MENU

2021
Woensdagmorgen 27 januari. Vieze druilerige regen bah, daar word je drijfnat van.
Maar goed, ik kan het hebben nu met de wetenschap dat het in het gebied waar wij willen wonen in Zweden wel écht winter is, het échte vrieskistjes weer, en niet 1 lullige dag, maar weken lang!
Langzamerhand begint er wat lijn in de plannen te komen, hebben een huisje op het oog, leg ik hier nog niet uit, is nog te prematuur, willen we eerst met eigen ogen zien.
Die afspraak hebben wij op 21 februari, spannend!
Verhuizer geregeld en in de tweede helft van maart staat hij voor de deur, de exacte datum hebben wij nog niet, het wordt namelijk een combinatie verhuizing, van iemand dus die terug uit Zweden naar NL komt en wij dan weer richting Zweden, zodat die verhuisauto niet leeg hoeft te rijden.
Er ligt hier een schrift klaar met allerlei dingen die wij vooral niet moeten vergeten en waar wij gehecht aan zijn in NL, voornamelijk bepaalde levensmiddelen natuurlijk.
Hoewel ik uit ervaring weet van lange reizen, dat je altijd weer een vervanger in het nieuwe land er voor vindt, maar goed, vooralsnog doen we het zo, geeft een beetje veilig gevoel . . . lachen toch!
Wij gaan wonen tussen de -16 en de -11!


----------

Dinsdagmorgen 26 januari. Weg vrieskistjes en zo gaat dat nou altijd.
Dank je voor je info Til!
Ik had het al over emoties nou dat was er gisteren weer eentje . . . werpkist in elkaar gezet, inclusief lamp en andere spulletjes en toen op Marketplace en vanmiddag op MP.
Ja heel definitief en ook dat was wel weer even slikken.
Nou moet ik ook eerlijk zeggen dat dit item voor mij toch al een bijna gesloten boek was maar als je alles weer zo ziet staan en Roos er vol verwachting (wat hoe dan?) langs loopt en er in kijkt, ja dan voel je em toch wel weer.
Ook gistermiddag het eerste echte afscheid gehad en wel van onze tandarts, na 27 jaar trouwe dienst en het kwam eigenlijk toch goed uit want per 1 maart gaat ook hij genieten van zijn pensioen.
Wel leuk om te horen dat hij n.a.v. ons, ook kiest voor een Fauve, grappig toch!
Ja die ellende in de steden, echt vreselijk en ook dit doet veel met mij, als ik zie dat een agent, die thuis ook een gezin heeft, een steen tegen zijn onbedekte hoofd krijgt, kán ik en doe ik ook echt, wel janken.
Ik weet het nog al te goed wat het met je gezin doet, Dick heeft ook bij de ME gezeten en zware klussen gehad.
Hij was als scherpschutter destijds aanwezig bij de treinkapingen en ik zal jullie wel zeggen, dat is niet mis voor de thuis zittende vrouw en kinderen!
Wát een goor tuig is het zeg en ja het is wel weer het bontkraagjesvulles die de winkels plunderen!

----------

Maandagmorgen 25 januari. Wat een fijn vrieskistjesweer vanmorgen, dus een heerlijke lange wandeling gemaakt langs buitenkant bos en slingers tussen door.
Dat er in mijn leven nog maar vaak van dit soort dagen voorbij gaan komen en ja wij zorgen zelf wel dat de kans daarop groter is dan hier in NL!
Dat was de goede kant van vandaag en de slechte had ik al gehad . . . mijn god wat een ellende in de steden, van mij mogen ze die gasten gewoon rücksichtslos in hun benen schieten of nog erger.
En dat schattige plaatsje Urk, hier dichtbij, ook zo vreselijk, een relatief kleine groep die dit veroorzaakt.
Kunnen die ouders niet eens ter verantwoording geroepen worden?????? Daar hoor ik namelijk nooit eens iets over.
Goed dat was dat.
Donderdag j.l. ging ik mijn laarzen eens goed schoonmaken, ik spoel ze elke dag 2x af na het wandelen maar dan alleen de ergste troep en zij verdienden eens een echte poetsbeurt.
Nou dat heb ik geweten . . .
Gootsteen vol laten lopen met een groene zeep sopje, ik ben zuinig op mijn laarzen en dit is een veilig middel, en ik met een nagelborsteltje aan de gang en had ik er geen erg in dat de andere laars koppie onder ging . . .
Ze zijn met bont gevoerd dus dat was echt erg, drijf-, maar dan ook drijfnat, en loodzwaar van het water.
Laars leeg gegooid en omgekeerd aan een handvat achter buiten laten uitdruipen, dat heeft ruim een dag geduurd, toen ik het minder zag druipen.
Gister de laars in de zon gelegd met de opening naar de zon en dat was grappig, er kwamen zelfs wolkjes stoom uit!
Later ben ik met de waterblazer aan de gang gegaan en zette telkens de laars op de weegschaal om het verschil in gewicht tussen de twee te 'meten'.
Op het laatst was het verschil nog maar 9 gram en vond ik het mooi geweest en vanmorgen had ik ze gelukkig weer aan!
Eigenlijk best een stom verhaaltje hè, maar goed, ook dit soort onbenulligheden gebeuren hier ook.

----------

Zondagmorgen 24 januari. Net weer heerlijk gewandeld, fijn temperatuurtje.
Goh gisteravond bij het hondenuitlaten, de stilte viel als een warme deken over mij heen, hoewel wij op zich natuurlijk al in een rustig dorp wonen, maar toch, wat was het stil op straat!
Aan één kant natuurlijk erg deze maatregel maar aan de andere kant kunnen mensen eens ervaren wat échte rust is!
Wij kennen dit maar al te goed van Scandinavië, wat een genot die stilte, en ja dat is ook één van de redenen dat wij daar naar toe gaan.
Ik heb mijn hele leven al een hekel aan lawaai gehad en zeker aan hard lawaai zoals vuurwerk, ik heb daar een instinctieve aversie tegen.
Gisteravond hier nog wel twee enorme knallen . . . mafketels.
Even voor jou Agnes, zoals je al gelezen hebt zitten mijn emoties behoorlijk hoog momenteel en worden de gevoelens heen en weer geslingerd maar net, toen Dick mij even jouw fb foto liet zien (hij heeft fb op zijn mobiel), ging het mis met mij.
Tranen, wat een prachtige symbolische foto, die raakte mij tot op de bodem van mijn ziel.
Heeft uiteraard ook met Emmaatje te maken, hoewel zij ons nog steeds totaal geen reden tot ongerustheid geeft, godzijdank.


----------

Zaterdagmorgen 23 januari. Komt het door dat al die ouwe meuk weer door mijn handen glijdt en de herinneringen je parten spelen?
Mijn emoties zitten hoog, zo ook vanmorgen maar dan weer op een ander vlak.
Die hondjes.
Blij omdat zij weer mee gaan naar hetzelfde bos, blij omdat zij weer thuis, weer dezelfde bak met brokjes krijgen . . . ineens 'pakte' mij dat, zo lief en zo onschuldig.
Natuurlijk zorg ik er ook voor dat die dingen die voor hen belangrijk zijn om zich fijn te voelen ook goed verzorgd zijn, zoals vandaag.
Ik had simpelweg een kipfiletje (mwoah nog uit Noorwegen) in de vriezer en kook ik dan een minuut of 10 en alleen al het feit dat zij dat ruiken maakt hen blij!
Dat ene kipfiletje, verdeeld over 3 bakken voor 2 maaltijden en bij thuiskomst staan zij al te springen bij de voordeur!
Dit bezorgde mij even een brok in de keel.
Gisteren Wendy, zij kreeg mijn oude naaimachine en had nog nooit achter zo'n ding gezeten dus was ik even de juf en leerde haar op haar 50e een draad inrijgen en een spoeltje vullen . . .
Goh ja alleen al het overdenken hiervan 'doet' mij iets.
En nu hup, weer in actie komen en de bananendozen vullen, het is zo eind maart.

----------

Vrijdagmorgen 22 januari. Goeie tip Johanna alleen jammer dat de stambomen al in de papierbak liggen, in kleine stukjes, maar goed voor andere dingen een goed idee!
Ja Ria memories! Wel is het zo dat onze kinderen (ik vind het best gek om hen nog 'kinderen' te noemen maar ja zij zijn en blijven natuurlijk wel onze kinderen) al sinds 1992 zelfstandig wonen en sinds die tijd wij nu aan de 3e verhuizing beginnen!
Dus zijn al veel dingen hun kant opgegaan.
Gek genoeg heb ik een vaag beeld van het inpakken van die vorige verhuizingen en vraag mij af of ik er wel bij was haha.
Waar was ik toen, zat ik weer met mijn neus in een boek of slingerde ik die honden weer eens het bos in, terwijl Dick de zooi inpakte, geen idee.
Feit is wel dat ik nu eigenlijk de meeste dozen heb ingepakt en nog inpak.
Wel leuk hoor, dingen van vroeger die écht nooit weg zullen gaan, bijvoorbeeld Snoopy (Fisher Price) een houten hond die Wendy altijd mee nam met wandelen als peuter, het hout ruikt nog altijd naar vanille en dat terwijl hij regelmatig in bad moest.
Kennelijk werd er veel vaker door honden op stoepen gepoept want daarom moest hij vaak in bad, wat Wendy echt een leuk klusje vond! Zijn oortjes waren van vilt en die zijn helemaal weg, vergaan denk ik maar ik zal ze in ere herstellen, ik heb namelijk een nieuwe naaimachine . . . 
Van Marc heb ik nog een beertje met een zelfgebreid geitenwollen broekje, ook dierbaar.
Dick heeft zelfs nog een door mijn schoonvader zelf gemaakte trein met 3 wagonnetjes van hout en ik een houten interieurtje wat mijn opa in 1934 gemaakt heeft (mijn oma zette overal datums achterop, vroeger moesten wij er om lachen maar nu toch wel erg leuk!)
Kortom, verhuizen heeft toch wel iets!

----------

Donderdagmorgen 21 januari. Hoe snel kun je gewend zijn aan een andere auto!
Ik durf zelfs te remmen, altijd makkelijk als je een auto bestuurt, blijft wel dat ik het gevoel heb met zij- oogkleppen te rijden maar je moet een gegeven paard ook niet in de bek kijken en het is beter dan géén auto voor mij!
Voor de meisjes heb ik er een grote anti slip deurmat in gelegd en een groot hondenbed, je kunt die zieltjes toch niet aan hun slipping en sliding lot overlaten hè!
Pff blij dat ik morgen de eigen auto weer terug heb.
Ondertussen hebben wij het best druk met troep die wij voor de bezichtigingen in de opslag gesmeten hebben, bijna letterlijk en nu weer per 5 dozen terug in huis komen en aan het uitzoeken zijn, vooral ik dan.
Mijn god, allemaal herinneringen komen tevoorschijn en van veel dingen neem ik afscheid . . . niet alles hoor, je kunt en wilt toch je leven niet zo maar in de vuilnisbak gooien!
Stambomen van onze Siamese katten van vroeger, leuk om naar te kijken maar wat heb je er verder aan, weg doen dus.
Werkstukken van de 'kinderen' geef ik aan de rechtmatige eigenaren terug en wat zij er mee doen moeten zij weten, maar ik wil het kwijt.
Dozen vol met boeken die wij eerst wilden bewaren maar nu naar het cluppie Odd Fellows gaan, heel veel reisgidsen en -boeken, de Capitoolgidsen houden wij wel zelf, té mooi om weg te geven!
Ik heb een grote verhuisdoos vol met hondenboeken en ik wil er niet eens meer in kijken, die schuif ik zo door!
Als iemand van mijn lezers ze willen hebben is het ook goed, wel graag zelf ophalen dan.
Godsamme en morgen dan die avondklok, ik laat maar in het midden hoe ik er over denk, maar we kunnen niet meer dan aanvaarden dat het zo moet.
En ik zeg hier bij, nee mijn honden zijn NIET te leen voor uitlaatrondes!

----------

Woensdagmorgen 20 januari. Jeetje, onze auto moest naar de garage en kwam Dick met een leenauto terug, vind ik altijd spannend, natuurlijk vanwege de honden . . .
Die wil ik niet in een sjieke bak van een ander vervoeren van - en naar het bos . . .
Goed, daar kwam hij met een grote, spiksplinternieuwe bestelauto, een Peugeot Expert, een hele dichte auto.
Nou ben ik van lang geleden een dichte Ram Van gewend maar die had tenminste nog een achterraam en hadden wij de tussenwand er uit.
Toch, ik was allang blij want hier konden de honden dus gewoon in, weliswaar een houten bodem, maar goed die 5 minuten naar het bos moest toch kunnen.
Dick waarschuwde mij wel voor het remsysteem . . . een tikkie op het rempedaal en je ligt met je postzegel op het dashboard, nou dat bleek niet overdreven!
De bochten waren ook geen succes want ik hoorde die honden schuiven over die houten vloer en ook dat getik van hun nagels en hun gepiep, zij vonden het helemaal niets!
Toen ik aan kwam bij het bos had ik drie uiterst hijgende honden, waren helemaal nerveus, die verwende mokkels!
Ik zie zo vaak honden die zo in een kale achterbak gewieberd worden (vind ik raar hoor) maar deze dames zijn gewend op zachte bedjes te liggen . . .
Zelf vergat ik ook even de hoogte van de auto bij het uitstappen en maakte bijna een dubbele salto, ik vergat dat er een treeplankje zat.
Toch viel het mij 100% mee dat de meiden na de wandeling net zo vrolijk, zonder enige aarzeling die auto weer insprongen en er later toch ook weer hijgend uit sprongen bij thuiskomst!

----------

Dinsdagmorgen 19 januari. Nou er viel niet veel te verwennen gisteren, nadat Dick de auto volgestampt had kwam hij binnen een paar minuten weer terug, zo balen.
De kringloop,bleek gesloten en op het hek staat gewoon wanneer zij alleen open zijn om spullen aan te nemen!
Het is ook wel een stelletje kukeltjes hoor, die daar werken, goed bedoelde kukeltjes dus, en van de website snap je ook geen fluit.
Maar goed, het is hun vergeven, ze doen hun best en meer zit er niet in.
Nu heeft Dick alles weer naar boven gesleept in een logeerkamertje (nee L. niet de jouwe hoor, die wacht keurig op je zo lang als wij hier wonen!)
De stort was ook al gesloten . . . wij dachten dat die gemeenteambtenaren ook gewoon tot 5 uur zouden werken maar nee hoor.
Bij de voordeur stonden 4 benches voor de kringloop en de postbode vroeg wat ik er mee ging doen, na mijn antwoord vroeg hij of hij er 2 mocht mee nemen en natuurlijk vond ik dat goed, alvast 2 opgeruimd en hij blij!
Vandaag neem ik echt een piano-aan dag, geen zin om in de regen te lopen en ook de honden heb ik kort uitgelaten en toen ik zag dat zij allemaal 'alles' gedaan hadden, ben ik rechtsomkeert gegaan.
Hoop dat het vanmiddag wat schappelijker weer is dan maak ik wel een grote ronde.
Goh anders was vandaag de lockdown afgelopen maar nu zijn er weer wat weken aangeplakt.

---------- 

Maandagmorgen 18 januari. Langzamerhand begint het kennelijk door te sijpelen, het bericht dat wij naar Zweden gaan verhuizen en komen de vragen!
Wel leuk hoor en ook voor ons is het enorm spannend en vooral natuurlijk de vraag 'waar gaan we wonen?'
Dat zal vooralsnog in de camper zijn en is uiteraard voor ons totaal geen probleem.
Straks gaan we de kringloop verwennen en ook de stort is vandaag aan de beurt.
Eigenlijk heb ik best weinig te melden want ons hoofd is vol van alles wat er geregeld moet worden en opgeruimd.
Voor de meiden gaat het leven zoals altijd, zonder enige concessie, dezelfde wandelrondes, dezelfde etenstijden en er is al veel opgeruimd maar de woonkamer is en blijft tot het laatste moment helemaal zoals het altijd is, voor de hondjes ook fijner.

----------

Zondag begin van de middag 17 januari. Sneeuw? Wat sneeuw! Hoop jullie volgend jaar een sneeuwpoepie te laten ruiken wat dit was natuurlijk fuckingniks!
Toch gisteravond nog een rondje hondje gemaakt maar wat teleurstellend zeg, al die paniek, code geel om niks!
Vanmorgen al vlot weer, na de hondenronde (lekker!) veel social talk gehad, via app etc en krabbel vergeten!
Inmiddels alweer druk aan het verzamelen van troep bezig, wat je nu doet hoef je straks niet meer te doen, dit is dus lekker
'gewone mannenpraat', maar toch wel waar.
Gisteravond geen De Mol gekeken, ik vind de kandidaten niets speciaals hebben (gewoon saai dus) en ben afgehaakt.
Wel begonnen deze site achter de schermen over te zetten naar een subsite van dickenyvonne reissite en gaat 'onze honden' heten.
Dus nog niets te zien en de krabbels zullen hetzelfde blijven en foto's zullen mix van honden en ons leven in Zweden zijn.
Toch ook wel weer leuk om een opzetje te maken, uhh net of ik tijd genoeg heb, maar ja het is niet anders, ik kan mijn fans toch niet teleurstellen na al die jaren!
Een plaatje van Emma alvast in Zweedse stijl!

----------

Zaterdagmorgen 16 januari. Nog steeds hoop op sneeuw.
Ja hoor Cilia ik vind het voorjaar ook wel fijn maar hoop dit en de andere seizoenen toch op een andere manier te beleven in het noorden, ik ben meer van het landklimaat (is het waar wij gaan wonen in Zweden) en leven wij natuurlijk met een zeeklimaat met zijn voor- en nadelen.
Het nadeel van de zomer vind ik niet alleen hier die klamme hitte maar ook het vele lawaai, kwetterende hoge kinderstemmetjes, blaffende honden, mensen die op straat laat in de avond praten, kortom veel meer 'gedoe' om je heen.
Kijk daar heb jij dan in je Franse paradijsje geen last van en hopen wij straks ook niet meer te hebben!
Zo, de fietskar heeft de schifting door meneer Dirk ook weer overleefd en hij mag blijven, er komt immers wel weer een keer een pup . . .
Echt opruimen kan ik eigenlijk alleen als hij zijn hielen gelicht heeft en ik het ook nog eens snel kan doorschuiven naar diverse andere plekken behalve ons eigen huis . . .
Van die vragen zoals 'heb je die doos al klaar?' of, deze is ook een goeie; 'zal ik hem even in de gang zetten alvast?', kijk dan weet ik gewoon dat ik op mijn hoede moet zijn want anders gaan ze alsnog door een keuring!
Hij is wel eventjes geschrokken met wat de verhuizer schatte hoeveel volume wij hebben en elke m3 telt, wij hebben 49 m3.
Heeft dus ook wel effect, alleen jammer dat wij nog niet weten hoe ons huis er uit gaat zien, maar dat het een stuk kleiner wordt dan hier is duidelijk!

----------

Vrijdagmorgen 15 januari. Ik wil niet al te optimistisch zijn maar het zou zo maar kunnen dat wij morgenmiddag sneeuw krijgen!
Ik geloof het pas als ik het zie en als het morgenavond is weet ik nu al zeker dat wij, al is het om 11 uur in de avond, een bosronde gaan maken!
Over bos gesproken, gistermiddag heb ik eindelijk weer eens 3 reeën gezien en was ik weer blij.
Nee Dick zijn haar zit er nog aan, nog niet mij het apezuur gelachen, dat komt nog . . .
Gistermiddag een lang telefoongesprek met de makelaar, veel gaat nu via internet en als het even mee zit hoeven wij niet eens naar een notaris toe voor de handtekeningen, hoe absurd, alles digitaal!
Het immens lange verhaal van zo'n koopovereenkomst en alles wat daarbij komt kijken zulke saaaaiiiie materie.
Wij konden nog veel meer met videobellen doen maar daar ben ik faliekant tegen, hoeveel maatregelen we ook moeten treffen, ik wil alleen met dit soort dingen verder 'face to face' praten, maar vond ik voor het doornemen van die koopovereenkomst niet nodig. 
Net weer 12 bananendozen gehaald bij AH, anders moet je verhuisdozen bestellen bij de bouwmarkt, en dit is veel makkelijker en bovendien gratis.
Mijn god wat een zootje overtollige troep heeft een mens zeg, ik wist dit al en wilde al jaren opruimen maar ja, als je een verzamelman hebt is het niet eenvoudig om door te komen.
Gelukkig ziet hij nu wel in dat er iets moet gebeuren.
Net de hondenfietskar tevoorschijn gehaald, effe afstoffen en hij kan op MP, net als veel meer dingen.
Gelukkig heeft de kringloop nu zijn deuren voor een paar uur per dag open om spullen in te brengen.
Ja met dit soort dingen moeten wij ons nu bezig houden hè.

----------

Donderdagmorgen 14 januari, Zulk mooi weer én . . . niemand in het bos! Zo af en toe sta ik dan eens even stil en laat de stilte over mij komen en hoop dan een wild diertje te zien, niet gelukt vandaag.
Vorige week wel weer een grote vos, zeer donker van kleur, die heb ik al eens meer gezien.
Wel een foto kunnen maken van het vliesje ijs op de vijver.
Uh Dick heeft besloten dat ik toch maar wat aan zijn haar moet doen en hij pakt het geloof ik grof aan want ik moet het met de tondeuse doen . . . oef nóg leuker voor mij, al zeg ik dat maar niet!
Ik ben benieuwd waar dit op uit loopt, ik voor apegapen op de grond van het lachen, (oh tondeuse schoot uit, sorry hoor) hij boos met een verknald hoofd . . .
En ik maar zeggen 'ah joh haar groeit gewoon weer aan en als de kapper weer plaats heeft na de lockdown is het alweer aangegroeid en kan hij er wel weer wat van bakken . . . '
Alleen al deze woorden maken hem ernstig wantrouwig voor de komende activiteiten!
Ik hou jullie van deze happening op de hoogte

----------

Woensdagmorgen 13 januari. Hoewel ik weet dat je het niet met bijvoorbeeld Z- Limburg van dit weekend kunt vergelijken, is het hier ook echt veel drukker in het bos.
Vooral natuurlijk als het mooi droog weer is en dat belooft weer wat voor de komende dagen volgens mij.
Op dit moment worden we bedolven onder prachtige sneeuwfoto's van de Zweedse huisjes waar wij ongeveer willen wonen . . . een gigantische laag sneeuw en het is werkelijk een sprookje met die bossen en laten we hopen dat het volgende winter ook zo wordt!
Ja het is wel zo dat je daar ook echt een four wheel drive auto moet hebben, ook dat nog.
Nee we hebben nog geen huis gevonden, wel wat (meerdere trouwens) op het oog maar eerst zelf zien natuurlijk.
Goh wat erg zeg, die verlenging van de lockdown, ik heb intens medelijden met de mensen a. die er ziek van zijn geworden en b. van de mensen die hun inkomen naar het nulpunt zien dalen.
Voor ons geldt eigenlijk alleen natuurlijk opletten en uh niet naar de kapper kunnen gaan en vooral Dick ziet er niet uit, hij heeft een bos met krullen nu, maar als ik tegen hem zeg dat ik hem wel even zal kortwieken en ik mijn lach bij voorbaat al niet kan inhouden, heeft hij al gegeten en gedronken . . . en blijft hij met gek haar rond lopen!
Echt alleen de gedachten al dat hij machteloos met een ongerust hoofd op een stoel met een handdoekje om zit en ik hem knip, moet ik al vreselijk lachen en dat is soms best een lastige eigenschap, acuut een mental picture, daar ben ik erg goed in!
Ik heb gisteren mijn eigen pony geknipt en ik geef het toe, het verdient zeker niet de schoonheidsprijs maar ok, het hangt niet meer in mijn ogen.
Vandaag had hij zijn haar helemaal nat gemaakt, plat gedrukt tegen zijn hoofd en eerlijk waar, ik moest mij omdraaien en naar de keuken gaan en stiekem zachtjes lachen, het zag er helemaal niet uit!
Coronaperikelen dus en als het niet erger wordt mogen we niet mopperen . . .

----------


Dinsdagmorgen 12 januari. Ja dat waren wel weer traantjes gisteren, alleen al het idee dat wij weggaan zorgde voor nattigheid bij onze vrienden. Tuurlijk zien wij elkaar voor die tijd nog maar de gedachten dat er in de toekomst niet meer zo snel een bakkie doen samen en gezellig eten met elkaar zal zijn, bezorgt hen, maar ons ook toch wel moeilijke momentjes hoor.
Daarentegen kreeg ik net weer een foto van het gebied waar wij willen gaan wonen en daar kwijl je dan weer van: een grote sneeuwruimer aan de slag!
Hier schijnen wij ook een speldenprikje winter te krijgen, nou dat zullen we dan nog wel zien . . .
Eindelijk heb ik Emma weer getrimd en zij ziet er weer netjes uit, nu de andere twee nog, en vandaag zal ik poppie gaan doen.
Ik heb de moeilijkste maar eerst gedaan, Emma vindt er geen zak meer aan en staat te draaien, pootjes weg te trekken, steeds met haar hoofdje onder mijn arm door om een likje, nou kusje dan, in mijn mijn gezicht te geven en dat allemaal omdat zij gewoon wil dat ik stop.
Waar is de tijd gebleven dat zij slapend op haar zij op de trimtafel lag en ik haar voor de andere kant over haar rug moest rollen?
Roos en poppie zijn ook niet echt makkelijk meer, vooral die voetjes, dat wegtrekken is zo irritant vooral omdat de schaar vreselijk scherp is en je altijd bang bent een teentje er af te knippen of in mijn eigen vinger omdat ik die er altijd achter houd.
Het kan ook gewoon zo zijn dat ik hufteriger geworden ben en er eigenlijk geen zin in heb, kortom een combinatie van factoren lijkt mij, maar ja ik kom er niet onderuit want een trimster aan mijn meisjes vertrouw ik al helemaal niet, veel te bang dat zij te streng zijn voor hen.
En aan de andere kant geniet ik er wel van als zij er weer zo netjes uit zien!

----------

Maandagmorgen 11 januari. Gisteren weer zulke gezellig uurtjes met Joke en Anne, heerlijk veel gebabbeld over Zweden natuurlijk en verheugen ons ook op gezellige uurtjes samen in het noorden.
Zij hebben ook een beeldschoon vakantiehuisje daar, waar ik het wel eens over gehad heb natuurlijk!
Vanmorgen was het weer hurry up, honden naar het bos, afspraak in de borstenbus, afscheid nemen van een vriend van ons die op dit moment in zijn auto stapt met de caravan op weg naar Spanje (hij is negatief op corona getest) en direct komen andere vrienden weer een bakkie drinken!
Ja natuurlijk gaan wij deze dingen missen, dat lijkt mij wel logisch maar hopen op andere mooie dingen in de plaats!
Net hoorde ik van Dick dat de lockdown weer met zelfs 3 weken verlengd is!
Het begint toch behoorlijk te vervelen en ik kan mij voorstellen dat mensen met bedrijven hier kapot aan gaan, ook geestelijk.
Hier krijg je volgens mij opstanden van . . . niet fijn allemaal maar wij gaan onverhoeds verder met onze plannen . . .

----------

Zondagmorgen 10 januari. Dank voor de leuke berichtjes in het gastenboek!
Zeker Cilia dat met de kinderen is waar, áls zij komen is het altijd voor langer en dat geldt voor ander bezoek ook en dat is weer hartstikke leuk!
Ook wij zijn bezig geweest met nog een ander huisje ergens in het noorden er bij te kopen voor 'stel dat' oid, hebben dit allemaal door een centenmeneer uit laten uitrekenen en ja dat was mogelijk.
Maar besloten toch om dat niet te doen vanwege de rompslomp er om heen, altijd toch afhankelijk zijn van anderen voor verzorging etc daar gezien de afstand en juist dat gedoe hebben we geen zin meer in.
Altijd een soort van schuldgevoel als je in het ene huis zit tov het andere huis en vice versa.
Daarbij hebben wij godzijdank onze camper die ons overal comfortabel kan brengen!
We gaan ons definitief vestigen in Zweden met al z'n voor en al z'n nadelen en hoewel wij het land goed kennen, zul je altijd tegen dingen oplopen die je niet verwacht had, mee- of tegenvallen, we laten het lekker over ons komen!
Wij houden wel van uitdagingen . . .
Prima Nelly, maar of de lockdown spoedig eindigt heb ik zo mijn twijfels bij.
Ja Peter het gaat allemaal héél snel want op 31 maart is de overdracht van onze woning . . . en vanaf dat moment zijn wij aangewezen op ons heerlijke rijdende huis en dat is zeker geen straf!
We tuffen dan gelijk naar Zweden en gaan huizen bekijken, na eerst een afscheidsronde door NL gemaakt te hebben . . .
Maar over 6 weken gaan wij een weekje met de gewone auto daar naar toe om in een week wat huizen te bekijken die wij op dit moment op het oog hebben en laten we hopen dat tante corona ons niet voor de voeten gaat lopen.

---------- 

Zaterdagmorgen 9 januari. Leven in een roes, dat is wat wij doen momenteel. Proberen te laten doordringen hoe snel alles ineens gaat, wat je niet verwacht als je huis in de 'stille verkoop' gaat.
Gelukkig hoeven wij niet helemaal het wiel zelf uit te vinden en zijn velen uit NL ons al voor gegaan, maar iedere situatie is weer anders.
Offertes van verhuizers vergelijken, en wat een geld is het om je boeltje over te laten gaan, maar goed ok ook dat wisten wij al.
En ja de vraag van velen, 'hoe vinden de kinderen het?', nou daar kan ik kort en krachtig over zijn, niet leuk dus.
Zij begrijpen onze beweegredenen maar hebben er veel moeite mee (wat mijn pret wel tempert)
Ik vergelijk het met onszelf lang geleden toen wij onze ouders gingen vertellen dat wij naar Duitsland gingen verhuizen, ook wij hebben toen niet gevraagd aan hen of het 'mocht' of minimaal dat zij het leuk zouden vinden, nee daar denk je als jongeling niet aan.
Dus denk ik zo maar dat onze kinderen ons dat ook niet zouden vragen als zij zo'n stap zouden nemen.
Kortom, een moeilijk item.
Gisteravond: ringring, en daar stonden A en L, lieve vrienden met een grote tas met 2 flessen 'champagne', alcoholvrij haha. . . 4 bijpassende flutes, kaasjes, worst en toast, om de verkoop te vieren!
Hartstikke leuk dus en zijn er gelukkig nog mensen die het wél leuk vinden voor ons . . . die zijn trouwens in de meerderheid hoor.
Wel vinden ook zij het heel moeilijk dat wij uit hun directe omgeving verdwijnen maar troosten zich met de wetenschap dat in Zweden de dörr (vertaalmachine) altijd open staat en ook altijd wel een paar bedden vrij én plekjes in de grote tuin . . .
Overigens werd het voer gisteren net gebracht toen ik de krabbel af had!

----------

Vrijdagmorgen 8 januari. Alweer haast van morgen. Snel met de meiden een bosronde, snel naar de grote stad voor wat dingen die hier bij AH niet te koop zijn en snel weer naar huis.
Alles snel omdat er vandaag zakken voer bezorgd worden en je daar geen tijdstip voor krijgt, lekker handig, je moet dus gewoon maar afwachten en de hele dag thuis zijn, wat ouderwets zeg!
Goed en verder, ja een geestelijke rollercoaster, zo kun je het gerust noemen.
Kregen gisteren eind van de middag een prachtig bod op het huis wat wij vanmorgen geaccepteerd hebben . . .
Het gaat dus allemaal veel sneller dan wij verwacht hadden, ja de mensen om ons heen én de makelaar hadden het al voorspeld, maar kennelijk zijn wij nogal naïef.
Ik heb al eens verteld volgens mij dat ik wel eens grapjes maak in mezelf waar ik dan erg om moet lachen en dat had ik dus vanmorgen ook.
Omdat ik haast had vond ik de auto voor mij wel erg langzaam rijden en zei ik tegen mezelf; 'óf er zit een ouwe lul achter het stuur óf een vrouw óf een combinatie van beide' en juist die woorden maakten dat ik zelf al hinnikend achter het stuur zat en schoot mij een vreselijke leuke RUMAG door het hoofd.
Ik zal hem even opzoeken.
En eerlijk gezegd doe ik dit zelf echt niet hoor omdat ik dit agressief vind overkomen, maar kan mij o zo goed voorstellen dat dit wel gebeurt!

---------- 

Donderdagmorgen 7 januari. Hè hè poeh poeh, dat is het weer even, daar zit ik dan in een ongelofelijk net en opgeruimd huis.
Bezichtigingen zijn gisteren prima verlopen hoorden wij van de makelaar en nu is het afwachten, en hopen deze week nog iets te horen.
Niet dat wij zo maar toehappen hoor, we hebben geen haast en het is bieden vanaf. 
Wij hebben ons prima vermaakt door met de camper naar het Roggebotzand te gaan, daar lekker gewandeld, toen warme choco en rustig zitten lezen en als klap op de vuurpijl, naar de FEBO drive-in voor een makkelijke snack.
Nou niet echt de drive-in natuurlijk, daar past de camper niet door.
Zo opvallend druk in het Roggebotzand, coronaouders kennelijk, allemaal met kinderen . . . nee sorry dat hoeft voor mij nou ook niet.
Vooral bange kinderen met kennelijk begripvolle ouders kunnen mij behoorlijk tegen staan, wat een watjes zeg, die kindertjes zonder ruggengraatjes kweken.
Ik heb echt het gevoel de 'voeling' met veel dingen kwijt te raken, het zij zo, komt door de leeftijd denk ik.

----------

Woensdagmorgen 6 januari. Tss wat een ellende zeg, wat een werk om je honden-huis 'kijkrijp' te maken . . . dan zie je pas goed wat je allemaal hebt laten liggen de laatste jaren . . . ook stof en haren!
Aangezien onze honden bij ons op de slaapkamer slapen in een bench, hebben we dat ook allemaal weggehaald en dat resulteerde er in dat wij vannacht in de camper hebben geslapen met de meiden, waar zij trouwens niet gek van opkeken!
Vanmorgen in het bos voor de tweede dag op rij een dame met een DH tegen gekomen die op ons af komt stormen en voor geen meter luistert, godsamme wat baal ik daar van.
Mevrouw heeft altijd op de buitenwegen gelopen maar vindt het nu tijd om hem te socialiseren met andere honden, hij is nu 4 jaar . . .
grote goden wat een stukken onbenul kom je toch tegen.
Ja ik heb haar even pittig op de waarheid getrakteerd (ook om andere hondenbezitters te beschermen!) en haar uit het hoofd kunnen praten dat 'socialiseren' nog kan op deze leeftijd.
Ik blijf het echt prachtige en voor de eigenaren superlieve honden vinden maar absoluut niet geschikt voor veel mensen.
We staan te praten, komt iemand aan met een klein hondje, ook een reu en tsjakkaaa een vechtpartij, waar bij mij de rillingen letterlijk van over de rug lopen.
Gisteren o.a. de jas voor Emma ontvangen, hij is prachtig en staat haar ook erg lief, natuurlijk komt er nog een foto, maar nog geen tijd voor gehad.

----------

Dinsdagmorgen 5 januari. Gekke dag vandaag, althans het begin. Honden een korte uitlaat gedaan en snel naar de Gamma om bestelling op te halen want er komen diverse pakjes binnen hier vandaag en aangezien ik toevallig alleen ben, moest ik sjezen vandaag om snel weer thuis te zijn.
Ik had namelijk nog geen tijdstippen van bezorging gehad van een paar dingen en dat is dus lastig.
Pakjes ontvangen, die je notabene zelf betaald hebt, vind ik altijd zo leuk want vandaag komt o.a. de mooie Hurtta winterjas van Emma binnen!
Ook nog snel auto door de wasstraat en verbaas mij alweer over die gekke honden, die blijven gewoon slapen achterin terwijl je door die herrie en zwabberende lappen gaat!
Die coronashit begint mij aardig de keel uit te hangen, ik heb zelfs nog niet eens een agenda van 2021 kunnen kopen, ook dat dan maar via internet doen.
Laten in godsnaam die vaccinaties nou eens snel beginnen clusterfuckje de Jong (heb ik niet zelf bedacht maar vind em wel leuk)!
Jeetje Linda, vereer jij ons niet eens met een bezoekje in Zweden, terwijl je toch een camper hebt en wij 100% hondproef zijn, ook daar!
Het was weer helemaal fijn hoor in Lottum, Patricia en Kees!
Wel totaal maf dat de nieuwe link naar de krabbels van 2021 het nog niet doet!
Toch een complotje van Flexwebhosting, vanwege mijn ongenoegen over hen?

----------

Maandagmorgen 4 januari. Emma deed mij weer versteld staan vanmorgen, er lag een boom over het pad en zij zweefde als een jonge hond er over heen, prachtig om te zien en jammer dat je daar dan net weer geen foto van maakt!
Foto's had ik gisteren wel gemaakt bij de ingang van het bos . . .
Net een paar weken geleden een prachtig afsluithek geplaatst, hufterproef dacht de boswachter en daar heeft hij zich dus lelijk in vergist, totaal er af gesloopt, hoe krijg je dit in godsnaam voor elkaar, en geprobeerd in de fik te steken.
Vanmorgen weer een enorme hoeveelheid afval, het is toch om triest van te worden!
Ik probeer mij er niet meer druk om te maken en heb het deze keer ook niet opgeruimd en gek, ik heb daar nu zelfs een soort schuldgevoel over.
Het lijkt wel of een deel van de jeugd 'corona' als motief gebruikt om lekker te vernielen en ow jee wat zijn ze toch zielig . . .
Genoeg gezeurd en nu aan de slag Yvonne.

----------

Zondagmorgen 3 januari. Thuis. Opruimen. Schoonmaken. Weggooien. Apart leggen voor kringloop. Van de ene doos in de andere van de ene plek op de andere. Waar is dit waar is dat? Heb jij de schaar gezien? GVD ik weet toch echt zeker dat jij hem het laatst had. NEE niet waar zeur (uh ander woord) niet zo. Verhuisstress. Dat woord hoorde ik bij 'ik vertrek'.
En dan moet je vooral weten dat wij hélemáál nog niet gaan verhuizen er zijn overmorgen 'alleen maar', 3 bezichtigingen . . .
We doen nu dingen waar ik al jarenlang over loop te zeuren (uh ander woord).
Goed, als het zo ver is hebben we dit in ieder geval gehad.
Grappig Til ik las ook het berichtje van Jetty, kreeg een printscreentje van Wendy!
Jeetje wat een fijn leven hebben honden toch eigenlijk, die trekken zich, zolang wij maar niet heen en weer naar de camper lopen, nergens iets van aan en slapen gewoon rustig overal door heen.
Nou is niet helemaal hoor, want als Emma stemverheffing hoort en dat gebeurt nogal eens op dit moment, kijkt zij ongerust op en wacht gewoon even af, en als het ernstig is, wat nog niet is geweest ??!!, vertrekt zij naar een afgelegen hoekje in de keuken . . .

----------

Zaterdagmorgen 2 januari. Lottum. Het is nu bijna half 11, alles opgeruimd, zowel binnen als buiten, gewandeld met de meiden in een stevig tempo om de oliebollen er af te lopen, en direct vertrekken wij via omweggetjes naar huis.
Het waren hier weer fijne dagen, het weer erg grijs hoewel wij gistermiddag nog een uurtje in de zon hebben gelegen, wel dikke kleding aan, op onze rendierhuiden en daarna nog gebbqd.
Ja en toen om een uur of 5 kregen wij het toch behoorlijk koud hoor en waren wij de enigen die buiten zaten.
Als wij eenmaal in Zweden wonen moeten we toch echte outdoorkleding hebben . . .
Gisteravond 'ik vertrek' gezien?
Nou wij wel en wat een enorme dappere vrouw zeg om gewoon in haar eentje naar dat afbraak kasteel te verhuizen, wat een lef!
Grappig vond ik wel dat veel van haar uitspraken mij erg aanspraken en juist waaróm zij deze stap wilde ondernemen en herkende ik dingen.
Nou kun je ons niet vergelijken met die situatie van haar hoor, om zo je man achter te laten, hoe geëmancipeerd je ook bent, is toch wel heel apart.
Ik ben wel benieuwd naar het vervolg van dit avontuur, maar zeker is, zij heeft het in ieder geval gedaan, hoe de afloop ook zal zijn in de toekomst, en zo zien wij het namelijk ook!
Ook benieuwd zijn wij naar onze eigen toekomst en hoe alles gaat verlopen, geen idee, en is wel heel erg spannend!

----------

Vrijdagmorgen 1 januari Lottum. Vers jaar vóór ons en ook verse voornemens? Nou nee hoor, daar doe ik niet meer aan, wel verwachtingen die wij hopen waar te maken, dat is bekend.
Was weer erg gezellig met Anja en Freek en samen de mooie boswandeling gemaakt en daarna buiten hier bij de camper, lekker vuurtje in de vuurschaal, chocomel en sublieme oliebollen, daarna glaasje glühwein maar dat is aan mij niet besteed. Ik gebruik wel glühwein maar om stoofpeertjes in te koken!
Eind van de middag zijn zij weer naar huis gegaan, ja zo gaat dat in coronatijd, niet samen in de camper . . .
We zaten er gisteravond klaar voor, Youp van 't Heck, en wij vonden het een slaapverwekkende, niet scherpe conference met een paar leuke uitschietertjes, en het kon ons niet boeien en om 11 uur besloten wij om naar bed te gaan . . .
Wij zijn échte party animals hoor . . .
Wel in de verre omgeving vuurwerk gehoord maar zeer acceptabel.
Niet veel mensen op de camping hier maar wel veel honden, veel lege plaatsen want we dachten dat alles hier bezet zou zijn maar dat is niet zo, ja afstand hè ivm corona!
Tegenover ons staan 2 mensen met 7 Soft Coated Wheaten terriers, grappige hondjes om te zien, zeker weten maar wel echte terriers, en daar moet je van houden.
Verder heel veel andere rassen en mixen, een grappige mix ook, kruising Poedel en Kooiker . . . kruising voor de 2e maal gemaakt wegens enorm succes . . . een pup van maar liefst €850.00 . . . kassa, de rillingen lopen er van over mijn rug.
Het is dus niet de gek die het er voor vraagt maar de gek die het er voor geeft.
Dolle dwaze wereld.