ik nog niet.

----------

Woensdagmorgen 3 februari. Nou Joke de sneeuw was een enorme tegenvaller hoor, en voor ik bij de auto kwam, was het sneeuwen al gestopt om ook hier de dag verder grijs te laten verlopen!
Daarom zei ik ook al 'wie het kleine niet eert'. . .
Ach joh, voor ons en ook voor jullie denk ik wel, volgend jaar beter en daar gaan wij dan met onze spijkerbandjes lekker crossen door de sneeuw, snöscootertje huren en daar gaan de grijze koppen!
Trouwens, het zou eventueel, als de wind niet gaat draaien of misschien wel móet draaien, nog wat winter kunnen worden hier, still waiting for the surprise . . .
Tja en dan die lockdown en verdere beperkingen, vervelend maar kan niet anders denk ik.
Volgens mij komen we ook nooit meer van die mondkapjes af en doet mij sterk denken aan de chinezen, die lopen in hun land er al jaren meestal mee, maar ja dat is dan ivm de luchtvervuiling.
Ik ben erg van 'iedereen moet doen wattie zelf wil, mits je een ander er niet mee hindert' maar moet stiekem toch wel eens lachen als ik mensen op de fiets hier met een mondkapje om zie of ze bijvoorbeeld in hun eentje in de auto zitten mét mondkapje!
Zodra ik zelf uit de winkel kom is het eerste wat ik wil, frisse lucht en dat stomme ding van mijn gezicht!
Wel en dat is echt waar, als ik boodschappen gedaan heb, was ik hem thuis gelijk even uit en hangt hij in de keuken te drogen aan een keuken kastje, zo braaf ben ik dan weer wel.
Oeff Anja, nog 2 nachtjes slapen!

----------

Dinsdagmorgen 2 februari. EINDELIJK heb ik een wandeling in de sneeuw kunnen maken met mijn hoofd omhoog naar de neerdwarrelende vlokjes gekeken!
Het stelde natuurlijk niet veel voor, maar goed, wie het kleine niet eert hè.
Roos werd helemaal dol en vond het heel grappig en de andere twee gingen maar mee doen met die uitsloverij!
Ja Cilia, ik ken dat ook, omdat je al zo lang stukjes tikt krijg je vaak herhalingen van herhalingen, daar kom je niet onderuit, maar ik troost mij dan met de gedachten dat je lezers zelfs die herhalingen alweer vergeten zijn!
Het afgelopen weekend heb ik een echte Scandinavische parka besteld, een Didriksons, ik ben zo benieuwd en ook trouwens wanneer ik hem ontvang.
Voor de eerste winter in Zweden wil ik nog een goede waterdichte thermobroek hebben maar die koop ik daar wel, lijkt mij wel nodig . . .
De afgelopen week heb ik mij weer eens gestort op de honden, dwz hun jasjes, allemaal weer piekfijn getrimd, was wel even een werkje maar elke dag eentje gedaan en het resultaat mag er weer zijn.
Nog nooit had Roos zulk lang haar op haar oren gehad en elke dag weer stoorde het mij maar je moet het ineens echt zat zijn voor zoiets en dan gelijk maar een paar dagen doorpakken en je voornemen om ze toch echt weer, zoals het hoort en ik ook altijd deed, elke week even op de trimtafel zetten.
Het is er zo maar tot de laatste vakantie bij blijven liggen, door alles wat er momenteel speelt.
Zo leuk, er zijn al diverse mensen die gelijk met ons mee willen reizen om te helpen in Zweden, het huisje te verbouwen en op te knappen en dát terwijl het nog helemaal niet zeker is dat het door gaat, hoewel het eigenlijk wel steeds zekerder wordt.
Maar goed, je koopt natuurlijk niet iets wat je niet in het echt gezien hebt!
Daarbij ga je niet direct met slopen beginnen want je moet zelf eerst even aan een nieuw huis wennen en het  'aanvoelen', voor je tot iets besluit.
Ik plaats hier ook niet eerder foto's voordat het echt zeker is dat het door gaat.

----------

Maandagmorgen 1 februari. Ja en dan is het nu alweer februari en kunnen wij zeggen 'volgende maand gaan wij verhuizen'.
Toegegeven, het gaat allemaal wel erg snel hoor en dat is soms wel even benauwend voor mij, voor Dick geloof ik niet, dus houd ik deze gedachten maar even voor mezelf, anders lok ik weer vervelende discussies uit.
Voor ik vanmorgen met de auto wegging heb ik eerst even het onbeschadigde beijsde (klopt dit woord wel?) leeuwtje op de motorkap gefotografeerd . . .
Gewoon voor de lol, omdat het zo glad was vanmorgen en ik ook beloofde dat ik met een hele auto weer thuis zou komen
Dick had volgens mij niet veel vertrouwen in mijn rijkunst!
Hij ging uiteindelijk toch ook maar mee, hij kent mijn ietwat scherpe rijstijl en ach ik gunde hem toen maar (héél) even zijn mannelijke superioriteitsgevoel . . . 
De gladheid viel enorm mee en er was goed gestrooid en in het bos ging het ook prima, bodem nog wat bevroren.
Ik zei al dat wij mooi even kunnen wennen hoe het in de toekomst zal gaan en zullen de weerssituaties wel wat heftiger zijn!

----------

Zondagmorgen 31 januari. Heerlijk gewandeld en nee ik ga niets verder over het weer zeggen, daar word ik lastig mee . . .
Het was nog super rustig in het bos, heb één bekende van een afstandje zien lopen en dat was het dan en jou Til, zag ik lopen door het dorpsbos, toen ik weg reed!
Het vijvertje zag er zo mooi bevroren uit met die zon die door de bomen scheen maar ik vrees dat het er morgenochtend anders uit ziet, mijn middagronde voert niet langs het vijvertje, mij te druk.
Ik ben bang dat kinderen vandaag er troep op gaan gooien om te kijken hoe 'sterk' het ijs is.
Stom vanmorgen fototoestel vergeten en ook de mobieltjes lagen thuis.
Gisteren weer een afscheid . . . en wel van mijn trouwe snelkookpan, is 44 jaar mee gegaan en nu bleek het slot kapot te zijn, huppakee de vuilstort in . . . en ook de puppyweegschaal heeft een goed tehuis gevonden maar niet in de vuilstort hoor, maar bij hondenmensen!
Gaat lekker dus.
Ja wat een gigantische prijzen worden er vandaag de dag voor pups gevraagd, en nou ja van veel rashonden kan ik mij er een heel klein beetje iets bij voorstellen.
De kosten voor de verplichte gezondheidsonderzoeken zijn ook niet mis en ook de RvB graait met een grote hand in de pot.
Maar het is ook nogal een verschil of je een nestje kleine hondjes of setters hebt tot 8 á 9 weken, ik weet wel dat ik vanaf 2 weken ging bijvoeren en dat er met een week of 6 al een grote hoeveelheid voer doorheen ging!
Maar goed, ik hoef mij er niet druk meer om te maken maar zal mij in de toekomst nog wel gaan verbazen over de prijs die ook wij voor een pup gaan betalen . . .
Oh nu ik dit overlees, nee hoor, ik heb geen pup ergens in bestelling en ben dat ook zeker nog niet van plan!

---------

Zaterdagmorgen 30 januari. Nieuwe term geboren in huize Zwart, 'Yvonne goes bananas', ja natuurlijk vanwege mijn bananendozen tick.

Voor de rest gaat alles goed hoor.
Ik had het over die gekte met de Pomchi's maar die maffe Gordon doet ook mee aan die designerhondjes hype, met zijn blauwe Franse bulldogje!
Wat een uitslover en aandachttrekker zeg, een hondje kiezen die bekend staat als het ras met de meeste gezondheidsproblemen!
Ik hoorde, nee las, dat hij zei dat dit hondje bij een serieuze fokker vandaan kwam, wat een oen zeg, wat een stuk onbenul, juist die blauwe dogjes hebben de meeste afwijkingen en is ook een niet toegestane kleur bij dat ras, daar waagt geen goede fokker zich aan!
Al langer ben ik er van overtuigd dat de wereld op het punt staat, of al is, totaal mattaklap te worden.
Verder gebeurt er hier niet veel bijzonders behalve dat ik mij realiseer hoe snel de tijd gaat en er eigenlijk nog best veel te doen is.
Enuhh koud nu hier?
Hier even een printscreentje wat ik gisteren kreeg vanuit Zweden hoe het weer is daar waar wij willen gaan wonen!

Kijk dit is dus wat wij willen, een échte winter!

----------

Vrijdagmorgen 29 januari. Nee inderdaad geen verhuisdozen, ons te lastig, moet je bestellen bij bouwzaken en bananendozen zijn veel sterker, dat ook nog!
O jee, gisteren weer wat moeilijks . . . de werpkist is verkocht . . .
En je kunt het geloven of niet maar aan een dame die Chihuahua's fokt!
Het verbaasde ons natuurlijk ook maar die dingetjes zijn zo klein dat zij er een minikistje in zet en de rest van de ruimte is voor het spelen en die hondjes schijnen tot een week of 4 alleen maar te slapen!
Van wat zij vertelde kunnen wij als setterfokkers (nou ík een fokker?) niets bij voorstellen!
Met 3 weken proberen setters zeker al over de rand te komen!
Maar goed, de weegschaal hoefde zij niet want haar pupjes gaan gewoon op een klein keuken weegschaaltje . . .
Het was een heel aardige dame, en pakte het ook serieus aan maar toch kreeg ik een mentaal tikkie op het laatst, want zij liet haar Chihuahua's (wat een lastig woord toch) dekken door een Pomerian, een dwergkeesje dus en worden de pups 'Pomchi's genoemd . . .
Eigenlijk schrok ik en bekeek haar gelijk anders, gek misschien want ik vond haar ontzettend aardig en zij doet ook zeker haar best.
Later keek ik eens op MP naar dit soort hondjes en kreeg bijna een rolberoerte, prijzen vanaf zo'n €1000.00 tot €2500,00 zag ik!
Ben ik nou zo bekrompen en zie ik iets verkeerd of ben ik niet slim genoeg, ben ik nog heiliger dan de paus?
Nou alles geloof ik, maar mijn idee over pups goed, verstandig en verantwoord op de wereld zetten is niet deze.
Onmiskenbaar, beeldschoon en aantrekkelijk, zeker weten.


----------

Donderdagmorgen 28 januari. Geen zin vandaag, korte ronde gemaakt (half uurtje) en hopen op vanmiddag wat beter weer.
Gek genoeg maakt het die honden geen fluit uit of het nu regent of droog is in het bos, het is altijd leuk!
Fijn als je zo in het leven staat toch?
Zelfs Emma loopt huppelend door de regen, elke keer weer grappig op deze leeftijd.
Inmiddels heb ik een oprechte verslaving en dat zijn bananendozen, telkens als ik bij AH sta en er wat in het dozenvak liggen móet ik ze meenemen.
Er staan al talloze (nog niet geteld) opgestapeld in de opslag en nu hier ook in de kamer en de lege staan bijna tot aan het plafond in de gang.`
Volgens Dick hebben we nu wel genoeg . . . maar ik kan het niet laten.
Zij zijn keurig ingepakt, heel bewust met nette etiketjes er op en ik weet nu al dat je je straks een slag in de rondte gaat zoeken omdat je net dat laatste er in gefrunnikt hebt omdat er nog een klein plekje over was, wat je vergeten bent.
Wat is het toch heerlijk om een hond te zijn, totaal geen zorgen en het leven verloopt zo duidelijk voor ze, net als anders.
In februari nog een keer naar de da voor de jaarlijkse entingen en dan het afscheid, jezusss wat vind ik dát moeilijk, net als nog meerdere afscheidjes . . .
Kunnen we niet gewoon, zonder iets te zeggen met de noorderzon vertrekken en later iedereen een excuusbrief schrijven, 'sorry geen tijd gehad of zo?'
Nee hoor gaan we echt niet doen en ik weet ook heel zeker dat als het er écht op aan komt met één van onze meisjes dat de camper aangezwengeld wordt en er snel een appje naar Ermelo gaat 'we komen dr aan hoor'. . .
OK laten we het allemaal maar eens afwachten hoe alles verloopt en vinden wij onze Zweedse draai wel spoedig op allerlei gebieden.

----------

Woensdagmorgen 27 januari. Vieze druilerige regen bah, daar word je drijfnat van.
Maar goed, ik kan het hebben nu met de wetenschap dat het in het gebied waar wij willen wonen in Zweden wel écht winter is, het échte vrieskistjes weer, en niet 1 lullige dag, maar weken lang!
Langzamerhand begint er wat lijn in de plannen te komen, hebben een huisje op het oog, leg ik hier nog niet uit, is nog te prematuur, willen we eerst met eigen ogen zien.
Die afspraak hebben wij op 21 februari, spannend!
Verhuizer geregeld en in de tweede helft van maart staat hij voor de deur, de exacte datum hebben wij nog niet, het wordt namelijk een combinatie verhuizing, van iemand dus die terug uit Zweden naar NL komt en wij dan weer richting Zweden, zodat die verhuisauto niet leeg hoeft te rijden.
Er ligt hier een schrift klaar met allerlei dingen die wij vooral niet moeten vergeten en waar wij gehecht aan zijn in NL, voornamelijk bepaalde levensmiddelen natuurlijk.
Hoewel ik uit ervaring weet van lange reizen, dat je altijd weer een vervanger in het nieuwe land er voor vindt, maar goed, vooralsnog doen we het zo, geeft een beetje veilig gevoel . . . lachen toch!
Wij gaan wonen tussen de -16 en de -11!


----------

Dinsdagmorgen 26 januari. Weg vrieskistjes en zo gaat dat nou altijd.
Dank je voor je info Til!
Ik had het al over emoties nou dat was er gisteren weer eentje . . . werpkist in elkaar gezet, inclusief lamp en andere spulletjes en toen op Marketplace en vanmiddag op MP.
Ja heel definitief en ook dat was wel weer even slikken.
Nou moet ik ook eerlijk zeggen dat dit item voor mij toch al een bijna gesloten boek was maar als je alles weer zo ziet staan en Roos er vol verwachting (wat hoe dan?) langs loopt en er in kijkt, ja dan voel je em toch wel weer.
Ook gistermiddag het eerste echte afscheid gehad en wel van onze tandarts, na 27 jaar trouwe dienst en het kwam eigenlijk toch goed uit want per 1 maart gaat ook hij genieten van zijn pensioen.
Wel leuk om te horen dat hij n.a.v. ons, ook kiest voor een Fauve, grappig toch!
Ja die ellende in de steden, echt vreselijk en ook dit doet veel met mij, als ik zie dat een agent, die thuis ook een gezin heeft, een steen tegen zijn onbedekte hoofd krijgt, kán ik en doe ik ook echt, wel janken.
Ik weet het nog al te goed wat het met je gezin doet, Dick heeft ook bij de ME gezeten en zware klussen gehad.
Hij was als scherpschutter destijds aanwezig bij de treinkapingen en ik zal jullie wel zeggen, dat is niet mis voor de thuis zittende vrouw en kinderen!
Wát een goor tuig is het zeg en ja het is wel weer het bontkraagjesvulles die de winkels plunderen!

----------

Maandagmorgen 25 januari. Wat een fijn vrieskistjesweer vanmorgen, dus een heerlijke lange wandeling gemaakt langs buitenkant bos en slingers tussen door.
Dat er in mijn leven nog maar vaak van dit soort dagen voorbij gaan komen en ja wij zorgen zelf wel dat de kans daarop groter is dan hier in NL!
Dat was de goede kant van vandaag en de slechte had ik al gehad . . . mijn god wat een ellende in de steden, van mij mogen ze die gasten gewoon rücksichtslos in hun benen schieten of nog erger.
En dat schattige plaatsje Urk, hier dichtbij, ook zo vreselijk, een relatief kleine groep die dit veroorzaakt.
Kunnen die ouders niet eens ter verantwoording geroepen worden?????? Daar hoor ik namelijk nooit eens iets over.
Goed dat was dat.
Donderdag j.l. ging ik mijn laarzen eens goed schoonmaken, ik spoel ze elke dag 2x af na het wandelen maar dan alleen de ergste troep en zij verdienden eens een echte poetsbeurt.
Nou dat heb ik geweten . . .
Gootsteen vol laten lopen met een groene zeep sopje, ik ben zuinig op mijn laarzen en dit is een veilig middel, en ik met een nagelborsteltje aan de gang en had ik er geen erg in dat de andere laars koppie onder ging . . .
Ze zijn met bont gevoerd dus dat was echt erg, drijf-, maar dan ook drijfnat, en loodzwaar van het water.
Laars leeg gegooid en omgekeerd aan een handvat achter buiten laten uitdruipen, dat heeft ruim een dag geduurd, toen ik het minder zag druipen.
Gister de laars in de zon gelegd met de opening naar de zon en dat was grappig, er kwamen zelfs wolkjes stoom uit!
Later ben ik met de waterblazer aan de gang gegaan en zette telkens de laars op de weegschaal om het verschil in gewicht tussen de twee te 'meten'.
Op het laatst was het verschil nog maar 9 gram en vond ik het mooi geweest en vanmorgen had ik ze gelukkig weer aan!
Eigenlijk best een stom verhaaltje hè, maar goed, ook dit soort onbenulligheden gebeuren hier ook.

----------

Zondagmorgen 24 januari. Net weer heerlijk gewandeld, fijn temperatuurtje.
Goh gisteravond bij het hondenuitlaten, de stilte viel als een warme deken over mij heen, hoewel wij op zich natuurlijk al in een rustig dorp wonen, maar toch, wat was het stil op straat!
Aan één kant natuurlijk erg deze maatregel maar aan de andere kant kunnen mensen eens ervaren wat échte rust is!
Wij kennen dit maar al te goed van Scandinavië, wat een genot die stilte, en ja dat is ook één van de redenen dat wij daar naar toe gaan.
Ik heb mijn hele leven al een hekel aan lawaai gehad en zeker aan hard lawaai zoals vuurwerk, ik heb daar een instinctieve aversie tegen.
Gisteravond hier nog wel twee enorme knallen . . . mafketels.
Even voor jou Agnes, zoals je al gelezen hebt zitten mijn emoties behoorlijk hoog momenteel en worden de gevoelens heen en weer geslingerd maar net, toen Dick mij even jouw fb foto liet zien (hij heeft fb op zijn mobiel), ging het mis met mij.
Tranen, wat een prachtige symbolische foto, die raakte mij tot op de bodem van mijn ziel.
Heeft uiteraard ook met Emmaatje te maken, hoewel zij ons nog steeds totaal geen reden tot ongerustheid geeft, godzijdank.


----------

Zaterdagmorgen 23 januari. Komt het door dat al die ouwe meuk weer door mijn handen glijdt en de herinneringen je parten spelen?
Mijn emoties zitten hoog, zo ook vanmorgen maar dan weer op een ander vlak.
Die hondjes.
Blij omdat zij weer mee gaan naar hetzelfde bos, blij omdat zij weer thuis, weer dezelfde bak met brokjes krijgen . . . ineens 'pakte' mij dat, zo lief en zo onschuldig.
Natuurlijk zorg ik er ook voor dat die dingen die voor hen belangrijk zijn om zich fijn te voelen ook goed verzorgd zijn, zoals vandaag.
Ik had simpelweg een kipfiletje (mwoah nog uit Noorwegen) in de vriezer en kook ik dan een minuut of 10 en alleen al het feit dat zij dat ruiken maakt hen blij!
Dat ene kipfiletje, verdeeld over 3 bakken voor 2 maaltijden en bij thuiskomst staan zij al te springen bij de voordeur!
Dit bezorgde mij even een brok in de keel.
Gisteren Wendy, zij kreeg mijn oude naaimachine en had nog nooit achter zo'n ding gezeten dus was ik even de juf en leerde haar op haar 50e een draad inrijgen en een spoeltje vullen . . .
Goh ja alleen al het overdenken hiervan 'doet' mij iets.
En nu hup, weer in actie komen en de bananendozen vullen, het is zo eind maart.

----------

Vrijdagmorgen 22 januari. Goeie tip Johanna alleen jammer dat de stambomen al in de papierbak liggen, in kleine stukjes, maar goed voor andere dingen een goed idee!
Ja Ria memories! Wel is het zo dat onze kinderen (ik vind het best gek om hen nog 'kinderen' te noemen maar ja zij zijn en blijven natuurlijk wel onze kinderen) al sinds 1992 zelfstandig wonen en sinds die tijd wij nu aan de 3e verhuizing beginnen!
Dus zijn al veel dingen hun kant opgegaan.
Gek genoeg heb ik een vaag beeld van het inpakken van die vorige verhuizingen en vraag mij af of ik er wel bij was haha.
Waar was ik toen, zat ik weer met mijn neus in een boek of slingerde ik die honden weer eens het bos in, terwijl Dick de zooi inpakte, geen idee.
Feit is wel dat ik nu eigenlijk de meeste dozen heb ingepakt en nog inpak.
Wel leuk hoor, dingen van vroeger die écht nooit weg zullen gaan, bijvoorbeeld Snoopy (Fisher Price) een houten hond die Wendy altijd mee nam met wandelen als peuter, het hout ruikt nog altijd naar vanille en dat terwijl hij regelmatig in bad moest.
Kennelijk werd er veel vaker door honden op stoepen gepoept want daarom moest hij vaak in bad, wat Wendy echt een leuk klusje vond! Zijn oortjes waren van vilt en die zijn helemaal weg, vergaan denk ik maar ik zal ze in ere herstellen, ik heb namelijk een nieuwe naaimachine . . . 
Van Marc heb ik nog een beertje met een zelfgebreid geitenwollen broekje, ook dierbaar.
Dick heeft zelfs nog een door mijn schoonvader zelf gemaakte trein met 3 wagonnetjes van hout en ik een houten interieurtje wat mijn opa in 1934 gemaakt heeft (mijn oma zette overal datums achterop, vroeger moesten wij er om lachen maar nu toch wel erg leuk!)
Kortom, verhuizen heeft toch wel iets!

----------

Donderdagmorgen 21 januari. Hoe snel kun je gewend zijn aan een andere auto!
Ik durf zelfs te remmen, altijd makkelijk als je een auto bestuurt, blijft wel dat ik het gevoel heb met zij- oogkleppen te rijden maar je moet een gegeven paard ook niet in de bek kijken en het is beter dan géén auto voor mij!
Voor de meisjes heb ik er een grote anti slip deurmat in gelegd en een groot hondenbed, je kunt die zieltjes toch niet aan hun slipping en sliding lot overlaten hè!
Pff blij dat ik morgen de eigen auto weer terug heb.
Ondertussen hebben wij het best druk met troep die wij voor de bezichtigingen in de opslag gesmeten hebben, bijna letterlijk en nu weer per 5 dozen terug in huis komen en aan het uitzoeken zijn, vooral ik dan.
Mijn god, allemaal herinneringen komen tevoorschijn en van veel dingen neem ik afscheid . . . niet alles hoor, je kunt en wilt toch je leven niet zo maar in de vuilnisbak gooien!
Stambomen van onze Siamese katten van vroeger, leuk om naar te kijken maar wat heb je er verder aan, weg doen dus.
Werkstukken van de 'kinderen' geef ik aan de rechtmatige eigenaren terug en wat zij er mee doen moeten zij weten, maar ik wil het kwijt.
Dozen vol met boeken die wij eerst wilden bewaren maar nu naar het cluppie Odd Fellows gaan, heel veel reisgidsen en -boeken, de Capitoolgidsen houden wij wel zelf, té mooi om weg te geven!
Ik heb een grote verhuisdoos vol met hondenboeken en ik wil er niet eens meer in kijken, die schuif ik zo door!
Als iemand van mijn lezers ze willen hebben is het ook goed, wel graag zelf ophalen dan.
Godsamme en morgen dan die avondklok, ik laat maar in het midden hoe ik er over denk, maar we kunnen niet meer dan aanvaarden dat het zo moet.
En ik zeg hier bij, nee mijn honden zijn NIET te leen voor uitlaatrondes!

----------

Woensdagmorgen 20 januari. Jeetje, onze auto moest naar de garage en kwam Dick met een leenauto terug, vind ik altijd spannend, natuurlijk vanwege de honden . . .
Die wil ik niet in een sjieke bak van een ander vervoeren van - en naar het bos . . .
Goed, daar kwam hij met een grote, spiksplinternieuwe bestelauto, een Peugeot Expert, een hele dichte auto.
Nou ben ik van lang geleden een dichte Ram Van gewend maar die had tenminste nog een achterraam en hadden wij de tussenwand er uit.
Toch, ik was allang blij want hier konden de honden dus gewoon in, weliswaar een houten bodem, maar goed die 5 minuten naar het bos moest toch kunnen.
Dick waarschuwde mij wel voor het remsysteem . . . een tikkie op het rempedaal en je ligt met je postzegel op het dashboard, nou dat bleek niet overdreven!
De bochten waren ook geen succes want ik hoorde die honden schuiven over die houten vloer en ook dat getik van hun nagels en hun gepiep, zij vonden het helemaal niets!
Toen ik aan kwam bij het bos had ik drie uiterst hijgende honden, waren helemaal nerveus, die verwende mokkels!
Ik zie zo vaak honden die zo in een kale achterbak gewieberd worden (vind ik raar hoor) maar deze dames zijn gewend op zachte bedjes te liggen . . .
Zelf vergat ik ook even de hoogte van de auto bij het uitstappen en maakte bijna een dubbele salto, ik vergat dat er een treeplankje zat.
Toch viel het mij 100% mee dat de meiden na de wandeling net zo vrolijk, zonder enige aarzeling die auto weer insprongen en er later toch ook weer hijgend uit sprongen bij thuiskomst!

----------

Dinsdagmorgen 19 januari. Nou er viel niet veel te verwennen gisteren, nadat Dick de auto volgestampt had kwam hij binnen een paar minuten weer terug, zo balen.
De kringloop,bleek gesloten en op het hek staat gewoon wanneer zij alleen open zijn om spullen aan te nemen!
Het is ook wel een stelletje kukeltjes hoor, die daar werken, goed bedoelde kukeltjes dus, en van de website snap je ook geen fluit.
Maar goed, het is hun vergeven, ze doen hun best en meer zit er niet in.
Nu heeft Dick alles weer naar boven gesleept in een logeerkamertje (nee L. niet de jouwe hoor, die wacht keurig op je zo lang als wij hier wonen!)
De stort was ook al gesloten . . . wij dachten dat die gemeenteambtenaren ook gewoon tot 5 uur zouden werken maar nee hoor.
Bij de voordeur stonden 4 benches voor de kringloop en de postbode vroeg wat ik er mee ging doen, na mijn antwoord vroeg hij of hij er 2 mocht mee nemen en natuurlijk vond ik dat goed, alvast 2 opgeruimd en hij blij!
Vandaag neem ik echt een piano-aan dag, geen zin om in de regen te lopen en ook de honden heb ik kort uitgelaten en toen ik zag dat zij allemaal 'alles' gedaan hadden, ben ik rechtsomkeert gegaan.
Hoop dat het vanmiddag wat schappelijker weer is dan maak ik wel een grote ronde.
Goh anders was vandaag de lockdown afgelopen maar nu zijn er weer wat weken aangeplakt.

---------- 

Maandagmorgen 18 januari. Langzamerhand begint het kennelijk door te sijpelen, het bericht dat wij naar Zweden gaan verhuizen en komen de vragen!
Wel leuk hoor en ook voor ons is het enorm spannend en vooral natuurlijk de vraag 'waar gaan we wonen?'
Dat zal vooralsnog in de camper zijn en is uiteraard voor ons totaal geen probleem.
Straks gaan we de kringloop verwennen en ook de stort is vandaag aan de beurt.
Eigenlijk heb ik best weinig te melden want ons hoofd is vol van alles wat er geregeld moet worden en opgeruimd.
Voor de meiden gaat het leven zoals altijd, zonder enige concessie, dezelfde wandelrondes, dezelfde etenstijden en er is al veel opgeruimd maar de woonkamer is en blijft tot het laatste moment helemaal zoals het altijd is, voor de hondjes ook fijner.

----------

Zondag begin van de middag 17 januari. Sneeuw? Wat sneeuw! Hoop jullie volgend jaar een sneeuwpoepie te laten ruiken wat dit was natuurlijk fuckingniks!
Toch gisteravond nog een rondje hondje gemaakt maar wat teleurstellend zeg, al die paniek, code geel om niks!
Vanmorgen al vlot weer, na de hondenronde (lekker!) veel social talk gehad, via app etc en krabbel vergeten!
Inmiddels alweer druk aan het verzamelen van troep bezig, wat je nu doet hoef je straks niet meer te doen, dit is dus lekker
'gewone mannenpraat', maar toch wel waar.
Gisteravond geen De Mol gekeken, ik vind de kandidaten niets speciaals hebben (gewoon saai dus) en ben afgehaakt.
Wel begonnen deze site achter de schermen over te zetten naar een subsite van dickenyvonne reissite en gaat 'onze honden' heten.
Dus nog niets te zien en de krabbels zullen hetzelfde blijven en foto's zullen mix van honden en ons leven in Zweden zijn.
Toch ook wel weer leuk om een opzetje te maken, uhh net of ik tijd genoeg heb, maar ja het is niet anders, ik kan mijn fans toch niet teleurstellen na al die jaren!
Een plaatje van Emma alvast in Zweedse stijl!

----------

Zaterdagmorgen 16 januari. Nog steeds hoop op sneeuw.
Ja hoor Cilia ik vind het voorjaar ook wel fijn maar hoop dit en de andere seizoenen toch op een andere manier te beleven in het noorden, ik ben meer van het landklimaat (is het waar wij gaan wonen in Zweden) en leven wij natuurlijk met een zeeklimaat met zijn voor- en nadelen.
Het nadeel van de zomer vind ik niet alleen hier die klamme hitte maar ook het vele lawaai, kwetterende hoge kinderstemmetjes, blaffende honden, mensen die op straat laat in de avond praten, kortom veel meer 'gedoe' om je heen.
Kijk daar heb jij dan in je Franse paradijsje geen last van en hopen wij straks ook niet meer te hebben!
Zo, de fietskar heeft de schifting door meneer Dirk ook weer overleefd en hij mag blijven, er komt immers wel weer een keer een pup . . .
Echt opruimen kan ik eigenlijk alleen als hij zijn hielen gelicht heeft en ik het ook nog eens snel kan doorschuiven naar diverse andere plekken behalve ons eigen huis . . .
Van die vragen zoals 'heb je die doos al klaar?' of, deze is ook een goeie; 'zal ik hem even in de gang zetten alvast?', kijk dan weet ik gewoon dat ik op mijn hoede moet zijn want anders gaan ze alsnog door een keuring!
Hij is wel eventjes geschrokken met wat de verhuizer schatte hoeveel volume wij hebben en elke m3 telt, wij hebben 49 m3.
Heeft dus ook wel effect, alleen jammer dat wij nog niet weten hoe ons huis er uit gaat zien, maar dat het een stuk kleiner wordt dan hier is duidelijk!

----------

Vrijdagmorgen 15 januari. Ik wil niet al te optimistisch zijn maar het zou zo maar kunnen dat wij morgenmiddag sneeuw krijgen!
Ik geloof het pas als ik het zie en als het morgenavond is weet ik nu al zeker dat wij, al is het om 11 uur in de avond, een bosronde gaan maken!
Over bos gesproken, gistermiddag heb ik eindelijk weer eens 3 reeën gezien en was ik weer blij.
Nee Dick zijn haar zit er nog aan, nog niet mij het apezuur gelachen, dat komt nog . . .
Gistermiddag een lang telefoongesprek met de makelaar, veel gaat nu via internet en als het even mee zit hoeven wij niet eens naar een notaris toe voor de handtekeningen, hoe absurd, alles digitaal!
Het immens lange verhaal van zo'n koopovereenkomst en alles wat daarbij komt kijken zulke saaaaiiiie materie.
Wij konden nog veel meer met videobellen doen maar daar ben ik faliekant tegen, hoeveel maatregelen we ook moeten treffen, ik wil alleen met dit soort dingen verder 'face to face' praten, maar vond ik voor het doornemen van die koopovereenkomst niet nodig. 
Net weer 12 bananendozen gehaald bij AH, anders moet je verhuisdozen bestellen bij de bouwmarkt, en dit is veel makkelijker en bovendien gratis.
Mijn god wat een zootje overtollige troep heeft een mens zeg, ik wist dit al en wilde al jaren opruimen maar ja, als je een verzamelman hebt is het niet eenvoudig om door te komen.
Gelukkig ziet hij nu wel in dat er iets moet gebeuren.
Net de hondenfietskar tevoorschijn gehaald, effe afstoffen en hij kan op MP, net als veel meer dingen.
Gelukkig heeft de kringloop nu zijn deuren voor een paar uur per dag open om spullen in te brengen.
Ja met dit soort dingen moeten wij ons nu bezig houden hè.

----------

Donderdagmorgen 14 januari, Zulk mooi weer én . . . niemand in het bos! Zo af en toe sta ik dan eens even stil en laat de stilte over mij komen en hoop dan een wild diertje te zien, niet gelukt vandaag.
Vorige week wel weer een grote vos, zeer donker van kleur, die heb ik al eens meer gezien.
Wel een foto kunnen maken van het vliesje ijs op de vijver.
Uh Dick heeft besloten dat ik toch maar wat aan zijn haar moet doen en hij pakt het geloof ik grof aan want ik moet het met de tondeuse doen . . . oef nóg leuker voor mij, al zeg ik dat maar niet!
Ik ben benieuwd waar dit op uit loopt, ik voor apegapen op de grond van het lachen, (oh tondeuse schoot uit, sorry hoor) hij boos met een verknald hoofd . . .
En ik maar zeggen 'ah joh haar groeit gewoon weer aan en als de kapper weer plaats heeft na de lockdown is het alweer aangegroeid en kan hij er wel weer wat van bakken . . . '
Alleen al deze woorden maken hem ernstig wantrouwig voor de komende activiteiten!
Ik hou jullie van deze happening op de hoogte

----------

Woensdagmorgen 13 januari. Hoewel ik weet dat je het niet met bijvoorbeeld Z- Limburg van dit weekend kunt vergelijken, is het hier ook echt veel drukker in het bos.
Vooral natuurlijk als het mooi droog weer is en dat belooft weer wat voor de komende dagen volgens mij.
Op dit moment worden we bedolven onder prachtige sneeuwfoto's van de Zweedse huisjes waar wij ongeveer willen wonen . . . een gigantische laag sneeuw en het is werkelijk een sprookje met die bossen en laten we hopen dat het volgende winter ook zo wordt!
Ja het is wel zo dat je daar ook echt een four wheel drive auto moet hebben, ook dat nog.
Nee we hebben nog geen huis gevonden, wel wat (meerdere trouwens) op het oog maar eerst zelf zien natuurlijk.
Goh wat erg zeg, die verlenging van de lockdown, ik heb intens medelijden met de mensen a. die er ziek van zijn geworden en b. van de mensen die hun inkomen naar het nulpunt zien dalen.
Voor ons geldt eigenlijk alleen natuurlijk opletten en uh niet naar de kapper kunnen gaan en vooral Dick ziet er niet uit, hij heeft een bos met krullen nu, maar als ik tegen hem zeg dat ik hem wel even zal kortwieken en ik mijn lach bij voorbaat al niet kan inhouden, heeft hij al gegeten en gedronken . . . en blijft hij met gek haar rond lopen!
Echt alleen de gedachten al dat hij machteloos met een ongerust hoofd op een stoel met een handdoekje om zit en ik hem knip, moet ik al vreselijk lachen en dat is soms best een lastige eigenschap, acuut een mental picture, daar ben ik erg goed in!
Ik heb gisteren mijn eigen pony geknipt en ik geef het toe, het verdient zeker niet de schoonheidsprijs maar ok, het hangt niet meer in mijn ogen.
Vandaag had hij zijn haar helemaal nat gemaakt, plat gedrukt tegen zijn hoofd en eerlijk waar, ik moest mij omdraaien en naar de keuken gaan en stiekem zachtjes lachen, het zag er helemaal niet uit!
Coronaperikelen dus en als het niet erger wordt mogen we niet mopperen . . .

----------


Dinsdagmorgen 12 januari. Ja dat waren wel weer traantjes gisteren, alleen al het idee dat wij weggaan zorgde voor nattigheid bij onze vrienden. Tuurlijk zien wij elkaar voor die tijd nog maar de gedachten dat er in de toekomst niet meer zo snel een bakkie doen samen en gezellig eten met elkaar zal zijn, bezorgt hen, maar ons ook toch wel moeilijke momentjes hoor.
Daarentegen kreeg ik net weer een foto van het gebied waar wij willen gaan wonen en daar kwijl je dan weer van: een grote sneeuwruimer aan de slag!
Hier schijnen wij ook een speldenprikje winter te krijgen, nou dat zullen we dan nog wel zien . . .
Eindelijk heb ik Emma weer getrimd en zij ziet er weer netjes uit, nu de andere twee nog, en vandaag zal ik poppie gaan doen.
Ik heb de moeilijkste maar eerst gedaan, Emma vindt er geen zak meer aan en staat te draaien, pootjes weg te trekken, steeds met haar hoofdje onder mijn arm door om een likje, nou kusje dan, in mijn mijn gezicht te geven en dat allemaal omdat zij gewoon wil dat ik stop.
Waar is de tijd gebleven dat zij slapend op haar zij op de trimtafel lag en ik haar voor de andere kant over haar rug moest rollen?
Roos en poppie zijn ook niet echt makkelijk meer, vooral die voetjes, dat wegtrekken is zo irritant vooral omdat de schaar vreselijk scherp is en je altijd bang bent een teentje er af te knippen of in mijn eigen vinger omdat ik die er altijd achter houd.
Het kan ook gewoon zo zijn dat ik hufteriger geworden ben en er eigenlijk geen zin in heb, kortom een combinatie van factoren lijkt mij, maar ja ik kom er niet onderuit want een trimster aan mijn meisjes vertrouw ik al helemaal niet, veel te bang dat zij te streng zijn voor hen.
En aan de andere kant geniet ik er wel van als zij er weer zo netjes uit zien!

----------

Maandagmorgen 11 januari. Gisteren weer zulke gezellig uurtjes met Joke en Anne, heerlijk veel gebabbeld over Zweden natuurlijk en verheugen ons ook op gezellige uurtjes samen in het noorden.
Zij hebben ook een beeldschoon vakantiehuisje daar, waar ik het wel eens over gehad heb natuurlijk!
Vanmorgen was het weer hurry up, honden naar het bos, afspraak in de borstenbus, afscheid nemen van een vriend van ons die op dit moment in zijn auto stapt met de caravan op weg naar Spanje (hij is negatief op corona getest) en direct komen andere vrienden weer een bakkie drinken!
Ja natuurlijk gaan wij deze dingen missen, dat lijkt mij wel logisch maar hopen op andere mooie dingen in de plaats!
Net hoorde ik van Dick dat de lockdown weer met zelfs 3 weken verlengd is!
Het begint toch behoorlijk te vervelen en ik kan mij voorstellen dat mensen met bedrijven hier kapot aan gaan, ook geestelijk.
Hier krijg je volgens mij opstanden van . . . niet fijn allemaal maar wij gaan onverhoeds verder met onze plannen . . .

----------

Zondagmorgen 10 januari. Dank voor de leuke berichtjes in het gastenboek!
Zeker Cilia dat met de kinderen is waar, áls zij komen is het altijd voor langer en dat geldt voor ander bezoek ook en dat is weer hartstikke leuk!
Ook wij zijn bezig geweest met nog een ander huisje ergens in het noorden er bij te kopen voor 'stel dat' oid, hebben dit allemaal door een centenmeneer uit laten uitrekenen en ja dat was mogelijk.
Maar besloten toch om dat niet te doen vanwege de rompslomp er om heen, altijd toch afhankelijk zijn van anderen voor verzorging etc daar gezien de afstand en juist dat gedoe hebben we geen zin meer in.
Altijd een soort van schuldgevoel als je in het ene huis zit tov het andere huis en vice versa.
Daarbij hebben wij godzijdank onze camper die ons overal comfortabel kan brengen!
We gaan ons definitief vestigen in Zweden met al z'n voor en al z'n nadelen en hoewel wij het land goed kennen, zul je altijd tegen dingen oplopen die je niet verwacht had, mee- of tegenvallen, we laten het lekker over ons komen!
Wij houden wel van uitdagingen . . .
Prima Nelly, maar of de lockdown spoedig eindigt heb ik zo mijn twijfels bij.
Ja Peter het gaat allemaal héél snel want op 31 maart is de overdracht van onze woning . . . en vanaf dat moment zijn wij aangewezen op ons heerlijke rijdende huis en dat is zeker geen straf!
We tuffen dan gelijk naar Zweden en gaan huizen bekijken, na eerst een afscheidsronde door NL gemaakt te hebben . . .
Maar over 6 weken gaan wij een weekje met de gewone auto daar naar toe om in een week wat huizen te bekijken die wij op dit moment op het oog hebben en laten we hopen dat tante corona ons niet voor de voeten gaat lopen.

---------- 

Zaterdagmorgen 9 januari. Leven in een roes, dat is wat wij doen momenteel. Proberen te laten doordringen hoe snel alles ineens gaat, wat je niet verwacht als je huis in de 'stille verkoop' gaat.
Gelukkig hoeven wij niet helemaal het wiel zelf uit te vinden en zijn velen uit NL ons al voor gegaan, maar iedere situatie is weer anders.
Offertes van verhuizers vergelijken, en wat een geld is het om je boeltje over te laten gaan, maar goed ok ook dat wisten wij al.
En ja de vraag van velen, 'hoe vinden de kinderen het?', nou daar kan ik kort en krachtig over zijn, niet leuk dus.
Zij begrijpen onze beweegredenen maar hebben er veel moeite mee (wat mijn pret wel tempert)
Ik vergelijk het met onszelf lang geleden toen wij onze ouders gingen vertellen dat wij naar Duitsland gingen verhuizen, ook wij hebben toen niet gevraagd aan hen of het 'mocht' of minimaal dat zij het leuk zouden vinden, nee daar denk je als jongeling niet aan.
Dus denk ik zo maar dat onze kinderen ons dat ook niet zouden vragen als zij zo'n stap zouden nemen.
Kortom, een moeilijk item.
Gisteravond: ringring, en daar stonden A en L, lieve vrienden met een grote tas met 2 flessen 'champagne', alcoholvrij haha. . . 4 bijpassende flutes, kaasjes, worst en toast, om de verkoop te vieren!
Hartstikke leuk dus en zijn er gelukkig nog mensen die het wél leuk vinden voor ons . . . die zijn trouwens in de meerderheid hoor.
Wel vinden ook zij het heel moeilijk dat wij uit hun directe omgeving verdwijnen maar troosten zich met de wetenschap dat in Zweden de dörr (vertaalmachine) altijd open staat en ook altijd wel een paar bedden vrij én plekjes in de grote tuin . . .
Overigens werd het voer gisteren net gebracht toen ik de krabbel af had!

----------

Vrijdagmorgen 8 januari. Alweer haast van morgen. Snel met de meiden een bosronde, snel naar de grote stad voor wat dingen die hier bij AH niet te koop zijn en snel weer naar huis.
Alles snel omdat er vandaag zakken voer bezorgd worden en je daar geen tijdstip voor krijgt, lekker handig, je moet dus gewoon maar afwachten en de hele dag thuis zijn, wat ouderwets zeg!
Goed en verder, ja een geestelijke rollercoaster, zo kun je het gerust noemen.
Kregen gisteren eind van de middag een prachtig bod op het huis wat wij vanmorgen geaccepteerd hebben . . .
Het gaat dus allemaal veel sneller dan wij verwacht hadden, ja de mensen om ons heen én de makelaar hadden het al voorspeld, maar kennelijk zijn wij nogal naïef.
Ik heb al eens verteld volgens mij dat ik wel eens grapjes maak in mezelf waar ik dan erg om moet lachen en dat had ik dus vanmorgen ook.
Omdat ik haast had vond ik de auto voor mij wel erg langzaam rijden en zei ik tegen mezelf; 'óf er zit een ouwe lul achter het stuur óf een vrouw óf een combinatie van beide' en juist die woorden maakten dat ik zelf al hinnikend achter het stuur zat en schoot mij een vreselijke leuke RUMAG door het hoofd.
Ik zal hem even opzoeken.
En eerlijk gezegd doe ik dit zelf echt niet hoor omdat ik dit agressief vind overkomen, maar kan mij o zo goed voorstellen dat dit wel gebeurt!

---------- 

Donderdagmorgen 7 januari. Hè hè poeh poeh, dat is het weer even, daar zit ik dan in een ongelofelijk net en opgeruimd huis.
Bezichtigingen zijn gisteren prima verlopen hoorden wij van de makelaar en nu is het afwachten, en hopen deze week nog iets te horen.
Niet dat wij zo maar toehappen hoor, we hebben geen haast en het is bieden vanaf. 
Wij hebben ons prima vermaakt door met de camper naar het Roggebotzand te gaan, daar lekker gewandeld, toen warme choco en rustig zitten lezen en als klap op de vuurpijl, naar de FEBO drive-in voor een makkelijke snack.
Nou niet echt de drive-in natuurlijk, daar past de camper niet door.
Zo opvallend druk in het Roggebotzand, coronaouders kennelijk, allemaal met kinderen . . . nee sorry dat hoeft voor mij nou ook niet.
Vooral bange kinderen met kennelijk begripvolle ouders kunnen mij behoorlijk tegen staan, wat een watjes zeg, die kindertjes zonder ruggengraatjes kweken.
Ik heb echt het gevoel de 'voeling' met veel dingen kwijt te raken, het zij zo, komt door de leeftijd denk ik.

----------

Woensdagmorgen 6 januari. Tss wat een ellende zeg, wat een werk om je honden-huis 'kijkrijp' te maken . . . dan zie je pas goed wat je allemaal hebt laten liggen de laatste jaren . . . ook stof en haren!
Aangezien onze honden bij ons op de slaapkamer slapen in een bench, hebben we dat ook allemaal weggehaald en dat resulteerde er in dat wij vannacht in de camper hebben geslapen met de meiden, waar zij trouwens niet gek van opkeken!
Vanmorgen in het bos voor de tweede dag op rij een dame met een DH tegen gekomen die op ons af komt stormen en voor geen meter luistert, godsamme wat baal ik daar van.
Mevrouw heeft altijd op de buitenwegen gelopen maar vindt het nu tijd om hem te socialiseren met andere honden, hij is nu 4 jaar . . .
grote goden wat een stukken onbenul kom je toch tegen.
Ja ik heb haar even pittig op de waarheid getrakteerd (ook om andere hondenbezitters te beschermen!) en haar uit het hoofd kunnen praten dat 'socialiseren' nog kan op deze leeftijd.
Ik blijf het echt prachtige en voor de eigenaren superlieve honden vinden maar absoluut niet geschikt voor veel mensen.
We staan te praten, komt iemand aan met een klein hondje, ook een reu en tsjakkaaa een vechtpartij, waar bij mij de rillingen letterlijk van over de rug lopen.
Gisteren o.a. de jas voor Emma ontvangen, hij is prachtig en staat haar ook erg lief, natuurlijk komt er nog een foto, maar nog geen tijd voor gehad.

----------

Dinsdagmorgen 5 januari. Gekke dag vandaag, althans het begin. Honden een korte uitlaat gedaan en snel naar de Gamma om bestelling op te halen want er komen diverse pakjes binnen hier vandaag en aangezien ik toevallig alleen ben, moest ik sjezen vandaag om snel weer thuis te zijn.
Ik had namelijk nog geen tijdstippen van bezorging gehad van een paar dingen en dat is dus lastig.
Pakjes ontvangen, die je notabene zelf betaald hebt, vind ik altijd zo leuk want vandaag komt o.a. de mooie Hurtta winterjas van Emma binnen!
Ook nog snel auto door de wasstraat en verbaas mij alweer over die gekke honden, die blijven gewoon slapen achterin terwijl je door die herrie en zwabberende lappen gaat!
Die coronashit begint mij aardig de keel uit te hangen, ik heb zelfs nog niet eens een agenda van 2021 kunnen kopen, ook dat dan maar via internet doen.
Laten in godsnaam die vaccinaties nou eens snel beginnen clusterfuckje de Jong (heb ik niet zelf bedacht maar vind em wel leuk)!
Jeetje Linda, vereer jij ons niet eens met een bezoekje in Zweden, terwijl je toch een camper hebt en wij 100% hondproef zijn, ook daar!
Het was weer helemaal fijn hoor in Lottum, Patricia en Kees!
Wel totaal maf dat de nieuwe link naar de krabbels van 2021 het nog niet doet!
Toch een complotje van Flexwebhosting, vanwege mijn ongenoegen over hen?

----------

Maandagmorgen 4 januari. Emma deed mij weer versteld staan vanmorgen, er lag een boom over het pad en zij zweefde als een jonge hond er over heen, prachtig om te zien en jammer dat je daar dan net weer geen foto van maakt!
Foto's had ik gisteren wel gemaakt bij de ingang van het bos . . .
Net een paar weken geleden een prachtig afsluithek geplaatst, hufterproef dacht de boswachter en daar heeft hij zich dus lelijk in vergist, totaal er af gesloopt, hoe krijg je dit in godsnaam voor elkaar, en geprobeerd in de fik te steken.
Vanmorgen weer een enorme hoeveelheid afval, het is toch om triest van te worden!
Ik probeer mij er niet meer druk om te maken en heb het deze keer ook niet opgeruimd en gek, ik heb daar nu zelfs een soort schuldgevoel over.
Het lijkt wel of een deel van de jeugd 'corona' als motief gebruikt om lekker te vernielen en ow jee wat zijn ze toch zielig . . .
Genoeg gezeurd en nu aan de slag Yvonne.

----------

Zondagmorgen 3 januari. Thuis. Opruimen. Schoonmaken. Weggooien. Apart leggen voor kringloop. Van de ene doos in de andere van de ene plek op de andere. Waar is dit waar is dat? Heb jij de schaar gezien? GVD ik weet toch echt zeker dat jij hem het laatst had. NEE niet waar zeur (uh ander woord) niet zo. Verhuisstress. Dat woord hoorde ik bij 'ik vertrek'.
En dan moet je vooral weten dat wij hélemáál nog niet gaan verhuizen er zijn overmorgen 'alleen maar', 3 bezichtigingen . . .
We doen nu dingen waar ik al jarenlang over loop te zeuren (uh ander woord).
Goed, als het zo ver is hebben we dit in ieder geval gehad.
Grappig Til ik las ook het berichtje van Jetty, kreeg een printscreentje van Wendy!
Jeetje wat een fijn leven hebben honden toch eigenlijk, die trekken zich, zolang wij maar niet heen en weer naar de camper lopen, nergens iets van aan en slapen gewoon rustig overal door heen.
Nou is niet helemaal hoor, want als Emma stemverheffing hoort en dat gebeurt nogal eens op dit moment, kijkt zij ongerust op en wacht gewoon even af, en als het ernstig is, wat nog niet is geweest ??!!, vertrekt zij naar een afgelegen hoekje in de keuken . . .

----------

Zaterdagmorgen 2 januari. Lottum. Het is nu bijna half 11, alles opgeruimd, zowel binnen als buiten, gewandeld met de meiden in een stevig tempo om de oliebollen er af te lopen, en direct vertrekken wij via omweggetjes naar huis.
Het waren hier weer fijne dagen, het weer erg grijs hoewel wij gistermiddag nog een uurtje in de zon hebben gelegen, wel dikke kleding aan, op onze rendierhuiden en daarna nog gebbqd.
Ja en toen om een uur of 5 kregen wij het toch behoorlijk koud hoor en waren wij de enigen die buiten zaten.
Als wij eenmaal in Zweden wonen moeten we toch echte outdoorkleding hebben . . .
Gisteravond 'ik vertrek' gezien?
Nou wij wel en wat een enorme dappere vrouw zeg om gewoon in haar eentje naar dat afbraak kasteel te verhuizen, wat een lef!
Grappig vond ik wel dat veel van haar uitspraken mij erg aanspraken en juist waaróm zij deze stap wilde ondernemen en herkende ik dingen.
Nou kun je ons niet vergelijken met die situatie van haar hoor, om zo je man achter te laten, hoe geëmancipeerd je ook bent, is toch wel heel apart.
Ik ben wel benieuwd naar het vervolg van dit avontuur, maar zeker is, zij heeft het in ieder geval gedaan, hoe de afloop ook zal zijn in de toekomst, en zo zien wij het namelijk ook!
Ook benieuwd zijn wij naar onze eigen toekomst en hoe alles gaat verlopen, geen idee, en is wel heel erg spannend!

----------

Vrijdagmorgen 1 januari Lottum. Vers jaar vóór ons en ook verse voornemens? Nou nee hoor, daar doe ik niet meer aan, wel verwachtingen die wij hopen waar te maken, dat is bekend.
Was weer erg gezellig met Anja en Freek en samen de mooie boswandeling gemaakt en daarna buiten hier bij de camper, lekker vuurtje in de vuurschaal, chocomel en sublieme oliebollen, daarna glaasje glühwein maar dat is aan mij niet besteed. Ik gebruik wel glühwein maar om stoofpeertjes in te koken!
Eind van de middag zijn zij weer naar huis gegaan, ja zo gaat dat in coronatijd, niet samen in de camper . . .
We zaten er gisteravond klaar voor, Youp van 't Heck, en wij vonden het een slaapverwekkende, niet scherpe conference met een paar leuke uitschietertjes, en het kon ons niet boeien en om 11 uur besloten wij om naar bed te gaan . . .
Wij zijn échte party animals hoor . . .
Wel in de verre omgeving vuurwerk gehoord maar zeer acceptabel.
Niet veel mensen op de camping hier maar wel veel honden, veel lege plaatsen want we dachten dat alles hier bezet zou zijn maar dat is niet zo, ja afstand hè ivm corona!
Tegenover ons staan 2 mensen met 7 Soft Coated Wheaten terriers, grappige hondjes om te zien, zeker weten maar wel echte terriers, en daar moet je van houden.
Verder heel veel andere rassen en mixen, een grappige mix ook, kruising Poedel en Kooiker . . . kruising voor de 2e maal gemaakt wegens enorm succes . . . een pup van maar liefst €850.00 . . . kassa, de rillingen lopen er van over mijn rug.
Het is dus niet de gek die het er voor vraagt maar de gek die het er voor geeft.
Dolle dwaze wereld.