MENU

2019
Vrijdagmorgen 18 januari. YES lekker kraken onder mijn voeten in het bos of the road, dat vind ik zo fijn!
Ik geloof toch dat de winter nu gaat doorzetten en zou ik graag willen dat ik nog de guts had om te schaatsen, maar ik durf niet meer en dat terwijl ik het vroeger zo goed kon . . .
Nu ben je gewoon bang om wat te breken, en dan niet eens het breken zelf is mijn angst, maar wel de consequenties voor de meisjes met daarbij het missen van mijn wandelingen!
Het is natuurlijk ook geen smoel om met zo'n duwgeval te gaan schaatsen, dus toch maar niet doen, das war einmal . . .
Net was ik het decor van een slapstick . . .
Poppetje was natuurlijk weer erg vies en ging ik afspoelen buiten met de slang aan de kraan voor lekker warm water en hield even geen rekening met de slang die bevroren was en keek een beetje guppig naar geen water uit de slang.
Ik naar binnen om de slang nog eens even goed aan de kraan te doen . . . en ja hoor SPLASHHHHH, werkelijk het leek wel een fontein, ik drijfnat en het water spoot tot aan het plafond!
Ach ja grijs hè en kennelijk nog nooit wat bijgeleerd . . .

----------

Donderdagmorgen 17 januari. Ha de winter schijnt er aan te komen, eerst zien en dan geloven!
Vanmorgen kwam ik Theo tegen met zijn IJslandse Hond pup van bijna 6 maanden.
Het was vermakelijk en dan ben ik zo intens blij dat mijn honden zo super sociaal zijn en dan ook echt het leuke van zo'n pup in zien.
Vooral poppetje vindt het geweldig en speelt op zo'n grappige manier en constant zie je haar rekening houden met het feit dat het een pup is!
Roos doet ook regelmatig even mee en Emma vindt het grappig maar speelt niet mee en als pupje te opdringerig is naar haar draait zij zich snel om en is pup alweer afgeleid door de spikkeltjes, fijn om dat te bekijken!
Pupje is ook een brutaal meisje voor haar leeftijd en is dan ook duidelijk te zien dat zij thuis opgroeit met nog 3 IJslandse honden.
En ik zeg het nogmaals, honden zijn superwezens mits zij goed opgevoed zijn!
O ja Sonja, dat glazen settertje zal best moeilijk te vinden zijn, wij hebben het in 2006 gekocht in een Noorse juwelierszaak en geen idee wie de maker is er van.
Probeer eens te googelen op 'glass setter figur', dat is het in het Noors!

----------

Woensdagmorgen 16 januari. Ongezellig miezerig weer waar je zeiknat van wordt. Ach en dan is het altijd weer fijn om thuis te zijn.
Zo af en toe heb je menselijke contacten in het bos waar je nog eens diep over nadenkt en bedenk je hoe het mogelijk is dat mensen zo'n heel ander denkpatroon hebben als jezelf en vraag je je af of je zelf de dingen nou zo krom ziet.
Bijvoorbeeld deze van gistermorgen.
Regelmatig zie ik tegenwoordig een vrouw met een prachtige DH, werkelijk een plaatje, langharig en heel donker van kleur.
Maar ja het blijft natuurlijk wel een herdershond met bijbehorende gedrag waar ik niet zo dol op ben.
Deze dame loopt sinds kort 's morgens een bosronde met haar hond los.
Het is geen echte foute hond, dat geloof ik zeker maar toch, achter een andere hond aan jekkeren doen ze altijd, ik heb zelden een herder gezien die dit niet doet.
Mijn honden vinden dit zachtjes gezegd niet leuk en voelen zich op afstand al bedreigd door die loerhouding, hoge oren en een lage lichaamshouding en ja hoor, op een meter of 20 afstand komt ie er aan rennen en geeft het zo'n hond een kick als er eentje angstig weg rent.
Daarbij heb ik natuurlijk een hond, poppetje, met een (onzichtbaar) narigheidje en wil ik voorkomen dat er iets ernstigs met haar gebeurt.
Dit soort acties wil ik vermijden en lijn op loerafstand Emma en poppetje aan en hou hen bij mij, Roos is van 'keep it cool' en laat zich niet opjagen en blijft uit zichzelf dan al naast mij.
Zo ook deze keer.
Mevrouw ziet dat, pakt ook haar hond en roept ondertussen naar mij de vraag of ik mijn honden los wil laten waarop ik 'nee dat doe ik niet' zeg.
Haar antwoord?
Ja maar ik kan die van mij niet houden . . .
Mijn antwoord 'helaas dat is dan uw probleem'. . . en denk bij mezelf WTF neem dan niet zo'n grote hond die je niet kunt handelen en zadel mij en mijn honden niet op met jouw probleem.
Want dát is het gewoon, zij heeft moeite om haar hond vast te houden en mijn honden moeten als bliksemafleiders dienen en dat laat ik dus niet gebeuren!
Als zij haar hond niet houdt, bindt zij de hond maar even aan een boom vast totdat ik gepasseerd ben, zo hoort het!
Ha Sonja, leuk om je weer eens digitaal tegen te komen!

----------

Dinsdagmorgen 15 januari. Gisteren na het bomen tellen geen tijd meer gehad voor een krabbeltje, het was op dat moment droog en dat is toch fijner als je je zootje moet opruimen en dat had dus prio.
Zondagmiddag hebben we een leuke wandeling om een meertje gemaakt, naam even kwijt en diezelfde hebben wij gistermorgen ook nog gemaakt, zo leuk!
Uiteraard heb ik er foto's van gemaakt en die komen dus nog.
We hebben nog nooit zulk slecht weer gehad volgens ons maar we hebben het echt heerlijk gehad en ons prima vermaakt en hadden toch het gevoel langer dan een weekend weg te zijn geweest, zo ontspannen!
De meisjes vonden het ook heel fijn dat konden we duidelijk zien, wat een enthousiastelingen en Emma lijkt werkelijk wel een hond van 3 jaar, vol levensvreugde en dan zijn wij zo blij dat we dit onze honden kunnen geven want dan is ook ons weekend gelijk geslaagd.
We weten nu al dat wij die camping vaker zullen bezoeken, heerlijk daar, een echte natuurcamping.
Ik heb nog twee fotobladzijden van december gemaakt en er op volgend ook nog een januari bladzijde.
KLIK HIER

----------

Zondagmorgen 13 januari. Papenvoort Natuurcamping Mariahoeve. Mwwah wat een heerlijke camping hier, is niemand (natuurlijk niet) en we hebben net een heerlijke boswandeling gemaakt waar de honden los mogen!
En ook geen klein lullig bosje hoor, maar een écht bos!
De receptie gisteravond was ook gezellig en hier maar 7 minuten vandaan en uiteraard hebben we de meiden hier achter gelaten, kacheltje aan, gordijntjes dicht helemaal goed en zij blaften niet eens dat wij thuis kwamen en je zag dat zij kennelijk niet eens van hun plaatsjes waren gegaan.
Er bleek namelijk nog een verpakking van lekkere koekjes in de vensterbank te liggen die niet eens aangeraakt was!
Nou hadden wij ook gistermiddag al een leuke wandeling gemaakt in de buurt voor wij hier aan kwamen en dat bos bleek geen hondenlosloopgebied te zijn, niemand gezien hoor.
Voor vanmiddag staat er weer een andere wandeling op de rol.
Gister ook nog een fotobladzijde gemaakt die ik pas thuis upload, nu alleen de krabbel.

----------

Zaterdagmorgen 12 januari. Hier kan ik nou echt om lachen, we gaan direct met de caravan op stap. Het weer is en wordt morgen, om te huilen en daar gaat dat maffe stel want ja hè, de camping is besproken én het belangrijkste, ook al betaald!
Vanavond sta of zit ik op een nieuwjaarsreceptie en ga ik De Mol ook nog eens missen, waar doet een mens dit allemaal voor?
Maar goed, ik weet toch zeker dat wij ons prima gaan vermaken hoor, hebben al mooie wandelingen in de omgeving (Grollo of zoiets) bekeken en de meisjes maakt een buitje meer of minder echt niet uit want daarna is het heerlijk verblijven in ons caravannetje en altijd een bakkie eten na het wandelen . . .
Ja en toch, oehoe daar ben ik weer, doe ik dit soort activiteiten minimaal 100x liever met de camper, dan is het echt heel anders!
En hoewel het data vreet denk ik wel morgen een krabbel te tikken en te uploaden, geen idee of er wifi is.
een goeie hè!
----------

Vrijdagmorgen 11 januari. Gistermiddag onbewust weer enorm vuurwerk in ons dorp vermeden . . .
We waren bij vrienden in Putten voor een heerlijke ouderwetse hutspotmaaltijd, heel grappig met bruine bonen er door heen, die overigens werkelijk helemaal top was en kreeg Dick een appje van Wendy dat ik maar eens op mijn mobieltje moest kijken . . .
Bleek er een gigantische brand in ons dorp te zijn, een vrijstaand woonhuis totaal afgebrand.
Maar wel heel dramatisch, een alleenstaande man van 88 had nog geprobeerd iets te redden uit zijn huis en werd ternauwernood door een buurvrouw uit zijn in brand staande huis getrokken.
Hoe erg, die leeftijd en in één klap alles kwijt . . .
Over zoiets kan ik heel lang nadenken, dit vind ik toch zo verschrikkelijk voor die man, verder weet ik helemaal niets hoor van deze persoon.
En uiteraard, ramptoeristen als wij zijn, in de avond bij thuiskomst nog even langs dat huis gereden. Geen spaan er meer van het over, hekken er om heen en verder geen kip meer te zien, deed heel vreemd aan eigenlijk.
Arme man.

----------

Donderdagmorgen 10 januari. De vlag kan hier uit (maar doe ik niet hoor) Eindelijk ja echt eindelijk kan ik de reissite weer bewerken, dat is op het laatst in 2015 geweest!
Ergens had ik iets fout gedaan en dacht aanvankelijk serieus dat het iets was wat buiten mij om door de kaboutertjes van mr. Bill Gates was aangericht.
Maar de laatste paar weken kreeg ik toch steeds meer het gevoel dat ik zelf ergens grof in de fout gegaan was, het heeft mij uren en uren gekost om er een klein beetje achter te komen hoe of wat er aan de hand was.
Mijn site online was wel te zien maar ik kon er in mijn programma totaal niets meer mee en ook de provider wist er geen raad mee en laten we het maar helemaal niet meer hebben over 'studentaanhuis'.
Soms krijgt een mens dan een bright moment en heb ik het gisteravond in ruim een half uur met de gewone dorpse computerdokter en  programma 'tiemvieuwer', voor elkaar gekregen!
Grappig, dmv teamvieuwer werkt hij vanuit zijn huis in mijn computer en ik zie hem steeds verder de krochten van mijn leppie ingaan!
Ja ik zat op het goede spoor maar door mijn gebrek aan diepere kennis lukte mij dit echt niet en had ik er ook nooit uitgekomen.
De deadline voor de reissite had ik zelf al gesteld op 18 januari, de dag dat mijn nieuwe betalingstermijn weer begint en was ik al hard op weg om alles aan de kant te gooien . . .
Hoeft nu gelukkig niet hoewel ik wel een tijdje nodig zal hebben om alles weer op de rit te krijgen want er zit een vervelende tor door heen die op enkele sites een zooi reclames er in gegooid heeft!
Dat komt door een gratis teller die ik er niet meer af kan krijgen, die verstrooit gewoon stukjes door je hele site heen.
Kortom, ik ben blij!

----------

Woensdagmorgen 9 januari. Heerlijk gewandeld, rest mij nog een druppelende neus en waterige ogen in de wind, en die restjes zullen ook wel weer verdwijnen.
Eigenlijk is poppetje de enige die ik elke dag moet afspoelen, wat een wildebras is dat toch buiten, nou is zij natuurlijk ook de jongste en heeft (nog) het meeste plezier om door de greppels te jekkeren.
In de middag maak ik een stevige doorstapronde (ook voor mijn eigen conditie) over het verharde pad, in de hoop dat poppie alleen maar lonkt naar de greppels en er niet in gaat, meestal vergeefse hoop dus.
Nou Peter bedankt hoor voor je snelle reactie, ik heb em besteld hoor!
Kennelijk loopt het daar ook storm want de verwachte levertijd is de 11e en ik heb ook nog geen tr&tr nummer gekregen, we wachten het maar geduldig af.
Het aankomende weekend gaan we weg en pakken de caravan nog een keer om naar een landgoed in Drenthe te gaan waar wij zaterdagavond een nieuwjaarsbijeenkomst hebben en plakken er gelijk maar een paar dagen aan vast.

----------

Dinsdagmorgen 8 januari. Goh valt dat even tegen . . . een dag na mijn sneaky Noorse trui opmerking heeft nog niemand zich aangemeld bij mij als breister . . .
Grapje hoor!
Mijn moeder mis ik eigenlijk altijd al maar in dit licht bezien denk ik ook aan haar, zij kon prachtige Noorse truien breien met de meest ingewikkelde patronen.
Vandaag weer best laat, gelijk na de wandeling ben ik in één ruk doorgereden naar de Aldi in de grote stad want vandaag ging de advertentie in van de goedkope slowcooker en moet je dus op tijd zijn.
Er was bijna niemand in de winkel toen ik er om 9 uur al was maar geen slowcooker te bekennen . . . 'jammer mevrouw al uitverkocht' . . .
Ik heb mij netjes gedragen maar ik (niet slow) cookte van binnen, een uur na de opening al niet meer te verkrijgen, hoe maf is dit?
Toen had ik er zo de pest in dat ik in de auto gestapt ben en gelijk terug ben gegaan om in 'eigen' dorpse winkels mijn boodschappen te doen, laat ze stikken in hun slowcooker!
Ik wil al helemaal niet meer zo'n k** apparaat die toch na één keer gebruiken maar staat te verstoffen in de kast.
Jawel ik ben bijna weer helemaal beter hoor

----------

Maandagmorgen 7 januari. Zo alles weer voorbij, iedereen weer aan het werk en naar school. Leuk hoor, zo'n feestmaand maar als het weer voorbij en opgeruimd is vind ik het ook lekker.
Vanmorgen hebben Dick, ik en nog twee voorbijgangers de ingang van het bos opgeruimd, deze mensen sloten zich spontaan bij ons aan maar waren lopend.
Het resultaat was dat wij 3 vuilniszakken troep hadden en nog een lang end koperen leiding (oef geld waard) het was werkelijk zo verschrikkelijk!
Het meest vind je energydrank-, bierblikjes, wiet, andere rookrotzooi, gebruikte sextroep en nog een aantal goedkope sterke drank flessen.
Aangezien onze auto al vol is met 3 honden, twee personen en een vuilniszak, namen die andere mensen twee zakken lopend mee en gelukkig weegt dat spul maar weinig maar met een groot volume.
Ik had al een tijdje niet geruimd omdat ik zag dat er veel in de bosjes gegooid was en wilde ik wachten tot alles weer kaal is.
Het afgelopen weekend hebben wij dus totaal gerelaxt vanwege onze verkoudheid en hadden we een prachtig excuus om eens een paar dagen te 'binge-watchen' of hoe je dit ook mag noemen.
Al een aantal jaar hebben de de volledige serie The Killing met Sarah Lund in de hoofdrol als rechercheur.
En we hebben er echt van genoten, jeetje zeg, buiten grijs en lekker fillempie kijken, haaa lang niet allemaal hoor want zo erg was het nou ook weer niet!
Het enige probleem is nu eigenlijk dat ik zin heb om haar Noorse trui te breien maar of ik dat kan betwijfel ik.

----------

Zondagmddag 6 januari. Ik heb er genoeg van, dat gekwakkel, snifsnif, hoesthoest, niezen, gelukkig wel elke dag een stukje beter.
Na het wandelen voel ik mij net alsof ik een marathon gelopen heb, maar tóch, ik doe het wel.
Vandaag zouden er vrienden komen maar die heb ik afgebeld, zij gaan volgende week op vakantie en lijkt het mij duidelijk dat wat wij nu hebben takkenbesmettelijk is en dat wil ik niet op mijn geweten hebben!
Oh wat was het weer spannend gisteravond de eerste WIDM, een zeer favoriet tv programma van mij!
Gek, Dick vindt er niks aan en dát vind ik ook weer niks aan, het is leuker om iets samen te delen, maar zo werkt dat dus niet in het leven, je kunt niet alles samen delen.
Volgens mij vinden de meisjes het heerlijk als ik zo lang stil op de bank zit, zij bewegen niet eens.
Onze honden lijken eigenlijk wel op katten vinden wij, altijd en eeuwig op schoot liggen of half op je schoot, maar contacten willen zij allemaal!

----------

Zaterdagmiddag 5 januari. Na net zo'n slappe middag gisteren als de dag er voor dacht ik gisteravond weer wat op te knappen. Ook vanmorgen voelde het wat beter en ben ik de gebruikelijke dingen gaan doen, dus hondjes wandelen boodschapjes etc.
En ja toen ik thuis kwam stortte ik totaal in en heb mij weer geposteerd op de bank met alle warmte van honden en dekens en realiseerde ik mij dat ik dus te snel in de dagelijkse modus rolde en kwam ik van een, ook letterlijk, koude kermis thuis.
Dick had gisteravond zo'n soort terugval.
Jezus ziek zijn is ook totaal niets voor ons, sterker nog, wij kunnen er niet mee om gaan geloof ik.

----------

Vrijdagmorgen 4 januari. Ja toch wel echt ziek, ik zal het niet snel zeggen want tegenwoordig als iemand verkouden is heeft hij griep, maar het lijkt er wel op. Maar volgens mij toch wel in een verzachtend jasje want ik heb een griepprik gehad en dan zijn de verschijnselen toch wat milder.
Gisteren de hele dag gelegen óp mijn elektrische deken, ónder een hondendeken op de bank en jullie begrijpen wel dat ik hem moest delen met 3 honden.
Toch ook gistermiddag mezelf opgehesen en weer een rondje hondje gemaakt.
Vanmorgen idem en daar word je niet slechter van.
En nu?
Mijn leppie staat op de rug van poppetje en dat tikt erg makkelijk maar niet heus. Ik zit op de bank weer met mijn kadetten op de warme deken en twee honden, Emma en Poppetje hebben zich al opgedrongen.
Als ik dit stukje upload zonder corrigeren snappen jullie er geen moer van, allemaal tikfouten door een wiebelende laptop.
En nu ga ik weer plat.

----------

Donderdagmorgen 3 januari. Vandaag begint het gewone leven weer. Niet helemaal gewoon want zoals natuurlijk wel logisch heeft Dick mij aan gestoken. Ik ben ziek en heb het werkelijk steenkoud terwijl het hier niet koud is.
Gistermorgen na de wandeling de spullen opgeruimd en we waren in het middaguur weer thuis, ik was met mijn dikke winterjas aan en een deken over mijn benen, verwarming in de auto voluit, evengoed niet warm geworden.
Toch nog de meeste troep uit de caravan gehaald, daarna een warme douche en de pelletkachel heeft uren aan gestaan, bij Dick liep het zweet over zijn rug (hij is inmiddels een stuk opgeknapt en is dat hoogst irritante hoesten een stuk minder) en ik had het nog steeds niet warm.
Vannacht elektrische deken aan en vanmorgen weer op tijd op, hondjes wandelen, wat boodschappen, nog wat in huis opgeruimd en nu ben ik totaal ingekakt.

----------

Woensdagmiddag 2 januari. Weer thuis en ik ben out of control. Morgen weer verder.

----------

Dinsdagmorgen 1 januari. Gelukkig 2019 allemaal!
Het was me een party wel hoor gisteravond . . . lachen, wij lagen om 21.45 uur al in bed.
Dick voelde zich helemaal niet lekker en ik had ook wel zin in mijn bedje dus wat lette ons?
Ik werd halverwege de nacht wakker met behoorlijke maagpijn, ik denk van die vette oliebollen . . .
Maar om nou te zeggen dat het hier geluidloos was, nee toch niet, is ons echt tegen gevallen.
De boerenzoons en of -dochters in de buurt rondom de camping hadden wel vuurwerk en carbidbussen, GVDDDDDD
Gelukkig is het bij ons niet dat de honden bang zijn voor knallen maar mijn oortjes en hersens hebben hier een godsgruwelijke hekel aan , zoals jullie nog wel weten, ik kan niet tegen harde geluiden.
Het enige is dat het allemaal wel op afstand was en het ons verder niet uit de slaap hield, het was meer mijn maag waar de oliebollen in rond dansten gezellig met de kaaskoekjes oud en nieuw vierden.
Vanmorgen weer redelijk fris wakker en uiteraard lekker gewandeld en het was niet druk in het hondenbos.
Er staan hier ook een paar natuurbollen gezinnen met een tipitent, wel leuk en sportief hoor, maar dat zij écht waar, de hele dag vuurtjes stoken, met kennelijk te vochtig hout, al twee dagen lang vind ik minder leuk.
Als de deur van de caravan open gaat verga je van de stank, ook dat vind ik niet normaal.
Maar inmiddels weet ik door ervaring op andere vlakken, dat je hier niets van kunt zeggen, ook niet met emmers vol empathie.
Waar de vrijheid van de één begint houdt die van een ander op.
Rare wereld.