MENU

2018 deel 1
Donderdagmorgen 18 januari. Vanmorgen niet naar het bos geweest maar op een boomloos overzichtelijk stuk industrieterrein buiten het dorp maar even met de meiden gelopen, ja wel langs een waterkant.
En toen was poppetje weg . . . Andere drie in de auto en ik terug, staat zij in het riet tot haar buik in de modder te loeren op een reiger, die weg vloog omdat ik er aan kwam.
Godgenadebroodjes, zij ziet toch altijd weer kans om zich te tectyleren!
Ik durf nu met die heftige storm even niet naar het bos.
Er is natuurlijk een grote renovatie geweest daar en zijn er veel bomen weggehaald en staan er op veel plekken bomen op ruime plaatsen. Maar aan gezien de bodem hier soppig is kun je zo niet zien of deze wel stevig genoeg staan nog, nu zij de steun van andere bomen missen.
Vanmiddag schijnt de storm snel te luwen dus dan maar de lange ronde.
Gistermiddag ook op de buitenwegen gewandeld en had, tegen beter weten in, de ijdele hoop dat poppetje eens niet zo smerig zou worden . . .    
Wat hebben de meiden weer genoten, zij deden de suikerbietenrace/chase!
Er liggen nog veel vergeten bieten en aardappelen en zij weten ze precies op te zoeken en er een leuk spel van te maken, heel leuk om dat te zien!
Na de race proberen zij allemaal een rustig kauwplekje te vinden maar dat gaat nooit lukken want dan komt er al een ander aan en start de afpikwedstrijd zo prachtig, dit gaat allemaal even gemoedelijk en is het totaal spel zonder ook maar enige vorm van agressie!
Wat hebben we toch een fantastische honden!
Januari fotobladzijde 1 staat klaar hoor!
Inmiddels hoor ik buiten allerlei klappergeluiden uit verschillende richtingen!

----------

Woensdagmorgen 17 januari. De diagnose van Muisje is geland en ben ik bezig om 'het een plekje' te geven.
Deze uitdrukking vond ik altijd flauwekul maar sinds het overlijden van onze Remko in 2012, weet ik wat het is.
Welke consequenties heeft het en hoe ga ik dit handelen.
Ja vanmorgen had ik de eerste verandering hierover al beet en moest het in de praktijk brengen.
Bij de parkeerplaats aangekomen zag ik de auto van de eigenaar van die k** Tervuerense herder die de eerste meltdown van Muisje veroorzaakt heeft.
Dan moet je even nadenken en snel handelen want er zijn onoverzichtelijke bochten in het pad en waar bevindt die dame zich, en dan vooral die hond dan . . .
Gelukkig zag ik aan de houding van Laura, die een stukje voor mij uit liep, dat zij er aan kwam en kon ik direct naar links een ander pad in.
Nee Muisje gaat de wandeling niet meer mee maar ik laat haar nog wel in het bos uit en gun haar nog een rustig snuffelkwartiertje, anders zou het leven wel heel erg saai worden voor haar.
Nog een gevolg van Muisje haar probleem is dat ik gisteren, hoewel ik het in huis nogal frisjes vond, de pelletkachel niet aan durf te zetten. Zij krijgt het heel snel warm en gaat dan erg hijgen en ben ik uiteraard bang dat dit fout gaat.
Een extra vestje dus maar aan en ben ik effe blij dat de rits er, weliswaar slordig, in zit . . .
O ja door alle consternatie vergeten dat ik nog twee december fotobladzijden gemaakt heb KLIK HIER

----------

Dinsdagmorgen 16 januari. Net terug van de da en na een slok broodnodige cafeïne schrijf ik nu de krabbel.
Ik had deze keer expres afgesproken bij dierenarts Paul, die ook mijn grote sympathie heeft qua kundigheid, behandeling en uitleg.
Daarbij was er ook een erg aardige co assistent die Muisje eerst zorgvuldig onderzocht heeft en mij ondervraagd, met assistentie en directe uitleg van Paul.
Het fijne van Paul is ook altijd dat hij zo goed kan luisteren en je woorden op de juiste waarde kan inschatten en dat dan ook tegen je zegt.
Ik weet natuurlijk zelf ook wel dat ik niet als een kip zonder kop sta te kakelen maar toch fijn als het gewaardeerd wordt.
Wat is er nou met Muisje?
Nee geen hart- of longafwijking, maar het probleem zit in haar keel!
Zij heeft een stembandverlamming.
In de keel vormen de stembanden een relatief nauwe spleet die bij haar langzaam aan het dicht gaan is en vooral bij stress situaties (en dit begrip moet je ruim zien, kan ook warmte zijn), dit nog eens extra doet, daardoor treedt er ook irritatie in dat gebied op wat de zaak niet makkelijker maakt en wordt het binnen halen van lucht zeer bemoeilijkt.
Hier zijn geen acceptabele makkelijke oplossingen voor, zeker nu niet meer gezien haar leeftijd.
Een infasieve operatie, het weghalen van één stemband, welke in de Universiteit Utrecht zou moeten gebeuren, zou haar eventueel meer lucht kunnen geven.
Maar narcose, zorg, en complicaties ná operatie (verslikken, longontsteking) gaan wij haar niet meer aandoen.
Behandeling  nu, zij krijgt al een ontstekingsremmer, Carporal, die mag verdubbeld worden, na een week even een belletje hoe het gaat en eventueel een andere medicatie er bij of een totaal ander medicijn.
Verder, zoveel mogelijk stress vermijden en hopen dat zo'n aanval zich niet meer voordoet . . .
Ja natuurlijk ik weet het, dit hebben Paul en ik ook besproken, het is zo gezegd pappen en nat houden, voor zover mogelijk en het acceptabel is voor haar en voor ons.
Geen fijne diagnose, maar ik heb wel duidelijkheid en kan mij voorbereiden op de dingen die ongetwijfeld komen gaan en dat het eigenlijk best snel achteruit gaat konden wij teruglezen op haar status . . . 

---------

Maandagmorgen 15 januari. Vanmorgen al om 6.15 uur opgestaan, ik moest Dick voor een cursus wegbrengen naar Genemuiden, best een endje hier vandaan over een donkere, smalle, kronkelige, en drukke rot dijk.
Gisteren een rot dag gehad en vannacht een rot nacht.
Jullie begrijpen wel waarom, piekerdepieker en jezelf pijnigen met de vraag wat wijsheid is.
Ja voor een ander weet je het altijd wel maar voor jezelf spelen de emoties de hoofdrol en daar komt bij dat je gewoon helemaal nog niet aan een afscheid wil denken.
Vanmorgen wel gelijk de da gebeld voor een afspraak en die heb ik morgenochtend, ik hoop dat er nog een pilletje is om haar wat meer lucht te geven . . .
Vandaag is het mij te veel, het is toch weer een stuk rijden en vanmiddag moet ik nog een keer naar Genemuiden ook.
Daarbij is het op dit moment gewoon helemaal ok (?) met Muisje en met pijn in mijn hart is maatregel twee van kracht gegaan . . . wel met weemoed en verdriet.
Muisje gaat niet meer mee met de ochtendwandeling, ik denk dat het teveel voor haar is geworden en dat dat de problemen gisteren gegeven heeft.
Ik heb haar wel mee genomen naar het bos en nadat zij alles gedaan had heb ik haar weer terug in de auto gezet, waar zij gelijk ging liggen en ben met de andere meiden verder gegaan.
Ik was niet in staat gisteren om andere dingen te doen en zelfs mijn nieuwe machine staat nog ingepakt in de gang, ik heb hem nog niet eens aangeraakt.
Wel heb ik naar De Mol gekeken omdat ik die zaterdagavond gemist had.

----------

Zondagmorgen 14 januari. Eerst dit, heel naar en op dit moment ben nog een beetje aan het bijkomen.
Natuurlijk weet ik en zie ik dat het Muisje meer moeite kost om te ademen, het is vooral buiten dan, net een stoomlocje. Maar zij ondergaat dit alles met een vrolijke houding, veel interesse in haar omgeving, pakt regelmatig nog een dennenappeltje, takje oid en speelt daar mee.
Zo ook vanmorgen met de wandeling tot zij het plotseling heel benauwd kreeg en dat is in één woord verschrikkelijk.
Hetzelfde heb ik laatst al eens mee gemaakt met die blaffende herdershond.
Maar dit maal ging het toch wat heftiger en duurde de benauwdheid beduidend langer, afschuwelijk gewoon. Totaal machteloos moet je dit aanzien.
Haar bekkie wijd open, naar adem snakkend, telkens op een andere plaats gaan liggen, o wat erg allemaal.
Omdat wij van de snelle maatregelen zijn besloot Dick om haar op te tillen maar om haar niet nog meer stress te geven ben ik eerst de andere meiden naar de auto gaan brengen, haar optillen met springende honden om haar heen kan niet op zo'n moment.
Natuurlijk linea recta naar Ermelo.
Ik liep Dick weer tegemoet, hij had haar in zijn armen en zij ademde weer 'normaal' en toen hij haar op de grond neer zette kwispelde zij gelijk weer met een blij hoofdje naar mij.
Aan één kant opgelucht (Muisje ook letterlijk) en aan de andere kant weet ik toch dat ik echte maatregelen moet gaan nemen, dit is té erg om mee te maken en vooral voor haar dan.
Toen wij thuis kwamen rende zij in volle vaart naar de keuken voor haar eten en ligt nu heerlijk rustig te slapen . . .
Ik ben zo ontzettend bang dat zij er in blijft, dat zou toch verschrikkelijk zijn, dat je lieve hondje stikt waar je bij staat.
De dierenarts staat nu nog even op 'on hold'. . .
Ja ik huil en alle leuke dingen van gisteren zijn verbleekt.

----------




Zaterdagmorgen 13 januari. Goh wat grijs buiten! Ik weet niet wat het is maar de dames waren erg actief in het bos en in de verte zag ik een keer een vos maar dat was het dan ook wel.
Het is zo heerlijk om te zien en vooral dat poppetje is constant in actie en is doorlopend aan het rennen. En hoe is het mogelijk, zij was vanmorgen niet eens echt vies en heb ik haar alleen afgedroogd.
Het is van karakter ook zo'n grappig en lief hondje, neem nou net.
Ik ging mijn bakkie koffie drinken en Emma lag al bij mij op het voetenbankje met haar hoofdje op mijn schoot. En ja hoor daar kwam poppetje ook, die wilde weer stapelen en met Roos kan dat makkelijk want die houdt daar ook van, maar Emma houdt niet van die intimiteiten.
Zij doet helemaal niets en zal ook niet brommen oid, maar zij gaat dan gewoon weg en dat vind ik dan weer zo zieluggg want ook zij ligt heel graag bij mam.
Dus, zei ik 'nee' tegen poppetje, 'je kunt er niet bij'.
Dàhàg dacht poppie en hoewel zij voor een Engelse setter echt heel goed luistert, zijn op zo'n moment haar oortjes compleet dicht en haar wil bereikt maximale grootte!
Zij klimt er gewoon tussen en vleit zich neer met een diepe zucht, wel ligt zij vaak erg ongemakkelijk, maar zij heeft in ieder geval bereikt wat zij wil en de afwerking, vaak dus het vertrekken van Emma, en het 'herschikken' komt direct wel, dat is the finishing touch!
Maar na een minuut of 20 heb ik het zelf ook wel gezien, wil eens wat gaan doen en schuif haar dan gewoon opzij, zij is dan diep in slaap en is het net een zak zand, die zich in alle modelletjes laat drukken.
Verder, ja vanavond naar Drenthe voor een feestje en wij zijn helemaal geen feestbeesten, maar soms moet je wel eens wat.

----------

Vrijdagmorgen 12 januari. Nee hoor Wil, geen waterblazer maar je hebt mij wel op een ideetje gebracht, dat kan natuurlijk ook via MP!
Ik ga een elektrische, digitale hobby snijmachine kopen, een Cricut. Je kunt daar allerlei leuke dingen mee uitsnijden, stickers maken en ja jee, hoe moet ik dat nou weer helemaal begrijpelijk uitleggen.
Het handigst is het als je even googeld op 'Cricut snijplotter'. Ik keek eigenlijk naar een nog duurdere, een Silhouette, daar kun je zelfs mee graveren maar goed, om het te leren en te kijken of het wat voor mij is, ga ik deze gebruikte plotter eerst kopen.
Deze apparaten worden ook veel gebruikt door 'scrapbookmensen' en scrappen doe ik niet aan.
Ik plak hier direct onder deze krabbel wel even een plaatje.
Verder ja, dit soort winters zit ik niet echt op te wachten en kijk toch een beetje met een scheef oog naar diverse vrienden van ons die in het zuiden zitten of er volgende week naar toe gaan . . . die nattigheid hangt mij toch wel de keel uit.
Maar het aller- en dan ook allerliefste zou ik nu toch in het noorden zitten hoor!
Overdag lekker koud en sneeuw, eind van de middag al donker, haardje aan en je verheugen op de volgende dag met kou en sneeuw!


---------- 

Donderdagmiddag 11 januari. Soms begint de dag een beetje gek zoals vandaag, nou het begin eigenlijk niet maar de rest was een beetje chaotisch tot nu toe.
Bij thuiskomst met hondjes poppetje afgespoeld buiten , moet echt dagelijks, en echt waar, alleen zij maakt er zo'n zootje van door dat gesjagger in de greppels.
We hebben dus geen warme kraan laten aanleggen maar doe een soepele tuinslang aan de keukenkraan en die gaat door het keukenraampje, en hoefden dus alleen maar een nieuwe kraankoppeling te kopen en het werkt zo uitstekend!
Daarna poppie lekker afdrogen met een warme handdoek, ow wat wordt dat mokkeltje toch verwend en ja voor haar zet ik, voor ik wegga met ze, de vloerverwarming aan . . .
Toen snel naar de Aldi in de grote stad want ik moest voor Dick iets halen en je weet als iets in het Aldifoldertje staat kan het zo maar in een mum van tijd op zijn.
Daarna keek ik naar iets op MP wat ik graag wil hebben, zag het en heb een bod gedaan wat geaccepteerd werd en eigenlijk wilde ik gelijk in de auto stappen om het op te halen maar het is een endje weg, maar goed dat moest dan maar.
Toen nog een krabbel tikken en keek ik nog even in de agenda naar afspraken en zag ik dat wij zaterdagavond al naar Drenthe moeten dus, snel geregeld dat wij 'het ding' daarvoor kunnen ophalen.
Zo poeh poeh wat een geregel allemaal want tussendoor ben ik nog naar de overbuurvrouw gegaan die ook 'zo'n ding' heeft en hoe zij dit aanbod vond en heeft 'het ding' gelijk even gedemonstreerd.
Volgens mij zijn jullie nieuwsgierig geworden naar 'het ding'. . .

----------

Woensdagmorgen 10 januari. Even een vervolg op ritssluiting.
Ineens, nou niet helemaal hoor, realiseerde ik mij dat er ook een kleermaker van oosterse afkomst is in de grote stad en kreeg ik het idee om te vragen wat het kost als hij de ritssluiting er in zet en had ik een bedrag van €15.00 de twee in gedachten.
Wel wat veel vond ik eigenlijk omdat ik de ritsen er al keurig uitgehaald heb en ook nog eens zelf ritsen mee nam en dit voor een kleermaker absoluut een fluitje van een cent is! 
Maar ja toch maar even vragen wie weet valt het mee.
Dus ik kwam met één vest, de andere, een rode, zat onder de witte haren en durfde ik niet mee te nemen, en vroeg hem wat het ging kosten per rits.
Hoewel meneer, volgens mij Turks aan dat snorretje te zien, al jaren in NL woont, spreekt hij amper Nederlands wat ik al niet zo slim vind want hij zal het toch voornamelijk moeten hebben van NL klanten en daarbij hij leeft er ook van!
Goed, hij liet zijn blik even gaan over mijn vestje en mompelde wat, ik kon het bijna niet verstaan en vroeg hem of ik het wel goed verstaan had . . .
Zijn hulpje herhaalde het in gebrekkig NL en ik kreeg ter plekke een wegtrekker!
Hij vroeg €18.50 per rits!
Snor zag en hoorde mijn verbazing, hij draaide zich om en liep weg zonder iets te zeggen.
Volgens mij hoef ik niet uit te leggen hoe ik hier over denk.
Aan de slag dus direct.
Nog even iets over Laura, het is tenslotte in principe een hondenkrabbel, zij heeft mij net weer getrakteerd op een rennend reetje en voor het eerst ben ik haar even 'kwijt' geweest in het bos.

----------

Dinsdagmorgen 9 januari. Zoals altijd lees ik mijn krabbel van gisteren nog eens even over en moest toch wel lachen hoor, om mijn kaarsjes,  fonduetje en romantiek want geloof mij, het gaat hier niet altijd even harmonieus aan toe hoor!
Daar zijn wij beiden nou net even te eigengereid voor . . . hij een beetje meer dan zij, geloof ík dan hahaha
De krabbel schrijf ik altijd uit de losse pols, zoals dat heet en ik tik neer wat in mij op komt en wat mij dus kennelijk op dat moment ook bezig houdt.
Ook gistermiddag de meiden en onszelf weer verwend met een Roggebotzand wandeling, heerlijk, en dan is nu het 'gewone' leven weer gestart.
Net thuis gekomen met schone en droge honden, hoe fijn als het vriest.
Dan wachten nu een paar klusjes waar ik erg tegen op zie en er al een tijdje liggen, vind ik moeilijk maar wil mij er toch toe zetten en dat is, ritsen in zetten.
Er liggen hier twee fleecevesten, beiden zeer geliefd bij ons en ja dus moet ik daar wat mee.
Op internet heb ik uitgezocht hoe een ritsvoetje er uit ziet en hoe het werkt, die kwam ik tegen onder in de naaidoos (jezuss dit woord gebruik ik werkelijk nooit, kijk er nooit in en doet mij op dit moment toch echt wel even glimlachen . . . )
Ik ga mijn best doen maar zie net dat ik even uitstel van executie heb, want ik zal naar de grote stad moeten voor de juiste kleur garen!
Hè bah wat vervelend is dit nou

----------

Maandagmorgen 8 januari. Inderdaad maar weer goed dat ik zaterdag schreef dat wij gisteren met een wandeling mee deden, dus ik weer geen tijd had, of niet de moeite nam, je mag zelf kiezen, om eerst even een krabbel te tikken.
We hadden de wandeling, die begon om 11.00 uur op de HoorneBoegse heide en het was écht heel leuk en gezellig!
Leuke honden, leuke mensen en het was enorm druk bezocht en niet alleen door onze groep van jawel ongeveer 40 honden!
Allemaal setters en het hoogste aantal Ieren want het werd ook georganiseerd door de Ierse Setter Club.
Er waren welgeteld 4 Engelse, buiten onze meisjes om nog een blue belton en nog een orange.
Aan  Gordons waren er volgens mij ongeveer 6 en ik heb nog een rood/witte Ier gezien.
De Brakkenclub was met een heel groot aantal en de Welsh springers heb ik heel veel gezien en dan nog allemaal verschillende rassen en niet rassen.
Zo zie je maar weer eens hoeveel mensen plezier van honden hebben, ja een genot om naar te kijken en te beleven!
Kortom, het was enorm druk en daarna nog gezellig koffie gedronken in het restaurant van het vliegveld Hilversum.
Weer een leuke dag gehad en uiteraard met prachtig weer, en de dag hebben Dick en ik samen afgesloten met een lekkere kaasfondue en kaarsjes natuurlijk . . . hahaha hoe romantisch hè!
Net ook weer fijn gewandeld en ook vandaag nog zo'n mooie dag waar ik er zo heel graag veel meer van zou willen hebben!

----------

Zaterdagmorgen 6 januari. Nou ik ga het mezelf geloof ik lekker moeilijk maken, nu dus gelijk de reissite waar ongewenst reclames in verschijnen en dát terwijl ik gewoon betaal voor mijn sites!
Met de reissite moet ik helemaal iets moeilijks doen, graven in html bestanden in een programma wat allang niet meer bestaat waar ik des tijds mijn reissite mee begonnen ben.
Ik zie hier huizenhoog tegenop want ik weet dat ik er een puinhoop van ga maken als ik ga graven en het eerst nog eens van mijn externe site op deze laptop moet gaan zetten.
Ach dit zijn allemaal voor jullie oninteressante dingen, zo zou ik er ook over denken hoor!
Goed, ik ben vandaag in het bos weer een aantal gezellige mensen tegen gekomen, maar niet heus.
Een stel met een valse Duitse herder en een vrouw met een American bulldog, en een bastaard herder, beiden konden niet bij andere honden maar liepen wél los in het bos waar ik commentaar op had . . .
Het eerste stel was te ver van mij af en hoefde ik verder niets mee maar mevrouw nummer 2 hoefde met dit soort asohonden en stemgeluid haar afkomst aan mij niet uit te leggen.
Bah wat vind ik dit toch vervelend om tegen te komen.
Wat dóe je in godsnaam met van dit soort honden gewoon los in het bos?
Kijk dat je ook recht op wandelen in het bos hebt is logisch, maar draag wel de verantwoordelijkheid en neem je maatregelen, óf aanlijnen en eventueel gewoon een muilkorf om.
Gelukkig, om het weer goed te maken, kwam ik met boodschappen doen weer een gezellige buurvrouw tegen, ja hoor ook een hondenvrouwtje!
Morgen gaan we wandelen op de Hilversumse heide met de Nederlands Gordon Setter Club, ook weer gezellig.
Het is maar goed dat meestal de leuke contacten de overhand hebben!

----------

Vrijdagmorgen 5 januari. Het bleek dus gisteren inderdaad waar te zijn (dank je Til!) en men was op zoek naar een licht getinte man (moet je tegenwoordig niet mens zeggen en ook huidskleur angstvallig vermijden?) met een rode sporttas die de chauffeur van een geldauto, die een pinautomaat ging bijvullen, wilde overvallen.
Ik geloof dat dit niet gelukt is en of zij de dader gevangen hebben weet ik ook niet.
Dit is dus o.a. een reden dat veel pinautomaten gaan verdwijnen, overvallen en plofkraken die de verzekering teveel geld gaan kosten, dat geteisum wordt ook hiervoor weer bedankt . . .
Maar spannend was het wel en Emma heeft mij gevraagd of ik een politiepet en een fluitje voor haar wil kopen en als het kan, ook een pistool . . .
Hè getsie wat gaat zij daar nou mee willen?
Inmiddels ben ik alweer aan de site aan het knoeien en dat mag je gerust zo noemen want ik kan zelf ook veel niet meer vinden en snap er geen jota van maar ga vandaag weer aan de slag.
Gisteren hebben we de kerstspullen weer opgeruimd en moeten we altijd wennen aan meer saaiheid in de kamer, hoewel iedereen weet dat ik van de lampjes en de kaarsjes ben, dus blijft er goed beschouwd nog aardig wat over.

----------

Donderdagmorgen 4 januari. EMMA HEEFT POLITIESPEURHONDKWALITEITEN! Ja jullie lezen dit echt goed hoor!
Het komt zo:
Toen ik bij het bos aan kwam vanmorgen zag ik in de verte een politiemotoragent staan op het fietspad. Natuurlijk denk je dan even waarom dat is, maar al snel vergat ik het ook weer want er zijn ook wel eens controles op de provinciale weg die er langs loopt.
Halverwege mijn wandeling zag ik motoragent door het bos rijden en werden mijn vermoedens wat sterker dat er toch iets moest zijn.
Vlak daarna cirkelde er een politiehelikopter boven het bos en omstreken dus dan tel je wel 3x 1 bij elkaar op.
De honden hadden niets van dit alles en gingen normaal hun konijnen cq vossenroute en stoorden zich nergens aan.
Plotseling, eigenlijk op het laatste stuk van mijn wandeling naar de auto stond Emma stil, begon te blaffen met de staart omhoog en haren overeind!
Nou, dit stoere gedrag zie ik écht nooit bij haar en ik versnelde mijn pas om te kijken wat zij zag (schiet op Muis!) en moest nog even een bochtje om.
Daar aangekomen zag ik niets maar zij bleef attent het bos inkijken en als het wild zou zijn gedraagt zij zich absoluut heel anders!
Ik dacht nog even aan motoragent maar op dat moment zag ik die heel in de verte staan dus was het duidelijk 'iets' of eigenlijk zeker weten een vreemd persoon die zij moest zien.
Bij de auto aan gekomen kwam er net een politieauto aan en vertelde ik wat ik constateerde en daar waren zij erg blij mee en ik durfde niet te vragen naar wie of wat zij op zoek waren . . . (valse bescheidenheid van mij overigens)
En ja hoor binnen korte tijd cirkelde de helikopter vlak boven het bos en deed dat nog steeds toen ik alweer thuis was!
Ben toch benieuwd of ik er nog iets van hoor!
Knappe Emma toch!
Nog even over het uiltje van gisteren, ook leuk!
Omdat wij het ongelofelijk zonde vonden van dat mooie diertje ben ik gaan informeren en op internet gedoken of het wettelijk gezien toegestaan is om het uiltje te houden en te laten prepareren.
En ja dat is toegestaan en heb ik de vereniging van preparateurs gebeld en daarna contact gelegd met een preparateur in de buurt en dat is een dame in Dronten!
Dus, om een lang verhaal kort te houden, ik heb uiltje daar gistermiddag naar toe gebracht en hij wordt mooi opgezet!
Dit alles volkomen legaal, hij wordt geregistreerd en krijgt na het opzetten een klein
labeltje met zijn specifieke nummer.
Jezusss wat een verhaal weer vandaag . . .


----------

Woensdagmorgen 3 januari. Het is nog ochtend maar er is hier al aardig wat gepasseerd begeleid door een forse storm!
Vanmorgen kwam Dick thuis met een bijna ogenschijnlijk gaaf kerkuiltje, levend, maar leek in shock.
Uiltje lag midden op de autoweg en Dick is gestopt, en heeft uiltje mee genomen.
Ik heb al eens meer verteld dat wij dieren niet op de weg laten liggen maar kijken of wij hulp kunnen bieden en zo niet dan wordt het diertje respectvol in de kant neergelegd. Uiltje wat bloed aan zijn mooie buikje, leek geen wond te zijn maar was wel suf.
Langzamerhand leek hij iets bij te komen en beet Dick nog in zijn vinger dus dachten wij dat dit wel goed zou komen en besloten direct naar Ermelo te rijden voor professionele hulp.
Ja dan moet je eerst natuurlijk de honden wakker porren, maar dat porren hoefde niet want zij hadden terwijl zij nog boven in hun bedje lagen wel door dat er iets spannends te doen was beneden.
Omdat dit soort dingen bij ons al vaker gebeurd is hebben wij altijd een kattenkooi boven en dat kwam dus weer goed van pas.
Bij de dierenarts aangekomen (eerst hondjes natuurlijk nog even snel uitgelaten) zat er nog iets leven in maar dat was het dan ook wel, het hartje stopte op de behandeltafel met kloppen, helaas, en zo ontzettend zonde van zo'n prachtig diertje.
De da heeft geen verwondingen kunnen constateren en het bloed kwam van een klauwtje af dus geen idee wat er gebeurd kan zijn.

Ik kom nog even terug over de gebeurtenissen hier in S'bant op 31 december.
De onderzoeken zijn afgerond en gebleken is dat de man een bom tot ontploffing bracht, een mortier granaat, van een zwaar kaliber en natuurlijk ernstig verboden en ook op een tijdstip en omgeving wat ook al verboden is!.
Dit alles onder toeziend oog van vrouw en zijn twee kinderen en vele buurtbewoners.
Nee voor mij is die man geen vuurwerk'slachtoffer' maar een simpele dader!
Als hij Mohammed heette en niet Jaap de Jong, hadden we het een terrorist genoemd!
Het mag een godswonder heten dat alleen hij gelukkig tot pulp gereduceerd is want dit had vele levens kunnen kosten!
Dat stuk vullus was hier al de hele week mee bezig en vorige jaren ook al!
Wat ik dus absoluut niet snap is dat gekwijl en geslijm van de burgemeester met zijn 'we rouwen met elkaar' en 'de Swifterbanters staan schouder aan schouder', 'slachtofferbijeenkomsten' organiseren die 'druk' bezocht zijn met wel 15 mensen . . .
Duvel toch op zeg!!!!!
Die burgemeester kan beter een gedegen onderzoek instellen naar hoe dit totaal ongestoord heeft kunnen gebeuren!
Er zijn inmiddels acties gestart voor hulp aan die vrouw, gvd dat mens moet gewoon uit de ouderlijke macht ontzet worden dat stel is geen kinderen waard, ze kunnen niet opvoeden, dat is mij wel duidelijk!

De enige échte slachtoffers zijn de kinderen, twee jongetjes van 6 en 8 jaar oud en kijk dat zij hun vader moeten missen is niet erg, die verdient de titel vader niet eens. daar hoefden zij in de toekomst toch ook niets goeds van te verwachten maar dat zij dit voor hun ogen hebben zien gebeuren is te erg om te bedenken, dit kan en zal niet zonder schade verlopen voor hun verdere leven.
Wat verschrikkelijk.

Zo ik heb mijn hart gelucht en nu een fijne  stormdag vandaag.

----------
  
Dinsdagmorgen 2 januari. Ja één van mijn goede voornemens is toch écht om mijn site weer goed te updaten en jawel ik ben daar al mee bezig hoor, maar telkens komt er weer wat tussen wat mijn aandacht vraagt en kan ik niet een aantal uur achter elkaar op de knoppen rammen, wat eigenlijk wel zou moeten.
Maar het komt goed hoor!
Gistermiddag zijn we met de meiden weer eens naar het buitengebied gegaan en poppetje was daar nog nooit geweest en genoten dat zij hebben, kostelijk om naar te kijken!
Ik weet dat het daar barst van de konijnen en dat was ook te zien aan de dames, één en al actie, nou hebben zij daar nooit gebrek aan, maar triggert het één hen toch meer dan het ander, zo vinden zij achter een vos aan jekkeren leuker dan een ree op de hielen zitten.
Vanmorgen hier in het bos gingen zij met elkaar op bezoek bij een vos maar alle drie zijn zij hem onderweg al kwijt geraakt, die dieren zijn zo snel, gelukkig maar!
Ja Linda die oliebollen is hier een vaste oud- en nieuw traditie en wij vinden ze ook heerlijk en kan het ook zo maar zijn dat je ineens, al is het juli en vallen de mussen dood van het dak, je trek krijgt in oliebollen dus . . .
Maar wat het volvreten en drinken betreft denk ik dat het hier bij velen niet anders is hoor!
Alleen ben ik zelf 100% alcoholvrij en drink zelfs geen glas wijn, alleen 'saaielullenwater' zoals onze kinderen dat vroeger al noemden.
Dick houdt wel van een glas goede whisky of wijn en natuurlijk moet ik vaak horen hoe saai (?!) ik ben maar aan de andere kant is dit wel makkelijk voor ze want ik ben altijd de BOB!
Daarbij interesseert het mij helemaal geen fluit of men mij 'saai' noemt omdat ik niet van alcohol hou!

----------

Maandagmorgen 1 januari. Natuurlijk wens ik jullie allemaal vooral een heel gezond 2018 en eens een keer een leuke prijs in de PCL, althans die gun ik mezelf wel eens een keertje want die toniesjokolonie en verkade koekjes hangen mij nu wel eens de strot uit en bovendien is het vanaf nu weer afgelopen met dat gevreet.
Inderdaad zijn wij gisteravond vertrokken voor een ritje Afsluitdijk en is ons goed bevallen.
We kwamen we daar aan om half 12 en helaas bleken de oplichtende algen in een binnenruimte te zijn waar je een toegangskaartje voor moet kopen en was net een half uur gesloten . . .
Omdat wij niet de flauwste zijn, hebben we ons dik aangekleed en zijn trap op trap af trap op trap af naar de kazematten gelopen en kóud dat het was , een ijskoude wind en dat had ik eigenlijk niet verwacht.
De weg naar de kazematten was met blauwe lampjes, dat dan weer wel. Ook de sluizen zijn absoluut prachtig verlicht, nou niet echt verlicht maar wel met lichtgevende strepen geverfd en dat is wel blijvend.
Om de verlichte windvogel te zien zouden we naar de NH kant van de dijk moeten rijden en daar had ík met name, geen trek meer in.
Normaal gesproken lig ik die tijd allang al in bed.
Dus de auto weer in en ons gelaafd aan de warme choco en de oliebollen naar binnen geschoven.
Op de dijk stond een grote ME auto met een heleboel stoere mannetjes, kennelijk waren die stand by voor eventuele gekke dingen.
Trouwens de oliebollen waren ook weer een verhaal op zich.
Ik had een leuk recept van een leuke vrouw met een leuke blog en dat leek mij wel wat, de ouderwetse manier van oliebollen bakken met gist etc.
Goed, ik bakken, het deeg was prachtig gerezen, en de oliebollen bleken niet om te vreten, echt waar, wat een smakeloze apparaten!
Dus, die heb ik in de vuilnisbak gekeild wat Roos ongelofelijk zonde vond en trachtte ze nog even van het aanrecht te redden, maar tevergeefs, ik was haar net voor . . .
Dick is toen nog naar de grote stad gereden om gewone oliebollenmix te halen want nee hier in ons dorp blijven de winkels altijd gesloten op zondag.