Reisdagboek
Gastenboek
Foto's februari 1 2
maart 1 2 3
Reisdagboek
Nu net terug van rondjehondje, schatjes gegeten, koffie al klaar en gaan de stoeltjes weer naar buiten, wat een gelukkie dit soort dagen!
Hele dag in korte broek buiten, de bbq was weer geslaagd en om kwart over 5 zakte langzaam de zon achter de bergen en zijn we naar binnen gegaan.
Zo fijn voor mij zeker, deze zon kan ik hebben, warmer dan 20 graden hoeft van mij al zeker niet.
Morgen vertrekken wij weer een stukje verder, na 2 dagen vinden wij het wel weer genoeg op één plek, dat heb je als fanatieke camperaar en zo leuk weer een ander plekje ontdekken en soms valt het mee en soms valt het tegen.
Dat zijn we gewend en vinden wij zo aantrekkelijk!
Het internet is kmp, 3G en valt het een beetje moeilijk om te uploaden en sowieso de foto's op de site te krijgen, maar straks ga ik even mijn best doen met heel veel geduld☺
Lieve mensen in NL, vandaag wel stemmen hoor, het is je recht en hoewel ik zelf eigenlijk niet meer geloof in stemmen, er wordt toch niet gedaan wat de meest mensen willen, toch doen om je nog een beetje het gevoel te geven mee te doen . . .
----------
Dinsdagmorgen 17 maart. Pouzol. Een goddelijk plekje, wat een luxe, de hele dag zon, wat ook deze week blijft!
We hadden het wel verdiend na gisteren een dag met een gaatje.
Ik ga niet alles uitleggen, gisteren al een lang verslag gemaakt maar we wilden een Franse gasfles hebben omdat wij denken niet genoeg te hebben aan onze Duitse flessen.
Nou dat bleek niet zo makkelijk, zachtjes gezegd, en toen wij een adres hadden, hadden zij weer geen goede koppeling.
Adres van camperzaak gevonden, onaardig personeel die liever een camper verkochten merkten maar wel een totaal complete aansluiting die wij niet nodig hebben en alleen een koppeling willen . . .
Toen adres gevonden en die man wilde die fleskoppeling niet aan ons verkopen, was gevaarlijk (had hij bij nader inzien vast wel gelijk in) en alleen voor een thuisaansluting.
Uiteindelijk was het eind van de middag en zaten wij met een onbruikbare dure veel te zware fles en konden we nog niks mee, en besloten we dat onderwerp maar even te parkeren tot vandaag.
De stemming was daarbij ook beneden AP omdat ik dan met te goede oplossingen kom, die niet binnen komen
Mooie cp uitgezocht waar wij in het donker, na een kleine en heel lange weg door boerenvelden en bossen in het donker aan kwamen bij een meertje, prachtig precies wat voor ons, was ook niemand, logisch, zo enorm afgelegen.
En toen bleek om 21.00 uur dat wij geen bereik hadden, en geen internet kunnen we mee leven maar geen telefoon is not done voor ons, zeker gezien wat Dick heeft mee gemaakt.
Restte ons niet anders dan te vertrekken en wat anders zoeken en ja dat vonden wij dus!
Nog even met de hondjes gelopen en geknuffeld en naar bed.
We blijven hier in ieder geval twee dagen, zonder koppeling dus . . . maar voorlopig wel gas genoeg.
Daarbij effe, ik heb voor het eerst weer een korte broek aan, stoeltjes buiten, Beepje aan een touwtje en Doesje gewoon los, zo heerlijk!
----------
Maandagmorgen 16 maart. Vichy. Zaterdag kwam Dick inderdaad zeiknat thuis met Elin, maar goed, wel een leuke wandeling door het stadje gemaakt, het oude centrum was maar een paar straatjes.
En dan is het wel weer toevallig dat het daarna gelijk droog was☺
Die dag verder rustig aan gedaan en halverwege de middag nog een rondje met de meiden om het meer en zijn we vertrokken voor een ritje van zo'n 80 km, want we hadden een missie!
Een klein hapje bij een grappig mini snackbarretje van 'MImi' in Le Mayet- de-Montagne daarna een prettig overnachtingsplaatsje opgezocht waar wij al eens meer gestaan hebben.
Helaas, de twee plekjes waren bezet door vissers dus daar vlakbij, het was inmiddels al schemerig en een ietwat horizontale plekjes daar is moeilijk, en vonden we een redelijk stukje, we zijn daar best makkelijk in.
Soms is het met kokkerellen wat lastig als je scheef staat omdat de pannetjes dan van het vuur glijden☺
Gistermorgen om half 8 werden we wakker door een klop op de deur, 'meneer u mag hier niet staan, dit is de P van de camping'.
'O dat wisten wij niet en ja hoor, we zullen vertrekken'
Dit was ook de waarheid, we hadden een gesloten hek gezien, gesloten camping, en wij stonden dus op een P, niet voor het hek, geen bord te zien en daarbij, dus ook wel een beetje flauw, maar begrijp het wel een beetje.
Ontbeten, hondjes uitgelaten en al op tijd vertrokken naar het dorpspleintje omdat wij nog naar een patisserie wilden om wat lekkers te halen voor bij de koffie want wij gingen op bezoek bij Cilia en Henk die daar wonen in hun prachtige oude huis!
In 2023 hebben we hen ook al eens opgezocht en ik meen in 2024 in de provincie Groningen waar zij ook al een heel mooi oud huis hebben een voormalige school, nog grotendeels in oude staat, net als hun romantische huis in Frankrijk!
We volgen elkaar digitaal al heel veel jaar en mede dankzij ons zijn zij destijds ook aan de Gordon Setters begonnen, de oudste is inmiddels overleden en nu hebben zij 2 echte Franse, mooie lieve meisjes Gordons!
Weer zo'n hartelijke lieve ontvangst door mens en hond en wij hadden uiteraard onze skatties ook mee.
Mooi om te zien dat de 3 Settertjes, Elin, en hun poes Famke naadloos op elkaar aan sluiten, net of zij al jaren bij elkaar wonen!
Zij wonen formidabel, echt volledig in de natuur, onafhankelijk van gas (nou een beetje dan), elektriciteit en water!
Wat was het weer gezellig lieve mensen, heerlijk soeppie (geen dadeltje☺) maar heerlijke broodjes met veel verschillende soorten Franse kaasjes, hmmmm
En ja, zij hadden graag gewild dat wij zouden blijven slapen en avondeten maar dat hadden wij niet afgesproken, dus eind van de middag zijn wij weer weggegaan naar Vichy maar wij vandaag wat boodschapjes hebben te doen.
Het is wel een ietwat hachelijke onderneming hoor naar hen toe te gaan in F., met de camper, een heel smal bochtig super steil weggetje naar beneden en het laatste stukje lopen, we kunnen de camper niet keren bij hen, smal zacht bospaadje.
De heenweg gaat dan nog wel maar terug is een heel ander verhaal, vanaf het plaatsje waar de camper staat moet je om een korte scherpe bocht direct steil omhoog, deze actie bezorgt mij bijna hartmakke.
Het voertuig is dan ook wel boven 3500kg en vind ik het knap van hem en ook van Dick dattie hem sowieso over nog een hobbel heen krijgt ook.
Ik blijf dan met het gezelschap en hondjes buiten, ik kijk er niet naar en Dick voert de actie uit, als ik dan geluid van glijdende steentjes hoor oefff . . . ben dan zo ontzettend bang dat de camper achteruit rolt en hij niet meer te houden is . . .
Goed, de actie slaagde relatief makkelijk, wel rook je een beetje de koppelingsplaten maar dat moet dan maar even.
Na het roerige afscheid zijn we naar Vicky gereden, daar zou een aardige cp zijn maar wat een tegenvaller!
Lopend even gaan kijken en ik telde 45 campers, niks voor ons dus, het leek wel of de campers veelal onbewoond waren, misschien wel van inwoners van Vichy.
Wij zijn weggegaan en terecht gekomen op een prima plekje bij een sporthal helemaal aan de buitenkant van dit plaatsje, superstil.
foto's in de maak.
----------
Zaterdagmorgen 14 maart. Idem. Gisteren een heel rustige dag hier, we waren alleen en hebben inderdaad de hondjes lekker los gelaten, ook Beepje, voor de zekerheid de sleeplijn er aan, ging natuurlijk helemaal goed.
Zij heeft geen enkel moment gehad om haar habitatje te vergroten, zij heeft lekker gespeeld met de bal aan een touwtje en ondertussen heeft Dick een dronefilmpje gemaakt.
Eind van de middag kwam er een camper bij en daarover heb ik al wat geschreven onder de foto.
Na het avondeten begon het te regenen en dat heeft het de hele avond en nacht ook gedaan, niet heftig maar toch.
Wakker geworden en was het droog en nu, net nu Dick met Elin even het stadje aan het bekijken is, krijgen we een hagelbui . . .
Vanmiddag een uur of vier vertrekken wij weer naar een ander plekkie zo'n 80 km hier vandaan.
----------
Vrijdagmorgen 13 maart. Bourbon-Lancy. Wat een plekkie weer, een prachtige rustige zeer nette P, met alle voorzieningen die je als camperaar fijn vindt.
Een net hek er om heen in een soort park, en bij een meer wat wij al rond gelopen hebben, en omdat wij hier alleen staan, speelt de gedachten met ons om Beepje even lekker los te laten hier . . . helaas zijn wij van die angsthazen geworden, niet voor 'het gezag' maar wel voor dingen die onze hondenkinderen zouden kunnen overkomen . . .
Over hondenkinderen gesproken, het gaat weer heel goed met Robbedoesje en als wij niet opletten springt zij zelf de camper in en uit, wat wij natuurlijk willen voorkomen.
Het rondjehondje om het meer heeft zij dan ook gewoon los gelopen, vermaakte zich kostelijk en ging in een vlot tempo.
Na een hele leuke rit gisteren, alweer dus, via nog kleinere weggetjes, ook met de camper een steil bospad omhoog gekropen☺, door de leuke dorpjes gereden en onderweg nog een paar AOtjes gedaan, die weer de moeite waard waren, leg ik bij de foto's nog wel uit.
En ja, we hebben al vaak gezegd 'wat is Frankrijk toch een fijn vakantieland, geen gezeur met campers en overal keurige voorzieningen en mensen zijn daarbij ook vriendelijk, daar dachten wij vroeger toch heel anders over'
Kan best aan onszelf gelegen hebben . . .
We blijven hier twee nachten, en de zon schijnt momenteel wat vanavond geloof ik gaat veranderen.
----------
Donderdagmorgen 12 maart. Idem als gisteren.
Maar vandaag, heel belangrijk, is ons Doesje 10 jaar geworden!
Tien jaar onvoorstelbaar veel liefde ontvangen en gegeven aan dit ongeevenaarde lieve Engelse Setter meisje!
Voor ons een mijlpaal, gezien haar zorgelijke jeugd en dat wordt vandaag iets heel lekkers voor haar en voor ons een 'croissant aux amandes' uit een Patisserie.
Ik heb het er hier niet veel over, vind het te moeilijk maar echt 100 punten gaat het niet met haar het is en blijft een zorgenkindje wat wij met al onze liefde voor haar begeleiden.
Wij tillen haar in- en uit de camper omdat zij het moeilijk heeft om een klein sprongetje te maken en ook trouwens op haar bedje.
Verder ja, nu weer heel mooi weer en een leuk wandelingetje gemaakt, Doesje ook mee, door het kleine dorpje waar je echt totaal geen leven ziet.
Gistermiddag de hele middag regen gehad en ons vermaakt met allerlei dingetjes zoals lezen, en uiteraard lekker scrollen, podcasten etc
Vandaag? Ach dat zien jullie morgen of overmorgen wel weer☺
Robbedoesje, écht onmiskenbaar, zonder al onze lieverds tekort te doen, mijn allergrootste liefde.
----------
Woensdagmorgen 11 maart. Roussillon-en-Morvan. Wat een leuke en ook mooie toer gisteren weer, over D wegen door prachtige landschappen, heuvelachtig en door die hele kleine slaperige dorpjes.
Werkelijk je waant je zo af en toe in de Middeleeuwen, grote oude landhuizen met nog alles intact er om heen en natuurlijk kastelen.
Veel herinneringen aan onze caravanvakanties met Arie en Nel, zoveel plezier gehad met hen, onvergetelijk.
Vooral Dick zijn herinneringen zijn nog zo levendig en overal 'popt' Arie dan weer op, wat hebben we samen toch gelachen en hoe erg dat hij ons veel te vroeg ontvallen is.
Hoewel 'vroeger' toch ook leuk is om nog over te hebben, nu weer over tot de orde van de dag.
Al rijdend over een smal weggetje met onoverzichtelijke bochtjes, langs een klein riviertje plotseling een gigantische klap op de camper, die ons beiden letterlijk in elkaar deed duiken, jezusss wat nu?
Stukje verder gestopt, het leek op het dak, op de alkoof, te zijn en wij dachten een boomtak oid, maar ja op het dak liggen twee grote zonnepanelen en een stukje verder de opgeklapte schotel.
We zijn stukje terug gereden en zagen een tak op de straat liggen waar een grote tak boven de straat hing met schade, de dader.
Gestopt langs een muurtje waar Dick op kon klimmen om op het dak te kijken, geen schade.
Voor de zekerheid foto's van die boom genomen en de schotel uitgeprobeerd, zonnepanelen uiterlijk zonder schade, alles doet het nog.
Pff opluchting.
Onderweg nog even langs een Bricomarche wat ringetjes halen, we horen de dop op het wiel, weet niet meer hoe dat heet, rammelen en zit los, verder nog in een Super U wat boodschapjes gedaan en kwamen in de middag hier aan.
Een klein stil oud boerendorpje met aan de rand een P tussen mooie al groene velden en o ja onderweg al bomen met uitbundig roze bloei!
Omdat er een vette regenband over Frankrijk en ook NL trekt☺ blijven wij hier maar een dagje extra.
----------
Dinsdagmorgen 10 maart. Hetzelfde plekje maar nu wakker geworden met heel zacht getik op het dak.
Dit vinden wij aan één kant gezellig, vooral 's nachts maar als het ochtend is denken wij gelijk aan de natte hondenvoetjes, vies pad hier.
Wij zijn zo dom geweest, geen laarzen mee, geen regenkleding, zelfs geen kort regenjasje, geen paraplu, niks niënte.
Maar veel hebben we wel . . . honden- jasjes - truitjes- regendekjes en -reflectiehesjes . . .
Het is nu half 11 in de ochtend, Dick komt net thuis met de meisjes, was droog en het wordt al lichter.
Nu koffie, meisjes al gegeten en liggen weer en direct vertrekken wij wat naar het zuid westen.
Dick wilde naar een één of andere abdij onderweg maar ziet net dat het in een blauwe zone ligt en daar mogen wij met onze camper niet in of door heen.
Gistermorgen een toch wel unieke ervaring, jawel hier grossieren wij in, Elin zat op mijn schoot, ik praatte tegen haar en zij startte met de wolven gehuil op mijn stem!
Het was echt ontroerend omdat dit toch echt een sociale betekenis heeft, ik voel dit als een groot compliment, verbondenheid met de roedel, dat betekent het.
Wat een mooie ervaring, zeker voor mij met de achtergrond van een GTer, Dick heeft het gefilmd en ik zal het op mijn kanaal op youtube zetten en de link HIER KLIKKEN
----------
Maandagmorgen 9 maart. Villegusien-le-Lac. Oh die Franse dorpjes namen zijn vaak zo mooi, dorpjes stellen vaak niet veel voor maar daarom in al zijn oudheid en verwaarloosheid (ik verzin de woorden waar ik bij sta☺) zo charmant.
De nacht van 7 op 8 maart zijn we ook bij de treinen gebleven, beviel ons wel voor een paar nachtjes.
Wat leuk Ria dat jullie dezelfde ervaring gehad hebben hier en een goeie terugreis en misschien wel tot ziens in Zweden!
Zoals jullie begrijpen ben ik niet naar de 'Samen optrekkendag' geweest in Barneveld, toch teveel gedoe.
Wel heb ik het grootste deel van de dag lekker buiten met de koptelefoon op geluisterd naar een life verslag met allerlei sprekers en ik heb er van genoten, de één wat interessanter dan de ander.
Mij wéér verbaasd over de tomeloze energie van Marianne Zwagerman die dit festijn, van zo'n ruim 400O bezoekers (nee hoor natuurlijk weer niet op de NOS te zien, zij houden niet van andere meningen) als initiator met een grote groep vrijwilligers heeft opgezet, wat een prestatie!
Toen wij gistermorgen met de honden weg wilden nog een naar akkevietje.
Ik had hier al een Frans echtpaar gezien met een bijzonder onaangename hond, kruising Shar Pei, die zich totaal asociaal t.o. andere honden gedroeg, de onze had hij nog niet gezien, daarbij zag ik vanaf mijn camperstoel, toen wij aan kwamen, hoe dom die man met die lastpak omging.
Wij gingen wandelen, honden aan de lijn, zoals meestal tegenwoordig, Dick draait zich om om de camperdeur op slot te doen en ik zag die galbak tussen twee campers aan komen stormen, schreeuwende baas er achter aan.
Te laat.
Dat kreng sprong bovenop Elin en het werd een kortdurend gevecht, Elin nog nooit zó in paniek gezien, die denkt namelijk nog altijd dat elke andere hond aardig is.
Dat krijg je als een pup met een Setter en met name een Engelse Setter opgroeit . . .
Godzijdank aarzelde Dick geen seconde en gaf de hond een forse goed gemikte trap tegen zijn kop met zijn bergschoen, waarop hij los liet en zijn baas hem, met gevaar voor eigen leven, greep en hem verder op zijn falie gaf.
Ondertussen telkens roepen 'pardon pardon'. . .
Wij verlieten met bonkend hart en toch ook boosheid het strijdtoneel, honden recupereren kennelijk sneller dan de baasjes ☺
Waarom liep die hond nou los?
Toen wij later aan de koffie zaten kwam baas galbak nog even langs, klopte op de deur en vroeg hoe het met onze honden was, wat ik daarbij wel erg op prijs stelde en bood weer zijn excuus aan.
Dit was echt door het oog van de naald, die hond, een reu nota bene, die een teef zonder aarzelen grijpt hoort simpelweg een muilkorf te dragen!
Wij zijn daarna vertrokken, was toch al de bedoeling, en via prachtige stille weggetjes, niet eens een RN route maar eigenlijk vaak kleine boerenweggetjes door de Vogezen gereden, wat mooi toch!
Het was enorm genieten met dit mooi weer, een half verhard zandpad ingereden en daar een uurtje gezeten, stukje gelopen en geluncht.
Uiteindelijk hier op dit schattige plekje, doodlopend klein weggetje, uitgekomen maar toen . . .
Het was een kleine keerlus en we besloten om op het stukje gras in het midden te gaan staan en niemand tot last te zijn . . .
Jaja het bleek een soort klei te zijn onder het mooie groene gras en gelijk groef de camper zich in om niet meer te willen bewegen . . .
Dan krab je even, nou éven, op je hoofd en wat nu?
Hout gezocht bij een verlaten huisje, krik onder de camper eerst links en toen rechts en in één klap schoot hij de planken weer onder de wielen vandaan, de banden, diep profiel, helemaal vol met klei en glad als een aal.
Bij poging twee, weer alles op nieuw met die krik en zo, lukte het en Dick weer zijn work out voor die dag gehad!
Na een stille nacht net een heerlijke wandeling met super mooi weer langs het stuwmeer gemaakt en verder weten we het nog niet.
Blijven vandaag hier.
HAAA ik zie Ardi ook weer, zo leuk!
----------
Zaterdagmorgen 7 maart. Remiremont. Een keurige, goed onderhouden en eigenlijk best 'gezellige' CP, met hegjes tussen een aantal plaatsen, en alles gratis, zelfs water en afval lozen.
Daar doen wij het niet voor, maar is wel fijn, zeker met die abnormale brandstof prijzen, ons campertje dieselt 1 op 8, tikt dus lekker aan.
Het enige is dat de cp naast een treinstation is waar je nu achter komt hoe weinig geluid treinen tegenwoordig maken, ik heb er zelfs geen erg in dat er eentje langs komt.
Het is wel zo dat het een klein station is en ook weinig treinverkeer maar toch, we zien hier zelfs een TGV staan!
Het weggetje oversteken en je loopt langs het meer waar je een leuke ronde omheen kunt maken, wat Dick nu met Beepje doet, ik ben halverwege afgehaakt met Doesje, een lange ronde bekomt haar niet zo goed momenteel.
Mooie rit weer gehad gisteren over hele kleine bochtige bergweggetjes met opvallend veel omgeploegde zijkanten van de weg door de enorme hoeveelheid wilde zwijnen hier.
Een paar dagen terug had Dick een teek en gisternacht ik zelf, en ook Beepje had er eentje.
Het werd dus weer tijd voor een Nex Gardje die ik niet meer had en waar je een recept voor nodig hebt.
Chatje vertelde mij dat het soms bij een Franse dierenarts lukt om het zonder recept te kopen dus maar een Veterinaire opgezocht en ja hoor, ik kon het zonder recept daar kopen en zonder een da consult!
Geen Nex Gard maar Symparica, een ander middel met bijna dezelfde eigenschappen volgens Chatje en heb ik het eerst terdege opgezocht voor ik een pil in hondenmondjes propte.
Nou dat proppen was niet nodig, ik leg de pil verdekt opgesteld in de bak met brokjes en gaan het zonder hapering naar binnen.
Nog iets opvallends hier, iedereen loopt nog in winterkleding en wij vinden het warm en lopen in T-shirt, duidelijk Scandinavische inslag dus☺
Leuk Til dat jij als trouwe fan ons ook weer volgt!
Best lastig hè, ouder worden met wat vervelende kwaaltjes . . .
----------
Vrijdagmorgen 6 maart Ottrott. Een hele rustige P waar wij overnacht hebben.
Even nog over gisteren.
We stonden nog in tweestrijd of wij op dat mooie Rijnplekje nog een dagje zouden blijven of vertrekken.
Dick was met de hondjes weg, ik ging douchen en hoorde wel een auto stoppen bij de camper en in een flits zag ik dat het een politieauto was.
Ik negeerde dat volkomen omdat ik ook wist dat wij niks fout deden . . .
Dick bleek dit vanuit te verte al te zien en kwam terug en ja hoor . . . we mochten daar niet staan.
Aan de houding van die gasten zagen wij al dat het een spelletje blufpoker was en wij bluften lekker mee, heerlijk☺
Over en weer in 3 talen werd er gesteggeld.
En omdat wij kennelijk teveel weerstand boden kregen wij een bekeuring en waarom, geen idee, allerlei vage dingen werden er gezegd, o.a. over de bbq die niet brandde, maar goed als je een bon wil geven slijmerd dan doe je dat maar . . .
Na hun vertrek hebben wij nog rustig koffie gedronken en gekeken waar wij heen zouden gaan.
Ondertussen hebben wij veel foto's van de verkeersborden gemaakt op weg naar deze plek, wat ons idee helemaal bevestigde, nergens stond dat wij daar niet mogen komen.
Dus, stel en wij geloven het niet, hebben geen papiertje of zoiets gekregen, dat er iets thuis komt, gaan wij protesteren inclusief foto's!
Dit is echt de allereerste keer in ons 20 jarig camperleven en daarvoor op dezelfde wijze tientallen jaren gecaravand, dat ons zoiets is overkomen.
Ik begrijp wel dat die gasten, waren van de waterpolitie geen reet te doen hebben dus dachten, laten wij die ouwetjes eens even lekker opnaaien en dat viel wel even verkeerd.
Dan ben je bij ons echt aan het verkeerde adres en tonen wij ons weer de échte Nederlanders die ook nog eens uit het westen komen ☺
Kijk als wij echt fout stonden, en dat weten wij dan ook bewust wel, zijn wij de eersten om dat toe te geven en zonder morren een bekeuring te betalen, maar met deze flauwekul wek je bij ons veel weerstand op.
Via een prachtige rit zijn wij hier gekomen waar Dick nog een klooster wilde bezoeken, ik hoef dat niet echt, hou niet zo van oude stenen.
Een heerlijk rustige nacht gehad op een lege P, rondjehondje gedaan en lekker buiten op een muurtje koffie gedronken en zo gaan wij weer verder.
----------
Woensdagmorgen 4 maart. Beinheim, Frankrijk. Een heel mooi plekkie in de zon aan de oever van de Rijn net op de grens Duitsland Frankrijk, weer goed gevonden Dikkie!
Het is een druk bevaren route voor ons neus en aangezien Dick ook van schepen houdt, 'leuk om te zien waar zijn vandaan komen', vermaakt hij zich hier goed mee, op de Lafuma met de verrekijker!
Hondjes liggen heerlijk in de zon en na dit tikwerk ga ik ook weer naar buiten.
We staan aan een smal weggetje, wat doodloopt tegen een slagboom, auto's komen hier verder niet want achter de slagboom is het natuurgebied vnl voor vogels waar wij als wandelaars wel mogen lopen met aangelijnde honden en is ok natuurlijk.
Op onze vorige plek bij de garage hebben wij toch ook nog een nachtje extra doorgebracht, en ook weer verse broodjes gekregen van de schotelman.
De schotel doet het weer, de motor was kapot en alles is weer ok, en het was toch wel een rib uit ons lijf, jammer maar waar en zo hebben we toch lekker altijd wat . . .
Maar wat zijn de weergoden ons goed gezind zeg, super mooi weer en wat hadden/hebben wij een behoefte aan de zon!
Oktober 2025 kwamen wij terug uit NL, waar wij al die weken niet al te best weer gehad hebben, en daarvoor al een wat minzame zomer, dus waren wij er wel aan toe.
We hebben gisteren de gasflessen nog kunnen vullen voor de oude lage prijs maar diesel is inmiddels bijna 2 euro de liter . . . dure kilometertjes dus.
Wij laten ons niet weerhouden door deze dingen maar toch . . .
Vanmiddag lekker bbqen en vannacht blijven wij hier ook nog en morgen weten we het nog niet☺
----------
Maandagmorgen 2 maart. Dietlingen. En ja hoor, weer in een garage, ditmaal dus niet vanwege de auto maar de schotel op het dak voor tv ontvangst, had ik al geschreven.
Voor Dick die het actuele nieuws volgt en waar wij ook eigenlijk tv voor hebben, de onverwachte schokken in de wereld volgen, is geen tv natuurlijk balen.
We kwamen hier gistermiddag aan en konden zo doorrijden naar de eigen cp van dit bedrijf, wat een luxe, prima net plekje voor een nacht.
Ook gratis stroom en verzorging hier, stroom hebben wij niet nodig want met dit mooie weer laden de zonnepanelen nokkievol op.
Vanmorgen om 8 uur werden er verse broodjes door een werknemer gebracht, ook leuk toch, nu nog effe de schotel voor een klein prijsje repareren, maar dat dat niet helemaal zeker is weten wij ook al . . .
Leuk rondjehondje gemaakt en verder podcastjes geluisterd en op tijd naar bed.
Het is enorm mooi weer, niet dat het warm is maar stralende zon en wolkeloos en als je in de zon kunt zitten is het echt heerlijk!
Wat wij hierna gaan doen weten wij nog niet echt, één ding is wel zeker, niet noordelijker en eigenlijk wil ik in deze regio wel een aantal dagen blijven, de weersvoorspellingen zijn erg goed.
Toen wij gisteren wilden tanken kregen we wel even een schokkie, pompen gesloten . . . niet alleen kennelijk omdat het zondag was maar ook lege pompen en wij dachten toen dat het misschien kwam omdat er velen al volgetankt hadden ivm de onzekerheid op de oliemarkt . . .
Laat deze gedachten niet waar zijn, brandstof duurder zou nog wel eens zo kunnen zijn.
Nu net weer terug op de cp, schotel is er af en een klein schoteltje van het bedrijf er op en nu doet alles het weer, ondertussen kijken zij wat er loos is met de schotel en horen wij zsm wat dit gaat kosten en dan is het wel of niet repareren
----------.
Zondagmorgen 1 maart. Schönfeld. Ik ga het (denk ik☺) maar niet meer zeggen, wat een ongelofelijk mooi plaatsje weer, zo verlaten op een P van een wandelgebied met het mooiste uitzicht wat je je bijna kunt bedenken!
Het prachtige glooiende Beierse landschap, met wat verder een bosje huizen gestrooid tussen de heuvels (nog altijd een klus om er tegen op te lopen trouwens)
Gisteren een tamelijk saaie rit, wel mooie landschappen maar weinig aantrekkelijke dorpjes en wilden wij overnachten op een P in Würzbrug.
Wij waren not amused toen wij daar aankwamen, een stuk grond, een P, tussen sportvelden zonder een randje groen, veel geparkeerde auto's en leken eigenlijk van bewoners uit de stad te zijn, ook onbewoonde campers.
Wij hebben de honden een plasje laten doen, op een rommelig klein randje groen en zijn weer ingestapt.
Dick had al gezien dat er zo'n 20 minuten rijden verder een goede plek zou zijn, deze dus!
Wat een verademing, een stad is absoluut helemaal niets voor ons, zelfs niet meer om doorheen te rijden.
Dick ging een rondjehondje en ik zorgde voor de maaltijd zowel voor de meisjes als voor ons en hadden we daarna nog een lekkere rustige avond en niet te vergeten nacht!
Het is hier nog stiller dan thuis, huh, jawel want daar gaat 's morgens om half 7 1 persoon langs om naar zijn werk te gaan . . . het moest verboden zijn haha
Vandaag nog even 180 km scoren om aan te komecn bij de firma Ten Haaften nabij Karlsruhe, de fabrikant van onze tv schotel en kijken of hij dat apparaat morgen kan repareren, hij blijft, wat we ook doen, plat op het dak liggen.
----------
Zaterdagmorgen 28 februari. Ohrdruf. Een mooie plek bij Schloss Ehrenstein, nooit van gehoord maar o zo mooi!
Sinds gisteren is de magie verdwenen van ons etentje bij het bratwursttentje . . .
Het begon gelijk dat de kartoffelsalat al uit verkocht was, een uur na opening dus . . .
Verder misten wij meneer met de bratwurstpet die op een zelfgemaakte trackerkruk zat te bbqen op de trekhaak . . . . . .
Stond een lange rij . . .
De bratwursten lagen nu op een ander soort rooster, wel op kooltjes . . . maar zagen veel te bleek . . .
Dick vroeg aan de dame of meneer er niet was, nee dus . . .
Na wat verder vragen (wij blijven ook vrije NLers) bleken zij gescheiden te zijn . . .
Daarbij stond er een harde wind . . .
Zo, daar hoeven wij dus ook niet meer naar toe, jammer, niets blijft zoals het is.
Mooie rit gemaakt door saaie maar toch leuke dorpjes afgewisseld met stukjes autobaan, in de middag hier aangekomen en omdat het een echte betaalde cp is zijn we fijn op stoeltjes buiten gaan zitten en hondjes op kleedjes.
Doesje kun je niet meer zo op het gras laten liggen, te koud en te hard, was een eenmalige leerschool voor ons, zij is nu weer goed ter been.
Heerlijk stil geslapen en nu net een leuke wandeling gemaakt door de supermooie openbare kasteeltuinen, bakkie koffie en we gaan vandaag weer een stukkie rijden, iets van 180 km geloof ik.
Het is bere mooi weer, stralende zon en 14 graden, wat wij dus echt warm vinden, zeker omdat wij toch echt Scandinavische omstandigheden gewend zijn.
Wel lachen hoor, we hebben voor de zekerheid toch onze spikeschoenen mee, ik loop nog te puffen in een winterjas en voor de honden truitjes en winterjassen mee☺
----------
Vrijdagmorgen 27 februari, klein plaatsje bij Hundisburg waar wij overnacht hebben bij een voormalige steengroeve.
Vanmorgen vroeg op want we staan momenteel in een grote hal van een vrachtwagen- en camperwasstraat een hoop gerommel en water om ons heen en de honden blijven weer gewoon slapen☺
Gistermiddag zijn wij om een uur of 2 vertrokken, eerst even alles 'gesauberd' op de cp, toen Dick naar de kapper en oeiii wat issie opgeknapt!`Daarna naar deze plek, iets van 80 km verder, om te kijken of wij voor vanmorgen een afspraak hier konden maken en dat kon niet, gewoon aansluiten achter de eventuele rij, dus zijn wij in de buurt gaan overnachten en vanmorgen de wekker om 6 uur gezet.
Om 7 uur ging de tent hier open en inderdaad, goed dat wij er op tijd waren, al één vrachtauto voor ons en achter ons een hele rij inmiddels.
Op internet had Dick al gelezen dat het hier allemaal met de hand wordt gereinigd, uniek toch en dat de klanten erg tevreden waren . . .
Wij zijn helemaal geen poetsers, ook met de camper niet maar nu was het echt te erg, alles wat je aan de buitenkant aanraakte was vies, inclusief de fiets achterop.
In Zweden hadden wij veel sneeuw en uiterst smerige wegen en zeiden wij al dat we hier naar een camperwasplaats wilden.
Ik denk zo maar dat de camper bij ons nog nooit zo schoon geweest is, Dick vindt dit geen leuk werk . . .
Wat nog veel minder leuk is dat Robbedoesje niet ok is, wat een zorgenkindje is het toch.
Zij loopt rechts voor weer wat moeilijk en staat amper op, nou is dat eigenlijk altijd in de camper, maar nu nog wel een tikkie erger.
De pijnstiller ligt al klaar maar vooralsnog ligt zij te slapen, ze zijn wel al uitgelaten.
Hierna rijden we naar de overheerlijke Duitse bratwurst, mét de sublieme aardappelsalade gemaakt door de bbq man zijn Poolse echtgenote.
We zijn hier al eens meer geweest en dit blijft hangen in onze gedachten, onderdeel van onze culinaire reis!
----------
Donderdagmorgen 26 februari. Seehausen. Vandaag blijven wij hier tot vanmiddag want Dick heeft om half 3 een afspraak bij een kapper hier, zijn kapsel ziet er niet meer uit, net een wilde Zweed haha
Gisteren heb ik hier alles voor zover bijgewerkt.
----------
Woensdagmiddag 25 februari. Seehausen. Eerst over gisteren, wat een leuke afwisselende dag gehad, eerst vis gegeten bij ene Tony, een Turkse Nederlander van 73 jaar die vanaf zijn 24e eerst in NL woonde en nu al 18 jaar in Zweden.
Hij laat elke paar dagen vis uit Urk komen, bakt dit zelf in zijn mobiele viskraam, die kibbeling en lekkerbekjes kennen ze in Zweden niet en heeft hij een overbekende drukbezochte viskraam in Växjö!
Dick had hem gelezen op FB en dacht dat dit wel leuk en vooral lekker zou zijn en dat was het zeker!
Daarna zijn we nog een aparte activiteit gaan doen, een watertoren die op hoge poten staat, eronder is een plateau waar, als je er recht onder staat, elke geluidje tot een repeterende echo maakt, dit was spekkie voor mijn bekkie, dit was echt zo grappig!
Daarna richting Trelleborg gereden en een tijdje gepauzeerd op een fijne P om te eten, hondjes verzorgen en in de avond naar de boot.
Enorm veel vrachtauto's twee campers en en stel gewone personenauto's, gelijk onder de douche en naar bed en was het alweer half 12 in de avond.
Om 5.15 uur werden we gewekt, niet door de intercom maar persoonlijk, lachen toch, 'good morning time to wake up'. . .
Onze cabin was op de 10e verdieping, boven in de boot, groot raam zeezicht waar wij nu natuurlijk niets aan hadden.
Het slapen ging niet zo makkelijk want het gestamp van de motoren was zo hoog ook te horen.
Het was een vroegertje want om 6.10 uur verlieten we de boot en weten in Rostock een goed plekje om even met de honden naar buiten te gaan en gelijk ontbijten.
Eerlijk is eerlijk, het voelt weer heel goed om in ons vertrouwde Duitsland te zijn en de prijzen bij de Lidl zijn beduidend lager dan in Zweden, waar uiteraard veel geïmporteerd moet worden, vooral groenten en fruit.
Het weer werd steeds mooier en op deze cp is het goed toeven, leuke rustige plek aan de rand van het stadje.
We hebben een paar uur in ons t-shirt in de zon gezeten en blijven nog een dagje, het wordt ook morgen weer heel mooi weer en daar hebben we toch echt behoefte aan!
----------
Dinsdagmorgen 24 februari Öjaby, alweer een mooie plek aan het Helgasjön, halverwege de middag hier aan gekomen via een besneeuwde onbereden weg . . . het moest weer zonodig . . . maar eerlijk is eerlijk, dit zijn de mooiste plekjes en het ging nog moeiteloos ook.
Ook weer fijn voor de hondjes en zij zijn dan ook altijd als eerste aan de beurt, daarna lekker eten en wij aan de koffie.
Ik wilde 'mijn rust' hebben om eens even lekker aan de site te knutselen want dat is écht heel veel werk en het is nog niet ok zie ik net, echt weer balen.
Net wel een heerlijke wandeling gemaakt en dan dankbaar zijn voor het mooie land waarin wij wonen, zo mooi, niets stuk en nergens rommel!
Vandaag gaan wij richting boot die vanavond om 11 uur vertrekt en je moet een uur tevoren aanwezig zijn.
Voor onderweg heeft Dick wat leuke bezienswaardigheidjes uitgezocht en dat vind ik ook altijd zo leuk!
Uiteraard is de site nog in de beginfase en moet er nog flink digitaal gewerkt worden☺ de kleuren en index pagina is nog niet naar mijn zin.
----------
Maandagmorgen 23 februari. Motala. Gisteren om 12 uur weggegaan met pijn in ons hart, alles zo mooi en zoveel sneeuw, waarom gaan wij nou toch weg?
Joke en Anne kwamen nog even een afscheidsknuffel geven (zo lief!) en daarna nog afscheid van onze lieve buufie genomen, hebben we maar vlot gedaan, was emotioneel . . .
Prachtige rit langs het oosten van het Vetternmeer, heel veel sneeuw, de bomen wit bevroren in de zon en de weg meestal goed te berijden en ben ik blij met die Zweden met hun gematigde temperament . . . geen stunten op de weg en rustig rijden.
Het was richting noorden een skidakbakkencolonne, allemaal nog een dagje skiën in Branäs denk ik.
Bij het kerkje van Molkom nog even gestopt en broodje gegeten, de reis verliep verder ook prima, een afwisselende mooie route.
Kwamen hier eind van de middag aan en wat een mooi stadje, we staan hier op wat je noemt een 'stads P' maar wat voor eentje!
Een stille P naast een groot park en langs een uitloop van het Vetternmeer en wat is alles hier piekfijn verzorgd met zulke leuke elementen, echt een bezoek waardig!
Gelijk een rondjehondje gemaakt en daarna aan de erwtensoep, hmmmmm
En toen hadden we geen water meer, gelukkig altijd reserveflessen en een jerrycan maar dit wil je niet.
In de avond nog even op zoek naar een tankstation met waterservice en dat lukt, en weer verloren wij water . . .
Dit geitje kwam op het lumineuze idee om ons te bedenken dat de vorstbeveiliging wel eens aan stond . . . ja dus . . .
Probleem gesolved.
Rustig podcastavondje en op tijd naar het mandje om wakker te worden in een totaal witte wereld, ach wat mooi toch hahahaha
Net weer een hele leuke hondenronde gemaakt en dan wordt bevestigd wat een mooi verzorgd, met oog voor geweldige details stadje of Motala is!
Ik ken menig Zweeds oord wat hier niet aan kan tippen!
Ja leuke foto's en moet toch echt fotobladzijde maken op de reissite ☺
----------