MENU

2021
Zondagmorgen 9 mei. Vandaag is het een feestje want onze schat Emma is al 13 jaar geworden!
Hoewel zij een fikse opzouter heeft gehad van de verhuizing en alle stress er rondom heen, is zij weer totaal de oude geworden en lacht het leven haar weer toe!

Deze foto heb ik vanmorgen genomen net nadat ik een elandenfotosessie had!
Omdat Emma vandaag het belangrijkste is, plaats ik de elandenfoto's vandaag nog niet.
Daarbij hebben wij de laatste dagen extreem veel zorgen gehad om de hondjes van zowel Joke en Anne als ook om het zusje van Roos, Ginger van Peter en Astrid.
De honden van J&A liggen beide al een aantal dagen in een dierenziekenhuis in Nieuwegein aan het infuus en waren er bar slecht aan toe.
Zij hadden vrijdag eind van de middag mensenpoep (JA GVDDD) gegeten van een drugsverslaafde!
Zwalkend met vergrote pupillen werden zij doodziek 's avonds opgenomen en het is kantje boord geweest,
Pas vanmorgen hoorden wij dat het een ietsje beter ging dan gisteren. 
Bij Ginger is dmv een scan een tumor tussen milt en lever ontdekt en wacht de zware operatie af.
De tumor zit op een nare plaats precies daar waar veel grote bloedvaten lopen.
Kortom, vreselijke dingen die ik maar moeilijk kan verteren.

----------

Zaterdagmorgen 8 mei. Weer het begin van een stralende dag, Dick is nu met de meiden weg, we wisselen net als voorheen vaak af en net wie er zin heeft gaat ook mee.
Gisteren naar Hagfors geweest voor de 2e Covid prik en dat was grappig.
We waren behoorlijk op tijd, je bent altijd bang te laat te komen en werden met open armen in het Nederlands ontvangen met de woorden "WELKOM",  een NL verpleegster!
Alles was goed geregeld hoewel er bij een paar verpleegsters wat aarzeling was omdat wij uit het 'coronarode' NL kwamen, maar goed toen zij hoorden dat wij al vanaf 10 april in Zweden waren, stelde dat hen gerust.
En toch apart, want de corona in Zweden is behoorlijk opgelaaid inmiddels, maar je moet het aantal zien tegen de grootte en aantal mensen hier in dit land.
Leuk en leerzaam gesprek gehad met de verpleegster en zij vertelde dat zij met haar collega's weken van 80 uur gemaakt hebben en veel doden gehad, zelfs ook in haar privé omgeving.
Nee corona is echt geen griepje hoor, laat daarover geen misverstand bestaan!
Enfin over 10 dagen zijn wij écht beschermd en dat is toch ook wel een fijn idee!
Het ritje naar Hagfors vinden wij telkens weer zo mooi, al die natuur, langs het Rådasjön, een prachtig meer, de echte Zweedse natuur en nog steeds knijpen wij onszelf in de arm met de woorden 'jaha wij wonen hier hoor!'
In Swifterbant hadden wij in alle opzichten een modern en comfortabel huis en dan woon je nu in een oud Zweeds houten huis en we zijn er stikgelukkig mee, wat een fijn huis!
Die bergwamte is ongelofelijk comfortabel, gelijke temperatuur in je hele huis en ik word zo blij als ik uit het raam kijk, en zicht op bomen en natuur, totale vrijheid.
De stilte is onvergelijkbaar met wat dan ook.
Net heb ik even op de veranda gezeten in de zon, op het oosten en luister naar de vogels en dan ook totaal geen ander geluid!
Zo genoeg gezwijmeld en nu eten voor de meisjes maken en als Dick thuis komt hebben we koffie met prinsessentaart . . . uhhh nog maar de 2e hoor sinds wij al een maand in Zweden zijn!
zoek poppie

----------

Vrijdagmorgen 7 mei. Net weer naar binnen gegaan, wel buiten in de zon koffie gedronken en het heeft vannacht 5 graden gevroren, was kraakhelder!
Net een prachtige wandeling gemaakt, ja alweer iets nieuws en ook in de buurt, Dick is heel goed in dit soort dingen opzoeken net als onze camperplekjes!
De foto's van roodborstjes zijn niet echt mooi en dat komt omdat mijn fototoestel niet goed raad weet met 3 lagen ramen, het beeld is vertekend daardoor.
Wel jammer maar als straks het terras klaar is ga ik daar lekker zitten in mn eentje, hoewel dat nog wel even kan duren vrees ik.
Nou Tineke laat het een troost zijn, de krabbels komen echt niet in het Zweeds hoor, daar zijn we te oud voor . . .
Als je jong bent en emigreert kan ik het mij voorstellen dat de taal je makkelijk eigen gaat worden, maar geldt voor ons echt niet en daarbij wij zien en spreken wij praktisch geen Zweden!
Wij wonen hier echt geïsoleerd en door de ligging van ons huis komt er niemand voorbij, jaha een reetje dus en hopelijk nog andere diertjes.
Daarom willen wij ook een wildcamera aan een boom hangen die het opmerkt als er iets langs loopt.
Gisteren hebben wij ons weer lekker uitgesloofd aan de buitenkant van het huis en het schiet lekker op en het werkt ook zeer motiverend, dat kun je wel zeggen!
Toch loop je tegen dingen op zoals nu.
Je kunt hier niet zo maar naar een huisarts gaan, hier maak je een afspraak en krijg je per brief de datum van je afspraak en laat dat in mijn geval nou gewoon pas op 9 juni zijn en heb dan pas een afspraak om te 'praten' over de injectie in mijn schouder cq heup!
Kijk, dat is een groot verschil met wat wij gewend zijn, wij hadden al 27 jaar dezelfde huisarts, als ik op maandagmorgen belde voor een prikje in mijn schouder oid, werd er altijd geprobeerd of ik op die dag nog terecht kon en anders de dag er op en kreeg ik gelijk mijn prikkie!
Goed, het is wel even wennen dus in dit opzicht.
By night
----------

Donderdagmorgen 6 mei. Zo grappig, er zit hier een paartje roodborstjes en dat is wel uniek hoor want normaal gesproken vechten zij elkaar het territorium uit, soms tot de dood er op volgt!
Maar goed, zij hebben nu andere plannen en zo schattig, ik kon er net een prachtige foto van maken, de ene met zijn vuurrode borstje net in de zon!
Trouwens nog een leuk weetje over die 'schatjes', hun jongen hebben de eerste tijd nog geen rood borstje want anders zien de ouders hen als vijand, en dat moet je niet hebben natuurlijk!
Hoewel de ambtelijke molens hier langzaam draaien hebben we inmiddels dankzij Åsa van de Vårdcentrale (dokterspost) veel bereikt en we hoeven niet terug naar NL voor onze 2e Covid injectie, die krijgen wij hier vrijdag!
Nu nog een vaccinatiepaspoort waar zij hier in Zweden al tamelijk ver mee zijn.
Verder heeft zij nog wat meer medische dingetjes geregeld en dat is erg fijn, wel belangrijk als je niet zonder die dingetjes kan.
Ja Peter, we zijn 'gewoon' geëmigreerd en inderdaad gaan we met Zweedse kentekens rijden, ook als ons rijbewijs verlengd moet worden, zal dat Zweeds zijn.
We hebben wel een internationale ziektekosten verzekering via NL en houden ook ons NL paspoort.
Je kunt niet eerder Zweeds worden nadat je hier 5 jaar woont, en dan nog is het je eigen keuze, maar verder ja alles Zweeds.
Ik heb dit nu even geschreven omdat je dit als vraag stelde maar weet uiteraard dat jullie hoofd nu totaal naar iets anders staat.
We leven enorm met jullie mee en bij elke traan van jullie zit ook een deeltje van ons. 

----------

Woensdagmorgen 5 mei. Geen dodenherdenking en geen bevrijdingsdag hier, Zweden was 'neutraal' in de oorlog.
Ook hebben we geen tv en heb ik alleen de speech van André van Duin net gezien op mijn mobiel.
Er schijnt zeer lovend over gesproken te worden maar ik vond het niet sensationeel behoudens dan dat dit zeer serieus door een komiek werd voorgedragen, zonder zijn scheve mondje.
De échte problemen worden niet aangehaald maar blijven, logisch hoor in deze situatie, onbesproken.
Over tot de orde van de dag, het is hier sinds gisteravond behoorlijk nat, zelfs nog natte sneeuw gezien en Dick is er met winterjas, muts en Emma haar jas aan, op uit gegaan.
Volgende week wordt het hier ook heel mooi weer en dan zul je zien hoe explosief de natuur in een paar weken ontwikkelt!
Wij denken er aan om met de camper er op uit te gaan maar dat idee ligt nog in de Biotex.
Wat was dat leuk hè gister met dat reetje en we hopen dat er nog vele keren zullen volgen, toch sowieso wel apart vinden wij want het moet hier en in de omgeving toch echt naar hond ruiken!
Ja hoor Peter, je wordt op je wenken bediend ik ben druk bezig met de foto's en zeker met dit weer is dit een leuk klusje!
Aan de andere kant jammer van dit weer want er gebeurde eergisteren nóg iets sensationeels!
Het blijkt dat wij de buitenkant van het huis helemaal nog niet hoeven te schilderen maar het groene zeepsopje van Yvonne deed wonderen!
Er komt onder het 'lelijke', prachtig onbeschadigd keurig geel hout tevoorschijn, het leek echt wel of ik aan het schilderen was!
Dit was ook zo'n onverwachte verrassing!
Zie hier de foto van de metamorfose en helaas dit natte weer want anders hadden we verder gegaan, ik de onderkant zoveel mogelijk van het huis en Dick op de ladder het hoge gedeelte.
Natuurlijk moet er toch nog het nodige geschilderd moeten worden maar in ieder geval niet zoiets groots!
Het was ook al een meevaller dat eigenlijk alleen de noord muur er zo uit ziet, daar komt ook geen zon op.

----------

Dinsdagmorgen 4 mei. EEN GROTE VERRASSING!!!!!!!
Vlak voor wij vanmorgen met de meiden weggingen, half 9, en ik even een blik in onze tuin wierp, zag ik hem!
Een reebokje liep rustig door het bos langs onze tuin!
Hij waande zich onbespied en stond achter zijn oor te krabbelen met zijn achterpoot.
Natuurlijk geen fototoestel paraat, hoe dom, maar Dick pakte gelijk zijn mobieltje en heeft een paar plaatjes gemaakt.
Toen hij uit beeld was zijn wij gaan wandelen en bij thuiskomst, hondjes verzorgd, koffie gezet en keek ik even uit het keuken raam en . . . daar liep reebokje weer door de greppel te grazen langs ons huis om vervolgens achter de camper langs in onze tuin te stappen!
Nu wel fototoestel en hij kwam notabene gewoon onder ons huiskamerraam langs!
Jeetje wat was dat gaaf zeg!
Kijk, en dit is nou ook één van de redenen om naar Zweden te verhuizen, gewoon in de natuur!
foto genomen door het raam!

----------

Maandagmorgen 3 mei. Hoewel niet echt fanatiek, de zon schijnt wel weer en het is toch wel opvallend dat zolang wij hier nu wonen, dus vanaf 15 april, we elke dag mét zon wakker worden!
De voorspellingen voor deze week zijn wel iets minder weer maar niet dramatisch, niet veel regen.
Gek genoeg toen ik gisteren opkeek van mijn laptop na het tikken van de krabbel, het ineens hagelde, korte bui en toen was het weer voorbij!
Gistermiddag een fijne wandeling langs de Klarälven gelopen in een mooi bos, helaas kunnen de rondes voor mij nog niet echt lang vanwege mijn PHPDtjes waar ik stevig van baal.
Verder rommelen wij hier in en om het huis, wat uitgeschoten groeisels weg gehaald, mos van de keldertrap buiten verwijderd en opgeruimd.
De staart van Emma is rustig maar nu zit er weer een gekke bult naast haar staart.
Nou ja ook voor haar geldt, ouderdom komt met gebreken.
Maar we mogen niet mopperen met haar, ze is nog altijd even vrolijk gaat zonder beperkingen mee wandelen, is nog in alles geïnteresseerd en eet als de beste!
Vanaf vandaag gaat Dick weer verder met administratieve dingen, die ook echt moeten, de invoer en keuring van onze auto en camper, de medische zaken, en natuurlijk hopen wij snel iets over de covidprik te horen.
De bureaucratische molens lopen hier langzaam, daar moet je echt aan wennen in Zweden.

----------

Zondagmorgen 2 mei. En vanmorgen had ik een ree voor de auto, gelukkig reed ik maar 20 km en hoefde ik niet eens af te remmen, maar toch.
Met wandelen stond ik zo af en toe stond ik stil om te genieten van hoe stil nou echt stil is, zonder een enkel bijgeluid.
Hoewel ik het bos naast het huis heb zoek ik toch een ander terrein op met de meiden voor de langere ronde want . . . de slimmeriken, als ik hier een ronde doe ben ik hen zo maar kwijt en zijn zij al naar huis gegaan, want ja daar wacht hen een bak eten . . .
Een korte ronde in de middag vind ik dit niet zo heel erg maar wil het toch liever niet want het dichtstbijzijnde huis, van een Duitse mevrouw, die katten heeft en ze kennelijk buiten voert, vond het niet grappig dat Roos uit kwam bij haar tuin . . .
Ach dat hondje kende de weg nog niet precies en ging haar neusje achterna.
Ja hoor Gerry, het is hier zeker een paradijsje en uiteraard verwacht ik jullie een keer, als ook echte Zwedenliefhebbers!
Nou het is gelukt hoor, met een aantal kunstgrepen om de kasten de slaapkamer in te krijgen en ik heb het overleefd met een paar pijnstillertjes extra gistermiddag.
Ook is gistermiddag mijn langverwachte verrekijker met de post aangekomen en ik ben er erg blij mee, geen gedoe meer met elke keer weer op mijn ogen instellen want het is MIJN verrekijkert!
Net hebben we buiten koffie gedronken, mét kanelbullar en na deze krabbel ga ik ook weer heerlijk buiten zitten, jawel mét verrekijker!
Grappig dat je dat zegt Cilia over die appelbomen!
Want ja hoor die doen het hier ook, misschien wel soorten die meer op dit klimaat gericht zijn of zich gewoon aangepast hebben!
Wij hebben twee appelbomen en je ziet nu pas klein de blaadjes komen en de bloei is hier duidelijk later want ik heb uit NL een appelboompje in een pot mee genomen en die bloeit wel op dit moment en offie het waar gaat maken moeten we nog maar afwachten!
De appelbomen die hier stonden schijnen al heel oud te zijn maar nog altijd vruchten te geven.
Ik ben ook heel benieuwd hoe de natuur in onze tuin zich gaat ontwikkelen.
Er staan hier vooral veel verschillende soorten winterharde bessenstruiken, waar ik mij ook al op verheug!

----------

Zaterdagmorgen 1 mei. Geen spannende dingen gebeurd, o ja toch wel!
We hebben een stoere auto gekocht, een 4wheeldrive nog wel, met grote lampen voorop!
Niet dat ik dit feature nou zo mooi vind hoor, maar is hier gewoon echt noodzakelijk met die stille wegen en ontzettend veel wild.
Kortom, zonder voorbij te gaan aan de emancipatie, ik vind dit wel een mannenauto, hoewel ik er uiteraard ook zelf in ga rijden.
Kijk, wat ik wel leuk vind, dat wij nu een echt Zweeds kenteken hebben!
Het is een Subaru Forester die de sneeuw van de winter aan zijn spijkerbandjes lapt.
Net op weg met de auto naar de wandeling weer twee reeën gezien die Dick juist op de foto wilde nemen maar ik het te onduidelijk vond tussen de bomen met dezelfde kleur.
Dat leverde een pittige discussie op . . .
Vandaag moeten we met 3 kasten slepen, vanuit de garage over het grindpad, 4 terrastreden op en dan naar de slaapkamer.
Ik zie er echt tegen op want ik heb maar 1 arm met kracht vanwege die schouderontsteking.
Maar nu liggen alle handdoeken etc nog allemaal op de grond dus daar moet ook weer 'iets mee', en ja je wil niet kinderachtig zijn.
Kortom, aan de slag Yvonne en klinkt een beetje gek nu, maar schouders er onder!


----------
Vrijdagmorgen 30 april. Ah Til, ja het weer is typisch NL dus, veel regen . . . (zegt zij lachend terwijl hier de lucht knalblauw is )
Nou laat ik maar niet al teveel zeggen hoor want volgens mij krijgen wij hier volgende week ook regen en is het ws wel einde vriezen in de nacht.
Maar een gegeven is zeker, hier in dit gedeelte van Zweden, in Värmland regent het het minst van Zweden en veel minder dan in NL maar goed ook dat heb ik al eens vermeld hier en voor jullie mij irritant gaan noemen, laat ik het hier maar bij . . .
Wij hebben gisteren eind van de middag nog lekker gebbqd op de plek waar het terras gaat komen.
Zo leuk, je hebt gewoon het idee dat je in een bos zit, hmm zitten wij ook natuurlijk!
We hebben al wekenlang geen tv meer gezien, niet dat je daar slechter van wordt hoor, het tegendeel waarschijnlijk, maar toch, soms wil ik wel eens even iets zien.
Daar moeten we dus iets mee, zoals je met zoveel dingen 'iets moet'.
Ik heb wel het gevoel dat je het eerste jaar, nou hopelijk half jaar, tegen veel dingen oploopt waar je dus 'iets mee moet', en de taal is dan wel wat lastig.
Goed dat veel mensen hier wat Engels spreken en daar red je het dan ook wel aardig mee.
Omdat hier elke dag de zon op gaat, haha overal dus hè, en ons slaapkamerraam op het oosten ligt, schijnt hij hier om 5 uur al op ons bed en hebben we een verduisteringsscherm opgehangen en dat is superfijn!
We zijn altijd al vroegopstaanders maar 5 uur is toch wel wat teveel gevraagd.
Gisteren

Vanmorgen wandelen

----------

Donderdagmorgen 29 april. Dag lente? Prachtig weer vandaag maar vannacht heeft het wel 5 graden gevroren, grappig dat om 6 uur het bevroren dak van de aanhanger al stond te dampen in de zon, zo sterk issie dus al.
In een ochtend hebben wij al een ander huis, zo ruim, de tussenmuur er uit, we zijn er erg blij mee.
De échte afwerking komt nog als het raam er uit gaat en er twee tuindeuren voor in de plaats komen (zijn besteld).
Lastig dat Dick zijn pasje kwijt is want we zijn de pincode van mijn pasje (wat ik nog nooit gebruikt heb van die rekening, kwijt.
Ja voor je dan je nieuwe pasje hebt als je in het buitenland woont, duurt het wel even.
Maar alles komt goed is mijn slogan.
Dick is nu de ochtendronde aan het doen en ik vanmiddag weer.
Het was gisteren een enorm lawaai van boren en schuren maar die honden?
Don't give a shit . . . keep it cool girls!
Ach ach wat genieten wij toch van ons vakantiehuis, nu nog 'effe' een groot terras achter en voelt het helemaal compleet, nou ja op een andere keuken na dan.
Ik zeg elke keer 'alles op zijn tijd' maar aan de andere kant ben ik zo ongeduldig als de pieten (netjes gezegd toch).
Ook gezellig dat Jan en Nel gisteren weer even voor een bakkie langs kwamen!
Onze mee genomen planten hebben het volgens ons niet overleefd, kan ook niet anders eigenlijk, dat had de verhuizer al gezegd, gewoon een ander klimaat hier.
Muur er uit, kijk die honden nou gewoon liggen!

----------

Woensdagmorgen 28 april. Om 9 uur vanmorgen kwamen de bouwers en wordt er momenteel lekker gezaagd en het gat zit er al en dat is nu al een heel verschil!
Ik zou de honden in de camper leggen maar tot nu toe pruimt Emma het allemaal wel, Roos en Poppetje denk ik niet eens aan, die vinden alles goed.
Zelf ben ik al met de meiden op stap geweest en het was weer fijn, rustig en wat bewolkt weer!
Onze werkzaamheden gisteren zijn allemaal bevredigend afgelopen, eigenlijk ging alles sneller dan wij gedacht hadden.
Bij het belastingkantoor waren we wonderlijk genoeg gelijk aan de beurt, we wilden een zg 'dropinn appointment', zoals zij dat noemen op hun website.
Maar niets te dropinnen, we werden gelijk geholpen en we bleken alle juiste papieren mee te hebben en hopen over een week of 6 (?!) onze persoonsnummers te krijgen.
Daarna een worstenbroodje bij de mannenwinkel waar Dick helaas zijn betaalpas óf verloren óf gerold is . . .
Ontdekten we eigenlijk binnen een kwartier en heeft Dick hem gelijk geblokkeerd en dat was ook op tijd, nog niets er af gepind.
Grappig om te zien dat vanmorgen de sneeuwstokken weggehaald werden, dat gebeurt ook volledig automatisch.
Een autootje met mannetje aan de rechterkant het stuur, klein kraantje met een grijpertje en hopsa zo werd stokje uit de grond getild en automatisch in de achterbak vrachtautootje gegooid.
Dag winter, welkom lente!

----------

Dinsdagmorgen 27 april. Net een ronde naast ons huis gemaakt en dat viel weer reuze mee, vorige week amper door te komen vanwege de nattigheid die door de bevroren bodem niet weg kon komen en nu een totaal verschil!
Nog enkele natte plekken maar verder gelukkig prima te lopen.
Wel word ik nog steeds behoorlijk lastig gevallen door PHPD, juist met lopen op onregelmatig terrein.
Nee geen door SBB gebaande wandelpaden maar wel allemaal wild paadjes.
En dat het hier barst van het wild is wel duidelijk te zien aan de meiden . . .
Als zij het te bont maken naar onze zin, door uit beeld te gaan, fluiten wij hen terug en gaan zij weer even aan de lijn.
Nog steeds hebben wij het gevoel in een vakantiewoning te verblijven maar dan wel met onze eigen spulletjes, in één woord geweldig!
Werkelijk waar, wij wonen op een droomplek en we zijn blij dat wij dit in ons leven toch nog een keer waar gemaakt te hebben!
We hebben een groot stuk tuin voor de meiden afgezet maar zij willen daar alleen maar verblijven als wij er ook zijn en dat ziet er straks met wat warmer weer natuurlijk ook anders uit.
Momenteel worden wij aardig bezig gehouden door de Zweedse bureaucratie, nog erger dan in NL.
Je moet hier een persoonsnummer hebben, vergelijkbaar met het NL het Burger Service Nummer, alleen is dat nummer hier veel belangrijker en heb je overal voor nodig, zelfs als je op het Zweedse equivalent van MP iets wilt kopen!
Als je naar Zweden verhuist is het allerbelangrijkste en eigenlijk het eerste wat je moet doen, je melden bij de belastingdienst.
Daarvoor moet je eerst de nodige papieren bij elkaar scharrelen, zoals bijvoorbeeld vanuit NL een formulier voor je ziekteverzekering, het CAK, Centraal Administratie Kantoor.
Dat cluppie doet er zo'n 6 á 8 weken (!!!) over om het formulier naar je toe te sturen wat wij toen wij nog NL woonden al hebben aangevraagd. en kwam hier vrijdag binnen.
Straks dus weer naar Karlstad, 65 km hier vandaan, naar het belasting- en verzekeringskantoor, waar bij je ernstig rekening moet houden met de heilige tijden van lunch- en fika, dat laatste is een koffiepauze, en typisch Zweeds, dan laten zij alles uit hun handen vallen behalve hun koffie dan, mag je hopen.
Ook gelijk even bij Ikea twee bij ons bed passende nachtkastjes kopen, dat moesten we eerst uitrekenen omdat de slaapkamer nou eenmaal geen balzaal is.
Ook zijn we bezig met de 2e Covid injectie om die hier te bemachtigen ipv in NL, eerlijk gezegd krijgen we hier veel medewerking van van het plaatselijke huisartsencentrum, tot nu toe dan.
Verder ja Petri, het is toch echt de Zweedse vlag hoor, hij ziet er zo op de foto toevallig wat verfrommeld uit!

----------

Maandagmorgen 26 april. Zo, het begint toch echt steeds meer ons huis te worden hoor, met het uitpakken van de dozen komen ook de persoonlijke prullaria weer tevoorschijn.
Het is wel plussen en minnen hoor wat kan wel en wat kan niet, het is hier uiteraard kleiner, althans de woonverdieping.
Vanmorgen voor het eerst alleen een Zweedse hondenronde gemaakt en ik heb genoten, kraakhelder en droog met een lage luchtvochtigheid, heerlijk wandelweer!
Wel moest ik de autoruit krabben, ik wilde namelijk een speciale wandeling maken.
Even een Emma update, zij is weer helemaal tot rust gekomen en ook totaal weer de oude, zoals wij haar kennen!
Eerlijk gezegd doen we er ook veel aan om hen weer gelukkig te maken, zoals onze rust nemen door lekker bij hen in de kamer te zitten of wat te rommelen.
Is trouwens voor onszelf ook beter, het is allemaal, niet niks dat is duidelijk.
Ja Peter en Til, en misschien nog anderen ook, dat gebeurt wel meer dat het een paar dagen duurt voor het nieuwe wat ik gemaakt heb, ook daadwerkelijk te zien is.
Het enige is wat ik kan aanraden wat ook meestal helpt om gewoon, het totale webadres opnieuw in je browser te zetten.
Geen idee hoe zoiets kan maar hebben we al vaker mee gemaakt.

----------

Zondagmorgen 25 april. Nou wat betreft het aantal dozen was ik gisteren wel aardig optimistisch want ik heb nog een keer globaal geteld en kwam tot 117, dus als het effe gaat Til, zijn we er in augustus van af . . .
Gisteren een mooi bed (jaja Zweeds berkenhout hoe kan het ook anders) inclusief matrassen gekocht dus vannacht weer een mijlpaal, de eerste nacht in ons huis geslapen in het nieuwe bed!
Kan niet anders zeggen dan dat het heel goed beviel, lekker zo vanuit de douche je bed op dezelfde etage instappen, heerlijk.
Uh wat gek eigenlijk dat ik dit zo zeg want dat hadden we op de Vendelier toch ook!
Goed dan, vanuit de huiskamer naar de douche en zo je bed instappen dan maar.
Na het laatste uitlaatje gingen de meiden wel bij het hekje buiten staan want we moesten toch naar de camper?
Huppakee meisjes op de bank, wat lekkers, slapen en dat deden zij dan ook heel braaf en zijn niet 1x bij ons bed gekomen, terwijl wij alle deuren open hebben!
Ik wil gewoon 24/7 weten hoe het met hen is en of er toevallig niet eentje uit moet of zo vandaar die open deuren.
Vanmorgen weer een andere wandeling gemaakt, we hadden een aanhanger vol karton verpakkingen en dat moet je in Munkfors in de kartonbak gooien, dus hondjes mee en daar een ronde gemaakt.
Voor Joke: naar Laxholmen, waterval over via de bruggetjes en uitkomen bijna bij het begin van de Mossängsvägen (fietspad) en daar langs de rivier gelopen, leuke wandeling.
Ook voor jou Nel wel bekend!
Het is momenteel echt prachtig weer maar een ijskoude wind uit het noorden, mijn vingers bevroren bijna toen ik de was buiten op hing en lag er ijs in de regenton!
Ik heb al aardig wat gedaan aan de Zweedse afdeling hier KLIK, nog niet klaar hoor.

----------

Zaterdagmorgen 24 april. Zo, gisteren weer een stapel dozen uitgezocht, nog geloof ik zo'n 50 te gaan . . .
Grappig ook weer een weetje, ik vind het koude water uit de kraan hier zo takkekoud, dat ik niet eens voor mezelf een fles water in de koelkast hoef te zetten en ook dat ik bij de bakken water voor de honden een scheut warm water er door heen doe.
Nu weet ik het, in NL liggen de waterleidingen ongeveer 60 cm diep en hier 1.5 meter, vanwege bevriezen!
Volgens mij is in NL qua natuur de lente wel begonnen en hier is alles nog echt kaal en vanmorgen zag ik toch een klein begin van blaadjes in onze appelboom komen en dat belooft veel goeds want de lente is hier een zg explosie!
Wat boodschappen betreft is het wel wennen want wat ik al eens zei, geen AH en geen Deen vlak om de hoek en dat vereist een andere aanpak en logistiek.
Gisteren naar Hagfors geweest, 35km verder en daar veel ingeslagen voor zover ik het dan ook kan bedenken.
Tuurlijk is in Munkfors ook een ICA en een COOP, maar niet zo heel groot.
Omdat wij in NL ons bed inclusief matras naar de stort gebracht hebben wilden wij hier nog even op 2 bedden slapen, de logeerbedden, maar helaas kan Dick de schroeven nergens vinden en slapen wij nog in de camper!
Dus elke avond spoeden wij ons, inclusief hondenkinderen én schapenvachten in optocht naar het huis op wielen, die nog op de oprit van onze afwezige NL buren staat.
En toch begint dat nu te vervelend dus gaan wij direct naar IKEA in Karlstad o.a. een nieuw bed kopen.
Het Zweedse gedeelte van de site begint gestalte te krijgen hoor en zal ik weer gewoon zoals het hoort meer foto's plaatsen!

----------

Vrijdagmorgen 23 april. Net als altijd, vroeg naar bed en ook vroeg weer op en dat is hier heerlijk, want wij zijn nog maar 1 dag opgestaan met bewolking en voor de rest, zon en een helblauwe lucht al was het gisteren overdag behoorlijk koud met een noordelijke wind.
Dat neemt niet weg dat het hier 's nachts nog altijd 1 à 2 graden vriest.
Ja Nelly, was het maar zo makkelijk, je hebt dus 3 keuzes waar je iets in deponeert, dat klinkt super makkelijk, maar ja wáár en in wélke bak gooi je dan zoiets?
Eerlijk is eerlijk, er is al heel veel naar de loppis gegaan maar . . . dat is van die ouwe meuk die hier al stond of hing . . .
Verder rommelen wij maar wat aan met die kleine dingen en gaan tussendoor af en toe zitten, een soort van nadenken ofuhhh gewoon uitrustuhhh.
Ik had gisteren een totale offday en voelde dit al bij het opstaan en werd steeds slimmer.
Zelfs heb ik een half uurtje op de bank gelegen en dat is normaal echt niets voor mij, moe en misselijk.
Om 9 uur in de avond is onze pijp leeg, wat drinken en naar bed, allemaal pure vermoeidheid.
Nee het is echt niet niks hoor, zo'n verhuizing cq emigratie, ik denk dat er maar weinig verschil zit tussen beide.
O Ria ken jij Jan en Nel ook dan???????
Volgende week wordt hier al de muur tussen de kamer en het zitkeukentje verwijderd, lekker snel dus!
De tuindeuren zijn besteld en over 6 á 8 weken worden die geleverd en dan zsm geplaatst.
Het grote terras aan d boskant gaat ook aan gewerkt worden en het technische gedeelte laten we aan de bouwer over en de rest, zoals het hout doet Dick zelf.
Plannen voor een carport en een pad er naar toe voor de camper en een extra plaats voor bezoekers met camper cq caravan.
Keuken wachten we tot het najaar en ook de badkamer moet wachten omdat je deze tijd alle buiten werkzaamheden moet doen en in de winter kun je beter binnen aan de slag. .
Kortom, jullie horen het wel, plannen genoeg en of alles te realiseren valt moeten we nog maar afwachten, dat geldboompje zullen we extra water moeten gaan geven . . .
de eetkamer in ontwikkeling

----------


Donderdagmorgen 22 april. Gisteren geen krabbel want . . .
Toen wij eergisteren eind van de middag uitgeteld languit op de veranda in de schaduw lagen uit te puffen, a. van de warmte b. van de drukte en c. van het sjouwen met zooi naar de loppis, keek Dick eens even op zijn mail.
We hebben hier geen internet en moeten dus dan even onze eigen mobiele hotspot gebruiken, was er een mail van de verhuizer en bleek dat over een uur de verhuizers al voor de deur stonden of dat wel uit kwam!
Grotegoden, toen was het wel even aanpoten hoor, camper van het terrein, hondenhekjes weg en noem maar op.
De enorme vrachtwagen met aanhanger, kon hier sowieso niet op het terrein staan, de grüssväg is smal en ligt er een greppel naast, en hebben zij de aanhanger maar ergens anders geparkeerd, met heel veel moeite de vrachtwagen neergeplant, knap stukje chauffeurwerk trouwens en zijn tot half 11 begonnen met uitladen.
Wat een godvergeten tsunami kwam er over ons . . .
Ik was eigenlijk de dirigent van het verhuisorkest en besliste waar alles naar toe moest, de 2 verhuismannen en Dick deden het sjouwwerk.
Natuurlijk heb ik ook dingen aangepakt en wilde niet kinderachtig zijn maar heb het wel moeten bezuren, met mijn slijmbeursontstekingen . . . is niet anders (heb ik al vaker gehad Linda op dezelfde plekken helaas)
Daarna zijn de mannen gaan slapen in hun truck, met een stapelbed om gistermorgen om 8 uur weer present te zijn voor de koffie.
In het middaguur heb ik wat wraps gemaakt voor allemaal, die erg in de smaak vielen, gelukkig dan maar.
Om 3 uur in de middag, na ook het uitladen van de aanhanger, en even douchen hier, zijn zij vertrokken.
Tss wát een baan zeg, verhuizer!
Uiteraard staat nu alles vol met dozen en andere troep maar hebben we, de kamers, eet- en huiskamer weer een beetje ingericht.
Deels voor onze eigen geestelijke rust maar nog meer voor de geestelijke rust voor de hondjes, en inderdaad, zij laten erg merken dit op prijs te stellen, waarvan de foto's.

dat spuuglelijke  rode lampje voor het raam is NIET van ons hoor!


----------  

Dinsdagmorgen 20 april. Weer een stralende dag! Vanmorgen in de buurt gewandeld wat de honden een super mooi terrein vinden waar ik al eens over geschreven heb.
Een gigantisch stuk, waar bomen gekapt zijn, heuvelachtig en totaal verlaten!
Dit zoeken wij voor de lange uitlaat nog even op want 'ons' bos is nog steeds in de grond bevroren (het vriest elke nacht) en de bovenlaag is sopperig.
Het schijnt dat de grond hier tot zo'n 1,5 meter diep bevroren is!
Goed voor de kortere uitlaat maar ik heb namelijk een probleempje, nou eigenlijk 2 lastige probleempjes.
Een slijmbeursontsteking in mijn schouder en nog lastiger, in mijn heup wat het lopen op onregelmatig terrein tot geen pretje maakt.
De meiden zijn totaal tot rust gekomen en soms spuugt Emma nog wel eens maar niet elke dag meer.
Ik ben wel begonnen met haar brokjes fijn te maken met de blender en er een soort dikke pap van te maken wat zij dan ook heel graag eet!
Ik kreeg de indruk dat de vertering van brokjes voor haar maag niet zo fijn meer was en kennelijk helpt dit dus.
Dick heeft net foto's gemaakt van ons mooie bankstel, tafel, wandmeubel en nog wat spullen en is nu naar de gemeentelijke loppis (kringloopwinkel) om te vragen of zij deze spullen morgen kunnen gebruiken.
Donderdag komen onze eigen spullen natuurlijk en daar kijken we wel naar uit, toch weer 'eigen' spulletjes maar tevens krabben wij wat op ons hoofd want waar moeten wij in godsnaam alles kwijt?
Wel is het zo dat wij hier een gigantische kelder hebben, onder het hele huis, kurkdroog en verdeeld in allerlei ruimtes met grote kasten en daarbij gebruiken wij de boven verdieping hier ook (nog) niet.
Ook is de grote garage helemaal leeg en daarbij mogen wij ook nog de garage van onze buren gebruiken . . .
Kijk, en dat is lief aangeboden maar toch wel het allerlaatste wat wij zouden doen.
Maar ach ook dat zal wel weer goed komen.
Wij denken dat wij toch gelijk weer spullen gaan schiften . . .
O ja, gisteren hebben we voor het eerst op onze eigen veranda (oostkant) lekker gebbqd, de andere kant van het huis was ons echt te warm . . .
Wat wel vreselijk jammer is dat de schilder pas tegen de herfst tijd heeft om ons huis te schilderen &^%$#@!
Zo, de fik er in!

Wat een luxe toch!

----------

Maandagmiddag 19 april. Toch later dan ik gedacht had want vandaag kwam er iemand, Richard, van een bouwbedrijf hier om wat plannetjes met ons door te spreken en ons te helpen met de dingen systematisch aan te pakken.
In de keuken ligt het ontwerp van de keuken zoals wij hem denken te willen maar hebben mede met Richard besloten om dit nog even tot het najaar te laten liggen en eerst het buitenwerk aan te pakken.
Allereerst het schilderen van de buitenkant, daarna een raam verplaatsen, openslaande tuindeuren maken en een groot terras rondom het huis.
Jaja alles is natuurlijk mogelijk maar het heeft wel zijn grenzen uiteraard, en is een kwestie van prioriteiten stellen.
Kortom, veel info gehad wat wij even moeten verwerken.
Dick is vanmorgen al vroeg met de meiden weg gegaan en ik heb een appeltaart gebakken, lachen hoor, bakken met de mogelijkheden die je hebt als je spullen nog allemaal in de opslag zitten.
Maar het is goed gekomen en de appeltaart was erg lekker, gewoon in een ovenschaal gemaakt!
Het is prachtig weer en Zweden heeft een patent op blauwe luchten!

----------

Zondagmorgen 18 april. Gek genoeg, zonder onze eigen spullen, zonder dat er ook maar iets naar onze smaak hier veranderd is, voelen wij ons hier heel erg lekker!
Wij vinden het een superhuis en zijn er al totaal verliefd op, dit is dus écht een vakantiehuis, overal zit je vrij en uitzicht op het bos!
Gisteren een heel rustige dag gehad, languit in de tuin in de zon gelegen, en was na 5 minuten al te warm.
Gelukkig kunnen wij hier ook altijd een schaduwplekje vinden.
Voor de meiden een stukje afgezet met puppyren zodat zij ook in en uit het huis kunnen, naar een stuk tuin en op de veranda, waar wij de hele dag de deur open hadden staan.
Wel kook ik nog in de camper omdat ik mijn camperpannetjes niet durf te gebruiken op een elektrische kookplaat en ja slapen doen wij er ook nog natuurlijk.
Het bos achter ons huis is momenteel best erg nat want de grond is nog bevroren en loopt niet echt fijn nu en daarom gistermiddag ergens anders gaan wandelen.
Vanmorgen zijn we de weg over gestoken en langs de rivier de Klarälven gelopen en zo proberen wij onze omgeving in stapjes, letterlijk dus te ontdekken.
De mensen hier zijn erg vriendelijk (haha er zijn volgens mij gisteren wel 2 mensen langs gelopen!) en het is een zeer gemengd gezelschap wat hier in dit buurtschapje woont, Nederlands, Duits, Engels, Noors en jawel ook Zweeds!
Kortom, we zijn hier echt op onze plek hoewel ik nog wel eens even niet weet welke kant ik naar bijvoorbeeld de keuken moet komen . . .

---------- 

Zaterdagmorgen 17 april Mossängen, want zo heet het buurtschapje waar wij wonen, gemeente Munkfors maar dat ligt 5 km verder.
Het leven is een rollercoaster maar nu zijn we een klein beetje tot rust gekomen en Emma ligt heerlijk op haar ruggetje als vanouds op de prachtige rose bank naast mij . . .
De honden lijken wel heel snel gewend aan het nieuwe huis en dat is ook erg fijn!
Er zijn spullen achter gelaten waaronder dus de bank met 2 stoelen en een salontafel, grappig want wij hebben nooit een salontafel!
Het is wel lachen hoor want deze meubels zijn totaal onze smaak niet, maar lekker dat zij zitten!
Nog even over gisteren, in de middag kwamen Jan en Nel met gebak, een bloemetje en een leuke kaart als welkom in Zweden!
Zij waren eind van de middag amper weg toen de 'overbuurman', ook NLer even kennis maken en dat mondde uit in een tamelijk lang koffie drinken bij hen en daarna wilden zij onze meiden zien en ons huis.
Zij wonen er sinds 2 weken en gebruiken het als vakantiehuis.
Kortom, laat in de avond (nou voor ons dan) weer ons eigen huis in en echt waar, totaal gesloopt.
De boel de boel gelaten, meiden laten plassen en hup snel in de camper ons bed opgezocht.
Wakker worden met een stralende zon, en geheel in tegenstelling wat je verwacht op de foto's van boven af, hebben wij de hele dag zon hier!
Vanmorgen ook gezellig koffie gedronken op onze veranda, geen rooklucht en volop vogels, godsamme wat een paradijsje!
Omdat de verhuisauto pas 22 april komt hebben wij alle tijd om even rustig aan het huis te wennen, plannetjes maken en de troep uit de aanhanger, auto en camper op te ruimen.
O ja voorlopig houd ik nog gewoon mijn 'oude' e mailadres hoor, en zodra dat verandert over een paar maanden, zal ik dat hier zeker neer zetten!


----------

Vrijdagmorgen 16 april, Mossängen(Munkfors). Het negatieve stukje van gisteren weggehaald, problemen zijn opgelost.
Nou eerst nog even over gisteren.
Een werkelijk adembenemende rit gemaakt, ja sorry alweer moet ik zeggen.
Omdat ik nog zo af en toe contact had met een naar Zweden geemigreerde familie uit Swifterbant in Storfors kregen wij onderweg een berichtje of wij zin in koffie hadden en ja natuurlijk!
Zo leuk, ook bekenden van jou Til, hartstikke gezellig gebabbeld en via alweer een mooie route, onderweg veeel reeën, kraanvogels en een jagende vos gespot.
Ook nog veel ijs op de meren en op veel plaatsen liggen nog resten sneeuw.
We kwamen halverwege de middag aan op een plek waar wij in februari al met de honden gelopen hadden, heerlijk rustig ook weer aan een 'boslus'.
Vanmorgen om 9 uur bij ons huis en daar kwamen ook de eigenaren, inspectie gedaan nog wat gekletst en dan nu op weg naar Sunne om de échte koopovereenkomst te tekenen.
We hebben er zo'n zin in en net ook het huis in weer andere omstandigheden kunnen bekijken, overdag met een stralende zon!
Opvallend is dat het er ontzettend stil is, zo fijn!
We popelen om aan de slag te gaan daar maar het schilderen van de buitenkant is nu prio 1!
Ik stop nu met tikken, ik wil genieten van de weg naar Sunne, ook weer prachtig . . .
O ja nog iets leuks, de eerste kaarten zaten al in de brievenbus, dank je Lonneke en Gerry en Frans, wat een verrassing!


----------

Donderdagmorgen 15 april. Vismenästorp. Daar staan wij dan weer, zó typisch Zweden, zó mooi!
Gisteren een prachtige rit over kleine weggetjes, dito dorpjes en door mooie natuurgebieden.
Dick had dit plekje op GE uitgezocht en zou een plaatsje aan het meer zijn, is het ook maar daar voor moeten wij wel een smal, steil, modderig weggetje naar beneden en dat hebben we er toch maar niet opgewaagd met die hele karavaan.
Dus staan we op een uitsparing naast een doodlopend weggetje en hebben al een paar keer de weg naar beneden gelopen met de meiden maar zijn vanmorgen deze doodlopende weg een heel stuk, tot het eind, een boslus, afgelopen, dit zijn boswerkerswegen.
We kwamen langs twee leegstaande huizen, die kennelijk wel gerenoveerd worden en kregen weer alweer zo'n typisch Zweedse verrassing!
Een heel oud schuurtje waar de deuren van dicht gegroeid zijn, met wel een spleetje er tussen en een klein raampje zonder glas waar wij door konden kijken en . . . ja hoor, een zeer klassieke SAAB, wat een vondst!
Het aparte is hier dat je vaak een oud huis koopt met alles er om heen inclusief schuurinhoud en kennelijk is dat hier dus die SAAB.
Ik ken verschillende mensen die hier van zouden kwijlen, ook onze zoon Marc!
Het was weer echt een wandeling naar ons hart en gaf eigenlijk ook precies aan wat één van de redenen is om hier naar toe te verhuizen!
De stilte, de natuur, de prachtige sterrenhemel gisteravond, pfff en vanmorgen alles bevroren, vette ijspegel aan de camper!
Natuurlijk zijn er ook minder leuke dingen zoals een haperende koel- vrieskast.
Helaas heb ik gisteren de totale inhoud weg moeten gooien, zo zonde en heel erg.
Het was 2x ontdooid geraakt en ook weer bevroren en dan ga ik het niet meer eten.
Ik heb 1x een campylobacter infectie doorgemaakt en dat hoeft geen tweede keer.
vanmorgen

----------

Woensdagmorgen 14 april. Habo. Vanmorgen waren wij om 6.30 uur al op want poppetje wilde gras eten buiten en aangezien wij niet willen dat zij zonder toezicht alleen buiten is, zijn we maar opgestaan.
Dick heeft gelijk de korte uitlaat met hen gedaan, ontbeten en zijn daarna samen de langere ronde gemaakt.
Ook via het haventje gegaan waar nu ook totaal niemand is en dat is voor de honden ook leuk, overal tussendoor rennen achter vogeltjes aan.
Het weer is nu ook prachtig, een hele blauwe lucht, en het heeft gevroren vannacht.
Na de wandeling, het was toen tegen 9 uur, buiten in de zon bij 2 graden koffie gedronken mét pt, we zijn er vroeg bij vanmorgen.
Dit is zo'n fijn plekje en we maken geen haast.
Nu nog zo'n 270km bij ons huis vandaan en hebben besloten om het toch weer in 2 stukken te doen, lekker ontspannen.
We verheugen ons erg op vrijdag, dé dag voor ons!
Nu stop ik want ik ga lekker buiten zitten met een boek, 'het zoutpad', geschreven door Raynor Winn, een prachtig boek!
gisteren

vandaag

----------

Dinsdagmorgen 13 april. Habo, een paradijselijk plekje aan het meer Vättern. Uiteindelijk gisteren nog een lange rit gemaakt om uit te komen op deze mooie plaats, dank je Joke!
Omdat wij hier 2 nachten blijven hadden we het er voor over om ongeveer 300 km te rijden, het weer was meestal 'vriendelijk' en soms een heftige sneeuwbui.
Door Jönköping rijden was ook een vak apart dat had ik wel in de gaten en gelukkig had ik google maps aan staan en ook hield ik Dick goed in de gaten.
Maar ja door de drukte (spitsuur) en mijn onbekendheid met de verkeerssituatie dringen er regelmatig andere auto's tussen ons, nou ja dat laat ik dus gewoon maar gebeuren al leunend op mijn google maps, figuurlijk dan.
Het is hier net een Spaans strand maar dan met een andere temperatuur en ook de honden vonden het heel verrassend en gingen uit hun plaatjes!
Vanmorgen langs het strand gelopen tot aan het haventje en omdat het zandgrond is denk ik dat hier wel konijnen  zitten, gezien het fanatisme bij de meiden, scheuren of hun leven er van af hing, inclusief Emma!
Terug langs het weggetje en het is maar een kort stukje in feite maar wel met kwaliteit voor hen!
Ja en dan nu, we hebben het eerste stuk prinsessentaart achter de knoopjes maar moeten nu nog een modus vinden hoe dit in te passen in ons leven, want je kunt niet elke dag taart eten toch?
Emma voelt zich altijd happy in de camper!

----------

Maandagmorgen 12 april. Vomb. Gistermiddag kwamen wij na een mooie (net Denemarken!) helaas zeer regenachtige rit, om een uur of 12 hier aan, een bosparkeerplaats, er stonden veel auto's, wat wij niet verwacht hadden, .
Er was een herdergroep bezig met oefeningen en omdat het regende dachten wij wel dat dit snel over zou zijn maar we zagen ook een bbq met worstjes dat beloofde niet veel goeds in dat opzicht . . .
Maar dat viel mee want om een uur of 3 was iedereen weg en werd het nog droog ook!
De wind was weg, wij staan beschut tussen de bomen en zijn met de meiden gaan wandelen en hebben een werkelijk prachtige wandeling gemaakt om uit te komen bij het Vombmeer en via bospaadjes weer terug naar de camper.
De hondjes en wij hebben genoten van weer eens een echte ouderwetse wandeling!
Na de wandeling ging het weer regenen en ook vannacht kwam het aan één stuk door met bakken uit de lucht en bij het opstaan werd het weer droog, hoe is het mogelijk!
Het gekke is dat je totaal niet ziet hier dat er zoveel regen gevallen is, alles is al opgenomen in de bodem!
Na de snelle uitlaat en ontbijt ben ik alleen met de meisjes weggegaan, is soms wel eens even nodig haha en bij terugkomst ging zelfs de zon schijnen!
Goed, nog een bakkie koffie, meisjes bakkie voer en direct starten we de motoren weer om verder te gaan.
Jullie kunnen gerust zijn hoor (Klára), want ik ga echt weer fotobladzijden maken en start eigenlijk dan opnieuw zoals ik het altijd al gedaan heb.
Het zijn voor ons drukke, vermoeiende, warrige en vooral ook emotionele tijden en dat heeft gemaakt dat ik niet up to date ben gebleven.
Als ik tussendoor momenteel een soort van 'vrij gevoel' heb pak ik een boek.
Vervelend is wel dat ik dit nu niet kan uploaden omdat ik geen internet heb, gek, Dick wel!
O ik ga even uploaden via Dick zijn mobiel!
Klára, ons Zweedse huis staat zo'n 1350 km vanaf Swifterbant!

----------

Zondagmorgen 11 april. Smygehuk, leuke naam hè, aan de Zuid Zweedse kust, gisteravond om 22.30 uur voet op Zweedse bodem gezet, ons nieuwe thuis land!
Deze plek zijn we in augustus vorig jaar ook geweest maar in totaal andere omstandigheden, weet je nog Joke?
Bloedheet en ook druk, nu precies het tegenover gestelde!
IJs- maar dan ook ijskoud, een keiharde wind vanaf zee, af en toe regen.
Het is zo koud dat Emma zelfs een jas aan gehad heeft en ik het koud had met mijn gewone winterjas, wat nog nooit gebeurd is, en kwamen met bevroren vingertjes weer binnen!
Mijn winter Dideriksons zit in de verhuisspullen evenals Dick zijn dikke Tensons!
Jee wat waren wij blij dat wij aankwamen gisteravond, het is een lange zit hoor, op die boot en inderdaad kun je voor zo'n tijd toch maar beter een hut (met huisdieren) huren, maar goed, die was voor ons niet meer beschikbaar, hoewel ik geen andere hond gezien heb!
Wel heb je een speciale lounch met heerlijke stoelen, waar wij nu ook zaten, voor mensen met honden, wat een service toch!
Er waren flink wat onrustige gasten aan boord, die gewoon zonder mondkapjes constant heen en weer liepen (roken buiten), uitgelaten jongeren uit een zuidelijk land.
Ik denk dat het voor het Stena line personeel onbegonnen werk is om hier aanmerkingen over te maken, maar ik vind het niet raar dat in die landen waar deze gasten vandaan kwamen de corona zegeviert.
Wij hebben ons verre gehouden van dit soort.
Al die uren heeft poppetje languit bij onze voeten gelegen en kwam 1x overeind om wat te drinken!
De andere twee lagen gewoon rustig in de camper, goed uitgelaten, van tevoren, gegeten en 2 grote bakken water.
Dat kleine verwende mokkeltje kan nog wel eens na een tijdje gaan blaffen en vandaar dat wij haar mee nemen en dat is zo'n makkie!
Zij is gewend om mee te gaan en op haar schapenvachtje aangelijnd bij mijn benen te liggen, je hoort en ziet haar niet meer.
Direct gaan wij naar Vomb en dat is maar 50 km verder en blijven daar vannacht staan.
Zo gaan wij in een rustig tempo naar boven om in ieder geval vrijdag ons huis in te wijden!
Ik had de site al in een Zweeds jasje willen steken maar het ontbrak mij aan zin, tijd en inspiratie en daar komt de komende tijd absoluut verandering in!

---------

Zaterdagmiddag 10 april midden op zee tussen Rostock en Trellenborg.
Na het inbouwen van de omvormer, nog even gebabbeld uiteraard bij J&S en daarna zijn we weer vertrokken.
O ja we zijn  nog een 'rondje hondje' gaan doen maar dat was zeker geen succes.
Je kunt daar maar moeilijk lopen want je loopt gewoon over de weg en om de haverklap rijden er auto's en boerenverkeer langs, niet te doen vind ik, je moet dan telkens met 3 onwillige aangelijnde honden de kant in duiken.
De negatieve uitslag kregen wij gisteren om een uur of 6 en hebben wat gegeten en zijn gaan rijden.
Gestopt in Sittensen waar wij al eens meer gestopt zijn op een grote stille parkeerplaats in dat stadje.
Het was een pittige rit en ik ben zelf niet die hele lange afstanden gewend te rijden maar het ging mij goed af.
Geen geen enkele controle gehad en lekker op tijd naar bed gegaan.
Op tijd op vanmorgen en je kunt daar ook makkelijk een rondje hondje doen, snel op pad en onderweg nog gas gehaald en dozen wijn voor J&N in Zweden.
In Rostock hadden we nog tijd genoeg om even naar de 'camperplaats' te rijden omdat wij weten dat je daar goed je honden kunt uitlaten en dat was wel nodig want de boottocht duurt een uur of 6.
Wel een gedegen controle van de papieren voor je de boot op gaat en dat is niet meer dan logisch.
Nu zitten we op heerlijke luie stoelen en poppetje ligt op haar schapenvachtje bij onze voeten.
De boot vertrok zonder enige uitleg een uur later en wij hadden toch wel wat geluk, zaten op een plekje in de zon op een bank in een soort hoekje, helemaal privé.
Eigenlijk is het een bevrijdend gevoel, we hoeven nu niets meer en gaan op een rustige manier richting ons nieuwe huis!

----------

Vrijdagavond 9 april. Nieuwschans. Staan nu in afwachting van uitslag covid test bij de grens met Duitsland. Ik kon vanmorgen niet uploaden want mijn laptop was leeg en ik kon niet opladen.

Vrijdagmorgen 9 april. Plaats? In Zwolle voor het Coronalab, hier hebben we ook overnacht en was lekker rustig op dit industrieterrein, maar hondjes wandelen is niks, het is niet anders.
Gisteren niets getikt, totaal geen tijd.
Het waren tot nu toe weer een paar enerverende dagen.
Het etentje in Swifterbant was weer heel gezellig, ongelofelijk lekker en uitgebreid en maakte toch het afscheid nemen op deze manier wat lichter.
Daar stonden ook onze gewone auto en aanhanger en vandaar richting Harderwijk, maar dat ging niet zo maar, natuurlijk niet zou ik bijna zeggen.
Het licht van de aanhanger deed het niet en dat lag aan de camper, daar klopte ineens niets meer van en gelukkig hebben we een goede band met de garage eigenaar, die ons, ondanks alle drukte gelijk hielp!
Bij vriendjes Aad en Eefje uiteraard zoals altijd weer een heerlijk sfeertje met een, op mijn verzoek, superlekkere hutspot!
Vanwege de avondklok toch weer op tijd richting Zwolle waar wij nu staan.
Direct de test en daarna nog even door naar Rolde waar wij ook even bij mensen gedag moeten zeggen en daarna richting Vlagtwedde waar JenS wonen en gaat Jan 'even' onze inmiddels bij A&E ontvangen omvormer inbouwen.
Hopelijk vanmiddag de testuitslag en kunnen we door naar Duitsland.
Sinds vorige week heb je daar ook de PCR test nodig!
Het is bar ongezellig rijden want ik rijd in de gewone auto achter Dick in de camper aan en hieronder een foto van het uitzicht wat ik de komende dagen heb . . .

----------


Woensdagmiddag 7 april. Plaats? Dijk Enkhuizen - Lelystad. Na een pittige winterse, winderige rit gisteren in de middag aan gekomen bij Gerard en Marijke, die ook een mooi plekkie vrij gehouden hadden voor onze camper.
In de middag nog even met alle hondjes gewandeld waarbij we helaas wel op wat korte lontjes gestoten zijn van de NL bevolking en geen zin om dat hier uit te leggen.
Het was weer zó gezellig bij G&M dat wij in de avond de tijd totaal vergaten en het plotseling half 2 in de nacht was!
Gezelligheid kent geen tijd was hier toch echt van toepassing!
Korte rustige nacht en vanmorgen ontbeten bij hen en daarna vertrokken richting Flevoland, onderweg even brood gekocht en onze pauzeplaats voor een paar uur is hier dus.
Camper opgeruimd, schone was in de kast en ja zo moet je ook in de camper af en toe wat aan het huishouden doen.
Eind van de middag bij vrienden Annemarie en Leo waar nog wat meer mensen uitgenodigd zijn voor een soort afscheidsdineetje!
Misschien loop ik morgenochtend nog een rondje Swifterbos, dat kan zo maar zo zijn!
Ik vind het met Emma redelijk gaan, zij is niet 100 punten maar hoe of wat is toch onduidelijk, zij gaat gewoon graag mee, de natuurlijke afgang gaat normaal en eten en drinken doet zij ook, eten minder dan normaal en ja toch regelmatig keilt zij het er uit om het meestal weer op te eten daarna.
Ook voor haar houden we hier een aantal uur rust en dat vindt zij heerlijk, datzelfde doen wij morgenmiddag ook voor we naar ons één na laatste afscheidsmoment naar Aad en Eefje gaan.
Daarna rijden wij nog door naar Zwolle om in die buurt alvast te zijn en te overnachten omdat wij vrijdagmorgen al vroeg voor de PCR test daar moeten zijn en in Rolde hebben we nog een laatste afscheidje. 
Uh zijn wij nou echt pensionado's of lijkt het er maar op?

----------

Dinsdagmorgen 6 april. Voorhout op een P bij een sporthal. Niet te geloven zeg, gisteren alweer zo enorm verwend door onze vrienden Donné en Maya, niet dat zij echt afscheid namen hoor, zij komen namelijk in juli een weekend, tijdens hun eerste trip naar Zweden, bij ons!
Vanmorgen gaan wij naar Dick zijn zus in Zaandam, door corona ook alweer een tijd geleden omdat zij een slechte gezondheid heeft.
Daarna naar vrienden, Gerard en Marijke in Bergen, ook weer gezellig!
Waar wij vanavond overnachten weten wij nog niet.
Toch is niet alles grappig.
Onze waterpomp is kapot en nu provisorisch gemaakt, de omvormer (stroom) heeft het begeven en dit alles geeft aardig wat ongemak, maar ja, wij kunnen het nog aan, fris en fruitig als wij weer zijn
Helaas is gisteren de staart van Emma weer opengegaan, (zelf geknabbeld?) en wacht ik even af wat ik er mee moet.
Zij heeft net een paar dagen terug haar laatste ab pillen gehad.
Vanmorgen een rondje sportvelden en volkstuin en hadden te laat in de gaten dat er achter een vreselijk smerig prutsloot een kippenren stond . . .
Zowel Emma als Laura namen een grote sprong en belandden naast het hekje, dat vonden zij ontzettend gaaf . . . wij niet.
Zij waren namelijk ook in de sloot beland pikzwart en stinken als een beer.
Altijd handig in de camper vooral als je water voorziening niet ok is . . .
Emmer water afgetapt en poppie haar achterbeentjes er één voor één in gezet, en nu hebben we stik smerige handdoeken.
Gelukkig kan ik vanmiddag de zooi bij Marijke in de wasmachine kieperen.
Tijdens die kippensprong heeft Emma kennelijk haar voorpootje verzwikt, loopt nu mank en ik heb haar al een pijnstillertje gegeven.
Never a dull moment.
Nog even dit, het is niet gebruikelijk hoor om de moeizame weg te bewandelen die wij nu gedaan hebben ivm de covid vaccinatie!
Dit is zo gelopen vanwege onze emigratie, dus ik kan jullie geen tips geven hoe je versneld aan het prikkie komt . . .
Normaal gesproken zouden wij dit ook nooit gedaan hebben en keurig op onze oproep blijven wachten!
Jeetje Tineke wat een grappige uitspraak van die bejaarde dame, zij voelt het kennelijk net zo aan als ik!
Inmiddels zit ik alweer in een rijdende camper op weg naar Zaandam, de plaats van mijn roots en waar ik nooit maar dan ook nooit meer zou willen wonen!

----------

Maandagmorgen 5 april. Boswandeling in de regen en het is eigenlijk niet te geloven maar in al die keren dat wij hier toch al geweest zijn was dit de eerste keer dat wij een paraplu nodig hadden!
Inmiddels liggen de meisjes, lekker gewandeld met een vol buikje, afgedroogd en gehuld in badjasjes te slapen, en van die aanblik genieten wij zelf ook altijd!
Zo wij nog even douchen hier en langzamerhand op weg naar Voorhout.
O ja, ook heel belangrijk: wij zijn gisteren beiden met veel moeite op volkomen legale wijze gevaccineerd tegen Covid-19 mét Pfizer!
Het is een pak van ons hart, dat kan ik rustig zeggen en hoe wij de 2e enting op 9 mei gaan scoren weten wij nog niet.
Kijken of wij in Zweden dit kunnen bemachtigen en met dezelfde entstof natuurlijk en anders gaat het een toertje NL worden, niets aan te doen.
Wij vinden dit té belangrijk om nonchalant mee om te gaan.
We zijn volgens ons al weer aardig uitgerust maar zoals altijd in de camper, wij gaan met de kippen op stok en maken lange nachten.

-----------

Zondagmorgen 4 april. Gisteren erge gezellige uurtjes gehad met onze 'kinderen', blijft voor mij een moeilijk woord gezien hun leeftijden, maar ja het zijn onmiskenbaar toch echt onze kinderen!
Zo leuk, schoondochter Natas had een Hema tas vol met NL spulletjes en een hele leuke foto plus foto album van hun gezin, dat wij hen vooral niet moeten vergeten als wij in Zweden wonen!
Nou absoluut niet hoor!
Samen nog een leuk rondje hondje gemaakt en voor het gemak maaltijden op de camping laten bezorgen.
Morgen vertrekken wij van hier om naar Voorhout te gaan waar vrienden wonen die zelfs ook deze zomer al naar Zweden komen!
Omdat zij daar voor het eerst naar toe gaan, moeten wij wat dingen uitleggen aan hen, hoe het gaat met de boot etc.
Nou ja laten wij hopen dat iedereen gevaccineerd is dan en ook over een vaccinatiepaspoort beschikken, daar hopen wij ook sterk op!
Gek idee dat wij over een week al in Zweden zijn!

----------

Zaterdagmorgen 3 april. Lottum. Wel fijn maar toch is het hier nu een heel ander beeld dan dat wij gewend zijn.
Wij hebben een prima plekje achteraan met vrij zicht maar het is hier verder eigenlijk best vol, er staat een grote groep 'sologangers', volgens mij leden van de NKC, de Nederlandse Kampeerauto Club.
Het meest vrouwen die erg uitgelaten zijn met elkaar en allemaal met een hondje, veelal van die kleine bastaard mormeltjes, sorry dat ik het zo zeg maar het is niet anders.
Het zijn volgens ons veel Brabanders en ik heb zomaar het gevoel dat zij ons maar arrogant vinden haha, zijn we ook natuurlijk!
Wij vinden het netjes als je op zo'n terrein staat om je even vlug voor te stellen aan je buren en toen Dick zei dat wij 3 honden hadden, was het antwoord dat het niet gaf want zij was hondentrainer!
Nou lekker interessant dan . . . kennelijk dacht zij voer voor haar kennis te krijgen . . .
Ik groet hier keurig als het moet en verder dan ook niet, totaal geen behoefte aan en dan merk je toch echt dat wij niet op dit soort plekken passen en échte wildcamperaars zijn.
Wij hebben ook het gedrag van onze honden mee want die negeren alles, ook als wij met hen er langs lopen.
Gistermiddag was het behoorlijk koud maar we hebben toch gebbqd en na een uurtje kregen wij het te koud en is het zo heerlijk om je terug te trekken in je warme campertje.
Dank je Simonne voor je seintje gistermiddag, Dick heeft inmiddels een afspraak op 7 april voor een Covid vaccinatie, helaas ben ik te jong . . . maar we gaan zeuren en geef mij dan maar een overgebleven Astra Zenica!
Vanmiddag komen Marc en Wendy samen om nog even met ons eigen gezin samen te zijn, lief hè!

----------

Vrijdagmorgen 2 april. Zo daar ben ik weer, homeless. We zijn nu in Lottum na een aantal enerverende dagen waar we nog niet geheel van gerecupereerd zijn.
Godsamme wat een gedoe, nu begrijp ik het wel hoor als iemand zeg dat dit toch wel een hele onderneming is, wat het ook zonder meer is, dat is duidelijk.
Ik vind dat wij dit alles onderschat hebben maar gelukkig zijn wij best soepel en weten wij ook dat weer te handelen.
Eerst dachten we redelijke rustige dagen te hebben als de verhuisauto vertrokken zou zijn maar niets is minder waar.
Daarbij komen de emoties de laatste dagen vanwege het afscheid nemen ook om de hoek kijken, wat zeg ik, niet om de hoek maar volledig in beeld!
Huilende buurvrouwen ja dat ook en ik lekker mee janken natuurlijk.
Maar goed mijn aller- allergrootste zorg was toch echt mijn lieve Emmaatje die totaal van slag was.
Ik kan nu zeggen 'was' want zij heeft zich aardig, zo niet helemaal hersteld.
Eenmaal de deur in Swifterbant achter ons dicht getrokken en aangewezen zijn op de camper, trad bij haar al snel de rust in, weer het normale ritme voor haar.
Gisteravond zagen wij tot onze grote blijdschap dat zij weer totaal relaxt op haar rug lag te slapen en dat is wat wij willen, zij eet haar eten weer gewoon op, doet mee met de heerlijke wandelingen hier.
Een pak van mijn hart, en echt waar mijn grootste zorg.
Ik, met die emotionele instelling begon te denken dat ik mijn schatje naar de andere wereld aan het helpen was, ja echt zo dacht ik en als eenmaal die gedachten post vatten in je hoofd zijn zij er bijna niet meer uit te rammen.
Zelf waren wij ook helemaal van ut padje en de warmte deed ook zijn werk . . .
De enorme vermoeidheid was en is niet op te lossen met een paar nachtjes goed slapen, dat kost even tijd hebben we ontdekt.
We staan nu tot maandag hier en dat is echt heel fijn en vanaf die dag gaan we wat vrienden bezoeken en vrijdagmorgen moeten wij in Zwolle zijn voor de PCR test.
Gisteren zijn we bij Anja en Freek geweest en genoten van hun Engelse setter pupje Donna, Gordon Luna en hen zelf!
Zij hebben ons schandalig verwend met allerlei lekkers en leuke presentjes, zo lief!
Ik doe mijn best om elke dag een krabbeltje te tikken maar je weet nooit hoe de volgende week verloopt.

----------

Dinsdagmorgen 30 maart. BAH wat begint dit te vervelen, al die zooi die er nog staat al dat werk wat nog verricht moet worden.
Daarbij hebben niet alleen wij er genoeg van maar vooral Emmaatje.
Zij is nu totaal van slag, loopt mij of Dick als ik er niet ben, de hele dag achterna en 's nachts onrustig, dan wil zij het huis in en dan weer naar de camper, het eten gaat niet goed.
Zij eet niet eens haar bak leeg, geeft regelmatig over.
Kortom ik ben het verschrikkelijk zat.
Vanmorgen vroeg op, hondjes bos en om half 9 moest ik in de grote stad zijn naar de kapper, er was niet eerder plaats.
Het wordt echt tijd voor rust, zeker voor Emma, alleen in de camper zal zij tot rust komen.
Toen ik net thuis kwam hoorde ik dat Roos, toen Dick regelmatig naar de aanhanger liep, verdwenen was.
Hij de straat op en zoeken, kwam een mevrouw tegen die haar net gefotografeerd had (FB?) gelukkig kwam zij er toen net aan.
Dit is typisch Roos, gezellig buurten en gewoon bij iedereen even de tuin in om te snuffelen.
Gekke maar wel erg grappig hond hoor!
Ik stop nu want direct komt Nelly nog even afscheid nemen maar helaas zitten wij krap in de tijd.

----------

Maandagmorgen 29 maart. Zoals vaker de laatste tijd, gisteren geen tijd meer om te tikken bij thuiskomst na een paar weer oergezelige dagen!
We (Joke, Anne en wij) verheugen ons enorm op ons Zweedse leven, veel ontspanning en leuke dingen doen en natuurlijk lang niet alles samen hoor!
Het geeft wel veel rust en plezier dat ook zij over gaan naar Zweden maar op een iets andere manier dan wij, zij houden hun huis in NL nog aan.
Er ligt hier her en der troep wat nog opgeborgen moet worden maar Dick heeft in de aanhanger zelfs een etage gemaakt en dat is zo handig, met veel meer ruimte.
Het enige wat mij wat zorgen baart is de covid vaccinatie, omdat ik bang ben tussen de wal en het schip te vallen.
Te vroeg nog voor de NL prik en nog niet aan de beurt (?) in Zweden vanwege de overgang van ziektekosten toestanden.
Maar zoals altijd, men lijdt het meest door het lijden etc etc
Emma is het onrustigst van onze hondenkinderen, zij loopt het vaakst achter mij aan, Roos en poppie liggen gewoon languit in de zon en daar moet je constant over heen stappen of omheen lopen.
Nu ik zit te tikken binnen ligt Emmaatje weer aan mijn voeten.
Vannacht vloog ik ineens overeind en dacht dat de verhuizers onze tassen met kleding ook hadden ingepakt, was gelijk klaar wakker en lag te bedenken hoe en waar ik nou kleding moest bestellen, zonder moeilijk te doen.
We zien onze spullen namelijk pas weer op 22 april in Zweden terug!
Zo lastig dat de winkels alleen op afspraak open zijn.
Gelukkig bleek vanmorgen dat het loos alarm was en stonden de tassen in de logeerkamer achter een muurtje poeh poeh.

----------

Zaterdagmorgen 27 maart. Totaal afgedraaid waren wij gistermiddag toen de verhuizers weg waren. Natuurlijk deden zij het werk maar het gekke is dat je daar als toeschouwer ook doodmoe van wordt.
Het was steenkoud in huis, alles tegen elkaar open en toch heb je het gevoel dat je er uit een soort 'beleefdheid' bij moet zijn.
Zij wisten dat wij ook nog in de opslag het nodige hadden waar zij na het lege huis naar toe gingen, zij schrokken zich het apezuur wat daar ook nog stond (hadden nog gezegd dat zij dit beter even konden bekijken voor zij gingen inladen en was niet nodig zeiden zij).
Maar toch, hoe knap, de verhuisauto en aanhanger, het leken wel legpuzzels!
Ongelofelijk hoe zij dat inpakten, ik heb er bijna ademloos naar staan kijken.
Op een gegeven moment dacht ik dat die verhuisauto toch echt vol was en, niet te filmen, zagen zij kans om er nog 18 zakken hondenbrokken van 18kg per stuk in te krijgen, en tussen de kleine spleetjes werden nog het tuingereedschap en de sneeuwschuiver gestoken!
Voor mij was het wel een sjokkie om te moeten constateren dat er zoveel troep onder kasten, banken en gordijnen te voorschijn kwam, volgens mij kon ik er wel een trui van breien!
We lagen al vroeg in bed, sliepen volgens mij meteen en voor de tweede achtereenvolgende nacht moest ik er uit voor Emma!
Nee niet omdat zij moest plassen oid maar zij wilde gewoon naar binnen, het huis in naar haar eigen plekje!
Er liggen hier ook nog 3 hondenbedden waar zij dus gelijk op ging liggen, nou ja ook goed dan.
Gek toch hè, ach ja je kunt ook niet zien wat zich in de hoofdjes af speelt.
Vanmiddag gezellig naar Joke en Anne met de camper waar wij ook overnachten.
Een leeg huis . . .


----------

Vrijdagmorgen 26 maart. Ik ben even de hectiek ontvlucht, 4 verhuizers die zeer vlot de spullen uit het huis trekken.
Zij waren hier om 8 uur, bekeken wat er zoal mee moet, bakkie koffie en gelijk aan de slag in een moordend tempo!
Gisteren natuurlijk een drukke dag gehad en we konden de slaap niet vatten in de camper wat normaal nooit een punt is.
Overbelaste hersentjes zullen we maar zeggen.
Vanmorgen om 6 uur op en na het ontbijt ben ik met de meiden naar het bos gegaan en nu liggen zij heerlijk hier te slapen.
Wel weer superfijn en makkelijk om een camper als 2e huis te hebben!
Lieve Annemarie, bedankt voor je leuke kaart en lieve woorden!
Gaat vast helemaal lukken hoor!
Alles met Kaya ook nog ok?

----------

Donderdagmorgen 25 maart. The day before, grotegodengodsgenadebroodjes wat een troep heeft een mens.
Ik houd mij vast aan de uitdrukkingen: de laatste loodjes wegen het zwaarst én als de nood het hoogst is, is de redding nabij . . .
Kom net met de honden terug en Dick staat in de hoogste versnelling en gelukkig houden we de stemming er momenteel nog aardig goed in, maaaar, we moet beiden echt ons best doen hier voor.
Het klinkt hier hol nu de gordijnen er af zijn en gelukkig houden de hondenkinderen nog tot op het laatst hun lekkere plekjes op de bank op de schapenvachten.
Hoewel het huis figuurlijk om hen heen in elkaar stort vinden zij alles ok, zijn net zo rustig als altijd en dat is ook de reden dat wij de hun vertrouwde plekken tot morgen in stand houden.
Toen ik net weg was heeft Dick de decoraties boven de banken weggehaald zodat zij daar ook niets van merken.
Wij blijven het een gek en onrealistisch idee vinden dat wij hier weggaan, maar tot nu toe heb ik niet gejankt hierover.
Misschien, omdat wij nog een aantal dagen, tot de 31e grotendeels hier achter in de camper verblijven, is het afscheid straks makkelijker omdat het lege huis in feite ons huis niet meer is.
Binnenkort zal ik de voorpagina van de site anders indelen omdat het ook over ons nieuwe leven in Zweden zal gaan.

----------

Woensdagmorgen 24 maart. Wat een schitterend weer vanmorgen! Gek, gisteren had ik het over mijn laatste dagen hier maar ik ben geloof ik een beetje koekoek (Anouk bij The Voice) want we zijn hier nog t/m woensdag!
We bivakkeren vanaf vrijdag gewoon in de camper hier achter bij een leeg huis en volgens mij kom ik dan al aardig bij . . .
Dat zijn de dagen van poetsen in het huis, zie er niet eens tegen op want alles is leeg en dat 'poetst' volgens mij wel makkelijk.
Konden jullie het Zweeds een beetje vertalen zonder google translate?
Wij zijn volgens ons wel een stapje verder al want het lukte ons zonder hulpmiddelen, en nee hoor is niet knap.
Omdat wij al zoveel jaar en langere tijd in Zweden komen is dit een soort hobby geworden om zonder google teksten te vertalen die wij zoal tegen komen.
Vooral Dick heeft een grote talenknobbel, dat is zo goed te zien als wij in den vreemde zijn, hij heeft het binnen een mum van tijd door, ook omdat dit al zijn hele leven zijn interesse heeft!
Uh hij is op de HAVO geslaagd met een 10 voor Engels, niet normaal en de andere talen, ik weet niet meer precies welke maar met 8ten en 9ens.
Dus bij hem komt het zeker goed!
Het staartje van Emma ziet er redelijk uit en soms maak ik mij zorgen en soms denk ik dat het goed gaat.
Vanmorgen zag ik weer een open gaatje en met spoelen spuit ik dat desinfectiemiddel er in.
Zij geeft geen krimp en vindt alles wel goed als zij maar na de behandeling wat lekkers krijgt, wat zij uiteraard ook in ruime mate krijgt dan!
Hier nog even een vertaling van het Zweedse stukje van de makelaar!

----------

Dinsdagmorgen 23 maart. Lekker gewandeld en toevallig al 2 dagen dezelfde dame die met mij mee liep, maar het wel eerst aan mij vroeg!
Nou, zeg dan maar eens 'nee duvel op' hahaha
Ik realiseer mij echt dat dit toch één van de laatste dagen zijn hier in het bos en bedenk dat ik toch wel heel veel hondenmensen hier ken, waar ik alleen een echt leuke honden- bosband mee heb.
Dat ga ik in Zweden niet krijgen, dat weet ik nu al zeker, er zijn niet veel wandelpaden in het bos achter ons huis daar, maar wel heel veel wildpaden waar ik mijn weg in moet gaan vinden.
We hebben al gezegd dat wij het moeten gaan merken of zoiets.
Dick heeft van geocaching hele kleine, een soort punaises die natuurlijk totaal niet opvallen, maar zie je wel als je er op schijnt met een zaklantaarn om in een boom te drukken.
Het lijkt mij echt leuk om jullie op de hoogte te houden van ons leven daar!
Nou Ria we zien vanzelf wel die vette Concorde op ons pad verschijnen lijkt mij!
Grappig Tineke ik heb wel gehoord van een NL dame die iets van een handwerkwinkeltje oid hád, maar nu geloof ik niet meer.
Daar kom ik vanzelf wel achter en inderdaad, we zullen onze weg zeker weer vinden daar qua vriendschappen, dat geloof ik zeker!
En vrienden van ons, lees je hier regelmatig, Joke en Anne, hebben op ruim 6 km een (vakantie) woning waar zij ook veel meer zullen gaan wonen in de toekomst!
Daarbij hebben wij ook Jan en Nel, hoe Hollands kun je het hebben, in de buurt, zij hebben ons dit huis op een presenteerblaadje kunnen aanreiken!
Kortom, we hebben er zo'n zin in en zijn aan het aftellen, als eerst die verhuisauto maar eens weg rijdt van hier . . .


----------

Maandagmorgen 22 maart. Net terug uit Ermelo en soms vallen dingen wel eens een beetje mee.
In geval van Emma, ja uiteraard een serieus probleem maar Paul denkt en hoopt het met elke dag spoelen en een ab kuur te kunnen bezweren.
Dat spoelen heeft hij nu vandaag gedaan en een ab tablet heb ik haar net gegeven. 
Zij is waarschijnlijk in het bos ergens met haar staart tegen aan geslagen en de huid is op haar staart natuurlijk al wat kwetsbaar, na de operatie van alweer 4 jaar geleden.
Daarbij heeft zij weer een talgklier die kliert en die nu is leeg gedrukt, wat je trouwens zo min mogelijk moet doen, je stimuleert daarmee namelijk de talgproductie.
Roos heeft tussen haar teentjes een soort schaafwondje, wat mede komt door dat gelik er aan.
Haar voetjes zijn sowieso altijd al snel geprikkeld door iets wat hier in het bos groeit want met vakanties heeft zij nergens last van.
Nu een zalfje wat er in ieder geval 10 minuten op moet blijven zitten.
Verder is het hier natuurlijk wel een puinhoop, nou best een georganiseerde puinhoop dan.
De meeste deco's zitten in dozen en de kwetsbare dingen hangen of staan nog, waarvan ook dingen die de verhuizers doen.
We nemen zelf ook spullen mee in de aanhanger.
Volgens mij slaak ik zaterdag een zucht van verlichting . . .

----------

Zondagmorgen 21 maart. Vriendin rijdt net weg en we hebben weer gezellige uurtjes achter de rug!
Tja en dan nu wordt het menens met inpakken, nu begin ik aan de kamer afbraak, en hebben we alle tijd nodig tot vrijdag om in te pakken.
Roos sabbelt nog steeds op haar teentje en het gat, nou zo immens is het nou ook weer niet hoor, op de staart van Emma is aardig rustig en ze zit er eigenlijk ook niet aan, of maar heel zelden.
Als het een talgklier is, is het alleen maar gunstig dat het open gesprongen is, maar blijft gek dat ik dat niet gezien heb.
Inmiddels heb ik de verhuiskaarten ontvangen, heb ik zelf ontworpen en vind ze erg mooi geworden.
Ik heb ze af laten drukken bij 'fotokaarten.nl' daar had ik ook de kerstkaarten laten drukken en zij doen dat echt perfect.
Nee voor deze reclame heb ik geen korting gekregen hoor!
Op een rustig momentje straks in de camper ga ik ze schrijven.
Zo, dit was het voor vandaag want ik ga aan de slag.

----------

Zaterdagmorgen 20 maart, ipv een late krabbel werd het dus gisteren géén krabbel, sorry.
Ik wist 'het' al want ik was expres al om voor 8ten met de meiden naar het bos gegaan want vrienden hadden voor ons iets in petto!
En ja hoor klokslag 9 uur, ik was net thuis, Dick wist nergens van, stiefelden zij ons huis in met een grote schotel in haar handen, een grote tas en een koelbox vol met lekkers voor een zeer uitgebreid champagne- afscheidsontbijt!
Het was zo verschrikkelijk gezellig en we hebben nota bene tot 13.15 uur aan de tafel gezeten!
Dick kreeg nog een extreem cadeau . . . een fles exclusieve Bollinger 007 champagne . . . gekke lieve vrienden A&L!
Ik heb er totaal geen verstand van en voor mij was er een fles Hugo champagne, zonder alcohol . . .
Uiteraard vloeiden er tranen bij het afscheid en dat is bij mij niet zo moeilijk zoals jullie weten.
Ik zeg liever heel snel 'nou doei en tot ziens'. . .
Zij komen van de zomer al bij ons op bezoek met de caravan, heerlijk gezellig!
Tot zover alles leuk.
Roos heeft al een aantal dagen last van een teentje, het is rood en zij zit er steeds aan te smakken dus was ik al van plan om volgende week de dierenarts zijn portemonnee nog even te spekken.
Toen net bij het bos de meiden uit de auto sprongen kreeg ik werkelijk letterlijk een steek door mijn lijf en voelde acuut mijn maag opspelen.
Ik zag dat Emma weer een gat op haar staart had waar zij destijds geopereerd is, is dus in 1 nacht gebeurd.
Ja ook daar heb ik om lopen janken en heb in tranen net de da gebeld voor een afspraak maandagmorgen.
Natuurlijk maak ik mij ernstig zorgen en eigenlijk kan ik dit er nu geestelijk niet bij hebben, maar daar wordt niet naar gevraagd.
Direct komt een vriendin nog even een dagje babbelen en slapen voor wij weggaan, wel weer een fijne afleiding!
Dick heeft een mooie aanhanger gekocht, die heb je echt nodig in Zweden en is hij nu aan het ophalen.
Gisteren weer op corona getest en straks de uitslag.
Deze krabbel heet 'van de hak op de tak'.

----------

Donderdagmorgen 18 maart. Zo dat PR verkiezingscircus hebben we ook weer gehad en ik hoop dat het voor jullie allemaal bevredigend is afgelopen.
Nu nog dat corona geneuzel en dan schieten we aardig op en ben je benieuwd wat dan weer het nieuws in de media gaat domineren, maar ik vrees dat het voorlopig bij corona-vaccinaties-bijwerkingen blijft.
Mijn hoofd staat naar andere dingen en dat lijkt mij ook wel logisch.
Nog 1 week en dan staat die grote verhuisauto voor de deur.
Tot de overdracht op 31 maart hebben we dus een leeg huis waar wij nog wel gebruik van kunnen maken, heel gek idee.
Hoe ons leven gaat verlopen, op verschillende plekken, lezen jullie hier wel, en reken er maar op dat de agenda behoorlijk vol is en we wel af en toe wat rustige dagen in Lottum er tussendoor gepland hebben.
Het is wel zeker dat wij op 8 april NL gaan verlaten en ik zal een zucht van verlichting slaken, niet om NL hoor, maar meer door al dat geregel.
Jeetje ja MarijkeO ik begrijp absoluut dat het voor jou een woonplekje om te kwijlen is en reken er maar op dat wij contact houden en ik je ga trakteren op bosgeluiden!
Naast het raam komt een vogelposter te hangen zodat ik vogels kan gaan herkennen.
Aan de lange kant van het huis komt een groot terras met openslaande tuindeuren (ik weet het, had ik al gezegd) en dan kan ik lekker stil op mijn stoeltje dit alles bekijken en beluisteren!
Vooral van de winter zal de camper zeker stand-by staan voor als wij een Aurora melding krijgen en gelijk op stap gaan naar het noorden.
Zoals jullie wel lezen, we hebben er stikveel zin in!
Morgen een late krabbel.
O ja, door de overgang naar Outlook ben ik echt al mijn e mailadressen kwijt, dus als jullie iets in het gastenboek krabbelen, graag je e mailadres er bij, dit heb ik afgeschermd en zie je dus niet in het gb.

----------

Woensdagmorgen 17 maart. Ik eindigde mijn vorige krabbel met 'effe rust hier'.
Nou dat kon ik wel vergeten dus.
Ik kreeg het koud en wilde de verwarming een tikkie geven maar de thermostaat gaf niets meer aan.
Naar boven naar de ketel, die gaf totaal geen sjoege meer en ik voelde hem al aankomen, iets met de ketel niet goed.
Altijd leuk een week vlak voor je verhuizing.
Gebeld met de storingsdienst en kreeg ik een niet aardige vrouw aan de lijn die mij meldde dat het abonnement per 28 februari was opgezegd per mail.
Ik geloofde daar geen reet van, Dick kennende en zou dat gewoon per 1 april doen natuurlijk.
Dame bleef voet bij stuk houden en ik moest maar iemand in de buurt zoeken.
Toen heb ik Dick maar gebeld die bij de computerdokter zat en die was totaal verbaasd en heeft ook gebeld met die 'aardige' dame.
Wat bleek?
Dick heeft op 28 februari de mail verstuurd met de tekst dat het per 1 april in ging . . .
'Oh sorry niet gezien, zal vandaag iemand sturen'. . .
In de middag kwam er iemand en die heeft er een nieuw printplaatje ingezet (kassa!) en de ketel ging met frisse moed verder.
Zo en aangezien die kringlopen nog steeds dicht zijn, zijn we even gaan surfen en bleek je in Kampen wel je spullen te kunnen brengen, godzijdank.
Wij auto en aanhanger ingeladen en weg met die zooi en jahaaa dat hadden wij gedacht, nee zij wilden niets hebben want zij hadden al spullen genoeg! Vijftig km voor niets gereden en sacherijnig thuis gekomen en heeft Dick alles weer uitgeladen . . .
Bij de computerdokter had Dick gelijk gezegd dat ook mijn laptop voorzien moest worden van Outlook en ik was not amused  over dat besluit.
Het is nu dus echt passé met mijn geliefde Incredimail en weg mijn mooie en zelfgemaakte postpapiertjes.
Soms heb je dingen dus gewoon niet in de hand en wórdt er voor je bepaald en daar kan ik totaal niet tegen!
Wel begrijp ik het hoor, want het openen van dat programma ging met steeds meer problemen gepaard en hier hebben wij nog een dokter dichtbij . . .
Dat was dus de reden dat er gisteren geen krabbel was, ik had geen leppie.
Ja MarijkeO wij hebben inderdaad een Zweeds huis op een TOP plekje, heel veel mazzel, juiste moment met de juiste contacten!
Leuk dat je het hebt gevonden en ook zeker knap!
Gek genoeg realiseerde ik mij toen pas dat ik hier nog helemaal niet had verteld waar wij naar toe gingen, komt ook doordat ik eerst echt zekerheid wilde hebben voor ik er mee voor de dag kwam.
We gaan wonen in Munkfors, niet in het dorp zelf maar eigenlijk een soort buurtschap aan de andere kant van de grote rivier de Klarälven, Mossängen.
Er wonen hier behoorlijk wat NLers maar ook veel Noren en Belgen, eigenlijk allemaal vluchtelingen, met dát verschil dat iedereen zijn eigen broekje ophoudt! . . .
Hier even een plaatje van GE en bespaar jullie de moeite om het op streetview te bekijken, het ligt aan een onverhard weggetje waar de Google auto niet komt!
       
----------

Maandagmorgen 15 maart. Jeetje ja Cilia, wat moesten jullie destijds lang wachten voor je de sleutel kreeg, maar voor jullie is het natuurlijk ook al heel lang geleden!
Wij hadden al eerder de oplevering van het huis in Zweden kunnen krijgen maar het punt is dat het belastingtechnisch haken en ogen heeft.
Hier moet ons huis echt opgeleverd zijn, de centjes op de rekening voor wij het definitieve kunnen tekenen in Zweden anders moeten wij belasting betalen in Zweden op de overwaarde van dit huis, dat is 25% en dat zijn geen grappen!
Vandaar dat wij op zeker gespeeld hebben en dat op 16 april doen, de Pasen en goede vrijdag zitten er ook nog tussen.
Het is zeker een spannende tijd, er valt zoveel te regelen, zeker met een emigratie, je ziektekosten, belastingzooi en noem maar op.
En dat is dan hier in NL en straks in Zweden weer een hele riedel, en inderdaad we zouden blij zijn als dat voor elkaar is.
Nu is er zeker een probleem opgetreden want Dick zijn mailprogramma is vanmorgen gecrasht . . .
Na wat zinloze opmerkingen van mijn kant, volgens Dick dan, had ik er genoeg van en ben lekker met de meiden naar het bos gegaan en maar hopen dat alles achter de rug is als ik weer thuis kom . . .
Dat bleek helaas ijdele hoop en hij zit nu midden in onduidelijk computergeneuzel met de computerdokter.
Ik bagatelliseer dit niet hoor want alles is verdwenen van zijn mails en dat zijn ook o.a. de tickets voor onze overtocht.
Gisteren ons Zweedse huizenfilmpje vertoond bij onze zoon en zijn gezin en poeh poeh, zij vinden het heel leuk en prachtig liggen.
Zo grappig, we hebben ook bij hen gegeten en staat er dwars op hun tafel een andere tafel waarbij wij met de nodige afstand aan eten!
Blijft overeind staan dat zij het niet leuk vinden dat wij weggaan, maar begrijpen het wel dat wij onze droom nog willen waarmaken.
Natuurlijk voel ik hetzelfde wat het afscheid betreft maar daar moeten we gewoon even door heen.
Uiteindelijk werd het nog een race tegen de klok omdat wij met sperrzeit thuis moesten zijn en dat lukte want om 20.53 uur stapten wij binnen.
Dick heeft inmiddels de deur achter zich dicht getrokken en de laptop naar de computerdokter gebracht, effe rust hier.

----------

Zondagmorgen 14 maart. Net gewandeld in een fors beschadigd bos, nu goed te zien omdat alle paden blubber zijn geworden.
Het is in principe ook een productiebos en het recreatieve staat op plaats 2.
Wel leuk om te horen dat de vogels al aardig hun best gaan doen en wat mij vooral opvalt dat ik veel meer spechten hoor dan voorheen, maar misschien ligt dat aan mij.
Ik heb al zo vaak stil gestaan om te kijken waar zo'n diertje hangt te timmeren maar zij schijnen altijd aan de andere kant te hangen van ons.
Maar het is mij van de week 1x gelukt om te zien hoe snel dat snaveltje in het hout timmert, zo leuk!
Wij verheugen ons enorm op het kijken naar vooral vogels in de tuin in Zweden, onze eettafel komt onder het raam te staan, genieten dus!
Wie weet word ik ook nog eens een echte vogelaar MarijkeO, dat zou wel leuk zijn!
Inmiddels zitten er al nieuwe nestkastjes in de verhuisspullen . . . en heb ik al een leuk eekhoorn voederhuisje, hopelijk trakteer ik jullie in de toekomst op leuke foto's.
Grappig want de eerste logés én werkers hebben zich al gemeld en zijn en er al afspraken gemaakt, maar ja mensen, als jullie de eerste maanden komen zullen jullie toch ook echt de handjes uit de mouwtjes moeten steken hoor!
We houden ons aanbevolen voor schilders . . .

----------

Zaterdagmorgen 13 maart. Dank je Til en Peter!
Ja daar keken jullie vast wel even van op, hoe het weer in onze toekomstige woonplaats zal zijn en dat is juist ook een reden om daar naar toe te verhuizen.
Die onbestemde winters hier, waarbij je bijna niet weet of het nou herfst of winter is, ben ik zat en ook weet ik dat die zomers daar voor mij, als niet echte zomerliefhebber, meer te behappen zijn qua drogere lucht.
Het huis heeft op het oosten, de ingang, een prachtig terras en daar zal het zomers als het warm is heerlijk vertoeven zijn.
Aan de andere lange kant van het huis komt een heel grote veranda wat wij dit jaar allemaal nog willen realiseren.
Het komt dus goed uit dat de dagen heel lang zijn in de Zweedse zomers!
Het is niet zoals je wel eens bij 'ik vertrek' ziet dat het een soort klushuis is.
We kunnen er zo in wonen ware het niet dat het totaal onze smaak niet is maar juist dát is leuk!
De ideetjes vliegen hier in het rond, maar je moet het huis eerst gewoon 'voelen', er wonen en dan rustig bekijken wat en hoe wij het willen.
Heel voortvarend hebben wij wel al contact met een NLer die huizen in Zweden renoveert en hij komt al bij ons kijken voor de verhuisauto arriveert!
Het gaat om het verplaatsen van een raam, en het installeren van twee openslaande tuindeuren, naar het terras wat ook nog gebouwd moet worden.
Dit zijn dingen die al zeker zijn die moeten gebeuren en verder zien wij wel.
Spannend hè en ook zo leuk dat ik dit met jullie kan gaan delen!

----------

Vrijdagmorgen 12 maart. En vandaag is ons poppetje alweer 5 jaar geworden, de tijd met haar is werkelijk omgevlogen, wat een geschenk is zij toch!
Tja en toen kreeg ik gisteren foto's van Joke en Nel van onze woonomgeving in Zweden . . . weer totaal winter en er is een enorm pak sneeuw gevallen!
Of het zal blijven liggen weet je natuurlijk niet want volgens mij is het overdag een graad of 3, maar zo te zien is zo'n laag niet zo maar weg.
Nu ik het toch over het weer daar heb, nog even dit, het is maar dat jullie dit even weten haha:

Nog 2 foto's van Joke, eentje van de tuin en de andere foto staan Arwen en Dana voor het hekje te smachten naar de sneeuw om in te rennen!



----------

Donderdagmorgen 11 maart. Ja zeker Peter, een keertje extra uitlaten verkleint het probleempje ook!
Het waait aardig en ik heb dan ook maar het verharde pad in het bos genomen, ze zijn zo aan het hakken in het bos dat ik bang ben dat er sommige bomen geen steuntje meer hebben!
En het zal je maar gebeuren dat je zoiets op je pet krijgt . . .
Zo langzamerhand begint het hier in huis toch op te lijken, gisteren Dick zijn kledingkasten opgeruimd en wat een ouwe zooi lag daarin!
Typisch iets voor hem en ja hoor, ik mocht helpen uitzoeken, en het is zonder ruzie verlopen, op een klein rafelrandje na dan.
Einde resultaat?
Vier vuilniszakken vol en 3 paar schoenen en op mijn advies, snel in de auto zetten en linea recta naar de kledingcontainer!
No way back.
Het is wel goed nadenken want wij leven natuurlijk ook 4 weken in de camper en moet je daar toch echt rekening mee houden, eigenlijk net als een gewone vakantie.
Maar als je naar het noorden vertrekt deze tijd, kun je gerust extra warme kleding mee nemen, het vriest daar 's nachts nog altijd!

----------

Woensdagmorgen 10 maart, Ik kom nog even terug op dat onderwerpje 'in de broek piesen' van gisteren.
Heel toevallig heeft Roos vorige week 2x in haar slaap geplast en dat is niet apart of eng, wel vervelend voor haar en een beetje voor mij.
Dat zie je regelmatig bij gecastreerde teefjes, vaak zijn zij dan al wat ouder (Emma heeft het nog nooit gehad!)
Gelukkig is hier bijna alles 'honds' en wasbaar in huis en het was nu op mijn stoel (leer) op mijn voetenplaid (wasbaar).
Wel heb ik na de 2e keer de da gebeld voor een kuurtje Propalin en dat heb ik inmiddels in huis.
Als Roos het nog 1x krijgt begin ik aan dit kuurtje met haar, 3x is immers scheepsrecht.
Hoewel wij ook in Zweden brave Hendrikjes en Hendrikaatjes geweest zijn ivm corona, hebben wij ons eergisteren toch voor de zekerheid maar weer even laten testen en wij beiden negatief.
Toch wel weer fijn.
Het testen is makkelijk ons dorp, vanwege de 'pilot 'van ik geloof 6 weken, die hier loopt en kun je zelfs zonder afspraak 3x naar de teststraat.
Ik blijf het geen fijne test vinden maar goed, het zij zo.

----------

Dinsdagmorgen 9 maart. Tegenwoordig duren mijn wandelingen toch wel een half uurtje langer, als je mensen tegen komt vragen zij naar de plannen, leuk toch!
Vanmorgen ook weer iemand gesproken die ik al jarenlang ken door het honden wandelen maar ik heb 'iets' ondefinieerbaars tegen haar en dat is best lastig.
Zij kan zulke ongelofelijke onbenullige dingen vertellen o.a. de de aarde plat is en dat de vaccinaties niet veilig zijn omdat daar iets in zit wat ons volgt . . .
En dan is dit nog maar een kleine greep uit haar wetenschap, dus vermijd ik haar eigenlijk altijd door afslagen te nemen door het bos waarvan ik zeker weet dat zij dat niet doet.
Vanmorgen kwam ik haar rechtstreeks tegen en was er geen ontsnapping meer mogelijk, ze is op zich best aardig maar staat naar mijn idee volslagen buiten de wereld en vooral over honden zegt zij zulke maffe dingen die gewoon niet kloppen.
Dan moet je net bij mij zijn met deze flauwekul.
Maar ja, agree to disagree . . .
Zij heeft een 9 jarige hond, kruising chow chow met elleboogdisplasie en laat haar niet opereren want dat kost te veel.
Kijk dat is al trigger no. 1 bij mij.
Ik; 'ja maar dat is heel pijnlijk voor haar hoor'
Zij; 'zij is heel hard maar af en toe piest zij in haar broek en dan weet ik dat zij pijn heeft
Ik: 'ahh wat erg maar krijgt zij wel pijnstilling?'
Zij; 'ja hoor'
Vlak daar na antwoordde zij dat zij al jarenlang niet bij een da geweest is want haar 2 hondjes hebben nooit wat . . .
Volgens mij krijgt haar hond dus helemaal geen pijnstilling!
Ik zei maar je komt toch wel 1x per jaar bij een da ivm de jaarlijkse APK en entingen?
'Nee hoor, ik laat ze niet enten want daar worden zij juist ziek van'
Zo nu begrijpen jullie vast wel dat voor de tijd dat ik hier nog woon, vanmorgen genoeg gespreksstof gehad heb met haar . . .

----------

Maandagmorgen 8 maart. Het werd gisteren toch nog een soort van rustige dag, onze schoondochter lag met koorts in bed, kleindochter en kleinzoon onduidelijke klachten en werden gistermiddag op corona getest.
Kijk, daar ga je dan natuurlijk niet heen, jammer maar wel logisch.
De kopers van ons huis bleken enorm leuke mensen te zijn en hadden ook hun Labrador mee en hebben we zelfs samen nog een bosronde gemaakt!
Ach ja hè, hondenmensen kunnen vaak goed met elkaar overweg, als het tenminste een 'normaal' soort hond is!
En aangezien onze 3 meiden ook van die makke schaapjes zijn gaat dat gelukkig altijd goed!
Zij zijn heel enthousiast over ons, nu dus eigenlijk al bijna hun huis en ook dat is leuk.
Daarna lekker piano-aan gedaan en toch weer een fijne dag gehad!
Direct ga ik een makkelijk en lekker maaltje in elkaar frunniken want onze lieve vrienden komen, alleen voor een bakkie maar dat ken ik . . .
Verder is Dick vooral bezig met veel administratieve dingen te regelen, er komt nogal wat bij een emigratie kijken.
Hoewel er nog veel te doen is, is Dick van mening dat alles goed komt maar met zijn mentaliteit weet ik dat het de laatste week een race tegen de klok gaat worden.
Ik kan persoonlijk niet veel meer doen, de meeste van mijn taken heb ik volbracht . . . maar eerlijk gezegd zie ik zijn houding tegenover deze dingen met lede ogen aan . . .
Net de blog van Nel in Zweden gelezen en zij hebben tijdens een wandeling in de omgeving een foto van ons huis gemaakt, dank je Nel!


----------

Zondagmorgen 7 maart. Kleine krabbel vandaag, ben net terug uit het bos en ja er vragen nu steeds mensen naar hoe het er voor staat met ons Zweedse avontuur.
Daarom ben ik dan veel later thuis dan ik wil want direct komen de kopers van ons huis even, willen wat dingen opmeten.
Betekende dus wel dat ik gisteren weer poetsen moest . . . grrr
Maar uiteraard vind ik het logisch dat zij nog een keer willen komen!
Vanmiddag naar Bloemendaal naar onze zoon met zijn gezin.
Morgen komen er vrienden, die ons vreselijk zullen gaan missen (au doet ons ook pijn hoor!) en lappen we de corona 1 persoons maatregel echt aan ons laars.

----------

Zaterdagmorgen 6 maart. De dag begint weer met mooi weer!
Ik heb al heel wat bananendozen gehaald bij AH en van de week zei een jongen daar dat er niet veel meer zullen komen want iemand anders van AH heeft ze ook nodig . . .
Binnensmonds liet ik een vloekje maar de aanhouder wint, dus ik vanmorgen naar AH en hoopte dat dát jongetje er niet zou zijn en nee hoor hij was er niet!
Maar liefst 12 bananendozen hadden zij voor mij en aangezien ik de honden ook in de auto had, was het even stapelen!
Ik durfde het er niet op te wagen om na de wandeling dit te komen halen want wie weet werd er iemand wakker daar . . .
De makke schaapjes keken wel een beetje gek maar alla, als mam die nou wil moet het maar.
De eerste de beste bocht die ik maakte viel natuurlijk de stapel om en ik hoorde wat gerommel maar ben eerst maar naar huis gereden om de dozen te lossen.
Het tafereeltje wat ik aan trof was vermakelijk, hoofdjes tussen en onder die dozen, gelijk even een foto gemaakt!





----------

Vrijdagmorgen 5 maart. Zo dat is even mooi wandelweer zeg, een bevroren bos, lekkere pittige frisse lucht!
Aan één kant is het toch wel grappig om te horen dat wij niet de enigen zijn die ons land wíllen en daarbij ook kúnnen ontvluchten, aan de andere kant is het te erg voor woorden want niemand wil in eite zo maar zijn/haar moederland uit.
Ik, die zo hecht aan mijn fijne vakantiehuis, zoals ik het altijd noem, de kinderen en kleinkinderen, vrienden en kennissen, geliefde kundige dierenartsen, huisarts etc, het is nogal wat.
Het is voor 100% te danken aan onze slappe regeringsleiders, die dit allemaal laten gebeuren, altijd maar weer dat verdomde 'poldermodel', geen hom en geen kuit.
Straks verkiezingen (ja ik ga zéker stemmen), voor mijn gevoel een lachertje, ik geloof allang al niet meer in een democratisch NL.
Gelukkig hebben wij een camper én de mogelijkheid om het vliegtuig te pakken om alles wat wat mij lief is en ik hier achter laat te bezoeken en verder een rustig leven in de natuur te leiden.
Zo dat was dat.
Jeetje dat is ook een grote stap Wil, maar inderdaad, ik weet dat dit jouw grote wens is, doen dus, zolang het nog kan!
Niets blijft zoals het is Agnes en zeker naarmate je ouder wordt gaat dat meer moeite kosten, ook omdat je weet met bepaalde beslissingen genomen door de leiders van ons land, gatenkaas is en zij over 20 jaar zeggen, 'o jee zo hadden we het toch niet moeten doen destijds'.
Wij als individu hebben nergens invloed op hoewel dat moet ik wel zeggen, met name Dick zijn inzet en met nog een paar mensen, hebben wel kunnen voorkomen dat 1/3 van het bos gesloopt zou worden voor die g**** windmolens!
Maar . . . dit zegt totaal niets over de toekomst want er kunnen stiekem listige plannetjes in achterkamertjes bedacht worden die plotseling het beleid gaan bepalen!
Ik heb mijn hart gelucht en ga vrolijk verder!

----------

Donderdagmorgen 4 maart. Nog maar weinig coronahondenwandelaars over zo langzamerhand in het bos!
Dit was ook te voorzien, het nieuwtje is er af en het blijkt toch wel vaak een opgave te zijn, elke dag met de hond het bos in , , ,
Honden, vaak aangeschaft voor de kinderen, maar die hebben er na 2 weken al genoeg van, zo gaat dat nou eenmaal.
Ook zie ik net aan de buitenkant van het bos activiteiten ontplooien voor de gigantische windmolens die er gaan komen en dat is niet leuk.
Wat ik ook heel erg vind is dat er daar een beverburcht kapot gereden is door zo'n bos vernieler, en dat terwijl bevers en hun omgeving beschermd gebied zijn!
Niet is meer heilig en allemaal voor het grote geld en het klimaat geneuzel.
O.a. bij Zeewolde komen enorme grote gebouwen, datacenters die gaan draaien op windmolenenergie, hoe schandalig!
En in advertenties geven zij aan dat die windmolens energie geven voor 800.000 huishoudens, maar er niet bij vermelden dat die energie daar helemaal niet voor gebruikt wordt
Dit allemaal om het ons door de strot te duwen!
Ik kan hier niet meer tegen en ik denk dat dit ook in Zweden gebeurt hoor, laat dat duidelijk zijn maar wij trekken ons terug in een dorp in de mooie natuur.
Regelmatig de vraag of wij nog gaan camperen en ik kan alleen maar zeggen, natuurlijk, we zitten ook vlakbij het prachtige Noorwegen en dichtbij alle gebieden waar wij zo van houden, sterker nog, wij wonen er midden in!
En als wij een lange winter zat zijn pakken we de camper en gaan naar het zuiden voor een paar maanden, dat zou zo maar Griekenland of Turkije zijn, die landen staan ook nog op ons lijstje!

----------

Woensdagmorgen 3 maart. Hè gelukkig begrip voor mijn gezeur over vermoeidheid . . .
Wij zeggen wel eens tegen elkaar dat wij nog net zo leven als dat wij 40 waren (nou dat proberen we dan) en dat moet niet, je loopt tegen je beperkingen op en dat is knap frustrerend.
Ik kan nog wel geremd worden en toegeven aan vermoeidheid omdat ik in feite aardslui ben en erg op mijn gemak gesteld, maar Dick is een ander geval, die laat zich niet remmen en met goed bedoelde adviezen hoef ik al helemaal niet aan te komen.
We hebben zin om het Zweedse huis naar ons eigen zin te maken en gelukkig is de basis helemaal ok en moet alleen aan onze smaak aangepast worden wat wij rustig aan in fases kunnen doen want op zich kunnen we er zo in wonen, alles is aanwezig, zelfs een wasmachine.
Huizen in Zweden worden inclusief witgoed verkocht, apart toch!
De keuken is ook compleet maar ow jee, totáál niet onze smaak . . .
Of de hondjes zullen moeten wennen? Nou nee dat geloof ik niet eens, zij zijn veranderingen van omgeving wel gewend en daarbij, wíj zijn er bij en dat is voor hen toch het belangrijkste!
Wel zeg ik al dat het eerste onze zitbank uit de verhuisauto het huis in moet want dat is toch waar zij het liefst op liggen!
Verder werken wij momenteel tegen onze deadline aan, 26 maart staat de verhuisauto voor en er is nog een hoop te doen.

----------

Dinsdagmorgen 2 maart. Alweer een beetje in het normale ritme geduwd, zeg wel een beetje want ook gisteren stond in het teken van onrust.
Auto naar de garage voor de APK, in de grote stad, moesten nieuwe banden besteld worden dus niet gelijk klaar, zeuren om een leenauto, eenmaal weer thuis telefoontjes over dingen die wij gedaan wilden hebben maar belachelijk duur waren, zoals nieuwe lampjes en dergelijke, in de middag weer terug om leenauto op te halen, net thuis toen er gebeld werd dat auto toch klaar was,.
Nou al dit soort dingen kan ik nu net even niet hebben, ben ik tot mijn grote spijt gewoon te moe voor.
Wel vanmorgen weer de gewone hondenronde gemaakt waar geheel tegen de gewoonte in, poppetje weg was en na een minuut of 10 pas terug kwam, ongekend voor haar.
Net gelijk weer bananendozen opgehaald bij AH en nu effe tikkuh.
Direct weer boodschappen doen, kan dit alles niet tegelijk doen omdat de meisjes in de auto veel ruimte innemen, dus hak ik dit soort dingen in stukjes waarbij ik zo weer moeite heb om weer op te staan en verder te gaan . . .

----------

Maandagmorgen 1 maart. Weer thuis, sinds gistermiddag een uur of 3 na een zeer vermoeiende reis.
Nou ja ook vermoeiend doordat wij gewoon al moe waren en een overnachting op een ferry in een hut mij nou ook niet echt een pleziertje doet.
Het is met mijn claustrofobisch aangelegde aard toch wel een beetje slikken hoor, zo midden in de buik van een boot in een kleine ruimte, te bereiken via smalle gangetjes . . .
Godzijdank was de temperatuur aardig uit te houden daar, in tegenstelling tot de heenreis, toen was het er zo onaangenaam heet, dat de meiden ook erg lagen te hijgen en menigmaal van hun bed af kwamen om te drinken!
Ik had zelfs gewoon de toegangsdeur open gezet en open gehouden met een hondenwaterbak er tussen!
Nee geef mij maar ontelbaar veel liever een camperreis en overdag gewoon op de boot, met uitzicht op de zee.
Dat lange zitten in een gewone auto is ook niets voor mij, in de camper heb je gewoon veel meer bewegingsvrijheid.
Ons wel weer verbaasd over het aanpassingsvermogen van onze meiden, ongelofelijk, alles ondergaan zij zonder blikken of blozen en zijn dan ook nooit nerveus, ook niet in de lift op een boot, echt nergens voor terug deinzen!
Net zo rustig als anders lopen zij door het lawaaiige schip, tussen aankomende gigantische vrachtauto's, terwijl die dingen een hels kabaal maken, het resoneert daar erg, als zij komen aanrijden in de boot.  
Goed dat was dat.
Inderdaad is het huis in Zweden echt onze toekomstige woonplek geworden en hebben gisteren al 10% overgemaakt, huis kopen daar gaat anders dan in NL.
Makelaar zit tevens op stoel van de notaris en ook heeft hij connecties met een bank, jammer voor hem, die hebben wij niet nodig . . .
We hebben een ontzettend gezellige week gehad met Joke en Anne en ook onze 5 honden kunnen prima met elkaar overweg, en alleen met eten hebben wij hen apart gehouden.
Ook lekker gebbqd buiten bij 4 graden.
Ik moest wel lachen hoor, jullie zaten met 17 graden buiten en ik heb pas gisteren de 'stijgijzers' van mijn laarzen gehaald (dank je MarijkeO!)
We hebben al aardig onze directe woonomgeving verkend en vanuit uit huis kunnen wij zo het bos in stappen, wat een luxe!
Dan nu het serieuze opruimen, dat is wel even wat.
Over het verloop van de rest houd ik jullie hier op de hoogte.
Nu toch even eerst een paar dagen pas op de plaats en even bijkomen van alle gebeurtenissen!


----------

Donderdagmorgen 25 februari. Oh nee het is alweer middag. Vanmorgen zijn wij weer een hele fijne wandeling gaan maken en we beginnen het al te leren hier, het was dezelfde wandeling als gistermiddag.
Je komt dus echt niemand tegen!
Werkelijk de natuur is zo mooi hier en de sneeuw smelt bijna waar je bij staat, maar zulk mooi weer als in NL, nee dat is hier niet.
Net lekker samen ontbeten, nou gebruncht dus en direct gaan we weer naar ons huis waar Dick de keuken wil opmeten.
We willen nog van alles bekijken en kennelijk is het nog niet echt door gedrongen dat wij hier straks zelf wonen en alle tijd hebben om dingen te bekijken!
Gistermiddag ook gezellig in de Köta (vast fout hè Nel) gezeten bij een vuurtje bij Jan en Nel, ook lekker gebabbeld.
We reden in het donker terug en dat vonden we niet echt fijn, zoveel wild als er hier is een dan zo'n onverlichte weg.

----------

Woensdagmorgen 24 februari. Even eerst een bedankje voor de hartstikke leuke reacties in het gastenboek, whatsapp en mails, hartverwarmend!
Alweer twee dagen verder en godsamme wat gebeuren er veel dingen en ook, wat móet je veel!
Gistermiddag zijn we naar Ikea Karlstad geweest, jaha gewoon open hier en volgens ons zijn wij één van de weinigen die met een mondkapje lopen!
We gingen naar keukens kijken, en dat was weer echt leuk en gezellig, zoals wij het doen komt er inderdaad bij het 'leuke' ook nog een 'het gezellige' want Joke en Anne vergezellen ons met al deze activiteiten!
En hoe is het mogelijk, ook hebben we gegeten bij Ikea, dat kan daar allemaal eigenlijk moeiteloos met inachtneming van de corona maatregelen en dat loopt rustig hier!
Gisteravond kregen wij de voorlopige koopovereenkomst en Dick is druk doende het vertalen uit het Zweeds . . .
Vrijdagmorgen tekenen  wij de voorlopige koopovereenkomst!
Tussendoor maken wij op de geijkte tijden onze rondes met de meiden en vanmorgen leek de wandeling wel een soort glijden want het was spiegelglad en voor Roos de auto uit stapte keek zij een bedenkelijk naar de grond of zij er wel op kon springen!
Ietsjes verder op liepen wij weer in de sneeuw maar ik denk dat het binnen een week wel weg zal zijn want het dooit behoorlijk.
Ook van de week nog gekeken naar de bevroren Kläralven, de grote rivier die hier langs Munkfors loopt, zo mooi, enorme ijsschotsen!
Elke dag van de week hebben we activiteiten gepland en hopen morgen toch eindelijk eens te kunnen bbqen, ja bij een temperatuurtje van een graad of 4!
Hier is een drone foto waarop je goed ziet hoe ons huis ligt, zo mooi, er lagen elanden- en reeënkeutels in de tuin!


----------

Maandagmorgen 22 februari. Inmiddels 3 dagen verder en héél veel gebeurd . . .
Het aller belangrijkste is inderdaad, JAHA wij hebben een huis gekocht en inderdaad het huis wat wij op het oog hadden!
We zijn er heel blij mee en de besprekingen met de erven van het huis, twee zussen, verliep soepeltjes en we hadden er een NL tolk bij die hele goed Zweeds spreekt, heel fijn dus!
We hebben het huis goed bekeken en werden ontvangen in een warm huis waar gezellige kaarsen brandden, op hun manier dus een 'gestyled', opgeruimd en schoon huis en dat was prima.
We hadden al heel veel foto's van het interieur die gemaakt zijn op het moment dat zij het huis aan het opruimen waren, ik geloof een week of 6 terug.
De foto's laat ik nog niet zien hier want ik wil eerst nieuwe plaatjes maken nu het echt opgeruimd is.
Ik heb al gezegd dat het binnen, netjes maar zeer gedateerd is en we vinden dat niet fout, en hebben al veel ideetjes hoe het gaat worden.
Hopelijk kunnen we deze week nog alle administratieve zaken regelen, en gaan we zaterdag naar huis met een Zweeds huis in onze achterzak!
Deze week nog een keer kijken en foto's maken.
Een foto van de buitenkant laat ik nu zien want zo ziet het er nu gewoon ook uit en zal over een jaar waarschijnlijk ook wel anders zijn want we hebben grootse plannen!
We gaan aan de buitenkant van een dorp wonen en onze tuin grenst direct aan het bos waar geen hekjes tussen staan, apart toch!
Net een prachtige wandeling gemaakt waarbij wij echt het gewoon het gevoel hadden op wintersport te zijn!
De dames met skistokken en van die spikes onder onze schoenen en blije honden!
Volgens mij kunnen jullie je op dit moment dit totaal niet voorstellen net zoals wij ons het weer in NL niet kunnen voorstellen!
Ik zou nog veel meer te vertellen hebben maar weet niet waar te beginnen, alles moet nog wat besterven in mijn hoofd . . .


----------

Vrijdagmorgen 19 februari. Net gewandeld en het had licht gevroren in het bos, de omgezaagde dennenbomen roken heerlijk, wat in kersttijd niet zou misstaan!
We waren vroeg op, ja beetje logisch hè, toch gespannen om alles wat er gaat gebeuren.
Emma is er niet gerust op en staat al steeds bij de achterdeur omdat zij camper ideetjes heeft, de lieverd!
Gisteravond de uitslag PCR test en natuurlijk prima en alles is voor elkaar nu.
Ik vind het zo leuk hoe jullie mee leven en ook nieuwsgierig zijn en ja, zelf hebben wij wel al een prachtige foto van het huis (nee niet huisJE dus) waar wij zondag gaan kijken maar ik houd hem nog even voor mezelf tot . . .
Hopelijk valt het jullie niet tegen en ik verklap dan wel dat er aan de binnenkant heel wat moet gebeuren, het is zeer gedateerd, zoals veel Zweedse huizen.
Ook wij hadden altijd het idee dat alle huizen in minstens IKEA stijl zouden zijn maar niets van dat alles hoor!
Jaha in de grote steden denk ik wel maar op het 'platteland' echt niet.
Wij vinden dit heel fijn want dan kunnen wij onze eigen 'touch' er aan geven!
Kortom, jullie zien zsm wat het gaat worden!
O ja grappig gisteren, ik stond al midden in de wasstraat en er plotseling ernstig getoeterd werd, alles werd gelijk stil gezet en bleken er twee auto's op elkaar gereden te zijn . . .
Dame had kennelijk gas gegeven hahahahaha
Dat was nog niet alles want de één zat met de trekhaak achter de bumper van de ander, en de twee vrouwen stonden er maar bij te lachen, zou ik ook gedaan hebben hoor!
Met moeite zijn die twee samen de wasstraat uitgesleept en daar stonden zij buiten, gekoppeld!
Ik had nog willen zeggen, jongens laat maar lekker staan, misschien straks wel jonge autootjes!

----------

Donderdagmorgen 18 februari. Zo dat hebben we ook weer gehad, een PCR test (staafje in neus en keel poeren) in Zwolle en vanmiddag de uitslag.
Over de uitslag maak ik mij geen zorgen, net van de week al een negatieve melding gehad en ik ben verder bij niemand in de buurt geweest.
Die uitslag hebben we uitgeprint nodig om Zweden in te kunnen.
Ja en verder staan we bijna in de startblokken natuurlijk, goh wat spannend allemaal!
Zo nog even de auto door de wasstraat trekken, want hij ziet er niet uit, en voor de rest allemaal van die last minute dingetjes, die al met al dan toch wel weer veel zijn.
Wanneer ik weer een krabbel tik weet ik nog niet, hangt van tijd en omstandigheden af.
Morgen misschien nog wel, we hoeven niet zo immens vroeg te vertrekken, maar ja op zo'n heel eind rijden wil je niet het gevoel hebben krap in de tijd te zitten, je weet nooit wat je tegen komt onderweg.
Ook wel leuk dit en ik ben op een bepaalde manier ook weer opgelucht . . .
Wel zal ik het uiterlijk in de toekomst wat gaan aanpassen op onze leven in Zweden, maar zeker de krabbels blijven zoals zij zijn!

----------

Woensdagmorgen 17 februari. Jeetje Til, wat kunnen we toch stoetelig zijn hè!
Wat voor mij dan weer mee valt dat ik er niets van voel, zelfs ook geen spierpijn (ach arme Rozenkind) en mag ik blij zijn dat ik geen Chihuahua's heb, die had ik echt geplet!
Net wat je zegt, 'gelukkig' een mondkapje, hoewel dat bij mij niet alles bedekt, maar goed dat is nou eenmaal zo.
Dank je MarijkeO ik heb goed naar je geluisterd, dat zie je maar weer!

Verder bereiden wij ons mentaal voor op de komende spannende tijd en iedereen heeft zo weer zijn eigen manier om dat te doen . . .
Ik ben deze week aan mijn 3e boek bezig en de titels wil ik jullie niet onthouden, echt ook weer de moeite waard.
Nou ja, anders zou ik het hier natuurlijk ook niet vermelden!
'Meisje met de 7 namen', Noord Koreaanse ontvlucht haar geboorteland, geschreven door haar zelf, Hyeonseo (what's in a name?) Lee.
Het andere boek is van een ander kaliber en heb ik in 2 dagen er door gerost, 'Verslavende liefde', het waargebeurde verhaal van een ontwrichtende passie ook geschreven door haar zelf, Annemiek van der Laan.
Nu ben ik op de helft van het boek 'Statiegeld voor mijn moeder', verhalen over het leven in de DDR, geschreven door Manon de Heus en Marijke van der Ploeg.
Eigenlijk nog onnodig te vermelden dat ik alleen non-fictie lees en romans ook mijn deurtje voorbij laat gaan.
Verder hier onder even een fotootje van onze nieuwe kamerdecoratie . . . waarmee ik even wil bewijzen dat je met een man als Dick een ruimdenkend iemand moet zijn

----------

Dinsdagmorgen 16 februari. Ik heb al vaker met het blauwe ogenbijltje gehakt maar echt wennen doet het niet.
Men kijkt wat besmuikt en de meeste mensen vragen niks maar denken fiks . . .
Goh ik word er niet mooier op . . .

Nou zonder dollen, ik vind het vervelend om er zo uit te zien maar ik lijd er niet echt onder.
Omdat hier in Dronten een 'pilot' loopt en wij allemaal in 6 weken 3x op corona getest kunnen worden hebben wij dit gisteren voor de eerste keer laten doen en kregen vanmorgen vroeg al de uitslag, beiden negatief.
Wel fijn want anders hadden wij die dure test donderdag a.s. de 'reizigerstest met certificaat' nog op tijd af kunnen zeggen.
Ik vind het geen prettige test eerlijk gezegd en ik ben echt niet lullig met dit soort dingen, maar ik krijg liever 4 nekinjecties . . . en daar snapt Dick nou weer helemaal niets van.
Hij is daar 1x bij geweest en vond het maar een enge toestand, gek toch, ik helemaal niet!
Nou gelukkig dan maar want dat krijg ik morgen weer.
Ik voelde mij met wandelen erg onzeker vanmorgen, zo'n fondantachtige ijskoek in het bos gaf mij niet veel vertrouwen.

----------

Maandagmorgen 15 februari. Oh ik zie er weer eens niet uit en heb een blauw oog!
Toen ik gisteravond de honden uit liet, leuk hoor 3 aan de lijn op een gladde weg, er wordt bij ons in de straat niet gestrooid, realiseerde ik mij ineens dat ik nog op mijn pantoffels liep . . .
Ik gleed uit en knalde bovenop Roos en kwam precies met mijn oogkas op haar schedel terecht!
Ik voelde gelijk dat dit niet zonder zichtbaar resultaat zou zijn en kwam thuis en zei het tegen Dick . . .
En omdat mannen absoluut van een andere planeet komen dan vrouwen was het allereerste wat hij zei 'godsamme (nou hij zei het ietsjes anders hoor) daar krijg ik de schuld van!'
Niet even goed kijken en vragen hoe het nu is en of het pijn deed, nee hoor, niets van dit alles.
Het zag er nog niet echt ernstig uit, wel wat dik, maar vanmorgen, ohhh totaal blauw, de oogkas en er om heen!
Eigenlijk denk ik, ik hou van positief denken, dat Roos mij toch met het opvangen van mij met haar zachte lijfje, behoedt heeft voor verdere schade, zoals een lekker armbreukje of zo.
Vervelend (nou voor Dick dan haha) want er staan voor deze week heel wat dingen op het programma waarbij wij andere mensen ontmoeten.
Mij maakt het verder geen fluit uit hoor, men denkt maar wat hij wil en zal mij worst zijn.

Nog een voorbeeldje van het anders denken van mannen.
Het was een totale ijsbaan vanmorgen, zeker hier in de straat en ja ik ga natuurlijk altijd met de auto met de honden weg en stelde ik Dick maar voor dat hij maar even moest rijden, want . . . ik weet gewoon dat als ík een deuk in de auto rijd het véél erger is dan dat hij de hele auto aan puin rijdt . . .
Snappie?

---------- 

Zondagmiddag 14 februari. Een latertje vandaag, ik was helemaal niet laat maar heb mij heerlijk onderhouden met lieve vriendinnen, zowel per telefoon als per app!
Ja ik begrijp dat iedereen heel nieuwsgierig is naar onze plannen, wij ook hoor, maar nog een weekje en dan zal ik het vertellen.
Voor mijn gevoel wil ik dat echt niet eerder voor wij het 100% zeker weten.
Wel weten wij dat de eigenaren het aan ons willen verkopen maar wij, hoewel wij er op de foto's en filmpje helemaal weg van zijn, wachten toch tot wij het eerst in het eggie gezien hebben, voor ik er echt mee naar buiten treed.
De moed gehad om onderstaande stuk te lezen over de Scandinavische winterstijl?
Ach zo zwaar is het niet hoor voor ons, Zweden is zo'n groot land en wij komen in ongeveer net onder het midden te wonen.
Ook wij vinden Lapland helemaal geweldig, maar dat is ons toch te veel afgelegen en in de winter te heftig, kijk als je nou 30 bent, is het een ander verhaal.
Maar we moeten simpelweg realistisch blijven en ons niet helemaal afzonderen, en wat wij nu hebben, is in het bos, helemaal vrij maar niet afgelegen.
Zo en nu ga ik even een napje doen, moe maar voldaan van al dat gebabbel, poppie ligt al heerlijk warm op schoot.

----------

Zaterdagmorgen 13 februari. Scandinavische winter stijl, kijk dit bedoel ik dus!
Ja ik weet het, het eind is alweer in zicht, maar goed, dit is even mooi mee genomen!
En wat ben ik blij dat ik zo'n mooie winterjas voor Emma heb gekocht (en voor mezelf!), zij steekt haar hoofdje zelf al uit als ik hem aantrek, zij vindt het kennelijk helemaal niet vervelend.
Inmiddels staan er hier al aardig wat ingepakte dozen en ja dan krijg je het dat je iets nodig hebt wat al ingepakt is en in de opslag staat.
Zoals vanmorgen, er brak een sluiting van de halsband van poppetje en dat is lastig, wat zelfs de reserve banden zijn opgeborgen . . .
En ook het materiaal waar ik ze zelf van maak, balen dus en snel maar een simpele nieuwe gekocht.
Ook had ik alles al klaar staan om een cake te bakken en  *&^% cakeblikken al ingepakt en zo nog wel wat dingen.
Dat gaat de komende weken nog wel meer gebeuren denk ik zo maar.
Vandaag vertrekken Joke en Anne naar Zweden om alvast hun huisje op te warmen voor als wij volgende week komen, lief hè!
Wel heel leuk om er deze tijd te zijn ivm de lage temperaturen waarbij zelfs de waterval in de buurt prachtig bevroren is en wij hopen dat dit nog een weekje zo blijft ook!

Scandinavische winter: hoe overleef je de winter Scandinavische stijl

De winter is niet altijd een prettige ervaring, afhankelijk van waar je woont. Donkere dagen en kouder weer zorgen voor een gevoel van melancholie dat in een heel land kan blijven hangen.

Als u echter de Scandinavische regio bezoekt , zult u merken dat er een heel andere houding ten opzichte van de winter is. De Scandinavische winter is een unieke ervaring die veel luchtiger en leuker is dan je zou verwachten van winters elders in de wereld.

Interessant is dat Scandinavische winters vaak veel strenger zijn dan de koude seizoenen elders in de wereld. Op sommige locaties is het wel 20 uur donker per dag . Bovendien dalen de temperaturen tot niveaus die voor veel mensen praktisch onmogelijk zijn om mee om te gaan.

Dus, hoe gaan de Scandinavische mensen precies om met zo'n moeilijk seizoen?

Kunnen we leren hoe we de winter in Scandinavische stijl kunnen overleven?

Hoe benadert de lokale bevolking de Scandinavische winter?

Voordat we in onze gids ingaan op enkele van de beste dingen die je kunt doen om de winter op Scandinavische wijze aan te pakken, laten we eens kijken hoe de lokale bevolking omgaat met temperaturen onder het vriespunt en donkere dagen.

Hoewel het moeilijk te zeggen is hoe iedereen in Scandinavië met koudere dagen zal omgaan, lijkt de algemene houding in het noorden een stuk beter dan elders in de wereld.

In Noord-Europa, waar Scandinavië ligt , zijn de meeste mensen het grootste deel van hun leven opgegroeid met koud weer. Ze zijn gewend aan het gebrek aan daglicht dat kan optreden als de wintermaanden verschijnen, en ze hebben allemaal hun eigen manieren ontwikkeld om ermee om te gaan.

Hoewel sommige dagen lastig kunnen zijn (zoals overal ter wereld), kunnen Scandinavische mensen de winter waarderen vanwege de voordelen die het met zich meebrengt. De wegen zijn bijvoorbeeld meestal bedekt met sneeuw - tot het punt waarop sommige mensen zelfs naar hun werk skiën.

De winter is ook de perfecte gelegenheid om het concept hygge te omarmen . Met andere woorden, als je niet naar buiten wilt en in de sneeuw wilt rondlopen, dan kun je lekker binnen lekker liggen met warme chocolademelk, een kop koffie of iets anders om je maag op te warmen.




----------

Vrijdagmorgen 12 februari. Ik denk dat het onnodig is om te zeggen dat dit echt míjn weer is!
Zeker vanmorgen, gelukkig eens zonder schouderpijn want voor ik ging wandelen heb ik een shotje bij de huisarts gehad en dat is gelijk te voelen en vraag je je tevens af waarom je maar blijft aanmodderen al die weken.
Nee, ik ben totaal niet bang voor prikjes of flinke injecties, dat ben ik wel gewend, is eigenlijk meer een soort gemakzucht en hopen dat dingen vanzelf over gaan.
Tja en dan gisteren bij de da's . . .
Alles helemaal ok met de meiden hoewel er bij alledrie wel een kilootje bij mag deze wintertijd, komisch want de meeste honden die zij onder handen krijgen mogen er wat kilootjes af . . .
Geldt zeker voor Emma, die gaat kennelijk niet zo effectief meer met haar voedsel om, wat je vaak ziet bij oudere honden.
Helemaal goed dat zij nu een jasje buiten draagt want kou gebruikt veel energie om warm te blijven!
Het 'afscheid' ging niet zonder tranen bij mij én bij beide dierenartsen . . . en ben 1.5 uur in de spreekkamer geweest.
En dat het tussen ons wel goed zit bewijst het feit dat Martine met tranen zei 'ah lieverd wat zal ik onze leuke gesprekjes gaan missen en kom ajb weer eens langs als je in NL bent. . . '
Dierenarts Paul met tranen 'je hebt onze o6 nummers en je kunt altijd bellen, dat weet je'.
Paul en Martine kennen beiden een dierenarts in Zweden die in een grote uitgebreide praktijk werken en daar krijg ik de adressen van en ook dat hij even gaat contacten met hen.
Leuk toch!
Goed nog iets, ik heb besloten om deze site tóch nog te houden en ben een crowdfunding gestart (grapje hoor)
Dit doe ik puur en niet anders dan uit emotionele overwegingen, tegenover Emmaatje, die onze laatste Gordon zal zijn, geloof ik hoor.
Om nu, terwijl zij bijna 13 is de Gordonsite op te geven, nee ik kán het niet, net of ik haar weg schuif, en ik nog steeds hoop dat zij het eeuwige leven heeft of op zijn minst gelijk met mij de geest gaat geven.
Jullie kunnen het wel uitkristalliseren uit mijn stukjes, emoties alom.
Zie op onderstaande foto's hoe mijn honden zich gedragen in de spreekkamer bij de da, lachen toch!

----------

Donderdagmorgen 11 februari. Wat is er lekkerder voor een hond dan paardenmest?
Nou bevroren mest dus, dat is voor hen een echte ijsdelicatesse!
Hmm ik geloof dat ik iets weet wat eigenlijk nóg lekkerder is . . .
Heel fanatiek staan zij met z'n drieën te graven in de sneeuw/ijs  naar de bevroren lekkernij.
Dit keer vind ik het niet zo heel erg want wat zij tevoorschijn toveren zijn maar kleine stukjes en ik loop ondertussen door en dat vinden zij niet echt leuk.
Heerlijk weer gewandeld bij -7, wat een feestje, en dan nu weer thuis, en daar liggen de schatjes, met een vol buikje, brokjes met wat warme runderhartbouillon, weer helemaal tevreden!
Dat is wat een hondenmoeder graag ziet.
Straks gaan wij naar de da, naar Ermelo voor de jaarlijkse entingen én snif snif, afscheid nemen . . .
Nee ik wil en ga niet écht afscheid nemen, ik ben daar zó slecht in en ga altijd janken.
We zullen regelmatig het campertje naar NL sturen, logisch en als het even kan ga ik naar mijn eigen geliefde dierenartsen waar ik al 22 jaar kom!
Natuurlijk ga ik ook in Zweden naar een da, waar wij graag willen wonen is er vlakbij een kliniek waar wij al een paar keer geweest zijn, wat toen nog gerund werd door een NL dierenarts.
Ik geloof dat het inmiddels over gegaan is in Zweedse handen, we zien wel, is een kwestie van wennen én in grote mate: vertrouwen krijgen!
De honden zijn ons zo verschrikkelijk dierbaar dat wij moeite hebben om die specifieke zorg over te laten aan voor ons totaal onbekende artsen.
Klinkt misschien wat arrogant (bedoel ik absoluut niet zo) maar ik zeg het toch, wij zijn geen doorsnee hondenbezitters, dat weet ik zeker en is daarbij trouwens ook al menig keer door mijn eigen da's in Ermelo gezegd.
Zij waarderen altijd mijn kijk en mening op veel zaken en ik zal daarbij ook nooit op de stoel van de da gaan zitten!
Maar zij weten dat ik natuurlijk een enorme ervaring heb en in nauw contact met de honden leef en mij weinig ontgaat.
Kortom, om het effe plat te zeggen, maar niet al te grof wil zijn 'ik vind het ruk'. . .
Ach Cilia, inderdaad ik hou enorm van dit weer maar eerlijk gezegd vind ik het voorjaar ook weer fijn hoor en vooral straks in een nieuwe omgeving, om te ontdekken wat dit ons allemaal gaat brengen voor nieuws en zeker massa's lupinen!
Elfstedentocht? Ach ja, leuke sfeer en vroeger kon ik supergoed schaatsen maar de schaatsbeker laat ik nu aan mij voorbij gaan!
Wel hoop ik dat heel veel mensen op gepaste wijze zullen genieten in het weekend van het schaatsen op natuurijs, ik vond de plaatjes van vrolijke gezinnen in de sneeuw ook heel leuk, even bevrijdend in deze rare tijd.

----------

Woensdagmorgen 10 februari. Eigenlijk niets te melden, net zo'n dag als gisteren!
Vooral in de middag heerlijk weer, dus geniet er van mét of zónder hondjes!

----------

Dinsdagmorgen 9 februari. Leuk leuk leuk, dit weer, vooral nu met die zon er bij, pff wat mooi!
Regelmatig stond ik even stil in het bos en genoot van de stilte, er komen kennelijk maar weinig mensen, dat zie ik aan de paadjes, en vind ik een omgezaagde boomstam met sneeuw al een extra momentje om even stil bij te staan.
En wat vallen die brutale roodborstjes dan op, zo schattig, zijn nu van die dikke dotjes.
Het idee dat wij straks zo wonen, goh dat is toch wat, gaat eigenlijk mijn voorstellingsvermogen nog te boven!
Toch is het best lastig om nu te moeten verhuizen, nou niet het verhuizen op zich hoor, maar die sores er om heen.
Gesloten bouwmarkten, ja op bestelling dat kan, maar je hebt vaak iets snel nodig en onder de €20.00 moet je extra betalen, de kringloop die dicht is en net een telefoontje van de 'Odd Fellows' die onze boeken vandaag zouden komen halen.
Meneer, ook wonend in Swifterbant, vindt de weg te slecht!
Jezusss, ik reageerde netjes hoor, maar wat een flauwekul, dus zei ik alleen maar, 'nou ik rij wel gewoon in de auto zal ik ze even komen brengen?'
'Ah nee hoor dat wil ik niet zoveel moeite . . . '
Goed toen hield ik verder maar mijn mond en nu komt hij ze volgende week ophalen waarbij ik nog maar net de de woorden inslikte 'volgens mij is er dan in het weer en weg nog niet veel veranderd', en dacht ook bij mezelf 'wat een ouwe zeikerd'.
Ach ja, iedereen zijn principes dan maar, maar gvd nu staan die dozen nóg een week in de gang!
Ja hoor Nel, hier bij huis liggen de blokjes voor de ruitenwissers ook klaar, het is effe wennen!

----------

Maandagmorgen 8 februari. Het is net alsof NL ons nog even probeert tegen te houden zo van 'blijf hier want ook wij kunnen een echte winter hebben hoor!'
Is ook zo maar dit is toch wel heel uniek, met Wendy gewandeld en terug uit het bos de ruitenwissers weer vast aan het raam, had ze trouwens zo los hoor.
Daarbij is het weer niet het enige wat ons naar Zweden trekt . . .
Ik vind het zo prachtig maar nóg mooier als wij straks in of naast het bos wonen!
Net boodschappen gedaan en o was was het rustig op de weg.
Gelukkig heb ik totaal geen angst om met sneeuw of slechte weg te rijden, ik heb mijn rijbewijs gehaald in 1977 in Duitsland terwijl het toen een heel strenge winter was en ik ook met de lesauto door de sneeuw moest ploegen!
Vandaar waarschijnlijk dat de angst nooit vat op mij gekregen heeft!
Ik zal nog even een paar plaatjes van gisteren opsnorren om hier neer te zetten.
Mijn schatje met haar nieuwe jas!

Ik, geen schatje, met haar nieuwe jas!

---------

Zondagmorgen 7 februari. YESSS eindelijk heb ik weer eens mijn zin en hebben we genoten van een boswandeling in de sneeuw!
Ook de meiden, inclusief Emma gingen uit hun plaatjes!
Emma had haar mooie jas aan en ik ook, we waren er goed op voorbereid, Dick had al een prachtige Tenson parka (vast wel 15 jaar oud maar nog altijd ok) Roos en Poppie geen jas aan, die zijn zo beweeglijk en dat wilde ik eerst maar eens bekijken hoe dat zonder jas ging.
Emma is mijn troetelmeisje en vind ik het gewoon fijn om haar met haar prachtige (dure!) jas te zien lopen.
Dit is echt voor het eerst hoor dat ik een setter met een jas aan heb, maar gezien het feit dat wij in een duidelijk koudere streek gaan wonen en Emma al bijna 13 jaar is, vond ik dit gerechtvaardigd . . .
We kunnen wel even wennen zo, de portieren van de auto waren dicht gevroren en toen we weer terug bij de auto kwamen uit het bos, waren de ramen dicht gesneeuwd en dat was gelijk bevroren en ook de ruitenwissers zaten vast!
O ja en voor wij weggingen moest Dick de voordeur van sneeuw bevrijden!
Dit was les 1 van winter in Zweden
Jammer genoeg barst ik van de pijn in mijn schouder en dat maakt het toch allemaal wat minder aangenaam, zo'n typische PHPD klacht.
Even een injectie er in en weer gaan met die banaan.

----------

Zaterdagmorgen 6 februari. Komisch hoor, alles en iedereen is hier in volle verwachting wat 'het weer' gaat doen, ik ook hoor!
Wat ik vanmorgen wel constateerde dat het erg regende en ik snel de honden in het bos uitgelaten heb en toen weer naar huis gegaan ben en heb hen op het hondenhartje gedrukt, dat wij vanmiddag een lange ronde gaan maken.
Ach zij staan gewoon maar te kwispelen, vinden alles goed en liggen nu net zo rustig alsof zij een lange ronde gemaakt hebben.
Het viel mij wel op dat zij buiten veelvuldig stonden uit te schudden, kennelijk was de regen ook voor hen wel heftig!
Ook grappig is dat uitschudden aanstekelijk werkt, schudt de één dan doet de ander het ook, typisch honds kopieergedrag!
Ook voor mij mag de kou losbarsten want gisteren ontving ik mijn prachtige Didriksons parka, en ik ben er erg blij mee, hij is mooi en heel warm!
Morgen zal Dick een foto van mij maken in de sneeuw!
Gisteren een berichtje van de verhuizer en op 26 maart worden de spullen ingeladen en voorlopig opgeslagen tot wanneer weten wij nog niet!
Dit betekent wel goed nadenken wat wij nodig hebben tot die tijd en ook dat moet ik maar weer gaan opschrijven.
De afspraak met de notaris voor de overdracht is op 31 maart.
Jaja het komt allemaal wel in zicht en we hebben er zin in, nou ja minus die afscheidstoestanden dan  . . .
We kunnen vanwege corona geen echt gezamenlijk afscheidsmoment houden en dat is jammer. en ook wat gecompliceerd eigenlijk.
Gewoon afwachten hoe alles verloopt, je kunt plannen wat je wilt maar het kan altijd dan weer anders lopen is onze ervaring.

----------

Vrijdagmorgen 5 februari. Ja het gaat ons nu ook treffen, nou hopelijk geen corona maar wel de maatregelen, vanaf morgen dus.
Dick heeft gisteren gelijk online voor ons een PCR test geregeld en was net op tijd voor donderdag  18 februari ivm de tijd van aankomen in Zweden en test mag niet ouder dan 48 uur zijn.
De rest van alle testplaatsen op die locatie helemaal vol, we zijn dus niet de enige die willen reizen!
En dat is dan ook nog niet alles want die twee testen kosten maar eventjes €278.00!
Dit gaat dus keer 2 want we moeten ook nog terug na een week . . .
Wat een vreselijke geldklopperij, hier wordt absoluut door een aantal partijen flink aan verdiend, uh de één zijn dood is dus de ander zijn brood.
Hier wel heel letterlijk!
Bij thuiskomst quarantaine . . . goed, erwtensoep in de vriezer als die tenminste al niet opgegeten hebben de volgende week waarin het eens even écht winter wordt!
Met grote dank aan onze traag werkende regering vwb de vaccinaties!
Het is niet anders, we hebben afspraken om huizen te bekijken en ja dat is natuurlijk wel heel belangrijk.

----------
Donderdagmorgen 4 februari, Nou als het effe mee zit dan . . . verheug mij op het weekend!
Beetje jammer dat de bosvernielers weer volop in actie zijn en veel paden uiteraard weer vernaggeld en de rondes een beetje rommelig moeten lopen want er hangen linten waar je niet door mag.
Wel vind ik het heel erg lekker ruiken, het omzagen van dennenbomen.
Vervelend is nu dat de bestelde artikelen via webshops zo stagneren, begrijpelijk, maar ook lastig.
De enige mogelijkheid om wat nieuwe troep het huis IN te slepen
Nog steeds niet UIT slepen want die kringlopen zijn nog dicht *&^%$
Wel grappig dat de MP verkopen best goed lopen, gisteren een hele bak met LP's uit de flowerpowertijd opgehaald voor een aardig bedragje!
Platenman kwam hier thuis en werd getroffen door de 'Zweeds sfeer' hier, lachen toch, hij bleek namelijk ook een fervent Zwedenganger te zijn om te vissen en had het liefst ook willen verhuizen maar zijn vrouw wil niet . . .
Gisteren zo leuk, we hebben een 'whatsapp tour' door het voor ons hoog op de lijst staand huis kunnen maken, grote dank Jan en Nel!
Het wordt toch steeds echter hoor!

Dit woord kende ik nog niet.

----------

Woensdagmorgen 3 februari. Nou Joke de sneeuw was een enorme tegenvaller hoor, en voor ik bij de auto kwam, was het sneeuwen al gestopt om ook hier de dag verder grijs te laten verlopen!
Daarom zei ik ook al 'wie het kleine niet eert'. . .
Ach joh, voor ons en ook voor jullie denk ik wel, volgend jaar beter en daar gaan wij dan met onze spijkerbandjes lekker crossen door de sneeuw, snöscootertje huren en daar gaan de grijze koppen!
Trouwens, het zou eventueel, als de wind niet gaat draaien of misschien wel móet draaien, nog wat winter kunnen worden hier, still waiting for the surprise . . .
Tja en dan die lockdown en verdere beperkingen, vervelend maar kan niet anders denk ik.
Volgens mij komen we ook nooit meer van die mondkapjes af en doet mij sterk denken aan de chinezen, die lopen in hun land er al jaren meestal mee, maar ja dat is dan ivm de luchtvervuiling.
Ik ben erg van 'iedereen moet doen wattie zelf wil, mits je een ander er niet mee hindert' maar moet stiekem toch wel eens lachen als ik mensen op de fiets hier met een mondkapje om zie of ze bijvoorbeeld in hun eentje in de auto zitten mét mondkapje!
Zodra ik zelf uit de winkel kom is het eerste wat ik wil, frisse lucht en dat stomme ding van mijn gezicht!
Wel en dat is echt waar, als ik boodschappen gedaan heb, was ik hem thuis gelijk even uit en hangt hij in de keuken te drogen aan een keuken kastje, zo braaf ben ik dan weer wel.
Oeff Anja, nog 2 nachtjes slapen!

----------

Dinsdagmorgen 2 februari. EINDELIJK heb ik een wandeling in de sneeuw kunnen maken met mijn hoofd omhoog naar de neerdwarrelende vlokjes gekeken!
Het stelde natuurlijk niet veel voor, maar goed, wie het kleine niet eert hè.
Roos werd helemaal dol en vond het heel grappig en de andere twee gingen maar mee doen met die uitsloverij!
Ja Cilia, ik ken dat ook, omdat je al zo lang stukjes tikt krijg je vaak herhalingen van herhalingen, daar kom je niet onderuit, maar ik troost mij dan met de gedachten dat je lezers zelfs die herhalingen alweer vergeten zijn!
Het afgelopen weekend heb ik een echte Scandinavische parka besteld, een Didriksons, ik ben zo benieuwd en ook trouwens wanneer ik hem ontvang.
Voor de eerste winter in Zweden wil ik nog een goede waterdichte thermobroek hebben maar die koop ik daar wel, lijkt mij wel nodig . . .
De afgelopen week heb ik mij weer eens gestort op de honden, dwz hun jasjes, allemaal weer piekfijn getrimd, was wel even een werkje maar elke dag eentje gedaan en het resultaat mag er weer zijn.
Nog nooit had Roos zulk lang haar op haar oren gehad en elke dag weer stoorde het mij maar je moet het ineens echt zat zijn voor zoiets en dan gelijk maar een paar dagen doorpakken en je voornemen om ze toch echt weer, zoals het hoort en ik ook altijd deed, elke week even op de trimtafel zetten.
Het is er zo maar tot de laatste vakantie bij blijven liggen, door alles wat er momenteel speelt.
Zo leuk, er zijn al diverse mensen die gelijk met ons mee willen reizen om te helpen in Zweden, het huisje te verbouwen en op te knappen en dát terwijl het nog helemaal niet zeker is dat het door gaat, hoewel het eigenlijk wel steeds zekerder wordt.
Maar goed, je koopt natuurlijk niet iets wat je niet in het echt gezien hebt!
Daarbij ga je niet direct met slopen beginnen want je moet zelf eerst even aan een nieuw huis wennen en het  'aanvoelen', voor je tot iets besluit.
Ik plaats hier ook niet eerder foto's voordat het echt zeker is dat het door gaat.

----------

Maandagmorgen 1 februari. Ja en dan is het nu alweer februari en kunnen wij zeggen 'volgende maand gaan wij verhuizen'.
Toegegeven, het gaat allemaal wel erg snel hoor en dat is soms wel even benauwend voor mij, voor Dick geloof ik niet, dus houd ik deze gedachten maar even voor mezelf, anders lok ik weer vervelende discussies uit.
Voor ik vanmorgen met de auto wegging heb ik eerst even het onbeschadigde beijsde (klopt dit woord wel?) leeuwtje op de motorkap gefotografeerd . . .
Gewoon voor de lol, omdat het zo glad was vanmorgen en ik ook beloofde dat ik met een hele auto weer thuis zou komen
Dick had volgens mij niet veel vertrouwen in mijn rijkunst!
Hij ging uiteindelijk toch ook maar mee, hij kent mijn ietwat scherpe rijstijl en ach ik gunde hem toen maar (héél) even zijn mannelijke superioriteitsgevoel . . . 
De gladheid viel enorm mee en er was goed gestrooid en in het bos ging het ook prima, bodem nog wat bevroren.
Ik zei al dat wij mooi even kunnen wennen hoe het in de toekomst zal gaan en zullen de weerssituaties wel wat heftiger zijn!

----------

Zondagmorgen 31 januari. Heerlijk gewandeld en nee ik ga niets verder over het weer zeggen, daar word ik lastig mee . . .
Het was nog super rustig in het bos, heb één bekende van een afstandje zien lopen en dat was het dan en jou Til, zag ik lopen door het dorpsbos, toen ik weg reed!
Het vijvertje zag er zo mooi bevroren uit met die zon die door de bomen scheen maar ik vrees dat het er morgenochtend anders uit ziet, mijn middagronde voert niet langs het vijvertje, mij te druk.
Ik ben bang dat kinderen vandaag er troep op gaan gooien om te kijken hoe 'sterk' het ijs is.
Stom vanmorgen fototoestel vergeten en ook de mobieltjes lagen thuis.
Gisteren weer een afscheid . . . en wel van mijn trouwe snelkookpan, is 44 jaar mee gegaan en nu bleek het slot kapot te zijn, huppakee de vuilstort in . . . en ook de puppyweegschaal heeft een goed tehuis gevonden maar niet in de vuilstort hoor, maar bij hondenmensen!
Gaat lekker dus.
Ja wat een gigantische prijzen worden er vandaag de dag voor pups gevraagd, en nou ja van veel rashonden kan ik mij er een heel klein beetje iets bij voorstellen.
De kosten voor de verplichte gezondheidsonderzoeken zijn ook niet mis en ook de RvB graait met een grote hand in de pot.
Maar het is ook nogal een verschil of je een nestje kleine hondjes of setters hebt tot 8 á 9 weken, ik weet wel dat ik vanaf 2 weken ging bijvoeren en dat er met een week of 6 al een grote hoeveelheid voer doorheen ging!
Maar goed, ik hoef mij er niet druk meer om te maken maar zal mij in de toekomst nog wel gaan verbazen over de prijs die ook wij voor een pup gaan betalen . . .
Oh nu ik dit overlees, nee hoor, ik heb geen pup ergens in bestelling en ben dat ook zeker nog niet van plan!

---------

Zaterdagmorgen 30 januari. Nieuwe term geboren in huize Zwart, 'Yvonne goes bananas', ja natuurlijk vanwege mijn bananendozen tick.

Voor de rest gaat alles goed hoor.
Ik had het over die gekte met de Pomchi's maar die maffe Gordon doet ook mee aan die designerhondjes hype, met zijn blauwe Franse bulldogje!
Wat een uitslover en aandachttrekker zeg, een hondje kiezen die bekend staat als het ras met de meeste gezondheidsproblemen!
Ik hoorde, nee las, dat hij zei dat dit hondje bij een serieuze fokker vandaan kwam, wat een oen zeg, wat een stuk onbenul, juist die blauwe dogjes hebben de meeste afwijkingen en is ook een niet toegestane kleur bij dat ras, daar waagt geen goede fokker zich aan!
Al langer ben ik er van overtuigd dat de wereld op het punt staat, of al is, totaal mattaklap te worden.
Verder gebeurt er hier niet veel bijzonders behalve dat ik mij realiseer hoe snel de tijd gaat en er eigenlijk nog best veel te doen is.
Enuhh koud nu hier?
Hier even een printscreentje wat ik gisteren kreeg vanuit Zweden hoe het weer is daar waar wij willen gaan wonen!

Kijk dit is dus wat wij willen, een échte winter!

----------

Vrijdagmorgen 29 januari. Nee inderdaad geen verhuisdozen, ons te lastig, moet je bestellen bij bouwzaken en bananendozen zijn veel sterker, dat ook nog!
O jee, gisteren weer wat moeilijks . . . de werpkist is verkocht . . .
En je kunt het geloven of niet maar aan een dame die Chihuahua's fokt!
Het verbaasde ons natuurlijk ook maar die dingetjes zijn zo klein dat zij er een minikistje in zet en de rest van de ruimte is voor het spelen en die hondjes schijnen tot een week of 4 alleen maar te slapen!
Van wat zij vertelde kunnen wij als setterfokkers (nou ík een fokker?) niets bij voorstellen!
Met 3 weken proberen setters zeker al over de rand te komen!
Maar goed, de weegschaal hoefde zij niet want haar pupjes gaan gewoon op een klein keuken weegschaaltje . . .
Het was een heel aardige dame, en pakte het ook serieus aan maar toch kreeg ik een mentaal tikkie op het laatst, want zij liet haar Chihuahua's (wat een lastig woord toch) dekken door een Pomerian, een dwergkeesje dus en worden de pups 'Pomchi's genoemd . . .
Eigenlijk schrok ik en bekeek haar gelijk anders, gek misschien want ik vond haar ontzettend aardig en zij doet ook zeker haar best.
Later keek ik eens op MP naar dit soort hondjes en kreeg bijna een rolberoerte, prijzen vanaf zo'n €1000.00 tot €2500,00 zag ik!
Ben ik nou zo bekrompen en zie ik iets verkeerd of ben ik niet slim genoeg, ben ik nog heiliger dan de paus?
Nou alles geloof ik, maar mijn idee over pups goed, verstandig en verantwoord op de wereld zetten is niet deze.
Onmiskenbaar, beeldschoon en aantrekkelijk, zeker weten.


----------

Donderdagmorgen 28 januari. Geen zin vandaag, korte ronde gemaakt (half uurtje) en hopen op vanmiddag wat beter weer.
Gek genoeg maakt het die honden geen fluit uit of het nu regent of droog is in het bos, het is altijd leuk!
Fijn als je zo in het leven staat toch?
Zelfs Emma loopt huppelend door de regen, elke keer weer grappig op deze leeftijd.
Inmiddels heb ik een oprechte verslaving en dat zijn bananendozen, telkens als ik bij AH sta en er wat in het dozenvak liggen móet ik ze meenemen.
Er staan al talloze (nog niet geteld) opgestapeld in de opslag en nu hier ook in de kamer en de lege staan bijna tot aan het plafond in de gang.`
Volgens Dick hebben we nu wel genoeg . . . maar ik kan het niet laten.
Zij zijn keurig ingepakt, heel bewust met nette etiketjes er op en ik weet nu al dat je je straks een slag in de rondte gaat zoeken omdat je net dat laatste er in gefrunnikt hebt omdat er nog een klein plekje over was, wat je vergeten bent.
Wat is het toch heerlijk om een hond te zijn, totaal geen zorgen en het leven verloopt zo duidelijk voor ze, net als anders.
In februari nog een keer naar de da voor de jaarlijkse entingen en dan het afscheid, jezusss wat vind ik dát moeilijk, net als nog meerdere afscheidjes . . .
Kunnen we niet gewoon, zonder iets te zeggen met de noorderzon vertrekken en later iedereen een excuusbrief schrijven, 'sorry geen tijd gehad of zo?'
Nee hoor gaan we echt niet doen en ik weet ook heel zeker dat als het er écht op aan komt met één van onze meisjes dat de camper aangezwengeld wordt en er snel een appje naar Ermelo gaat 'we komen dr aan hoor'. . .
OK laten we het allemaal maar eens afwachten hoe alles verloopt en vinden wij onze Zweedse draai wel spoedig op allerlei gebieden.

----------

Woensdagmorgen 27 januari. Vieze druilerige regen bah, daar word je drijfnat van.
Maar goed, ik kan het hebben nu met de wetenschap dat het in het gebied waar wij willen wonen in Zweden wel écht winter is, het échte vrieskistjes weer, en niet 1 lullige dag, maar weken lang!
Langzamerhand begint er wat lijn in de plannen te komen, hebben een huisje op het oog, leg ik hier nog niet uit, is nog te prematuur, willen we eerst met eigen ogen zien.
Die afspraak hebben wij op 21 februari, spannend!
Verhuizer geregeld en in de tweede helft van maart staat hij voor de deur, de exacte datum hebben wij nog niet, het wordt namelijk een combinatie verhuizing, van iemand dus die terug uit Zweden naar NL komt en wij dan weer richting Zweden, zodat die verhuisauto niet leeg hoeft te rijden.
Er ligt hier een schrift klaar met allerlei dingen die wij vooral niet moeten vergeten en waar wij gehecht aan zijn in NL, voornamelijk bepaalde levensmiddelen natuurlijk.
Hoewel ik uit ervaring weet van lange reizen, dat je altijd weer een vervanger in het nieuwe land er voor vindt, maar goed, vooralsnog doen we het zo, geeft een beetje veilig gevoel . . . lachen toch!
Wij gaan wonen tussen de -16 en de -11!


----------

Dinsdagmorgen 26 januari. Weg vrieskistjes en zo gaat dat nou altijd.
Dank je voor je info Til!
Ik had het al over emoties nou dat was er gisteren weer eentje . . . werpkist in elkaar gezet, inclusief lamp en andere spulletjes en toen op Marketplace en vanmiddag op MP.
Ja heel definitief en ook dat was wel weer even slikken.
Nou moet ik ook eerlijk zeggen dat dit item voor mij toch al een bijna gesloten boek was maar als je alles weer zo ziet staan en Roos er vol verwachting (wat hoe dan?) langs loopt en er in kijkt, ja dan voel je em toch wel weer.
Ook gistermiddag het eerste echte afscheid gehad en wel van onze tandarts, na 27 jaar trouwe dienst en het kwam eigenlijk toch goed uit want per 1 maart gaat ook hij genieten van zijn pensioen.
Wel leuk om te horen dat hij n.a.v. ons, ook kiest voor een Fauve, grappig toch!
Ja die ellende in de steden, echt vreselijk en ook dit doet veel met mij, als ik zie dat een agent, die thuis ook een gezin heeft, een steen tegen zijn onbedekte hoofd krijgt, kán ik en doe ik ook echt, wel janken.
Ik weet het nog al te goed wat het met je gezin doet, Dick heeft ook bij de ME gezeten en zware klussen gehad.
Hij was als scherpschutter destijds aanwezig bij de treinkapingen en ik zal jullie wel zeggen, dat is niet mis voor de thuis zittende vrouw en kinderen!
Wát een goor tuig is het zeg en ja het is wel weer het bontkraagjesvulles die de winkels plunderen!

----------

Maandagmorgen 25 januari. Wat een fijn vrieskistjesweer vanmorgen, dus een heerlijke lange wandeling gemaakt langs buitenkant bos en slingers tussen door.
Dat er in mijn leven nog maar vaak van dit soort dagen voorbij gaan komen en ja wij zorgen zelf wel dat de kans daarop groter is dan hier in NL!
Dat was de goede kant van vandaag en de slechte had ik al gehad . . . mijn god wat een ellende in de steden, van mij mogen ze die gasten gewoon rücksichtslos in hun benen schieten of nog erger.
En dat schattige plaatsje Urk, hier dichtbij, ook zo vreselijk, een relatief kleine groep die dit veroorzaakt.
Kunnen die ouders niet eens ter verantwoording geroepen worden?????? Daar hoor ik namelijk nooit eens iets over.
Goed dat was dat.
Donderdag j.l. ging ik mijn laarzen eens goed schoonmaken, ik spoel ze elke dag 2x af na het wandelen maar dan alleen de ergste troep en zij verdienden eens een echte poetsbeurt.
Nou dat heb ik geweten . . .
Gootsteen vol laten lopen met een groene zeep sopje, ik ben zuinig op mijn laarzen en dit is een veilig middel, en ik met een nagelborsteltje aan de gang en had ik er geen erg in dat de andere laars koppie onder ging . . .
Ze zijn met bont gevoerd dus dat was echt erg, drijf-, maar dan ook drijfnat, en loodzwaar van het water.
Laars leeg gegooid en omgekeerd aan een handvat achter buiten laten uitdruipen, dat heeft ruim een dag geduurd, toen ik het minder zag druipen.
Gister de laars in de zon gelegd met de opening naar de zon en dat was grappig, er kwamen zelfs wolkjes stoom uit!
Later ben ik met de waterblazer aan de gang gegaan en zette telkens de laars op de weegschaal om het verschil in gewicht tussen de twee te 'meten'.
Op het laatst was het verschil nog maar 9 gram en vond ik het mooi geweest en vanmorgen had ik ze gelukkig weer aan!
Eigenlijk best een stom verhaaltje hè, maar goed, ook dit soort onbenulligheden gebeuren hier ook.

----------

Zondagmorgen 24 januari. Net weer heerlijk gewandeld, fijn temperatuurtje.
Goh gisteravond bij het hondenuitlaten, de stilte viel als een warme deken over mij heen, hoewel wij op zich natuurlijk al in een rustig dorp wonen, maar toch, wat was het stil op straat!
Aan één kant natuurlijk erg deze maatregel maar aan de andere kant kunnen mensen eens ervaren wat échte rust is!
Wij kennen dit maar al te goed van Scandinavië, wat een genot die stilte, en ja dat is ook één van de redenen dat wij daar naar toe gaan.
Ik heb mijn hele leven al een hekel aan lawaai gehad en zeker aan hard lawaai zoals vuurwerk, ik heb daar een instinctieve aversie tegen.
Gisteravond hier nog wel twee enorme knallen . . . mafketels.
Even voor jou Agnes, zoals je al gelezen hebt zitten mijn emoties behoorlijk hoog momenteel en worden de gevoelens heen en weer geslingerd maar net, toen Dick mij even jouw fb foto liet zien (hij heeft fb op zijn mobiel), ging het mis met mij.
Tranen, wat een prachtige symbolische foto, die raakte mij tot op de bodem van mijn ziel.
Heeft uiteraard ook met Emmaatje te maken, hoewel zij ons nog steeds totaal geen reden tot ongerustheid geeft, godzijdank.


----------

Zaterdagmorgen 23 januari. Komt het door dat al die ouwe meuk weer door mijn handen glijdt en de herinneringen je parten spelen?
Mijn emoties zitten hoog, zo ook vanmorgen maar dan weer op een ander vlak.
Die hondjes.
Blij omdat zij weer mee gaan naar hetzelfde bos, blij omdat zij weer thuis, weer dezelfde bak met brokjes krijgen . . . ineens 'pakte' mij dat, zo lief en zo onschuldig.
Natuurlijk zorg ik er ook voor dat die dingen die voor hen belangrijk zijn om zich fijn te voelen ook goed verzorgd zijn, zoals vandaag.
Ik had simpelweg een kipfiletje (mwoah nog uit Noorwegen) in de vriezer en kook ik dan een minuut of 10 en alleen al het feit dat zij dat ruiken maakt hen blij!
Dat ene kipfiletje, verdeeld over 3 bakken voor 2 maaltijden en bij thuiskomst staan zij al te springen bij de voordeur!
Dit bezorgde mij even een brok in de keel.
Gisteren Wendy, zij kreeg mijn oude naaimachine en had nog nooit achter zo'n ding gezeten dus was ik even de juf en leerde haar op haar 50e een draad inrijgen en een spoeltje vullen . . .
Goh ja alleen al het overdenken hiervan 'doet' mij iets.
En nu hup, weer in actie komen en de bananendozen vullen, het is zo eind maart.

----------

Vrijdagmorgen 22 januari. Goeie tip Johanna alleen jammer dat de stambomen al in de papierbak liggen, in kleine stukjes, maar goed voor andere dingen een goed idee!
Ja Ria memories! Wel is het zo dat onze kinderen (ik vind het best gek om hen nog 'kinderen' te noemen maar ja zij zijn en blijven natuurlijk wel onze kinderen) al sinds 1992 zelfstandig wonen en sinds die tijd wij nu aan de 3e verhuizing beginnen!
Dus zijn al veel dingen hun kant opgegaan.
Gek genoeg heb ik een vaag beeld van het inpakken van die vorige verhuizingen en vraag mij af of ik er wel bij was haha.
Waar was ik toen, zat ik weer met mijn neus in een boek of slingerde ik die honden weer eens het bos in, terwijl Dick de zooi inpakte, geen idee.
Feit is wel dat ik nu eigenlijk de meeste dozen heb ingepakt en nog inpak.
Wel leuk hoor, dingen van vroeger die écht nooit weg zullen gaan, bijvoorbeeld Snoopy (Fisher Price) een houten hond die Wendy altijd mee nam met wandelen als peuter, het hout ruikt nog altijd naar vanille en dat terwijl hij regelmatig in bad moest.
Kennelijk werd er veel vaker door honden op stoepen gepoept want daarom moest hij vaak in bad, wat Wendy echt een leuk klusje vond! Zijn oortjes waren van vilt en die zijn helemaal weg, vergaan denk ik maar ik zal ze in ere herstellen, ik heb namelijk een nieuwe naaimachine . . . 
Van Marc heb ik nog een beertje met een zelfgebreid geitenwollen broekje, ook dierbaar.
Dick heeft zelfs nog een door mijn schoonvader zelf gemaakte trein met 3 wagonnetjes van hout en ik een houten interieurtje wat mijn opa in 1934 gemaakt heeft (mijn oma zette overal datums achterop, vroeger moesten wij er om lachen maar nu toch wel erg leuk!)
Kortom, verhuizen heeft toch wel iets!

----------

Donderdagmorgen 21 januari. Hoe snel kun je gewend zijn aan een andere auto!
Ik durf zelfs te remmen, altijd makkelijk als je een auto bestuurt, blijft wel dat ik het gevoel heb met zij- oogkleppen te rijden maar je moet een gegeven paard ook niet in de bek kijken en het is beter dan géén auto voor mij!
Voor de meisjes heb ik er een grote anti slip deurmat in gelegd en een groot hondenbed, je kunt die zieltjes toch niet aan hun slipping en sliding lot overlaten hè!
Pff blij dat ik morgen de eigen auto weer terug heb.
Ondertussen hebben wij het best druk met troep die wij voor de bezichtigingen in de opslag gesmeten hebben, bijna letterlijk en nu weer per 5 dozen terug in huis komen en aan het uitzoeken zijn, vooral ik dan.
Mijn god, allemaal herinneringen komen tevoorschijn en van veel dingen neem ik afscheid . . . niet alles hoor, je kunt en wilt toch je leven niet zo maar in de vuilnisbak gooien!
Stambomen van onze Siamese katten van vroeger, leuk om naar te kijken maar wat heb je er verder aan, weg doen dus.
Werkstukken van de 'kinderen' geef ik aan de rechtmatige eigenaren terug en wat zij er mee doen moeten zij weten, maar ik wil het kwijt.
Dozen vol met boeken die wij eerst wilden bewaren maar nu naar het cluppie Odd Fellows gaan, heel veel reisgidsen en -boeken, de Capitoolgidsen houden wij wel zelf, té mooi om weg te geven!
Ik heb een grote verhuisdoos vol met hondenboeken en ik wil er niet eens meer in kijken, die schuif ik zo door!
Als iemand van mijn lezers ze willen hebben is het ook goed, wel graag zelf ophalen dan.
Godsamme en morgen dan die avondklok, ik laat maar in het midden hoe ik er over denk, maar we kunnen niet meer dan aanvaarden dat het zo moet.
En ik zeg hier bij, nee mijn honden zijn NIET te leen voor uitlaatrondes!

----------

Woensdagmorgen 20 januari. Jeetje, onze auto moest naar de garage en kwam Dick met een leenauto terug, vind ik altijd spannend, natuurlijk vanwege de honden . . .
Die wil ik niet in een sjieke bak van een ander vervoeren van - en naar het bos . . .
Goed, daar kwam hij met een grote, spiksplinternieuwe bestelauto, een Peugeot Expert, een hele dichte auto.
Nou ben ik van lang geleden een dichte Ram Van gewend maar die had tenminste nog een achterraam en hadden wij de tussenwand er uit.
Toch, ik was allang blij want hier konden de honden dus gewoon in, weliswaar een houten bodem, maar goed die 5 minuten naar het bos moest toch kunnen.
Dick waarschuwde mij wel voor het remsysteem . . . een tikkie op het rempedaal en je ligt met je postzegel op het dashboard, nou dat bleek niet overdreven!
De bochten waren ook geen succes want ik hoorde die honden schuiven over die houten vloer en ook dat getik van hun nagels en hun gepiep, zij vonden het helemaal niets!
Toen ik aan kwam bij het bos had ik drie uiterst hijgende honden, waren helemaal nerveus, die verwende mokkels!
Ik zie zo vaak honden die zo in een kale achterbak gewieberd worden (vind ik raar hoor) maar deze dames zijn gewend op zachte bedjes te liggen . . .
Zelf vergat ik ook even de hoogte van de auto bij het uitstappen en maakte bijna een dubbele salto, ik vergat dat er een treeplankje zat.
Toch viel het mij 100% mee dat de meiden na de wandeling net zo vrolijk, zonder enige aarzeling die auto weer insprongen en er later toch ook weer hijgend uit sprongen bij thuiskomst!

----------

Dinsdagmorgen 19 januari. Nou er viel niet veel te verwennen gisteren, nadat Dick de auto volgestampt had kwam hij binnen een paar minuten weer terug, zo balen.
De kringloop,bleek gesloten en op het hek staat gewoon wanneer zij alleen open zijn om spullen aan te nemen!
Het is ook wel een stelletje kukeltjes hoor, die daar werken, goed bedoelde kukeltjes dus, en van de website snap je ook geen fluit.
Maar goed, het is hun vergeven, ze doen hun best en meer zit er niet in.
Nu heeft Dick alles weer naar boven gesleept in een logeerkamertje (nee L. niet de jouwe hoor, die wacht keurig op je zo lang als wij hier wonen!)
De stort was ook al gesloten . . . wij dachten dat die gemeenteambtenaren ook gewoon tot 5 uur zouden werken maar nee hoor.
Bij de voordeur stonden 4 benches voor de kringloop en de postbode vroeg wat ik er mee ging doen, na mijn antwoord vroeg hij of hij er 2 mocht mee nemen en natuurlijk vond ik dat goed, alvast 2 opgeruimd en hij blij!
Vandaag neem ik echt een piano-aan dag, geen zin om in de regen te lopen en ook de honden heb ik kort uitgelaten en toen ik zag dat zij allemaal 'alles' gedaan hadden, ben ik rechtsomkeert gegaan.
Hoop dat het vanmiddag wat schappelijker weer is dan maak ik wel een grote ronde.
Goh anders was vandaag de lockdown afgelopen maar nu zijn er weer wat weken aangeplakt.

---------- 

Maandagmorgen 18 januari. Langzamerhand begint het kennelijk door te sijpelen, het bericht dat wij naar Zweden gaan verhuizen en komen de vragen!
Wel leuk hoor en ook voor ons is het enorm spannend en vooral natuurlijk de vraag 'waar gaan we wonen?'
Dat zal vooralsnog in de camper zijn en is uiteraard voor ons totaal geen probleem.
Straks gaan we de kringloop verwennen en ook de stort is vandaag aan de beurt.
Eigenlijk heb ik best weinig te melden want ons hoofd is vol van alles wat er geregeld moet worden en opgeruimd.
Voor de meiden gaat het leven zoals altijd, zonder enige concessie, dezelfde wandelrondes, dezelfde etenstijden en er is al veel opgeruimd maar de woonkamer is en blijft tot het laatste moment helemaal zoals het altijd is, voor de hondjes ook fijner.

----------

Zondag begin van de middag 17 januari. Sneeuw? Wat sneeuw! Hoop jullie volgend jaar een sneeuwpoepie te laten ruiken wat dit was natuurlijk fuckingniks!
Toch gisteravond nog een rondje hondje gemaakt maar wat teleurstellend zeg, al die paniek, code geel om niks!
Vanmorgen al vlot weer, na de hondenronde (lekker!) veel social talk gehad, via app etc en krabbel vergeten!
Inmiddels alweer druk aan het verzamelen van troep bezig, wat je nu doet hoef je straks niet meer te doen, dit is dus lekker
'gewone mannenpraat', maar toch wel waar.
Gisteravond geen De Mol gekeken, ik vind de kandidaten niets speciaals hebben (gewoon saai dus) en ben afgehaakt.
Wel begonnen deze site achter de schermen over te zetten naar een subsite van dickenyvonne reissite en gaat 'onze honden' heten.
Dus nog niets te zien en de krabbels zullen hetzelfde blijven en foto's zullen mix van honden en ons leven in Zweden zijn.
Toch ook wel weer leuk om een opzetje te maken, uhh net of ik tijd genoeg heb, maar ja het is niet anders, ik kan mijn fans toch niet teleurstellen na al die jaren!
Een plaatje van Emma alvast in Zweedse stijl!

----------

Zaterdagmorgen 16 januari. Nog steeds hoop op sneeuw.
Ja hoor Cilia ik vind het voorjaar ook wel fijn maar hoop dit en de andere seizoenen toch op een andere manier te beleven in het noorden, ik ben meer van het landklimaat (is het waar wij gaan wonen in Zweden) en leven wij natuurlijk met een zeeklimaat met zijn voor- en nadelen.
Het nadeel van de zomer vind ik niet alleen hier die klamme hitte maar ook het vele lawaai, kwetterende hoge kinderstemmetjes, blaffende honden, mensen die op straat laat in de avond praten, kortom veel meer 'gedoe' om je heen.
Kijk daar heb jij dan in je Franse paradijsje geen last van en hopen wij straks ook niet meer te hebben!
Zo, de fietskar heeft de schifting door meneer Dirk ook weer overleefd en hij mag blijven, er komt immers wel weer een keer een pup . . .
Echt opruimen kan ik eigenlijk alleen als hij zijn hielen gelicht heeft en ik het ook nog eens snel kan doorschuiven naar diverse andere plekken behalve ons eigen huis . . .
Van die vragen zoals 'heb je die doos al klaar?' of, deze is ook een goeie; 'zal ik hem even in de gang zetten alvast?', kijk dan weet ik gewoon dat ik op mijn hoede moet zijn want anders gaan ze alsnog door een keuring!
Hij is wel eventjes geschrokken met wat de verhuizer schatte hoeveel volume wij hebben en elke m3 telt, wij hebben 49 m3.
Heeft dus ook wel effect, alleen jammer dat wij nog niet weten hoe ons huis er uit gaat zien, maar dat het een stuk kleiner wordt dan hier is duidelijk!

----------

Vrijdagmorgen 15 januari. Ik wil niet al te optimistisch zijn maar het zou zo maar kunnen dat wij morgenmiddag sneeuw krijgen!
Ik geloof het pas als ik het zie en als het morgenavond is weet ik nu al zeker dat wij, al is het om 11 uur in de avond, een bosronde gaan maken!
Over bos gesproken, gistermiddag heb ik eindelijk weer eens 3 reeën gezien en was ik weer blij.
Nee Dick zijn haar zit er nog aan, nog niet mij het apezuur gelachen, dat komt nog . . .
Gistermiddag een lang telefoongesprek met de makelaar, veel gaat nu via internet en als het even mee zit hoeven wij niet eens naar een notaris toe voor de handtekeningen, hoe absurd, alles digitaal!
Het immens lange verhaal van zo'n koopovereenkomst en alles wat daarbij komt kijken zulke saaaaiiiie materie.
Wij konden nog veel meer met videobellen doen maar daar ben ik faliekant tegen, hoeveel maatregelen we ook moeten treffen, ik wil alleen met dit soort dingen verder 'face to face' praten, maar vond ik voor het doornemen van die koopovereenkomst niet nodig. 
Net weer 12 bananendozen gehaald bij AH, anders moet je verhuisdozen bestellen bij de bouwmarkt, en dit is veel makkelijker en bovendien gratis.
Mijn god wat een zootje overtollige troep heeft een mens zeg, ik wist dit al en wilde al jaren opruimen maar ja, als je een verzamelman hebt is het niet eenvoudig om door te komen.
Gelukkig ziet hij nu wel in dat er iets moet gebeuren.
Net de hondenfietskar tevoorschijn gehaald, effe afstoffen en hij kan op MP, net als veel meer dingen.
Gelukkig heeft de kringloop nu zijn deuren voor een paar uur per dag open om spullen in te brengen.
Ja met dit soort dingen moeten wij ons nu bezig houden hè.

----------

Donderdagmorgen 14 januari, Zulk mooi weer én . . . niemand in het bos! Zo af en toe sta ik dan eens even stil en laat de stilte over mij komen en hoop dan een wild diertje te zien, niet gelukt vandaag.
Vorige week wel weer een grote vos, zeer donker van kleur, die heb ik al eens meer gezien.
Wel een foto kunnen maken van het vliesje ijs op de vijver.
Uh Dick heeft besloten dat ik toch maar wat aan zijn haar moet doen en hij pakt het geloof ik grof aan want ik moet het met de tondeuse doen . . . oef nóg leuker voor mij, al zeg ik dat maar niet!
Ik ben benieuwd waar dit op uit loopt, ik voor apegapen op de grond van het lachen, (oh tondeuse schoot uit, sorry hoor) hij boos met een verknald hoofd . . .
En ik maar zeggen 'ah joh haar groeit gewoon weer aan en als de kapper weer plaats heeft na de lockdown is het alweer aangegroeid en kan hij er wel weer wat van bakken . . . '
Alleen al deze woorden maken hem ernstig wantrouwig voor de komende activiteiten!
Ik hou jullie van deze happening op de hoogte

----------

Woensdagmorgen 13 januari. Hoewel ik weet dat je het niet met bijvoorbeeld Z- Limburg van dit weekend kunt vergelijken, is het hier ook echt veel drukker in het bos.
Vooral natuurlijk als het mooi droog weer is en dat belooft weer wat voor de komende dagen volgens mij.
Op dit moment worden we bedolven onder prachtige sneeuwfoto's van de Zweedse huisjes waar wij ongeveer willen wonen . . . een gigantische laag sneeuw en het is werkelijk een sprookje met die bossen en laten we hopen dat het volgende winter ook zo wordt!
Ja het is wel zo dat je daar ook echt een four wheel drive auto moet hebben, ook dat nog.
Nee we hebben nog geen huis gevonden, wel wat (meerdere trouwens) op het oog maar eerst zelf zien natuurlijk.
Goh wat erg zeg, die verlenging van de lockdown, ik heb intens medelijden met de mensen a. die er ziek van zijn geworden en b. van de mensen die hun inkomen naar het nulpunt zien dalen.
Voor ons geldt eigenlijk alleen natuurlijk opletten en uh niet naar de kapper kunnen gaan en vooral Dick ziet er niet uit, hij heeft een bos met krullen nu, maar als ik tegen hem zeg dat ik hem wel even zal kortwieken en ik mijn lach bij voorbaat al niet kan inhouden, heeft hij al gegeten en gedronken . . . en blijft hij met gek haar rond lopen!
Echt alleen de gedachten al dat hij machteloos met een ongerust hoofd op een stoel met een handdoekje om zit en ik hem knip, moet ik al vreselijk lachen en dat is soms best een lastige eigenschap, acuut een mental picture, daar ben ik erg goed in!
Ik heb gisteren mijn eigen pony geknipt en ik geef het toe, het verdient zeker niet de schoonheidsprijs maar ok, het hangt niet meer in mijn ogen.
Vandaag had hij zijn haar helemaal nat gemaakt, plat gedrukt tegen zijn hoofd en eerlijk waar, ik moest mij omdraaien en naar de keuken gaan en stiekem zachtjes lachen, het zag er helemaal niet uit!
Coronaperikelen dus en als het niet erger wordt mogen we niet mopperen . . .

----------


Dinsdagmorgen 12 januari. Ja dat waren wel weer traantjes gisteren, alleen al het idee dat wij weggaan zorgde voor nattigheid bij onze vrienden. Tuurlijk zien wij elkaar voor die tijd nog maar de gedachten dat er in de toekomst niet meer zo snel een bakkie doen samen en gezellig eten met elkaar zal zijn, bezorgt hen, maar ons ook toch wel moeilijke momentjes hoor.
Daarentegen kreeg ik net weer een foto van het gebied waar wij willen gaan wonen en daar kwijl je dan weer van: een grote sneeuwruimer aan de slag!
Hier schijnen wij ook een speldenprikje winter te krijgen, nou dat zullen we dan nog wel zien . . .
Eindelijk heb ik Emma weer getrimd en zij ziet er weer netjes uit, nu de andere twee nog, en vandaag zal ik poppie gaan doen.
Ik heb de moeilijkste maar eerst gedaan, Emma vindt er geen zak meer aan en staat te draaien, pootjes weg te trekken, steeds met haar hoofdje onder mijn arm door om een likje, nou kusje dan, in mijn mijn gezicht te geven en dat allemaal omdat zij gewoon wil dat ik stop.
Waar is de tijd gebleven dat zij slapend op haar zij op de trimtafel lag en ik haar voor de andere kant over haar rug moest rollen?
Roos en poppie zijn ook niet echt makkelijk meer, vooral die voetjes, dat wegtrekken is zo irritant vooral omdat de schaar vreselijk scherp is en je altijd bang bent een teentje er af te knippen of in mijn eigen vinger omdat ik die er altijd achter houd.
Het kan ook gewoon zo zijn dat ik hufteriger geworden ben en er eigenlijk geen zin in heb, kortom een combinatie van factoren lijkt mij, maar ja ik kom er niet onderuit want een trimster aan mijn meisjes vertrouw ik al helemaal niet, veel te bang dat zij te streng zijn voor hen.
En aan de andere kant geniet ik er wel van als zij er weer zo netjes uit zien!

----------

Maandagmorgen 11 januari. Gisteren weer zulke gezellig uurtjes met Joke en Anne, heerlijk veel gebabbeld over Zweden natuurlijk en verheugen ons ook op gezellige uurtjes samen in het noorden.
Zij hebben ook een beeldschoon vakantiehuisje daar, waar ik het wel eens over gehad heb natuurlijk!
Vanmorgen was het weer hurry up, honden naar het bos, afspraak in de borstenbus, afscheid nemen van een vriend van ons die op dit moment in zijn auto stapt met de caravan op weg naar Spanje (hij is negatief op corona getest) en direct komen andere vrienden weer een bakkie drinken!
Ja natuurlijk gaan wij deze dingen missen, dat lijkt mij wel logisch maar hopen op andere mooie dingen in de plaats!
Net hoorde ik van Dick dat de lockdown weer met zelfs 3 weken verlengd is!
Het begint toch behoorlijk te vervelen en ik kan mij voorstellen dat mensen met bedrijven hier kapot aan gaan, ook geestelijk.
Hier krijg je volgens mij opstanden van . . . niet fijn allemaal maar wij gaan onverhoeds verder met onze plannen . . .

----------

Zondagmorgen 10 januari. Dank voor de leuke berichtjes in het gastenboek!
Zeker Cilia dat met de kinderen is waar, áls zij komen is het altijd voor langer en dat geldt voor ander bezoek ook en dat is weer hartstikke leuk!
Ook wij zijn bezig geweest met nog een ander huisje ergens in het noorden er bij te kopen voor 'stel dat' oid, hebben dit allemaal door een centenmeneer uit laten uitrekenen en ja dat was mogelijk.
Maar besloten toch om dat niet te doen vanwege de rompslomp er om heen, altijd toch afhankelijk zijn van anderen voor verzorging etc daar gezien de afstand en juist dat gedoe hebben we geen zin meer in.
Altijd een soort van schuldgevoel als je in het ene huis zit tov het andere huis en vice versa.
Daarbij hebben wij godzijdank onze camper die ons overal comfortabel kan brengen!
We gaan ons definitief vestigen in Zweden met al z'n voor en al z'n nadelen en hoewel wij het land goed kennen, zul je altijd tegen dingen oplopen die je niet verwacht had, mee- of tegenvallen, we laten het lekker over ons komen!
Wij houden wel van uitdagingen . . .
Prima Nelly, maar of de lockdown spoedig eindigt heb ik zo mijn twijfels bij.
Ja Peter het gaat allemaal héél snel want op 31 maart is de overdracht van onze woning . . . en vanaf dat moment zijn wij aangewezen op ons heerlijke rijdende huis en dat is zeker geen straf!
We tuffen dan gelijk naar Zweden en gaan huizen bekijken, na eerst een afscheidsronde door NL gemaakt te hebben . . .
Maar over 6 weken gaan wij een weekje met de gewone auto daar naar toe om in een week wat huizen te bekijken die wij op dit moment op het oog hebben en laten we hopen dat tante corona ons niet voor de voeten gaat lopen.

---------- 

Zaterdagmorgen 9 januari. Leven in een roes, dat is wat wij doen momenteel. Proberen te laten doordringen hoe snel alles ineens gaat, wat je niet verwacht als je huis in de 'stille verkoop' gaat.
Gelukkig hoeven wij niet helemaal het wiel zelf uit te vinden en zijn velen uit NL ons al voor gegaan, maar iedere situatie is weer anders.
Offertes van verhuizers vergelijken, en wat een geld is het om je boeltje over te laten gaan, maar goed ok ook dat wisten wij al.
En ja de vraag van velen, 'hoe vinden de kinderen het?', nou daar kan ik kort en krachtig over zijn, niet leuk dus.
Zij begrijpen onze beweegredenen maar hebben er veel moeite mee (wat mijn pret wel tempert)
Ik vergelijk het met onszelf lang geleden toen wij onze ouders gingen vertellen dat wij naar Duitsland gingen verhuizen, ook wij hebben toen niet gevraagd aan hen of het 'mocht' of minimaal dat zij het leuk zouden vinden, nee daar denk je als jongeling niet aan.
Dus denk ik zo maar dat onze kinderen ons dat ook niet zouden vragen als zij zo'n stap zouden nemen.
Kortom, een moeilijk item.
Gisteravond: ringring, en daar stonden A en L, lieve vrienden met een grote tas met 2 flessen 'champagne', alcoholvrij haha. . . 4 bijpassende flutes, kaasjes, worst en toast, om de verkoop te vieren!
Hartstikke leuk dus en zijn er gelukkig nog mensen die het wél leuk vinden voor ons . . . die zijn trouwens in de meerderheid hoor.
Wel vinden ook zij het heel moeilijk dat wij uit hun directe omgeving verdwijnen maar troosten zich met de wetenschap dat in Zweden de dörr (vertaalmachine) altijd open staat en ook altijd wel een paar bedden vrij én plekjes in de grote tuin . . .
Overigens werd het voer gisteren net gebracht toen ik de krabbel af had!

----------

Vrijdagmorgen 8 januari. Alweer haast van morgen. Snel met de meiden een bosronde, snel naar de grote stad voor wat dingen die hier bij AH niet te koop zijn en snel weer naar huis.
Alles snel omdat er vandaag zakken voer bezorgd worden en je daar geen tijdstip voor krijgt, lekker handig, je moet dus gewoon maar afwachten en de hele dag thuis zijn, wat ouderwets zeg!
Goed en verder, ja een geestelijke rollercoaster, zo kun je het gerust noemen.
Kregen gisteren eind van de middag een prachtig bod op het huis wat wij vanmorgen geaccepteerd hebben . . .
Het gaat dus allemaal veel sneller dan wij verwacht hadden, ja de mensen om ons heen én de makelaar hadden het al voorspeld, maar kennelijk zijn wij nogal naïef.
Ik heb al eens verteld volgens mij dat ik wel eens grapjes maak in mezelf waar ik dan erg om moet lachen en dat had ik dus vanmorgen ook.
Omdat ik haast had vond ik de auto voor mij wel erg langzaam rijden en zei ik tegen mezelf; 'óf er zit een ouwe lul achter het stuur óf een vrouw óf een combinatie van beide' en juist die woorden maakten dat ik zelf al hinnikend achter het stuur zat en schoot mij een vreselijke leuke RUMAG door het hoofd.
Ik zal hem even opzoeken.
En eerlijk gezegd doe ik dit zelf echt niet hoor omdat ik dit agressief vind overkomen, maar kan mij o zo goed voorstellen dat dit wel gebeurt!

---------- 

Donderdagmorgen 7 januari. Hè hè poeh poeh, dat is het weer even, daar zit ik dan in een ongelofelijk net en opgeruimd huis.
Bezichtigingen zijn gisteren prima verlopen hoorden wij van de makelaar en nu is het afwachten, en hopen deze week nog iets te horen.
Niet dat wij zo maar toehappen hoor, we hebben geen haast en het is bieden vanaf. 
Wij hebben ons prima vermaakt door met de camper naar het Roggebotzand te gaan, daar lekker gewandeld, toen warme choco en rustig zitten lezen en als klap op de vuurpijl, naar de FEBO drive-in voor een makkelijke snack.
Nou niet echt de drive-in natuurlijk, daar past de camper niet door.
Zo opvallend druk in het Roggebotzand, coronaouders kennelijk, allemaal met kinderen . . . nee sorry dat hoeft voor mij nou ook niet.
Vooral bange kinderen met kennelijk begripvolle ouders kunnen mij behoorlijk tegen staan, wat een watjes zeg, die kindertjes zonder ruggengraatjes kweken.
Ik heb echt het gevoel de 'voeling' met veel dingen kwijt te raken, het zij zo, komt door de leeftijd denk ik.

----------

Woensdagmorgen 6 januari. Tss wat een ellende zeg, wat een werk om je honden-huis 'kijkrijp' te maken . . . dan zie je pas goed wat je allemaal hebt laten liggen de laatste jaren . . . ook stof en haren!
Aangezien onze honden bij ons op de slaapkamer slapen in een bench, hebben we dat ook allemaal weggehaald en dat resulteerde er in dat wij vannacht in de camper hebben geslapen met de meiden, waar zij trouwens niet gek van opkeken!
Vanmorgen in het bos voor de tweede dag op rij een dame met een DH tegen gekomen die op ons af komt stormen en voor geen meter luistert, godsamme wat baal ik daar van.
Mevrouw heeft altijd op de buitenwegen gelopen maar vindt het nu tijd om hem te socialiseren met andere honden, hij is nu 4 jaar . . .
grote goden wat een stukken onbenul kom je toch tegen.
Ja ik heb haar even pittig op de waarheid getrakteerd (ook om andere hondenbezitters te beschermen!) en haar uit het hoofd kunnen praten dat 'socialiseren' nog kan op deze leeftijd.
Ik blijf het echt prachtige en voor de eigenaren superlieve honden vinden maar absoluut niet geschikt voor veel mensen.
We staan te praten, komt iemand aan met een klein hondje, ook een reu en tsjakkaaa een vechtpartij, waar bij mij de rillingen letterlijk van over de rug lopen.
Gisteren o.a. de jas voor Emma ontvangen, hij is prachtig en staat haar ook erg lief, natuurlijk komt er nog een foto, maar nog geen tijd voor gehad.

----------

Dinsdagmorgen 5 januari. Gekke dag vandaag, althans het begin. Honden een korte uitlaat gedaan en snel naar de Gamma om bestelling op te halen want er komen diverse pakjes binnen hier vandaag en aangezien ik toevallig alleen ben, moest ik sjezen vandaag om snel weer thuis te zijn.
Ik had namelijk nog geen tijdstippen van bezorging gehad van een paar dingen en dat is dus lastig.
Pakjes ontvangen, die je notabene zelf betaald hebt, vind ik altijd zo leuk want vandaag komt o.a. de mooie Hurtta winterjas van Emma binnen!
Ook nog snel auto door de wasstraat en verbaas mij alweer over die gekke honden, die blijven gewoon slapen achterin terwijl je door die herrie en zwabberende lappen gaat!
Die coronashit begint mij aardig de keel uit te hangen, ik heb zelfs nog niet eens een agenda van 2021 kunnen kopen, ook dat dan maar via internet doen.
Laten in godsnaam die vaccinaties nou eens snel beginnen clusterfuckje de Jong (heb ik niet zelf bedacht maar vind em wel leuk)!
Jeetje Linda, vereer jij ons niet eens met een bezoekje in Zweden, terwijl je toch een camper hebt en wij 100% hondproef zijn, ook daar!
Het was weer helemaal fijn hoor in Lottum, Patricia en Kees!
Wel totaal maf dat de nieuwe link naar de krabbels van 2021 het nog niet doet!
Toch een complotje van Flexwebhosting, vanwege mijn ongenoegen over hen?

----------

Maandagmorgen 4 januari. Emma deed mij weer versteld staan vanmorgen, er lag een boom over het pad en zij zweefde als een jonge hond er over heen, prachtig om te zien en jammer dat je daar dan net weer geen foto van maakt!
Foto's had ik gisteren wel gemaakt bij de ingang van het bos . . .
Net een paar weken geleden een prachtig afsluithek geplaatst, hufterproef dacht de boswachter en daar heeft hij zich dus lelijk in vergist, totaal er af gesloopt, hoe krijg je dit in godsnaam voor elkaar, en geprobeerd in de fik te steken.
Vanmorgen weer een enorme hoeveelheid afval, het is toch om triest van te worden!
Ik probeer mij er niet meer druk om te maken en heb het deze keer ook niet opgeruimd en gek, ik heb daar nu zelfs een soort schuldgevoel over.
Het lijkt wel of een deel van de jeugd 'corona' als motief gebruikt om lekker te vernielen en ow jee wat zijn ze toch zielig . . .
Genoeg gezeurd en nu aan de slag Yvonne.

----------

Zondagmorgen 3 januari. Thuis. Opruimen. Schoonmaken. Weggooien. Apart leggen voor kringloop. Van de ene doos in de andere van de ene plek op de andere. Waar is dit waar is dat? Heb jij de schaar gezien? GVD ik weet toch echt zeker dat jij hem het laatst had. NEE niet waar zeur (uh ander woord) niet zo. Verhuisstress. Dat woord hoorde ik bij 'ik vertrek'.
En dan moet je vooral weten dat wij hélemáál nog niet gaan verhuizen er zijn overmorgen 'alleen maar', 3 bezichtigingen . . .
We doen nu dingen waar ik al jarenlang over loop te zeuren (uh ander woord).
Goed, als het zo ver is hebben we dit in ieder geval gehad.
Grappig Til ik las ook het berichtje van Jetty, kreeg een printscreentje van Wendy!
Jeetje wat een fijn leven hebben honden toch eigenlijk, die trekken zich, zolang wij maar niet heen en weer naar de camper lopen, nergens iets van aan en slapen gewoon rustig overal door heen.
Nou is niet helemaal hoor, want als Emma stemverheffing hoort en dat gebeurt nogal eens op dit moment, kijkt zij ongerust op en wacht gewoon even af, en als het ernstig is, wat nog niet is geweest ??!!, vertrekt zij naar een afgelegen hoekje in de keuken . . .

----------

Zaterdagmorgen 2 januari. Lottum. Het is nu bijna half 11, alles opgeruimd, zowel binnen als buiten, gewandeld met de meiden in een stevig tempo om de oliebollen er af te lopen, en direct vertrekken wij via omweggetjes naar huis.
Het waren hier weer fijne dagen, het weer erg grijs hoewel wij gistermiddag nog een uurtje in de zon hebben gelegen, wel dikke kleding aan, op onze rendierhuiden en daarna nog gebbqd.
Ja en toen om een uur of 5 kregen wij het toch behoorlijk koud hoor en waren wij de enigen die buiten zaten.
Als wij eenmaal in Zweden wonen moeten we toch echte outdoorkleding hebben . . .
Gisteravond 'ik vertrek' gezien?
Nou wij wel en wat een enorme dappere vrouw zeg om gewoon in haar eentje naar dat afbraak kasteel te verhuizen, wat een lef!
Grappig vond ik wel dat veel van haar uitspraken mij erg aanspraken en juist waaróm zij deze stap wilde ondernemen en herkende ik dingen.
Nou kun je ons niet vergelijken met die situatie van haar hoor, om zo je man achter te laten, hoe geëmancipeerd je ook bent, is toch wel heel apart.
Ik ben wel benieuwd naar het vervolg van dit avontuur, maar zeker is, zij heeft het in ieder geval gedaan, hoe de afloop ook zal zijn in de toekomst, en zo zien wij het namelijk ook!
Ook benieuwd zijn wij naar onze eigen toekomst en hoe alles gaat verlopen, geen idee, en is wel heel erg spannend!

----------

Vrijdagmorgen 1 januari Lottum. Vers jaar vóór ons en ook verse voornemens? Nou nee hoor, daar doe ik niet meer aan, wel verwachtingen die wij hopen waar te maken, dat is bekend.
Was weer erg gezellig met Anja en Freek en samen de mooie boswandeling gemaakt en daarna buiten hier bij de camper, lekker vuurtje in de vuurschaal, chocomel en sublieme oliebollen, daarna glaasje glühwein maar dat is aan mij niet besteed. Ik gebruik wel glühwein maar om stoofpeertjes in te koken!
Eind van de middag zijn zij weer naar huis gegaan, ja zo gaat dat in coronatijd, niet samen in de camper . . .
We zaten er gisteravond klaar voor, Youp van 't Heck, en wij vonden het een slaapverwekkende, niet scherpe conference met een paar leuke uitschietertjes, en het kon ons niet boeien en om 11 uur besloten wij om naar bed te gaan . . .
Wij zijn échte party animals hoor . . .
Wel in de verre omgeving vuurwerk gehoord maar zeer acceptabel.
Niet veel mensen op de camping hier maar wel veel honden, veel lege plaatsen want we dachten dat alles hier bezet zou zijn maar dat is niet zo, ja afstand hè ivm corona!
Tegenover ons staan 2 mensen met 7 Soft Coated Wheaten terriers, grappige hondjes om te zien, zeker weten maar wel echte terriers, en daar moet je van houden.
Verder heel veel andere rassen en mixen, een grappige mix ook, kruising Poedel en Kooiker . . . kruising voor de 2e maal gemaakt wegens enorm succes . . . een pup van maar liefst €850.00 . . . kassa, de rillingen lopen er van over mijn rug.
Het is dus niet de gek die het er voor vraagt maar de gek die het er voor geeft.
Dolle dwaze wereld.