MENU

2020
Donderdagmorgen 9 april. Stil hier . . . ik zag de buurtjes op de fiets weg gaan . . . for the time being dus . . .
Aan de andere kant, ik vind het nu vaak al te warm om buiten te zitten en we moeten zelfs de parasol nog uit de winterslaap halen.
De ochtendwandeling vind ik heerlijk, dat doe ik in een vlot tempo en zowaar maar één mens gezien vandaag.
Dat was net bij het boodschappen doen wel andere koek.
Gelukkig wonen wij in een dorp en valt die drukte uiteraard erg mee en hoeven wij niet in de rij voor de winkel te wachten tot er weer plaats is.
Wel moest ik even een etiketje lezen op de pesto ivm mijn notenallergie en stond er achter mij iemand te wachten, lastig dat wel.
Je zal nu toch maar in een grote stad en dan met name de grootte van Amsterdam wonen!
Zo net weer de koelkast/vriezer in de camper aangezet en we hebben er weer zin in, we noemen het ook echt ons buitenhuis!
Wij vinden het ook zo geweldig dat Emma zo enthousiast is, als zij maar denkt dat wij met de camper op stap gaan, rent zij er als eerste naar toe en knalt op haar eigen plekje neer!
Ik praat nu alleen voor onszelf, maar die corona maakt het leven wel rustig zo . . .

----------

Woensdagmorgen 8 april. Uiteraard weer thuis, jammer dat dan weer wel . . .
Je hebt als normaal mens namelijk ook je verplichtingen (ondanks corona) waar je nou eenmaal niet onder uit komt.
Wel gaan wij dit weekend weer naar Lottum, dat is zeker!
Nu net weer hier in het bos gewandeld en ik kom vooral veel mannen met honden tegen . . . die beginnen zich volgens mij vaak kapot te vervelen thuis.
Zoals iemand al tegen mij zei 'muurtje geverfd, muurtje gemetseld, muurtje behangen', ook hij was al 4 weken thuis en hebben buren met 4 kinderen . . .
Bij thuiskomst tuindeuren open en gelijk o mijn god, dit is dus de reden dat ik gewoon weg wil, hoe erg je eigen huis ontvluchten vanwege een 2 jarige dreiner.
Nee ik heb totaal geen hekel aan kinderen en we hebben zelf kinderen en kleinkinderen maar nutteloos gejank en gedrein kan ik echt niet tegen.
Ik zou wel eens willen weten hoe er gereageerd zou worden als één van mijn honden een kwartier lang achter elkaar zou blaffen, ik weet zeker dat ik op protest kan rekenen!
Maar de prinsjes en prinsesjes van vandaag de dag, oeiii daar mag je niets over zeggen, alles mag.
Goed ok, de dag is net begonnen en het is nu al 5 minuten stil . . .
Fijne dag verder!
Geef mij maar honden (mijn mantra).


----------

Dinsdagmorgen 7 april. Het wordt eentonig, dat heb je als wij niet reizen maar op dezelfde plek blijven staan.
Maar ons verveelt het deze keer totaal niet, je komt hier volledig tot rust.
We staan hier nu met 6 campers, allemaal een groot eind van elkaar en als je iemand spreekt is het op drie meter afstand.
Er staan hier alleen hondenmensen, dat is grappig toch! Maar volgens mij wandelt niemand zoveel als wij, zijn ook een aantal van die kleine hondjes die meer voor gezelschap alleen zijn en hebben meestal geen wandel eigenaren.
Helaas zit het er voor ons vandaag ook weer op en gaan wij na de middagronde weer naar huis . . . getverdegetver.
Ik denk zo maar dat wij hier zaterdag weer naar toe gaan en ik de week er op blijf . . . weet het nog niet zeker hoor, want als het regent doe ik dat niet.
Foto van vanmorgen vanaf mijn stoeltje!

----------

Maandagmorgen 6 april. Wat een prachtige dag gisteren, de hele dag buiten en de bbq, de eerste van dit jaar, smaakte weer prima!
We hebben onze draai helemaal gevonden en hebben hier al verschillende hondenrondes die ook van verschillende lengtes zijn.
Vanmorgen vroeg moest ik er uit en wel voor poppetje . . . gebeurt nooit. (Ja hoor Dick wil dit ook wel doen maar doet die uitspraak pas wanneer ik mijn schoenen al aan het aantrekken ben, jullie begrijpen mijn reactie vast wel . . . )
Gistermiddag was tijdens het wandelen Roos een tijdje weg en toen zij terug kwam stond het bruune skuum op de bakke . . . en dan weet je het wel . . .
Ik verwachtte dus er vannacht voor haar uit te moeten maar niet zij dus.
Begin van de avond moest Emma er uit voor een plasje, Dick bleef lang weg en dat verwonderde mij maar toen bleek waarom, net op het veld zag Emma van 2 meter afstand een fazant, grotegoden en weg was zij,.
Natuurlijk Emma is Emma en maakt er nooit een potje van dus was snel terug.
Ik wilde voor het naar bed gaan nog even een rondje in het donker omdat de maan zo mooi scheen en je gewoon alles goed kon zien buiten.
Maar de opgewonden toestand van de 3 dames belette mij toch echt om de spikkeltjes los te laten en inderdaad, ook zij trokken gelijk achter Emma aan naar de plek waar de fazant gezeten had!
Het viel niet mee een ronde wandelen met twee aan de rollijn trekkende honden, Dick nam poppetje over, die was bijna niet te houden en we zeiden al dat als zij los zijn, ze echt op jacht zouden gaan.
Emma is net zo fanatiek maar gaat niet zo ver bij ons vandaan, typisch Gordon!
Met de ochtendwandeling natuurlijk alles zonder lijn mee maar eerlijk gezegd, ze zijn hier totaal van god los en geeft ons niet zo'n makkelijk gevoel . . .
Zij racen zo'n ongelofelijk eind weg en poppetje is dan nog het ergste, dat ik haar op ongeveer de helft van de wandeling aanlijn, ik vind het dan mooi genoeg geweest voor haar.
Ik moet toch een beetje zuinig op dat hondje zijn . . . 
Gelukkig kunnen zij hier in de wijde omgeving totaal geen kwaad en is er ook geen enkele weg, anders zou ik hen denk ik bijna niet los durven laten.

----------

Zondagmorgen 5 april, Lottum en nog maar 10.20 uur en al aan de koffie na het hele dagelijkse ritueel!
Wat is het hier ook goddelijk zeg, wat een heerlijke omgeving en wat een fantastische camperplaats!
Hoewel best een endje bij ons vandaan, de rit is echt de moeite waard om hier naar toe te gaan en zullen wij regelmatig in op deze plek terug komen voor een paar dagen NL.
Op dit grote terrein staan wij met nog 4 andere campers, allemaal op een grote afstand tot elkaar en hebben nog niemand gesproken, alleen de eigenaar Jaap van dit terrein en ook hem op een grote afstand want . . .
Niet te filmen maar wij staan hier toch echt in het oog van het corona gebied met het hoogste aantal coronadoden en zieken!
Vanmorgen al weer een heerlijke ronde met de meiden gemaakt en niemand gezien, zelfs niet in de verte!
Gisteren vertrokken wij nog vroeger dan de planning, nog nooit gebeurd denk ik en dus waren wij ook op tijd hier na eerst nog even in Horst naar een dierenwinkel geweest te zijn . . .
Dit geitje ontdekte halverwege de rit dat ik de bak met brokken voor de meisjes vergeten was *&^%$# , wat godvergeten irritant hè.
Voor de Action naast de dierenwinkel stond gewoon een rij met mensen die een heel eind uit elkaar stonden en werden één voor één naar binnen gehaald na ontsmetting karretjes etc.
Ik kon zo naar binnen gaan bij de dierenwinkel, er was dan ook niemand binnen en de kassadame stond een heel eind van mij af.
Ja en toen moest ik dus een zak met 3kg ProPlan hebben . . . mijn god wat een geld zeg, zeker 3x zo duur dan waar ik het zelf voor koop, maar goed ik was allang blij dát ik het kon kopen!
Zo en nu even de bbq spullen bij elkaar rapen en gaan we lekker buiten zitten, neehee nog niet bbqen hoor.

----------

Zaterdagmorgen 4 april. Camper staat ingepakt klaar en de afspraak is om 11 uur vertrekken.
Net de normale hondenronde gemaakt in een stil bos en de laatste boodschapjes bij een rustige AH gedaan.
Gek eigenlijk, ik moest clopapier hebben en nam een pak met 12 rollen en voelde mij toch besmuikt, belachelijk hè, maar zo is het dus geworden!
Tja als de drones in bosgebieden boven je hoofd gaan vliegen krijg je toch helemaal het 'big brother' gevoel, kan ik helemaal begrijpen hoor, daar niet van!
Dit was het weer voor vandaag en zie jullie morgen weer!

----------

Vrijdagmorgen 3 april. Ha Agnes, even je 'zen' beeld over mij aanpassen dus, lachen toch!
Ik ging tekeer als de eerste de beste polderwerker met de nodige godverrrrs en ernstige infectieziektes . . .
Kwam ook door al de irritante paardenstrontvreet momenten die ik had gehad, waar het bos nu bezaaid mee ligt!
Ja wel weer logisch, er is naast het bos een pensionstal gekomen en kennelijk zijn veel paardenbollen ook vrij en zien hun kans schoon om door het bos te jekkeren en van opwinding en/of schrik gaan paarden vaak kakken.
Goed ok, meestal ben ik wel zen of líjk ik gewoon zen, ik kan mijn ergernissen of irritaties doorgaans aardig voor de buitenwereld verbloemen, wat voor mezelf ook vaak niet handig is.
De laatste paar weken zet ik de trimtafel 2x per week achter buiten en borstel ik de meisjes ook buiten en laat ik de haren lekker wapperen, wat momenteel zo grappig is, hele hordes musjes achter die met snaveltjes vol haar door de tuin vliegen, zo schattig!
Morgen gaan wij weer een weekendje naar Lottum met de camper, heerlijk, het wordt mooi weer en de bbq gaat mee!
Natuurlijk ken ik het advies van MR om zoveel mogelijk binnen te blijven, maar aangezien wij liberaal denken (hij ook!) en ik zelf goed weet wat mijn verantwoordelijkheid is tov van mijn medemens en mezelf, zie ik geen enkel bezwaar om dit te doen.
Wij stappen hier in de tuin in de camper, in Lottum op de camperplaats stappen wij weer uit en daar is niemand (misschien een enkele eigenwijze camperaar) en zien we tot dinsdag, als wij weer terug gaan, minder mensen dan wanneer ik 5 minuten bij AH binnen ben!
 


----------

Donderdagmorgen 2 april. Vanmorgen weer eens  met Wendy gewandeld en dat ging niet allemaal van een leien dakje . . . Senna, voor ons altijd Peukje, is loops en voor het eerst in 7 jaar vindt zij de heren zeer interessant . . .
Daarbij lopen er tot mijn grote irritatie heel veel mensen in het bos met een hond . . . iedereen is uit zijn hol gekropen.
Roos en poppetje schoten een akker in waar een boer met een groot apparaat het land aan het bewerken was en ik weet dat die lompe gasten lak hebben aan honden die daar lopen en gewoon door crossen.
Luisteren ho maar, ik heb de longen uit mijn lijf geschreeuwd maar nee hoor, niet snel genoeg naar mijn zin terug komen en ik voel dan toch zo'n enorme kwaadheid in mij opkomen, niet te geloven.
Uiteindelijk kwamen zij terug en ik moet mij dan zo bedwingen om geen schoppie of klappie uit te delen, godzijdank heb ik een behoorlijke remming op dit gebied maar het liefst zou ik toch echt wel meppen.
Gelukkig weet ik dat meppen niks zou oplossen, het tegendeel namelijk, bange honden en een vrouw die een hekel aan zichzelf zou hebben.
Stukje verder stuitten we op een diepe modderplas waar wij niet verder konden maar de honden waren er al door en moesten ook weer terug . . .
Ja hoor, zij kwamen deze keer direct maar wel nóg een keer dóór de modder, dus net alles afgespoeld . . .
Voor de rest gaat alles goed en smaakte mijn bakkie koffie lekker, ik vond dat ik die wel verdiend had met 4 biscuitjes, die ik lekker in de koffie kon soppen, dit was dus echt een bakkie troost!


----------

Woensdagmorgen 1 april. O ja dat ook nog en moet ik mijn geijkte grapje tegen Dick nog maken . . .
De nieuwe maatregelen zijn gelukkig niet aangescherpt en volgens mij, (heb ik hier ook al verstand van dan?) is dit wel goed zo.
Ik zie iedereen een afstand van mij houden alsof ik melaats ben (geldt voor iedereen hoor) en ook in de winkels vind ik mensen best wel prikkelbaar . . .
De kassadame zei vanmorgen tegen mij dat de mensen zelfs geen gedag meer durven zeggen als zij binnen komen!
Ohhh dat gaat toch wel een beetje ver geloof ik, 'nou ja' zei ik ook tegen haar, 'iedereen lijkt wel wat van slag te zijn'.
We leven nu in een surrealistische wereld vind ik.
Ik heb al een paar middagen mensen in het bos gezien die ik echt nog nooit daar gezien heb, maar ken hen dan van gezicht, door de winkels.
Goed, we ademen rustig verder en maken er het beste van.
Mijn dagelijkse programma is niet erg veranderd, behalve dan dat ik no time mijn boodschappen bij elkaar graai op vreemde tijdstippen.
De honden wandelingen is niets aan veranderd en bepalen eigenlijk altijd al mijn dagelijkse ritme.
Nou Peter ik zal vragen aan meneer/mevrouw Kruidvat of zij mij niet kunnen sponsoren als ik reclame op mijn site maak . . .
Mijn gratis gastenboek betaal ik trouwens ook al maandelijks extra om hem reclamevrij te houden!

----------

Dinsdagmorgen 31 maart. Mooie wandeling in een beetje bevroren bos, heerlijk!
Zaterdag j.l. heb ik toevallig met mijn mobiel zo'n mooie foto van Emma gemaakt (vind ik zelf dus) die ik jullie niet wil onthouden. Zij lag voor mijn stoel te wachten tot ik het plastic van de bank zou halen, wat er lag vanwege het muur verven.
Daarom heb ik de foto nu op de indexbladzijde gezet want als jullie mijn site bij de favorieten hebt staan en opent op de krabbels, zien jullie hem niet, nu dus even de link HIER
Nou Joke ik denk nooit dat mijn buren de krabbels lezen hoor, ze weten niet eens dat ik twee websites heb volgens mij en daarbij zal dit hun niks interesseren lijkt mij.
Jee Tineke dat is zeker toevallig met die muurverfkleur, ja prachtig hè en ook toevallig, momenteel is de muur er naast ook nog zachtgrijs maar daar komt een schattig beschaafd Zweeds behangetje op!
Beriggie voor Evert: ik ga direct mijn pony maar zelf knippen . . .
Dat is ook wat voor jullie, nog een leeg plekkie in Zeewolde, maar mogen jullie de caravan nu niet neerzetten ook dan?
Gelukkig houden jullie wel van fietsen en dat is niet verboden!
Maar stel dat je wel op die camping mag zijn en alleen de toiletgebouwen gesloten, dan heb je toch je pleetje in de caravan?
En als je hem dan niet kan legen daar, kun je toch even naar huis gaan?
Je kan ook altijd nog een porta porti in de voortent zetten, dat geeft gelijk situaties om te lachen!
Dat deden wij vroeger toen er nog geen toilet in de caravan zat en was echt vaak hilarisch!
Als camperaar zijn wij gewend om te improviseren en dan douchen wij ook echt niet elke dag hoor (zonde van het water!), 2x per week en de andere dagen poetsen wij de cruciale lichaamsdelen met een wegwerp oplossing van het Kruidvat!

----------

Maandagmorgen 30 maart. Haha Til dat deed ik gisteren mooi even expres, effe Tilletje pesten, ik vind het altijd zo lief als ik je zo met de hondjes en je wandelwagentje zie lopen . . .
Nou inderdaad Joke, voor jullie nu ook 'even?' geen Duitsland!
Wij mogen tot nu toe nog blij zijn met de min of meer beperkte maatregelen hier want net lees ik een stuk over hoe het er momenteel in Madrid aan toe gaat, echt verschrikkelijk!
Onze schoondochter, zelf arts, draait momenteel ook overuren en verwacht deze en volgende week nog meer werk omdat er waarschijnlijk meer mensen thuis behandeld gaan worden.
Zij verwachtte dit al eind april, waarop wij haar nog min of meer uitlachten . . . 
Verder doen wij ons best, luisteren naar Mark Rutte en het RIVM, meer kunnen we niet, ik lees verder geen rampverhalen en prognoses.
Aan één kant wil ik graag lekker lenteweer maar aan de andere kant vind ik het geen pretje want onze buren zijn duidelijk niet gewend om dagenlang achter elkaar de zorg over hun 2 jarige peuter te hebben . . .
Hij is normaal heel vaak bij zijn oma en volgens mij verwendt die hem tot op het bot als ik dat zo hoor, jeetje wat een dreinend kind zeg, bah.
En nu maar hopen dat zij mijn krabbel niet lezen.
Geef mij maar honden.

----------

Zondagmorgen 29 maart. Zo de muur is prachtig geworden en dat met 1x verven, prachtig kleurtje van Flexa Tranquil dawn, is zacht groen.
Gelijk even Ali E. overvallen en kussentjes besteld in dezelfde kleurstijl.
De meiden vonden dat gerommel in de kamer maar niks en dan vooral nog omdat over de bank een stuk plastic lag waar zij dan ook gewoon op gingen liggen, maar wel naast de bank.
Honden houden over het algemeen niet van dat gedoe in hun vertrouwde omgeving, die willen het liefst alles laten voor wat het is.
Maar ja wij mensen hebben andere prioriteiten zo af en toe.
Ik voel mij momenteel zeer tevreden over mezelf . . . alle drie de honden zijn getrimd en zelfs nagels geknipt!
Uiteraard gebeurt dit vaker maar alle drie tegelijk netjes dat is niet zo vaak, dan moet de één nog voetjes en dan de ander nog nageltjes, en waar je dan weer te lang mee wacht zodat het mooie van het nette eigenlijk nooit compleet is.
Nu dus wel en dat is andere koek!
Wel diverse wondjes op mijn vingers omdat ik altijd mijn hand onder de verschrikkelijk scherpe schaar houd zodat ik in mijn eigen vingers knip ipv in hondenvelletjes.
Jaja zelfs gisteren nog weer fotobladzijden gemaakt van het vorige weekend!
KLIK HIER.

----------

Zaterdagmorgen 28 maart. Eigenlijk had ik dus weg willen gaan vandaag . . . maar het is aan de andere kant ook nodig dat na 14 jaar in dit huis wonen, de muren eens geverfd worden vandaar dus.
Toen ik gisteren gestofzuigd had was goed te zien dat de witte waas verdwenen was en de kleuren van het kleed mij weer helder toelachten!
Ik heb letterlijk en figuurlijk de laatste weken wel wat laten liggen, dat is duidelijk.
De meeste witte haren zijn van Roos en die vindt het kennelijk nodig om wat haar los te laten, úit die winterjas.
Ik heb haar buiten op de trimtafel gezet en haar eens heel goed geborsteld, en een haar dat er af kwam!
Zij ziet er weer prachtig uit en niet bloot of zo, maar gewoon keurig, en haar staart heb ik ook gekortwiekt, die was buiten proporties lang geworden.
Normaal zou ik dat niet doen maar nu zag ik zelf dat de verhoudingen voor het mooie uit dat hondje waren . . .
Het leuke was dat ik gistermiddag een musje zag, op de schutting met een pluk wit haar in zijn snaveltje en van Dick hoorde ik dat er vanmorgen weer een musje (dezelfde misschien?), ook met een pluk haar zat!
Vanmiddag neem ik poppetje onder handen maar die verhaart praktisch niet hoewel zij wel een dikke vacht heeft.
Nou mensen geniet vandaag nog even van het mooie weer, dat ga ik ook doen hoewel mijn genot momenteel toch wel geweld aan gedaan wordt.
Het is al erg genoeg dat iedereen 'thuis moet blijven', maar als je een jong gezin als buren hebt is het ook niet altijd echt leuk achter buiten . . . 
Voor het eerst sinds 27 jaar dat wij sinds vorig jaar een jong gezin naast ons hebben . . .

----------

Vrijdagmorgen 27 maart. Dat was even schrikken vanmorgen.
Ik reed naar het bos en net, bijna bij het bos, rende er een vos over de weg, ik schrok mij het apezuur, en voor remmen was het te laat.
Hij moet vlak voor of achter mijn voorwielen zijn geweest en ik zag hem zo aan de zijkant van de auto het bos in duiken . . .
Dit heeft werkelijk een haartje gescheeld want voor remmen was het absoluut te laat wat ik dus ook niet deed en is zelfs vast nog zijn redding geweest.
Nou de mijne ook hoor, je zal toch maar een diertje aanrijden wat daarna nog niet dood is ook . . . ow ik moet er niet aan denken.
Genieten jullie ook zo van dit mooie weer?
Nou ik wel en dat is in huis goed te zien, al dagenlang niet gestofzuigd en de ramen kun je eigenlijk niet meer doorheen kijken, nou als de zon er op staat dan.
Er was weer niemand in het bos en vanmiddag is het wel anders . . .
Hoewel ik in de middag toch de sluippaadjes neem kan ik niet voorkomen dat ik zo af en toe een stukje gewoon pad mee neem, zo ook gisteren.
Ja, net om de bocht kwamen zij er aan, nog nooit gezien, twee traag in tropentempo lopende pikzwarte rastamannen mét jawel . . . een vechthond en ik deed het van ellende bijna in m'n broek.
Emma en poppie kon ik nog net aanlijnen en Roos mocht weer eens de bliksemafleider zijn, wat haar weer zo goed af ging!
De mannen maakten totaal geen aanstalten om die hond, nou hondje, een Staffordshire- bulterrier, aan te lijnen en dat vind ik zo maf.
En toch, eerlijk is eerlijk, het was een vriendelijk diertje, waarschijnlijk overrompeld door de setterroedel.
Dit bedoel ik dus, je ziet mensen die je normaal gesproken echt nooit in het bos ziet want ook de vaders cq moeders met kindertjes al of niet zeurend/jankend, met bakfiets of kleine fietsjes kom je tegen!
Althans dat hoorde ik van andere diehards wandelaars . . .
Eigenlijk kunnen we dit niet zo hebben want we voelen het als 'ons bos', flauwekul natuurlijk maar kennelijk werkt het zo wel in je brein . . .
Tja, we zitten het maar uit met zijn allen, het is niet anders.
De Indexpagina heb ik maar in lentestemming gezet, nu de rest nog.

----------

Donderdagmorgen 26 maart. Wat een mooie morgen weer, nog eentje geloof ik en dan weer even diep inademen én laarsjes aan denk ik.
Maar goed, ik ben blij met deze mooie dagen met een voor mij perfecte temperatuur en heerlijk overdag regelmatig in de zon zitten met een boek.
Daarbij heb ik gisteren toch echt een aantal uur met de laptop gezeten binnen want ik heb weer 3 (!!) foto bladzijden gemaakt, nog niet helemaal af, want ik moet nog van het afgelopen weekend, maar toch!
Achter de schermen ben ik ook aan de reissite bezig om een hoofdstuk 'weekendjes' te maken.
En net zoals iedereen ben ik geestelijk toch wel bezig met hoe de toekomst er uit gaat zien vanwege dit corona gedoe, want dat het consequenties zal geven is mij wel duidelijk.
Ik denk zo maar dat er vele zomervakanties in het water zullen vallen met de huidige situatie en ben ik zelf ook momenteel niet echt gemotiveerd met onze plannen voor half augustus.
Ja wat een fotogeniek bekkie heeft poppetje hè Joke, maar ach dat hebben ze alledrie, alleen is Roos vaak wat moeilijk goed op een plaatje te krijgen, óf zij kijkt net de verkeerde kant op, óf haar tong hangt lullig uit de zijkant van haar bekkie, óf haar oren zitten als een brandweerhelm!
Ga nu maar kijken naar de 3 nieuwe fotobladzijden!

----------

Woensdagmorgen 25 maart. En dan had ik het gisteren niet eens over ons eigen bos, waar je nu zo fijn wandelt!
In de vroege morgen kom ik gewoon niemand tegen.
Voor de middagronde neem ik de achteringang en weet dan ook de stille off the road plaadjes te vinden, want dan zijn er echt wel wat meer mensen in het bos.
Parkeerplaats: schoon, die galbakken mogen nu natuurlijk ook niet samen klonteren, oef ik geloof dat dat chillen heet . . .
Picknickbankplek: schoon, te ver voor een enkeling
Paden: schoon, en helemaal droog en kan ik voor het eerst sinds lange tijd mijn rondes op bergschoenen maken ipv laarzen!
Thuis komen, meisjes eten en huppakee tuindeuren open en tussenties enz enz
Vanwege de corona perikelen heb ik mijn ochtendroutine ietwat aangepast en mogen de meisjes voor ik wegga met hen, in de tuin plassen en voor degene die nodig moet, zelfs nog poepen.
Neehee Emmaatje begint niet aan die banaliteiten, Roos en poppie wel hoor, kennelijk ligt hun moraal toch iets lager haha.
Ik doe dit omdat ik dan voor ik naar het bos ga nog in een hele stille AH boodschappen kan doen, niet elke dag hoor.
Verder ach, het leven kabbelt voor ons gewoon rustig verder en maken we volgens ons weinig kans vieze beestjes op te lopen die ons ziek kunnen maken.
Maar goed, je weet het niet natuurlijk, dat is ook zo jammer dat je dat virus niet ziet, het had handiger geweest als zij als kleine felle lampjes door de lucht zouden vliegen!
Gisteren wat huis foto's geplaatst die nog voor ons vorige weekend gingen, mwahh ik loop achter!
Best lastig dus dat mooie weer, want ik moet dan gewoon buiten zitten en niet computeren . . .
HIER KLIKKEN

----------

Dinsdagmorgen 24 maart. Nou ik weet niet waar ik beter af ben hoor, in Lottum of thuis, o ja ik weet het wel, in Lottum!
Ik zag daar geen mens of op een enorme afstand twee wandelaars, twee mensen die ons op gepaste afstand passeerden en verder, allemaal frisse lucht en natuur!
Even nog met de gedachten gespeeld om daar te blijven maar ja, dan miste ik toch wel wat, o.a. niet genoeg eten voor de meiden mee en natuurlijk kun je daar in dat gehucht ook wel wat kopen, maar is mij toch te lastig.
Kijk, als wij echt op reis zijn is het een ander verhaal (uh heb ik júist altijd wel genoeg eten voor de honden mee!), maar nu had ik er niet opgerekend, dus vertrokken wij halverwege de middag gisteren weer naar huis . . .
Joke en Anne ook en hoewel het ook een vreemde situatie was zo met elkaar vanwege de 1.5 meter afstand, hebben we het natuurlijk weer heel gezellig gehad!
Niet dat wij nou zoveel zoenen hoor met elkaar, maar je was je nu toch constant bewust van de noodzakelijke afstand en kwamen niet bij elkaar in de camper, niet gebruikelijk dus.
Eigenlijk spelen wij met de gedachten om het volgende weekend weer te gaan maar weten nu nog niet of het terrein dan open is vanwege eventuele sluiting Corona.
Het terrein ligt- en is zo geweldig, en alleen maar toegestaan voor campers met mensen die selfsupporting zijn, dus geen gebruik van faciliteiten hoeven te maken zoals toiletten, douches etc.
Wel hadden we daar stroom (ja is makkelijk) en konden water tappen (niet nodig, zelf genoeg mee) en wifi (ook niet persé noodzakelijk als je geen tv wilt kijken zoals wij)
Kortom, we, de hondjes ook, hebben intens genoten en geboft met dit super mooie weer natuurlijk!
Deze week tijd genoeg om site en foto's te plaatsen vanwege 'social distancing' en geen bezoekjes van- en aan vrienden en familie!

----------

Maandag 23 maart Lottum, stralend mooi weer, even snel een krabbeltje tikken en we hebben al een superfijne wandeling achter de kiezen en o ja, ook de koffie met paaseitjes is al verdwenen in onze maagjes . . . HAHA
Dat heb je met ons soort mensen, het normale ritme houden we aan met de hondjes, net als thuis!
Nou eerlijk gezegd is de wandeling toch iets anders verlopen hoor, poppetje was op jacht . . .
We hadden de tenen krom in de schoenen en besloten ieder een andere kant op te gaan en uiteindelijk zag ik haar in de verte rennen richting camperplaats!
Oeff ik wist al wat er komen ging )(*&^% 'GVD waarom heb je nou nooit eens een telefoon bij je', en dan nog een woord van 3 letters beginnend met een k.
Bij de camperplaats aangekomen kon ik Joke gelijk vragen Dick even te bellen . . .
Toch een prachtige wandeling van ongeveer 1.5 uur, kan ook niet anders in zo'n omgeving met dit prachtige koude weer en mijn gedachten van wat er komen ging, kwam niet . . .
Vanaf nu gaat poppie echt een tracker aan haar halsband krijgen, wij hebben die nog van Muisje, ook zo'n vrijbuiter.
Nou Agnes, je zult geen spijt krijgen van een weekendje Lottum hoor, want eigenlijk wil ik gewoon niet meer weg.
Er is hier niemand en je komt ook niemand tegen met de wandeling, en we voldoen dus prima aan de lockdown, nou niet helemaal want in de middag drinken we wel samen koffie met Joke en Anne en daarna een borrel (nee ik niet dus)
Maar alles buiten in de frisse lucht.
Inderdaad Anja, veel aspergevelden ook hier en vele vele boomkwekerijen waar het heerlijk tussendoor wandelen is!
Emma laat ons weer enorm verbazen met haar gedrag, niet te geloven wat is die in een super conditie en toont na zo'n intensieve wandeling, waarbij ook zij steeds 'op jacht' gaat helemaal geen extra vermoeidheid als we weer thuis zijn.
Het scheelt natuurlijk ook dat zij altijd 2x per dag in het dagelijkse leven een goede wandeling maakt.
Ik kan niet vertellen hoe blij wij hier mee zijn!
Nog even Agnes, het was gisteren vast best een emo dag voor jullie . . .

----------

Zondagmorgen 22 maart Lottum, stralend mooi weer, even snel een krabbeltje tikken en we hebben al een superfijne wandeling achter de kiezen en o ja, ook de koffie met appeltaart is al verdwenen in onze maagjes . . .
Kortom, heeeeerlijk hier en van mij part wordt nu de lockdown ingesteld en zitten wij hier heerlijk!
Wat een fijne omgeving, wat een rust, honden gaan hier totaal uit hun plaatjes, kennelijk veel wild en ook al een ree gezien.
Natuurlijk heb ik al de praatjes gehoord van niet meer je huis uit komen etc.
Maar naar de supermarkt mogen we blijven gaan, (logisch hoor)
Maar 5 minuten in een supermarkt heb ik al veel meer contact gehad met andere mensen dan een weekend op dit camperterrein in Lottum!
Er staan hier nog 3 campers op geruime, lees grote, afstand en 1 er van zijn Joke en Anne, die vrijdag ook besloten met ons mee te gaan!
Gezellig toch en we hebben gistermiddag tot 6 uur buiten gezeten, toen werd het echt te koud en scheiden onze wegen tot de volgende dag.
We zitten op een behoorlijke afstand van elkaar en gaan niet met elkaar de campers in, we doen dus wat we kunnen.
Goh schrik ik mij net de takken, een gillende NL alert . . .

-----------

Zaterdagmorgen 21 maart. Zo nu is het dus lente! Ja Cilia het is in Frankrijk nog strenger dan bij ons momenteel, maar wat niet is kan nog makkelijk komen dus!
Wel is het zo dat wij er wel rekening mee houden hoor, straks verf ophalen voor onze muren in de kamer voor het geval we dus ook niet meer de deur uit mogen . . . nu dus nog even wel.
Verder verheugen wij ons heerlijk op ons weekendje en hebben volgens ons een mooi zonnetje deze dagen!
We staan dus niet op een camping maar op een soort eco camperplaats wat ik nog wel nader zal beschrijven.
Ja Peter, we hebben wat te stellen hè met aso lui, we zullen wel moeten maaruh jíj iemand in elkaar beuken als zachtmoedige Engelse setterman?
Hmmm nou nee lieve Peter, daar zie ik je niet voor aan, wel met een lekkere vocale Amsterdamse sneer uithalen, dat kun je zeker!
Maar dat dit soort uitlatingen zeer pijnlijk voor jullie zijn, is logisch, die doen al pijn bij mensen zonder die ervaring!
kusje d'r op.

----------

Vrijdagmorgen 20 maart. Nou Roos wist nog precies waar zij gisteren dus de chipresten opgegeten heeft en ging linea recta in een drafje via een omweggetje naar de plek des onheils, maar pech voor haar . . .
De etterbakjes vonden het gisteren kennelijk te koud en bleven in hun warme auto op de parkeerplaats waar je afval makkelijk uit je raampje te kieperen is . . .
Het volgende, ik ging na het wandelen gelijk even naar AH waar ik buiten op 2 meter afstand even met een achterbuurvrouw stond te praten die begon te huilen.
Maar wat het dan ook is, jullie kennen mij dus al snel liepen ook de tranen uit mijn ogen, daar is nou eenmaal niet veel voor nodig.
Maar wat zij mij vertelde ís ook om te huilen.
Haar 16 jarige kleindochter, heeft een bijbaantje bij Deen als vakkenvuller voor een schijtloontje, zo ook gisteren.
Er kwam een vrouw aan die een leeg vak trof en begon het meisje uit te schelden voor o.a. kankerhoer . . .
Oma zei dat als zij er bij geweest was, zij die vrouw aangevlogen zou zijn, nou ik ook hoor, ik zou er met al mijn kracht inklimmen ook als het mijn kleindochter niet zou zijn!
Nog onder de indruk van dit gesprek ging ik AH binnen en ik had een gewoon boodschappenlijstje met spulletjes voor het weekend, niets bijzonders.
Zelf had ik schoonmaakdoekjes voor het winkelwagentje bij mij, maar dit bleek ook al bij de karretjes te staan.
Mijn lijstje afgewerkt en ik had écht alle boodschappen die ik nodig had en het liep af en aan met personeel met volle bakken en karren.
En zo maar ineens, stroomden de tranen over mijn wangen en begon ik zelfs echt te huilen.
Het personeel, net zo aardig als altijd, werkt zich daar uit de naad en hoe is het in godsnaam mogelijk dat je deze mensen uitscheldt?
Hoe kan dit?
Wat is dit voor mentaliteit?
Soms voel ik mij machteloos en heb veel moeite met de veranderende wereld, vooral met het hufterige gedrag van mensen, en zou mij het liefst helemaal in de natuur willen terug trekken.
Maar dat gaat dus niet, we doen ons best en gaan morgen weer lekker een weekendje met de meiden met de camper weg, naar Noord Limburg op een mooi plekje.


----------

Donderdagmorgen 19 maart. Sodemieter de klootzakjes hebben dus nu het mooie picknickbankje in het bos ontdekt en . . . ik heb er weer een opruimplek bij gvddddddd
Irritante wietzakjes, vreetwerkresten en van die lege blikjes energiedranken die ik háát.
Die gozertjes zijn te stom om uit hun ogen te kijken, geesten op jonge leeftijd al beneveld en verpest.
Nee mensen de wereld zal het in de toekomst toch echt niet van dit soort uitvreters moeten hebben hoor . . .
Zagen jullie op tv ook die rij met sneue lieden voor de coffeeshops?
Is het niet om te janken?
Het 'mooie' is dat iemand mij al waarschuwde dat ik een opruimplek er bij heb, en dan denk ik echt WTF waarom ík altijd?
Anderen, zeker degene die mij al waarschuwde kan het zelf toch ook eens doen of zie ik zo bleek?
Zo dit is er uit en ik heb mijn hart even gelucht.
Nou Agnes, een voltreffer hoor, die documentaire, zo indrukwekkend en wat een verrassend einde!
Dank je voor de tip!
Ik heb nog een bladzijde met een paar maart foto's gemaakt, nog niet die van het strandweekend, KLIK HIER

----------

Woensdagmorgen 18 maart, tot nu toe geen zonnige dag maar wat niet is kan nog komen.
Net kreeg ik een appje van Wendy, zij wandelt ook altijd 's morgens, zij is trouwens veel fanatieker hierin dan ik hoor, maar ik ben dan ook geen jonge blom meer en stuurde zij mij een foto . . .
Een hele nare foto van een kennelijk aangereden dode ree, dat is toch zo naar om te zien. O jee daar kan Wendy al helemaal niet tegen . . .
Ik heb haar verder nog niet gesproken maar het diertje lijkt op het fietspad te liggen.
Ja Cilia, ik heb ook die tactiek hoor tov corona, geen mening, dat laten we maar aan de wetenschappers over.
Ook volg ik op social media helemaal niets hierover, dus hoef ik mij ook niet op te winden over veel onzin die leken verspreiden.
We leven ons leven en doen ons best en houden ons aan de regels en ik heb daar verder ook geen problemen mee.
En ja die clopapierrun verbaast mij ook heel erg, gistermiddag heb ik een pak met 6 rollen kunnen scoren en het is zelfs zo erg dat ik het pak met een stuk of 16 rollen heb laten liggen.
Ik schaam mij zelfs nu om een pak clopapier te kopen, wát een maffe wereld!


----------

Dinsdagmorgen 17 maart. Weer thuis en inderdaad het gevoel langer weg te zijn geweest, grappig is dat.
Net weer naar het natte bos en jeetje, het is toch al aardig opgedroogd na die aantal droge dagen, fijn dus.
Niet fijn was dat ik daarna gelijk even boodschappen ging doen . . . nu al druk.
En nee ik héb en gá niet hamsteren maar . . . ben wel bezig aan de laatste rol clopapier . . . niet meer te verkrijgen dus.
Wel fijn was dat ik net al heerlijk in de zontie op een toeltie met een tussentie mijn bakkie koffie heb gedronken!
Inmiddels ligt het hele beestenspul natuurlijk alweer binnen, ja mammie naar binnen, hondjes naar binnen.
Jezus wat ziet het leven er momenteel toch vreemd en een ietwat unheimisch uit zeg, zo stil op straat, gisteravond het laatste hondenuitlaatje, totaal stil er reed geen auto, is ook wel eens lekker natuurlijk.
Zelfs de bieb gesloten, das erg toch!
Gelukkig had ik vorige week net een heel dik boek over het leven van Juliana gehaald, komt dat effe goed uit.
Ook nog even de finale van De Mol bekijken op programma gemist want ik heb wel de echte uitslag gezien en weet wel wie De Mol was maar aangezien ik mijn MBtjes op mijn mobiel er door heen zag vliegen ben ik gestopt met kijken in de camper en heb ik dat dus nog te goed.
Hoewel ik met dit mooie weer uiteraard niet tv ga kijken, dan hoor je gewoon buiten te zitten!
Ook nog erge leuke strandfoto's te plaatsen, maar dat komt ook nog wel.

----------

Maandagmorgen 16 maart. Gisteren een hele mooie en gezellige duin- strandwandeling gemaakt, aardige mensen, aardige honden en dat kan ook eigenlijk niet anders hè met setters!
Er werden heel wat honden en mensen uitgelaten op het strand maar desalniettemin, het strand is daar zo ontzettend breed dat wij toch heel rustig liepen.
Daarna weer naar de camper terug, met de groep koffie drinken ging em niet worden, alles was gesloten . . . toen dus ook al.
Toen er steeds meer mensen eind van de middag vertrokken zijn wij gaan verkassen, we stonden namelijk voor een appartementencomplex en wilden daar niet overnachten, dat hebben we een stukje verder gedaan, ook bij een strandopgang.
Rustig geslapen vannacht en vanmorgen om half 9 gingen wij weer dezelfde wandeling met de meiden lopen en nu was het helemaal totaal verlaten op het strand.
We staan nu op de havenkop in IJmuiden omdat Dick hier weer eens wilde kijken, hij is vroeger gestationeerd geweest op de Brigade IJmuiden en hij is een schepenliefhebber.
Straks naar Wormer waar wij even een wandlamp gaan bekijken die wij op MP zagen en misschien wel willen kopen.
O ja, nog iets geks.
Toen wij zaterdag in IJmuiden aan kwamen en nog even moesten tanken bleek dat gewoon voor ons neus, op de mortorkap, tussen de ruitenwissers tegen het raam een plakbandrol in een zware houder stond . . . die had Dick een paar dagen voor wij weggingen gebruikt in de camper en is ons dus niet opgevallen, nou ja zeg . . .
Wel had ik gezien dat daar iets zat cq stond, maar dacht dat het een soort klosje was wat bij de ruitenwissers hoorde . . . domdomdom.
Vanmiddag weer naar huis en dan hebben we toch een een kleine strandvakantie gehad en heb je écht het gevoel er totaal uit geweest te zijn!
Wel ga ik mij inmiddels ernstig zorgen maken over het coronavirus, het is toch erg immens geworden, meer dan wij aanvankelijk dachten.

----------

Zondagmorgen 15 maart. IJmuiderslag. Was weer zo leuk gisteren, de tuindeur open en 3 hondjes renden als een gek, slipping and sliding naar de camper wie er het eerste was en . . . jaha het was toch echt Emma, die is dan ook het aller fantatiekst!
Snel op haar plaatsje liggen zodat wij haar niet konden vergeten, zo schattig.
Onderweg nog even langs Hornbach om naar een keukenkraan te kijken maar wat waren wij er snel weer uit, niets voor ons die Amsterdamse zaterdagdrukte . . .
Eerst maar eens naar IJmuiderslag, waar wij vandaag dus een setterwandeling hebben, om te kijken of er wel een plaats voor de camper zou zijn daar . . .
Grotegodengodsgenadebroodjes, helemaal vol, de smalle slingerende weg met parkeerplaatsen aan de zijkant met plekjes niet groter dan een personenauto.
Wij besloten om een andere overnachtingsplek te zoeken en hadden hem snel, al in het voorbijrijden gespot.
Gewoon een grote parkeerplaats bij een zwembad en als klap op de vuurpijl bleek dat precies naast het hondenlosloopgebied te zijn, kasie dus.
Wel viel mij iets bekends op, namelijk het hoekje waar wij uit zicht stonden lagen veel sigarettenpeuken en wietzakjes en dan weet je het wel.
We bleven gewoon gaan staan en als het erg werd met dealers of langs rijdende auto's oid dan zouden wij verkassen.
Enkele auto gehoord vannacht maar totaal geen last van gehad.
Vanmorgen vroeg op, om half 9 al naar IJmuiderslag rijden om er zeker van te zijn dat wij een goede camperplek hebben, dus gewoon twee personenautoplekken in beslag te nemen.
En dat is dus helemaal gelukt, we staan en hebben de koffie mét ook al achter de knopen.
Hondjes zijn totaal rustig, die hadden we op de overnachtingsplaats al goed uitgelaten en die verwachten nu dus ook niets.
Om half 11 start de wandeling en het is nu nog geen 9 uur, heerlijk en goed uitgevogeld!

----------

Zaterdagmorgen 14 maart. Ik had eigenlijk verwacht nu met een stralende zon te wandelen maar niets van dat alles, ik liep in een dichte mist met 3 graden!
Hoorde net wel op de radio dat het een zonnige dag gaat worden, we will see . . .
Goed, nog even over gisteren, en misschien vandaag ook nog die totale gekte, inmiddels al erge leuke grapjes ontvangen waarvan 1 van mijn trouwe lezer Peter die ik jullie graag wil laten zien en ik zet hem onder mijn krabbeltje.
Camper is bijna ingepakt, je moet altijd op het laatst toch nog dingen bij elkaar graaien en dat heeft ook te maken dat ik op safe wil spelen.
Ik neem dus mijn 'kostbaarste' dingen sowieso mee: de honden, maar ook bijvoorbeeld mijn externe harde schijf, tablet (gebruik ik verder nooit) en wat ongebruikte maar goede fototoestellen, boekje met alle wachtwoorden en zo nog wat dingen die ik bij een eventuele inbraak toch niet kwijt wil raken.
We hebben gelukkig geen sieraden of antiek haha!
Zoals altijd ben ik wel weer benieuwd waar wij vannacht nou weer slapen, we hopen bij het strand maar dat is tegenwoordig moeilijk geworden met al die bij een pakje boter gratis verkregen campers.

Ik moest net 3x niezen en inderdaad heb ik daar nu wel mijn gedachten bij, gelukkig was er niemand om mij heen, maar goed, een ernstige zaak is het, . . . ja dat toch wel.

----------

Vrijdagmorgen 13 maart. Nu weet ik het écht zeker, de wereld is gek aan het worden als het dat al niet was.
Compleet maffe situaties gezien.
Na het wandelen ging ik gelijk even naar Dronten, helaas hebben ze in ons dorp lang niet alles wat je regelmatig toch nodig hebt.
Dus even vlug naar de grote stad . . . en ik wist niet wat ik zag, lange rijen overal, overvolle parkeerplaatsen, grote karren vol met vreetwerk en vooral veel closetpapier!
Echt, ik kan dit niet meer handelen, ik ben de Aldi, daar had ik maar 1 boodschap, zonder wat uitgelopen en hetzelfde bij AH.
Allemaal lege schappen zelfs.
Wat hebben mensen nou toch met een 'geen-clopapier-angst?'.
Of dát het ergste is, we hebben toch water en zeep, o ja dat laatste schijnt ook een dingetje te zijn.
Nu merk ik dat ik een minimalistisch mens ben, en dat heb ik geleerd door a. noodgedwongen zuinig zijn aan het begin van ons huwelijk en b. door het camperen en het vaak ver van winkels af zijn leren improviseren.
Je leert met bijna niets iets in elkaar te draaien en lukt altijd.
Eerlijkheidshalve gebiedt mij wel te zeggen dat dit mensenvoer betreft want hondenvoer ligt toch effe ietsjes anders . . . .
Zou ik daar geen genoeg van hebben, ja dan zou de paniek toch wel lichtelijk toeslaan . . .
Gelukkig heb ik, lach nu niet, nog 8 zakken van 18 kg in voorraad . . .
Morgen gaan wij lekker een paar dagen naar de kust met de camper en zal ik mijn mobiel hotspot gebruiken om naar de, totaal uitgeklede zonder publiek, Molfinale te kijken.
Ja Til en Peter, de foto's zijn best leuk hè en ik hoop dit weekend ook leuke strandfoto's te maken!

----------

Donderdagmorgen 12 maart. Op deze winderige maar prachtige zonnige dag feliciteren wij ons allerliefste poppetje met haar 4e jaar!
Vier jaar vreugde dat kunnen we wel zeggen, ook wel wat verdriet gehad maar daar kon zij niets aan doen en daar denken wij nauwelijks nog aan.
Wat hebben wij?
Nou, een in- en in gelukkige, vrolijke en volgens ons ook verder gezond hondje met een hele hoop levensvreugde wat zij deelt met ons en Emma en Roos!
Leuk Agnes dat jij ook die docu gezien hebt, je bent dan ook de enige reactie, en ook ik vond het aandoenlijk, mooi en ook grappig!
Cilia, gefeliciteerd met de prachtige uitslagen, heerlijk idee!
Direct gelijk even boodschappen en doen en dan straks . . . jaha lekker in de zon zitten met een boek!
Ik heb mijn hhplichten al gedaan en liep al om 7 uur te stofzuigen, eigenlijk best eng hè . . .
Gisteren heb ik nog een februari fotobladzijde gemaakt, zelfs met een diapresentatie haha KLIK HIER

----------

Woensdagmorgen 11 maart. Wij hebben de smaak te pakken, het heeft even geduurd maar toch, we gaan zelfs de muren verven . . .
Uh mag wel eens hè na 14 jaar . . . wat nieuwe meubelen ook kunnen bewerkstelligen!
Eigenlijk hadden we dit weekend weg gewild met de camper maar ik denk dat het hem weer niet gaat worden.
Komt natuurlijk ook bij dat het de laatste 'De Mol' is, de eindaflevering en wij geen tv in de camper hebben en ik geen 'molloot' ben maar wel een grote fan van het programma.
Net hoorde ik in het bos van iemand dat het mooi weer gaat worden en zij had het zelfs over 20 graden en nou eerlijk gezegd, dát hoeft van mij nou ook weer niet.
Wel verheug ik mij weer op fijn de hondenbedjes in de tuin en hen weer zo heerlijk languit in de zon te zien liggen, dat is ook voor hen zo goed!
Ik had gisteren nog willen vertellen dat ik zo'n prachtige documentaire op tv gezien heb, jullie misschien ook wel, mij heeft het veel gedaan, zo aandoenlijk, op NPO2, 2Doc: Oma en Chris & de rode auto.
Nu ik toch met tips bezig ben heb ik er nog twee, goede boeken, 'Begeerd en verguisd', biografie van Silvia Kristel, geschreven door Suzanne Rethans, was toch niet zo'n mooie leeghoofd als haar reputatie is, was een slimme vrouw.
Het andere boek wat ik nu lees en mij mateloos boeit, wat ik ook bijna niet kan weg leggen is, 'Het land van heimwee', geschreven door Patty Harpenau.
Geen idee of jullie hier iets mee doen maar ik wilde het gewoon even kwijt enuhh o ja, nog een goeie 'Frank Starik met de titel 'Klaar'.

----------

Dinsdagmorgen 10 maart. Nou Wil je hebt gelijk hoor, inderdaad beter verwend dan verwaarloosd! Maar ik weet zeker dat ook jouw cockertjes op de bank liggen, al issie nog zo mooi en al issie nog zo duur!
We hebben een gezellige dag gehad gisteren, nou halve dag eigenlijk, en bij aardige mensen op bezoek geweest.
Grappig als je iets van MP koopt (wat wij wel leuk vinden), kom je gewoon bij totaal verschillende mensen thuis en is het elke keer weer een verrassing!
Nu dus in Purmerend waar wij zelf gewoond hebben van 1982-1993 en niets is meer te herkennen, tenminste in het gedeelte waar wij waren dus, een totaal nieuwe wijk wat nog weilanden waren dat wij er woonden.
Toen wij van huis gingen stond ook Roos bij de deur en hebben we die ook maar mee genomen, Emma keek met één oog en vertrouwde het wel, zij lag heerlijk op haar schaapje, met een vol buikje en net lekker gewandeld.
Bij het vulstation in Amsterdam boften de Engelse meisjes, een aardige dame die voor bezoekende hondjes altijd een koekje had maar . . . hoewel mijn meiden vreetmonsters zijn, willen zij eigenlijk van anderen niet echt iets aanpakken.
Nou denk ik zelf dat het dan niet aan het koekje ligt maar aan de hand waaruit zij het krijgen, deze dame rookte dat was voor ons zelfs duidelijk, dus misschien vonden zij haar hand vies ruiken, lachen toch!
Ach en ik vond het toch ook een beetje sneu voor die dame . . . kennelijk komen er toch vaak minder kritische, lees verwende, honden!

----------

Maandagmorgen 9 maart. Het gaat lastig worden, poppie heeft weer totaal beslag op mij gelegd, letterlijk en figuurlijk.
Nog nooit heb ik zo'n aanhankelijke plaksetter gehad, zij slaat werkelijk alles.
Ik tik nu op een heel aparte manier, ik hang schuin in mijn stoeltje en heb m'n laptop op een hoek van de bank staan, niet te doen eigenlijk.
Je zou hier een hernia van oplopen maar daar heb ik geen zin in, ik heb al 2x een herniaoperatie in het verleden ondergaan.
Jezusss Til dus jij hebt ook al een ruime ervaring met die herderdame, ik had haar nog nooit in het Swifterbos gezien.
Na een rustige zondag hebben wij vandaag wel weer aardig wat  te doen, direct om 11 uur een afspraak in Purmerend voor iets van MP, een 'Jacob Jensen weerstation', voor in de camper en thuis, gasfles laten vullen in Amsterdam, kaarsenbestand aanvullen bij IKEA en zo nog wat andere kleine klusjes.
Net gewandeld met de meiden en alleen het verwende mokkeltje gaat weer mee.
Nog een fotobladzijde gemaakt gisteren KLIK HIER!

----------

Zondagmorgen 8 maart. Jawel ik ben weer een poppierugtikker dus direct weer veel corrigeren of ik moet het gewoon niet doen en jullie het leuke resultaat laten zien.
Zoals altijd waren we weer op tijd op en om 8.15 uur gingen we richting Roggebotzand en hebben daar een fijne wandeling gemaakt.
Het was zo af en toe improviseren omdat er veel geknakte bomen over paden lagen en wanneer dat gebeurd is, geen idee.
We bleken niet de enige wandelaars daar te zijn maar omdat het gebied zo groot is heb je van niemand last.
De meiden vonden het weer kicken.
Ik had gedacht dat het droger zou zijn dan ons eigen bos, het ligt daar immers op zandgrond, een vroegere zandbank!
Maar toch, ook hier veel wateroverlast op sommige paden.
Vandaag een rustig dagje, we hadden eerst met de camper weg willen gaan maar omstandigheden maakten dat wij beslisten om toch maar thuis te blijven.
Hopelijk volgende week wel weer eens, we zien wel.

----------

Zaterdagmorgen 7 maart. Mooie zaterdagmorgen in het bos en dat was goed te zien . . .
Mensen met honden die ik echt nog nooit gezien heb en hopelijk zijn ze ook snel genezen . . .
Ik zag een vrouw op grote afstand al in paniek raken toen zij mij met 3 (totaal niet geïnteresseerd in haar honden) losse honden zag lopen, zij had 3 herders, twee witte en een gestroomde, en waren geen makkies geloof ik.
Zij stoof het bos in al schreeuwend, maar ik ging namelijk al een andere kant op dus had ze van mij en zeker mijn meisjes niets te vrezen.
Jezus lekker zeg, om op zo'n manier honden te houden, dit klopt toch niet!
De zandpaden in het bos zijn op veel plekken nog een totale modderbende en kijk, mij maakt het niet zoveel uit, nou ja, makkelijk gezegd dus, maar het voordeel is dat het mensen scheelt op mijn wandelingen . . .
Het is een keer mooi weer en zij komen onder hun steen vandaan met hun aso honden, bah.
Bij de auto stond ik even te praten met een hondenkennisje en in de verte stond al een man met een grote vechthond te wachten tot wij kennelijk uitgebabbeld waren totdat hij weer verder kon, ook zoiets.
Goh, waren we nou toch maar naar Zweden geëmigreerd . . .
Gisteren las ik ergens nog een stukje dat ruim 70% van de honden gedragsproblemen heeft, waarvan de meeste problemen niet genetisch bepaald zijn . . .
Dit zegt mij genoeg, al dat gestuntel met honden en ik kijk er ook niet van op.

----------

Vrijdagmorgen 6 maart. Nee, Dick had gisteren niets goed te maken met mij hoor, en de geschreven woorden zijn mij niet onbekend, dat zegt hij in het eggie ook regelmatig haha.
Hij weet niet dat zijn woorden op mijn krabbel staan en ik maak hem ook niet wijzer want ik denk echt dat hij dit niet leuk vindt . . .
Vandaag ben ik weer eens tot de conclusie gekomen dat niets blijft zoals het is, maar dat kan ook komen omdat je ouder wordt . . .
Krijg ik gisteren bericht dat Incredimail (betaalde versie) wat ik al zo'n jaar of 20 gebruik als e-mailprogramma miv 20 maart (!!!) gaat stoppen!
Vannacht werd ik er gewoon wakker van, ik gebruik het al zo lang en heb een massa eigen gemaakte 'briefpapiertjes' en ben dan die ook gelijk echt allemaal kwijt!
Het is altijd zo leuk om mensen een mail te sturen passend bij hen, met hun hond (of mijn eigen honden!) er op afgebeeld oid, getverdegetver wat erg.
Nu naarstig op zoek naar een ander mailprogramma en dat bezorgt mij stress, ja dáár kan ik nou stress van krijgen.
Ik heb echt nog nooit met iets anders gewerkt en zal nu iets van outlook of zo moeten doen.
Gisteravond heb ik mij al een versuffing gesurfd maar ben er nog niet uit gekomen.

----------

Donderdagmorgen 5 maart. Dat was even leuk thuiskomen straks . . . dit stond op de tafel!
             
Zo nu horen jullie het eens van een ander toch! En omdat ik weet dat jullie nieuwsgierig zijn wat er nou toch in die pakjes zit: de rol is een nieuwe Blunt paraplu, de oude plu is stuk en het grote roze pak zijn nieuwe Aigle laarzen, ook die oude zijn kapot.
Best een beetje privé eigenlijk hè, dit berichtje, maar ach het is toch leuk als je als je al zoveel jaar met elkaar bent!

----------

Woensdagmorgen 4 maart. De ergste zwembaden in het bos zijn weer verdwenen, niet helemaal maar het is geen zwemparadijs meer.
Vanmorgen sinds lange tijd weer eens een ronde met ene Peter, nee niet jij hoor; 'onze Peter', maar degene met de Ierse Setter Subliem.
Ik vind het nog altijd zo'n grappige naam en het is ook een lieverd, zij is net 10 jaar oud maar kun je zelfs niet met Emma vergelijken!
Emma, die altijd nog 2x per dag staat te springen bij de deur om mee naar het bos te gaan, nadat zij over de leuning van de stoel is gesprongen waar zij dan net lag . . .
Peter stond al te wachten op het parkeerterrein omdat hij weet dat ik zo rond die tijd altijd naar het bos ga en onze meiden stonden te dansen, springen en blaffen in de auto van enthousiasme maar . . . daar maakt mam echt een eind aan en wordt er niet eerder uit de auto gegaan voor zij zich normaal gedragen.
Zij mogen van mij echt nooit zonder een kleine commandootje (ik zeg bijna fluisterend 'ja ga maar') uit de auto springen, veel te gevaarlijk!
Stel dat wij met de camper weg zijn en we even moeten tanken oid en ik zou niet op hen kunnen rekenen dat zij in de auto blijven als de deur open gaat, je zou voor nare taferelen kunnen komen te staan, vandaar mijn strengheid op dat moment.
Het gebeurt héél soms wel eens, dat als er eentje tussendoor glipt naar buiten, ik die weer terug roep, de auto in, en de deur gewoon dicht schuif en wacht tot de rust weer is ingetreden en juist dan mogen zij er uit.
Ik ben zeer rigide met deze actie.
Ja de rozen zijn gesnoeid en er staan primulaatjes op de tafels, laat het voorjaar maar beginnen!

----------

Dinsdagmorgen 3 maart. Wat een mooie morgen vandaag, zo begint het er weer wat op te lijken!
Direct ga ik in de 'tuin' aan de slag, de rozen moeten gesnoeid worden en ik ga wat gezellige plantjes kopen voor op de tafels, ik heb er zin in!
Het gebeurt niet vaak maar eigenlijk heb ik niets te babbelen vandaag, het vervelende is dat nog steeds 'het drama' door mijn hoofd speelt.
De vraag van 'hoe komt iemand zo ver om zoiets ergs te doen, zeker tov je kinderen, die hier de rest van hun leven mee moeten dealen', is iets wat maar door mijn hoofd spookt.
Ik ken de vrouw oppervlakkig omdat zij de stal naast Wendy heeft, maar ook Wendy had geen contact met haar, het is altijd al een vreemde tante geweest, maar dat maakt het absoluut niet minder erg.
Ja Til, ik geloof zeker dat je in het dorp niets van dit drama gehoord hebt, zelfmoord wordt altijd angstvallig uit de publiciteit gehouden.
Vanaf nu ga ik er verder niets meer over zeggen en ga mij met leukere dingen bezig houden want ik kan er niets aan veranderen.

----------

Maandagmorgen 2 maart. Sorry gisteren echt geen tijd gehad. Ik liep al om 7.45 uur in het bos maar wij moesten om 9 uur al weg.
Onze zoon Marc was jarig en zij hadden weer eens iets aparts bedacht.
Een rondleiding door het dorp waar zij wonen, Overveen gemeente Bloemendaal, met een gids en daarna koffie met taart.
Het was weer gezellig en ook interessant en de taarten, altijd alles zelf gemaakt door de kleinkinderen, waren weer erg lekker.
Ik heb het al eens meer gezegd, ik kom zonder meer heel graag bij onze zoon en zijn gezin, maar toch altijd wat dubbel, ja ook dat.
Poppetje gaat altijd mee, is één en al rust en betrouwbaarheid maar we bevinden ons in een kring mensen waarvan je weet dat zij totaal niets maar dan ook echt niets met dieren hebben, maar wel met kleine kinderen . . .
Dieren- en speciaal dan hondenmensen hoef ik niets uit te leggen lijkt mij.

Kom ik nu toch op het gebeuren in het bos bij ons.
Té triest voor woorden, de jonge moeder met twee kinderen van 7- en 4 jaar heeft zelfmoord gepleegd.
Nee ik hoef ook hier verder niets te zeggen.

Ik heb nu (ja weer dus) weinig tijd, gaan bij vrienden koffie drinken maar eerst onze oude bank en stoelen naar de stort brengen.
Ik heb nog veel leuke foto's te plaatsen maar dat ga ik één dezer dagen zeker doen want ik wil ze graag delen met jullie.

----------

Zaterdagmorgen 29 februari. Een wandeling met een heel dubbel gevoel in het bos vandaag.
Gistermiddag is er iets ernstigs gebeurd hier en we weten nog steeds niet wat.
Het heeft met de stal te maken naast Wendy haar stal.
Ziekenauto's, veel politie, SBB en een paard die alleen naar de stal terug kwam met het hoofdstel nog om . . .
Later een forensisch team compleet met pakken en handschoenen het bos in.
Toevallig liep Wendy net richting haar stal en zag al die commotie en omdat zij niet de ramptoerist wilde uithangen is zij weer naar huis gegaan.
Wel nog even aan een agent gevraagd wat er was maar die wilde niets zeggen, logisch hoor, mag hij ook niet.
Ondertussen schijnt er op FB driftig gespeculeerd te worden, zal vast wel maar kán en wíl ik niet lezen.
Het niveau van dit soort gesprekken is, weet ik van Wendy, bedroevend laag en respectloos.
Eigenlijk heb je niet veel fantasie nodig voor deze situatie en is het alleen afwachten hoe het gebeurd is.

Met Emma gaat het weer prima en erg lief dat jullie zo mee leven!

----------

Vrijdagmorgen 28 februari. Heerlijk gewandeld vanmorgen, eindelijk weer eens droog en een lange buitenronde gemaakt, jawel met Emma ook, daarover nu meer.
Toen ik gistermorgen mijn krabbel gemaakt had en Emma heel dicht tegen mij aan lag voelde ik haar warmte en haar min of meer gesloten ogen maakten mij ongerust.
Ik voelde dat zij gewoon koorts had en heb verder niet geaarzeld en de da gebeld.
Omdat ik echt letterlijk een * bij mijn naam heb in de computer bij de da, weten de assistenten dat als ik bel dat het serieus is en geen uitstel duld en ook mijn grote voorkeur voor een arts heb.
Natuurlijk, ik verbeeld mij niets en ben echt niet de enige die een * heeft hoor er zijn meer mensen zoals wij!
Maar eerlijk is eerlijk, het is fijn dat je toch een klein streepje, uh sterretje dus, voor hebt . . .
Goed, afspraak in de middag om 5 uur (oh na einde dienst da), en vlak daarna een telefoontje of ik 20 minuten eerder kon komen omdat er ws wel een foto of echo gemaakt moest worden.
Omdat ik de afspraak had vond ik het niet nodig om zelf te temperaturen Annemarie want dan moest ik Emma van de bank porren en dat vond ik zo sneu, zij lag zo fijn op haar schapenvachtje.
Zij had 39.4 en dat is te hoog, dus inderdaad een één of andere infectie.
Omdat zij duidelijk buikpijn had besloten we om een foto te maken om te kijken of er een obstructie was, die kans was klein gezien de klachten maar toch, voor mij geldt zekerheid voor alles en ben liever te vroeg dan te laat.
Foto liet zien dat er inderdaad een darmprobleem was maar verder zag alles er heel mooi uit en dan heb ik het met name over de conditie van bijvoorbeeld haar rug, totaal gaaf zonder een spoortje artrose of slijtage!
En dat is best heel knap voor een hond van deze leeftijd en ook geen enge knobbels of bobbels te zien want daar werd ook gelijk naar gekeken.
Bleef dus over een simpele darminfectie en ja dat kan dus ook zonder diarree!
Zij heeft een injectie ab gekregen, iets tegen de buikpijn en pilletjes tegen misselijkheid.
En toen ik thuis kwam, niet te geloven, zag je al een andere Emma die weer belangstelling had voor wat lekkers!
En nu is zij praktisch weer de normale Emma en ben ik alweer blij zo snel actie ondernomen te hebben!
Och en arme da gisteren . . . vlak na mij kwam er een spoedgeval binnen die na een echo direct geopereerd moest worden, het werd dus een latertje voor dokter Paul . . .

----------

Donderdagmorgen 27 februari. Afgunstig bekeek ik de weerplaatjes toen ik zag dat het in het midden en zuiden van het land wit was . . .
Het is ons niet gegund.
Aan de andere kant heb ik nu wat anders aan mijn hoofd, sinds gisteren eigenlijk is Emma niet fit, zij is wat kucherig en soms wat spugerig, zij komt wel naar de keuken of staat bij Dick als wij eten (ow zooo verwend, zeg maar verpest) maar eet toch niks op wat hij haar aanbiedt.
Het gekke is dat zij wel gisteren gewoon 2x haar eigen maaltijd heeft opgegeten, en omdat ik bij het opstaan vanmorgen een grote plas overgegeven water zag liggen heb ik haar net maar een klein portie eten gegeven wat zij dan ook tamelijk gewoon op at.
Zij is niet aan de diarree en had een normale drol.
Ook vond ik haar nogal onrustig, telkens van plaats wisselen en ligt veel naar mij te kijken, verder gedraagt zij zich mat, af en toe net een dood vogeltje.
Ik heb dan het gevoel dat ik wat met haar moet maar weet nu echt niet wat.
En dan vraagt Dick mij 'en wat denk jij er nou van?',
'Ja gvd wat móet ik er van denken?'
Hij denkt altijd dat ik minstens een dierenarts ben of helderziend . . .
Ik hou niet van deze onzekere situaties en voel mij erg snel ongerust (Dick ook niet vandaar dat hij dan hoop op mij heeft).
In ieder geval vandaag even nog aanzien en anders morgen da.
Nou Cilia de schapenvachtjes zijn hier nog ongedeerd hoor, zelfs nadat ik een paar uur was weggeweest, dus is er nog hoop voor Vidor en Mila!
Geweldige foto Peter, ik ga hem zeker hier plaatsen, maar wie van je meisjes is het eigenlijk?

----------

Woensdagmorgen 26 februari. Natte zooi weer vandaag (nu schijnt de zon trouwens) en de kleine greppels waar normaal een klein laagje water, lees modder in staat zijn nu complete sloten die tot aan de rand van het naastliggende gras vol staan met water!
Nou denk ik eerlijk gezegd ook dat die verbindende duikers verstopt zijn, maar ja ook SBB is aan het bezuinigen geloof ik . . .
Wij hadden 3 bruine Texelse schapenvellen besteld voor op de bank, wilde Dick graag voor de hondjes, maar daar had ik toch wel wat bedenkingen tegen.
Ik zag mijn geest al dwalen, als ik even boodschappen had gedaan er bij thuiskomst 3 gesloopte schapen door de kamer zouden liggen . . .
Ach eigenlijk erg want onze meiden zijn helemaal niet sloperig maar ja zo'n velletje . . .
En toen kwamen ze gisteren, en natuurlijk stonden er 3 honden met hun snuiten bovenop toen ik het uitpakte maar dit ging allemaal heel bedaard.
Emma liep als eerste gewoon weg en de sproetenkopjes interesseerde het wat meer, maar ook dat duurde niet lang.
Binnen 2 minuten lagen zij er al op!
Ik had nog gedacht dat het problemen zou geven vanwege de geur, maar totaal niets van dat alles!
Nou wist ik al dat de meisjes bij Joke ook niets doen met die vellen maar ja hè, dat zegt toch ook niet alles.
Missie geslaagd dus!

----------

Dinsdagmorgen 25 februari. Ik begin weer met het begin van gisteren haha.
De donkere wolken zijn weer weggetrokken en het echtpaar is weer ietsjes nader tot elkaar gekomen met het nodige gepolder en ik heb al eens uitgelegd wat dat in de praktijk betekent.
Zo mooi dus 'water bij de wijn' doen, ergo, beiden niet onze zin krijgen . . .
Er is wel iets naar de stort en kringloop gegaan maar niet genoeg naar mijn zin maar ik heb al geleerd om blij te zijn met een klein beetje . . .
Wij hadden een best nog keurig  IKEA tv kastje, voor de verandering netjes afgestoft door Dick en . . . de kringloop wilde hem eigenlijk niet eens hebben want zij hadden daar al meerdere van!
Kijk ik begrijp hen wel hoor, want met het stijgen van de afvalkosten brengen steeds meer mensen hun ouwe zooi naar de kringloop en ook die willen geen troep kennelijk meer hebben.
Nog maar kort geleden kon je gewoon zelf je zooi bij het hek zetten en nu komen ze helemaal controleren!
Ik maak mij ernstig zorgen voor de toekomst van de natuur want dat daar gedumpt gaat worden is mij nu wel zeker!
Over natuur gesproken, de paden in het bos zijn op sommige plekken totaal ondergelopen en omdat ik een gaatje in mijn laars heb, ben ik bij zo'n onverwachts meer maar terug gegaan en mijn wandeling over het gewone pad gaan doen.

----------

Maandagmorgen 24 februari. Mijn laatste zinnetje van de krabbel van gisteren heeft hier nu gezorgd voor een broeierige sfeer . . .
Ik sta klaar om dingen naar de stort en de kringloop te brengen maar mijn eega denkt er duidelijk anders over . . .
Zou het soms een 'hoarder' zijn . . .?
Ik heb nog nooit zo'n uitzending van mijn man is klusser bekeken maar wel in het voorbij gaan een stukje er van en dan ook de wanhoop van, altijd die vrouwen, gezien en ja ik kan het mij voorstellen hoor!
Mannen zijn vaak bang dat je iets weggooit wat je later misschien ooit nog eens kan gebruiken en dat gebeurt dus zelden.
Goed, dit was wel even een stukje privé ontboezeming hè.
Ondertussen hebben we veel plezier van onze nieuwe spulletjes maar die honden zijn echt om te lachen hoor, ik heb al een ligplaats weggehaald want zoveel plaatsen voor honden zijn nou ook weer niet nodig, in elke hoek van de kamer staat of ligt iets voor hen.
En laten we wel zijn, ze hebben nu volgens mij wel 3 extra metertjes ligplaats er bij gekregen!
Ja hoor Til, ik zal de antivlooien tip doorgeven aan de dames als ik hen weer eens tegen kom en misschien vinden mijn lezers het ook een goeie.
Dus mensen, Til die ook een hele ruime honden/katten ervaring heeft zweert er bij om de honden elke dag wat karnemelk te geven en heeft daar door geen vlo meer gezien bij haar diertjes!
Ja Joke ik weet ook voor 99% zeker dat die huidproblemen bij die honden door de vlooien komen, die viezigheid zit ook voornamelijk boven de staart einde rug, daar waar vlooien erg graag zitten, och arme honden toch.

----------

Zondagmorgen 23 februari. Jaja wat een gedoe, ten eerste wat een godvergeten regen zeg, alles werkelijk onder gelopen in het bos en ik heb er zo langzamerhand echt genoeg van.
Wat ook een gedoe was dat wij gisteren een prachtige Montel hoekbank gekocht hebben maar voor hij in je huis staat moet er nogal wat gebeuren.
Ik reed heen met de aanhanger en ook dat was met die regen en harde storm tegen niet echt grappig, stuur stevig vasthouden wat mijn arme schouder niet echt fijn vond. 
Het plastic om hem te beschermen tegen regen in de aanhanger bleek te klein en onderweg kregen we wat regen, (we zaten met samen geknepen billen) gelukkig viel de hoeveelheid regen mee.
En toen het gesjouw naar binnen, ik heb niet veel kracht en dacht eigenlijk dat ik het wel kon en Pipi Langkous haar slogan, 'ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het wel kan', ging hier niet op.
Ik liet de bank werkelijk zo patsboem uit mijn handen op de straat keilen en Dick was not amused . . . en nu zeg ik het wel heel zachtjes en heel netjes . . . ('sorry ik kon hier echt niets aan doen, mijn schouder weet je wel'. . . )
Uiteindelijk hebben we hem binnen gekregen, op een plank met wieltjes, en voor de twee delen aan elkaar zaten moesten wij er telkens honden af sturen, die de bank gelijk geconfisqueerd hadden.
Het is een prachtige bank maar we moeten wel even wennen, de meiden duidelijk niet, en eigenlijk heb ik nu het gevoel dat wij dit voor de honden gekocht hebben!
Probleem is nu dat Dick geen afstand van ouwe zooi kan doen dus nu kunnen we met gemak 3 huizen inrichten . . .

----------

Zaterdagmorgen 22 februari. Korte uitlaat van 20 minuutjes in het bos en een korte krabbel van een paar woorden.
Is nu 8.45 uur en om 9.00 uur moeten wij weg om iets van MP op te halen uit Rosmalen dus . . . tot morgen!

----------

Vrijdagmorgen  21 februari. Eindelijk weer eens goed weer en wat heb ik weer een prachtige fotomomentjes gezien . . . zonder fototoestel, en mobiel zoals altijd in de auto.
Emma die zo mooi tegen een berg takken op stond, op haar achterbeentjes, kennelijk zat er iets verscholen daar, aan één kant, helaas niets gezien.
Gisteren net over gehad, 'nog geen teken' en jawel, poppetje heeft nu een teek boven haar oog, dus start ik vandaag gelijk weer met de pillen.
Owww wat ontmoet je zo af en toe een vreselijke domme maar vooral irritante mensen zeg . . .zoals vanmorgen.
Een vrouw, zij bleek 5 jaar jonger te zijn dan ik, en ik dacht echt dat zij wel tien jaar ouder was, maar dit even terzijde, die allemaal van dat opvangwerk heeft.
Zeven stuks (honden) de een nog lelijker en vormelozer dan de ander, kijk dat zij lief zijn geloof ik zeker maar ik heb het nu dan even over het uiterlijk.
Er liepen er twee bij met van die onsmakelijke grote wratten, bijna tumoren volgens mij, 1 met verschrikkelijke viezige huidproblemen . . . nee niet mijn pakkie an hoor.
Goed, zij vertelde dat zij zo'n vreselijke last van vlooien heeft, nou haar honden dan.
Toen vroeg ik of zij katten had die buiten kwamen, 'jawel 9', ik deed slikslik en zei dat de honden daar vlooien kregen van krijgen over het algemeen.
Maar ik bleek het mis te hebben, die katten hadden gewoon hondenvlooien die zij over kregen van andere honden in de buurt . . .
Nou, na nog meer van dat onzinnige gewauwel had ik het wel gehad, zij vond die vlooienmiddelen ook allemaal veel te duur.
Héél maar dan ook héél zachtjes zei ik dat zij misschien wat minder dieren moest aannemen dan kon zij ook met minder antivlooienmiddelen toe.
O jee nee toch, dan moeten 'ze' die middelen maar eens goedkoper maken . . .
Ik blijf het toch echt niet snappen, mensen die van een minimuminkomen moeten leven, zoveel dieren maar geen geld hebben voor de goede verzorging van dat stel, en niemand die er iets van zegt kennelijk . . .
Voortaan sla ik een ander pad in als ik haar met die vlooienbunkers zie aankomen.

----------
 
Donderdagmiddag 20 februari. Sorry niet eerder tijd gehad vandaag.
Gistermorgen kwam er een vriendin die vannacht is blijven slapen en net na de lunch weer is weggegaan.
En iedereen die mij een ook maar een heel klein beetje kent weet wat voor babbelaar ik ben en heb dan ook altijd mensen om mij heen die net zo babbelig zijn dus . . .
We hebben weer enorm gezellige uurtjes gehad en vallen er nooit leegtes tussen onze gesprekken, stof zat hahaha
En de hondjes?
Ach ja die liggen heerlijk rustig te slapen en geloven het allemaal wel, ook die schaapjes weten niet beter.
Natuurlijk zijn zij de gewone rondes mee geweest hoor, mét vriendin uiteraard want als je hier bent zul je mee moeten draaien met het gewone programma!
Verder nu niets te kletsen want dat heb ik al genoeg gedaan.

----------

Woensdagmorgen 19 februari. Jeetje wat worden de dagen nu snel langer zeg . . .
Vanmorgen heb ik de kaarsen van doos 6 in de kandelaar gezet, vanaf november tot nu heb ik 5 dozen met 20 kaarsen gebruikt, buiten waxinelichtjes dus nog.
Haha het scheelt wel dat wij altijd op tijd naar bed gaan natuurlijk, dat dempt nog iets het gebruik.
Nog even of de avondmaaltijden zijn ook zonder kaarsen, hè jammer.
Maar voorjaar is ook fijn hoor, samen met de meiden weer lekker op de toelties in de zontie.
Inmiddels heb ik mij totaal ingegraven in de info over vooral Finland, één van de landen waar wij het najaar naar toe gaan.
Uiteraard ja alweer Scandinavië, deze landen hebben ook zoveel voor ons en veel vrijheid voor de honden!
En toch, heb ik volgens mij al eens gezegd, wil Dick in het hele vroege voorjaar weer eens naar Z Spanje en neeeeeee niet aan de kust hoor, wij zullen ons echt niet voegen bij die hordes campers die daar op elkaar geplakt zijn!

----------

Dinsdagmorgen 18 februari. Het bos is inmiddels alweer overal zeiknat en modderig en dan heb je nog een hondje die van die nattigheid houdt ook, gelukkig zijn de greppels nu eigenlijk kleine sloten geworden en spoelt zij zich ook weer tamelijk schoon voor ik weer thuis kom!
Dus elk nadeel hep zn voordeel.
Over dit soort uitspraken gesproken, op Pinterest vind je allemaal van deze grappige uitspraken van Johan Cruijff, erg leuk.
O ja dit had ik nog willen zeggen, ik ben nog zelden op FB te zien om een paar redenen, ik lees al veel boeken en heb geen tijd voor dit gedoe en daarbij krijg ik in het normale leven al genoeg input, lees prikkels, waar ik mee moet dealen.
Wel krijg ik in mijn digi postbus bericht als iemand een pbtje naar mij geschreven heeft en dan open ik natuurlijk wel FB, kijk gelijk wat bij bekende mensen en zo heel af en toe knal ik er zelf nog iets op.
FB heb ik alleen op mijn laptop dus niet op mijn mobiel, zelfs daar heb ik alle geluid uit staan, alleen ben ik telefonisch 24/7 te bereiken, want dat geluid staat altijd aan.
Ik kruip dus niet helemaal weg hoor, het tegendeel zou ik bijna zeggen, maar probeer wel overbodige info te vermijden, dus voor mij ook geen journaals etc . . .
En voor de rest gaat alles goed

----------

Maandagmorgen 17 februari. Nou dat was alweer buffelen hoor! Ik heb mijn looproutes momenteel zo berekend, dat ik de paardenhopen kan vermijden, wat mij aardig lukt.
Goed, we hebben een relatief rustige dag gisteren gehad, voor mij althans en ik heb al leuke dingen op de reisroutes bekeken en opgeschreven, wat een heerlijk werk!
Allerlei reisboekjes er bij en op internet koekeloeren en Dick gaat het dan op google earth bekijken hoe de omgeving is voor camperaars . . . nou voor 1 camperaar dan natuurlijk!
Gistermiddag had Dick de airco van de camper te koop gezet, er af gehaald op ons verzoek door de dealer.
Wij hebben totaal geen airco nodig op het dak, wij gaan nooit met die extreme hitte weg en meestal naar het noorden ook nog eens.
Daarbij heb je 220V nodig en wij staan in het wild natuurlijk niet aan de stroom, en ook vind ik zo'n bak op het dak spuuglelijk.
Nou ja zeg, ook daar liep het storm voor en is er boven de vraagprijs geboden en wordt hij direct opgehaald!
Ik krijg de smaak van verkopen op MP te pakken en kijk al rond in huis wat ik nog meer kan verpatsen en dat is héél veel.
Het probleem is hier dat Dick de dingen niet kwijt wil . . .
Nieuwe fotobladzijde hier!

----------

Zondagmorgen 16 februari. Dat was ff buffelen zeg langs de buitenkant van het bos, wat een wind!
Ik hoop ook dat het gaat stortregenen want dat vind ik zo gezellig als je binnen zit.
Wij gaan ons vandaag eens toeleggen op de reis die wij in het najaar willen maken en gaan uitzoeken wat wij willen bekijken.
Vandaag weer eens een weekend zonder bezoek of op bezoek gaan (is trouwens ook gezellig hoor laat ik dit vooral even zeggen!)
Ach ja plannetjes maken is gewoon leuk en tegenwoordig kun je zoveel via internet uitzoeken.
Ik houd hoofdzakelijk van mooie natuurfenomenen, Dick ook gelukkig maar die is tevens geïnteresseerd in musea.
We zoeken musea op die mij ook wat lijken, het is namelijk altijd leuker om dingen samen te bekijken want je wilt kunnen delen.
Blijft natuurlijk ook, dat ik niet naar alle musea mee ga, ik heb het al eens over onze verschillen gehad hoe wij dingen beleven.
Geschiedenis kan mij over het algemeen niet echt boeien, Dick wel.
Daarbij gaat het ook altijd over de bereikbaarheid, het liefst met de camper op parkeerterrein van een bezienswaardigheid of anders op een superveilige bewaakte plaats, ja uiteraard vanwege de hondjes en bij natuurdingen lukt dat zeker altijd.
Nou Peter, ik kan niet anders zeggen dan dat Veerle een heel moderne hond is, lekker recycelen!
O ja, ik ben weer een rugtikker vandaag . . .

----------

Zaterdagmorgen 15 februari. Nou dat zou zo maar kunnen Joke K. dat het in de familie zit hoewel ik hier ook andere mensen ken met dit vreetprobleem bij hun viervoeters!
Maar nee onze honden zijn ook niet aan de 'rees', het zijn prachtige drollen die je met je blote hand kan oprapen, doe ik niet hoor . . .
Het is dan ook vermolmd hout met mest, gelijmd met een beetje eigen poep volgens mij, hier bouwden ze vroeger in de veendorpen vast hun hutten mee en misschien doen primitieve volkeren dat nog wel.
Wat zeg ik? Zelfs in Marokko heb ik gezien dat zij op deze manier stenen maken en laten drogen voor hun huizen!
Nou zullen zij daar geen hondenpoep voor gebruiken maar kamelenmest!

Lekker praatje hè

----------

Vrijdagmorgen 14 februari. Nee ik vind mijn honden echt niet altijd leuk hoor, sterker nog, ik erger mij soms hélemaal kapot aan ze!
Vannacht ben ik er 2x uit geweest, zowel voor Roos als voor Laura, nee geen koosnaampjes als ik het serieus bedoel . . .
Het waren beide nachtkakkers en waarom?
Ja top ergernis, dat gevreet in het bos van vermolmde stukjes hout en mest, en dat doen ze vooral als ik even sta te babbelen met iemand.
En daarbij zie ik ook niet alles wat zij naar binnen werken want ik loop meestal gewoon door en dan ineens komen zij aanrennen.
Vanmorgen was ik toch zó boos, ^%$#@*
Ik voelde mij al wat dubbel omdat ik mij goed realiseerde dat we geen winter krijgen en ik door een grote wolk muggen liep en ook het feit dat de parkeerplaats weer vol troep lag.
Ineens zie ik Laura een andere kant oprennen en ik dacht dat zij wild rook . . . zij dook de kant in en ging vreten, ja hoor, ook Emma en Roos naar het lekkers . . .
Ik zag al aan hun houding dat het paardenkak was, zij staan het dan haastig naar binnen te werken en ik roepen met een boze stem.
Zelfs Emma luisterde niet en ik dacht zelfs een opgestoken middenvinger te zien!
Roos was degene die de door mij gesmeten hondenriem opving . . .
Ik heb hen alle drie aangelijnd en ben krappe rondjes om die immense hoop gaan lopen en ondertussen voelde ik mij toch zo verschrikkelijk geërgerd (gefrustreerd meer denk ik), geen woorden voor.
Verbale beschaving was ver te zoeken bij mij op dat moment . . .
Ik stopte met rondjes lopen omdat Laura voor mij ging zitten met zo'n vragend gezichtje, zij snapte er helemaal niets van dat mam zó boos was, haar ogen gingen recht mijn ziel in.
Genoeg om mij weer bij mij positieven te brengen.
Paar meter verder hen weer los gelaten en renden zij opgelucht en vrolijk rondjes om mij heen.
Bij de auto aangekomen was ik hét nog niet helemaal kwijt en bij het starten van de motor ging de radio aan en begon het nummer 'I feel love' van Donna Summer, ik heb het kei- maar dan ook keihard aan gezet en voelde zo mijn kwaaie bui weg smelten, echt letterlijk en figuurlijk!
Voor mij betekent niet alleen wandelen goed tegen spinnenwebben in het hoofd, maar ook goede muziek!
Mijn bui is weer helemaal over en ik hou weer van mijn hondenkinderen!

----------

Donderdagmorgen 13 februari. Zoals dat dus gaat met honden en bezitters die onmetelijk gek op hun honden, cq dieren zijn.
En ja Til, je leeft zoveel mogelijk mee met de hondjes die bij je geboren zijn maar wel is het absoluut zo, dat het ook van de puppykopers afhangt hoe je er nog bij betrokken bent.
Soms hoor je nooit meer wat en sommige worden vrienden voor het leven, waarbij de gesprekken lang niet altijd alleen over honden gaat of zelfs juist helemaal niet.
Op de keper beschouwd (een oude uitdrukking die met weven te maken heeft heb ik net op gezocht) hebben al onze vrienden affiniteit met honden, dieren, campers, caravans, reizen, soms wat politiek waarbij het wel grappig is dat wij meestal eenstemmig in onze oordelen zijn, dus altijd stof genoeg om te babbelen . . .
Ook is er een aantal behoorlijk Scandinavisch gericht wat ook zo'n fijn gespreksonderwerp is want wij staan vooraan om ideetjes te delen en zeker te ontvangen!

----------

Woensdagmorgen 12 februari. Helaas weer een vreselijk bericht, Julie is gistermiddag overleden.
Zij is bekend bij velen van de krabbellezers omdat zij naast een fantastisch leven als gezinshond ook een prachtige showcarrière gehad heeft.
De stamboomnaam is Lotte van de Bisontocht.
Haar eigenaren zijn momenteel niet in staat om ook maar enigszins te reageren, totaal in shock.
Julie was voor Janina werkelijk 'the once in a lifetime dog', zoals zij dat altijd noemt.
Haar verdriet is zo intens en ik weet hoe dat is bij haar, en zal lange tijd nodig hebben om te verzachten.
Sinds maandag j.l. was eigenlijk pas bekend dat zij botkanker had en dit heeft zich in een sneltreinvaart ontwikkeld, er was geen kruid tegen gewassen.
Lieve Julie, a ticket to the moon, naar haar moeder Noor en haar zusje Leni, die hen nog maar zo kort geleden ook ontvallen is.
Wij wensen hen, Janina, Jan, de zoontjes Julius en Cornelius, die vanaf hun geboorte opgegroeid zijn met Julie, alle sterkte van de wereld toe.

----------

Dinsdagmorgen 11 februari. De APK is prima verlopen gisteren en we kunnen er weer een tijdje tegen!
Bij Emma voelde ik wat kleine bultjes die ik zelf al als een aasgier in de gaten houd en nu heeft dokter Paul er een beetje uitgehaald en onder de microscoop bekeken en . . . gewoon talg en een kleine cyste, niets bijzonders, JIPPIEEE en volgens hem kan zij nog wel een tijd mee en is zij in een hele goede conditie!
Jaha ik ben hier wel stikblij mee hoor en dacht dit uiteraard zelf ook al, maar ja hè.
Tevens moet je ook altijd een slag om arm houden natuurlijk want met een hond van bijna 12 jaar kun je sowieso zo maar voor een verrassing komen te staan.
Ook bij Roos heeft hij diep in haar buikje gegraven op mijn verzoek want ik dacht laatst wat te voelen toen zij op haar rug bij mij op de bank lag.
De dag er op voelde ik niets meer maar wilde toch zekerheid hebben en nu?
Totaal niets te voelen en hij denkt dat ik gewoon zo diep groef dat ik wat stukjes poep in haar dunne darm voelde, lachen toch!
Poppie ook helemaal ok, op tante analia na en daar heeft ie ook wat aan gedaan brrr wat vies toch.
Emma blijft altijd, hoe wonderlijk ook, op hetzelfde gewicht en de beide spikkeltjes zijn 1 kg te zwaar geworden!
Na al deze juichberichten toch weer iets naars.

Ik kreeg een berichtje dat Rodin, een broertje van Emma vorige week na diverse heftige epilepsie aanvallen is ingeslapen.
Gek genoeg is hij de enige uit dit nest die epilepsie had.
Zij hebben hem als herplaatser op de leeftijd van 4 jaar in huis genomen en hebben ruim 7 jaar veel plezier van hem gehad.
Ook hij ging altijd mee met de camper en daar kreeg ik nog leuke foto's van, die ik hier zal plaatsen.
Lieve Aniek en familie, heel veel sterkte en erg bedankt dat jullie 'onze' Rodin al die jaren zo goed verzorgd hebben!

----------

Maandagmorgen 10 februari. Ik ben geloof ik een soort thrillseeker of zo want ik was zo benieuwd hoe het bos er uit zag!
Eigenlijk heb ik gisteren niet eens zoveel van de storm mee gekregen in huis, zeker als je bezoek hebt en het babbeldebabbel is.
Maar goed, in het bos zag ik vanmorgen wel wat ongevallen bomen, viel mij eigenlijk ook nog mee, maar het was zo af en toe toch wel hink-stap-sprong.
Wat ik wel een beetje huiverig vind, is dat op sommige plekken de bomen kraakten en er grote bomen nog net leunen op een andere boom en ik bang ben dat zij met een stevige windvlaag omvallen waar ik of de meiden net loop.
Nou Linda je hebt gelijk hoor, ik denk dat het met jouw Afghanen best een opgave is om ze zo op een rijtje op een tafel te laten zitten!
Ik ben opgegroeid met windhonden en de Afghanen hadden toen al de naam niet echt goede luisteraars te zijn en eigenwijsheid hoog in de oosterse hoofdjes te hebben!
Maar wat zijn het toch een schoonheden en die ogen, die tot diep in je ziel lijken te kijken! 
En ach, dan ga je dit niet eens proberen met deze honden, is ook beter toch?
Vanmiddag met 3 hondjes naar de da voor de jaarlijkse APK en de entingen, nee ik laat geen titerbepaling doen, maar ben nog van elk jaar gewoon enten.
De entingen zijn al tot veel minder gereduceerd dan zo'n 10 jaar geleden en ik kan mij hier goed in vinden.

---------- 

Zondagmorgen 9 februari. Een kortje vanmorgen. Net met de meiden weg geweest en ik heb hen al verteld dat het vanmiddag waarschijnlijk geen boswandeling wordt, en gelukkig hadden zij begrip voor mijn uitleg haha.
Ik vind het toch een beetje eng want er zijn namelijk veel broze bomen in het bos en ben toch bang dat die op hen of op mij toevallig gaan vallen met die storm.
Ja inderdaad Ardi, die hoofden hè en dat komt omdat ik dan een keertje min of meer streng zeg 'blijf' want anders springen zij er gelijk af, en vanwege dat woordje 'blijf' denken zij dat het een zeer serieuze business is . . .
Ook had ik Emma op een boomstam gezet en ja die blijft er dan ook echt gewoon op zitten zolang als ik wil maar owww dat gezicht van haar, dan is de foto gelijk niet leuk meer!
Zo dit was het voor vandaag, ik moet steeds mijn benen optillen want ik heb Dick aan het stofzuigen gezet want direct komen er vrienden een bakkie drinken en lunchen en zij gaan voor code oranje weer naar huis.
Let op vandaag met die storm en eigenlijk vind ik dit best leuk en spannend!

----------

Zaterdagmorgen 8 februari. Zo we gaan ons prepareren voor de storm! Net nog een prima wandeling gemaakt maar nu zie ik het toch echt al donker worden, zal de voorbode voor morgen worden denk ik.
Gistermiddag was het natuurlijk prachtig weer en heb ik nog wat plaatjes van de meiden geschoten in het bos.
Tot mijn grote verbazing hebben ze, SBB dus, een picknickset geplaatst  . . .
Wel mooi van dikke houten planken maar hufterproof?
Nou nee zeker niet en ik ben echt benieuwd hoe lang dit er zal staan, of het wordt uit elkaar gesloopt omdat mensen met een lage moraal dit hout wel kunnen gebruiken of human trash gaat hier de fik in steken, dat weet ik nu al!
Ik heb nog wel wat grappige plaatjes kunnen maken met de meiden op de picknicktafel, hadden ze helemaal geen zin in natuurlijk en zij kijken alsof zij op de slachtbank moesten plaats nemen en ik mijn messen aan het scherpen was!

----------

Vrijdagmorgen 7 februari. Tja Annemarie, ook ons wacht het en de tijd die wij gehad hebben met onze lievelingen is langer dan de tijd die wij nog hebben.
Ook ik vind dit regelmatig moeilijk te pruimen en kan het mij ineens bij mijn kladden grijpen, hoe ouder we zijn hoe moeilijker het ook lijkt te worden.
Daar kun jij Til ook over mee praten en bij jullie is het de laatste jaren wel heel snel gegaan.
Daarbij weet ik heel zeker uit veel ervaring, dat je altijd nog hondjes over hebt en je ook in je normale dagelijkse ritme blijft voor hen en dat het juist dát is wat je overeind houdt met horten en stoten.
Mensen die niet zo van honden houden als wij kénnen dit gevoel gewoon helemaal niet en ja eerlijk is eerlijk, ik vind dat je dan iets heel waardevols mist in je leven.
Verder, een mooie wandeldag vandaag en ook weer een aantal leuke mensen gesproken.
Trouwens ook gisteren nog iets grappigs, ik vind een complimentje op zijn tijd namelijk best aangenaam: bij AH kwam ik een bekende tegen, niet van honden deze keer, en zij vroeg mij of die grijze auto van mij was.
'Ja hoezo?',en ik dacht gelijk dat er iets met de honden was . . .
Het bleek dat zij naast mij geparkeerd was en verbaasde het haar zo dat de honden niet 'verblikten of verbloosden' en gewoon bleven liggen zonder blaffen!
'Ach ja netjes opgevoed hè'. . . , mijn idee meer geluk dan wijsheid want vaak blaft Emma wel degelijk als er iemand naast de auto staat . . .
En vanmorgen in het bos.
Plotseling een trim-mevrouw naast mij op het pad en ik schrok mij de takken, mijn gehoor is niet zo geweldig.
Mevrouw vond het sneu dat ik zo schrok en zij zei dat de honden achter mij haar wel al gezien hadden en tot haar grote verbazing (jezusss ja alweer iemand verbaasd) gingen de honden gelijk naast mij lopen met z'n drietjes wat zij erg knap vond . . .
Nou volgens mij 2x gewoon toeval hoor, maar wel leuk om te horen!
Ha toch wel weer een fotobladzijde, een kleintje vandaag, februari nr 3!

----------

Donderdagmorgen 6 februari. Wazig tik ik mijn krabbel, er zijn al veel tranen gevloeid.
Het zusje van Emma, Julie van Janina en Jan in Duitsland heeft het met haar baasjes op dit moment heel zwaar en waarschijnlijk moet er snel een beslissing genomen worden.
Wij leven enorm met hen mee en ik onderga het bijna alsof het mijn eigen hond is, we kennen elkaar ook zo goed.
Daarbij is het zo confronterend omdat het Emma haar nestzusje is en net als met Mac van Gerard en Marijke, we voelen het ook zo diep.
Het is inderdaad dat honden gewoon te kort leven maar als wij eerlijk zijn is het verdriet als zij 30 jaar zouden worden, net zo pijnlijk.
De keuze tussen hart en verstand is ontzettend moeilijk en toch kún en móet je die alleen echt zelf nemen en zit je al helemaal niet te wachten op een oordeel van anderen, en dat moet ook niet.
En dat het bij de één meer tijd kost dan bij de ander is een simpel gegeven, iedereen ervaart dit weer anders en daar kunnen wij alleen maar respect voor hebben.
Ik kan niet meer dan luisteren, troosten en mee huilen lieve schatten.

Zo simpel is het niet Cilia, helaas krijg ik af en toe een gemeen tikkie van de tand des tijds en soms moet je daarvoor even het medische circuit in en ook dat kost weer tijd.
Nee denk nou niet dat er met mij iets ernstigs is hoor, dat is zeker niet zo maar behoeft gewoon enige aandacht.
Ook nog een nieuwe fotobladzijde geplaatst HIER

----------

Woensdagmorgen 5 februari. Vanmorgen alles een heel klein beetje bevroren . . . maar de hoop op een lekker stuk winter heb ik al laten varen.
Wel is in Mora Zweden, Värmland waar wij zo graag zijn en waar ons paradijsje is, eindelijk weer sneeuw gevallen!
Maar ja, daar heb ik dus niets aan, veel te ver voor een weekendje.
Vooral vanmorgen constateerde ik duidelijk, ook door het heldere weer, dat het alweer beduidend vroeger licht is, ja ik weet het, er zijn veel mensen die dit fijn vinden maar inmiddels weet ik ook dat er veel mensen er hetzelfde over denken als ik!
Hieronder plaats ik zo een foto voor jou Agnes, ik moest direct aan je denken toen ik deze gepimpte camper zag en vind het ook echt iets voor jullie! Ik moest door een hek heen fotograferen en kon niet dichterbij komen maar toch . . .
Verder heb ik ook een nieuwe fotobladzijde gemaakt over zondag, maar moet er nog wat maken, KLIK HIER

----------

Dinsdagmorgen 4 februari. Het is weer eens zo ver, tikken op een wiebelrug.
Het is tegenwoordig 'in' bij poppetje om gelijk maar over mijn hele schoot te gaan liggen en zich niet meer te beperken tot het voetenbankje en de helft op mij.
De bullbar gisteren is niet door gegaan, we stonden al op de brug, die drol van dat bedrijf bleek de verkeerde maat besteld te hebben . . .
Daar sta je dan en nu kwamen wij uit Voorhout maar voor hetzelfde geld waren wij hiervoor speciaal uit Flevoland gekomen!
Goed ok, hij stuurt nu dat ding op en maakt Dick er zelf onder, en krijgen hem dan €35.00 goedkoper.
Nu nog maar afwachten  wanneer, want het meeste van die troep komt natuurlijk uit China.
Verder zijn we op de terugweg nog even naar Huizen gegaan waar wel een aardige camperplaats voor een nachtje is dat wilden we wel eens bekijken en hebben daar gelijk een rondjehondje gemaakt wat de meiden weer erg leuk vonden.
We kwamen daar wel veel honden tegen maar ook gelukkig aardige honden en vooral poppetje had een leuk vriendje waar zij van ons toch wel even mee mocht spelen.
Het ging namelijk keurig netjes en het hondje had volgens mij toch iets 'vechterigs' in zijn genen, hij liet het initiatief totaal aan poppie over, hij was ook nog jong en dan is het voor mij ok.
Natuurlijk vind ik dit ook maar korte tijd goed hoor maar de foto's geven een ander beeld, ik maak namelijk op die momenten foto's op de sportstand en dan heb ik 60 beelden per seconde!
Vandaar dat het heel wat lijkt maar in feite binnen een paar minuten gemaakt!
Ga er vandaag mee aan de slag.
Wat een leuk stadje trouwens dat Huizen!

----------

Maandagmorgen 3 februari. Breda. Eerst natuurlijk over gisteren. We werden ontvangen met een uitgebreide heerlijke lunch!
Daarna naar de duinen, leek ons voor de honden toch wat leuker dan het strand en vooral de Ierse setter reu Finn van 8 maanden met 4 zwabberbenen was weer vermakelijk!
Het deed ons erg aan vroeger denken toen wij ook twee Ieren hadden, vooral in de jeugd, dat enorme energieke, zo snel als een bliksemschicht!
Hij merkte al heel snel, en daar hoefde de meiden geen enkele moeite voor te doen, dat zij hem geestelijk totaal de baas waren, prachtig om naar te kijken.
Na de wandeling weer aan de koffie en aangezien onze vrienden koffie liefhebbers zijn met de nodige knowhow over koffie kregen we natuurlijk weer een superdeluxe bak koffie, nou ik cappuccino natuurlijk!
Toen gingen wij op ons verzoek aan de eigen gemaakte nasi, hmmmmm, met saté ook hmmmm
Om een uur of tien in de avond zijn we naar onze slaapstek gegaan, een parkeerplaats bij sportvelden waar wij weer een heerlijke rustige nacht gehad hebben, waar ook een pad naar een hondenlosloopgebied, prima dus.
Om 9 uur weer op pad richting Breda waar Dick een afspraak had voor de camper, daar wilde hij graag een bullbar op hebben, hadden we op de vorige ook, waar in Zweden van die grote koplampen op komen.
Ach ja, dat is nog altijd het jongensachtige in hem . . .
Kortom, we hebben weer een erg leuke en bovenal gezellige kletsdag gehad!
Nog even over de weg naar Breda, mijn god zeg wat een drukte, wat een heksenketel, en vanmiddag weer fijn om het bord Flevoland te zien . . .
Haa lieve Aadjeeefje, deze week even contacten!
www.gordonsetters.nl

----------

Zondagmorgen 2 februari. Ja Til, het is ernstig in ons dorp en nou moet ik eerlijk zeggen dat ik er hier in de buurt totaal geen last van heb, van niets of niemand maar ja die vernielingen in en buiten het dorp zie ik natuurlijk ook.
Net ook weer bij de andere bosingang ballonnetjes en gasampullen weggehaald en de ook daar open gerukte balk op zijn plaats gesjouwd . . .
Ik raap die zooi op en heb ook altijd plastic zakjes voor dat doel in de auto plus het containerpasje en gooit het op de terugweg gelijk weg.
Normaal vertelde ik dat thuis altijd gelijk, maar het is al zo gewoon geworden dat ik dát zelfs niet meer zeg.
Ik vind het zo erg dat die stukken vullus niet gegrepen worden, of zullen we overal camera's moeten plaatsen?
Je zou toch ook zeggen dat zij via social media op te sporen zijn?
Of heeft dat ook weer geen prioriteit?
Kortom, we kijken er naar en kunnen vervolgens niets doen als goede burger.
En het is echt waar, ik vraag mij regelmatig af in wat voor wereld ik tegenwoordig leef, alles lijkt wel losgeslagen.
En ik weet wel deels hoe dat komt maar op dat stoeltje ga ik hier niet meer zitten.
Maar laat ik het nu maar bij mezelf houden, punten zat, want net heb ik een korte bosronde gemaakt en straks gaan wij weg met het campertje om naar Voorhout te gaan, waar wij bij vrienden gaan lunchen en daarna naar het strand met de honden.
Wij overnachten daar ergens in de buurt en hebben morgenochtend om 11 uur een afspraak voor een boodschap in Breda.
Vrijdag jl. hebben wij de camper weer opgehaald met een gloednieuwe verwarming er in en hij doet het als een tierelier (HUH wat is dat eigenlijk?), zo fijn, dus gisteren gezellig koffie mét gedronken in de warme camper hier achter!

----------

Zaterdagmorgen 1 februari. Ik eindigde gisteren met de vraag of er erger dingen zijn.
En nu zeg ik dus 'ja', en natuurlijk begrijp ik dat dit dingen zijn in feite op kleine schaal maar het betreft wel onze woonomgeving!
Dit trof ik aan bij de ingang van het bos vanmorgen.
Ook nog een printscreen van Instagram wat Wendy naar mij stuurde.
En zoals zo vaak vraag ik mij af uit wat voor nest dit soort wanproducten komen en waar blijft de verantwoordelijkheid van de ouders die deze jongen geworpen hebben?
Ze werpen hun jong, vinden het 3 jaar leuk en schoppen ze dan de straat op volgens mij, want dát is hun mentaliteit!
 
----------

Vrijdagmorgen 31 januari. HAHA MarijkeO natuurlijk begrijp ik je, ook ík vind hondenpoep aan mijn schoenen verschrikkelijk smerig, buiten kijf!
Dit gebeurt mij regelmatig bij het avondplasje, op mijn pantoffels ook dat nog, buiten op een plantsoentje, ik vind dat mensen de kak in de bebouwde kom moeten opruimen maar ja hè . . .
Kijk, in het (honden)bos is het een ander verhaal natuurlijk, want ook onze honden hebben recht op een vrije wandeling en de meeste mensen zullen niet buiten het pad struinen, dat kun je in een echt natuurgebied beter doen.
Enuh laat ik het maar niet over mensenpoep hebben, dat is het ergste wat er is!
Waar het mij om gaat, en dat heb je hier al regelmatig kunnen lezen, dat zij met de paarden niet op het ruiterpad lopen maar gewoon op het wandelpad, wat voor hen toch echt verboden is!
En dat ík vaak buiten de paden loop met mijn honden en niet alleen over ruiterpaden, wat ik als voetganger trouwens wel mag, is mijn eigen pakkie an en daar zul je mij ook niet over horen.
Paardenpoep is per definitie niet fout hoor voor honden, maar wij als baasjes balen het meest er van want soms valt de mest wat zwaar op de maag en zijn wij voor de onsmakelijke gevolgen.
Vroeger en dat is nog niet zo heel lang geleden ontwormden de paardeneigenaren hun paard vaak en waren die anti wormenspuiten vrij te koop, maar dat is niet meer zo.
Voor zover ik weet moeten zij nu voor zo'n wormenspuit naar de da en krijg je niet eerder voor er een mestonderzoek naar wormen geweest is.
En juist dat wormengif kon honden behoorlijk ziek maken.
Zo dat was praatje poep vandaag!
En verder? Ach er zijn erger dingen in de wereld . . .

----------

Donderdagmorgen 30 januari. Gistermiddag met de middagronde heb ik heel goed op Roos gelet en dus vannacht geen nightshi(f)t!
Ik gun iedereen zijn lol hoor en zeker paarden vind ik zelf ook leuk maar om nou zoveel overlast te bezorgen voornamelijk voor honden en hun eigenaren vind ik toch wel een puntje.
Laatst ben ik met wandelen in Grolloo een hondenriem verloren dat is jammer want het is een tamelijk aparte kleur, ik heb 3 dezelfde en daar heb ik zelf 3 verschillende bij de meiden passende halsbanden bij gemaakt.
En laat ik nou gisteren in een dierenwinkel nog zo'n riem vinden!
Ik ben er stikblij mee want de kleur is al uit het assortiment, want ook hondenriemen zijn aan mode onderhevig!
Het us mimneteel weer lekker tikken opd e rug van poppetje  . . .
Kijk, zo ziet het er uds uit, tokken op wiebeleende een rug, zonder corrigeren.

----------

Woensdagmorgen 29 januari. &^%$#@* Voor de tweede nacht op rij moest ik er vannacht uit voor Roos, zij moest kakken en heet vanaf nu dan ook 'Roos de nachtkakker'.
Toen ik de drol aan een nadere inspectie onderwierp moest ik even op mijn hoofd krabben en dacht dat er een paard achter in de tuin was geweest, het was gewoon pure mest!
Als je door het bos loopt heb je haar ook niet constant in het snotje en die kans neemt zij gewoon waar, de slimmerd.
En toch hou ik van haar hoor, zo gaat dat hè Peter, onze liefde is eindeloos voor die viervoetertjes!
O ja Marian, dat zou zo maar zo kunnen zijn, dat het een dempend effect op een vorm van stress is, nou ja stress, laten we gewoon leuke spanning zeggen!
Bij ons doet alleen Laura dit, met speeltjes aankomen en dan alleen nog als Dick thuis komt!
Maar vooral dat uitzoeken vind ik helemaal grappig, zij maakt een duidelijke keuze en als hij er niet genoeg aandacht aan besteed komt zij met het volgende speeltje, de lieverd.
Veel plezier vandaag lieve Klára, het was gisteren weer gezellig en de koffie hmmmmmm!

----------

Dinsdagmorgen 28 januari. Ja hoor verkocht en ook al mee genomen, en ons wat verdwaasd achter latend . . .
Nou Agnes zeker, mocht het ooit zo ver komen dat de camper te duur wordt, het zijn namelijk geldverslinders, dan zeker weer een KIP, ook voor ons!
Maar goed, we gaan ons eerst maar eens storten en verheugen op een paar lange camperreizen!
Lang geleden volgens mij, maar de wandeling is drijfnat verlopen en alleen de echte diehards tegen gekomen.
Nu fijn de verwarming aan en slapen, nou ik niet hoor.
Eerlijk gezegd weet ik best veel van hondengedrag maar nu heb ik toch een dingetje waar ik echt over denk waar dat voor is.
Als Dick thuis komt hoeft poppetje maar de auto te horen, staat hard kwispelend op, loopt naar haar speelgoedhoek en zoekt er wat uit.
Dat zie je haar heel bewust doen, dit niet, dat niet, maar o ja deze wil ik hebben.
Als hij dan binnenkomt begroet zij hem met dat stuk speelgoed in haar lieve mondje en waarom zal dat zijn?
Het kán zijn dat zij spelen wil, dat doet hij vaak met haar, het kán zijn dat zij hem iets aanbiedt omdat hij binnen komt en hem 'gunstig' wil stemmen, het kán ook een simpele aangeleerde gewoonte zijn waarvan zij weet dat wij het leuk vinden omdat zij beloont wordt met knuffels en lieve woordjes!
Kortom, geen idee waar dit gedrag wezenlijk voor dient, maar het is zeker dat het verschrikkelijk lief en vertederend is!
Ha straks weer een Hemacappuccinobijkletspraatje met Klára, gezellig!

----------

Maandagmorgen 27 januari. Al maandenlang zeurde ik aan Dick zijn hoofd dat die caravan eens verkocht moest worden en elke keer verzon hij een uitvlucht.
Eigenlijk kan hij er namelijk geen afstand van nemen, zo'n leuke mooie caravan, zo jammer . . . wij zijn daarbij ook echte KIP caravan fans, hiervoor ook 2x een nieuwe KIP gehad.
Totdat ik hem eergisteren een zelf in elkaar gedraaide advertentie onder zijn neus duwde en ik hem echt voor een dilemma zette, voelde hij dat het menens was bij mij.
Ik heb hier namelijk niet verteld dat de verwarming van onze camper totaal vervangen moest worden (€€€€) en aangezien wij helaas geen geldboompje in de tuin hebben, was verkoop van Kipje toch een goed excuus.
En ja hoor, om 3 uur gistermiddag stond hij er op en het is niet te geloven . . . binnen 10 minuten een reactie en voor de rest van de dag bleven zij dan ook binnenstromen.
Dit hadden wij dus nooit verwacht en werd er gistermiddag al de vraagprijs voor geboden.
Zelfs iemand die hem vanmorgen al in de stalling wilde komen bekijken en gelijk meenemen.
Om 11 uur halen wij hem uit de stalling en vanmiddag om 3 uur komen de eersten kijken, die het gevraagde dus geboden hebben.
Oh lieve Evert en Tineke als we dit geweten hadden, maar mócht dit niet doorgaan dan . . .
Klik op kipje

----------

Zondagmorgen 26 januari. Zo, het behang bij Joke en Anne is er ook weer van af . . . Lieve mensen wat hebben we weer super gezellige uurtjes gehad samen en heerlijk gegeten!
Alle hondjes hebben zich ook weer keurig gedragen en hebben we weinig tot niets van gemerkt.
En dan neem je je voor om het om diverse redenen niet te laat te maken en dat lukte uiteraard weer niet en was het maar gelukkig dat Wendy Emma en Roos in de avond nog had uitgelaten.
Net weer een bosronde gemaakt en dan nu voor mij . . . YES De Mol!
Het was mijn bedoeling om dat gisteravond bij thuiskomst nog te doen maar ja ik ben absoluut geen nachtvlinder en was het bedje veel te aantrekkelijk!
Daarbij kan ik (nou wij beiden gewoon) niet uitslapen, zijn we niet gewend en vinden dat ook zonde van de dag en zielig voor de hondjes.

----------

Zaterdagmorgen 25 januari. Wat een grijze dag. Maakt mij verder niet zo uit hoor, ik loop evengoed wel lekker.
Ik probeer voor mijn conditie eigenlijk altijd een beetje snel te lopen, net wat harder dan mijn comfortgevoel.
Kijk, dat is dan ook een reden voor mij om meestal alleen te lopen, tenzij ik net zo'n gekkie tegenkom, met een rustige hond zoals met vriendje Morris en zijn vrouwtje!
Vanmiddag moeten wij een boodschapje doen in de buurt van Joke en Anne dus rijd je niet zo maar langs hun dorrepie en  . . jaha lekker fonduen samen!
En hoewel zij net vorige week bij ons gegeten hebben en wij het behang van de muren hebben gekletst, (huh, ik heb geen behang of is dat er al van af gekletst dan?) is het toch weer gezellig en verheug ik mij er op!
We nemen alleen poppetje mee voor ons eigen gemak.
Ik noemde gisteren niet Roos bij het ons in de gaten houden met een setterwandeling want dat is de enige die zich nog wel eens van ons verwijdert en lekker tussen alles en iedereen rond schuift en ondertussen ons echt wel in de gaten houdt.
Emma en Laura zijn onze plakkers en ik zeg wel eens dat zij met Bizonlijm aan ons vast gekleefd zitten, hoe grappig onze kennelnaam is 'van de Bisontocht!'
Vernoemd naar de snelstromende rivier in ons dorp, 'De Bisontocht', jawel met een s.

----------

Vrijdagmorgen 24 januari. Toen ik gistermiddag met de meiden weg wilde bedacht ik mij om eerst eens even de auto door de wasstraat te halen in de grote stad.
Het is wel lachen hoor, Emma blaft even als de shampoomeneer met zijn pinapparaatje naast de auto staat en daarna gaat zij gewoon liggen evenals Roos en poppetje.
Ik had een uitgebreide behandeling dus duurde het ff en die lappen maar herrie maken, zwaaien om en tegen de auto, en die hondjes?
Nou ja zeg, die blijven gewoon languit slapen net alsof er niets aan de hand is en dit verbaast mij altijd zo!
Net of ik elke week naar de wasstraat ga en dat gebeurt misschien 2x per jaar als ik die smerige auto écht zat ben.
Ja Peter grappig is dat hè als je een roedeltje honden hebt, dan hebben zij geen behoefte aan andere honden lijkt wel!
Poppetje wil ook alleen maar spelen met een enkele bekende hond hier en voor de rest, zoals met die setterwandelingen houden zij en Emma zich alleen maar bezig met opletten of wij wel in de buurt zijn!
Komisch is ook dat wij hen dan op de terugweg voordat wij naar huis gaan, nog uit moeten laten . . . ze plassen en poepen zelfs niet eens als wij met zo'n groep lopen . . .
Wij zeggen ook altijd dat zo'n wandeling van hen ook echt niet hoeft en wij het alleen maar voor ons zelf doen omdat wij weer eens bekenden willen zien en spreken!


----------

Donderdagmorgen 23 januari. Ahhh het concert is afgelast gisteravond, ziekte in de band . . .
Nu pas op 1 april, jammer toch maar niets aan te doen.
Grappig Anja dat jullie er ook geweest zijn en ja die herrie, ik geloof het maar in dit geval is het voor mij misschien makkelijk dat ik niet zo goed hoor . . .
Haha inderdaad Klára, ik wandel graag alleen maar met liefde maak ik ook voor jou een uitzondering, dat weet je!
Maar nu een verklaring, mijn 'alleen loop gevoel' heeft ook met poppetje te maken, zij mag absoluut niet rauzen met andere honden, wel eventjes maar op sommige honden zit geen rem en is voor poppie niet goed.
Sinds ik die heupfoto's gezien heb met die eikeltjesaffaire, weet ik namelijk genoeg en wenste ik dat ik ze nooit gezien had.
Haar geopereerde kant is ontzettend mooi hersteld, zelfs zo dat je het bijna niet kunt geloven, omdat er weer een soort heupkop gevormd is, heeft het lichaam zelf hersteld!
Maar haar niet geopereerde heup baart mij ernstig zorgen, het ziet er niet uit, zoveel artrose en zo lang als het goed gaat wordt er niet geopereerd en misschien hoeft het ook nooit, maar toch, een gewaarschuwd mens telt voor twee.
Dit is dus de échte reden voor mijn terughoudendheid om met andere honden en mensen samen te wandelen, want dat ik van gezellig babbelen hou is wel bekend.
Probleem met poppetje is ook dat zij het zelf helemaal geweldig vindt om te spelen met andere honden, maar ik vind persoonlijk dat zij aan haar eigen hondenzusjes hier in huis genoeg heeft én heeft zij een mensenpappa die graag`op de juiste wijze met haar speelt!
Het is en blijft ons zorgenkindje and I always keep an eye on her . . .

----------

Woensdagmorgen 22 januari. Vanmorgen had ik afgesproken met het vrouwtje van Morris de Viszla. Soms heb je tijden dat je elkaar regelmatig tegen komt en nu was het alweer even geleden en moest er bij gepraat worden.
Zo gezellig, het motregende maar we hebben er niet eens erg in gehad en er was nog iets waar ik geen erg in gehad heb . . . paardenpoep dus.
De honden hadden dus ook een gezellige wandeling zonder remmingen en ik neem aan dat er goed geschnackt is!
Ik hoop dat zij mij straks niet trakteren op een golf uit de bovenkant, poep met brokken, dat is zo vies.
Vanavond heel leuk, ik ga met Wendy naar de 'Dutch Eagles',  de naam zegt eigenlijk al genoeg, in de Meerpaal, en daar voor even een pizzaatje eten oid.
Nog nooit had ik van ze gehoord maar Joke en Anne waren er naar toe geweest en er erg enthousiast over.
Verder niets te babbelen vandaag en ja, ik heb al 1,5 uur gebabbeld . . .

----------

Dinsdagmorgen 21 januari. Nou wat een mooie morgen, lekker fris en een prachtige zon! Ja hoor, ook ik verlang best wel naar de lente met mooi weer, kijk als het dan toch geen winter meer wordt, dan maar lente.
Grappig want na mijn shitstukje van gisteren was mijn eigen belangstelling voor het onderwerp eigenlijk wel aangewakkerd en ga maar eens googelen op paardenpoepzak, leuheukkkk!
Er bestaat zelfs bij een manege een 'shitfiets!', ontworpen door een manege eigenaar die veel klachten kreeg dat zijn cliënten de mest lieten liggen op straat!
En inderdaad is het zo dat ik niet de enige ben met mijn ergernis hierover.
Maar goed, er zijn erger dingen in de wereld hoor, dit zijn gewoon de dagelijkse kleine irritaties waar met een beetje goede wil toch duidelijk iets aan te doen valt.
Ah gisteren heb ik met trimmen in Roos haar voetje geknipt . . .
Ik ben ook zelf altijd een ietwat gespannen met die voetjes omdat zij in zo'n snelle reflex soms haar voet weg trekt als zij de schaar maar een tipje voelt, en juist dat gebeurde dus nu.
Het hele gekke is dat zij het niet eens gevoeld heeft, en totaal niet reageerde en gewoon door bleef kwispelen.
Ik deed ook net of er niets aan de hand was, pakte een keukenpapiertje en depte er snel even op.
Na het trimmen dacht ik dat zij er wel aan zou likken maar nee hoor, totaal niet, hoe is het mogelijk!
Die trimschaar is ook loeischerp en ben je er altijd op bedacht, maar ik ben zo voorzichtig, dat dit mij nog nooit gebeurd is en ik mezelf wel al een aantal keer behoorlijk geknipt heb in mijn vingers, ik hou altijd mijn hand onder de schaar zodat ik geen hondenvelletjes kan mee knippen, maar bij een voetje gaat dat niet.

----------

Maandagmorgen 20 januari. Eén en al paardenkak in het bos, op het gewone pad en ook op het wandelpad.
En in plaats dat zo'n ruiter even afstapt, paard aan de boom zet en de dan gewoon eens even de productie met je voet in de kant schuift, wat ik dus net wel gedaan heb, maar nee hoor lekker egoïstisch doorlopen met dat knol.
Heel lastig als je drie honden hebt die wel een hapje lusten maar wat je dus niet wilt.
En het vervelende is ook dat je zoiets nooit ziet gebeuren!
Maar ja, ook als je het aan de kant schuift, weten de honden het te vinden en is het nog een leuk zoekspelletje geworden ook . . .
Héél lang geleden, toen wij nog eens met de kinderen naar een holladieee camping aan de Spaanse kust gingen, kwam er elke dag een ezeltjesman de camping op, en waar voor weet ik eigenlijk niet meer, maar dat ezeltje had een poepzak onder zijn staart hangen, best heel goed natuurlijk en kennelijk mocht hij anders niet de camping opkomen.
Ik vond dat destijds een leuke oplossing maar daar zie ik die verwende paardenmeisjes niet mee lopen hoor, zo'n zak onder de staart van hun net zo verwende paard, en ook dat begrijp ik wel hoor, dat schaadt hun image!
ik ben dus niet de enige die er zo over denkt!

----------

Zondagmorgen 19 januari. Heerlijk gewandeld weer en toevallig zowel gisteren als vandaag voor Roos een vervelende ontmoeting.
Gisteren met een ruwhaar teckeltje die haar gewoon naar de strot vloog en vandaag een kooikerhondje.
Ik vind dat ten eerste sneu voor Roos, maar goed, die weet hier fantastisch op te reageren maar ook sneu voor dit soort hondjes!
En helaas ja, beide hondjes een baasje die totaal geen verstand van honden hebben, ach arme hondjes.
Wat een kruis om als hond zo door het leven te moeten, je komt namelijk zoveel honden tegen. 
Angstvallig aan lijntjes en zo bang van andere honden, en als zij al bang zijn van ónze honden, dan moet het wel extreem zijn, wat echt nooit meer goed komt.
Dick zei nog dat onze meiden heel gelukkige honden zijn en dat komt ook doordat wij hen zo goed begrijpen en ook daarnaar handelen.
Dat is absoluut helemaal waar.
Ik ontken niet dat ik ook fouten maak, dat doet iedereen, alleen is het zo dat je fouten kúnt en mág maken als er maar veel goede dingen tegenover staan.
Nog altijd vergeet ik nooit zelfs Emma met haar bijna 12 jaar te belonen als zij op mijn roepen bij mij komt en nog een extra aaitje krijgt ook.
Vaak weten mensen ongewenst gedrag goed te 'corrigeren' (bah wat een rot woord) maar vergeten goed gedrag te belonen, wat véél belangrijker is, en daarmee valt en staat elke opvoeding, ook met kinderen trouwens!
Zo tot u sprak weer eens een keer mevrouw de gedragstherapeut . . . haha
Ja Peter inderdaad een SSD schijf!
Hij is nu nog sneller dan het geluid, nou ja bijna dan, wel grappig.

----------

Zaterdagmorgen 18 januari. Nou dat was geen krabbel gisteren! Eergisteravond had de computerdokter tijd om mijn laptop eens even schoon te blazen en er een nieuwe soort schijf in te zetten wat hem nóg sneller zou maken.
Ik heb er geen verstand verder van maar sneller is hij zeker geworden alhoewel dit van mij eigenlijk niet hoefde, maar goed kennelijk wilde de dokter er graag iets op verdienen en deze dombo's trappen daar dan gewoon in.
Toch was het gisteren een gek begin van de dag, geen krabbel tikken, kijk als ik weg moet is het wat anders maar nu kwam ik thuis van wandelen en toen . . . niks.
Nog even over Hella de Jonge, het interview vond ik erg goed en mooi, je krijgt er gelijk een echt beeld bij.
Vader Eli was behoorlijk communicatief op de film maar ik weet van haar laatste boek dat hij na de film opname gelijk weer in zijn oude gedrag terug viel.
Inmiddels lees ik alweer 2 andere boeken tegelijk maar daar zal ik jullie verder niet mee lastig vallen.
Volgens mij is vandaag de vakantiebeurs maar gek genoeg hebben wij daar totaal geen belangstelling meer voor, vroeger wel, toen verheugden wij ons er op.
De trend momenteel is, van die ver weg vakanties naar van die exotische landen, brr aan ons niet besteed hoor (komt ook omdat wij NOOIT zonder honden op vakantie willen)
Jaha allemaal met het vliegtuig natuurlijk, dat wordt ook steeds meer en van vliegschaamte heeft geloof ik niemand last, want die kun je tegenwoordig gewoon afkopen, om je geweten te sussen . . . lachen toch, hoe dubbel!

----------

Donderdagmorgen 16 januari. Godsamme weer lekker tikken zeg, laptop links op de leuning van de stoel, met linkerhand vasthouden en tikken met rechtervinger want ja, poppetje (die nat is van het afspoelen) languit op schoot.
Nee die mag je in dit huis niet wegsturen . . .
Dat wordt direct corrigeren, allemaal fout getikte letters.
Net poppetje weer ernstig moeten afspoelen en waar zij in geweest is in het bos, geen idee ik heb het niet gezien maar dat het modderig en diep was is mij wel duidelijk.
De laatste dagen heb ik 3 boeken gelezen van Hella de Jonge, ja vrouw van Freek en dochter van Eli Asser,
Nooit geweten dat deze vrouw zo ongelofelijk boeiend over haar leven met Joodse achtergrond kan schrijven zeg, daarbij is het ook nog een duizendpoot want zij is ook kunstenares op veel gebieden.
Nou was het voor mij geen moeite om 3 boeken te lezen want het zijn geen dikke pillen en als je eenmaal leest kun je ze bijna niet meer neerlegggen.
In het laatste boek 'verlies niet de moed' zit ook nog een CD met een interview onder andere met haar vader, waar zij een problematische verhouding mee had.
Deze staat voor vandaag op het programma evenals stofzuigen . . .

----------

Woensdagmorgen 15 januari. Bedankt voor de berichtjes en ik ben blij dat weer alles te zien is! Mijn leppie is eventjes bij de leppendokter geweest voor een nieuwe virusscanner, en ja die heeft er wel bijna 24 uur over gedaan om alles te scannen . . .
Gelukkig kon ik er ondertussen gewoon mee werken.
Dick heeft tot mijn grote ergernis al minstens een jaar problemen met zijn laptop, wat hij dus ook al die tijd luid en duidelijk telkens moest ventileren . . .
Nee ik reageerde er maar niet meer op (moeilijk!) want ik had al 10x gezegd dat hij dat ding eens weg moest brengen (computerkennis hier in het dorp notabene) of een andere kopen, het eerste heeft hij nu gedaan, en de rust is even (?) weer gekeerd in huis . . .
Hij had ook de mijne mee vandaar die nieuwe virusscanner die er gelijk even opgezet is.
Zo al aardig wat zichtbare dingen gedaan vanmorgen, met de meiden gewandeld en al voer gehaald in Kampen.
Dick leest nooit mijn krabbels en toevallig heeft hij gisteren wel de reissite gelezen en constateerde dat ik een cruciale fout heb gemaakt.
Toen wij bij die twee destijds gescheiden dorpjes Zicherie en Böckwitz waren zei ik dat er een gevluchte journalist was doodgeschoten, maar het was een West Duitse journalist Kurt Lichtenstein die door een Oost Duitse grenswacht is dood geschoten, in 1961.
Ik zal het in mijn reisverslag ook nog maar veranderen en kan ik gelijk even die Tsjechische namen verbeteren, hè Klàra!
O ja nieuwe fotobladzijde jawel van januari, dus weer helemaal 'bij!'
KLIK

----------

Dinsdagmorgen 14 januari. Nou het weer viel mee vanmorgen, in volledige regenoutfit ging ik wandelen maar het was niet eens echt nodig.
Kijk inderdaad, als de winters hier zo gaan worden, alleen maar natte zooi, dan weet ik het zo net nog niet voor de toekomst en zou het best kunnen dat wij ook het zuiden eens gaan opzoeken . . .
Maar dit jaar komt er niets van, onze plannen zijn gemaakt en daarover vertel ik nog wel een ander keer, het is nog zo ver weg.
Zeg Cilia kun je niet weer eens even mopperen? De vorige keer heeft het wel geholpen, althans bij jullie in Frankrijk . . .
Ach zo schattig gisteren, Emma lag na de wandeling en onze koffie heerlijk te slapen en wilden wij alles zo normaal mogelijk (lees; stilletjes) laten verlopen, omdat wij de camper weg gingen brengen.
Natuurlijk voelden de meiden precies dat het toch want anders ging . . . en toen zij achter de motor van de camper hoorden starten ging er een gejuich op!
Grote goden zeg, die Emmaatje, zo blij en vol verwachting naar ons kijken en dansen bij de deur, Roos en poppetje net zo blij maar toch iets minder luidruchtig.
Omdat ik er met de gewone auto achteraan reed heb ik ze maar mee genomen.
Wat ik dus zeggen wil, die honden zijn zo enthousiast om mee te gaan met de camper, ongelofelijk!
Wij noemden onze vorige camper ook altijd de 'blijbak' en deze heeft het al overgenomen!
En ja ook weer genoten van De Mol en voor mij is na één uitzending Buddy 'de mol'.
Ik geloof dat ik hier echt wat moet renoveren want ik heb zo maar de indruk dat de nieuwste foto's niet door komen, hoewel er nog niemand er iets over gezegd heeft.
Dus, van november zijn er 2 bladzijden en december 1.
Laat mij even weten of jullie het wel of niet zien.
yvonne.z@solcon.nl of natuurlijk in het gastenboek!

----------

Maandagmorgen 13 januari. We kunnen alweer terug kijken op een gezellig weekend, zoals echt heel vaak, gelukkig!
Wel een zeik- maar dan ook zeiknatte wandeling met de settertjes en ach dat maakt verder ook niet uit, iedereen en alle honden waren nat, gedeelde vreugde dus.
En wat ben ik dan weer blij met het campertje, niet te filmen, hondjes afdrogen en ja lekker hun badjasjes aan, en op hun eigen warme bedjes (hoe kneuterig doe ik, alles met verkleinwoordjes haha)
Daarna naar huis, kacheltje aan en 'ik vertrek' kijken, en alvast wat dingetjes bekijken op internet hoe wij onze reis in augustus gaan plannen, in grote lijnen.
Nee 'De Mol' heb ik nog niet gezien, dat staat voor eind van de middag op het programma.
Nu direct eerst de camper (weer gvdgvd) naar de garage brengen omdat die k** verwarming het nog niet doet en wil ik hem zo snel mogelijk weer hier achter hebben want als wij de hik krijgen wil ik wel gelijk weg kunnen.

----------

Zondagmorgen 12 januari. Was niet van plan om vandaag een krabbel te tikken maar ach, ik heb even tijd nu.
Na een gezellige avond in Grolloo gisteravond rijden wij nu richting Apeldoorn, na overnacht te hebben in een prachtig zeer rustig bos, zoooooo stil ergens in de omgeving van Schoonloo.
Ja ik weet het, veel mensen vinden dit eng maar wij dus helemaal niet en vinden het toch elke keer weer kicken om zo'n superleuk plekje te vinden en ook daar 's nachts te zijn!
We hadden ons 's middags dus al georiënteerd, daar gewandeld en koffie gedronken en na het gezellige avondje zijn we er midden in de nacht weer naar toe gereden
De meiden vinden dit ook zo ontzettend leuk, dat is aan hun hele gedrag te merken, bij aankomst gistermiddag eerst even met ze gewandeld en alwéér een andere omgeving, dat is zo leuk!
Wel een beetje jammer dat het nu regent, dat is minder leuk om te wandelen maar ach we zien wel hoe het in Apeldoorn is.

----------

Zaterdagmorgen 11 januari. Dank Marian voor je reactie en foto's! Je ziet het kán wel eens goed gaan, natuurlijk, zo zijn er ook 'aardige' pitbulls . . . Maar of Lizzy het écht zo gezellig vindt betwijfel ik gezien haar mimiek.
Wat wel van belang is dat er een probleemloze niet competitieve hond tegenover staat en ja daar zijn onze settertjes wel bedreven in!
Maar ook daar zijn uitzonderingen bij, Emma zou het doodeng vinden een hond met zo'n wolfachtig uiterlijk, zal weg lopen, poppetje mag van mij dit helemaal niet aan gaan en Roos kan alles handelen en zal altijd voor vrede zorgen.
Daarbij zijn er zeker Gordon Setter reuen dit niet pikken en absoluut in gevecht gaan. 
Roos heeft al menig, als agressief bekend staande hond of gewoon een hond met een kort lontje, van verbazing in zijn hemdje (?) laten staan en dat is werkelijk prachtig om te zien!
Van de 11 setters die wij in de loop van de jaren gehad hebben of nog hebben, is Roos de meest aparte met zo'n speciaal karakter en zo onvoorstelbaar goed in hondentaal, ik heb dit nog nooit verder gezien!
Blijft, dat die Indian Dogs geen honden zijn voor een doorsnee eigenaar en helaas vindt een bepaalde categorie mensen dit wel een 'uitdaging'.
Degene die ik dus sprak en zo'n hond wil, houdt er van om zo eens in het half jaar een confrontatie met haar hond aan te gaan om eens te laten weten wie er de baas is . . .
Persoonlijk vind ik dit een ongelofelijke foute instelling, dat je dat überhaupt wil met je hond!
Wél kan ik mijn voorstellen dat dit bij werk- politiehonden zoals herders of Rottweilers of iets van deze strekking wel gebeurt en of ik moet aanvaarden dat dit er bij hoort is een ander verhaal.
Verder ja ik heb weer 2 fotobladzijden gemaakt, van november en eentje van december.
KLIK HIER

----------

Vrijdagmorgen 10 januari. De laatste tijd hoor ik wel eens mensen over honden en soorten spreken en vraag mij af waar zij het over hebben en of zij hun verstand wel op een rijtje hebben.
Nu weer iemand die helemaal gek is van Indian Dogs, een 'ras', ís namelijk geen echt ras, maar een soort smeltkroes van geen makkelijke type (geen ras) honden.
Hebben we de hausse aan vechthonden gehad en komt nu dit in beeld?
En omdat ik nooit de eigenwijze ouwe (jaja dat gaan ze volgens mij zo langzamerhand denken) belegen gedragstherapeut wil spelen hoor ik alles gedwee aan.
Wel sputter ik soms wat over agressie, angst en rekening houden met je medemens met wat minder heftige honden en zo, maar ach dat wordt allemaal gewoon opzij geduwd want zij kunnen wel een hond opvoeden jahhhh!
Nou als ik regelmatig zie wat ik tegen kom heb ik toch ernstig mijn twijfels, maar ook hier geldt weer, na ons de zondvloed . . .
Nee ik ga mij niet meer druk maken om dit soort dingen, ze zoeken het maar lekker uit, het zal mijn tijd wel duren . . .
Ik pas gewoon dezelfde instelling toe als ik heb met mijn kijk op milieu en klimaat . . .
Het idee dat ik kan helpen de wereld te verbeteren ben ik allang verloren.
Daar ben ik trouwens niet rouwig om hoor, het geeft wel rust in mijn geest.

----------

Donderdagmorgen 9 januari. Ja Cilia ook hier van dat miezerige prutweer, het is niet anders.
Iedereen weet dat ik een wintermens ben maar om nou te zeggen dat ik dat gevoel dit jaar al gehad heb, nou nee dat dus echt niet, zelfs niet op onze vakantie!
Ah gelukkig wel korte dagen en fijn kaarsjes aan . . .
Maar één troost, nou een soort troost dan, in onze geliefde omgeving in Zweden ook geen vlokje sneeuw, wel al iets gehad maar was niet de moeite.
En wat zei Dick gisteren tot mijn stomme verbazing? Dat hij genoeg heeft van dit k**weer en ook wel eens een winter in het zuiden wil door brengen . . .
Nou Agnes het was voor mij vloeken in de kerk op dat moment, ja helaas alweer dat gevloek maar ben er toch eens over gaan nadenken.
We zijn geen 18 meer en een graadje of 18 in Portugal momenteel, waar vrienden van ons nu zijn, klinkt eigenlijk wel heel aantrekkelijk . . . ach wie weet.
Toch zal er dan nog heel wat aan mijn hersens geschroefd moeten worden, en een massa vooroordelen en gedachten (bejaarden allemaal gymnastieken op het strand van Benidorm en zo) er uit pitten.
Daarbij is het op de meeste plekken in het zuiden, aan de kust dan, vergeven van de campers en ook dat trekt ons niet aan, sowieso de kust ook niet.
Jaha het binnenland van Spanje of Portugal is werkelijk prachtig en beslist niet overlopen maar daar kan het in de winter wel weer behoorlijk koud zijn vanwege de hoogte.
Kortom, een luxeprobleem.
Ha leuk zondag, Peter, Astrid, Anja en Freek!

----------

Woensdagmorgen 8 januari. Lekker tikken nu op de rug van poppetje. Na het wandelen en eten ga ik altijd even mijn krabbel tikken en dan is het wel lachen hoor, er staan er dan twee te dringen voor mijn schoot en het is net wie er even vlotter is met doordrammen die wint.
Geen concurrentie verder maar het overlaten aan de vlotste en soms is dat Emmaatje maar nu is poppie het.
Het interesseert hen geen fluit of ik het lastig vind want net steeg mijn leppie even omdat poppie een diepe zucht slaakte en het betekent wel dat ik alles moet corrigeren want je tikt door dat wiebelige ondergrondje steeds letters verkeerd.
Gisteren heb ik mijn reissite verder afgemaakt en dat stelde niet veel voor hoor, ik had de laatste reisdag maar 3 foto's gemaakt van de laatste overnachtingsplaats in Oldenburg.
Dit weekend gaan we weer even een nachtje met het rijdende huis weg want wij hebben een nieuwjaarsreceptie in uhhhhh, weet ik even niet meer en overnachten dan ergens in de buurt omdat wij dus de meisjes ook mee kunnen nemen.
Owwww zo erg . . . ik ga De Mol missen zaterdagavond . . .
Op zondagmorgen rijden wij door naar Apeldoorn naar Het Leesten voor een setterwandeling met snert er na.
Nou mijn liefde voor kaarsen heb ik wel even zuur moeten bekopen, bij het uitblazen, ik had gedoucht en mijn haar was net droog, vergat ik even mijn 'ma Flodder haarstijl' en had het dus los, ja en toen vloog mijn haar in de fik en niet zo'n beetje ook!
Het haar leek wel stro en het knisperde hard toen het fikte en het ging ook heel snel!
Volgens Dick bleef ik zó koel (hij zat aan de andere kant van de tafel en zat eerste rang) en handelde ik gelijk door met mijn hand het vuur snel te doven en nu dan?
Nou links mis ik dus wat, valt niet op, en ook mijn oogharen zijn bijna weg aan die kant en mijn gezicht voelt links een beetje branderig.
Lekker dom hè!
Kom ik gelijk op dat superdomme liedje van dat stel op die scooter, 'oeteroeteroeter met Romana op de scooter', want Romana ligt in het ziekenhuis omdat zij haar gezicht verbrand heeft bij het opsteken van een sigaar . . . hahaha sorry hoor, maar ik vind dit wel komisch en toevallig.
Ik heb het gisteren de hele dag verder gezongen en ook met Dick er nog allerlei variaties op bedacht o.a. ukkelukkelukkel Yvonne is een sukkel.


----------



Dinsdagmorgen 7 januari. Allereerst wil ik iedereen bedanken voor de leuke, lieve en mooie kerstkaarten en vooral de kaart met twee schattige jonge vosjes stemt ons tot nadenken vanwege het feit dat er niets in staat . . .
Kijk dát maakt indruk want van wie is die nou eigenlijk met het poststempel Amsterdam?!
Helaas hebben jullie van ons dit jaar geen kaart ontvangen, schaam schaam en was echt niet de bedoeling.
Het gekke is dat ik het steeds uitstelde door gebrek aan inspiratie en als dan de tijd gaat dringen krijg ik dat normaliter meestal wel maar deze keer dus niet.
Ook kwam het door allerlei andere zaken aan ons hoofd en gingen wij natuurlijk al ruim voor de kerstdagen weg.
Maar ik beloof: eind van het jaar krijgen jullie weer een eigen gebakken gedrocht hoor!
En ja, dan weer net als elk jaar, gek genoeg online nog niet mijn 2020 krabbel te zien, terwijl ik het net als anders gewoon geupload heb!
Ik probeer te doen wat ik kan hier aan en denk toch dat ik de menu bladzijde maar eens moet renoveren.
Verder gaat alles gewoon z'n gangetje, net als altijd.

----------

Maandagmorgen 6 januari. Ow jee het is nu natuurlijk 2020 en dan moet ik de krabbels verversen en dat zal ik ook vandaag doen.
We kwamen gistermiddag om een uur of 4 weer thuis en hebben natuurlijk eerst de meiden weer even uitgelaten in 'ons' bos.
Grappig zoals zij dan doen als je weer thuis bent, net of er geen tijd tussen gezeten heeft en zij rollen direct weer in hun eigen normale leventje, dwz languit op de bank en op de stoelen.
Binnen een uur hadden we de meeste spullen alweer uit de camper gesleept, ik wil dat altijd zo snel mogelijk doen want anders blijf je heen en weer lopen.
Vanmorgen weer de gewone wandeling en heb ik een tijd nodig gehad om de parkeerplaats bij het bos weer op te kuisen wat een vreemde uitlating van een dame tot gevolg had . . .
 'ik had al gedacht dat je weg was omdat er zoveel troep ligt'. . .
Uiteraard zei ik dat ook zij dit dan wel eens kon opruimen en haar antwoordje?
'Ja maar ik heb zo'n tang niet'. . .
Wel lachen hoor, het is gewoon een hele leuke aardige vrouw maar ik vind dit toch wel een beetje vreemd, kennelijk gaat zij en ook misschien wel andere mensen er gewoon vanuit dat ik hier de grote vuilnisopruimer ben!
Goed, we zijn dus weer thuis haha en dank je o.a. Til en de anderen voor hun leuke support tijdens onze reis en Nico heb ik alweer even gezien!
De reissite zal ik ook nog even een endje aan breien.