MENU

2019
Maandagmorgen 18 maart. Oh het verliep gisteren toch iets anders. Toen Dick en Marcel weg waren kwam ik na een uurtje of zoiets in de gang en . . . daar stond Marcel zijn rolkoffertje . . .
Er zat niets anders op dan dat hij terug kwam nadat zij de cache op de Veluwe gedaan hadden en de rolkoffer op te halen . . . dat was wel ruk want daarna moest hij nog helemaal naar Frankfurt waar hij woont.
Maar zijn humeur bleef hetzelfde, een zeer stabiel persoon die jonge man en vond het wel handig dat hij zijn beker hier weer met verse koffie voor onderweg kon vullen!
En stabiliteit mag ook wel, want bij zijn beroep, een veiligheidsadviseur bij de bouw van kerncentrales, is dat wel makkelijk . . .
En waarom Emma hem totaal niet pruimde begrijp ik niets van want op ons dringende advies negeerde hij haar werkelijk volkomen en heeft haar ook totaal niet aangekeken!
En juist dat is iets waar zij een hekel aan heeft, onbekenden die haar direct aankijken.
Ach soms snap ook ik niets van honden, voor mij is wel een tipje van de sluier opgelicht maar is er ook nog veel wat je niet thuis kunt brengen van wat er in die schattige hoofdjes om gaat.
En zoals gewoonlijk gedroegen de spikkels zich weer keurig en drongen zich ook totaal niet op, hij is namelijk ook geen hondenmens, heeft er helemaal geen hekel aan maar het 'doet' hem ook weinig.
Nou nu ik dit zo tik, misschien voelde Emmaatje dit wel aan!

----------

Zondagmorgen 17 maart. Wat zijn er toch een leuke mensen in de wereld, jaha toch wel! Onze Duits/Nederlandse 'gast' is zo'n ontzettend aardige bespraakte slimme man, dat wij vannacht dus veel te laat naar bed gingen, en dat gebeurt niet zo heel vaak!
Vanmorgen toch weer om 7 uur op en om 8 uur naar het bos waar we net op het laatste moment nog een vette bui kregen.
Na het gezamenlijke ontbijt, ook gezellig, zijn Dick en Marcel nu gaan geocachen, eentje hier in de buurt, komen daarna terug voor een bakkie en vanmiddag doen zij een cache op de Veluwe waarna Marcel weer naar Duitsland rijdt.
En ook Emma is blij het huis weer voor onszelf te hebben . . . 

----------

Zaterdagmorgen 16 maart. Nou morgen, het is alweer 7 minuten middag zie ik net.
Omdat wij op tijd weer naar Ermelo moesten ging ik ook op tijd weg met de meiden maar maakte toch een misrekening.
Ik kwam om 9.15 uur thuis en moest 3 honden afdrogen en zelfs eentje, niet te vragen wie dus, ook nog afspoelen, droogblazen, eten geven en moest om 9.35 uur weg . . .
Geen tijd meer voor koffie, was dus een race tegen de klok.
Met konijn gaat het weer ietsjes beter maar is nog niet uit de gevarenzone, linkerlong klinkt in ieder geval weer wat beter maar zij reutelt nog steeds, zeker bij stress zoals vervoer en op de behandeltafel.
Maandag weer terug komen . . . goh wat zou een geldboompje in de tuin toch handig zijn . . . maar sssttt Wendy is toch wel een beetje gematst hoor . . .
De leuke dierenarts Yara bezig met haar laatste uurtjes op de praktijk want per 1 april werkt zij op de spoedafdeling van de Universiteit Utrecht.

----------

Vrijdagmorgen 15 maart. Het was weer hetzelfde geluid vanmorgen maar de wandeling heb ik over het algemeen droog gehad.
Vandaag wordt er toch wat hhw van mij verwacht, het is niet anders want er komt iemand van geocaching logeren en ik wil niet dat Dick een pleefiguur slaat.
Ook een paar maaltijden in elkaar draaien, dat kost mij niet veel moeite hoor en daarbij vind ik het ook leuk, maar toch wat bedenken want er zijn wat dieetwensen.
Inmiddels gaat het met het konijn van Wendy wat beter en zijn we gisteren weer naar Ermelo gereden voor een ab prik, en dan morgen nog een keer en hopen we het lek boven te hebben.
Wendy vond het niet leuk dat ik in mijn krabbel gezegd heb dat zij alle apen en beren op de weg zag, maar ik bedoelde ook alleen maar dat zij erg ongerust was, volkomen terecht, vanwege het feit dat een konijn niet veel kan hebben en snel het loodje legt!
En zo hang ik 's avonds op de bank met de meisjes en ik denk zo maar dat ik niet de enige ben!


----------

Donderdagmorgen 14 maart. En zoals zo vaak de laatste tijd, als ik 's morgens in de badkamer kom hoor ik tikketikketik, en denk 'weer regen'.
Maar mijn humeur lijdt er niet onder hoor, zo zit ik nou ook weer niet in elkaar en daarbij, mijn tweede blik, na het badkamerraam, is het bekkie van mijn lieve kleine poppetje en hoe kun je daar nou niet vrolijk van worden?
Zij gaat altijd gelijk met mij mee naar beneden, het lijkt een voorkeurspositie maar dat is het niet, het is puur gewoonte wat nog afkomstig is van de puppytijd!
Ook een gewoonte is 'schaapje schudden'. . .
'Schaapje schudden' is niet anders dan, benchje open maken van poppie, zij blijft gewoon liggen en kijkt niet op, zij ligt vaak als een schaapje met gevouwen voorbeentjes, en dan moet ik schudden aan haar 'oehoe schaapje wakker worden, tijd om op te staan'. . .
Dan pas kijkt zij op en komt er uit!
Jaja een mens wordt (uh ís) wel gek hoor, maar goed wat dit betreft ben ik het evenbeeld van mijn moeder en valt mij dus niets te verwijten en is bij mij van kleins af aan ook ingeprent, net als bij jonge hondjes!
Regelmatig hoor je hier uitspraken (meestal tegen de honden) die van mijn moeder afkomstig zijn en zelfs Dick kent er nog veel van haar, leuk toch!

----------

Woensdagmorgen 13 maart. Hè hè poeh poeh, dat is effe bij komen van zo'n honden party . . .
Nee hoor flauwekul, het is al heel wat dat ik er aan dacht en natuurlijk heeft het ook te maken met het (korte) heftige verleden van poppetje en dat er datums in mijn geheugen gegrift staan en als ik ooit eens in Huize Avondrood zit lepel ik ze nog gelijk op, als ik dan nog bij de wekker ben natuurlijk.
Vanmorgen had ik het goed uitgekozen maar niet heus, ik kwam bij het bos aan en het begon te stortregenen en gelukkig had ik ditmaal mijn Bluntje mee.
Eerlijk gezegd begint al die regen mij wel een beetje de strot uit te hangen hoor, laat het nu toch maar eens wat lente worden, als er hier dan toch geen echte winter meer is, dan snel maar de zon.
Gelukkig hebben wij hier zelf geen invloed op want anders had er daar weer oorlog over gekomen.
Update konijn: Gisteren een aantal keer met Bob (da) geappt omdat het er toch niet erg fleurig uit zag en Wendy alle apen en beren op de weg zag die je maar voor mogelijk houdt en het dan mijn taak is om contact te zoeken.
Uiteindelijk na veel gedoe met een spuitje wat in haar kleine konijnenbekkie gespoten, bah erg vervelend werk.
Bob had ook gezegd dat als zij vandaag nog niet zou eten er dwangvoeding moest gebeuren, en Wendy wilde niet wachten tot vandaag.
Vanmorgen vroeg nam zij toch een stukje brood aan en begon zelf weer wat aan wat andijvie te knabbelen, dus ik denk dat de crisis voorbij is.
Goh, gaat het niet over je eigen dieren, dan gaat het wel over andermans dieren . . . so be it . . .
Ik lijk wel een helpdesk zo af en toe!
Geeft niet, ik help graag als ik daar iemand mee kan steunen.
lief hè, die Emmaatje, er plakt er altijd wel eentje op mijn schoot!

----------

Dinsdagmorgen 12 maart. En vandaag is poppetje alweer 3 jaar geworden en natuurlijk hebben wij haar uitgebreid gefeliciteerd en geknuffeld, hoewel dat laatste dagelijks kost is voor haar!
Een gek begin van de verjaardag vandaag door een vroeg telefoontje van Wendy dat haar konijn (zij heeft er twee) vreemd gedrag vertoonde en zij het idee had dat zij ziek was.
En jullie kennen ons, gelijk naar Ermelo gebeld natuurlijk, een konijn kan niet veel hebben en voor je het weet liggen zij dood en dat willen we natuurlijk niet.
Snel hondjes uitgelaten en direct door naar Wendy, haar met konijn opgehaald en naar Ermelo.
Gelukkig hadden wij toevallig Bob himself, gebeurt niet zo heel vaak, hij 'doet' meestal alleen nog speciale gevallen.
Na gedegen onderzoek en temperaturen, zij bleek ondertemperatuur te hebben en ademde moeilijk, twee foto's gemaakt en bleek zij dus longontsteking te hebben.
Kan onbehandeld voor mensen al dodelijk zijn, laat staan voor een kwetsbaar konijn.
Zij heeft gelijk een injectie met vochtafdrijver gekregen om het ademen wat te vergemakkelijken, en een antibioticakuur, over twee dagen weer voor controle.
Bij Wendy hebben de konijnen een totaal vrije ruimte achter buiten en kunnen altijd ook naar binnen waar een dik pak stro hun andere verblijf is.
Nu moet zij voorlopig binnen in een hok zitten vanwege haar ondertemperatuur en betere observatie.
Zo en nu gaan we eens feestvieren . . . en o ja een nieuwe fotobladzijde!

----------

Maandagmorgen 11 maart. Sorry, gisteren op het laatste moment geen krabbel kunnen tikken, ik hang hier namelijk altijd aan de laatste tiet, waarvan uitleg:
We waren op tijd op om naar vrienden in NH te gaan en ik ging natuurlijk eerst hier een bosronde met de meisjes maken omdat het strand een middag activiteit zou worden.
Ik probeerde zoveel mogelijk een schone ronde te maken maar poppetje dacht daar anders over . . .
We wilden om half tien weg en kwam ik om 9 uur thuis en moest ik dat kleine mormeltje natuurlijk weer afspoelen en waterblazen, en had ik zelf nog 10 minuten tijd over om te douchen, zo gaat dat dus, hondjes gaan hier altijd voor.
Heb ik geen enkel probleem mee hoor maar dat betekende gisteren dus geen krabbel.
We hebben weer een oergezellig babbeldagje samen gehad met in de middag een heerlijke strandwandeling, beuken tegen de wind en regen in en daarna een kop choco in strandrestaurant de Noord.
Ook onze meiden hebben weer genoten voor tien en ik geniet dan zo intens van hen, de enorme blijheid van Emma, het racen van poppetje achter die kleine strandvogeltjes aan die een spelletje met haar leken te doen!
Roos gaat meestal haar eigen gangetje en vermaakt zich ook altijd goed maar minder opvallend.
Geweldig om te zien dat het broertje van Emma, Mac, in nog net zo'n conditie is als Emma en dan is het toch niet te geloven dat zij bijna 11 jaar zijn!
Kortom, fijn daggie weer!
Ja Cilia, boxers zijn meestal hele vrolijke lomperds maar met andere honden zijn het vaak geen makkies, het zijn 'dogachtigen' en honden uit die rasgroep munten regelmatig niet uit in solidariteit met soortgenoten.
En ja witte boxers hebben vaak meerdere afwijkingen dan alleen doofheid en die moeten dus ook absoluut uitgesloten worden voor de fok (als het goed is en je een verantwoordelijke fokker bent met hart voor het ras boxer!

----------

Zaterdagmorgen 9 maart. Het is maar goed dat ik met dit weer, een frisse wind, vaak betraande ogen heb, want met droge ogen een kulverhaal aanhoren is ook weer zo wat.
Komt een mevrouw aan met een vette witte boxer met alleen bruine oren, komt al sluipend en snuivend aan, mijn honden weten daar niet zo goed raad mee en nemen een afwachtende houding aan.
De mimiek van een boxer ziet er ook voor hen niet zo aantrekkelijk en betrouwbaar uit en dan dat geluid er ook nog bij.
Zij; 'nee hoor dit is een domme witte boxer die niets doet'
Y : 'fijn'
Zij: 'hij (het was een zij) is ook nog helemaal doof'
Y : 'ja dat komt vaak voor bij witte boxers'
Zij: 'we merkten dit pas met een half jaar'
Y : 'jeetje'
Zij: 'komt uit een nest van 7 en er waren er 4 wit en fokker wilde deze niet houden vanwege bruine oren, zij fokt speciaal witte boxers'
Y : 'o dan is de fokker dus gespecialiseerd in het fokken van dove, gehandicapte honden'
Ja en toen vond mevrouw mij geloof ik niet zo gezellig meer om mee te praten . . .
Ik vraag mij echt af wie er van die twee, mevrouw of haar hond, het domst is maar het antwoord weet ik wel.
Godzalmebeware wat moet je soms een waanzin aanhoren!

----------

Vrijdagmorgen 8 maart. Lekker tikken nu, Roos ligt met haar hoofd onder mijn laptop op schoot!
Nou makkelijk is anders hoor, nu al 3x opnieuw begonnen met tikken, komt zij even met haar hoofd omhoog en legt em op mijn toetsenbord en zzzzzzzzz
Nu is zij weggegaan dit werd ook haar te lastig volgens mij.
Goed waar was ik ook alweer en wat wilde ik vertellen en ben gelijk van mijn apropos.
Jezusss nu komt Emma er aan om de leeg gevallen plek op te vullen . . .
Zo die ligt en mn toetsenbord is nog vrij.
Net kon ik het weer niet laten en heb poppetje gewaterblaast, nu ziet zij er zo mooi fluffy uit, jawel tot vanmiddag hoor en dan is het weer voorbij.
Ik zou wel willen dat zij nu gezellig door de kamer gaat lopen zodat ik kan genieten van haar schoonheid maar nee hoor, gaat zij in een rolletje op het hondenbed liggen, wat zijn ze toch egoïstisch die honden.
O ja, en nog steeds heb ik geen flauw idee hoe mijn nieuwe buren er uit zien . . . gek hè.
Wel zag ik gisteren dat er maar liefst 28 zonnepanelen op het dak gemonteerd zijn, dat zal wat opleveren!
Ja Joke grappige afbeelding hè op dat T-shirt, heb ik een paar jaar geleden van Annet gekregen, die afbeelding heeft zij speciaal laten ontwerpen en is nergens te koop, alleen bij haar in haar settersjoppie.
Nou ben ik niet zo erg van de grote afbeeldingen op mijn borsten, maar deze vind ik wel erg leuk en draag ik in besloten kring hahaha

----------

Donderdagmorgen 7 maart. Vanmorgen voor het eerst de waterblazer gebruikt en wel op poppetje want die moest ik uiteraard afspoelen en afdrogen.
Ik had hem klaar gezet voor het wandelen omdat ik dacht 3 honden te moeten waterblazen maar dat viel toch reuze mee en voor de lol heb ik poppie dan toch maar even gedaan.
Zij heeft dit al 2x mee gemaakt dus is het voor haar een cup of tea en blijft zij rustig staan.
Nou zeg en dan gisteren met de foto van de dode hond . . . ik had hem op FB van Swifterbant gezet . . .
Onvoorstelbaar wat een reacties en werkelijk niemand zag dat dit een hond van steen was en zelfs één van de mannen van een reaguurder is gaan kijken, en moest toen ontdekken dat het een nephond was, lachen toch!
Uiteindelijk heb ik gisteren het topic maar weggehaald want soms werden de reacties wel een beetje persoonlijk nadat zij hoorden dat het een stenen hond was!
Nu was ik van tevoren ook al helemaal niet van plan om te reageren maar toch.
De emoties rolden over elkaar heen, van een vroege 1 aprilgrap, tot opsporen en mishandelen de eigenaar, politie bellen etc en waarom ik niet direct zei dat die hond niet echt was . . . 
En nu hoorde ik dat hij in de greppel ligt en dat er op de site 'gratis af te halen' twee stenen honden gestaan hebben, dus is 1 + 1 twee . . .

----------

Woensdagmorgen 6 maart. Ah vanmorgen twee reeën voor de auto op de weg naar het bos waar ik op dat moment ook langs reed!
Ik gelijk mijn mobieltje pakken . . . te laat, en waren zij al overgestoken naar een ander stukje bos want er kwam een mens aan van de andere kant, jammer.
Ik stapte uit eigenlijk vlakbij waar zij uit het bos gekomen waren en vooral Emma liep met haar snaveltje in de lucht!
Net keek ik de wel gemaakte foto en totaal niets op te zien daarbij heel erg bewogen ook wat ik toch gek vind want ik dacht toch echt dat ik ze wel op de foto moest hebben, alleen achterkantjes maar zelfs dát werd mij niet gegund haha.
Gistermiddag kreeg Wendy de schrik van haar leven, er lag iets wat op een dode hond of klein paardje leek aan de kant van de weg. Zij stuurde mij een foto en ook ik schrok mij de takken (netjes gezegd toch!)
Blijkt het een beeld te zijn van een hond zonder poten!
Hier is de foto en beoordeel zelf, dit is toch net echt!
Wat een bizar gedoe om dit dan zo maar langs de kant van de weg te dumpen, aso's.

Zo en dan trakteer ik jullie nog op een foto van mezelf van vanmorgen hoe ik er nu uitzie en wat ik aan heb, nee hoor, niet te zien dat ik van honden hou . . .

----------

Dinsdagmorgen 5 maart. Weer een gewone ochtend met een gewone wandeling en geen ree of vos of iets anders gezien, wel aan de buitenkant van het bos gevoeld dat wind wind behoorlijk koud is.
Mijn computer is van slag en dat is vervelend en ben ik bang dat het door het downloaden komt van zo'n groot programma als PS, daarbij werkt het ook nog niet naar behoren.
Er stuiteren allerlei dingen door mijn beeld maar niet dat wat ik wil zien. En het lastige is dan eigenlijk dat ik dit totaal niet kan uitstaan en voel dat ik iets fout gedaan heb maar weet absoluut niet wat.
Eergisteren veel te lang voor de laptop gehangen en dat moet ik bezuren door erge last van mijn nek, dus nu maar even pianoaan.
Maar blijft natuurlijk dat ik dit wil oplossen dus direct maar eens met Adobe bellen, irritant ook, alles in het Engels . . . grrrr en dan vind ik het sowieso al vervelend om dit soort computerdingen uit te leggen omdat ik zelf amper snap waar ik nou mee bezig ben!
Ja hoor met de hondjes gaat alles goed hahaha!

----------

Maandagmorgen 4 maart. Om 5 uur vanmorgen werd ik wakker en dacht dat het herfst was, een striemende regen en ook nog harde wind. Uiteindelijk viel het met wandelen nog erg mee en waren wij voor de regen losbrak weer thuis.
Gistermiddag startte ik de wandeling waar ik in de ochtend ook begonnen was en toen stond er een auto met 'slaper(s)' bij de ingang.
In de middag waren zij weg en mijn god wat een troep hadden zij achter gelaten, de meest uiteenlopende spullen heb ik bij elkaar geraapt.
Volgens mij hadden zij hun auto daar leeggeschud en ook de omgeving als toilet gebruikt en vergeten clopapier mee te nemen, zo vond ik twee hopen met HN en een in tweeën gescheurde handdoek die duidelijk voor de resten van gedane arbeid gebruikt waren . . .
De HN heb ik met zware takken bedekt en de rest met mijn knijper in een plastic zak gedaan en in de restafvalcontainer gegooid. BAHHHHHH en ben daarna ook nog naar de andere ingang gereden want ook daar lag een hoop troep.
Zo mijn goede daad weer gedaan voor die dag.
Verder gisteren eindelijk mijn nieuwe printer/scanner geïnstalleerd, ach die stond nog maar precies twee jaar nieuw in de kast!
Daarbij ook weer eens een abonnement op Photoshop CC genomen en gedownload en al met al ben ik daar de nodige uurtjes mee bezig geweest.
Het is alweer een tijdje geleden dat ik PS had en ga gelijk maar weer even een opfriscursus doen.
Verder geen hondse dingen te vertellen vandaag.

----------

Zondagmorgen 3 maart. Goh net tien uur en al ontbijt, wandeling (jaha gelukkig bijna droog overgekomen) en de koffie achter de knopen, uh zelfs al een was gedraaid . . .
Dat heb je als je vroeg op staat, heerlijk vind ik dat!
Nou liggen wij ook altijd tamelijk vroeg in bed hoor, dat kan dan ook niet anders.
Eigenlijk zouden we met een wandeling mee gaan met de Gordon Setter Club maar ik heb geen zin om in de regen te lopen, zo'n wandeling doe ik mee vanwege de 'social talk' en dat vind ik met regen niets aan, volgende keer beter dan maar.
Momenteel volgen Dick en ik een 6 delige documentaire op Netflix over de geschiedenis van de Bhagwan, jeetjenogantoe dat is ook wat hoor!
Een échte aanrader (nou ja vinden wij dus) en heet 'Wild Wild Country'.
En gisteravond ook weer zo'n cozy avond, lekker languit op de bank met mijn meisjes op schoot naar 'De Mol' kijken, jammer genoeg volgende week de laatste uitzending met de spannende ontknoping!
Voor vandaag heb ik een aantal voor jullie oninteressante dingen op het programma staan die ik ga doen en heeft geen zin om die futiliteiten hier uit te leggen.

----------

Zaterdagmorgen 2 maart. Toen wij gistermiddag naar vrienden gingen, een zg verlate verjaardag*, hadden we uiteraard dat verwende mormeltje mee, geen uur meer zonder poppetje . . .
* ik zeg verlate verjaardag want wij hebben een hekel aan verjaardagen, mij te druk en teveel gedoe, maar soms ontkomen wij er ook niet aan.
Het feestvarken spreek je amper en is veel te druk met zorgen voor van alles, vandaar dat wij dan een andere dag kiezen en lekker samen zijn.
Dat witte mormeltje voelt zich dan ook overal thuis en is ook overal erg geliefd, sterker nog, regelmatig de vraag of zij niet mag blijven of haar voor een vakantie niet eens willen uitleveren . . .
Gisteren had ik toevallig (hoe is het mogelijk!) mijn telefoon mee en kon ik nog een paar grappige plaatjes maken want terwijl het eten bereid werd lag dat kleine schatje gewoon midden in de keuken languit te slapen en vol vertrouwen dat er niet op haar gestaan werd, net als thuis.
Elke dag zeggen Dick en ik wel tegen elkaar dat zij echt te lief is en of wij wel volledig voldoen aan haar behoefte . . .
Kan een mens eigenlijk nog gekker op zijn/haar honden zijn?
Wij geloven dit dus niet.

----------

Vrijdagmorgen 1 maart. Gisteren sloot ik af met het verhaaltje over een lachstuip en daar begin ik ook mee vandaag!
's Avonds om een uur of 10 laat ik altijd de honden een plasje doen op een grasveld naast ons huis, zo ook gisteravond.
Het regende en Emma laat ik dan een paar tellen los omdat zij dan snel een plasplekje in het midden vindt, de meeste mensen lopen langs het randje met hun hond, en de stippels houd ik aangelijnd.
Mijn honden en vooral Emma heeft een hekel aan hondenuitlaatplaatsen, dat vinden zij vies en ik ook hoor.
Als Emma geplast heeft loopt zij direct naar mij toe om aangelijnd te worden en al met al ben ik binnen 3 minuten weer in huis.
Toen er gisteravond een auto aan kwam pakte ik net Emma, auto stopte en toen zag ik dat het een politieauto was . . .
'Wassie ontsnapt?'
'Nee hoor, zij plast los direct en kan ik naar huis'
'U moet uw hond hier aangelijnd houden want het is geen losloopgebied'
Ja en toen moest ik echt lachen hoor.
Hij voelde zich toch vast een beetje lullig en zei toen goedenavond en ik zei dag.
Mijn god zeg, hoe simpel, hoe makkelijk, een grijze oma die op een grasveldje loopt . . . als ik een grote dikke aso man met vechthond geweest was had hij toch echt doorgereden hoor!
Gisteren ook nog een fotobladzijde gemaakt en kun je zien op de foto's wat ik bedoel hoe onze honden door het bos scheuren in, over, door en onder het kreupelhout en afgezaagde bomen door, die liggen er als voeding voor de bodem en als schuilplaats voor kleine diertjes.
FOTOBLADZIJDE

----------

Donderdagmorgen 28 februari. Ook wat het weer betreft wonen wij eigenlijk in een gek landje, liep ik gisteren in de stralende zon en had ik het in de middag gewoon te warm, nu liep ik in dichte mist!
Maar ondanks mijn bedenkingen over veel dingen zou ik nergens anders willen wonen, nou ja één land toch nog wel eigenlijk en dat is Zweden vanwege de sublieme natuur en het landklimaat.
Ook dat is geen land van melk en honing hoor, maar als pensionado in een huisje in het bos, is het helemaal fijn.
Het heeft een jaar of 7 geleden niet veel gescheeld maar door omstandigheden hebben we toen alles gecanceld.
Jammer? Ja.
Spijt? Nee.
Daarbij houden we dit nu gewoon als vakantieland en in september gaan wij er weer heerlijk naar toe!
Nee nog niet met een camper maar wel met de caravan.
Toen ik vanmorgen struikelde over een stuk hondenspeelgoed moest ik echt lachen, het is hier gewoon een item geworden tussen Dick en mij . . . als er eentje weer eens een salto maakt over rondslingerend speelgoed is dat altijd goed voor een lachstuip, de onbeholpen beweging die je dan maakt werkt enorm op onze lachspieren, beetje dom natuurlijk maar zo gaat het nou eenmaal.

----------

Woensdagmorgen 27 februari. Uiteraard lees ik net even de krabbel van gisteren over en eigenlijk schrik ik van mezelf.
Ik, die tolerantie toch echt hoog op de agenda heeft staan en 'leven en laten leven', veel gereisd heb en genoten van andere culturen, maar ja, dan wel in eigen land natuurlijk.
Hoe kom ik zo ver?
Het wordt ons namelijk teveel opgedrongen en we kunnen niets met onze machteloosheid, via de media worden wij gebrainwasht, ik zie tegenwoordig meer gekleurde dan blanke mensen in reclames, is dat jullie ook al opgevallen?
Sec gezien is mijn reactie heel natuurlijk, wij zijn niets anders dan dieren in de natuur (nou eigenlijk slechter vind ik zelf)
Ik wilde hier voorbeelden van geven maar voel dat ik over dit onderwerp wil stoppen en dat doe ik dan ook maar.
Nou gelukkig dat ik niet elke dag mijn dag zo begin hoor, maar dit stapelde zich even op maar dat neem niet weg dat mijn gedachten er over precies hetzelfde blijven.
Heel cliché denk je eerst nog dat het 'ach de leeftijd is', maar inmiddels weet ik wel beter.
Dank je Tineke.

Tijdens mijn supermooie wandeling vanmorgen dacht ik eens na over ontmoetingen in het bos en dat ik daar zo langzamerhand wel een boek over kan schrijven, leuke ontmoetingen, nare ontmoetingen, maar ook grappige en indrukwekkende, zoals gisteren, ik moest er van huilen.
Ik zag op het zandpad een scootmobiel staan en een klein stukje verder een jonge man waar mijn spikkeltjes naar toe gingen en hij hen uiterst lief stond te aaien en tegen ze te praten.
Ik vroeg of hij met die scootmobiel was omdat hij er zo fris en fruitig bij stond.
'Maar dat ben ik niet hoor, ik ben bezig met chemo's en kan zo maar neer vallen'. 
Slik.
Toen kwam het verhaal waar ik van huilen moest en hij ook, en hij zei nog sorry ook voor zijn huilen . . . want normaal huilde hij nooit . . .
Opgegeven, 48 jaar oud en nog proberen er een paar mooie maanden bij te krijgen.
Dit zette mij snel weer met beide beentjes op de grond.

----------

Dinsdagmorgen 26 februari. Vandaag ga ik eens écht eerlijk zijn en als je daar niet tegen kan moet je de krabbel van vandaag maar overslaan.
Ik ben altijd eerlijk maar laat meestal niet het achterste van mijn tong zien, maar vandaag dus even wel en kijken jullie diep in mijn keel.
Vanmorgen voelde ik mij een vreemde in mijn eigen dorp nou ja land, ik heb dat gevoel wel vaker maar nu was het zo duidelijk voor mij, ik leef niet meer in de wereld waar ik zo van hou en vind zoveel dingen veranderen én verontrustend.
Vanmorgen, ik rij langs twee scholen en waren er grote opstoppingen, allemaal auto's.
Zulk uitzonderlijk mooi weer en de bloedjes worden per auto naar school gebracht, ouders staan midden op de weg waar de kinderen uit de auto gelanceerd worden, met gevaar voor eigen leven.
Dubbel parkeren en als je je knipperlichten aanzet mag je zelfs gewoon je kind persoonlijk afleveren in de school en laat een ander maar wachten.
Wat een vreselijke mentaliteit, wat een enorm egoïsme en is dát kinderen opvoeden?
Volgende punt.
Gesluierde schuwe vrouwen met dito kinderen, zelfs kinderen op de basisschool met een hoofddoekje.
Verderop, een vrouw(?) totaal in het zwart, alleen ogen te zien.
Nee mensen, ik zie het niet meer zo zitten met al dit gedoe.
Op naar het bos en zucht zucht zucht wat héb ik genoten!
Mijn honden, die mij zo ontzettend veel vreugde en plezier geven en mij voor in ieder geval een uurtje de ontspanning geven wat ik nodig heb.
Vandaag diverse malen reeën gezien en een vos, daarbij lekker foto's gemaakt.
En ja eenmaal terug bij de auto was het weer tijd voor de grijptang en een plastic zak . . .
So be it, sometimes . . . life is a struggle . . .

---------

Maandagmorgen 25 februari. Dat gaat weer een buitendagje worden vandaag, net als gisteren!
Na de middagronde gisteren zijn wij vertrokken voor een afspraakje in het oosten van het land.
Het was weer erg gezellig en ook poppedeintje was weer mee, het verwende mokkeltje, wat eigenlijk wel een beetje niet zo goed alleen wil zijn, nou niet eens écht alleen dan maar met de andere twee meiden.
Ach ja, zij is een totaal moederskindje geworden en dat heb ik al eens gezegd.
Overdag verder geen probleem, ik kan rustig boodschappen gaan doen hoor, dat dan weer wel.
Als wij dan 's avonds thuiskomen gaan wij altijd, na het uitlaten nog een uurtje met hen op de bank cq stoel zitten en dat vinden wij allemaal altijd een fijn uurtje!

----------

Zondagmorgen 24 februari. Vanmorgen bij het opstaan voor het eerst geen licht aan hoeven doen, nou stond ik ook wel ietsjes later op maar toch.
Prachtig buiten met die zon al zo vroeg met lange schaduwen en geen fototoestel mee, dom dom dom.
De vogels hebben ook al totaal de lente in de kop want ik hoorde behoorlijke fluitconcerten, als dat maar goed gaat.
Gisteren een paar uur buiten gezeten jawel weer op onze toelties met de ouwe trouwe tussenties, die gaan al zo'n jaar of 16 mee wat ik toch wel knap vindt want ook de honden liggen er regelmatig op en er is geen vuiltje op te bespeuren!
Nou waren zij destijds wel een rib uit ons lijf hoor, maar dat is dus wel te merken.
Het enige nadeel is eigenlijk dat mijn achter buiten foto's er elk jaar dan hetzelfde uit zien, alleen de levende wezens verouderen, jammer toch.
Zo schattig net, na het eten stonden de meisjes al bij de achterdeur, want zon betekent buiten zitten voor hen, maar ik vind het nu toch nog echt te fris.

----------

Zaterdagmorgen 23 februari. Dat was een mooie frisse wandeling vanmorgen en ik was alleen in het bos, zo ver als ik het kon bekijken dan. Wel denk ik dat het in het weekend verder een ander beeld gaat geven, dan is het zeker in de middag niets voor mij . . . en ga ik totaal of the road want de meeste mensen zijn bang voor vieze schoenen en/of honden.
De laatste tijd vind ik dingen cq mensen toch wel raar, of bijzonder moet ik van juf Ank zeggen.
Neem nou mijn buren.
Sinds een paar weken wonen er nieuwe mensen naast ons, wij wonen 2 onder 1 kap, met de ruggen tegen elkaar en onze buitendeuren zitten dan ook aan lange zijde.
Ik heb werkelijk geen idee hoe zij er uit zien, hebben kind en hond, ook nog nooit gezien, de hond hoor ik wel eens.
Hebben zich niet eens even voorgesteld en dat vind ik toch wel bijzonder, of zie ik zo bleek en zijn dat mijn normen en waarden?
Nou moet ik ook eerlijk zeggen dat ik op kennis maken met die hond al zeker niet zit te wachten, een kruising vechthond . . .
Maar ik gun ze het voordeel van de twijfel (met moeite inmiddels) en wie weet vallen zij inclusief hun hond nog reuze mee.
Ja leuk hè Joke die foto's en Abby staat er ook schattig op en zij wordt wel heel goed verzorgd dat is duidelijk!

------------

Vrijdagmorgen 22 februari. Dank je voor je berichtje Marian, zoals je weet, ik hou van 'feedback!'.
Je hebt helemaal gelijk over het gebruik van de coatking, het is geen wonderapparaat en je moet hem selectief gebruiken.
Marga heeft over poppetje een paar streken gedaan, meer als demo, bij Roos doe ik om de paar maanden alleen de flanken en Emma ook eens in de paar maanden een iets groter stuk (+ dijen, schouders) en bij poppetje heb ik hem zelfs nog nooit gebruikt.
Bij die zwarte honden zie je dat dode haar ook veel beter omdat het rood is.
Mijn kingetje is al een jaar of 25 oud, nog nooit andere 'mesjes' in gedaan dus echt heel fel zal hij niet meer zijn en ik zie dan ook, vooral bij Emma alleen maar van dat doffe rode haar er uit komen.
Maar dat neemt niet weg, dat ik het een fijn ding vindt, hij kostte destijds wel wat maar hij gaat dan ook al lang mee.
Verder ach ja die lastige teken ook, wij wonen hier in een zeer teekrijk gebied en neem je dus voorzorgsmaatregelen en hebben mijn honden vorig jaar niet één teek gehad, wij wel trouwens.
Kennelijk maakten die galbakken de reis naar huis op de rug van de meiden om zich hier thuis aan ons te laven!
Toegegeven, dit tikt erg makkelijk . . .


----------

Donderdagmorgen 21 februari. Na het wandelen zelfs ook al boodschappen gedaan. Tot mijn grote verbazing eigenlijk, de eerste teken op poppetje! Ja goed te zien natuurlijk op die witte vacht.
Ah dus Cilia jij hebt het zusje van Henry! Fijne stofzuigers trouwens, maar niet heel fanatiek hier in gebruik en bij jou dus ook niet . . .
Maar soms kom je er niet onderuit hè, vooral als je in de geciviliseerde wereld woont en juist daar heb jij in Frankrijk lekker geen last van en zal het jou worst zijn!
Het 'zonnetje pikken' is er gisteren niet van gekomen, het bleef bewolkt, net als nu.
teek
Fotobladzijde over trim workshop!
----------

Woensdagmorgen 20 februari. Vandaag is zo'n dag dat ik eigenlijk niets te vertellen heb, alles gaat z'n gewone, en dus rustige gangetje.
Het enige is dat het al mooi weer gaat worden en ik straks een uurtje zon ga pikken, goed voor de vitamientjes!
Voor echt zover is ga ik even racen (jawel op mijn stoeltje) om een fotobladzijde te knutselen maar in de hoek staat al die geduldige Henry naar mij te loeren, ook dat nog.

----------

Dinsdagmorgen 19 februari. Zo de ochtendronde weer achter de rug, en ben ik langs de buitenkant gegaan maar moet, voor ik daar ben, de spikkeltjes eventjes aanlijnen en zeker weten dat er geen reeën op de akkers lopen, zoals de laatste tijd heel vaak is.
Nog iets grappigs, toen wij zondag onderweg waren heb ik op de route door Flevoland, op verschillende plekken in totaal ongeveer 20 reeën geteld!
Altijd zo fijn, meisjes heerlijk gewandeld, lekker gegeten en nu in diepe rust, dan ben ik weer een tevreden hondenmoeder.
Er stond vandaag gekookte vis door de brokjes op het eetprogramma en dat vinden zij telkens weer, zo eens in de twee weken, uitzonderlijk lekker!
En moet je weten dat zij maar een blokje van 100 gram + beetje kookvocht, gedeeld door 3 per hond krijgen, is dat toch leuk, kleine moeite groot plezier.
Ik heb al de trimfoto's uitgezocht en dat was niet makkelijk, veel mensen die bezig zijn op een kleine ruimte, dus veel ruggen etc. te zien maar ik zal de beste plaatsen en of dat vandaag al is weet ik nog niet.
Heb vandaag nog het één en ander te doen en vanavond is mijn tv avond, lekker opsporing verzocht en opgelicht kijken  . . . echt van die programma's waar je blij van wordt . . . en het is goed dat WIDM als tegenhanger van al die ellende er tegenover staat!

----------

Maandagmorgen 18 februari. Gisteren nog één regeltje getikt en vergeten te uploaden, teveel haast om weg te gaan.
Over gisteren, een ontzettend gezellige en leerzame workshop gehad!
We waren met 8 personen (en nog 3 trimsters) en 6 honden, daarbij nog 2 honden van de trimsters (een lief dwergpoedeltje en een Flatcoated retriever), en hoe toevallig, zelfs een zusje van Emma was er!
Élk jaar krijg ik een beschreven kaartje van Joke (een andere Joke dan de gebruikelijke waar ik het regelmatig over heb) en worden we op de hoogte gehouden van haar, heel leuk!
En dan zie je haar en ook zij is nog altijd in een prachtige conditie, fijn om te zien!
Ook vriendin Joke was er natuurlijk met Arwen, ook een dochter van onze Noor, maar dat weten jullie vast wel.
De andere 5 waren 4 Gordon setters, waaronder een adembenemend mooie reu, en zowaar een Engels meisje!
Ieder had een eigen trimtafel en na uitleg mochten we zelf onder leiding aan de slag en dat ging super leuk. Ik heb poppetje ook nog gewassen met een speciale witte hondenshampoo, zo mooi wordt zij daar van!
Een prima verzorgde lunch en het was heel leuk.
Alle honden liepen gewoon in die relatief kleine ruimte los bij elkaar en er is geen onvertogen grommetje gevallen, zelfs niet tijdens de lunch, zo fantastisch en wat ben ik toch blij met de vroege keuze, dit jaar 46 jaar, voor setters!
Na de workshop met Joke mee en daar hebben we weer zoals altijd, gezellig gebabbeld en heerlijk gegeten en waren om 9 uur in de avond thuis.
Nu nog even de 107 foto's bekijken . . .
Oja, Dick had als verrassing daar ook nog een prachtige waterblazer voor mij gekocht, daar ben ik erug blij mee!
Nog maar een keer, een FOTOBLADZIJDE!

----------

Zondagmorgen 17 februari. Geen krabbel maar wel een fotobladzijde

----------

Zaterdagmorgen 16 februari. Vanmorgen lekker vroeg en om 8 uur liep ik in het bos en bij terugkomst zag ik al meerdere auto's staan, dat heb je met een vrije dag en nog eens mooi weer ook.
Met poppie kan ik altijd diverse kanten op met een wandeling en dan heb ik het over haar uiterlijk, heel soms blijft zij aardig schoon, vaak is zij stinkend smerig, de andere keer zit haar vacht vol met van die grote klitten (beetje gek ineens), of een combinatie er van . . .
En dat laatste was mijn en haar lot vanmorgen &^%$#
Grotegodengodsgenadebroodjes wat een puinhoop!
Zij heeft ook extreem veel en dik haar en de klitten heb ik onderweg nog geprobeerd er uit te pulken maar logischerwijs heeft zij daar geen zin in want zij moet op jacht.
Haar mooie staart, owww er zaten er wel 4 in, ik kon bijna wel janken en ook aan haar buik zat een hele rij, juist daar waar het haar erg lang en dik is.
Ik dacht al dat ik morgen met een kortgeknipte hond bij de workshop 'setter trimmen' zou verschijnen.
Bij thuiskomst afgespoeld, want smerig, en toen bedacht ik mij ineens dat ik de vorige keer bij de trimster een spray had mee genomen om het haar zachter en beter uitkambaar te maken en dat je dit zelfs op nat haar kunt gebruiken!
En ja hoor, poppetje languit op de bank, ik sprayen en pulken, en het is aardig gelukt.
Na dit gedoe ging zij als een malloot door de kamer rennen en over bank en stoelen rauzen, kleden allemaal op een hoopje, dit natuurlijk vanwege de geur, voor mensen een lekker luchtje maar voor honden kennelijk een crime.
Ook bij Emma heb ik van de week al klitten moeten wegknippen uit de franje aan haar beentjes.
Of ik morgenochtend tijd voor een krabbel heb weet ik niet, want ik moet al om 10.30 uur in  Dordrecht zijn en daarvoor natuurlijk nog hondjes bos.

----------

Vrijdagmorgen 15 februari. Wat een geweldig weer vanmorgen en de rest van de dag zal ook wel ok zijn. Een grote bosronde gemaakt met de bedoeling de meisjes een extraatje te geven om langs de buitenkant te gaan waarbij zij even lekker over de akkers mochten jekkeren.
Toen ik daar aan kwam zag ik 4 reegeiten op het veld staan en gelukkig hadden de dames hen nog niet gezien maar reetjes zagen mij wel en besloot ik gelijk om dan maar niet die kant op te gaan.
Ik hou mijn hart vast voor de reekalfjes straks want ik heb in het vroege najaar een reebokje gezien dus de kans is groot dat deze 4 drachtig zijn.
Helaas loopt er regelmatig een vrouw in het bos met twee extreem felle Weimaraners, die volgens mij lichtelijk ontspoord is (toevallige woordspeling want ik weet dat zij bij NS werkt)
Aan een vriendin van ons heeft zij trots een filmpje laten zien dat één van haar honden een kat vermoord heeft en er mee in zijn bek staat!
Zij loopt ook vaak langs de stalletjes waar allemaal katten wonen die gewoon een eigenaar hebben waarvan er eentje in het voorjaar dood gebeten gevonden is.
Ik tel dan één en één bij elkaar op . . .
Ook zijn er vorig jaar twee doodgebeten reekalfjes gevonden . . .
Niet zo gek hè dat ik mij zorgen maak.
Wel is het natuurlijk ook zo, dat als de reeën het niet veilig zouden vinden in het bos, zij gewoon naar elders zouden trekken, dat gerust mij dan enigszins.

----------

Donderdagmorgen 14 februari. Valentijnsdag en daar doe ik niet aan en heb wel wat anders te doen straks. Vandaag zou overleden vriendin Nel jarig geweest zijn en ga ik met haar man naar de begraafplaats Zorgvlied in Amsterdam, is iets anders dan Valentijnen . . .
Vanmorgen viel mij ineens op hoe vroeg het nu al licht is.

Zo en nu is het middag en ben ik naar Amsterdam geweest en daarna een bakkie koffie aan de Amstel. Was mooi weer voor zo'n exercitie . . .
Zit ik eventjes buiten in de zon en hoor ik geplons en . . . ja hoor poppetje in het badje waar een laag regenwater in zit, zij vindt het al lente!

----------

Woensdagmorgen 13 februari. Net realiseerde ik mij dat ik vanmorgen met wandelen eigenlijk totaal niet op mijn meisjes gelet heb, er liep iemand met mij mee en we hadden een zeer geanimeerd gesprek.
Eigenlijk loop ik liever niet met anderen maar soms is dat nou eenmaal zo en dit is een erge aardige man die ik ook al jaren ken en is het leuk om hem het hemd van het lijf te vragen, nou figuurlijk dan natuurlijk . . . 
Verder had ik een gelukkie vandaag, zelfs poppetje is niet in de greppels gegaan, dus kon ik de afspoelbeurt voorbij laten gaan, ook wel weer eens makkelijk.
Ha Til, ik zag je nog in de verte hè!

----------

Dinsdagmorgen 12 februari. Nee voor zover ik weet leest mijn familie geen krabbel hoor, nou alleen Wendy af en toe.
Tot nu toe heb ik namelijk nog niets gehoord, en daarbij zijn zij (de familie van zondag bedoel ik) totaal niet geïnteresseerd in onze honden, uhh ook niet in ons namelijk . . .
Soms heb je dat met mensen, ze zijn hartstikke aardig en gezellig zolang je het maar over henzelf hebt, maar een keer vragen hoe het met jou is ho maar.
Ik ben een beetje anders . . . de kinderen vroegen altijd aan mij, als zij met een nieuw vriendje/vriendinnetje thuis kwamen, of ik ajb niet zoveel aan hen wilde vragen . . . en ik maar popelen, tandenknarsend en handenwrijvend mijn mond dicht houden, om hen niet van alles te vragen.
Ach ja elke gek heeft zijn gebrek zullen we maar zeggen.
Toen ik vanmorgen bij het bos aan kwam, de honden uit de auto liet en ik  mij even omdraaide om de deur af te sluiten, keek ik op en zag geen hond meer en hoorde ook niets!
Ik ben gewoon gaan lopen en na een aantal minuten zag ik hen één voor één met prethoofden weer aan komen en dan weet ik genoeg . . .

----------

Maandagmorgen 11 februari. Nu schijnt de zon en ik kwam vanmorgen doorweekt thuis en wel nadat ik naar de buienradar gekeken had . . .
Er zou pas om 8.45 regen komen dus ik ging om 8 uur weg om mijn 3 kwartier ronde te gaan maken.
Niet 8.45 dus, om voor half 9 begon het al te storten maar goed, er schijnt een tamelijk droge periode aan te komen, toch wel fijn.
Verder niets te vertellen, gistermiddag een bezoekje gebracht aan mensen waar geen honden binnen kunnen cq mogen, jaha bij dat soort mensen komen wij niet zo heel graag maar soms moet je wat hè en ach het was best gezellig hoor.
Bij deze geldt, familie heb je en vrienden kies je zelf uit . . . dus een goed verstaander heeft aan een half woord genoeg haha.

----------

Zondagmorgen 10 februari. Een natte boel buiten zo ook de honden dus. En ach ik kwam 'hem' weer tegen, het onopgevoede lieve Labradorreutje en ja hoor, ondanks mijn negeren roste hij tegen mij op en sprong omhoog tot mijn gezicht en liet vette natte poten achter op mijn jas.
Ja hoor, natuurlijk begrijp ik het wanhopige  gedoe van 'laag' en 'niet doen' roepen wel maar ja hè . . .
Kijk, ík vind dit niet erg hoor, maar in het weekend lopen er ook 'geen hondenmensen' in het bos en kun je zo'n hypertje gewoon niet los laten of je krijgt een bak problemen.
Gelukkig niet mijn pakkie-an dus!
Verder kreeg ik gisteren een tip van een kennis, 'ga eens naar die 'telefoonturk' in de grote stad, die heeft vast wel een oplossing.
Dus dat heb ik gedaan en . . . hij heeft hem een AED shock gegeven en hij kwam weer tot leven!
Crematie afgeblazen, koffie door de gootsteen gespoeld en cake weer in de kast.

----------

Zaterdagmorgen 9 februari. En weer een overlijdensgeval waar ik dit maal geen traan om laat hoor, mijn mobieltje staat sinds vanmorgen totaal op zwart en geen leven meer in te krijgen, overigens wel een beetje lastig want ik ben bang dat ik al mijn gegevens kwijt ben.
Het enige is dat ik hem nog een keer tegen de muur kan smijten in de hoop dát, maar goed, dit lijkt mij niet echt een goed idee.
Vanmiddag dus maar op stap voor een nieuwe.
Al een aantal maal kwam ik in het bos een jongeman tegen met een Franse bulldog en een jonge pitbull terrier en de laatste heeft totaal geen oren!
Er zitten alleen een paar kleine roze randjes wat hem een naar uiterlijk geeft.
Wel lijnt hij zijn hond altijd aan als hij ziet dat een ander dat ook doet.
Dit soort mensen met dit soort honden houd ik liever op afstand maar hoe kóm je aan zo'n hond met van die 'geen oren', dan begeef je je volgens mij minstens in een crimineel circuit omdat dit bij ons al sinds 1 oktober 1996 verboden!
Dit intrigeerde mij dus had ik al tegen Dick gezegd dat ik dat hem de eerstvolgende keer zou vragen, moest ik niet doen zei hij, maar dat bepaal ik zelf wel.
En gistermiddag had ik mijn kans. Het bleek een Pool te zijn en zijn hond kwam ook uit Polen, een 7 maanden oude hond, ik geloof dat hij zei dat couperen in Polen nog mag, ik heb geen idee.
De man bleek erg aardig te zijn en gek op zijn honden, sprak redelijk NL, maar ging al rap over in vloeiend Engels.
Hond is (nog!) niet fout maar ik zie dat alles net op het randje is.
Mijn spikkels willen altijd spelen en dat gebeurde nu ook, maar ik zag dat dit hondje steeds feller werd en heb ik poppetje gewoon aangelijnd bij mij gehouden, Emma vond het eerst wel grappig maar toen het dus duidelijk extremer werd, wilde zij dit niet meer.
En dan Roos . . . mijn god was is dát een goeie in het 'lezen' van soortgenoten, dit had zo mooi geweest om te filmen!
Eerst spelen en toen zij merkte dat hondje te wild werd ging zij nog veel wilder doen en dreef hem al wild spelend zo een hoekje in en hij was totaal onder de indruk en Roos liep 'fluitend' en vrolijk een andere kant op, hondje liet zij beduusd achter zich!
Toevallig kwam ik hem vanmorgen weer tegen en de enige waar hij geen respect voor heeft is poppetje . . . en die lijn ik dan ook aan, ik wil dat achterlijke wilde, net op de grens lopende gedrag niet.
Hij heeft het niets eens meer geprobeerd bij Emma en Roos en zo zie je dat honden zeer goed in staat zijn om dit soort dingen zelf op te lossen.
Ik geef toe dat als die pittbull volwassen is, je deze dingen zeker niet meer mag en kunt uitproberen hoor!

----------

Vrijdagmorgen 8 februari. Volgens mij heb ik het er al eens over gehad, over het hebben van veel kennis over hondengedrag, dat het meestal heel leuk is (haha vooral dan fijn voor mijn eigen honden!) maar regelmatig ook lastig en soms zelfs wel eens wat belastend, zoals vanmorgen in het bos.
Hele leuke en gezellige vrouw, al hun 4e hond, met elke hond wel een probleem (pje) gehad en nu dus weer.
Zij weet dat ik een gter ben, maar ik geef geen ongevraagde adviezen en hou mijn antwoorden neutraal en geef antwoorden als 'hmm, o ja, lastig zeg' en nog meer van dat vrijblijvende werk.
Mijn ervaring is niet leuk als je een advies geeft, óf zij weten dit allang en hebben het al geprobeerd, zij hebben immers al jaren honden, óf ik heb makkelijk praten met mijn makkelijke rassen óf hún hond is toevallig heel moeilijk.!
Ofuhh ik heb toevallig altijd voor het ras makkelijke exemplaren, ook zo'n dooddoener.
In ieder geval tientallen uitvluchten om vooral niet zelf debet te zijn aan de moeilijkheden met het gedrag van hun hond (komt trouwens totaal niet bij hen op hoor). 
Terwijl ik écht zie dat met een paar minimale tips er verandering zou kunnen komen maar het eeuwige probleem is namelijk dat mensen altijd denken dat het hun hónd is die de problemen geeft en niet zij!
Daarbij zien zij totaal over het hoofd, ja toch pure onwetendheid over hondengedrag, en dat geeft niet want je kunt niet alles weten, dat zij zélf de aangever zijn van het probleemgedrag!
Neehee mensen kun je niet aanspreken op hun eigen gedrag, dat is nou net het probleem en één van de redenen dat ik gestopt ben met mijn werk als gter, jammer maar waar.
Een hond kán niet zelf zijn gedrag veranderen, dat moet komen van de eigenaar die namelijk de (verkeerde of goede!) signalen afgeeft waardoor hun hond het gedrag vertoont wat hij doet, gewenst of ongewenst!
Ook ik weet niet alles maar door mijn studie op HBO niveau heb ik veel over gedragssystemen geleerd en die dingen kún je niet weten door alleen 'ervaring' met honden.
Sorry, dit moest mij weer even van het hart.
Ja mijn honden zijn gelukkige honden die helemaal begrepen worden door hun eigenaren, het leven is duidelijk voor hen en daarom ook nooit voor problemen zorgen . . .
Maar ook ik laat lekker wel eens een steekje vallen hoor, nobody is perfect, en mijn spikkeltjes pikken als de raven, lopen slecht aan de lijn, eigen schuld dikke bult, moet ik maar niet zo gemakzuchtig zijn en leg ik de schuld voor 100% bij mezelf en zo hoort het!

----------

Donderdagmorgen 7 februari. Dat was even flink tegen de wind in torsen vanmorgen aan de buitenkant van het bos, lekker!
Nou Peter, dus bij jullie pikt er maar één van de vier, Veerle is ook wel een stuk ondeugd hè!
Ik geef helemaal toe dat ik nog nooit opgetreden ben tegen pikkerij en ook mij er verder niet mee bezig gehouden heb, noem het maar gewoon dom, lui of gemakzuchtig . . . 
Ja vroeger was ik veel fanatieker wat opvoeden betreft maar langzamerhand zakt dat wat weg.
Ook is er een duidelijk verschil tussen Gordon en Engels hoor, je 'voelt' ook gewoon dat je bij Engels anders doorkomt dan bij Schots en dat is juist het charmante tussen de rassen.
Niet dat pikken nou zo charmant is hoor begrijp mij goed, maar daar gaat het nu net even over. 
Ach voor mij was het gewoon weer even een 'wake-up call' en voor de spikkeltjes een interval beloning en juist zo'n type beloning werkt activerend!
Verder momenteel behoorlijk irritant, de nieuwe buren zijn gisteren 12 uur achter elkaar met een schuurmachine bezig geweest . . .
En dan nog hebben wij het geluk een heel goed geïsoleerde woning te hebben, anders had je gillend gek geworden en nu noem ik het irritant.
En natuurlijk heeft dit mieppie wel begrip voor het werk van die mensen . . . mwahhhh
Ook zijn de meisjes onrustig door het lawaai naast ons, zijn zij totaal niet gewend en wij ook niet.

----------

Woensdagmorgen 6 februari. Soms dóe ik wel eens haastig, en haast heb ik helemaal niet, en doe verschillende dingen tegelijk (multitasken dus), brood uit de vriezer halen, boodschappen opruimen, afval naar de bak buiten brengen en onder tussen ben ik in gedachten omdat ik net iemand gesproken had die mij wat leuks vertelde maar . . . dit kán dus helemaal niet als je Engelse setters hebt!
Lopend naar de kamer om mijn leppie te pakken voor een krabbel, valt mij ineens de stilte op en geen witte vlekken in mijn omgeving . . .
Ja hoor, dit heeft 4 hen bevroren boterhammen opgeleverd en als klap op de vuurpijl twee tartaartjes . . .
Daar stonden zij in de keuken, alles naar binnen te schuiven, staartjes naar beneden en dat terwijl zij echt nooit op hun duvel krijgen na zo'n activiteit, maar toch hè, hun geweten lijkt hen dan toch wel parten te spelen.
En ik vind het daarbij wel knap dat zij dit zo snel samen naar binnen hebben kunnen stouwen en ik totaal niets gehoord heb!
Wel fijn voor hen dat mijn gehoor niet 100 punten is.
Emma zal zoiets écht nooit doen . . .

----------

Dinsdagmorgen 5 februari. Gatver wat een saai weer buiten, zo grijs, geen hom en geen kuit.
Het was vanmorgen ook weer poppie afspuiten en niet eens in de greppels geweest maar wel door het bos gejekkerd.
Ik vind dat die vachten anders zo lijden als er modder cq nat zand in blijft zitten, het worden dan van die vervelende rastasliertjes en dat haar gaat gewoon knopen.
Gelukkig doen Emma en Roos dit ruige werk veel minder en hoef ik ook niet af te spuiten, dat is trouwens ook wel eens anders geweest hoor.
Verder voel ik mij eigenlijk net zo saai als het weer, genoeg te doen maar gewoon geen zin.

----------

Maandagmiddag 4 februari. Zo en dan ben je gewoon op tijd op, gaat op tijd met de meisjes weg en hop is het alweer middag en moet je de krabbel nog tikken.
Ik vond het vanmorgen vies koud, gemeen weer eigenlijk en (*&^% einde van deze vorstperiode, maar ik blijf voorlopig hoop houden op nog een staart (je) winter.
Nu weet ik al dat het vanmiddag een natte wandeling gaat worden en daarna . . . hmm kaarsjes aan, fikkie stoken en met de hondjes samen op de bank, dekentje over en naar een vervolg van 'The Bridge' kijken.
Daarom hou ik ook van deze tijd, voor mij het ultieme knusgevoel!

----------

Zondagmorgen 3 februari. Mijn dank voor jullie lieve reacties. Natuurlijk loop ik niet de hele dag te janken en ben ik takkeblij met mijn hondenkinderen maar ja, zo af en toe grijpt het je bij de strot om het maar eens even lekker plat te zeggen.
Ik kom nog even terug op afgelopen vrijdagavond.
Wij hadden een feestje in Zwolle en lieten de hondjes thuis.
Nu blijkt dat zij, maar dat moet alleen Laura geweest zijn, de hele avond heeft zitten blaffen . . . .
En laat ik nou nooit zo laat  thuis zijn, het was 1 uur in de nacht . . .
Het was geen optie om haar mee te nemen, de gastvrouw is allergisch voor honden en het is dan te koud om haar in de auto te laten, dusuhh tóch komt weer het verlangen naar dat andere ding om de hoek kijken . . .
Vervelende situatie dus want overdag is het nooit een punt en in de avond een paar uur ook niet.
Wel viel mij op hoe nodig zij moest poepen toen ik thuis kwam en ik niet wist hoe snel ik met haar (hen) naar buiten moest gaan.
Het is ook zo dat poppetje het meest aan ons vast kleeft en dan met name aan mij en dat zal zeker komen doordat zij natuurlijk mijn zorgenkindje geweest is, en het altijd ook nog een beetje blijft.
Volgende week krijg ik nieuwe buren, wij wonen twee onder een kap, en zal ik dit zeker even met hen bespreken.

---------- 

Zaterdagmorgen 2 februari. Mijn allerliefste Muisje, varkentje, leeuwtje, goorlingetje, maximootje, alweer een jaar geleden. Verdriet slijt? Ja ik weet dat dat zo is maar wanneer? Zolang als ik jou nog in gedachten naast mij zie zitten in de auto, eigenwijs rond kijkt onder je zonneklepje vandaan en ik de tranen laat stromen, weet ik dat de scherpe randjes er nog niet af zijn.
Ons resten prachtige herinneringen en lieve plaatjes. 

----------

Vrijdagmorgen 1 februari. Toch fijn dat wij in een wisselend klimaat wonen want anders had ik elke dag de loftrompet uitgestoken met dit winterweer en dat zou jullie snel gaan vervelen!
Best gek want buiten heb ik het nooit of te nimmer koud maar in huis ben ik een koukleum tegenwoordig en ben ik niet eerder tevreden dan dat het 21 graden is . . . was voorheen nooit . . .
Buiten heb ik alleen maar een T-shirt o.i.d. onder mijn jas aan want anders zweet ik peentjes.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik mij de hele dag beheers hoor en het hier in huis 19 graden is maar zo na de middagronde om een uur of 4 wil ik het heel behaaglijk hebben en gaat de pelletkachel aan, leve dat ding!
Deze tijd 'mogen' we, hoe calvinistisch ook, eind van de middag een filmpje opzetten . . . dus beginnen wij vanmiddag aan het allerlaatste deel van de super serie 'The Killing'.
Ook de meisjes vinden dit zo fijn, lekker bij pappie en mammie liggen zonder dat zij steeds opstaan . . .

----------


Donderdagmorgen 31 januari. Mooi mooi mooi vanmorgen met die sneeuw en de opgaande zon! Ik had geen fototoestel mee, hoe dom, maar heb wat foto's met mijn mobiel gemaakt hoewel de kwaliteit van de plaatjes niet kunnen tippen aan een gewoon fototoestel.
Vanmorgen had ik ineens eigenlijk wel een nuchtere constatering . . . sinds eergisteren zijn er bij alle bossen in Flevoland bordjes geplaatst  met daarop dat er niet meer dan 3 honden per begeleider mogen lopen!
Als ik mij dan realiseer dat ik met mijn honden, toen Muisje er ook nog bij was ook met 4 honden liep, schrok ik gewoon, dan had ik na 25 jaar hier wandelen niet meer het bos in gemogen!
Aan één kant probeer ik het te begrijpen, lukt trouwens niet erg hoor, want de hondenuitlaatdiensten zijn hier als paddenstoelen uit de grond gekomen.
Aan de andere kant, ik heb het al vaker gezegd, is het een super oplossing voor mensen die werken en of dit soort mensen al of niet een hond moeten nemen in zo'n situatie laat ik in het midden.
Ook gek, ik wandel toch heel veel en heb nog nooit last gehad van honden van een hondenuitlaatdienst!
Het komt de economie toch ten goede allemaal?
Natuurlijk heb je altijd mensen die klagen maar ik weet er ook nog wel eentje . . . o.a. mountainbikes die de wandelpaden onveilig maken!
Gatverdamme al dat geregel en vooral al die ge- en verboden, daar baal ik zo van.

----------

Woensdagmorgen 30 januari. Voor het eerst ben ik poppetje wel ongeveer een half uur kwijt geweest . . . eerst sta je gewoon even te wachten, komen wat mensen langs en vraag je of zij haar gezien hebben.
Nog niet ongerust.
Dan loop je ter plekke wat heen en weer, een beetje gek eigenlijk en uiteindelijk begin je te roepen (tegen mijn gewoonte in, want niet ík maar zíj moet opletten), zonder resultaat.
Ongerustheid neemt grotere vormen aan.
Na een kwartier voel je je maag wat op gaan spelen, komen mensen aan met bekende honden, 'nee Laura niet gezien'.
Uh telefoon in de auto.
Met hen afgesproken om rechtstreeks naar de auto te gaan en mijn mobiel op te halen en zij namen de andere kant en zouden haar opvangen als zij haar tegen zouden komen.
Eenmaal bij de auto was ik misselijk, ernstig ongerust en daar kwamen ze hoor, de destructieve gedachten, nog steeds geen poppetje.
Daar kwamen mijn helpers aan, zonder Laura.
De één moest naar een begrafenis en de ander is mij gaan helpen, de één naar links en ik naar rechts om de gelopen route nog een keer te doen en zij in omgekeerde volgorde.
Net gestart en daar kwam zij aan, uitgeput, dacht ik althans en werd zij uitbundig begroet door Emma en Roos!
Godzijdank wat ben je dan blij!
Natuurlijk ken ik dit soort situaties nog van de ruwhaar teckel Lotte en onze Muisje . . .
Maar met de setters heb ik dit volgens mij nog nooit gehad.
Nu ligt zij heerlijk te slapen, maar dat doet zij altijd als wij weer thuis zijn en van het uitgeputte zag ik ook niets meer.

----------

Dinsdagmorgen 29 januari. Een klein beetje winter vanmorgen weer in het bos met een bevroren grond, wel fijn want ik nam weer schone honden mee naar huis!
Niet gebruikelijk hoor want wat voor weer het ook is, normaal gesproken duikt poppetje toch de greppels in en nu vandaag zo maar eens even niet.
Altijd fijn dat mensen zich vaak herkennen in mijn verhaaltjes, ik schrijf ook vanuit mijn hart.
Nou Agnes, jij had toch een primeurtje met je eerste berichtje sinds een aantal jaar in mijn reisgastenboek, leuk en dank je wel!
Enuhhhhh dat er nog maar veel zullen volgen want dat betekent dat wij ook de reisdraad weer oppakken . . .
Voorlopig nog even met de caravan hoor maar langzamerhand komt er toch weer zicht op je weet wel.
En inderdaad, ook camperplaatsen zijn niets voor ons, heel soms uit nood voor een overnachting omdat je ergens moet zijn of puur omdat er geen wilde plek in de buurt is.

----------

Maandagmorgen 28 januari. En toen was het zo maar mis met mij vanmorgen. Tranen met tuiten. De emotie snaar was al geactiveerd door het bericht van een Duitse goede kennis dat haar zo geliefde hond plotseling overleden is, net 11 jaar oud.
Na de wandeling liet Dick, voor mij out of the blue, een foto zien van een zwemmende Fauve en dit was werkelijk sprekend ons Muisje.
Ja de dijken braken en heb ik mij afgezonderd om eens even lekker te huilen om wat eens was en niet meer is.
Hét grote probleem van zo ontzettend veel van je honden houden, misschien wel te veel.
We hebben het er al eens over gehad Til, dat hoe ouder wij worden des te harder deze dingen lijken aan te tikken.
Als ik een realistische bui heb doe ik moeite om te denken dat ik nú moet genieten van mijn honden en uiteraard doe ik dat, maar o dat verdriet wat je gaat krijgen doet mij de adem zo af en toe benemen . . . en helaas zijn die realistische buien nou niet iets wat ik vaak heb.
En dit betreft alleen de liefde voor mijn dieren hoor, want verder sta ik echt met beide beentjes op de grond.
Realiteit? Een nieuwe fotobladzijde HIER!

----------

Zondagmorgen 27 januari. Gisteren een stik gezellige dag gehad met 4 vrienden, jawel allemaal settermensen dus. Ze zijn tot gisteravond na het eten alle 4 gebleven en daar had ik natuurlijk ook op gerekend en mijn gasten weer lekker verwend, ik vind dat zo leuk altijd om te doen!
Van alles gebakken en gekookt en het avond eten, een heerlijke homemade erwtensoep die ook goed gelukt was.
Zo fijn, die vrienden om je heen, een heerlijke ontspannen dag gehad met uiteraard een hondenwandeling (ha gelukkig droog!) in de middag met 5 honden extra!
Daarna even het 8 uur journaal kijken en . . . die is totaal langs mij heen gegaan en had ik in 10 minuten mijn batterijtje weer opgeladen om daarna te genieten van WIDM!
Vanmorgen gewone tijd wakker en opgestaan, net weer de hondenronde gemaakt en verder vandaag lekker relaxen, het is toch *&^weer.

----------

Zaterdagmorgen 26 januari. Ahh ^&%$# weg sneeuw. Ik heb nu weinig tijd er komen straks vrienden voor een bakkie en zoals dat bij de meeste mensen is; je wil geen pleefiguur slaan dus . . . opruimen, in kastjes leggen en wat schoonmaken . . .
Nou een goedmakertje voor de geïnteresseerden, ik heb de reissite weer helemaal op de rit en ik zou zeggen, kijk er eens naar!
www.dickenyvonne.nl

----------

Vrijdagmorgen 25 januari. Dit is echt het grote genieten voor mij hoor, en weet ik ook weer precies waarom wij eigenlijk naar Scandinavië hadden willen emigreren . . .
Ten eerste vind ik deze tijd voor de honden heerlijk en niet in het minst voor mezelf; genieten van het kijken naar de meiden, Emma op die leeftijd door het kale bos zien te jekkeren en Laura, zonder heupje dat ook doet met nog een schepje er boven op!
Roos vind ik eigenlijk volkomen normaal op deze leeftijd.
Toen ik vanmorgen weer de drie reeën in de verte rustig zag lopen ben ik maar een andere kant op gegaan . . .
Met die sneeuw kijk ik altijd naar dat schattige, prachtige profieltje van Emma, zij valt nu het meest op buiten!
Nee inderdaad, ik geloof best dat niet iedereen zo enthousiast over winter denkt en vooral Nelly dus niet!
Nou meid nog effe en dan ben je bij Marloes en je krijgt een temperatuurshock, het is op Hawaii nu volgens mij ongeveer 26 graden . . .

----------

Donderdagmorgen 24 januari. En helaas komt er alweer een eind aan de winterperiode . . . maar volgens mij hebben we het nog niet gehad hoor (zegt zij smachtend)
Gisteravond was Emma een ietsepietse mank voor, heb ik al eens meer gezien, ik denk overbelast en het was vanmorgen weer over.
Ik heb de laatste dagen plus plus rondes gemaakt en de grond is natuurlijk ook keihard en dat vereist dan toch wat meer van die voetjes.
Vanmorgen weer een gewone ronde gemaakt om haar wat te sparen. Ik weet niet wat het is maar de meisjes zijn totaal van ut padje, en met regelmaat ben ik er eentje een tijdje 'kwijt'.
Nou kan dat ook zijn omdat zij buiten mijn blikveld (grrrr) weer ergens wat staan te vreten wat mij mateloos ergert en inmiddels weten zij wel dat zij dat stiekem moeten doen.
Het avonduitlaatje vind ik wel wat lastig want hier in de straat wordt niet gestrooid en is het een totale ijsbaan en zie je dan maar eens staande te houden met 3 honden die graag naar de overkant willen.
Zo en nu ga ik weer eens voer halen in Kampen voor de dames.

----------

Woensdagmorgen 23 januari. En ja hoor die sneeuwwandeling kwam er en vanmorgen ook weer! Natuurlijk foto's gemaakt hoewel het gistermiddag niet echt lukte met die vallende sneeuw.
Mijn lens gaat telkens dicht (kan ik niet anders instellen) en als er dan net een sneeuwvlok op valt trekt dat zo mijn toestelletje in en dat is vervelend.
Niet dat hij daar nu gelijk onder lijdt maar goed kan dit nooit zijn en daarbij een watervlek op de foto.
Vanmorgen was het natuurlijk droog en dan gaat het wel.
Je ziet zo vaak van die mooie tafereeltjes met je honden maar helaas duren die vaak maar een tel en ben ik niet snel genoeg; handschoenen uit, toestel aan en huppakee voorbij het moment.
Ach er zijn toch wel leuke plaatjes bij hoor en dat moet ik nog even uitzoeken.
Verbazend is Emma weer, al dansend en springend doet zij de hele wandeling en nu zie ik haar liggen op haar ruggetje, beentjes omhoog zo schattig!

----------

Dinsdagmiddag 22 januari. Soms beginnen de dagen wat anders, niet erg hoor, maar alleen de krabbeltijd verschuift dan even.
Op dit moment kijk ik met vol verlangen telkens naar buiten en wacht op de dingen die komen gaan . . .
Volgens mij gaat het allemaal met de sneeuw nog mee- of tegenvallen, het is maar net hoe je het bekijkt.
Al dat geneuzel over code rood, geel of weet ik veel, 'vroeger' bekeken wij het ook allemaal rustig en was de paniek dan ook daarom helemaal niet groot.
Ik heb de meisjes een sneeuwwandeling beloofd en daar zijn zij erg blij om, fototoestel ligt klaar!

----------

Maandagmorgen 21 januari. Fijne lange wandeling gemaakt, de totale buitenronde en ook nog het bos doorkruist. met dit uitnodigende weer. Nee niet opgestaan voor die bloederige wolvenmaan hoor, ben er wel benieuwd naar maar was mij toch net even te vroeg en halverwege de nacht was ik te vroeg met kijken . . .
Roos moest er om een uur of 4 uit en ik was verbaasd over de schijnwerper die de maan wel leek vannacht, maar nee bloederig was ie nog niet.
Nou en nu maar wachten op de sneeuw morgen.
Fijn dat het gelukt is Til, computers blijven onbegrijpelijke dingen hoor, ook voor mij dat is wel duidelijk.
Ja maar Ciliaatje, ik heb dan wel twee honden op schoot maar heb er dan wel altijd het voetenbankje bij hoor, anders lukt het bij mij ook niet.
Maar ja een Gordon reu is natuurlijk ook meestal wel even anders dan een teefje qua gewicht in ieder geval!
Dan dat blauwe huisje, ik ben nu ook erg nieuwsgierig hoe dat gaat daar binnen, en ach, al doe je het voor mij, stoppen jullie daar eens een keer en ga gewoon koekeloeren en trek je liefste en vriendelijkste gezicht er bij, brabbel wat Franse tekstjes zoals, je veux regarde, quelle belle maison . . . of zoiets
Gatsie wat een triest gedoe voor je zusje daar in Grollo . . .

----------

Zondagmorgen 20 januari. Djiee wat een fijn weer om te wandelen en ja hoor, mieppie moest zo nodig uitglijden over een bevroren greppeltje, en omdat er mensen in het zicht waren stond ik heel snel weer op, gek toch dat je zoiets doet.
Maar goed, ik heb mij totaal niet bezeerd hoor en Dick al visioenen kreeg van gebroken heupjes.
Tja en eerlijk gezegd als hém dit was overkomen had ik compleet in een deuk gelegen hoor, sorry voor hem dan, máár als ik zou zien dat het echt gevolgen zou hebben, lach ik niet hoor!
Heerlijk, thuiskomen met totaal schone honden met volgevreten pensjes met bevroren paardenpoep en verrotte aardappelen, dat dan weer wel.
Inmiddels heeft Roos alles er achter buiten alweer uitgekeild en gerecycled.
Getver dat de link bij jou niet werkte Til, gebeurt wel eens meer, ook bij mij!
Ik snap daar ook geen reet van want als ik met 'Edge' open zie ik het wel goed en met 'Google' werkt het weer niet.
Maar het mafste is dan wel dat het na een dag wel gaat, schop mij maar om, geen idee hoe dat kan.
Wel helpt het altijd als je gewoon de site naam weer opnieuw in je browserbalk zet of verververst.
Ik hoor wel of het lukt en ben wel benieuwd!
Cilia wat een leuke foto van Vidor, hij ziet er prachtig uit met die volle vacht!

----------


Zaterdagmorgen 19 januari. Zo dat gaat dus even lekker winter worden en kan mij niet dol genoeg zijn dat weten jullie!
Wel wil ik het in huis altijd lekker warm hebben hoor en in de avond met de kaarsjes aan spin ik nog net niet als een poes . . .
Ik ben echt zo ontzettend ijverig geweest achter de schermen, niet te geloven en ben ik de reissite, die al stil stond vanaf 2015 en totaal gerenoveerd moest worden, weer helemaal aan het bijwerken en moet nog een paar jaar Schotland maken.
Gek genoeg ben ik die ik toen gemaakt had, helemaal kwijt en wat ik aangeklooid heb, geen idee.
Maar het vorige weekend is al weer te zien!
KLIK HIER

----------

Vrijdagmorgen 18 januari. YES lekker kraken onder mijn voeten in het bos of the road, dat vind ik zo fijn!
Ik geloof toch dat de winter nu gaat doorzetten en zou ik graag willen dat ik nog de guts had om te schaatsen, maar ik durf niet meer en dat terwijl ik het vroeger zo goed kon . . .
Nu ben je gewoon bang om wat te breken, en dan niet eens het breken zelf is mijn angst, maar wel de consequenties voor de meisjes met daarbij het missen van mijn wandelingen!
Het is natuurlijk ook geen smoel om met zo'n duwgeval te gaan schaatsen, dus toch maar niet doen, das war einmal . . .
Net was ik het decor van een slapstick . . .
Poppetje was natuurlijk weer erg vies en ging ik afspoelen buiten met de slang aan de kraan voor lekker warm water en hield even geen rekening met de slang die bevroren was en keek een beetje guppig naar geen water uit de slang.
Ik naar binnen om de slang nog eens even goed aan de kraan te doen . . . en ja hoor SPLASHHHHH, werkelijk het leek wel een fontein, ik drijfnat en het water spoot tot aan het plafond!
Ach ja grijs hè en kennelijk nog nooit wat bijgeleerd . . .

----------

Donderdagmorgen 17 januari. Ha de winter schijnt er aan te komen, eerst zien en dan geloven!
Vanmorgen kwam ik Theo tegen met zijn IJslandse Hond pup van bijna 6 maanden.
Het was vermakelijk en dan ben ik zo intens blij dat mijn honden zo super sociaal zijn en dan ook echt het leuke van zo'n pup in zien.
Vooral poppetje vindt het geweldig en speelt op zo'n grappige manier en constant zie je haar rekening houden met het feit dat het een pup is!
Roos doet ook regelmatig even mee en Emma vindt het grappig maar speelt niet mee en als pupje te opdringerig is naar haar draait zij zich snel om en is pup alweer afgeleid door de spikkeltjes, fijn om dat te bekijken!
Pupje is ook een brutaal meisje voor haar leeftijd en is dan ook duidelijk te zien dat zij thuis opgroeit met nog 3 IJslandse honden.
En ik zeg het nogmaals, honden zijn superwezens mits zij goed opgevoed zijn!
O ja Sonja, dat glazen settertje zal best moeilijk te vinden zijn, wij hebben het in 2006 gekocht in een Noorse juwelierszaak en geen idee wie de maker is er van.
Probeer eens te googelen op 'glass setter figur', dat is het in het Noors!

----------

Woensdagmorgen 16 januari. Ongezellig miezerig weer waar je zeiknat van wordt. Ach en dan is het altijd weer fijn om thuis te zijn.
Zo af en toe heb je menselijke contacten in het bos waar je nog eens diep over nadenkt en bedenk je hoe het mogelijk is dat mensen zo'n heel ander denkpatroon hebben als jezelf en vraag je je af of je zelf de dingen nou zo krom ziet.
Bijvoorbeeld deze van gistermorgen.
Regelmatig zie ik tegenwoordig een vrouw met een prachtige DH, werkelijk een plaatje, langharig en heel donker van kleur.
Maar ja het blijft natuurlijk wel een herdershond met bijbehorende gedrag waar ik niet zo dol op ben.
Deze dame loopt sinds kort 's morgens een bosronde met haar hond los.
Het is geen echte foute hond, dat geloof ik zeker maar toch, achter een andere hond aan jekkeren doen ze altijd, ik heb zelden een herder gezien die dit niet doet.
Mijn honden vinden dit zachtjes gezegd niet leuk en voelen zich op afstand al bedreigd door die loerhouding, hoge oren en een lage lichaamshouding en ja hoor, op een meter of 20 afstand komt ie er aan rennen en geeft het zo'n hond een kick als er eentje angstig weg rent.
Daarbij heb ik natuurlijk een hond, poppetje, met een (onzichtbaar) narigheidje en wil ik voorkomen dat er iets ernstigs met haar gebeurt.
Dit soort acties wil ik vermijden en lijn op loerafstand Emma en poppetje aan en hou hen bij mij, Roos is van 'keep it cool' en laat zich niet opjagen en blijft uit zichzelf dan al naast mij.
Zo ook deze keer.
Mevrouw ziet dat, pakt ook haar hond en roept ondertussen naar mij de vraag of ik mijn honden los wil laten waarop ik 'nee dat doe ik niet' zeg.
Haar antwoord?
Ja maar ik kan die van mij niet houden . . .
Mijn antwoord 'helaas dat is dan uw probleem'. . . en denk bij mezelf WTF neem dan niet zo'n grote hond die je niet kunt handelen en zadel mij en mijn honden niet op met jouw probleem.
Want dát is het gewoon, zij heeft moeite om haar hond vast te houden en mijn honden moeten als bliksemafleiders dienen en dat laat ik dus niet gebeuren!
Als zij haar hond niet houdt, bindt zij de hond maar even aan een boom vast totdat ik gepasseerd ben, zo hoort het!
Ha Sonja, leuk om je weer eens digitaal tegen te komen!

----------

Dinsdagmorgen 15 januari. Gisteren na het bomen tellen geen tijd meer gehad voor een krabbeltje, het was op dat moment droog en dat is toch fijner als je je zootje moet opruimen en dat had dus prio.
Zondagmiddag hebben we een leuke wandeling om een meertje gemaakt, naam even kwijt en diezelfde hebben wij gistermorgen ook nog gemaakt, zo leuk!
Uiteraard heb ik er foto's van gemaakt en die komen dus nog.
We hebben nog nooit zulk slecht weer gehad volgens ons maar we hebben het echt heerlijk gehad en ons prima vermaakt en hadden toch het gevoel langer dan een weekend weg te zijn geweest, zo ontspannen!
De meisjes vonden het ook heel fijn dat konden we duidelijk zien, wat een enthousiastelingen en Emma lijkt werkelijk wel een hond van 3 jaar, vol levensvreugde en dan zijn wij zo blij dat we dit onze honden kunnen geven want dan is ook ons weekend gelijk geslaagd.
We weten nu al dat wij die camping vaker zullen bezoeken, heerlijk daar, een echte natuurcamping.
Ik heb nog twee fotobladzijden van december gemaakt en er op volgend ook nog een januari bladzijde.
KLIK HIER

----------

Zondagmorgen 13 januari. Papenvoort Natuurcamping Mariahoeve. Mwwah wat een heerlijke camping hier, is niemand (natuurlijk niet) en we hebben net een heerlijke boswandeling gemaakt waar de honden los mogen!
En ook geen klein lullig bosje hoor, maar een écht bos!
De receptie gisteravond was ook gezellig en hier maar 7 minuten vandaan en uiteraard hebben we de meiden hier achter gelaten, kacheltje aan, gordijntjes dicht helemaal goed en zij blaften niet eens dat wij thuis kwamen en je zag dat zij kennelijk niet eens van hun plaatsjes waren gegaan.
Er bleek namelijk nog een verpakking van lekkere koekjes in de vensterbank te liggen die niet eens aangeraakt was!
Nou hadden wij ook gistermiddag al een leuke wandeling gemaakt in de buurt voor wij hier aan kwamen en dat bos bleek geen hondenlosloopgebied te zijn, niemand gezien hoor.
Voor vanmiddag staat er weer een andere wandeling op de rol.
Gister ook nog een fotobladzijde gemaakt die ik pas thuis upload, nu alleen de krabbel.

----------

Zaterdagmorgen 12 januari. Hier kan ik nou echt om lachen, we gaan direct met de caravan op stap. Het weer is en wordt morgen, om te huilen en daar gaat dat maffe stel want ja hè, de camping is besproken én het belangrijkste, ook al betaald!
Vanavond sta of zit ik op een nieuwjaarsreceptie en ga ik De Mol ook nog eens missen, waar doet een mens dit allemaal voor?
Maar goed, ik weet toch zeker dat wij ons prima gaan vermaken hoor, hebben al mooie wandelingen in de omgeving (Grollo of zoiets) bekeken en de meisjes maakt een buitje meer of minder echt niet uit want daarna is het heerlijk verblijven in ons caravannetje en altijd een bakkie eten na het wandelen . . .
Ja en toch, oehoe daar ben ik weer, doe ik dit soort activiteiten minimaal 100x liever met de camper, dan is het echt heel anders!
En hoewel het data vreet denk ik wel morgen een krabbel te tikken en te uploaden, geen idee of er wifi is.
een goeie hè!
----------

Vrijdagmorgen 11 januari. Gistermiddag onbewust weer enorm vuurwerk in ons dorp vermeden . . .
We waren bij vrienden in Putten voor een heerlijke ouderwetse hutspotmaaltijd, heel grappig met bruine bonen er door heen, die overigens werkelijk helemaal top was en kreeg Dick een appje van Wendy dat ik maar eens op mijn mobieltje moest kijken . . .
Bleek er een gigantische brand in ons dorp te zijn, een vrijstaand woonhuis totaal afgebrand.
Maar wel heel dramatisch, een alleenstaande man van 88 had nog geprobeerd iets te redden uit zijn huis en werd ternauwernood door een buurvrouw uit zijn in brand staande huis getrokken.
Hoe erg, die leeftijd en in één klap alles kwijt . . .
Over zoiets kan ik heel lang nadenken, dit vind ik toch zo verschrikkelijk voor die man, verder weet ik helemaal niets hoor van deze persoon.
En uiteraard, ramptoeristen als wij zijn, in de avond bij thuiskomst nog even langs dat huis gereden. Geen spaan er meer van het over, hekken er om heen en verder geen kip meer te zien, deed heel vreemd aan eigenlijk.
Arme man.

----------

Donderdagmorgen 10 januari. De vlag kan hier uit (maar doe ik niet hoor) Eindelijk ja echt eindelijk kan ik de reissite weer bewerken, dat is op het laatst in 2015 geweest!
Ergens had ik iets fout gedaan en dacht aanvankelijk serieus dat het iets was wat buiten mij om door de kaboutertjes van mr. Bill Gates was aangericht.
Maar de laatste paar weken kreeg ik toch steeds meer het gevoel dat ik zelf ergens grof in de fout gegaan was, het heeft mij uren en uren gekost om er een klein beetje achter te komen hoe of wat er aan de hand was.
Mijn site online was wel te zien maar ik kon er in mijn programma totaal niets meer mee en ook de provider wist er geen raad mee en laten we het maar helemaal niet meer hebben over 'studentaanhuis'.
Soms krijgt een mens dan een bright moment en heb ik het gisteravond in ruim een half uur met de gewone dorpse computerdokter en  programma 'tiemvieuwer', voor elkaar gekregen!
Grappig, dmv teamvieuwer werkt hij vanuit zijn huis in mijn computer en ik zie hem steeds verder de krochten van mijn leppie ingaan!
Ja ik zat op het goede spoor maar door mijn gebrek aan diepere kennis lukte mij dit echt niet en had ik er ook nooit uitgekomen.
De deadline voor de reissite had ik zelf al gesteld op 18 januari, de dag dat mijn nieuwe betalingstermijn weer begint en was ik al hard op weg om alles aan de kant te gooien . . .
Hoeft nu gelukkig niet hoewel ik wel een tijdje nodig zal hebben om alles weer op de rit te krijgen want er zit een vervelende tor door heen die op enkele sites een zooi reclames er in gegooid heeft!
Dat komt door een gratis teller die ik er niet meer af kan krijgen, die verstrooit gewoon stukjes door je hele site heen.
Kortom, ik ben blij!

----------

Woensdagmorgen 9 januari. Heerlijk gewandeld, rest mij nog een druppelende neus en waterige ogen in de wind, en die restjes zullen ook wel weer verdwijnen.
Eigenlijk is poppetje de enige die ik elke dag moet afspoelen, wat een wildebras is dat toch buiten, nou is zij natuurlijk ook de jongste en heeft (nog) het meeste plezier om door de greppels te jekkeren.
In de middag maak ik een stevige doorstapronde (ook voor mijn eigen conditie) over het verharde pad, in de hoop dat poppie alleen maar lonkt naar de greppels en er niet in gaat, meestal vergeefse hoop dus.
Nou Peter bedankt hoor voor je snelle reactie, ik heb em besteld hoor!
Kennelijk loopt het daar ook storm want de verwachte levertijd is de 11e en ik heb ook nog geen tr&tr nummer gekregen, we wachten het maar geduldig af.
Het aankomende weekend gaan we weg en pakken de caravan nog een keer om naar een landgoed in Drenthe te gaan waar wij zaterdagavond een nieuwjaarsbijeenkomst hebben en plakken er gelijk maar een paar dagen aan vast.

----------

Dinsdagmorgen 8 januari. Goh valt dat even tegen . . . een dag na mijn sneaky Noorse trui opmerking heeft nog niemand zich aangemeld bij mij als breister . . .
Grapje hoor!
Mijn moeder mis ik eigenlijk altijd al maar in dit licht bezien denk ik ook aan haar, zij kon prachtige Noorse truien breien met de meest ingewikkelde patronen.
Vandaag weer best laat, gelijk na de wandeling ben ik in één ruk doorgereden naar de Aldi in de grote stad want vandaag ging de advertentie in van de goedkope slowcooker en moet je dus op tijd zijn.
Er was bijna niemand in de winkel toen ik er om 9 uur al was maar geen slowcooker te bekennen . . . 'jammer mevrouw al uitverkocht' . . .
Ik heb mij netjes gedragen maar ik (niet slow) cookte van binnen, een uur na de opening al niet meer te verkrijgen, hoe maf is dit?
Toen had ik er zo de pest in dat ik in de auto gestapt ben en gelijk terug ben gegaan om in 'eigen' dorpse winkels mijn boodschappen te doen, laat ze stikken in hun slowcooker!
Ik wil al helemaal niet meer zo'n k** apparaat die toch na één keer gebruiken maar staat te verstoffen in de kast.
Jawel ik ben bijna weer helemaal beter hoor

----------

Maandagmorgen 7 januari. Zo alles weer voorbij, iedereen weer aan het werk en naar school. Leuk hoor, zo'n feestmaand maar als het weer voorbij en opgeruimd is vind ik het ook lekker.
Vanmorgen hebben Dick, ik en nog twee voorbijgangers de ingang van het bos opgeruimd, deze mensen sloten zich spontaan bij ons aan maar waren lopend.
Het resultaat was dat wij 3 vuilniszakken troep hadden en nog een lang end koperen leiding (oef geld waard) het was werkelijk zo verschrikkelijk!
Het meest vind je energydrank-, bierblikjes, wiet, andere rookrotzooi, gebruikte sextroep en nog een aantal goedkope sterke drank flessen.
Aangezien onze auto al vol is met 3 honden, twee personen en een vuilniszak, namen die andere mensen twee zakken lopend mee en gelukkig weegt dat spul maar weinig maar met een groot volume.
Ik had al een tijdje niet geruimd omdat ik zag dat er veel in de bosjes gegooid was en wilde ik wachten tot alles weer kaal is.
Het afgelopen weekend hebben wij dus totaal gerelaxed vanwege onze verkoudheid en hadden we een prachtig excuus om eens een paar dagen te 'binge-watchen' of hoe je dit ook mag noemen.
Al een aantal jaar hebben de de volledige serie The Killing met Sarah Lund in de hoofdrol als rechercheur.
En we hebben er echt van genoten, jeetje zeg, buiten grijs en lekker fillempie kijken, haaa lang niet allemaal hoor want zo erg was het nou ook weer niet!
Het enige probleem is nu eigenlijk dat ik zin heb om haar Noorse trui te breien maar of ik dat kan betwijfel ik.

----------

Zondagmddag 6 januari. Ik heb er genoeg van, dat gekwakkel, snifsnif, hoesthoest, niezen, gelukkig wel elke dag een stukje beter.
Na het wandelen voel ik mij net alsof ik een marathon gelopen heb, maar tóch, ik doe het wel.
Vandaag zouden er vrienden komen maar die heb ik afgebeld, zij gaan volgende week op vakantie en lijkt het mij duidelijk dat wat wij nu hebben takkenbesmettelijk is en dat wil ik niet op mijn geweten hebben!
Oh wat was het weer spannend gisteravond de eerste WIDM, een zeer favoriet tv programma van mij!
Gek, Dick vindt er niks aan en dát vind ik ook weer niks aan, het is leuker om iets samen te delen, maar zo werkt dat dus niet in het leven, je kunt niet alles samen delen.
Volgens mij vinden de meisjes het heerlijk als ik zo lang stil op de bank zit, zij bewegen niet eens.
Onze honden lijken eigenlijk wel op katten vinden wij, altijd en eeuwig op schoot liggen of half op je schoot, maar contacten willen zij allemaal!

----------

Zaterdagmiddag 5 januari. Na net zo'n slappe middag gisteren als de dag er voor dacht ik gisteravond weer wat op te knappen. Ook vanmorgen voelde het wat beter en ben ik de gebruikelijke dingen gaan doen, dus hondjes wandelen boodschapjes etc.
En ja toen ik thuis kwam stortte ik totaal in en heb mij weer geposteerd op de bank met alle warmte van honden en dekens en realiseerde ik mij dat ik dus te snel in de dagelijkse modus rolde en kwam ik van een, ook letterlijk, koude kermis thuis.
Dick had gisteravond zo'n soort terugval.
Jezus ziek zijn is ook totaal niets voor ons, sterker nog, wij kunnen er niet mee om gaan geloof ik.

----------

Vrijdagmorgen 4 januari. Ja toch wel echt ziek, ik zal het niet snel zeggen want tegenwoordig als iemand verkouden is heeft hij griep, maar het lijkt er wel op. Maar volgens mij toch wel in een verzachtend jasje want ik heb een griepprik gehad en dan zijn de verschijnselen toch wat milder.
Gisteren de hele dag gelegen óp mijn elektrische deken, ónder een hondendeken op de bank en jullie begrijpen wel dat ik hem moest delen met 3 honden.
Toch ook gistermiddag mezelf opgehesen en weer een rondje hondje gemaakt.
Vanmorgen idem en daar word je niet slechter van.
En nu?
Mijn leppie staat op de rug van poppetje en dat tikt erg makkelijk maar niet heus. Ik zit op de bank weer met mijn kadetten op de warme deken en twee honden, Emma en Poppetje hebben zich al opgedrongen.
Als ik dit stukje upload zonder corrigeren snappen jullie er geen moer van, allemaal tikfouten door een wiebelende laptop.
En nu ga ik weer plat.

----------

Donderdagmorgen 3 januari. Vandaag begint het gewone leven weer. Niet helemaal gewoon want zoals natuurlijk wel logisch heeft Dick mij aan gestoken. Ik ben ziek en heb het werkelijk steenkoud terwijl het hier niet koud is.
Gistermorgen na de wandeling de spullen opgeruimd en we waren in het middaguur weer thuis, ik was met mijn dikke winterjas aan en een deken over mijn benen, verwarming in de auto voluit, evengoed niet warm geworden.
Toch nog de meeste troep uit de caravan gehaald, daarna een warme douche en de pelletkachel heeft uren aan gestaan, bij Dick liep het zweet over zijn rug (hij is inmiddels een stuk opgeknapt en is dat hoogst irritante hoesten een stuk minder) en ik had het nog steeds niet warm.
Vannacht elektrische deken aan en vanmorgen weer op tijd op, hondjes wandelen, wat boodschappen, nog wat in huis opgeruimd en nu ben ik totaal ingekakt.

----------

Woensdagmiddag 2 januari. Weer thuis en ik ben out of control. Morgen weer verder.

----------

Dinsdagmorgen 1 januari. Gelukkig 2019 allemaal!
Het was me een party wel hoor gisteravond . . . lachen, wij lagen om 21.45 uur al in bed.
Dick voelde zich helemaal niet lekker en ik had ook wel zin in mijn bedje dus wat lette ons?
Ik werd halverwege de nacht wakker met behoorlijke maagpijn, ik denk van die vette oliebollen . . .
Maar om nou te zeggen dat het hier geluidloos was, nee toch niet, is ons echt tegen gevallen.
De boerenzoons en of -dochters in de buurt rondom de camping hadden wel vuurwerk en carbidbussen, GVDDDDDD
Gelukkig is het bij ons niet dat de honden bang zijn voor knallen maar mijn oortjes en hersens hebben hier een godsgruwelijke hekel aan , zoals jullie nog wel weten, ik kan niet tegen harde geluiden.
Het enige is dat het allemaal wel op afstand was en het ons verder niet uit de slaap hield, het was meer mijn maag waar de oliebollen in rond dansten gezellig met de kaaskoekjes oud en nieuw vierden.
Vanmorgen weer redelijk fris wakker en uiteraard lekker gewandeld en het was niet druk in het hondenbos.
Er staan hier ook een paar natuurbollen gezinnen met een tipitent, wel leuk en sportief hoor, maar dat zij écht waar, de hele dag vuurtjes stoken, met kennelijk te vochtig hout, al twee dagen lang vind ik minder leuk.
Als de deur van de caravan open gaat verga je van de stank, ook dat vind ik niet normaal.
Maar inmiddels weet ik door ervaring op andere vlakken, dat je hier niets van kunt zeggen, ook niet met emmers vol empathie.
Waar de vrijheid van de één begint houdt die van een ander op.
Rare wereld.