MENU

2024
gastenboek

Filmpjes, ook van langer geleden
Donderdagmorgen 13 juni. Eigenlijk een gekke dag gisteren, stil, saai, weer even wennen.
Ik ben toch al zo slecht in afscheid nemen en had gedacht dat het na 3 jaar in Zweden wonen wel eens gewend zou zijn maar 'forget it'.
Inmiddels is Wendy alweer aan de tweede etappe bezig van haar terugreis, vanuit Denemarken, waar zij overnacht heeft naar Noord Duitsland, om morgen het laatste stuk te rijden naar huis.
Dit doet zij zo niet meer, zij reist veel liever lekker ontspannen per trein, dit was een experiment wat op zich natuurlijk goed gaat maar toch.
Het leuke is dat wij haar op de voet kunnen volgen omdat zij Polarsteps heeft, erg grappig.
We hebben hier pittige plensbuien gehad en tussendoor alweer heel wat uurtjes in de zon op het terras door gebracht gisteren, ff bijkomen☺
Straks vertrekken wij weer richting Storfors om daar in het Slusscafé (hmmm lekkere kanelbullar) de verjaardag van Kees te vieren!
Dus weer gezellige dingen op ons pad en daarbij vanavond met YR naar Råda om een 'midsommar' krans te maken.
Wel fijn weer Til een paar frisse hondjes!

Laatste avond, bbq staat al te roken

laatste blik van Wendy op Dick, doeiiiiiii

----------

Woensdagmorgen 12 juni. Natuurlijk moet ik weer janken, Wendy is net vertrokken, Dick brengt haar naar Grums zodat zij niet hoeft over te stappen en de trein rechtstreeks naar Göteborg heeft.
Dit besluit is niet lichtvaardig genomen en Wendy haar eigen idee.
En ik kon niet mee, auto helemaal vol en passen geen 3 honden bij, en het honden gebroed alleen thuis laten is geen optie met Roos.
Gisteren nog een prachtige dag, mooi weer en super wandeling bij Brattfallet, een waterval in een heel mooi natuurgebied niet ver bij ons vandaan.
Zij hadden Elin ook mee en die heeft genoten, zij vond het prachtig en hebben samen geklommen en geklauterd over en door rotsen.
Halverwege de middag waren zij weer thuis, kwamen Joke en Anne en was uiteraard weer heel gezellig, babbeldebabbel en een lekkere bbq met mooi weer.
Nu weer effe wennen zonder de gezellig kleppende Wendy☺
O ja Agnes, ik ken dit, daarom leest Dick de krabbels ook niet, wil ik ook niet, altijd commentaar op de zinsbouw en daar heb ik geen trek in.
Sterker nog, ik word er boos van . . . míjn krabbel, míjn verantwoordelijkheid, míjn stijl . . .  

Elin vond het ook helemaal geweldig!

----------

Dinsdagmorgen 11 juni. Mijn God, morgen gaat Wendy alweer weg, de gedachten alleen al . . .
Over de terugreis en wat wij voor haar kunnen betekenen is nog een puntje, zij heeft teveel bagage.
Natuurlijk kan zij onbelangrijke dingen (het meeste denk ik) hier laten en kunnen wij bij een volgend NL bezoek meenemen.
Maar sowieso, een rugzak, hondje, wandelwagentje voor Dino, en een grote tas, stuk trein, stuk bus, weer stuk trein, stuk lopen naar de boot.
Eenmaal aangekomen in Denemarken hopen dat je auto nog in dezelfde staat staat als achter gelaten.
Kortom zeker voor Yvonne weer dingen zat om je nachtrust te laten verstoren.
Daar heb je het weer: een mens lijdt het meest door etc etc
Ik kán het niet met mezelf verenigen, haar op de trein in Karlstad afzetten en doeiiiii zij zoekt het zelf verder maar uit.
Gek genoeg maakt zij zich daar helemaal geen zorgen over, ondernemend en oplossingsgericht als zij is.
Direct gaan zij naar Brattfallet (natuurgbied met prachtige waterval) en vanmiddag komen Joke en Anne voor een afscheids bbq.
Ik vergezel hen eigenlijk nooit want ik blijf bij Roos, die ik niet alleen wil laten en ook niet lang in de gewone auto wil laten reizen, zij is dan nogal onrustig wat zij in de camper totaal niet is.
Toch weer tijd te weinig om alles te doen wat we eigenlijk wilden.

-----------

Maandagmorgen 10 juni. AHH dat is niets voor mij maar ik zag net op de krabbel van zaterdag een dijk van een taalvertikking staan die ik ogenblikkelijk had veranderd maar vergeten te uploaden, écht dat vind ik zo erg.
Zoals jullie wel zien, ik ben een beetje warrelig, heeft niets met mij leeftijd te maken hoor☺ maar wel door allerlei dingen die zich om mij heen afspelen.
Dick en Wendy zijn weer thuis en hebben het hartstikke leuk gehad en zijn superenthousiast, vol met verhalen en Dick vindt Wendy echt een fijn reismaatje, brede interesse, wil alles weten en is reuze actief, wat zo af en toe flink aanpoten is voor hem!
Ja zo'n dochter wil iedereen toch wel!
Zij stonden met de camper op een camping, op een kwartiertje lopen  van het metrostation in Stockholm en hadden een ov kaart voor 3 dagen gekocht, heel makkelijk!
Wendy wist niet dat Dick en ik voor hun terugreis gisteren een afspraakje hadden gemaakt om koffie met een super kanelbulle te eten/drinken bij het Slusscafé in Bjurbäckens.
Ik ben er met de hondjes in de Peugeot naar toe gereden en kwam daar een paar minuten voor zij arriveerden aan en Wendy zei 'o net dezelfde Peugeot' en stapte ik er uit, zij vond het zo'n leuke verrassing!
Het weer was niet echt top, ik had onderweg enorme hoosbuien, donder en bliksem.
Het is een hele leuke omgeving bij die sluizen en het cafeetje beeldschoon, net een kleine huiskamer, wat het vroeger ook was.
Daar lekker koffie gedronken natuurlijk met kanelbulle en in de buurt nog rondje gelopen en het was gelukkig droog.
Daarna naar huis en was de wens, de fritespan aan . . .

Het Slusscafé, zo knus en gezellig!

----------

Zaterdagmorgen 8 juni. Vandaag een soort actief dagje met hh bezigheden.
Brood staat in de bakmachine, direct een kladkakka (Zweedse chocoladekoek) bakken en er ligt opvouwwas.
Eigenlijk allemaal stomme dingetjes om te vermelden maar ja zo gaat dat dus.
Ik moet wel lachen hoor om Elin, als de broodbakmachine gaat mengen maakt hij van die gekke geluidjes, vindt Elin dus en staat dan zo schattig te kijken met een schuin hoofdje, lief!
Toen ik vanmorgen uit bed kwam en dan altijd eerst de hondjes gedag zeg en even met hen ga knuffelen ging Elin daarna naar naar ons bed om te kijken of Dick er toch niet stiekem in lag, ze mist hem echt.
Dat is wel zo grappig aan Fauven, die leven met alles mee in tegenstelling tot Roos en Laura, die zal alles wat zich in huis afspeelt worst zijn.
Daarentegen zijn Engelsen enorm relaxed en niet snel van hun stuk te brengen, Fauven in principe ook niet maar die willen alles zien en meemaken.
Het is wisselend bewolkt met een fijne temperatuur voor mij, nu 15 graden en loop ik ook in een T shirt buiten.
Vanmorgen weer naar de rivier geweest en gistermiddag het wolvenpad maar weer eens genomen en had ik ook Roos mee, anders vind ik het leven zo saai worden voor haar.
Zij vindt het echt fijn, dat merk je aan haar en ben ik niet zo ver gegaan, vanmiddag maar weer.

Je gaat toch niet weg zonder ons hè?

----------

Vrijdagmiddag 7 juni. Goh niet te geloven zo snel als de tijd gaat. Vanmorgen eerst met de eigen honden naar de rivier gegaan en ik vond er niet veel aan.
Die vervelende honden eten constant oud verrot hout, aangevoerd door de rivier.
Ik erger mij daar kapot aan, 'ga nou gewoon lekker rennen en in het water'. . .
Hen naar huis gebracht, een snel bakkie koffie en toen stond Joke voor de deur met Dana.
Dana heeft vervelende rugproblemen, het gaat gelukkig wat beter, maar is aanbevolen om hydrotherapie te volgen, dus net als wij wat met Laura gehad hebben.
Wij hadden destijds een bepaald plekje waar je stukje door het water kunt lopen met je hond aan de lijn en vroeg Joke of ik wilde helpen.
Het ging prima, wij hadden haar beiden aan de lijn en Dana liep tussen ons in door het water.
Ik moest er wel om lachen hoor, twee dames op leeftijd in een korte broek met bleke stevige stappertjes en een hond tussen hen in door het water lopen☺
Dick en Wendy hebben het echt heel leuk en mooi in Stockholm en hebben gisteren zelfs nog de Zweedse koninklijke familie langs zien komen!
Prachtige foto's van het mooie Stockholm met ook heel fijn weer.

Deze geocache hing boven in een boom waar Dick zich geheel vrijwillig in heeft laten jagen, niet door mij dus!

----------

Donderdagmorgen 6 juni. Het is inderdaad best rustig hier en als ik zit op mijn stoeltje heeft Roos ook geen aandrang en dat is wel makkelijk.
Ah maar die koekjestrommel van haar staat niet altijd open hoor en ook niet elke dag, gelukkig maar.
Net weer een belletje van Dick, prachtige stadscamping zowaar aan het water en stampvol.
Mooi dat zij gisteren op tijd waren en de camper 'ruim' hebben neergezet, met expres de luifel ook uit . . .
Wij realiseerden ons ook later dat het 'National dag' is hier en iedereen vrij en aansluitend een lang weekend, ideaal dus deze tijd dus voor een stadsbezoek.
De temperatuur is zo'n 10 graden gedaald en gisteren een aantal fikse buien gehad, heerlijk!
Het is buiten zo genieten met die bloeiende lupinen en staat eigenlijk altijd gemengd met fluitenkruid, prachtig!
Ik ging vanmorgen op weg naar de berg maar moest omkeren, er ligt een boom over de weg, wel de ervaring dat die hier snel weggehaald worden.
Tja nu maar hopen dat dit ook nu zo is met die feestvierende, dus drinkende Zweden☺

Wegversperring

Bergweg

De overburen

Bij de liefdevolle fokster Christa Vogels, waar ook Roos vandaan komt, is eergisteren een prachtig nestje Engelse Setters geboren, ze zullen blue belton en tricolor worden. Nog enkele reutjes beschikbaar.
Hmm ja best moeilijk voor mij maar ik ben een 'orange teefjesfan' net als Roos en Laura van kleur zijn en hoef ik dus ook niet alweer te twijfelen . . . 


----------

Woensdagmorgen  5 juni. Vanmorgen stonden Dick en Wendy vroeg op, 6 uur ging de wekker en ja ik werd natuurlijk ook wakker.
Net uit bed stond Roos op en liet gelijk natte koekjes uit de trommel vallen, lekker begin van de dag maar niet heus.
Toen ik gisteren net in bed lag, zag ik vanuit mijn bed dat Roos opstond en ik sjeesde er achter aan, te laat . . .
Dick ging gelijk aan de poets en net zie ik dat nog niet alles opgeruimd is, dus zit er niks anders op.
Verder is het met Roos gelukkig prima en leidt nog een tamelijk normaal leven, waarbij zij wel veel slaapt maar tussendoor gewoon de 'gewone lieve' Roos is, vandaar dat je dit nog kunt opbrengen.
Om tegen 8 uur vanmorgen zijn Dick en Wendy vertrokken naar Stockholm, korte tijd er na kreeg ik een appje van Wendy dat zij eerst een boshaas zagen, daarna twee reeën en toen ook nog een eland, leuk begin van de reis voor ze!
Gisteren zijn Wendy en ik boodschappen gaan doen en Dick heeft de camper ingepakt.
Verder zal ik mij wel gaan vermaken in mijn uppie☺

Vanmorgen, pas gemaaid gras☺

Wendy met in haar armen Dino en aan de lijn het Rozenkind

----------

Dinsdagmorgen 4 juni. De tijd vliegt voorbij, niet normaal meer.
Maar dat wij veel te doen hebben is wel duidelijk hè!
Zondag was hier in Munkfors een grote straat loppis en prachtig weer, dus aardig druk.
In ons dorp Mossängen waren zeker al 11 deelnemers.
We zijn er een aantal afgegaan en het leek eigenlijk wel een Hollands feestje, wel gezellig, veel mensen gesproken.
Eind van de middag naar Joke en Anne waar wij lekker buiten gegeten hebben met de hondjes soms spelend en soms slapend om ons heen.
Gistermorgen hadden wij ook een koffieafspraakje wat erg gezellig was, Wendy had geen zin en heeft op de hondjes gepast en gelijk de tijd nuttig doorgebracht door klusjes in de tuin te doen.
In de middag hebben zij en Dick de tuin gemaaid, gras groeit erg hard momenteel, ook kwamen Lilianne en Luna nog even voor een 'praatje' wat de 3 jarige Luna zei☺
Dick en Wendy zijn nu met de honden weg en daarna gaan Wendy en ik even boodschappen doen en gaat Dick zich voorbereiden (camper inpakken) op reisje Stockholm morgen.

----------

Zondagmorgen 2 juni. Wendy was helemaal wèg van het boshuisje, logisch hoor, het ziet er heel romantisch uit maar ik weet hoe de winter daar was . . .
Bevroren leidingen bij -30, sneeuw tot aan je ramen en niet bij je huis kunnen komen, eenzaamheid.
Natuurlijk voor vakanties heel leuk maar om daar een totaal jaar te zitten lijkt mij niks en daarbij gaat zij zelf dit jaar ook voor het eerst overwinteren in NL!
Goed, staat en blijft een superleuk huisje met kippetjes die sinds kort rondlopen, al vraag ik mij voor hoelang met al dat wild . . .

----------

Zaterdagmorgen 1 juni. Inderdaad, gisteren Dick en Wendy op de terugweg, stortregen en bliksem.
Grappig genoeg niet zo ver hier vandaan zo maar ineens een droge straat en hier had het totaal niet geregend, kwam goed uit want wij gingen bbqen.
We zaten heerlijk achter buiten, honden in de open auto in de schaduw, wij willen uiteraard Roos niet alleen laten, alleen Elin liep buiten te rauzen en het ging mij af en toe veel te fel, maar je wil geen zeikerd zijn.
Verder allemaal prima, een aantal keer even hondjes uitgelaten en ook zij hebben achter hun tuin gelijk het bos, een makkie dus.
Plotseling zagen wij vanuit het noorden de lucht bijna zwart worden, indrukwekkende wolkenpartijen, zo mooi, nee geen foto.
De bbq was klaar en kwamen er wat druppels uit de lucht en ging het, toen wij eenmaal binnen het ijs aten, regenen, niet eens erg maar genoeg om nat te worden.
Vanmorgen hadden we ook een koffieafspraak, tenminste dat dachten we maar eenmaal bij hen bleek Dick zich vergist te hebben, het was gisteren . . .
Mensen waren nu hard aan het werk en natuurlijk welkom maar dat wilden wij niet, nu maandag afgesproken.
Vanmiddag ook weer ergens een bakkie drinken en kan Wendy het boshuisje even bekijken.
Poeh poeh wat een bezoekjes . . .
Uh ja weer prachtig weer, dat is hier nou eenmaal zo, een vette regenbui en daarna weer het mooiste weer van de wereld, het wordt vandaag 26 graden . . . noem dat maar mooi . . .

Stokstaartje

Spelen met Miesje


----------

Vrijdagmiddag 31 mei. Het leven verloopt niet zo gestructureerd als normaal maar ik denk dat jullie dit wel begrijpen.
Natuurlijk wel hartstikke leuk en andere dagindeling☺
Gistermiddag zijn we bij Jip en Janneke even koffie gaan drinken en zij wilden dat wij Elin mee namen om lekker met hun hondjes te rauzen en dat hebben we gedaan.
Hun 3 hondjes  bekeken haar even met gemengde gevoelens geloof ik maar Elin is een ontzettend aardig en sociaal hondje ook voor andere honden, zij maakt nergens een punt van, zo fijn!
Zij had een groot bot gevonden en liep er mee weg, staartje naar beneden, dan zie ik al haar ietwat onzekere gevoel er over want als zij echt zeker is met dat bot, draagt zij haar staartje als een handvat!
Al met al, ook tijdens het spelen en rennen zie ik veel 'kalming signals' bij haar, dat is om de medespeler te kalmeren, zij wil duidelijk de vrede bewaren super hondje!
Tijdens het spel zagen wij één van de andere hondjes best een beetje uitproberen maar Elin loste dat perfect op!
Ik bemoei mij ook nooit met dat spel maar zou wel ingrijpen als het er op aan zou komen en vind dit zo mooi om te observeren.
Op dit moment zijn Dick en Wendy met Dino en Elin weg om een vlot te huren, iets wat ik normaal ook heel erg leuk vind maar durf echt Roos niet zo lang alleen te laten.
Ik hoorde net wat gerommel in de lucht en zie op 'het weer' dat het in de vlotvaaromgeving toch echt gaat regenen en onweren!
Mmm even Dick gebeld, zij zien het ook en besloten om niet het water op te gaan, te gevaarlijk met onweer.
Dus komen zij straks weer terug om volgende week maar te gaan vlotvaren.
Straks bij J&J bbqen, gezellig en dan zijn de kleine buitjes alweer foetsie.

Onze hartendiefjes

Ons menselijke hartendiefje doet even klein tuigje om bij Peuk alias Dino om haar snel uit het water te kunnen vissen, Elin gaat aan de sleeplijn op het vlot.

----------

Donderdagmorgen 30 mei. Gisteren niets meer gekomen van krabbelen. Joke was hier om 9.15 uur om op te passen want ik moest naar de tandarts in Karlstad.
Zo fijn dat dit dan mogelijk is want ik durf Roos niet meer langer dan een half uur alleen te laten ivm poeperatsja.
Ik was om een uur of 1 terug en de honden waren niet opgestaan haha, al die tijd lekker liggen slapen.
Daarna allerlei dingetjes gedaan die ik wilde doen voor Dick en Wendy aankwamen en dat bleken veel kleine dingetjes te zijn, zo gaat dat dan.
Zij kwamen gisteravond  om een uur of tien thuis en mammie was weer blij . . .
Babbeldebabbel en om half 1, ow wat laat, gingen wij naar bed en Wendy heel blij met haar nieuwe kamer in de kelder, lekker koel!
Zij heeft geslapen als een os en vanmorgen zijn we met de honden naar de rivier gegaan waar inmiddels gelukkig weer een klein strandje is.
Het was weer hartstikke leuk en vonden de honden ook!

Het was weer heel erg leuk!

Blij dat er weer een klein strandje is

----------

Dinsdagmorgen 28 mei. Vette buien gistermiddag, zonder onweer, anders dan Dick onderweg naar Gothenborg heeft gehad, moest stukken 35 km rijden vanwege het slechte weer!
Mijn middag- rivierronde droog gehad en eigenlijk kon het mij niet schelen een regenbui op mijn hoofd, zou best wel lekker zijn na die hitte.
Nou Ria jullie zijn elkaar dus gepasseerd op zee, grappig toch, verder wens ik jullie een heerlijke Scandinaviëreis!
Vanmorgen heb ik een cadeautje van moeder natuur gehad, een elandenbaby midden op het weggetje naar de berg!
Ik pakte uiteraard mijn mobiel voor een foto maar was toch te laat, kalfje sprong het bos in.
Wat een enorme oren zeg had dat diertje!
Moeder liep waarschijnlijk al voor kalfje in het bos, jammer, net te laat, moest op pop wachten . . .
Verheugde ik mij eens op 2 nachtjes alleen in het grote bed en merkte ik er niets van, ook samen plaats genoeg dus.
Moet ook wel want ik ben een enorme draaitol 's nachts, lastig maar kan er niets aan doen.
Wat wel heul irri is dat wij veel muggen hebben, nog nooit zo gehad, ook in huis, in de badkamer hoor ik ze zelfs zoemen en al veel insectentroep gebruikt.
Vanmiddag hebben de hondjes weer een speelafspraakje gemaakt bij Joke en Anne☺
Gistermiddag is ons weggetje weer gefatsoeneerd, altijd na de winter.

De schraperd/strooierd

Als laatste de sproeierd

Dick in Denemarken, heerlijk, ik zie dat hij staat te dronen!

----------

Maandagmorgen 27 mei. Gisteren zoveel mogelijk binnen gezeten, onder de ventilator.
Wat een hitte, nee hoeft voor mij niet.
Voor de middag was er wat regen voorspeld maar is kennelijk niet door gegaan, jammer.
In de ochtend kwam onze lieve buurvrouw nog een eigen gebakken brood brengen, erg lief en lekker, met roomboter en oude kaas werd het een gebakje!
Later kwam Y nog een bos lupinen brengen, lieve mensen om ons heen, blij mee!
Roos is weer opgeknapt en we weten echt niet hoe het komt, het enige is dat die bult natuurlijk geknapt is en misschien luchtte dat wel erg op.
Zij kijkt weer helder uit haar ogen, is weer geïnteresseerd in alles, kortom, we hebben onze nare gedachten op 'on hold' gezet.
Wel was zij vannacht onrustig en ben ik er even bij gaan zitten wat zij nou allemaal uitspookte en dat was niet zoveel.
Ik hoorde telkens haar nagels op de vloer en kreeg het idee dat zij wilde opstaan maar het niet kon.
Heb haar overeind getild, zij liep een klein rondje door de kamer en ging weer in haar mandje liggen.
Je denkt eigenlijk altijd dat zij er dan uit moet, maar was dus niet zo.
Het leven met een oudere hond geeft wel wat kopzorgen omdat je nare dingen voor wilt zijn.
Pop heeft vanmorgen kennis gemaakt met een ringslang, die zijn gelukkig ongevaarlijk maar zij bleef instinctief toch op een afstandje!
Wendy is gearriveerd in Denemarken en heeft alweer leuke foto's gestuurd, straks vertrekt Dick die kant op.
Ik heb dan een paar dagen rust☺
Nou niet echt hoor, want nu 'moet' ik al die keren met de hondjes op stap.

Wel ja doe maar ruig, witte boterham, roomboter en lekkere oude NL kaas, wat een traktatie!

Doei, kijk uit, doe voorzichtig, tot woensdagavond en veel plezier samen!☺

O jee wat sneu, Elin vindt het helemaal niet leuk dat Dick weg gaat en zij niet mee mag, dat wordt 3 dagen wachten . . .
Roos interesseert het niet, als zij maar lekker kan slapen!


----------

Zondagmorgen 26 mei. Alweer een mooi dag aangebroken . . . het gaat een warme dag worden van 27 graden pffff.
Wat een leuke dag weer gisteren, aardige mensen, mooi weer, heerlijk op ons terras gezeten en wat zijn wij blij dat wij hier goed in geïnvesteerd hebben!
Kost wat maar dan heb je ook wat☺
Eind van de middag naar D&A en ook weer lekker buiten gezeten, op een gloednieuw prachtig houten terras, net de vorige dag gereed gekomen.
Was weer erg gezellig met het groepje en ook de kookkunsten van Dirk waren weer bewonderenswaardig!
We hadden voor de zekerheid Roos mee en dat ging prima, lag lekker naast mij op een handdoek en met het eten gewoon even in de auto gezet, klep helemaal open en auto in de schaduw.
Toen wij thuis kwamen zagen wij wel dat pop en Elin even gerausd hadden, de vloerkleden waren verschoven, is altijd als wij zonder hen weggaan . . .
Inmiddels is Wendy al op weg richting Zweden en morgenochtend rijdt Dick naar Gothenburg, neemt daar de boot om als voetpassagier over te gaan naar Denemarken waar hij Wendy ontmoet om samen een aantal dagen in kunstenaarsdorp Skagen door te brengen.
Woensdag komen zij hier weer naar huis, zo fijn!

----------

Zaterdagmorgen 25 mei. Hoe grappig kan het lopen. Onze schoondochter sprak een koorlid die graag naar Zweden wilde verhuizen, dit was vorig jaar.
Lieve schoondochter vroeg of zij met mij contact mocht opnemen, 'ja natuurlijk'.
Dit resulteerde in app- mail- en telefooncontact en konden wij haar een klein beetje op weg helpen.
Inmiddels hebben zij een huis in Hagfors gekocht, waren hier om contract te tekenen toen wij in NL waren, jammer.
Nu zijn zij er weer en komen vanmorgen bij ons koffie drinken, leuk toch!
Voor hen is het voorlopig een vakantiewoning, het is trouwens een mooi huis op een leuke locatie.
Beetje druk de afgelopen dagen, gistermiddag bij Jip en Janneke koffie gedronken en vanmiddag een etentje bij D&A, allemaal gezellige dingen!
Hoewel wij buiten zitten heb ik toch het huis even gekuisd en dat heb ik geweten, lopend in mijn ondergoed en zweten als een beer, niet dat het extreem warm is maar toch, boven de 18 graden en Yvonne zweet peentjes.
De muggen zijn vervelend en dat is echt voor het eerst sinds wij in Zweden wonen dat zij echt klierig in huis zijn.
Het scheelt al een hoop dat ik de plafondventilator heb aangezet, daar houden zij niet van. en buiten ligt op de tafel al de Thermacel.

----------

Vrijdagmorgen 24 mei. Gelukkig wat bewolkt tot nu toe, jeetje wat was het warm gisteren, zo'n 27 graden.
Wat zo grappig is dat Dick zich realiseerde dat het 58 graden scheelde met de temperatuur hier deze winter!
Wij hebben weer genoten met Joke en Anne, van elkaar, van de honden, en van de bbq . . .
Ook Roos hadden wij mee en hebben we het eerste half uurtje aan de lijn gehouden ivm die drukke spelers, die haar zo omver zouden lopen.
Zodra Elin en Rosa elkaar zien is het feest, zo leuk voor die hondjes maar ook voor ons, bijna ademloos zitten wij met zijn allen als trotse ouders naar hun spelende, gelukkige kindertjes te kijken!
Pop blies ook een aardig partijtje mee en het was mooi om te zien, echt spelen met zijn drieën zonder ook maar 1x een onvertogen blafje oid, knap hoor.
Toen Roos ook los liep zag je dat zij zich echt vermaakte, beetje rondlopen, beetje snuffelen, kortom, fijn voor haar en geen spijt dat wij besloten hen alle drie mee te nemen.
Natuurlijk weten wij dat zij daar altijd welkom zijn maar we vinden het zelf wel eens makkelijk zonder of met één hond te komen.

Liggend spelen

Setterspel

Dit vind ik zo'n geinige foto, kíjk iedereen is benieuwd of Dana, onder de tafel, bij de after bbq, ook wel iets wil eten. Zij is niet helemaal ok.
Zij zijn ook gewend dat Dick na het eten altijd hen op naam afroept voor een stukje lekkers!

----------

Donderdagmorgen 23 mei. Ja Peter, zo gaat het dus, maar aan de andere kant heeft Roos nog plezier, geen pijn en geen verdere ongemakken en vinden wij het leven voor haar nog steeds acceptabel.
Zij vindt het heerlijk om naast mij in haar, te kleine, mandje te liggen met haar hoofdje mijn kant op want ja, je moet wel zeker zijn dat zij naast je zit als je je oogjes open doet☺
Gisteren had zij een TOP dag, de hele dag naast mij want ik heb echt het hele debat op tv gevolgd vanaf het begin tot het einde.
Een hele zit waar Dick niets van snapt hoe mij dat boeit en heeft mij al een Tweede Kamer plaatsje aangeboden . . .
Ik geniet van al die verschillende meningen over allerlei verschillende onderwerpen en interessant hoe andere partijen daar dan weer op reageren.
Na de lunchbreak heb ik mijn koptelefoon opgezet omdat ik Dick niet langer lastig wilde vallen met mijn quilty pleasure haha!
Dick is gistermorgen met de Subaru en de aanhanger naar de keuring geweest en alles weer ok, op een klein lampje na geloof ik.
Eind van de middag vandaag hebben we weer bij J&A afgesproken om onze jongste hondenkindertjes weer met elkaar te laten spelen, grappig toch!
Andere mensen, wij trouwens vroeger ook natuurlijk, doen dat met hun kinderen en wij nu met de honden!
Gelijk plakken we er maar weer een klein bbqtje aan vast, het is er echt weer voor, en de avonden zijn lang licht en een heerlijke temperatuur.

Altijd leuk om naar te kijken, zo'n keuring

Langs de rivier waar altijd het strandje was, nu nog even niet, maar het water daalt wel!

Heerlijk afkoelen in de middag

----------  

Woensdagmorgen 22 mei. Tegen beter weten in, óf ik zit nog in de ontkenningsfase maar met Roos moet ik even bijstellen.
Net na mijn krabbels gisteren stond zij op en wilde naar buiten, daar wist zij niet wat zij moest en keek maar wat rond en stond erg te wankelen, dusdanig dat ik Dick er bij riep om ook eens te kijken.
Op dat moment dacht ik even dat zij neer zou gaan, maar niet dus en zij herstelde weer.
Met de inmiddels aangekomen tilhulp gaat het heel goed om haar de 5 treden omhoog te hijsen, niet echt hijsen hoor, maar zij loopt terwijl wij tillen, gaat prima.
Wij moesten om 13.00 uur weg en hebben alles open laten staan, speciaal voor Roos en er niet aan gedacht om het hekje van het terras open te zetten en ik inmiddels weet dat zij het trapje toch niet alleen af durft te gaan, zonder dat wij er bij zijn.
Bij thuiskomst wachtte ons geen fijne verrassing . . .
Zij is duidelijk op weg geweest naar de voordeur en terrashekje, kon er niet door en hield het niet meer . . .
Buiten het feit dat het heel veel schoonmaakwerk gaf, vind ik het verschrikkelijk voor haar zelf want dit is iets wat een hond echt niet wil.
Omdat wij overal kleedjes hebben liggen tegen uitglijden van hondenkinderen betekende dit dat ik één van de kleedjes weggegooid heb, teveel werk om schoon te maken en die zg 'voddenkleedjes' kosten hier bijna niks.
Realiseren ons ook dat wij Roos echt niet lang zonder toezicht meer alleen kunnen laten, en meenemen is geen optie, als je 100 rijdt op weg 62 en zij er uit plotseling moet kun je ook niet op tijd stoppen.
Kortom, het leven is niet echt makkelijk nu maar voor Roos ook niet.

----------

Dinsdagmorgen 21 mei. Volgens mij is er een vergissing in het spel, het lijkt al wekenlang zomer, als straks het potje maar niet leeg is.
Ik las net terug dat wij alleen op 29 april een regenbui gehad hebben!
Maar toch, wij vinden dat wij het wel verdiend hebben, na zo'n lange sneeuwwinter hier en ook daarna nog eens een waterige NL vakantie.
Neeeee ik mopper niet, het klimaat hier in Värmland was en is één van de dingen die gezorgd hebben de grote stap te maken naar Zweden!
Neemt niet weg dat het overdag wel erg warm is, voor ons dan, geen blaadje aan de bomen beweegt en het groen is er uit gespat!
Ik vind dat toch zo wonderlijk, de struiken langs ons terras die maandenlang onder een dikke laag ijs/sneeuw lagen, alles komt gewoon op en zorgt dat het in zeer korte tijd in bloei staat, echt b(l)oeiend.
Je hoeft hier dus ook geen in NL gekweekte conifeer oid te planten, gaan onherroepelijk dood dat wat ik uit NL mee gnomen had is ook al dood, overleven de strenge winters niet.
Verder, met Roos gaat het goed, zij is opgewekt, eet goed en de rest ook ok, de wederopstanding zullen we maar zeggen!
Ja Til dat is ons lot . . .
Vanmiddag weer naar Karlstad blèhh naar de tandarts, kapotte vulling, ik vind tandarts niet erg maar wel weer naar de stad kachelen.

----------

Maandagmorgen 20 mei. Zo tot een uur of tien bewolkt, ook niet fout!
Gistermiddag kwam Viking langs, net weer terug uit NL, hij is altijd zo'n gezellige onderhoudende prater.
Toen nog even haast maken met de hondjes uitlaten want ook een belletje van Joke om te komen bbqen.
Even overleggen, wat te doen met de meiden.
We, ik dus, besloten om alleen Elin mee te nemen, ook weer leuk voor Rosa van J&A (Dana voelt zich niet zo lekker en heeft geen zin in een renpartij), dat was een schot in de roos, wat hebben zij enorm gerend achter elkaar aan en rollebollen, geweldig leuk stel samen!
Roos en pop waren er ook goed uitgeweest en we besloten om de terrasdeuren open te laten, hekje weg zodat Roos eventueel in de tuin kon bij hoge nood.
Kans was klein dat het nodig was want ik had haar goed uit gelaten.
Na een oergezellige avond met onze lieve J&A, om een uur of half tien weer naar huis, ook fijn dat het maar 6 km is!
Bijna bij huis een telefoontje van onze buren dat de honden erg blaften . . .
Ohhh gebeurt nooit.
Thuis gekomen bleek er een parasol op hol geslagen te zijn op het terras en pop kennende vond zij dat eng, zeker omdat wij niet thuis waren.
Er was plotseling een windvlaag gekomen en die parasol stond los.
Best vervelend.
Alle buitenspullen opgeruimd, hondjes uitgelaten en nog een half uurtje bij hen blijven zitten en toen naar het mandje.
Met Roos gaat het goed momenteel.

Kijk hier eens hoe Elin en Rosa over het landgoed van J&A gerausd hebben, en dit is de opname van 1 uur en we zijn er 4 uur geweest, niet te filmen toch!☺

----------

Zondagmorgen 19 mei. Weer wat rustig hier.
Roos gaat naar omstandigheden goed.
Na mijn krabbel van gisteren kwam Dick thuis en is het hondenetenstijd en tot onze grote verbazing kwam Roos aanhuppelen en at net als anders haar hele bak leeg.
We stortten ons in de denktank over wat wijsheid- en voor onszelf ook nog te verantwoorden is tov Roos.
Er moest iets met die wond.
Ineens kwam Dick op het lumineuze idee van zilverspray maar ja alles moet hier via een dierenarts op recept en dan naar de apotheek.
Helaas was alles gesloten.
Tóch maar even de dierenarts in Mjönas gebeld nam niet op en belde een assistente vlak er na zelf terug.
'Even kijken of wij de spray hebben', na lange tijd, 'ja die hebben we maar houden we voor onszelf'. . .
Wát een ontzettend onprofessioneel antwoord waar het laatste woord wat ons betreft nog niet over gesproken is.
Op de vraag of zij een ander adres hier voor wist moest zij ook ontkennend antwoorden, ga maar naar Karlstad . . . 
'Ok dank u wel voor het antwoord'.
Toen Google ingeschakeld en bleek het te koop te zijn in Sunne, 25 km hier vandaan.
Dick is in de auto gestapt en heeft het daar gewoon, voor de insiders, bij Granngården gekocht!
Wij noemen het zilverspray maar is aluminium spray, perfect voor wondbehandeling.
Ik spray het er op vlak voor zij uitgelaten wordt en dat gaat helemaal prima.
Inmiddels is het geen gat meer maar een klein gaatje en ziet het er rustig uit en Roos zelf?
Zij lijkt wel opgelucht dat die bult doorgebroken is en zal best, de spanning is er af.
Verder gaat het zoals het al even ging/gaat, dus.
Wij zijn en blijven realistisch en weten uiteraard zelf ook dat de hemelpoort voor haar open staat, maar gunnen onszelf met Roos nog eventjes.
Zoals het nu is, is het echt acceptabel, dan ligt zij even buiten in de zon en wordt al snel te warm, ligt languit hier op de grond onder de ventilator of kruipt toch weer in haar kleine mandje.
Gistermorgen kwamen onze overbuurtjes even op een bakkie, Roos kwam ook hen zelfs begroeten!
Dank jullie wel voor de lieve meelevende reacties!
Ondertussen vragen wij ons af of wij wel het juiste woonland gekozen hebben, het is toch geen Spanje?☺

Dit is buurmeisje Luna en Elin is de sociaalste hond die je je kunt bedenken, alles en iedereen is leuk! Ach ja dat diertje heeft ook nog niet één negatieve ervaring in haar leventje gehad en laat dit ajb zo blijven wat ons betreft!

-----------

Zaterdagmorgen 18 mei. Ik weet niet hoe ik moet beginnen, emoties hebben de overhand.
Met Roos gaat het niet zo fijn.
Gistermiddag is de cyste die zij in haar huid op haar buik had, ter grootte van een pingpongballetje open gegaan en nu zit er een gat.
Ik heb het schoongemaakt, waar zij geen bezwaar tegen had en het haar er om heen weggeknipt.
Probleem is wel dat het te warm is om haar zo'n medisch petshirt aan te trekken en verbinden op die plek ook niet te doen.
Daarbij vind ik zo'n open wond ook niet fijn met die warmte.
Sinds een paar dagen heeft zij ook een andere uitdrukking, haar ogen staan anders.
Vanmorgen werd ik wakker omdat zij intens lag te hijgen in de kamer, ben bij haar gaan zitten en bij het aaien werd zij rustiger.
Zij stond niet op bij het uitdelen van een stukje kaas toen ik het ontbijt maakte, zij at het wel op bij mandbezorging.
Dick ging de andere twee even uitlaten, ik merkte dat Roos er uit moest maar moeite had met opstaan, ik heb haar, met de lijn aan de ene hand, mijn andere arm onder haar omhoog gekregen.
Buiten liep zij erg te wankelen en zag je dat zij met haar staart het evenwicht probeerde te houden.
Snel weer naar huis waar Dick haar het trapje opgetild heeft.
Nu ligt zij rustig als ik maar in haar directe omgeving ben.
Naar ons idee heeft zij geen pijn, ook niet aan dat gat, Roos is versleten.
Moeilijk dus en ik voel al aan dat wij een keuze moeten gaan maken.
Vreselijk.

----------

Vrijdagmorgen 17 mei. De emmer met mooi weer schijnt voor hier nog lang niet leeg te zijn, ongelofelijk.
Net ff gekeken en t/m 29 mei, verder kunnen we niet kijken, geen druppel regen.
Is voor hier deze tijd niet ongewoon hoor, maar leg het naast de berichten die ik uit NL en Frankrijk krijg☺
Lees, zoals gewoonlijk mijn krabbel van gisteren door en er is na die tijd helemaal niks gebeurd hier.
Net als bij iedereen, het gewone dagelijkse programma, daar voelt een mens zich doorgaans ook het beste bij.
Ik hoor hier heel vaak een koekoek en toevallig las ik gisteren een leuk stuk over deze toch bijzondere vogel!
Tot morgen maar weer.

Ik trakteer jullie even op een plaatje van vakantie Frankrijk 2009 . . .
Hoe snel gaat de tijd, nergens tegen op zien en alles kon, van links naar rechts: Muisje, Noor, Emma, Julia en ik.

----------


Donderdagmiddag 16 mei. Een latertje vandaag, gingen ook laat naar bed.
We hebben lang tv gekeken en gingen vanmorgen vrolijk weer verder voor de buis (ouderwets woord, zit helemaal geen buis meer in een tv☺)
Nee ik praat niet meer over politiek maar hoef niet alles onder stoelen of banken te steken en weet ook dat de druiven voor een groep mensen behoorlijk zuur zullen zijn.
Wat gaan jullie een prachtige reis maken Ria, alle mooie dingen in het noorden bekijken, zou bijna zeggen dat ik jaloers ben . . .
Het enige is, maar is onze mening, het stuk Finland is behoorlijk saai, maar de rest maakt het weer goed!
Gezellig dat Beau er ook weer bij is, maakt het nóg leuker.
Ja Cilia ik hoorde dat het weer in Frankrijk niet echt overhoudt, maar volgens mij zit er wel verbetering in.
Het is hier wel warm maar zoals je weet, goed uit te houden voor iemand die echt niet van te veel warmte houdt, het is hier nooit 'klef' zoals in NL.
Roos geeft zo af en toe wat probleempjes die niet zo fris zijn.
Soms is zij ineens aan de dunne, is dan maar 1x, als zij het voelt aankomen ben je al bijna te laat en zeker als de tv je opslokt . . . zoals gistermiddag.
Bah, op het terras, wat dan niet zo heel vervelend is maar ook een spoor door het huis en op de mat en dan ook net als je buren na hun bezoek uit NL weer even langs komen . . .
Helaas moest ik zeggen dat binnen komen bij ons even geen optie was omdat ik alles nog moest opruimen.
Uiteraard hadden zij hier begrip voor, maar ja, mooi weer dus gewoon even buiten blijven babbelen.

----------

Woensdagmorgen 15 mei. Eindelijk gaan de veel te kort geknipte struiken uitlopen, wij maakten ons al zorgen. . .
En ook een beetje een discussie punt tussen ons, Dick zegt dat hij dat moest van mij en ik weet zeker dat zó kort mijn bedoeling nooit was.
Toen ik in het najaar zag waar hij mee bezig was, al waren dat maar 3 struiken, dan kun je niet meer terug en zul je de rest ook moeten knippen op die hoogte.
Maar komt goed denk ik en noem dit gekibbel van bejaarden☺
De appelboom begint ook alweer mooie bloesem te krijgen en nu maar hopen op voldoende insecten voor de bestuiving.
Wat ik deze- en de komende tijd niet leuk vind is dat het zo vroeg licht is, ik word zo vroeg wakker en we hebben zoveel mogelijk verduisterd maar toch.
Volgens mij delen veel mensen mijn mening niet en kan ik mij zelfs best voorstellen, ik ben van de donkerte . . .
Wel iets fijns: over twee weken zie ik Wendy weer!
Dick gaat de zondag er voor naar Denemarken, met de auto en boot waar Wendy ook aan komt en gaan zij een paar dagen in een B&B om in Skagen leuke kunstdingen te bekijken!
Daarna komen zij hier naar toe, gezellig weer, maar daar blijft het ook weer niet bij want zij gaan ook nog een aantal dagen naar Stockholm samen, leuk toch!
Ik blijf thuis met de hondjes en vind dat eerlijk gezegd ook wel eens fijn . . .

Deze speel is een favorietje van Elin en heeft zij nog gekregen van de fokker! Zij speelt er dagelijks mee. de pieper zit goed beschermd achter dat kokertje waar zij hem mee in haar schattige bekkie heeft. Wel heeft hij al veel plastisch chirurgische ingrepen onder gaan☺

----------

Dinsdagmorgen 14 mei. Verkoeling onder de ventilator . . . wij zijn geen 'Spanje- mensen'.
Gisteren snel alles gedaan in Karlstad wat moest en nog even een ijsje bij de mannenwinkel, goedkoop, heel lekker en naar huis.
Je bent sowieso altijd al een tijd onderweg, rekenen al een uur rijden enkele reis.
Daarna is Dick met de meiden nog naar de rivier gegaan en is het paadje naar beneden gelopen zodat de hondjes even in het water konden afkoelen.
Helaas geen strandje, er komt nog steeds veel water, lees gesmolten sneeuw, uit het noorden en het waterpeil is hoog, zo jammer.
Vanaf het terras horen wij ook nog steeds de waterval ruisen, heeft wel iets hoor, puur natuur.
Verder niets te melden, te warm voor acties, wij saai, honden saai.

----------

Maandagmorgen 13 mei. Wij hebben zonovergoten dagen en voorlopig is het eind zelfs nog niet in zicht!
Gisteren vonden wij het wel te warm maar gelukkig vinden we altijd een schaduwplaatsje.
In de ochtend is het nog heerlijk, nu volgens mij 19 graden en zitten wij, áls wij zitten, er is altijd wel wat te doen, op het plekje waar het ouwe lullenbankje stond.
Nu nog niet, eerst wat hh dingen te doen en Dick is met de meisjes weg.
Dat bankje hebben wij verplaatst en een gezellig zitje gecreëerd op die plek, hondenkussens er naast, want ja dat moet natuurlijk☺
En laat ik even niet vergeten dat wij tegenwoordig ook een aantal geraniums hebben, past wel bij de leeftijd al zitten we er (nog) niet achter.
Roos geniet volop van de zon en moet ik er regelmatig uithalen want dan ligt zij zo amechtig te puffen dat ik bang ben dat zij er in blijft.
Elin vindt het prachtig op het terras, ligt vaak te slapen maar houdt ook in de gaten of er geen wild langs loopt . . . en wild vindt zij het al snel.
Er hebben aardig wat mensen in de buurt poezenbeesten die het in onze omgeving ook leuk vinden en gek genoeg blaft zij er niet tegen maar maakt een zacht piepend geluidje en rent over het terras en dan vliegen de katten weg.
Zij en ook pop blaffen alleen kort en hard als zij een DH door de straat zien lopen, dat is ook geen lieverdje en kan ik hen gelijk geven: wegwezen!
Jeetje zeg, ik moet weer opschieten met wat veranderen, het is nog winter op de site!
Straks ook opschieten maar dan letterlijk, vanmiddag 2 uur in zh zijn bij de neuro, zó geen zin om weg te gaan, maar ja het is voor een goed doel.
O ja ook zo leuk, vanaf ons terras zien we steeds een bonte vliegenvangerpaartje, druk bezig met hun nestkastje, helaas hebben zij wel een koolmezenstelletje weggejaagd.

----------


Zondagmorgen 12 mei. Helaas pindakaas vwb tante Aurora.
Waren op de berg na half 11 gisteravond maar helemaal niets bij een prachtige strakke wolkenloze hemel en vooruitzichten op Noorderlicht, zei de app, die kun je dus ook al niet meer vertrouwen.
Om 12 uur weer in de auto gestapt en naar huis ons warme bedje in, want in dat ruim een uur was ik toch behoorlijk koud geworden.
Maar goed laat het een troost zijn dat wij het in het Hoge Noorden al een aantal keer spectaculair gezien hebben, en daar teren wij maar op.
Nog ff gekeken wie het songfestival gewonnen had en bleek Zwitserland te zijn, met wel weer een item, non binair of hoe het ook mag heten.
Wel vraag mij af of deze mensen een DNA test gedaan hebben, dan weet je pas écht zeker of je een jongetje of een meisje bent.
Maar dat zal wel een bekrompen gedachte zijn tegenwoordig, wat mij totaal niet kan schelen, ik ga niet mee met dit soort uitspattingen.
Ik vind het zo'n gedoe  allemaal, zo'n heel alfabet achter je geslachtsaanduiding of gewoon een X . . .
Zo dat was het weer even voor vandaag, toelties staan al buiten.

----------

Zaterdagmorgen 11 mei. Zo dat hadden weer eens even nodig, een avondje onbekommerd ouwenelen en bijpraten!
Ook de reeën kwamen weer eens langs met zijn vieren toen wij aan de eettafel zaten, weer zo leuk, uh eerlijk gezegd zijn wij het zelf natuurlijk wel gewend (klinkt wat blasé maar bedoel ik zeker niet zo!) maar toch.
Inmiddels hangen de vellen aan het gewei van meneer de bok.
Het was weer hartstikke gezellig met Joke en Anne, lekker gegeten en van de meeste inn's en out's zijn we weer van elkaar op de hoogte.
Af en toe eens even kijken hoe het nou afliep met die leipe gozer in zijn blauwe gekke outfit die NL ook weer eens te schande gezet heeft.
Kan er nou niemand weer eens 'normaal' doen vragen wij ons af?
Wat is er aan de hand in NL, het tuig en de meelopers hebben het voor het zeggen gekregen, geen woorden voor.
Ik ben bang dat het nooit meer goed komt.
En dan tante Aurora, gvd hartstikke bewolkt hier en daar boven nog nooit zulke sterke en hoge waardes gezien wat Noorderlicht betreft, vanavond in de herkansing.
Besloten om toch maar niet met de camper te gaan maar met Joke en Anne stekje dichterbij opzoeken mét chocomel?
Was ook weer fijn Peter om lekker met jou te kletsen, heerlijk, wat kunnen we dat goed hè!
En zo'n leuk bericht: puppy op komst en nu fingers crossed dat er een teefje bij zit, gaat vast wel lukken nav de echofoto!
Daarbij uiteraard onze grote dank voor je tip met de tilhulp voor Roos en binnen 5 minuten had ik het besteld!
Blijft maf dat ik daar zelf niet eens aan gedacht heb en ja daar heb je dan weer zo'n goede meedenkende hondenvriend voor hè☺

Deze voor Roos besteld. Zij kan meestal de 5 treden van de tuin naar het terras moeilijk tot niet op en/of af zonder hulp, prachtig hulpmiddel!

Stipje wonen wij en kun je zien dat wij toch echt in het hoogste niveau van Aurora zitten, overdag niet te zien en hopen op vanavond . . .

----------

Vrijdag 10 mei. Prachtige zonnige dagen voor de boeg en volgens mij in NL ook!
Daarbij zag ik tot mijn grote verrassing dat er een enorme uitbraak van zonnevlammen aan de gang is of geweest, die op weg naar de aarde zijn en dat betekent dat tante Aurora met een grote felheid op ons af komt!
Jammer alleen dat de nachten niet meer zo donker verlopen maar goed, ik weet uit ervaring dat je dan evengoed nog bij schemer prachtig Noorderlicht kunt zien, dat hebben wij zelfs in het hoge noorden in september in de avond om half 8 nog gezien!
Maar om nou even zó ver te gaan is wat teveel gevraagd maar het kriebelt wel om er iets aan te gaan doen, nu Dick nog over halen . . .
Verder, nee wij kijken niet naar het Songfestival, wat een freakshow is dat geworden als ik zo van die stukjes voorbij zie komen.
Ik ben wel al een paar dagen van slag als ik die ellende en vernielingen bij de universiteiten zie, geen woorden voor.
Één van onze kleinkinderen studeert daar en ik hoorde van schoondochter dat hij en zijn zus die in Leiden studeert er 'anders in staan', poeh poeh was wel een opluchting!
Kleinzoon studeerde op ongeveer 100 meter afstand stug door, TOP!
Gezellig dat Joke en Anne eergisteren ook weer terug uit NL zijn en wij hen vandaag weer zien!

----------

Donderdag 9 mei. Geweldig Astrid en Peter, ja het bloed kruipt waar het bijna niet kan gaan hè, en échte Settermensen blijven wij altijd!
is er al iets op komst en waar?
Je hoeft dit niet openbaar neer te tikken hoor, kan ook mij persoonlijk per mail, appje of belletje ik ben wel erug benieuwd!
Jullie gaan alweer door precies dezelfde situatie als wij, elke keer weer moeilijk.
Roos had zich vannacht kennelijk omgedraaid in het mandje, liet een eitje vallen net buiten het mandje, ging weer slapen en lag met haar neus boven het gebakken eitje . . .
Dick werd er in de slaapkamer wakker van de geur . . ., alle deuren staan hier ook open maar mij kon het niet wakker maken.
Hij ging er naar toe, heeft het opgeruimd en Roos heeft niets gemerkt, ik ook niet trouwens☺
Gisteren naar de tandarts, zij zitten in een gloednieuw gebouw met alle moderne snufjes, mijn god wat een moderne toestanden.
Logisch dat dat betaald moet worden, wij schrokken ons het apezuur wat wij moesten neerleggen voor deze niet leuke grap.
Ik heb zeker een uur met de nodige vloeken en boosheid (gebeurt werkelijk zelden) moeten bijkomen.
Daarbij had ik een Chinese assistente en een Syrische tandarts, zullen best goed zijn daar niet van, maar geen woord Engels spreken en dat stak mij behoorlijk.
Je verwacht van aardig ontwikkelde mensen toch wel dat zij in een grote stad met heel veel buitenlanders toch wel een klein woordje Engels spreken en zelfs dat zat er niet bij.
Goed ok, ik heb een scheurtje in een oude vulling (oh met koud water ga je door de grond) en een fractuurtje in een kies en heeft hij een kosten voorslag gemaakt . . .
Het papier ligt hier naast en geloof mij, ik heb nog niet gekeken, één blik in de auto er op en was voor mij voldoende om weer van slag te zijn.
Op 21 mei heb ik een afspraak, dag vakantiegeld.
Je kunt nog beter met je auto naar de garage gaan hier.
Op de terugweg nog even langs de aardappelboer, die een kraampje heeft langs de weg en zo zeg, de aardappels een kroon goedkoper (is 0,86 cent in Euro's) was dát effe een meevaller.
Net komt Dick thuis en kwam vlak voor de berg dé twee jonge elanden tegen, nu verlaten door hun moeder die binnenkort of misschien nu al, haar nieuwe jong krijgt!
Dit zijn eigenlijk zeker te weten die twee die wij ook in de tuin met hun moeder gehad hebben, zo grappig, die scharrelen altijd in de buurt rond.
De eerste paar weken lopen zij een beetje verdwaasd rond, maar zo gaat het in de natuur, met de reeën precies hetzelfde.
Gisteren op weg naar Karlstad ook een jonge eland, maar dan in zijn eentje.

Misschien was dit vroeger wel een uthus (buitentoilet!), aardappelen uit Övre Ullerud

----------

Woensdagmorgen 8 mei. Klein stukkie vandaag want eigenlijk heb ik niks te vertellen en ook weinig tijd.
Om 11.50 uur bij de tandarts in Karlstad zijn.
Vind ik momenteel een beetje moeilijk, niet de tandarts maar wel Roos.
We willen haar niet meer zo lang alleen laten omdat zij dit echt niet fijn meer vindt en vaak er even uit moet.
Dus het gaat ritje op en neer worden of wij nemen haar mee, we zijn er nog niet uit.
Punt van discussie . . .
Inderdaad Agnes, ik had niet goed gekeken en vond je verhaaltje alweer geweldig en stoer ook!

----------

Dinsdagmorgen 7 mei. Ja Agnes elke keer weer met een oudere hond die twijfels maar bij Roos twijfel ik echt nog niet hoor, op zich loopt zij nog goed, wel ietsjes minder gecoördineerd en eigenlijk maar kleine stukjes.
Nergens pijn en als zij maar even denkt dat ik in de keuken bezig ben komt zij er aan omdat er vaak toevallig iets op de grond valt . . . en zij vindt alles eetbaar wat in de keuken voor haar snufferd komt.
Was gisteren wel een beetje irri hoor, ik had namelijk 4 kg asperges besteld en opgehaald, die liggen hier meestal niet zo maar in de winkel en moest ik schillen voor het de vriezer in kon.
Best veel werk waar ik toch wel 1.5 uur volgens mij mee bezig geweest ben.
Dus Roos had het druk liep constant heen en weer, bang om iets te missen.
En dat heen en weer lopen vond ik zo irri, dat gestekker over die houten vloer, de hele tijd dat getik en vooral je ergernis niet laten blijken.
Is mij wel gelukt overigens.
Die hoes in de auto is speciaal gemaakt voor dit type auto en hebben wij uit Engeland laten komen, is voor veel automerken te bestellen, prima service daar!
Bevalt echt heel goed en hebben wij al zo'n jaar of 6.
http://hatchbag.co.uk/
Ga zo gelijk even kijken of je inmiddels geupload heb (uh nee dus), ja mooi gebied hè Baskenland!

Dit heeft pop gelopen vandaag, de wandeling op de berg. Daar waar haar fotootje staat, staat ook de auto en zowel links als rechts is een cirkel in de weg te zien en tot daar loopt Dick of ik.
Pop maakt extra lussen maar komt zonder roepen en/of fluiten altijd naar één van die drie plekken terug!

----------

Maandagmorgen 6 mei. Toch moet ik de realiteit onder ogen zien, Roos wordt, is oud.
Op zich doet zij het nog ok, eet, drinkt, plast en bakt nog eitjes zoals het hoort, hoewel dat laatste eigenlijk niet helemaal waar is.
Zij geeft keurig aan dat zij er uit wil maar laat de eitjes gewoon uit de pan glijden en soms als zij buiten is staat zij te kijken als een uil in de bijbel.
Je ziet dat zij zich af vraagt wat zij nou eigenlijk moet, ook ziet zij slecht maar als zij naar mij kijkt, ik ben altijd in haar buurt, kijkt zij zo vreselijk lief op en kwispelt gelijk eventjes.
Na een paar minuten wachten, waarbij zij ook lijkt te wachten, op mij kennelijk, neem ik haar maar weer mee naar binnen.
Dit ontroert mij altijd zo, ook als zij staat te eten en ik in de buurt sta op te letten dat de kapers die op de kust staan, haar niet overvallen☺
Elin eet al in de gang omdat Roos gewoon een stapje opzij doet als zij uit Roos haar bak wil snoepen en dat vind ik zo sneu.
Die kleine rooie mag ook niet eerder naar binnen voordat Roos de hele omgeving van haar lege bak geïnspecteerd heeft op restjes.
Ondertussen heb ik pop dan ook al 2x weggestuurd . . .
Jaja het is best een zorg een oudere hond en zie je ook wel dat wolven in de natuur geen schijn van kans meer hebben als zij oud worden.
Verder slaapt het rozenkind ook de hele dag en wordt zij helemaal met rust gelaten, ook door Elin.
Wat wel heel lief is dat als Elin langs de mand loopt zij vaak een klein likje over de neus van Roos geeft of even haar oogjes schoon likt en ik denk dat die zorgzaamheid alleen bij gedomesticeerde honden voor komt en zeker niet bij wolven!
Gisteren een klap en vloog er een vogel tegen het raam.
Dick is gelijk gaan kijken en lag er een keepje op zijn rug.
Hij heeft hem in een bakje gezet en keepje kwam overeind.
Vlak er na, toen wij een goede tip kregen van iemand die het heel goed weet ☺: zet er even een doosje over zodat het adrenalinepeil  zakt, vloog hij bakje uit en ging op een boomtak zitten.
Gelukkig ook weer goed!

Oehoe poppie waar ben je?

Het mooie keepje heeft het toch maar gered!

----------

Zondagmorgen 5 mei. Godzijdank geen ellende tijdens de dodenherdenking.
Wij hebben genoten van een prachtige lentedag het leek wel zomer, gistermiddag op de thermometer op de noordkant aan de buitenkant van het huis 26 graden!
Wij zijn weer de hele dag buiten geweest, meestal in de schaduw van de parasol mét onze 3 lieve schaduwen op kussens, afwisselend in- en uit de zon.
Dankbaar voor dat wij dit alles kunnen meemaken, echt we hadden weer een puur vakantiegevoel, wat wonen wij toch fijn!
Dick zei nog, menigeen wil dit huis wel huren voor een aardige prijs . . . doen we niet hoor, ik wil geen andere mensen in mijn bed en ben ook bang dat mijn gekoesterde inductieplaat beschadigd.
Beetje kleingeestig hè, maar ik zeg het maar eerlijk, juist omdat ik er zo zuinig op ben, bang voor krassen.
Omdat het op het weer er toch echt anders uit zag voor vandaag hebben we 'alles' binnen gehaald, maar tot nu toe geen regen en hangen de dekbedden buiten en de terrasdeuren weer open.
Geloof niet dat het helemaal droog blijft vandaag, dat ook nou weer niet maar toch.
We wilden gister nog naar Ransätter gaan, naar een grote jaarlijkse loppis, maar vonden het zonde om ons huis te verlaten . . . ☺
Net nog even een foto van de lupinen gemaakt, die komen weer snel op, leuk!

Elin is echt een pláátje, ook van karakter!

En onbevreesd

Daar komen de lunpinen!

----------

Zaterdagmorgen 4 mei. Hier geen Nederlandse driekleur, wel de Zweedse tweekleur.
Op afstand voel ik mij wel wat nerveus en laten wij hopen dat er geen nare dingen gebeuren vandaag en zeker tijdens de stilte minuten.
Ik ben en blijf een Nederlander (van de ouwe stempel, dat wel), er is zoveel veranderd dat ik mij niet echt meer thuis voel in mijn geboorteland.
Ik vind dat erg jammer, had dat graag heel anders gezien.
Zweeds word ik ook niet, hoewel ik hier niet meer weg wil.
Zeg nooit nooit want je weet ook niet hoe de hazen lopen in de toekomst.
De stilte hier, de rust voor je geest, de natuur, het stabiele weer, onbetaalbaar.

----------

Vrijdagmorgen 3 mei. Het wordt vervelend maar al weer een mooie dag en wordt hier gelukkig nooit afgestraft door onweer en regen!
De kansen op tante Aurora zijn weer heel groot, er zijn grote zonnevlammen uitbraken geweest en ik kreeg veel meldingen.
Gisteravond zou het prachtig zijn maar, om 23 uur was de lucht in het noorden nog behoorlijk licht en wij slaperig . . .
Dick was pas om 17.00 uur thuis, dus 12 uur weggeweest voor een half uurtje werk in Stockholm.
Omdat hij op een P stond waar het eigenlijk niet mocht, is hij na zijn werkje daar snel terug naar de auto gegaan, de boetes zijn behoorlijk hoog hier op dit soort ernstige misdaden.
Wel heeft hij zichzelf culinair lekker verwend, koffie met wat lekkers in de koffie corner bij de Mek en later een maaltje bij de KFC, waar ik namelijk nooit naar toe wil☺
Ook heeft hij in Stockholm een goede plek gevonden waar je wel mag en kunt staan, ware het niet dat dit nu helemaal vol met gewone auto's stond, dan moet je dus op vrijdagavond daar gaan staan, na werktijd.
Ik heb mij prima vermaakt met niks, beetje buiten zitten beetje binnen zitten.
Er kwam er een jehovadame NL aan de deur, maar ik zei haar op voorhand dat ik het leuk vind om een gesprekje met haar te hebben en dat zij met alle plezier even binnen mag komen maar ik absoluut onder geen enkele voorwaarde over geloof wilde praten.
Dat vond zij prima en we hebben gezellig gebabbeld wel een uur, buiten op het terras en zij was helemaal wég van de honden, voor mij natuurlijk ook weer leuk.
Zij liet één keer vallen dat God liefde is maar ik kon dit onderwerp gelijk afsnijden.
Toch heb ik bewondering voor deze mensen, zij stoten vaak op een grove wijze hun hoofd en dat is toch ook niet nodig lijkt mij.

----------

Donderdagmorgen 2 mei. De dag begon vandaag anders dan anders, de wekker ging al om 5 uur af.
Dick moest vandaag naar Stockholm om op de ambassade zijn nieuwe paspoort op te halen, nee simpeler kon het niet.
De afspraak was al langer geleden gemaakt en ging ook al niet al te makkelijk, je moet een tijdslot boeken.
Aanvankelijk was het de bedoeling om dit op de terugweg vanuit NL te doen maar ja, we zijn eerder naar huis gegaan.
Nog overwogen om met de camper te gaan en er wat dagen in de omgeving aan vast te plakken.
Ook dat bleek geen ideale oplossing.
Onze auto's en camper mogen vanwege milieueisen niet Stockholm in, ambassade ligt in zo'n zone blèhhh
Betekent dat je buiten Stockholm op een P moet gaan staan en voor geen geld op de wereld laten wij onze levende have daar achter.
Dus fiets mee en zou Dick op de fiets vanaf P naar ambassade gaan, is ook maar 8 km.
Camperen op dit moment is niet echt fijn want we hebben geen trapje . . . natuurlijk wel iets wat er voor kan dienen maar is niet handig met Roos die je in en uit de camper moet tillen, je hebt dan wel een degelijk trapje nodig
Kortom teveel apen en beren op de weg en is Dick nu met de Peugeot en fiets 'even', 351 km enkele reis op en neer . . .
We waren wel benieuwd hoe dat met de honden zou gaan als hij zo vroeg zou opstaan, koffie en wat te eten.
Grappig genoeg keken zij er, ook letterlijk, niet van op, bleven slapen en werden pas op de gewone tijd wakker, 7.30 uur, toen ik opstond!
Zo nu ga ik weer lekker buiten zitten met een bakkie!

Goh wat waren wij gisteren blij bokkenman weer te zien en zijn gewei weer een stukje langer! Apart, nog niet verveld, was vorig jaar deze tijd wel al. Geen idee hoe zoiets werkt.

----------

Woensdagmorgen 1 mei. Prachtig stabiel zomer weer en gisteren voor het eerst thuis weer gebbqd, een kleintje maar lekker.
Hele dag buiten geweest, gezeten, gerommeld, gelezen en zo af en toe oogjes dicht knijpen (wel goed ingesmeerd hoor F 50!)
Dick is vooral steeds bezig geweest, de grote houten tuinmeubelen uit de kelder en weer in elkaar gezet, is altijd wel een klusje.
Dat is zo fijn met dit weer, ik had de dekbedden uitgewassen en zijn dan in een halve dag al droog op de droogmolen buiten en dan ruiken zij zo lekker fris.
De luchtvochtigheid is weer zeer laag, gisteren zelfs 26 terwijl het tussen de 30 en de 60 moet zijn, en voor mij betekent dat helaas veel hoesten, 's nachts de luchtbevochtiger naast het bed, helpt natuurlijk wel maar neemt niet alles weg.
We hebben ons weer kostelijk vermaakt met de eekhoorns, die racen achter elkaar aan rondom de bomen en maken van die leuke tsjilp geluidjes wat pop zeer activeert, dus Elin ook☺
Ook leuk is dat de eekhoorns nogal verschillen in kleur, van grijs tot bruin, nou worden de grijze wel bruiner in de loop van de zomer maar toch, echte verschillen.
Van oudsher is hier 1 mei een vrije dag en merk ik verder niets van, stil is het hier altijd gelukkig.
We genoten weer zo van ons huis en vooral dan deze tijd het terras, je zit gewoon in het bos en hoort in de verte de waterval ruisen, hoe mooi wil je het hebben?

Eigenlijk, als je goed kijkt, een beetje gekke foto, Elin die op de tafel staat te kijken en net alsof Dick met het bbq rooster haar een meppie wil geven en het tegendeel is waar☺
Hij houdt juist het rooster in zijn handen, is gloeiend heet en bang dat ons klein schatje er aan gaat likken!

Tuinmeubelen weer in elkaar zetten

----------

Dinsdagmorgen 30 april. A sunny day, stoeltjes staan al buiten!
Gistermiddag had ik net alles buiten gezet, de zon is dan al lekker warm, kwám er toch een vette wolk en is het gelijk koud, dus de weermensjes gingen weer naar binnen.
Toen ben ik mij maar nuttig bezig gaan houden met honden trimmen, nou ja dat klinkt nogal veel maar in principe alleen pop op de trimtafel en Elin voor de sier.
Elin verbindt het geluid van de schaar met iets lekkers lachen toch!
Pop weer gefatsoeneerd en heb ik het haar erg uitgedund op haar rug, staart en broek, allemachtig wat een pak haar zat daar op, zij is nu weer netjes.
Elin mag daarna op de trimtafel krijgt een ieniemienie brokje en is dan ook weer tevreden en voor de leuk een borstel over haar rug.
Roos hijs ik er niet meer op, zij is erg onzeker en vind ik sneu voor haar en knip ik haar voetjes en oren als zij op de bank ligt.
Vindt zij trouwens ook niet fijn en kroop helemaal dicht tegen Dick aan, die een arm om haar heen deed en gek genoeg voelde zij dat als een soort bescherming kennelijk en kon ik zonder voetjes terug te trekken knippen!
Eén achtervoetje kon ik niet bij, daar lag zij op en ik had geen zin dat er tussen uit te wurmen, dat komt dan nog wel dacht ik.
Later liep zij door de keuken en heb ik het op die manier zonder moeilijk gedoe geknipt.
Wel heel apart en aandoenlijk, dat laatste is zij zeker met dat zachte snuitje en die lieve ogen.
De avondronde gaat zij helemaal niet meer mee . . . doet ons wel veel.

O ja natuurlijk Agnes, dit weet ik!


----------

Maandagmorgen 29 april. Gisteren het hele boek van Koos in één keer uitgelezen, daar was het echt weer voor.
Het is zo ontzettend knap om eigenlijk over één erge gebeurtenis een heel boek, en nog vreselijk boeiend ook, te kunnen schrijven.
Wát een schrijfstijl, je zou er jaloers op kunnen worden maar ik ben dan ook geen schrijfster.
Inderdaad had ik het Complete Rekelboek ook al eens gelezen.
Buiten is het ook nog grijs en o jee vanaf morgen barst het los hier, volop zon in bestelling, en dan zul je ook zien hoe snel alles echt gaat uitlopen, zo'n heerlijke tijd!
Inmiddels komt de zon 's morgens al een uur eerder op dan in NL en de zonsondergang scheelt nog 1 minuut.
Het is buiten een af en aan van vogels en als de voerhangers 's morgens nokkievol zijn, zijn zij halverwege de middag al leeg!
Dit betekent dat wij nu bijna geen voer meer hebben voor de vogels en voor de eekjes nog genoeg.
Daar heeft Dick een smakelijk mengsel voor gemaakt van zonnebloempitten, hazelnoten (uh mag wat kosten) en pinda's en het leukst vind ik als zij pinda's eten, dat gaat zo kneuterig tussen die kleine handjes.
En ik steeds maar kijken Agnes of je al iets geschreven hebt . . . en nee hoor nog steeds niet . . . ☺

----------

Zondagmorgen 28 april. Het regent vandaag pijpenstelen, loodrecht naar beneden en ook dat geeft niet want voor de rest van de week ziet het er picobello uit en het is goed voor de zich ontwikkelende plantjes.
Gisteren wel de tv aangezet op Koningsdag en waarom?
Simpel, niet omdat ik koningsgezind ben, dit onderwerp interesseert mij namelijk totaal niet en ik heb er zelfs geen mening over.
Waarom dan kijken?
Om te hopen dat alles op zo'n feestdag goed verloopt zonder inmengingen van vervelende gasten en het gevoel van 'vroeger' in NL weer even te krijgen.
En dat is echt gelukt, het publiek was namelijk geen afspiegeling van de huidige maatschappij . . . 
Vrolijke, blije mensen, veel oranje, vlaggetjes, gewoon ongecompliceerd 'gezellig'met een Emmense bevolking die er wat van gemaakt heeft!
Nou Agnes je hebt mij wat aangedaan met het aanraden van het boek van Koos van Zomeren, tranen met tuiten, wat een prachtig verhaal over hond Stanley die het leven gelaten heeft in de bergen.
Zo herkenbaar en zo mooi beschreven, zelfs niet hondenliefhebbers kunnen hier wat van opsteken, wat huisdieren betekenen voor veel mensen.
Inmiddels bij de online bieb al de nodige boeken van Koos in mijn favorietenlijstje gezet.

Huize weltevree

----------

Zaterdagmorgen 27 april. Koningsdag. Interesseert mij eigenlijk totaal niet en zie je hier uiteraard ook niks van.
Het enige oranje wat ik zie als ik naar buiten kijk, de kepen met oranje buikjes, en wat goudvinken die een prachtige oranje buik hebben, maar vast niet omdat het koningsdag is.
Ook de groenlingen en ringmussen zie ik weer en de eekhoorns eten in één dag het hele hokje leeg!
Het is zoals het is met Roos, geen hele avondronde meer voor haar, maar een halve avondronde.
Zij is nog lang niet 'ingedut' en is nog altijd bij de pinken, toch wel een stuk minder dan voorheen.
Maar . . . als ik opsta en vooral iets te eten ga maken, of zij dénkt dat ik iets te eten maak, staat zij zeker op om wat te komen halen.
Soms best irritant, maar is mijn eigen schuld omdat zij meestal ook iets krijgt, slik ik mijn irritatie in en kijk naar dat vreselijke lieve gezichtje met die zachte ogen. 
Soms overvallen mij emoties, hoe lang kan ik nog naar dat bekkie kijken, jankerd als ik ben.
Laat ik er maar verder niet over hebben, kost mij al tikkend toch weer een mist voor de ogen.
We hebben weer een stralend blauwe lucht, heel rustig weer en ik geloof dat wij straks weer lekker buiten gaan zitten met een bakkie.
Hoewel het zaterdag is heb ik niet zelf wat lekkers gebakken voor er bij, mijn eetlust is nog steeds niet zoals het was en dat is dus ook helemáál níet erg! ☺
Het 'teken' Klára op de foto heeft met de Vikingen te maken en wat precies ben ik nog niet achter.

----------

Vrijdagmorgen 26 april. Het is weer één en al leven om ons huis, een hele groep met kepen, al of niet al in broedskleed bevolken onze tuinen en voerplekken!
Dick heeft toch weer zijn hand over zijn hart gestreken en zet in de ochtend een emmertje met maar 1 maatbeker brokjes voor de reeën in de tuin, we vinden het zo leuk.
De winterbanden zijn weer van de Subaru, die nu op rust staat voorlopig en gebruiken wij in de zomer niet zo veel, dan weer de Peugeot.
Het ziet er nu weer prachtig uit buiten en heeft het vannacht weer onder 0 was, de autoruiten waren bevroren.
Even de ochtendzon er op en het ijs was weer weg.
Het is inmiddels 9.30 uur, Dick is met pop en Elin weg en Roos ligt nog in haar minimandje en is er nog niet uit geweest.
Het ene moment staat zij te dansen en huppelt door de kamer als zij denkt dat zij mee mag en soms blijft zij slapen zoals nu.
De avondronde kost haar duidelijk wat meer moeite constateerde ik pas echt gisteravond, je hoort haar dan regelmatig een beetje slepen met een voetje langs de straat en loopt met haar hoofdje naar beneden.
Vanavond nog eens goed observeren en dan besluit ik of ik met haar niet een korter stukje ga lopen, kennelijk is ong. 20 minuten toch te lang geworden.
Het is wat als je ouder wordt maar geldt voor mensen ook.

----------

Donderdagmorgen 25 april. De eekhoorns en reeën zijn ook weer terug, net of zij het horen en/of ruiken, alleen bokkenman nog niet gezien.
Verder ja, het gewone leven alweer opgepakt en gewend.
Wat een ander weer is het hier toch, nog geen druppel regen gehad en ook geen wind.
Wel is alles hier nog kaal en als je héél goed kijkt (bijna met een loep) zie je wat kleine blaadjes komen aan de vorig jaar sterk gekortwiekte struiken en ik vind dat zo dapper, hebben maandenlang onder een dikke laag sneeuw en ijs gelegen en toch komt het weer op!
Inmiddels de Peugeot weer voor gaats getrokken, letterlijk want hij staat praktisch klem onder de carpoort en dat moet altijd met beleid gebeuren.
Straks even de gordijntjes uit de camper halen, die zijn stiksmerig, heb ik ook nog nooit gewassen, zodra ik de camper uit ga vergeet ik dit soort dingen snel . . .
Dick gaat daar nog even stofzuigen vandaag daar en ik doe de rest met de welbekende Franse slag, het enige waar ik wel veel tijd aan besteed is de koelkast en de badkamer, die moeten aprilletjesfris zijn nu het nog kan.
O ja de epilooglink moet ik nog even in orde maken.

----------

Woensdagmorgen 24 april. Vandaag de epiloog geschreven op de reissite.

----------

Dinsdagmorgen 23 april. Weer thuis in het mooie stille Zweden!
Gisteren ook weer een deel mooie route en een deel autobaan, nou kun je een autobaan niet vergelijken met zo'n grote drukke weg als in NL of ander Europees land hoor!
Het blijft allemaal evengoed rustig en zonder agressie, dat zeker en is zo fijn.
Wat ook fijn was dat hoe dichter wij bij huis kwamen hoe zonniger het werd en toen wij hier aan kwamen om 14.15 uur was het een stralend blauwe lucht!
Snel het nodige uit de camper en de makkelijke stoelen, terrasdeuren open en hebben wij nog heerlijk uren in de zon gezeten, de meisjes pakten ook gelijk hun gewone leven weer op: blij en de speelgoedbak werd gelijk leeggehaald en de favorietjes er uit gevist.
Wel ook de dekbedden gelijk uit de camper en over het terras gehangen, lekker luchten, in de zon en die gemene virusjes en bacterietjes er uit.
Beetje bekrompen van mij, vast wel, maar ik had mij daar echt op verheugd . . . om de nacht weer te beginnen, na een lekkere douche en schoon fris bed . . .
In de camper zijn wij duidelijk wat minder hygiënisch.
Tegen zessen weer naar binnen en het nodige uit de camper getrokken, vandaag weer verder want het belooft een bewolkte dag te worden.
We waren eigenlijk wel wakker om 6 uur, jeetje wat is het licht hier, de zon scheen naar binnen, in de camper is het echt donker.
Toen Dick even naar de wc ging zag hij Elin al over de rand van de bank naar buiten koekeloeren en jullie hoeven je niet af te vragen waar zij naar keek hahaha

----------


Vrijdagmorgen 8 maart. We gaan wel weg maar is dubbel, ik ben gewoon ziek. Ook hierom getwijfeld maar toch, laten we maar gaan.
Ook al begonnen aan de reissite, staat achter de schermen klaar maar kreeg gisteravond de linken niet werkend, gewoon omdat ik mij zo ziek voelde en de energie totaal op was, is dus.
Ik laat het hier wel weten.
Probeer HIER

----------

Donderdagmorgen 7 maart. Het was gisteravond net als nu, kraakhelder met een temperatuurtje van -8, dat was dus weer jasjes aan voor de meiden, is alweer een paar dagen terug dat pop en Elin die aan hadden, hoewel Roos nu eigenlijk altijd wel een jasje aan heeft.
Ik ben een beetje ziekerig, voelde het al een paar dagen aankomen, erg hoesten en gewoon dood- maar dan ook doodmoe. Ook sprak Dick gisteren de dame waar ik zaterdag op bezoek was en zij had bijna geen stem meer, dus begrijp ik waar het bij mij vandaan komt.
Gelukkig zien wij voor maandag geen andere mensen in onze nabijheid en kan ik niemand besmetten, behalve Dick dan.
In de morgen kwamen Viking en Eric nog even afscheid nemen, gaan weer terug naar NL en in de middag Joke en Anne, die net als wij naar NL gaan en eventueel nog wat vakantie aan vast plakken.
Wij vinden het altijd een gek idee om elkaar een tijd niet te zien en het zou zo maar kunnen dat wij in NL nog wel even afspreken.
Ja die Roos, still going strong hoor en zij maakt zich nergens zorgen over, heerlijk toch voor een hond, er is geen gisteren en geen morgen alleen het moment van nu.
Er is nog een hoop te doen vandaag, en gek genoeg heb ik dat gevoel niet eens, en toch moet ik zo aan de slag gaan, te beginnen bij de koel/vrieskast, die in de keuken moet leeg en schoon en in de kelder blijft de andere gewoon aan.
Gelukkig is het een moderne koelkast die zelf ontdooid dus nooit een waterpartij.
Wij maken morgen ook geen haast, is niet nodig, hebben maandag pas de boot.
     
Elin loert op de aankomende pop en het rechterplaatje is om jullie misschien op een ideetje te brengen☺

-----------

Woensdagmorgen 6 maart. Gistermiddag even een afscheidsbakkie bij onze buren gedronken en Luna was weer zó grappig, zij bezoekt sinds kort een aantal uur per week de Zweedse kinderopvang en begint nu al met Zweedse woordjes te strooien erg leuk en zo zie je hoe snel kinderen dit spelenderwijs aanleren!
Om de één of andere reden, geen idee wat (is dit wel echt zo?), waren wij vanmorgen om voor 6 uur al wakker en besloten maar uit bed te gaan, voelde wel wat vreemd eerlijk gezegd en er de vinger opleggen waarom kunnen we ook niet.
Had ik het gisteren nog over Roos en nu, toch best apart, zij heeft niet gemerkt dat wij opstonden en inmiddels is het al bij half 9 en is zij nog niet wakker geweest en ook niet gemerkt dat Dick met de andere twee weg is gegaan . . .
Nee, ik houd niet van deze grappen eerlijk gezegd.
Toen Dick zei 'moeten wij haar nu wel door half Europa heen slepen', kwamen bij mij de tranen.
Gatver is voel mij nu zo labiel.
Zij is zo ontzettend lief en zo weinig eisend, ik kan haar echt nog niet missen.

Het kleine mandje vindt zij zo fijn!

----------

Dinsdagmorgen 5 maart. De dag begon verdrietig. Na het ontbijt pak ik mijn mobiel of er nog berichtjes zijn en het eerste wat ik las dat Veerle, de Engelse Setter van Peter en Astrid gisteravond onverwachts is overleden.
Het hakte er in, wij kennen hen goed en Peter kan mijn broertje zijn, net zo emo als ik wat onze hondjes betreft.
Dus toen straks de telefoon ging wist ik het al, samen huilen.
Binnenkort, als mijn stemming daar naar is zal ik eens een lans breken tegen de import van al die Zuid Europese opvanghonden en voor het aanschaffen van een goed gefokte hond.
Veerle was een goedgefokte NL hond hoor, dus over haar gaat dit juist niet!

Dick heeft gisteren de camper van zijn plaats gehaald en staat nu op het pad voor de garage., het dooit namelijk erg en we waren bang dat als wij langer wachten dat het stuk wat hij door het gras moet rijden problemen gaat geven.
Het bovenlaagje gras is al gesmolten maar vlak er onder zit nog de vorst aardig in de grond en kun je er beter over rijden.
Ik ga iets eerlijk zeggen.
Wij zien toch een beetje op om met de camper weg te gaan en de reden is Roos.
Het bleek vanmorgen zonder dat wij het uitspraken tegen elkaar, bij ons beiden een rol te spelen.
N.a.v het overlijden van Veerle gaven wij kennelijk lucht aan onze emoties.
Hoewel het echt goed gaat met Roos, voor zover wij kunnen zien en ervaren, is zij nog goed gezond maar wel oud, dat kunnen we niet meer ontkennen.
Erg op haar rust gesteld, slaapt het grootste deel van de dag, is nog altijd blij als wij thuis komen, té blij vinden wij eigenlijk, want dan danst zij door de kamer, wat we een beetje eng vinden met die slabberdekakkie achterbeentjes, eet, drinkt, poept en piest nog volkomen normaal.
Ja zo af en toe valt er onverwachts een koekje uit haar trommeltje maar die kun je met je blote handen oppakken, doen we niet hoor en vinden wij helemaal niet erg.
Maar ja, linksom of rechtsom, het camperleven is veel onrustiger dan thuis zijn.
Wat voor 'niet honden mensen', die heb ik niet veel als lezers, vast wel een beetje apart lijkt om voor deze reden op te zien tegen weggaan . . .
Dag lieve Veerle, je hebt een geweldig leven bij Peter en Astrid gehad.

---------- 

Maandagmorgen 4 maart. Nou Ardi gisteren weer met veel succes de slowcooker gebruikt hoor, ik had Joke en Anne voor ons vertrek nog een lekker maaltje beloofd en dat werd stoofvlees in pindasaus, en het leuke is dat zij altijd van die dankbare eters zijn.
Leuk om te maken, lekker om de hele dag te ruiken en heerlijk om te eten!
Ik heb inmiddels een apart receptenmapje gemaakt op m'n leppie en dat alles gaat ook mee in de camper, ik heb er zin an . . .
Het vakantiegevoel wil nog niet echt lukken, maar dat is vaker en inderdaad Cilia eenmaal op weg komt het toch langzamerhand, is ook mijn ervaring.
Het begint al met dat gezeik over kleding, wat moet je nou toch mee nemen, je kunt alles verwachten deze tijd maar je hebt ook de ervaring dat je het meeste niet aan trekt . . .
Gelukkig bemoei ik mij nooit met Dick zijn kleding, wat veel vrouwen geloof ik wel doen, maar dat is hier dus niet pfff
In principe ben ik ook een enorme huismus en voel mij fijn in huis en dat is maar goed ook.
Eenmaal uit mijn comfortzone los gerukt zie ik ook de leuke dingen wel weer, anders hadden wij natuurlijk niet zoveel gereisd.
We hebben nog steeds veel plannen maar omdat je woont op vakantie zijn die dingen toch wat op de achtergrond geraakt.
Wel willen wij zeker nog naar de Baltische Staten, je weet nooit hoe lang dat in deze gekke wereld nog kan en Estland, Letland en Litouwen staan hoog op de lijst.
Eigenlijk was Kaliningrad er ook bij maar dat kun je nu wel vergeten, zeker met ons Zweedse kenteken, dat vinden de Russen niet echt leuk meer geloof ik.

Deze liefde is er altijd, of wij op vakantie of thuis zijn, onze stabiele factor☺

----------

Zondagmorgen 3 maart. Gisteren kwamen we tijdens het boodschappen doen een NL dame tegen waar we mee in gesprek raakten, uiteraard over het wonen in Zweden.
Als ik mij niet vergis woont zij al meer dan 20 jaar in Zweden en constateerde dezelfde dingen die wij ook hebben ontdekt in 3 jaar, zowel negatief als in positief opzicht.
Zij vertelde over de Zweeds/Nederlandse Vereniging en over het blad wat 4x per jaar uitkomt.
Wegens bezuinigingen van persoonlijke aard heeft zij dat opgezegd, vond zij jammer want het blad is echt leuk, met tips in het Zweeds en Nederlands en omgekeerd.
Natuurlijk had ik wel van dat cluppie gehoord maar wij zij nou eenmaal niet van de cluppies en hebben daar verder nooit over nagedacht en nu nog niet.
Zij bood ons de clubbladen aan waar zij een stapel van had en zei ook gelijk dat wij ze konden ophalen een gelijk een bakkie komen drinken☺.
Dat ben ik dus gistermiddag gaan doen en was er om kwart voor 3 en was om half 6 thuis.
Voor mijn doen wel erg lang, het was heel gezellig, net of wij elkaar al jaren kenden en de clubbladen mee genomen en bewaren wij voor straks in de camper.
Wat ik hiermee wil zeggen, je ontmoet iemand, het 'klikt', al heb ik een hekel aan die uitdrukking maar dekt wel de lading en is toch weer hartstikke leuk!

----------

Zaterdagmorgen 2 maart. Meteorologische lente begonnen in NL? Nog steeds een laag sneeuw om ons huis en gisteren meer richting Karlstad zag je het minder worden, er is hier gewoon veel gevallen.
Ik had afspraak om half 4 in het ziekenhuis en zijn we op tijd weggegaan om de boodschapjes voor die tijd te halen en daarna gelijk weer naar huis te kunnen gaan.
Moest o.a. een nieuw filter hebben voor de luchtbevochtiger, hard nodig hier, regelmatig een luchtvochtigheid van 24%, (moet tussen de 40% en 60% zijn) en hadden op de site van Clas Ohlson al gezien dat het daar aanwezig was.
Na het douchen zetten wij al de deur van de badkamer wijd open om maar meer vocht in huis te krijgen, maar is niet genoeg.
Ook gelijk nog even twee gasflessen voor de camper laten vullen.
We hadden de honden mee want je weet nooit hoe lang je weg blijft en dat willen wij in ieder geval Roos niet aan doen, stel dat zij nodig moet plassen, zou zielig zijn.
Op een mooi plekje nog een stukje met hen gelopen zodat wij ook klaar waren toen wij thuis kwamen.
Ik kom nog even terug op de race van pop, zij loopt weliswaar op het pad maar langs de rand waar het ijs korrelig dus stroef is, dit om jullie ongerustheid weg te nemen☺
Natuurlijk denk ik aan je lieve Klára, ff kijken hoe wij het in elkaar vorken! Ben trouwens wel benieuwd naar titel van het boek, is het ook in het Engels?

Wachtkamer neuroloog, waar je overigens eigenlijk nooit hoeft te wachten, werken keurig op tijd

Hoewel Elin een grote speelgoedbak heeft, ligt dit altijd stand by

Piepbal in sok is momenteel favoriet en kan zo maar weer wat anders worden, er gaat echt nooit iets stuk, wel versleten!

----------

Vrijdagmorgen 1 maart. Verjaardag van onze zoon Marc! Godsamme weer een jaar er bij, hij leest geen krabbels dus heb ik hem uiteraard al gefeliciteerd!
Dat zijn dan natuurlijk dingen waar je niet bij bent als je zo ver weg woont, maar het andere is, dat áls je elkaar ziet, het altijd voor wat langer is dan een koffietje met een gebakkie natuurlijk!
Zo ervaar ik het leven hier ook, vriendschappen zijn dieper dan in NL, geldt natuurlijk niet voor je vaste vrienden in NL maar wel de oppervlakkige kennissen (ook leuk en waardevol hoor!), dat heb je hier eigenlijk weinig.
Gisteren weer een geslaagde avond gehad met ons eetgroepje, dat bedoel ik dus, je zit een lange tijd bij elkaar en de gesprekken gáán ergens over, serieuze dingen, lachwekkende onderwerpen, en ook dat is weer fijn.
Uiteindelijk gingen wij pas om half 1 vannacht naar bed, voor ons doen vreselijk laat . . .
Was vanmorgen om voor zevenen het bed alweer uit, wakker gemaakt door mijn phpdtje en houd het dan niet meer uit.
Handig wel, we zijn dan gelijk vroeg want Dick is solidair met mij, staat ook op en maakt de koffiegeur je weer vrolijk en natuurlijk, ook héél belangrijk, de begroeting van onze meisjes!
Straks weer naar Karlstad, tijd voor mijn shotjes.
Nog iets in NL te doen waar ik op zich niet tegen op zie maar wat bij mij wel het nodige denkwerk en afwegingen gekost heeft.
Elin wordt op 13 maart  gecastreerd, in de volksmond noemt men dat bij teefjes gesteriliseerd, bij onze eigen dierenarts in Nederland.
Ik wil dit laparoscopisch, minder belastend voor de hond en is daarbij in Zweden gillend duur, ook in NL duurder dan een 'gewone' castratie, maar is gewoon mijn keuze.
Zij is een heel gezond, superlief en mooi hondje, ik heb serieus gedacht om een nestje met haar te fokken hier in Zweden, animo voor een pup genoeg.
Toch ga ik het definitief niet doen, het belangrijkste is dat ik bang ben dat er tijdens de bevalling iets mis gaat en er hier in de nacht moeilijk tot geen dierenartshulp is, tenzij ik er een paar uur voor rijd.
Die gedachte alleen al is voor mij voldoende om er wakker van te liggen, niet alle bevallingen verlopen vlekkeloos en hebben wij zelf ook mee gemaakt.
Je moet er toch niet aan denken dat voor mijn plezier Elin gevaar loopt, dat zou ik nooit kunnen verwerken.
Daarbij zijn de meeste Fauven hier kennelhonden vanwege de jacht en ik ga geen pups op de wereld zetten die een groot deel van hun leven moeten slijten in een kennel.
Ik zeg niet dat die honden ongelukkig zijn maar mijn pups zijn familiehonden.

Onze kleine aandachttrekker, jongleren met de bal in een sok en dat allemaal om Dick zijn aandacht te trekken om met haar te spelen! Ze gooit die bal dan gewoon over haar hoofd op haar rug☺ Zo leuk om naar te kijken en dat is ook haar bedoeling, succes verzekerd!

Klaar voor de eetclub

Niet normaal meer, pop met 24 km per uur rennen over een glad ijspad, waar Dick al moeilijk liep met spikeschoenen!
Geen wonder dat zij zo slank (té slank) is!

----------

Donderdagmorgen 29 februari. Hoewel het een aardig portie sneeuw was gisteren stelde het toch niks voor en is het snel weggesmolten.
De komende dagen dag en nacht boven 0 zodat er veel weg kan dooien.
Niet erg, ik heb er wel een beetje genoeg van nu en over een week vertrekken wij zuidelijker zodat wij misschien in NL wel even lenteweer kunnen oppikken.
De agenda stroomt alweer vol, was eigenlijk niet de bedoeling, en zijn toch echt niet de minst belangrijke bezoekjes!
Het allereerste wat wij in NL gaan doen op 12 maart in de ochtend is naar Annemarie in Nieuwe Pekela, daar woont zij met 'onze' Kaya, het zusje van Emma die in mei al 16 jaar wordt!
Ik ben zo benieuwd naar haar en zal toch wel de nodige emoties bij mij oproepen . . .
Verder natuurlijk, ook allemaal leuke dingen, maar omdat wij hier zo rustig leven zal het toch wel weer 'anstrengend' zijn.
Hoor mij nou, over anstrengend gesproken!
Vanavond komt de club van 6 hier eten dus ga ik mij direct culinair uitsloven, heb gisteren al wat gedaan zodat ik vandaag niet alles hoefde te doen!
Lieve mensen tot vanmiddag, gezellig weer!

----------

Woensdagmorgen 28 februari. Gisteravond viel het ons op dat wij de topjes van de struiken voor ons huis langzamerhand weer een beetje gingen zien, teken dat het al verder in het seizoen is en denken dat héél zachtjes lente in beeld komt . . . mis dus , , ,  wakker worden en alles weer onder een laag sneeuw en het sneeuwt nu ook nog steeds en de struikjes zijn weer onder gedoken.
Dus heeft Dick de reeënemmer maar weer gevuld, we waren het al wat aan het afbouwen omdat wij zagen dat de reeën ook weer tussen de sneeuw van de grond aten en aan de twijgjes knabbelden.
En ja hoor, Dick doet de garagedeur open en zie ik er 4 vanuit het bos aan komen rennen, zo leuk!
Elin vindt het nog steeds geweldig en ook de eekhoorns zijn weer actief en renden met z'n drietjes achter elkaar aan en ik denk zo maar dat zij dat nog veel grappiger vindt, zij staat er hard bij te kwispelen voor het raam!
Gisteravond had ik het indrukwekkende programma van Tim Hofman gekeken, de laatste uitzending van 'over mijn lijk' en maakte kennelijk zoveel indruk op mij (logisch!) dat ik niet kon slapen.
Om 1 uur uit bed gegaan en zitten lezen, ik had ook een heel goed boek, ik denk zo maar dat menigeen dit wel een heel saai boek zou vinden.
Het gaat over de klokkenluider in de bouw, Ad Bos en zijn vrouw, in de jaren 90 en daarna, de rechtzaken etc..
Zulke dappere mensen, wat een misstanden, en volgens mij gaat het nog steeds zo, wat een corrupte wereld.
Hoe komt een mens er bij om zo'n boek te lezen, ja als het maar non fictie is, dan grijpt iets mij snel aan.
Met romans hoef je bij mij niet aan te komen, het echte leven is niet zo romantisch.

----------

Dinsdagmorgen 27 februari. Als Zwedenlanders zijn wij blij dat Zweden officieel toegetreden is tot de NAVO!

Geeft ons toch een wat veiliger gevoel . . .
Het werd gisteren niet echt buiten bbqen, natuurlijk ook niet binnen, maar wel buiten bbqen en binnen eten!
Het was toch te koud om buiten te zitten en ja we worden een daggie ouder natuurlijk en zijn kennelijk ook wat minder stoer . . .
Uiteraard weer gezellig, jeetje hoe vaak heb ik dit woord al getikt!
Wij waren niet laat thuis ivm met de hondenkinderen, Roos vooral, die altijd in de avond een paar keer extra moet plassen, ws door het eten eind van de middag en het drinken daarna.
Het verbaast ons sowieso dat zij het in de nacht totaal volhoudt en er 's morgens niet eens gelijk uit wil.
Er is bij Elin ook iets veranderd, sinds vorige week slaapt zij niet meer bij ons in bed maar gewoon bij Roos en pop in de kamer, gek genoeg ging zij ineens uit bed en ging naar de kamer, wij snapten er niks van, nog niet trouwens.
De avond neemt zij nog even deel aan het dagelijkse ritueel, bij ons op bed wat lekkers eten en daarna hup springt zij er gelijk af om in de kamer te gaan liggen.
Aan één kant vinden wij het niet leuk en aan de andere kant wel weer makkelijk, beetje dubbel dus.
Kennelijk voelde zij zich ineens te groot om bij pap en mam in bed te liggen☺
Nou is het hier natuurlijk ook wel makkelijk, alle deuren staan open en vanuit ons bed hebben wij zicht in de kamer, dus ook op hen en liggen zij niet echt apart.

----------

Maandagmorgen 26 februari. Gisteren weer genoeglijke uurtjes gehad met de mannen, wat een stel is dat toch, maken nergens een probleem van en bezien de meeste dingen met een grote dosis humor!
Daarbij schuwen zij ook ernstige gesprekken niet maar weten er altijd weer een draai aan te geven dat je met een lach eindigt, fijne eigenschap toch?
Het werd geen kipstoof want bepaalde kruiden heb ik niet, mijn lijstje voor NL ligt klaar, was ook geen probleem want de homemade kipsaté en homemade appelmoes werd ook zeer gewaardeerd.
Vandaag hoef ik eens niet te koken, ook fijn!
Eind van de middag naar Joke en Anne, we gaan bbqen, gewoon op hun terras met de terraswarmer aan en warme kleding.
Dick houdt zich even bezig met het overschrijven van mijn NL rijbewijs naar een Zweeds exemplaar, ineens realiseerde ik mij dat het verlengd moet worden, dit nav het verlengen van Dick zijn paspoort denk je dan aan zoiets.
Of dit allemaal op tijd gaat lukken voor wij weggaan heb ik zo mijn twijfels over, we zien wel (Zweden hè), de aanvraag is in ieder geval op tijd gedaan dan.
Ik moet er toch niet aan denken dat je geen rijbewijs hebt hier.
Direct trek ik mij terug in de camper om daar weer wat recht te trekken (figuurlijk) en schoon te maken, niet dat het daar een puinhoop is maar toch.
Dick maakt ondertussen iets simpels (ík vind dat het simpel kan maar Dick wil altijd de moeilijkste dus gecompliceerdste oplossing) van een plankje voor het bed van Roos, die ligt tijdens het rijden op het bankje achter mijn stoel op een bed met een dikke rand maar toch is het een paar keer gebeurd dat zij over dat randje kukelde bij een scherpe bocht en dat willen wij natuurlijk niet.
Zij ligt altijd zo relaxt te slapen op haar rug en dan is het vreselijk sneu als zij er af rolt.

Speluhh

Slapuhh

---------- 

Zondagmorgen 25 februari. Een grijze dag en straks komt er geloof ik weer sneeuw maar wat ik al vaker zeg, eerst zien dan geloven.
Gisteren weer een kokkereldag gehad en het meest is goed geslaagd, nou niet alles want mijn boterkoek is mislukt kan ik wel zeggen.
Van zoiets makkelijks heb ik kans gezien om  te verknallen en alleen maar omdat ik dacht, laat ik eens een stenen quichevorm nemen om hem in te bakken en dat is dus niet gelukt, ik moet stukken er uit bikken en smeuïg is hij ook al niet, zonde van de roomboter eigenlijk.
Gelukkig was de rest weer prima en ben ik in de ban van de slowcooker gekomen, leuke recepten verzameld en is ook makkelijk in de camper.
Nou ja for the time being dan . . . weet je nooit bij mij.
Het was erg gezellig met de buurtjes en Luna van 3 jaar vond het ook allemaal prachtig want zij mocht mij helpen, tafel dekken, afwasmachine inruimen en slagroom kloppen op een krukje bij het aanrecht, wat een schatje is het toch!
Elin was weer erg blij maar na een half uurtje is zij uit beeld en vertrekt naar de slaapkamer of ligt in een hoekje onder de eettafel en we merkten, nadat iedereen weg was, dat zij écht moe was.
Roos kreeg regelmatig een speeltje toebedeeld van Luna maar heeft daar geen interesse in en pop laat het ook voor wat het is.
Het wordt eentonig want vanavond komen Viking en Eric hier frites eten, is ook altijd vaste prik als zij in Zweden zijn en heb ik een lekkere kipstoof in mijn gedachten voor er bij.
Alle eetbezoekjes zijn wat geconcentreerd omdat wij straks tamelijk lang weg zijn en we elkaar toch nog wel even willen zien en spreken.
Ook de camper staat om aandacht te gillen en moet ik ook wat mee, in de loop der tijd zijn er wat dingen verhuisd naar huis en moeten weer terug de camper in.

---------- 

Zaterdagmorgen 24 februari. De goulash gisteren was ontzettend lekker, en er de hele dag van genoten, want de kruidengeur had de overhand!
Ondertussen een paar keer gekeken en geroerd, mag niet vaak want dan koelt het teveel af, het leek een beetje op een ouderwets geurtje.
Het is omdat de kruiden van Jonnie er door zaten die het er nog iets aparts bij gaf, hmmm
Dat ga ik vaker doen!
Voor vandaag staat er een Bolognesesaus op het programma die ik ook in de slowcooker ga maken, de overbuurtjes komen vanavond eten.
Ik heb wel een foto van het gerecht van gisteren maar ik vind dat eten op een foto vaak niet zo prettig overkomt, net of het al een keer gegeten is . . . vooral goulashachtige dingen dan.
Het was echt een aparte dag gisteren buiten, maak je niet vaak mee hier, en het dooit nog steeds heftig en overal buiten hoor ik gedruppel.
Ik maak mij geen illusies dat de winter voorbij is hier want vorig jaar kregen wij half april nog gigantisch veel sneeuw maar daar zijn we dit jaar dus niet bij.
Voor Roos vind ik het wel fijn want het avondrondje kan zij nu weer wat behoorlijker mee zonder uitglijden, ik vind dat uitglijden namelijk zelf ook doodeng voor haar, want als er een beentje gebroken wordt weet ik het vervolg nog niet zo net.
Pop gaat tijdens de grote rondes duidelijk minder ver weg, vindt het kennelijk ook niet zo leuk nu je door de sneeuw zakt en er ongelofelijk veel water staat in het bos.
Gelukkig nooit vieze honden hier maar nu wel natte honden!

---------- 

Vrijdagmorgen 23 februari. Hmm wij hebben gek weer nu, ook een tikje Louis geloof ik, het waait en soms regent het.
En alweer verzuchten wij 'weer een week voorbij', mijn god wat gaat de tijd toch snel.
Bezig met allerlei min of meer kleine dingen en wordt de dag binnen een mum van tijd toch weer gevuld.
Ik had niet gedacht dat wij na de emigratie nog zó bezig zouden zijn.
Begrijp mij goed hoor, want het is allemaal prima, gelukkig wel!
We houden ons bezig met leuke dingen, soms ietsjes minder leuk maar over het algemeen gaat alles ok.
Zo hadden wij van de week bij Eric erg lekker gegeten en gebruikt hij een slowcooker en heeft mij met zijn enthousiasme ook weer aangestoken want . . .
Al ongeveer 3,5 jaar heb ik zo'n pan onuitgepakt, spiksplinternieuw in de doos in de kast staan, gekocht kennelijk voor de 'heb', bij de Lidl.
Via fb nodigde Eric mij uit op de 'slowcookerclub' en ben ik eens gaan rondsnuffelen en vond het eigenlijk steeds leuker worden!
Gisteren boodschappen gedaan, moesten ook weer wildvoer hebben, denk laatste zak dit seizoen, paar potjes vogelpindakaas en gelijk de gewone boodschappen gedaan waaronder vlees voor een hopelijk lekkere goulash.
Stond dus vanmorgen al om half 9 uien te snijden en later het vlees te hakken kun je wel zeggen. je koopt dat rundvlees in een groot stuk en het scherpste mes uit mijn la (vind ik zo'n leuke uitdrukking voor een 'nitwit'), was niet scherp genoeg en ik voelde mij net een slager.
Sorry lieve Wendy.
Half tien stond de slowcooker aan volgens een recept van gedeeltelijk Eric en een beetje van Jonnie Boer, ik gebruik zijn Zwolse stoofkruiden. 
Ben wel erg benieuwd hoe het er uit ziet, nou ja dat kan ik door de glazen deksel wel zien, maar meer nog hoe het smaakt en of het echt wel draadjesvlees geworden is na 8 uur op standje medium.
Morgen verslag ☺
Ik kwam jou ook tegen Ardi wat leuk!

----------

Donderdagmorgen 22 februari. Grote klappen vannacht, stukken sneeuw die van het overkapte terras afvielen, het leek wel of er een lading stenen gelost werd, komt natuurlijk omdat het grote ijsblokken geworden waren.
Ook ontdekte Dick gisteren dat er een balk doorgezakt was, daar waar de zomerauto staat, ook vanwege de vele sneeuw, werk aan de winkel dus.
Gistermiddag kwamen Joke en Anne nog even langs met zoon en vriend, die vandaag weer vertrekken naar NL, zij waren hier maar een paar dagen, wilden even sneeuw zien haha, altijd weer gezellig!
Je kent elkaar natuurlijk ook al zo lang en geldt dan ook voor onze 'kinderen'.
Zij brengen hen vandaag naar luchthaven in Oslo dus laten wij vanmiddag Dana en Rosa uit, nemen Elin maar mee, is weer leuk voor ze!
Ook weer lang 'gevideobeld' met vriendin L. dat doen we zo af en toe om weer bij te kletsen en dat lukt ons eerlijk gezegd wel heel goed!
Wel hebben we altijd een probleem, we krijgen beiden met onze mobiel nooit het gesprek afgelopen en is het 'hoor je me nog, ben je er nog steeds, het lukt mij maar niet om af te sluiten; ik zie je niet meer maar hoor je nog wel  . . . '
We snappen beiden nog steeds niet hoe dat nou toch gaat en vinden dit wel erg oenig, en uiteindelijk sluit ik mijn mobiel dan maar helemaal af  om later weer op te starten . . .

Zeker!

-----------

Woensdagmorgen 21 februari. Het dooit als een gek hier en buiten is het lopen/glijden.
Net weer genoten van 7 reeën die als een speer komen aanrennen als zij de garagedeur horen, ik zag hen via het bos in een noodvaart aankomen, dat ga ik van de zomer weer missen!
Zo zie je maar alle seizoenen hebben voor- en nadelen en iedereen die denkt dat het nog heel donker is hier kan ik wel vertellen dat het bij ons in de ochtend al een half uur eerder licht is dan in NL!
Wij zijn ook bezig met de planning voor de vakantie maar gaan echt niet iedereen weer bezoeken, dat hebben we een half jaar geleden al gedaan . . .
Lezen jullie dit?☺
Lachen toch, want we weten hoe dat altijd gaat, ff hier en ff daar naar toe.
Wij willen in ieder geval de maand mei weer terug op honk zijn, zo'n prachtige tijd wat hier dan aanbreekt en daarbij moeten wij op 2 mei in Stockholm zijn.
Dick moet zijn paspoort verlengen en moeten wij voor naar de NL Ambassade daar, of het niet wat makkelijker kan . . . nee dus.
Er zijn nog een paar plaatsen waar dat kan maar is nog onduidelijk waar en wanneer dat is.
Gisteren kon Dick nog net een plaatsje bemachtigen op die tijd.

Onbetaalbaar hondje net als Roos en pop

Tipje voor de twijfelaars . . .

----------

Dinsdagmorgen 20 februari. Niets beleefd en eigenlijk ook niks te vertellen.
Het enige eigenlijk dat pop zich vandaag weer ernstig uitsloofde, bijna 10 km lopen achter haar Engelse kiesjes heeft, nou lopen kun je dit niet meer noemen, maar simpelweg rennen of in looppas.
Dit hadden wij na 3, toch wel heftige operaties, niet meer kunnen bedenken.
Gisteravond moest ik wel een beetje lachen hoor, kom je thuis na de avondronde ruik je aan de honden open haard, de houtkacheltjes branden hier in de buurt regelmatig lekker!
Dat mag in NL vaak niet meer en soms kan ik het mij wel voorstellen hoor, in dichtbevolkte buurten kan dit behoorlijk overlast geven.
Hier in Zweden is dat totaal geen punt van discussie, dat kun je de Zweden ook nooit afnemen, dat zou een gigantische volksopstand geven!
Daarbij zijn er hier nog veel huizen waarin alleen nog maar een houtkachel aanwezig is voor verwarming.
Je ruikt ook nooit een 'gekke' lucht van troep dat verbrand wordt maar gewoon alleen maar hout.
Ik heb heel gevoelige luchtwegen maar hier echt nooit last van.
Wat een totaal ander leven is het hier dan in NL, niet te vergelijken en ik vind het wel verklaarbaar dat er veel mensen uit NL de grote stap nemen om hier naar toe te komen.
En ik denk zo maar dat dit gaat toenemen de komende tijd en niet alleen naar Zweden.
Natuurlijk zijn er in NL ook rustige plekken om te leven maar ik vind het leven daar zo onzeker worden in vele opzichten.
Lieve Til en Nico, heel veel sterkte.

----------

Maandagmorgen 19 februari. Dat wij vandaag over 3 weken de boot naar het zuiden hebben kan ik mij nog steeds niet voorstellen, we zijn net terug voor mijn gevoel.
Plannen hebben we nog steeds niet, hangt echt van het weer af, om nou weken in NL met regen te zitten trekt ons niet erg aan.
Gisteravond en vannacht is hier weer een laag sneeuw gevallen en is weer mooi!
Of het zo langzamerhand niet gaat vervelen is de vraag . . . nou een beetje wel hoor, en dan ook alleen maar doordat het wandelen erg beperkt is.
Het fijne is hier, door gebrek aan wind, ook de bomen betoverend mooi blijven, het bos is nog dun, daar kijken wij een end doorheen en zien altijd de reeën scharrelen en aan de twijgjes knabbelen, wat graven op de grond voor voer.
Voor Elin is dit echt heel leuk en staat vaak op de vensterbank om te koekeloeren naar ze en zelf staan wij ook heel veel te kijken hoor!
Gek genoeg interesseert het Roos en pop totaal niet, wel als zij even buiten zijn in het hondentuintje en staan de reeën ook op een afstandje naar hen te kijken.
Zij weten ook dat er geen gevaar is voor ze en zullen ook nooit wegrennen, zo grappig.
En ja gisteravond weer hartstikke leuk bij de mannen en heel lekker gegeten!
Mijn stemming gaat weer wat vooruit en ach als je ziet en meemaakt hoe lief onze hondenkinderen zijn, kun je niet ontevreden of sikkeneurig zijn!
Op de tracker te zien wat een gigantische afstand pop vanmorgen heeft afgelegd en dat door dat ruige terrein, eigenlijk moet zij bij de tracker ook nog een cameraatje op haar rug dragen om ook te zien wat zij allemaal ziet!

----------

Zondagmorgen 18 februari. Hoewel het gisteren een uitgelezen mooie dag was ben ik mijn shitgevoel nog niet helemaal kwijt.
Misschien na vanavond dan eten we bij de Viking en Eric en dat staat garant voor een avondje gezelligheid.
Die ellende met Eritreeërs is natuurlijk hier ook doorgedrongen, wij leven niet onder een rotsblok in het hart van de natuur maar hebben ook NL tv.
Soms vraag ik mij af of je niet alles de deur uit moet keilen maar dan heb je je mobiel altijd nog.
Ik zou er nog toe bereid zijn maar Dick absoluut niet, dat is een nieuwsvreter.
Goed, we proberen maar weer te starten en ik moet maar vergeten hoe het 'vroeger' in NL was, ten tijde van mijn zeer gelukkige jeugd of er regelmatig op terug kijken en bedenken dat ik dit wel gehad heb.
Roos vond het erg eng gisteravond en kan ik beter maar thuis laten, zeker als het overdag gedooid heeft en het gisteravond weer 6 graden vroor.
Zij gaat dan aan de zijkant van de weg in de sneeuw lopen en durft dan daar niet meer af, kennelijk denkt zij dat de weg water is of zo, maar is gewoon één grote dikke grijze ijsplak.
We hebben ook gemerkt dat zij slecht ziet en dan ook onzeker is, logisch, zij leunt figuurlijk heel erg op mij, dat is hier thuis ook en ik houd ook constant rekening met haar omdat zij eigenlijk de hele tijd dicht in mijn buurt wil zijn.
Het is ook wat als je ouder wordt, geldt voor mensen natuurlijk ook.
Hier in het dorp wordt wel sneeuw geveegd en ook gestrooid met kleine steentjes maar dat is het dan ook.
Dan valt er weer een laag sneeuw en liggen de steentjes er onder, overdag dooien en in de avond weer vriezen maakt dat er hier op de weg een dikke onregelmatige ijskorst ligt en als je daar over heen rijdt, voel je telkens dat je heen en weer glijdt in die ijsgeulen.
Alleen op de grote doorgaande weg, de 62 wordt zand met zout gestrooid.
Wat dat betreft is zo'n tijd tussen hangen en wurgen hier niet zo makkelijk, dan maar superstrenge vorst, maar ook dat hebben we niet voor het kiezen.

Het zootje ligt lekker op ons bed

Prachtig aan het wolvenpad

Zo ziet het pad er nu uit, een ijspad dus

Wat is poppie nou?

----------

Zaterdagmorgen 17 februari. Soms, en dat is heel weinig voel ik mij wat 'zuur' en dat bekent dat ik het gevoel heb niet lekker in mijn vel te zitten en ben vandaag tamelijk serieus.
Hoe dat komt?
Allerlei dingen bij elkaar opgeteld en vooral nu, de moord op Navalny.
Nee, dat is voor mij niet de 'ver van mijn bed show', het zit veel dieper.
Ik vertel hier niet alles en zeker op politiek gebied heb ik geleerd dat het beter is sommige dingen maar niet in mijn krabbel te zetten en ik niet het achterste van mijn tong moet laten zien.
Maar Navalny volg ik al vele jaren en heb een tijd lang gewacht op de docu die er gemaakt was en het eindelijk op o.a. Netflix te zien was.
Indrukwekkend.
Ik heb het boek van Ildar Dadin gelezen 'schreeuw in de stilte', een Russische activist die strijdt voor democratie in Rusland en ook hij heeft dat moeten bekopen met foltering in een strafkamp in de Goelag.
Het verschil met Navalny is wel dat hij het heeft overleefd en wij daarom kunnen weten hoe dat in zo'n kamp gaat.
Het ís zo, niet de vrolijkste boeken die je kunt lezen maar wel de realiteit en als je ook maar een tipje van de sluier wilt oplichten, hoe het leven van Navalny daar was, moet je dit lezen.
Ja ook deze man is onder gedoken en woont en leeft in een ander land onder een andere naam.
Wat een gotspe.
Sorry voor de wat sombere krabbel.
We hebben vandaag de hele dag zon, na gisteren een natte dag, laat dat een troost zijn.

Zaterdag is bij ons al jarenlang 'patatdag'. . . ☺

----------

Vrijdagmorgen 16 februari. En dan is het alweer vrijdag en echt, de tijd vliegt voorbij en dat terwijl het hier allemaal zo rustig is en wij ons niet druk maken.
Gisteren de camper opgehaald en hij is weer als nieuw!
Volgens mij had ik hier niet eens  geschreven dat wij schade gereden hadden aan de linker achterbumper, er zat al wat schade nog van tijdens de verhuizing dat bij een bocht de trekhaak van de aanhanger de bumper een zetje gaf.
Eigenlijk kon het ons niet zoveel schelen maar toen wij bij het achteruit rijden een met gras bedekt stuk rots aantikte zag het er niet meer uit.
Eerst wilde Dick het zelf repareren maar zag er erg tegenop, zelfs toen Anne die heel handig is met dit soort dingen, zijn hulp aanbood.
Ook is de verzekering hier anders dan in NL, je bent altijd allrisk verzekerd en hebt een eigen bijdrage, er gaat nooit iets af van je no claim, dat kennen ze hier niet.
Makkie dus.
Gelukkig gisteren opgehaald want nu regent het af en toe (jawel dat kan dus ook nog!) en de wegen spiegelglad.
Vannacht stond ineens pop naast ons bed en dan zie ik al aan haar bekkie dat er iets is, zij hoefde er niet uit dus wist ik al gelijk dat er een klap sneeuw, ditmaal van de andere kant van het huis, naar beneden gekletterd was.
Wij vinden het zo verschrikkelijk lief en aandoenlijk van haar, dat zij gelijk onze steun zoekt wat wij ook belonen.
Ik tilde haar direct op bed, zij vlijt zich neer en beweegt niets meer en slaapt!
Wij zijn echt haar veilige haven en dat vatten wij op als een enorm compliment, zoveel vertrouwen in ons!
Laatst was zij in het bos uit beeld en blaften er een groep honden in de verte, Dick keek gelijk op de tracker, zij was een endje weg en zij maakte gelijk rechtsomkeert in een razende vaart rechtstreeks naar Dick!
Net heb ik nog een leuk filmpje gemaakt van Dick en de reeën, het waren er 7 vanmorgen, ook weer zo leuk.
HIERRRRRR

----------

Donderdagmorgen 15 februari. Gisteren een belletje dat de camper klaar is en of wij hem kunnen ophalen omdat hij plaats inneemt en het kennelijk druk gaat worden in zijn stalletje, met een ander seizoen voor de deur . . .
Stippeltje stippeltje omdat ik mij er nog niets bij kan voorstellen!
We 'moeten' wel vandaag want het belooft morgen glad te gaan worden en dan wil je liever niet de weg op met de camper.
Gisteren heb ik de hele dag voor de tv gezeten en het hele debattoneelstuk aan mij voorbij laten gaan, en ja dit vind ik heel interessant, Dick wat minder en verschil moet er zijn.
We zouden vandaag 'eters' krijgen maar dat is even op 'on hold' gezet, de deelnemers stonden vandaag op met een fikse keelpijn en daar zitten wij zeker niet op te wachten!
Dick zou alleen met de bus naar Karlstad gaan de camper ophalen, omdat ik het te druk zou hebben maar nu ga ik gezellig mee, ook weer leuk.
We ontdekten wel iets héél aparts!
 Dick schepte sneeuw weg van het grote terras en dat is gevallen in verschillende lagen, de onderste laag, die echt ijs geworden is stonden grote afdrukken van iets waarvan we echt niet weten wat het is.
Niet van ons, we zijn daar niet meer geweest, ook de honden niet en het zijn dierensporen volgens ons maar wat?
Gek genoeg denken wij toch echt dat er een (jonge?) eland op het terras geweest is en dat kan ook makkelijk want zij stappen met die lange benen zo het hekje onder aan de trap over.
We hebben ook zeker een aantal maal iets in de nacht gehoord, daar heb ik nog over gekrabbeld, Elin een paar keer onrustig en pop naast ons bed.
Kortom, voor ons echt een raadsel maar wel weer grappig!



Wie het weet mag het zeggen☺

----------

Woensdagmorgen 1 februari. Ja en toe kwam er nog meer sneeuw dat betekende nog meer sneeuw ruimen, en dachten wij dat het klaar was tot wij gisteravond met de honden weggingen . . .
Jeeetjenogantoe, alweer gesneeuwd.
Het was zoveel dat het in de middag weer met klappen van het dak viel op het terras, vinden wij geen grapje want als het gaat smelten kan het zijn dat het door de wanden van de kelder gaat doordringen, dus moet het weg, vandaar ook de noodzaak van sneeuwrekken, die echt komen dit jaar, maar heb je nu niks aan.
Ook ons poppie vindt de lawines geen grapje en ging daarna op ons bed liggen, een eindje bij het raam vandaan.
Elin heeft in haar korte leventje al heel veel sneeuw meegemaakt en vindt het helemaal geweldig, vooral om in die grote bergen te duiken en er door heen te klimmen, zo'n leuk gezicht, als zij zou kunnen schaterlachen had zij dit zeker gedaan!
Het is buiten nu ongekend mooi want er ligt een dikke laag sneeuw op de bomen wat er nog op blijft liggen omdat het ook niet waait.
Er liggen echt bergen sneeuw rondom ons huis en zal er straks een filmpje van maken.
Ik zie trouwens dat het nu ook een heel klein beetje sneeuwt en de temperatuur gaat straks net boven 0 komen.

Genieten voor Elin!

Genieten voor poppie!

----------

Dinsdagmorgen 13 februari. Nog nooit heb ik in mijn leven zoveel sneeuw gezien, het sneeuwt al heftig vanaf gistermiddag en vandaag blijft dat ook nog even zo.
Ongelofelijk wat een pak weer en Dick heeft zijn lichaamsbeweging ook alweer gehad . . .
Als je niets hoeft is het buitengewoon mooi, maar ja dat wás het ook nog steeds en ik weet echt niet meer hoe de wereld er zonder sneeuw uit ziet☺
Gisteravond moesten wij al ploegen voor het avondrondje en dan zie je hoe weinig mensen dit eigenlijk doen, buiten dierensporen geen mensen voetafdrukken, nou als wij geen honden hadden gehad denk ik ook dat ik het alleen maar van achter de ramen zou zien hoor, wat het avondrondje betreft dan.
De dierenarts keek gistermiddag verbaasd naar Roos en weer even in haar entingsboekje, 'oh 13 jaar, wat ziet zij er goed uit' en na onderzoek zei hij ook dat zij in een heel goede conditie is!
Als hondenmoeder groei ik bij zo'n opmerking . . .
Ook haar nageltjes zijn gelijk weer even geknipt, ik zou zo ver echt niet durven knippen en net als bij Elin, poeh wat kort en toch niet één keer in 'het leven' geknipt, knap hoor.
Ik ben geen nerveus type maar bij dit soort dingen voel ik toch mijn hart wel in tempo verhogen, getver wat heb ik er een hekel aan.
Op de terugweg nog even langs de kant van de weg gestopt om naar twee elanden in een tuin te kijken, ook dat blijft boeien!
Vanmorgen liepen er hier weer 7 reeën rond, steeds naar binnen kijken of er al schot in de zaak zat, lachen toch!
 
----------

Maandagmorgen 12 februari. Zo, dat was een bak vol haar wat ik van Elin kon afplukken en gek genoeg valt het eigenlijk niet eens op.
Nou ga ik ook lang zo ver niet als een trimster hoor, er moet a. wat te plukken over blijven en b. wat extra bescherming tegen de kou kan hier ook geen kwaad.
Ook Roos heb ik voor zover mogelijk netjes gemaakt en ben nog altijd verliefd op die propperige kattenvoetjes van haar, van die dikke bolletjes zijn dat.
Ik laat haar maar kort op de trimtafel staan, eigenlijk alleen even een borstel er over en de oortjes scheren, zij houdt dat staan naar mijn idee niet zo lang  vol, voetjes knippen die ik als zij op de bank ligt.
Vandaag is alleen pop nog aan de beurt en ook zij is een makkie, het meeste werk was altijd Emma, die had heel veel vacht, onze Gordons hadden sowieso erg veel haar.
Toen Dick gistermiddag met de meisjes wegging stond ook de auto van Joke en Anne op de parkeer en kwamen zij elkaar tegen, en zijn zij op de terugweg even een bakkie komen drinken.
Ik vind dat altijd zo gezellig en weer raken wij niet uitgebabbeld en staan we nog een kwartier in het halletje en moeten dan echt zeggen, nu stoppen we want we blijven kletsen!
Volgens mij gaan wij een enorme bak sneeuw krijgen vanaf vanmiddag tot morgenmiddag . . .
Moet vanmiddag nog wel even naar de da, geen probleem hoor, vind ik eigenlijk wel leuk, rijden in een sneeuwbui!

----------

Zondagmorgen 11 februari. Gisteren weer 'DeMol' gekeken en echt ik vind er deze keer niet veel aan.
Vaak snap ik niet waar het om gaat, of bij nader inzien valt het kwartje (is dan te laat) en ik vind de deelnemers echt niet leuk.
De minst leuke deelnemer bij mij is Kees van der Spek, bah wat een eigenwijze vent.
Meestal heb je er wel een grappig typetje bij, een 'smaakmaker' maar helaas nu niet.
Ook de nabeschouwingen kijk ik niet meer, veel te veel geschreeuw door elkaar heen, pff word je zo moe van.
Kortom, het boeit mij niet meer en denk, terwijl ik al jaren een trouwe kijker ben, dat het de volgende keer aan mij voorbij gaat, oef zal moeilijk worden . . .
Vandaag de honden maar weer eens trimmen, zij hebben slofjes aan en is niet mooi.
Maar vooral Elin, poeh wat een haren, je trekt de penseeltjes er zo uit, het haar is goed plukrijp, maar ja zij is pas 28 maart aan de beurt bij de trimster, toch moet zij even gefatsoeneerd worden.

Wandeling van vanmorgen, de wandelkeuze is niet reuze doordat veel kleine wegen afgesloten zijn door de sneeuwschuivers en door de sneeuwhoogte!

Zo ziet het er nu uit bij ons naast het huis aan de ene kant en morgen komt er weer nieuwe sneeuw bij☺ De plek van de camper is nu leeg en komen de dieren uit het bos o.a. daar door de tuin in.

----------

Zaterdagmorgen 10 februari. Net even een afspraak voor maandag gemaakt hier bij de da omdat het tijd voor de rabiës enting van Roos is.
Ik heb wel eventjes op mijn hoofd gekrabd of ik dit nog wel wilde gezien haar leeftijd had/heb in mijn twijfels maar het moet toch, in maart weer de grens over en ik heb geen zin in toestanden, ze zijn echt strenger geworden.
Ook dat vind ik altijd een moeilijk punt want wij en onze honden moeten aan allerlei regeltjes voldoen, soms terecht overigens hoor vind ik, maar massa's mensen vanuit die moeilijke landen komen hier zo maar binnen wandelen, zonder dat er eisen aan hun gezondheid gesteld worden.
Elin moet er ook aan geloven want ik laat bij de da altijd haar nageltjes knippen, ik heb daar zelf een enorme hekel aan en aangezien zij altijd op bosgrond lopen, groeien de nagels veel te lang omdat zij daar niet slijten.
Roos en pop knip ik wel zelf, die geven geen krimp en knip ik meestal als zij gewoon liggen te slapen, doen hun ogen er ook niet voor open.
Maar dat kleine verwende mokkeltje is echt een andere verhaal, zij wurmt zich in alle standen en trekt constant haar handjes terug . . .
Met Dick kan ik deze acties niet doen, vindt alles zielig en word ik bloednerveus van, 'let op dit en let op dat, waarom doe je dat nou en ahh wat zielig', en zul je zien dat het dan juist fout gaat.
En dát terwijl er niks zieligs aan is.
Bij de da houd ik haar gewoon in mijn armen en de assistente praat rustig tegen haar en knipt, soms wel met wat moeite, toch rustig haar nageltjes en daarna krijgt zij wat lekkers.
Elin, hoe vervelend zij dit ook vindt, zal echt nooit uitvallen en probeert de assistente alleen maar gunstig te stemmen door haar likjes te geven over haar handen en gezicht, ook weer zo schattig, zij hoeft ook echt geen muilkorfje of zoiets om.
En dat zou ik trouwens ook nooit accepteren . . .
Ik vermeld het hier eigenlijk niet apart maar ik plaats regelmatig filmpjes op youtube zie link bovenaan.

---------- 

Vrijdagmorgen 9 februari. Wakker worden en direct al buiten zien dat het goed koud was, is dus.
Even mijn mobiel gekeken, ja hoor was -21.
De zon schijnt, zo af en toe een wolkje en tot onze grote verbazing net ook hele kleine sneeuwvlokjes die door de zon naar beneden dwarrelen alsof er met glitter gestrooid wordt, jeetje wat apart en zo mooi.
Inderdaad Agnes, voor zover als wij het konden zien, wij zaten op de voorste en duurste rij☺,en konden het overige publiek niet echt bekijken, ondergaan de Zweden dit soort dingen anders dan wij NLers, maar we pasten ons aan.
Het lijkt onderkoeldheid, zij geven niet zo toe aan emoties, is de volksaard maar weet zeker dat zij net zo genoten als wij, dat wel!
Er werd geklapt, gezwaaid en mee gezongen, maar alles op bescheiden wijze, enuh niet dringen bij de in- en uitgang, keurig rustig wachten bij de garderobe op je beurt, heerlijk toch!
Eerlijk is eerlijk, het geeft eigenlijk best rust, je hoeft je niet te irriteren aan hen, zij verstoren het optreden niet.
Nou is het zeker zo dat deze band een zekere leeftijd van de concertgangers behelst haha, de meesten van de leeftijd die The Eagles in hun glorietijd hebben mee gemaakt.
Daarbij totaal geen afspiegeling van de huidige maatschappij . . . best fijn . . .
En o ja, Dick en ik liggen ook niet op één lijn wat muziek en nog wel wat dingen betreft, haha lachen hè en ook wij zitten regelmatig gescheiden met van die doppen op onze oren.
Nou ik dan want Dick gebruikt 'in ear' .
Je  moet ook geen kloon van elkaar worden want dan word je een ANWB echtpaar, met dezelfde jassen etc
Bevredigend antwoord Agnes?

----------

Donderdagmorgen 8 februari. En wat hebben we genoten gisteravond!
Zo goed, prachtige stemmen, supergoede muziekbegeleiding, ik weet niet hoe ik het anders moet noemen.
Op die momenten ben je even helemaal 'weg' van de wereld om je heen.
Plotseling ontdekte ik dat mijn trui nat was, bleken de tranen over mijn wangen te lopen en daar had ik niets van gemerkt, tranen van ontroering, emotie wat dan ook.
Muziek is al een passie van mij, urenlang kan ik met de koptelefoon op mijn hoofd zitten/lopen en het leven om mij heen aan mij voorbij laten gaan.
Muziek is emotie en dat geldt in grote mate voor mij zeker.
Grappig want de bekende hersenwetenschapper Eric Scherder heeft hier een boek over geschreven (Singing in the brain), wat muziek met je brein doet, hoe het hersendelen met elkaar verbindt en wat dat verder allemaal in je hoofd teweeg brengt.
Erg interessant om te lezen maar blijft wel een wetenschapper die het schrijft, dus moet je wel bij de les blijven tijdens het lezen, en geen koptelefoon op☺
Kortom, een fantastische avond beleven met je gelijkgestemde vrienden is zeer ontspannend!
De band pretendeerde geen Eagles te zijn maar een band, grote fans van The Eagles, die zo goed mogelijk hun muziek wil uitvoeren en verder ook nog een eigen repertoire te hebben, waar wij ook van konden genieten.
O.a. virtuoos gespeeld gitaarspel, laten we de fantastische drummer niet vergeten en goh laat ik maar stoppen, het was groots, neem dat maar aan!
Ik heb nog wat filmpjes gemaakt die ik op youtube zal zetten.

----------

Woensdagmorgen 7 februari. Gisteravond en vannacht is er weer met het  toverstokje gezwaaid om alles weer van een vers laagje sneeuw te voorzien.
Gistermorgen toen ik achter Dick met de camper hier door ons dorp reed vond ik het eerst best wel een beetje spannend, er liggen van die dikke gladde ijsplaten over de weg maar die grote bak tufte daar gelukkig rustig overheen.
Een maal op weg 62 niks meer aan het handje en onderweg rustig rijdend genoten van prachtige besneeuwde taferelen.
De garageman was een heel sympathieke jonge Zweed die erg babbelig was en hij zei ook veel buitenlanders in zijn bedrijf te krijgen, en dat merkte je ook!
Leuk gekletst over van alles en toen hij hoorde van de reeën om ons huis wreef hij als jager over zijn buikje . . .
Ah nee hoor, hij begreep dat heel goed hoe leuk dat voor ons is en is niks mis mee!
Hij vond het wel grappig dat wij, als niet jagers, 3 jachthonden hebben maar ja, 2 birddogs, waar hij al helemaal niets aan heeft, denk ik dan,  en een Fauve die hier voor de reeënjacht gebruikt worden.
Verder nog wat boodschapjes gedaan en weer snel naar huis.
Eind van de middag vandaag met Joke en Anne weer naar Karlstad omdat wij vanavond naar een 'Tribute van de Eagles' gaan, echt zin in!
 
'On a dark dessert highway, cool wind in my hair' tralalalalalalalala

----------

Dinsdagmorgen 6 februari. Nâh koud naggie, -18 of zoiets. Prachtige dag gisteren en toen ik vannacht naar de wc ging en altijd even door het raampje naar buiten kijk, was het weer zo mooi!
Het boompje voor in de tuin, wit bevroren en door de straatlantaarn leek het net of er lichtjes in hingen, allemaal glittertjes!
Het is steeds druk met reeën in de tuin die ook telkens het vogelhuisje omkeren om de zonnebloempitten er uit te smikkelen, een leuk gezicht.
Als de eksters het doen vind ik het niet leuk maar ja kennelijk ben ik toch een ietwat racistisch . . .
Voor Elin ook allemaal erg boeiend en fijn voor haar, toch iets te zien in deze rustige omgeving!
Een kleine krabbel want we gaan zo de camper naar Karlstad brengen en gelijk wat boodschapjes doen.

Deze moeder met zoon en dochter komen elke dag langs, vaak meerdere keren!

----------

Maandagmorgen 5 februari. Had ik het gisteren nog even over de 'waakzaamheid' van onze Engelsen, wat een flauwekul, daar hebben wij hen ook helemaal niet voor, daar hebben wij al elektronische bewaking voor, dat is iets wat wij zelf ook altijd vergeten.
Behalve dan, als je per ongeluk, wat bezoek hier soms overkomt, hun hand op het kastje leggen als zij hun schoenen uittrekken, dan moeten wij super snel schakelen want binnen 2 minuten worden wij dan gebeld, gevraagd naar het wachtwoord, en  krijgen dan de vraag of er iets aan de hand is.
Normaal hebben wij de camera's ook niet ingeschakeld, dat alleen als wij beiden langer van huis zijn, zoals op vakanties, verder nooit.
Deze bewaking kun je ook gebruiken als er met één van ons beiden iets aan de hand is wat directe hulp nodig heeft, wel veilig dus.
Toen Dick een keer bij de buitenmelder even de kap er af haalde werd er ook gelijk gereageerd.
Verder is het hier nu prachtig winterweer, 8 uur zon vandaag, en de honden hebben weer de jasjes aan, kouder dan -5, Roos heeft nu eigenlijk altijd een jas aan voor de zekerheid.
Heerlijk Cilia dat de lente weer aan komt, vinden wij echt ook hoor en dan dat grote veld wilde narcissen, mooi!
Dát is hier voorlopig zeker nog niet en ik denk zo maar dat als wij in maart vertrekken dat er nog steeds sneeuw ligt.
Grappig dat jullie al gaan snoeien, hier zie je de struiken nog niet eens, liggen onder een dikke laag sneeuw,
Zelfs is er hier gisteren weer gestrooid in de straat en komen de temperaturen voorlopig overdag en 's nachts niet boven 0, vannacht iets van -18 of zo.
Dat betekent wel heel helder weer en de nachten bezaaid met zoveel sterren, zo mooi omdat er ook geen lichtvervuiling is, heerlijke avondronde voor het gaan slapen.
Het is echt een heel ander klimaat hier en daar moet je van houden!

----------

Zondagmorgen 4 februari. Vannacht gaf Elin een paar blaffen waar je bijna van tot het plafond vliegt, mijn god zo'n harde stem heeft zij.
gelijkertijd hoorde ik het ook, net of er iets omgestoten werd op het terras.
En nee ik ben niet uit bed gegaan om te kijken, de harde blaf van dat kleine mokkeltje moet het 'iets' dan zeker al verjaagd hebben.
Ik denk absoluut niet aan een mens maar meer aan een dier en dat kan geen kleintje geweest zijn aan het geluid te horen.
Er staat totaal niets eetbaars op de veranda, juist al niet omdat je daarmee dieren kunt lokken.
Het waaide ook niet dus moet het iets levends geweest zijn en ik zag niets vanmorgen op het terras.
Maakt niet uit verder, we zijn omgeven door wild hier en ben je gewoon nieuwsgierig naar wat het geweest kan zijn.
Ook wel fijn dat Elin wat waaks is want van de Engelsen hoef je op dat vlak helemaal niets te verwachten☺
Oh Dick zei net dat het stapeltje tuinstoelen op het terras verschoven is!
Vandaag hebben we nog een 'warme' dag, dus 0 of net daarboven of onder en ik zie voor de rest van de week zeer lage temperaturen, lekker!
Beter dan die regen in NL . . .
Wendy en ik hebben weer wat nieuws op de korrel, miniatuurfiguurtjes fotograferen en in scène zetten, daar kun je heel veel mee, alleen nodig om mijn fantasie weer eens wat aan te jagen.
Ik zet wel even een foto hier om te laten zien wat ik bedoel.
Dick heeft gisteren een pad gehakt en dat hakken was echt nodig want de sneeuw is allemaal tot ijs samen gedrukt en is best zwaar werk voor een 70 plusser . . .

Poeh poeh

Kleine mensjes scenery of hoe je dat ook noemt

----------

Zaterdagmorgen 3 februari. Sneeuw stelde gisteren weinig voor, soms veel dan weer natte regen/sneeuw, tot begin van de middag.
Toch moet Dick vandaag veel sneeuw weghalen, er moet weer een pad komen vanaf de camper naar de straat omdat hij maandag of dinsdag naar Karlstad gebracht moet worden.
Wordt een pittige klus, is allemaal ijs geworden.
Gisteren de familie Jelies uit Tollenbeek gevolgd die geëmigreerd zijn naar Spanje?
Ik wel, en aan één kant dapper met zoveel kinderen en aan de andere kant vraag ik mij af of die lieve moeder dit écht wel gewild zou hebben,
Zij zijn zeer gelovig en het is totaal de wens van de vader en heb ik het gevoel dat die lieverd het als haar plicht én opdracht voelt om haar man te volgen . . .
Ze zijn pas 1x samen in Spanje geweest en de kinderen, zelfs het meisje van 17 wist op de kaart niet aan te wijzen waar Spanje ligt!
Hoe voorbereid is dit gezin dan?
Misschien gaat alles goed hoor en laten wij dat hopen, zeker voor die kinderen.
Met de jongste zal het wel ok gaan, maar die oudere kinderen, hoe vinden die zo maar aansluiting, de taal niet spreken en totaal andere gewoontes hebben en uit een enorm beschermde NL kerkelijke omgeving komen. 
Het punt is dat ik het hier ook wel eens zie, gezinnen die met kinderen naar Zweden komen, zelfs ken ik een familie waarvan de vader alleen hier geweest was om een huis te kopen en mevrouw voor het eerst in Zweden kwam vorig jaar, toen zij het huis al gekocht hadden . . .
Inmiddels hoorde ik dat het 17 jarige meisje al de nodige problemen geeft. 
Mijn idee, maar ik kan het mis hebben, is mijn kijk op emigreren, dat je met kinderen onder de maximaal 10 jaar dit nog kunt doen maar als zij tegen de pubertijd aankomen, het toch echt een ander verhaal is.
Dan kun je beter wachten tot je kinderen groot zijn om je wensen te vervullen.

----------

Vrijdagmorgen 2 februari. En weer sneeuwt het, wat een winter dit jaar, niet ongewoon natuurlijk voor Zweden, maar de hoeveelheden zijn wel wat meer dan normaal.
Vanmorgen zat de garagedeur vastgevroren en de zijdeur een meter sneeuw er tegen op, van het dak af gevallen, dus was weer vroeg aan de bak voor Dick, had hij zin in net uit bed . . .
Langzamerhand begint toch wel het verlangen naar het voorjaar hoor en dat heeft Dick dan eigenlijk nog het meest, en dat terwijl het helemaal geen zonzitter is (ik ook niet)
Oh over 5 weken gaan wij al op vakantie, wat gaat de tijd toch snel, we hebben op 11 maart de boot geboekt.
Een korte oversteek ditmaal, Rødby (Denemarken)- Puttgarden (Duitsland), duurt 3 kwartier, zonder overnachting omdat Roos al op leeftijd is en wij niet willen dat zij het moeilijk heeft om niet te kunnen plassen op de boot.
Nee nog geen echte vakantieplannen, wel op 13- en 28 maart een klusje in NL en de rest, geen idee eigenlijk nog, zal ook wel sterk van het weer afhangen.
Begin mei wil ik zeker weer thuis zijn dan wordt het hier weer zo mooi in een mum van tijd.
Ik ben voor mijn gevoel nog helemaal niet toe aan vakantie en ben net weer thuis . . .

----------

Donderdagmorgen 1 februari. Eigenlijk realiseerde ik mij net pas goed hoe slank, nou te mager, pop geworden is en ook dat het té slank is.
Zij mag absoluut niet te dik zijn ivm de toestanden die wij hebben mee gemaakt met het heup- en beenwerk.
Ik vond het al een paar weken en toen ik net haar reflectiehesje af deed dacht ik 'hmmm dit is toch wat te heftig'.
En als je dan ook gaat terug denken is zij eigenlijk pas echt weer 'los' gegaan 2x per dag sinds wij van vakantie zijn terug gekomen begin november 2023.
Daarvoor zoveel toestanden gehad en zoveel weken revalidatie en voor de zekerheid nog meer revalidatie (lees: bang) en sinds wij dus terug zijn is zij langzamerhand weer in haar normale ritme gekomen.
Laatst, toen zij, zoals echt elke dag, de sterren van de hemel liep zag je op de tracker, toen zij in rechte lijn over het pad terug kwam, dat haar snelheid 23 km per uur was!
Tel daarbij op dat zij zelden op het pad loopt, alleen als zij haast heeft om weer bij je terug te komen, maar altijd door de ruige natuur rent,  door voor ons mensen, te zeer onregelmatig terrein dendert, gebruikt zij wel heel veel energie.
Zij heeft inmiddels weer dikke gespierde billen waarvan wij echt lang dachten dat dit nooit meer terug zou kunnen komen.
Dit was ons ook geadviseerd door de arts die haar geopereerd heeft, zij moest weer spieropbouw krijgen, jammer dat hij haar nu niet meer ziet, NOUUU aan één kant dus.
Nee we zijn niet meer bang met haar en wel hebben wij nog altijd allerlei lelijke kleden hier in huis liggen (zijn wij zelf aan gewend maar valt mij soms ineens op op foto's☺) tegen het uitglijden op de gladde houten vloer, ook voor Roos natuurlijk.
Voor ons stevige, kleine laagbenige blokje beton is het wat minder important!
Maar terugkomend op de slankheid van pop, zij kreeg al een ietsje meer eten, maar ga er nu wel 10% bovenop zetten.
Hier onder ff een leuk tipje die ik al een tijd op mn leppie heb staan, onze setters hebben nooit tegen mensen opgesprongen.
Deze tip trouwens ook nooit gedaan, maar ons lieve kleine blokje begroet ook iedereen die hier binnen komt op deze wijze haha
Nee ik ga haar dit niet afleren hoor, vind het zelf veel te schattig en ach zij is zo klein en zij doet het maar heel even . . .

----------

Woensdagmorgen 31 januari. Ik houd niet van dit zwabberweer, geen hom en geen kuit. Nu weer aardig gevroren vannacht, dan weer een aantal dagen boven 0.
Gisteravond de ontdooide weg weer bevroren en hoewel ik zelf geen moment bang ben om uit te glijden, sinds mijn spikeschoenen, vind ik dit voor Roos wel even opletten.
Ik blijf zoveel mogelijk midden op de weg lopen, daar waar er gestrooid is, Roos glijdt snel uit en vind ik niet zo gezellig, die broze oude botjes.
Zelf ben ik niet zo productief momenteel, tegen het saaie aan eigenlijk, lees veel en luister muziek.
Dick is in de kelder aan de slag en tussendoor houdt hij zich bezig met het hele gedoe en ellende in Israël en de Palestijnen.
Ik heb hier al eens verteld hoe een ontzettend goede serie op Netflix, Fauda is, en dat is nu in het eggie gaande de daar!
Zelfs de hoofdrolspeler Doran (Lior Raz), een superboy, voorheen in het leger, is ook weer aan het echte werk daar . . . niks acteerrol voor hem.
Dappere mensen die vechten voor hun land.
Prachtige reportage gezien gisteren die gaat over de 'making of' van Fauda en de gevaren die zij daar bij liepen.
Je krijgt een juist beeld te zien van hoe het leven in Gaza en de grensstreek is.
En ja, het bevestigt toch echt wat wij al jaren zeggen . . . 

---------- 

Dinsdagmorgen 30 januari. Was weer spannend voor de kleine Française vanmorgen, 5 reeën die achter elkaar aan jekkeren in de tuin.
Wij blijven het ongelofelijk knap van haar vinden dat zij dit vol spanning staat te bekijken zonder geluid te geven, niks voor haar!
Eigenlijk vinden wij dit zelf niet echt leuk, de kleintjes en vooral het jonge bokje wordt altijd weggejaagd.
Bij de avondronde gisteravond zagen wij weer heel veel grote hoeven in de sneeuw en dat zie je gewoon niet dat er vaak elanden, meestal dezelfde denk ik, regelmatig om je heen bivakkeren.
Elin duikt met haar hele hoofdje in zo'n gat en snuift heel hard om maar niets te missen denk ik.
              
Elin gaat altijd goochelen met haar speeltjes om het vooral maar aantrekkelijk te maken om met haar te spelen, vooral Dick heeft zij altijd op de korrel, hij luistert ook het meest naar haar . . . ☺ Dit speeltje 'leeft' nog altijd, gekregen van fokster Natasja toen wij haar ophaalden!

----------

Maandagmorgen 29 januari. Eigenlijk hebben we niks bijzonders gedaan gisteren, wel een weer een supergezellige afsluiting met Joke en Anne, die hier eind van de middag kwamen en zijn blijven eten.
Mwah Ria wat maken jullie een lange en mooie reis zeg, heerlijk!
Ja de temperatuur in het zuiden is nu heel aangenaam, vinden wij ook wel hoor, natuurlijk zou ik bijna zeggen, ook wij houden van rond een graad of 18 boven 0 wel te verstaan.
Het lijkt wel of wij echte ijskonijnen zijn maar dat valt wel mee hoor want om in Zweden te wonen moet je wel van sneeuw houden maar het is hier gewoon qua atmosfeer heerlijk ondanks de kou en wij draaien ons hand niet om voor -20, dat is duidelijk.
De reis die jullie voor de boeg hebben is ook heel aantrekkelijk, het enige is dat de Noordkaap in de zomer behoorlijk druk is en verder is er in Zweden natuurlijk genoeg plaats, ook in de zomer!
Enuhhh we zijn thuis hoor in juni☺

----------

Zondagmorgen 28 januari. Zo, het mooie is er al weer vanaf buiten, het dooit en blijft het de komende week ook.
Laat het maar ff doorzetten anders krijgen wij weer die gletsjertoestanden.
Toen Dick gistermorgen naar het wolvenpad ging met de meiden stonden er jagers compleet vast met hun auto in de sneeuw en vroegen zij hulp om ook te helpen en zelfs dat ging niet eens met ons werkpaardje en moest er grover geschut komen om hun auto er uit te trekken.
In de middag stond er een totaal vast gereden prachtige luxe quad helemaal alleen te zijn in diezelfde regio.
Wij zijn helemaal wég van zo'n ding maar vinden het een veel te duur speeltje voor ons maar gaf Dick wel even de gelegenheid om zijn fantasie er op los te laten en er wat plaatjes mee te maken alsof hij van hemzelf was . . .
Ach ja mannen en machines hè, maar ik vind het ook kicken hoor zo'n quad en dit was dan ook nog wel een erge luxe inclusief sneeuwschuiver!
En ook grappig, zelfs ervaren Zweden gebeurt het dus ook dat zij vast komen te zitten in de sneeuw!

Stoerrrrrr

Dat tongetje!

----------

Zaterdagmorgen 27 januari. Adembenemend mooi buiten, geen woorden voor, dit moet je gezien hebben voor je het kunt geloven.
Strak blauwe lucht, zon, alle bomen besneeuwd pfffff
Als je zo mooi woont dat je uit elk raam van je huis een prachtig wintersschilderij ziet, ben je bevoorrecht!
Het heeft gisteren ongeveer 9 uur achter elkaar gesneeuwd, dan weer wat meer dan weer wat minder en is er zo'n 15cm gevallen wat de natuur weer helemaal betoverd heeft.
Het was best ploegen met de avondronde en vannacht hoorde ik de sneeuwschuiver langs rijden en heeft ons straatje weer mooi schoon geveegd.
Hier kun je volgens ons in NL alleen maar van dromen en misschien denkt niet iedereen er zo over en dat snap ik ook wel.
Wij 'hoeven' niets en het is hier natuurlijk ook totaal rustig, weinig verkeer en zie je de mooie kanten van zo'n besneeuwde omgeving.
Onze last beperkt zich tot het sneeuwschuiven om de auto uit de garage te kunnen rijden en minder goed wandelen met de honden omdat die hoge sneeuw niet lekker loopt uiteraard.
En dan krijg je een foto van vriend Aad geappt waarop hij in zwembroek de zee in Portugal in gaat!
Hou mij ten goede hoor, want ook dat lijkt mij heel fijn, heerlijke temperaturen daar nu.
Ik ben blij met deze winter, wat het is tenminste een échte winter hoewel het van mij nog wel meer mag vriezen, nu -9.

Vanuit de eetkamer

De straat inkijken

Vanaf de terrasdeuren

De toppen van de hoge dennenbomen van de buren

--------

Vrijdagmorgen 26 januari. Best een memorabele dag vandaag . . . ik (we) ben niet zo van de 'feestvierdagen' en verjaardagen vergeet ik meestal en is het maar goed dat er een agenda ligt die ik aardig bijhoud . . .
Toch is deze dag ietsjes anders, vandaag kennen Dick en ik elkaar al 60 jaar!
Ik ga hier geen romantisch verhaal houden van ik hou van jou en ik blijf je trouw maar neem van mij maar aan dat het allemaal ok is!
En wat is er veel gebeurd in deze jaren en wat hebben wij ons leven geleefd tot nu toe met ups en downs en eigenlijk altijd een beetje de focus op alles zo goed mogelijk te regelen.
Kijk, dat je niet alles, of eigenlijk veel niet zelf in de hand hebt en je er toch weer het beste van moet en weet te maken.
Wij mogen onze zegeningen tellen, dat is voor iedereen wel duidelijk en voor onszelf ook!
En ik denk zo maar dat wij nog wel even doorgaan . . . mits dus . . .
Dick, die op 15 jarige leeftijd al wist dat hij een meisje had die hij altijd zou moeten delen met liefde voor dieren, speciaal dan met honden en was dit van huis uit niet gewend, en rolde zo naadloos in dit hele hondengebeuren bij mij thuis☺
Je bent op die leeftijd natuurlijk ook erg flexibel mede door de ernstige verliefdheid!
Het heeft gisteren niet gesneeuwd, wel een paar vlokjes gezien maar vandaag gaat het heftig worden zegt zowel Dick als mijn app!
Gisteren weer gezellige eet- en kletsuurtjes met A&D, ik had een zeer voedzame gevulde kerriesoep gemaakt die volgens mij vandaag nog wel een beetje doorwerkt . . . haha

---------- 

Donderdagmorgen 25 januari. Volgens Dick zijn weerapp gaan we veel sneeuw krijgen vandaag en volgens de mijne helemaal niet, we zijn benieuwd.
Eigenlijk hoeft dit van ons ook niet meer, al zoveel sneeuw gehad en nog.
Gisteren op tijd vertrokken naar Karlstad omdat wij beiden een boodschappenlijstje hadden en helaas nog voor ik de eerste winkel betrad was mijn lijstje foetsjie, kennelijk uit de auto gevallen of weet ik veel hoe.
Knap lastig maar gelukkig had Dick zijn lijstje nog wel maar voor mij werd het natte vingerwerk met de wetenschap dat ik zeker dingen zou vergeten, en thuis gekomen is dat ook zo.
De weg 62 was goed tot sommige plekken redelijk te berijden, zo af en toe nog van die ijsplaten waarop je duidelijk gas terug moest nemen.
Winkel in en winkel uit, niks meer voor ons en op de terugweg val ik in de auto altijd wel een kwartiertje of zo in slaap . . .
Wij doen boodschappen in een sneltreinvaart om maar weer zo snel mogelijk naar huis te kunnen, ja echt waar, naar onze hondjes.
Nu de huisjes, en dat was meerdere mensen ineens opgevallen want ik heb vast wel eens meer een foto geplaatst waarop deze te zien zijn, maar weet ik ook niet zeker.
De huisjes hebben voor ons grote emotionele waarde, ja dat kan dus ook nog.
Zij zijn namelijk van onze veel te vroeg overleden schoonzoon Remko, hij overleed in 2012.
Hij werkte bij de KLM reisde veel en was tevens reserve officier bij de Landmacht, een schoonzoon om trots op te zijn..
Omdat ik niet houd van foto's van overleden mensen en huisdieren om mij heen is dit voor ons een mooie herinnering aan hem.
De 'Amsterdamplaat' er boven zag Dick op internet en vonden wij er mooi bij passen.

Dit zijn ze dus, iets van 96 huisjes, we hebben er wat meer maar niet genoeg voor nog een plankje

Langzaamaan komt de zon hoger en is het al een uur langer licht in de middag en dat is duidelijk te merken

Overhangend sneeuw dat met een klap gaat neerkomen

Pad in de hondentuin en kun je goed de dikte van de laag zien

Héél belangrijk goedje in Zweden!

----------

Woensdagmorgen 24 januari. Aan één kant fijn dat er nu in ons straatje ook zand gestrooid is en loopt weer goed maar aan de andere kant is het mooie er nu vanaf.
Het heeft erg gedooid, nog trouwens en dat geeft wel weer aparte en leuk plaatjes.
Maar nu geen tijd om ze hier neer te zetten, gaan zo weg.
Wel nog ff aan Cilia, wat leuk zeg van die Amsterdamse huisjes, misschien heb jij die van ons zelfs nog beschilderd!
Kom er morgen op terug!

----------

Dinsdagmorgen 23 januari. In no time verdwijnt de sneeuw en dat geeft wat minder plezierige momenten, zoals gletsjerstraten en paadjes.
Geregeld valt er met luid geraas een massa van het dak wat met een grote klap op de grond komt.
Het terras aan de kamerkant ligt tot aan de verandarand vol met sneeuw en inmiddels heeft Dick de kerstboom verlost, lampjes uit het ijs gehakt en de boom is nog net zo mooi als dat wij hem neer gezet hadden!
De noodzaak van sneeuwrekken is nu helemaal duidelijk geworden en kan geen winter mee mee gewacht worden want zelfs het overdekte terras voor liet de sneeuw door het schuiven van het dak af, op de grond denderen en ik schrok mij kapot van het lawinegeluid en dacht dat het dak in elkaar stortte.
De auto kan nu niet eens de garage uit, zo'n sneeuwmassa en is buurman even aan het helpen om de sneeuw wat ijzig geworden is weg te helpen scheppen.
Dick liet even een kreet slaken 'we hadden beter naar Frankrijk kunnen verhuizen'. . . ja maar dan zit je weer met die hitte in de zomer, ook geen optie!
O ja gisternacht was Elin op een moment onrustig en lag zachtjes diep te grommen, kennelijk hoorde zij wat en dat zij gelijk had zagen wij gistermorgen, grote hoeven in de tuin langs onze slaapkamer, dus een eland geweest!
Toen zij dat zware geluid gisteren overdag ook een keer liet horen ging ik gelijk kijken en  ja hoor, weer een eland die achter langs het terras liep en naar haar keek voor het raam!
Hij liep rustig door en kon ik nog net een foto maken.
In de middag liep Dick met Elin door de straat, liep langs een huis en 'voelde gewoon wat', keek opzij en daar stond hij op amper 5 meter afstand in een tuin, de grote elandenstier!
Hij keek naar Dick, die zich gelijk niet safe meer voelde, ook omdat hij met Elin liep, ook die keek een keer en dacht 'o het is maar een eland ' reageerde verder totaal niet . . .
Dick is maar via de omweg naar huis gelopen . . .
Omdat ik hondengedrag zo boeiend vind is het ook echt leuk om te zien hoe Elin op elanden of op reeën reageert, bij elanden heeft zij een ander, wat onzekere uitdrukking, staart hangt laag, zachte brom en als zij reeën ziet is zij opgewekt, vrolijk hoofdje en daarbij staart fier overeind, ook zonder geluid.
Zij is niet echt bang van elanden maar vindt hen geloof ik wel erg groot!
Enuh we kunnen haar geen ongelijk geven.

Daar staat meneer, nieuwsgierig is hij wel!

Het andere kantje van Zweden . . . ☺

----------

Maandagmorgen 22 januari. De dooi slaat hier toe en daar is Elin volgens ons erg blij mee!
Zij kan weer voor het raam over de verandarand heen kijken naar de reeën, daar lag een dikke laag sneeuw op die er ineens afgekeild is zonder dat wij dat gemerkt hebben, waar zij wel overheen het bos kon inkijken maar niet op het voederplaatsje hiernaast.
Grappig genoeg ontdekte zij dat gelijk bij het opstaan, in één run naar de rand van de bank, jammer dat zij (nog) niet kan praten en ik geloof ook zo maar dat dat dat ook nooit gaat doen anders had zij zeker gezegd hoe fijn zij dit weer vindt.
Ik heb ooit maar één hond gehad die de oren van mij hoofd kletste en dat was Emma, en ik mis haar nog altijd.
Gisteren een heel rustig dagje gehad en met de wandelrondes ons met een JvL vanaf gemaakt, tv gekeken wat hier niet zo heel veel gebeurt en is ook wel eens lekker.
Jammer, geen besneeuwde grote dennenbomen meer in zicht maar zijn nu weer groen, ik ben geestelijk nog niet zo ver geloof ik.
Met mijn rug gaat het weer wat beter maar als ik net uit bed kom ziet het geheel er droevig uit en voel ik mij ook zo.
Voor het weekend had ik een koffiecake gemaakt en die was toch lekker, gelukkig voor direct bij de koffie nog een plakje!
Hier onder een foto die Dick gisteren maakte omdat hij het zo'n grappig tafereeltje vond en jullie raden nooit wat ik daar kookte.
Veel mensen zullen de rillingen over de rug lopen maar wij vinden dat heel af en toe zo lekker, een ouderwetse custardvla . . .
 
Verschillende mensen hebben deze foto al gezien, staat op FB.

----------

Zondagmorgen 21 januari. Sodeju zeg, dan is het in 24 uur zo maar ineens 26 graden hoger geworden want nu is het +1!
Vannacht weer wat sneeuw gevallen en zal vandaag ook nog zijn gemengd met regen . . . en daar zitten we nou ook niet echt op te wachten.
Gisteravond even een blik uit het keukenraam en liep er een vos door de straat en voor je je camera cq mobiel te pakken hebt, is het eigenlijk alweer te laat.
Net uit bed vanmorgen liet Elin merken dat zij er nodig uit moest, ik was het eerst in de kleren en ging naar buiten met haar en het leek wel circus!
Om mij heen renden 5 reeën, wat een prachtig gezicht zo door de sneeuw!
Zij kwamen achter ons huis vandaan, renden langs ons heen door de voortuin van de buren, weggetje over, het bos in om vlak er na weer uit te komen achter ons huis daar waar de voeremmertjes staan!
En Elin?
Je hebt er geen idee van hoe krachtig een Fauve is, nou zij in ieder geval, ik hield haar amper (au rug), zo sterk!
Het mooie vind ik ook dat zij echt geen kik geeft maar er wel dolgraag even lekker achter aan zou willen rennen,
Kortom, zoveel wild als er rondom ons leeft, het blijft ons verwonderen!

Daar gaat vosje!

Nou zo gaat dat hier met die kou ook wel eens hoor!

----------

Zaterdagmorgen 20 januari. Het is echt niet overdreven maar jeetje wat worden wij hier onder gedompeld in de winter zeg, niet te geloven!
nu weer -25 en als het -10 is gaan wij het warm vinden , , ,
Ik las net dat er voor vanavond weer sneeuw verwacht wordt en de temperaturen wat hoger gaan komen een aantal dagen, we zullen het zien en beleven.
Sneeuw hoeft er van mij eigenlijk niet meer bij te komen, het is prachtig zo en goed te handelen, maar ja daar hebben wij niets over te zeggen natuurlijk.
Hier gaat alles zo zijn gangetje zonder al te veel ups en downs.
Roos weet steeds niet hoe snel zij na een plasje weer naar binnen moet komen en als zij dan in huis komt heeft zij een paar dolle minuten, zo blij om weer in haar warme huisje te zijn denk ik.
Vandaag ook weer wildvoer halen want als de reeën met zijn 9en komen gaat het best snel en dat terwijl wij echt niet veel geven per dag, maar ja, ze hebben het via de tamtam door gegeven denk ik.
Ook zagen wij weer grote elandenhoeven in de tuin staan en dat bezoek hebben we, Elin dus ook, gemist.
Het schijnt dat met die heftige kou het wild ook graag in de buurt van huizen vertoefd, kennelijk wat beschutting zoeken en jaha regelmatig ook voer uiteraard.
Mijn rug gaat ook weer een tikkie beter gelukkig.
Dank je Cilia voor je update en we wachten verder af en ow wat zijn je handschoenen en sokken leuk geworden, die kleuren!
Dick kreeg net via Google een leuk filmpje, zijn 'fluffy friends' het dat, een compilatie uit zijn fotobestand op zijn mobiel.
Ik heb dat allemaal niet ingesteld maar Dick vindt dat echt leuk.
Dus hier de LINK muziekje er bij is ook grappig!

----------

Vrijdagmorgen 19 januari. Alweer een mooie dag, wel ff -29 toen wij opstonden.
Dick ging even het reeënemmertje vullen en vroor met zijn hand vast aan de buitendeurkruk, hij wist niet hoe snel hij zijn vingers van die kruk moest afhalen!
Even dit om te laten zien hoe koud koud kan zijn . . . en je dus echt niet zonder dikke wanten buiten kunt zijn.
Ik wil dan ook absoluut niet dat de honden lang mee gaan, best moeilijk, want eenmaal bij het bos gaat pop voluit en heeft er net zoveel zin in als altijd en moet je haar terug fluiten.
Handenwringend strompelde ik door het huis toen Dick weg was en maar kijken op de klok en maar bang zijn voor afgevroren teentjes, en maar loeren op mijn mobiel of de tracker van pop inmiddels al uitgeschakeld was, want dan kan ik zien dat hij weer op weg naar huis is.
Goh ik ben af en toe toch zo'n senuwelijer . . .
Dit komt dan gewoon door machteloosheid omdat ik er zelf niet bij ben en de regie over de honden uit handen gegeven heb, ja zo voelt het toch nog altijd als Dick alleen met hen weggaat.
Gelukkig gaat het met mijn rug wat beter en denk dat dit wel een paar dagen kost voor de strompelfase voorbij is.
Oh Cilia, wat vervelend voor Mila, ben benieuwd wat er gevonden wordt/is, misschien ED of zo?
Daar kunnen zij aan geopereerd worden.
Laat het mij even weten!

Uitzicht vanuit het keukenraam, de voortuin of hondentuin genoemd

Het terras met wel erg veel sneeuw op de kerstboom . . .

----------

Donderdagmorgen 18 januari. Hoewel ik niet zo ben van het delen van phpdtjes moet mij nu toch even van het hart dat ik geveld ben.
Gisteren kennelijk een verkeerde beweging en het was alsof er een elastiekje in mijn rug knapte en daar loop ik nou, zuchtend en steunend, niet kunnen bukken, draaien, pijnscheuten wat mij van die onwel klinkende kreten laten slaan en al de ellende die bij rugpijn hoort.
Jammer, vandaag zo'n mooie winterdag, strak blauwe hemel, -16 en een enorme laag sneeuw wat ik alleen vanuit het raam kan bewonderen.
Gelukkig veel ramen die uitkijken op al dat moois!
Het heeft gisteren de hele dag zo heftig gesneeuwd er kwam geen eind aan, heel mooi dat dan weer wel.
Zelfs ons overdekte terras is helemaal ondergesneeuwd door de windvlagen en jammer genoeg kan ik nu niks doen, Dick doet ook al genoeg en is daarbij in de kelder aan de knutsel, hondjes moeten uitgelaten worden en is van aard nou ook niet direct een verpleegkundige . . . hij doet wel zijn best hoor☺
Gelijk heb ik gistermiddag een cocktail van diverse pijnstillers genomen, mij in bed geïnstalleerd met de koptelefoon op (lastig terwijl je ligt) en een paar uur gelegen.
Inmiddels weet ik dat je toch het beste in beweging kunt blijven, zeker regelmatig even lopen.
Toen weer opgestaan want wij gingen eten bij Viking en Manja, afscheidsetentje, doen we altijd voor zij zaterdag weer vertrekken naar NL.
Was weer heel gezellig en een welkome afleiding!
Er is gisteren minstens 60 cm sneeuw gevallen en we hadden al zoveel, je kunt ons hekje ternauwernood nog door de contouren onderscheiden, alles is sneeuw en ligt er nog veel meer dan op de onderstaande foto van gisteren!

----------

Woensdagmorgen 17 januari. Gisteravond met hondjes lopen sneeuwde het al een tijdje behoorlijk en nu, 11.00 uur in de morgen sneeuwt het nog.
Het is echt gigantisch, zoveel sneeuw en ik denk dat ik dit nog nooit gezien heb, misschien eens in mijn jeugd, maar zelfs dat betwijfel ik.
O ja toen wij in Duitsland woonden, de winter van 1979, zei Dick net.
Gisteren een heel koude dag en zijn de honden maar korte rondjes mee geweest en merk je eerlijk gezegd nergens aan dat zij het koud hebben.
Elin heeft momenteel een hele dikke vacht en draagt natuurlijk ook een jasje net als pop en haar reflectiehes er over.
Roos komt sowieso weinig buiten, met de heftige kou alleen nog in de avond en dan zo schattig, de superdikke winterjas nog van Emmaatje en zelfs haar oren zijn dan bedekt!
Zij en pop moeten eigenlijk getrimd worden en de oortjes weer kort, maar ik laat het nog maar even zo, toch wat meer bescherming.
Net heb ik pop en Elin moeten douchen met lauw water, één en al sneeuwbal.
Vannacht slecht geslapen vanwege het drama in Drenthe, kent dus alleen maar slachtoffers.
De wanhoop van die man kan ik mij helemaal voorstellen, waarschijnlijk tot het uiterste getergd.
En dan die dwangwet, ook dat spookte door mijn hoofd, wat is goed en wat is niet goed en wat zijn daar nou weer de gevolgen van?
Goed Yvonne, je woont in Zweden dus . . .

Die sneeuwjasjes staan hen wel schattig!

Ach er ligt maar een klein laagje sneeuw☺

Het is zo mooi!

Gisteren eind van de middag, is al vroeg hier☺, weg van Munkfors naar Mossängen, weer dezelfde elanden!

----------

Dinsdagmorgen 16 januari. Mwah -29 vanmorgen bij het opstaan, ook voor hier erg koud hoor!
De hondenwandeling was kort vanmorgen, gewoon een kwartiertje hier in de buurt gelopen, echt veel te koud, bang voor bevroren tenen bij hen.
Wat wel vervelend is dat je nu, (hier heb ik voor de zekerheid maar wat tekst weggehaald) in de buurt knalgele hondenpis in de sneeuw ziet en ook niet opgeruimde kak, en als je zoals wij dan, altijd alles opruimen ben je toch bang dat anderen denken dat het van onze honden is.
Die pis is echt knalgeel, tegen het oranje aan, zij mogen die hond wel eens wat meer water geven, dit is sterk geconcentreerde zooi!
Gisteren ben ik in het middaguur, wanneer de zon schijnt een rondje van een half uur met Roos alleen aan de lijn gaan lopen want met die kou gaat zij geen gewone rondes meer mee, behalve dan de avondronde.
Omdat ik niet wil dat zij langzamerhand in elkaar sukkelt, blijf ik dat tijdens deze kou maar gewoon doen, rust roest namelijk, het is duidelijk dat een half uur wel de max is voor haar.
Ook de reeën en andere dieren vinden moeilijk voer volgens ons, er zijn hier regelmatig zeker 8 reeën in de buurt en de emmertjes zijn snel leeg en trouwens ook het vogelvoer gaat snel.
Vanmorgen een groep kneuen in de tuin ook weer leuk!

Eind van de middag, een paar dagen terug

Het wordt steeds moeilijker voor haar om over de sneeuwrand van zo'n 30 cm op de verandarand heen te kijken!

Verse elandenkeutels!

----------

Maandagmorgen 15 januari. En al wat kwam gistermiddag, geen sneeuw maar wat wel kwam was een appje van Joke of wij warme glögg kwamen drinken met eigengebakken rozijnencake en homemade goulash . . .
Uiteraard zeiden wij hier ja op, heerlijk!
Wij waren om een uur of half vijf bij hen, nog steeds geen sneeuw en eerlijk gezegd vergaten wij dat helemaal en hebben ook niet meer buiten gekeken, jezus wat kunnen wij kletsen zeg.
Het was weer heerlijk gezellig, toen wij weggingen en de deur naar buiten openden om half tien waren wij helemaal verbaasd.
Het had enorm gesneeuwd en er lag een beste laag, het was weer betoverend mooi!
Zelfs onze auto was totaal, nou ingesneeuwd zal ik niet zeggen, maar er lag een dikke witte deken overheen.
Ik heb heel rustig gereden op de terugweg, doe ik sowieso natuurlijk al, maar nu was het net alsof ik over een dikke laag watten reed, heel apart en leuk!
Thuis gekomen gelijk honden jasjes aan riemen om en een rondjehondje gemaakt, wat heerlijk, het sneeuwde ook nog steeds.
Elin is dol op sneeuw, die duikt telkens diep de sporen in, graaft zich er dan diep in en tussen het lopen door wil zij steeds lekker rollen door de sneeuw, zo schattig.
Ook pop houdt van sneeuw maar wel om er los doorheen te rennen en Roos dan?
Ach die maakt het niet veel uit, die gedraagt zich net als anders of er geen sneeuw ligt, hoewel wij ons dat al bijna niet meer herinneren, zo lang ligt er nu al sneeuw!
Zó had ik mij het wonen in Zweden ook voorgesteld!

----------

Zondagmorgen 14 januari. Hoewel wij al een aantal maanden een aardig dikke sneeuwlaag hebben die alle minder mooie dingen prachtig bedekt, is er gisteren een klein laagje is bij gekomen die ook de boomtakken weer een suikerlaagje heeft gegeven.
Maar ik geloof dat wij voor vanmiddag onze borst weer nat kunnen maken, er wordt aardig wat sneeuw verwacht, de winter is hier nog lang niet voorbij!
De camper is ook weer helemaal goed gekeurd, zonder ook maar een kleine aanmerking en hij staat weer gereed klaar, vinden wij toch een fijn idee, de bumperreparatie zal nog even op zich laten wachten maar dat maakt ons niks uit.
Toen wij nog in NL woonden leek mij camperen in de sneeuw helemaal geweldig, maar na 3 winters in Zweden, hoeft dat van mij niet meer.
Het is veel te koud en te lastig met het tegenwoordig niet zo goedkope gas, je jekkert het er zo door heen en daarbij zijn de camperplekken vaak moeilijk te bereiken want er wordt sneeuw geruimd en opzij geschoven, veel P ingangen afgesloten daardoor.
Daarbij liggen aanrijdingen op de loer waar je ook niet op zit te wachten.
Natuurlijk kun je wel op geopende campings staan en juist dat vinden wij nou ook weer niet leuk.
Gisteravond weer gekeken naar mijn favoriete tv programma, De Mol, waar ik deze keer vaak geen moer van snapte.
Jammer genoeg vind ik ook de deelnemers tot nu toe niet echt leuk, kan nog komen natuurlijk maar ik heb een hekel aan die betweterige selfkicker Kees van der Spek en hoop dat hij er snel uit is en dat zal dan wel weer niet . . .
Wel heel leuk, op 7 februari a.s. ga ik met Joke en Anne naar een (afscheids?) concert van The Eagles in Karlstad, tickets al gekocht!

----------

Zaterdagmorgen 13 januari. Het sneeuwt weer, soms wat meer soms wat minder, het vriest iets van -4 en vanaf maandag zitten wij weer onder de dubbele cijfers.
Nog iets over cijfers, de Zwedenforumfoto is al 701 keer geliked . . .
Heb ik nog meer over cijfers?
Nee dus☺ O ja dat mij e reader nog maar op 10% staat en dus opgeladen moet worden want als ik ergens een hekel aan heb, zin in lezen en de e reader bijna leeg, of zin om met de koptelefoon muziek te luisteren en blijkt dat hij dood is . . .
Interessante praat vandaag hè, maar ik heb niks anders te vermelden.
Zie wel prachtige foto's overal van de late vurige zonsondergangen en zo'n foto heeft Dick gistermiddag aan de rivier gemaakt en zal ik hier ook plaatsen als hij straks weer thuis is.
Dat duurt dus nog, kreeg net een belletje dat hij even langs de veiling gaat die hier om de paar weken plaats vindt.
 
----------

Vrijdagmorgen 12 januari. Weer iets grappigs, de foto die ik gisteren hier plaatste van de drie elanden in de tuin vond ik zelf natuurlijk ook leuk maar dattie zó leuk gevonden zou worden, nooit verwacht!
Ik had hem op het Zwedenforum gezet en er kwamen tot nu toe 644 likes op en dat is wel heel veel en zelfs van de Zweedse ambassade in Nederland!
Vanmorgen 8 reeën in de tuin die 'en masse' kwamen aanrennen uit het bos toen ik uit bed kwam, dan horen zij de houten vloer kraken, toch ook wel van een afstandje, mwah wat een leven toch.
Gistermiddag had ik een uurtje de oppas op buurmeisje Luna en toen zij iets deed wat ik niet wil en nee zei ging zij in de huilstand, wat ik zelf volkomen negeerde maar de hondenkinderen dus niet . . .
Het bleek dat pop en Elin dit heel erg vonden en zo mooi, Luna lag piepend op de bank en die twee hondjes kropen bij haar en gingen haar troosten.
Echt dit was zo ontroerend om te zien en kennelijk voor Luna enorm troostend want zij viel daarbij in slaap en dat gebeurde volgens de ouders nooit zo maar op de bank en dat nog wel gewoon bij 'vreemden', ook weer leuk toch.
Lief filmpje wat ik ook op youtube zal zetten.
Eind van de middag kwamen Viking en Manja en dat was weer lachen, tot een uur of tien in de avond . . .
Ik heb bij velen de naam een maf wijf te zijn maar Manja overtreft mij hoor, jawel en dat zonder ook maar één druppeltje drank!

Dat onze honden eindeloos lief zijn weten jullie al maar dat zij een 3 jarig huilend meisje zo kunnen troosten, dat zij zelfs in slaap valt, konden haar ouders ook niet bedenken!☺
Honden zijn, mits goed opgevoed natuurlijk, echt superwezens!

De vroege morgen van 11 januari

----------

Donderdagmorgen 11 januari. En toen werd de woensdag nog een prachtige memorabele dag met veel verrassingen!
Op de eerste plaats, ik had net Elin buiten een plasje laten doen en stond zij binnen weer voor de voordeur met een schel, kort alarmerend blafje.
En dan weet ik gelijk dat er 'iets' moet zijn, óf er wordt aan het poortje gerammeld óf er staat iemand aan de deur, ik reageer altijd wanneer ik een ander soort blafje hoor omdat ik weet dat een hond, nu dan Elin want de Engelsen geven geen kik, dit niet voor niets doet.
Toen ik opstond zag ik het direct, 3 elanden in de tuin!
Grotegoden wat geweldig!
Het is volgens mij weer de bekende moeder met haar twee kinderen die hier rond lopen.
Een gewaarschuwd mens telt voor twee dus foto's en filmpjes maken door het raam, de één wat beter gelukt dan de ander, jeetje zeg wat stond ik in de opgewonden modus!
Zij namen alle tijd, liepen rustig van de appelboom twijgjes te eten en ook van de dennenboom, wat mij eigenlijk wel verbaasde.
Inmiddels weet ik dat zij wel 10 kg per dag per eland naar binnen werken met die kolossale lijven!
Zo fantastisch, geen woorden voor.
Ondertussen wist ik dat Dick er aan kwam en probeerde hem te bellen om nog even niet hier te komen en ja hoor daar kwam hij al aan en zag gelijk de elanden in de tuin, begreep waarom ik gebeld had, en reed door om een stukje verder te stoppen en ook vanaf een afstandje te genieten van deze aanblik.
Moeder eland schrok een momentje van de voorbijrijdende koelkast maakte een sprongetje en ging weer verder met eten!
Op een gegeven moment dacht een jong dat het een stukje verder nog beter was en liep via de voorkant van ons huis over de weg het bos in naast ons huis.
De andere twee namen de tijd en liepen zo vlak langs ons huis tussen de garage en huis door om even halt te houden bij het reeën/vogelvoerplekje.
Pop zag hen ook en bekeek het ademloos en Elin heb ik even van de bank af gehouden want moeder eland keek over de verandarand naar binnen en was ik toch bang dat zij dan ging blaffen!
Langzaam lopend trokken zij weer het bos in en kwamen gelijk de reeën weer hier!
Nou is dit mooi of niet dan?☺
Andere nieuws is dat het met de camper goed gegaan is, prima rijden op de 62 en aardige lui bij de garage en de hele achterbumper moet vernieuwd worden, offerte gaat naar de verzekering en bij goedkeuring worden onderdelen besteld.
Gaat wel een tijdje over heen, maar maakt ons niet uit.
Duct tape is overal goed voor hè Joke!

Geweldig!

Weer eens wat anders dan reeën! Gekke vlek op moeder eland komt door het schuin fotograferen door 3 lagen glas.

----------

Woensdagmorgen 10 januari. Gisteren ging ik in m'n eentje boodschappen doen en heb volgens mij hele gesprekken met mezelf gehouden.
Zon, blauwe lucht, alles wit bevroren, ik raakte niet uitgekeken.
Ben onderweg een aantal keer gestopt om mij te verbazen over zoveel schoonheid en dacht dat ik een winterkalender aan het kijken was, maar het was/is ECHT!
Wat een prachtige winter hebben wij en er ligt al een aantal maanden een laag sneeuw wat alleen maar mooi is.
Ik durf het bijna niet te zeggen, maar geestelijk en lichamelijk voel ik mij bij deze temperaturen dit deel van het jaar in deze situatie, op zijn best . . .
We krijgen nu een paar dagen net boven 0, hoewel verschillende weerstations verschillende uitkomsten geven en vertrouwen wij eigenlijk alleen nog maar op onze eigen thermometers.
Helaas ook iets minder leuks, vind ik dan.
Dick rijdt net weg met de camper, hij startte trouwens in één keer, maakte wel wat protesterend geluid, om naar de garage in Karlstad te gaan, zij gaan kijken wat er aan onderdelen besteld moet worden.
En waarom ben ik niet mee gegaan?
Om dezelfde reden als dat de Koninklijke familie ook niet in één vliegtuig zit als zij op reis gaan . . .
Vul dit zelf maar verder in.
Gistermiddag kwam het bezoek van onze leuke overburen nog even afscheid van ons nemen, zijn vanmorgen vroeg weer naar NL vertrokken!

9 januari Rådasjön, panoramafoto

Klarälvsbanan, vroegere spoorlijn, nu een heel lang fiets/wandelpad

Niet overdreven hè, zo mooi, zie ook het totaal bevroren meer Rådasjön

Dit is dus vanmorgen en zal ik blij zijn als hij weer terug is . . .

----------
Dinsdagmorgen 9 januari. Een stuk warmer vandaag, nu -16
Deze week wordt het hier ook wat hoger van temperatuur maar hoger dan +1 wordt het geloof ik maar één keer om vanaf het weekend weer de diepvrieskou in te duiken.
Ja toch leuk hè Annemarie om het hier eens zo te bekijken op een filmpje hoe wij hier wonen!
Verder heb ik niet veel te melden, het gaat zo z'n gangetje en niemand is hier onder de indruk van de winter, is men ook gewend en hoort er bij.
Zelf slaken wij nog steeds oh's en ah's kreten, kijk eens wat mooi, moet je die boom nou zien en die reeën in de sneeuw en ga zo maar door.
Dus gooi ik er nu nog maar een paar hondenplaatjes in want die sneeuw verveelt jullie nu ook wel eens . . .
Momenteel haar lievelingsspeeltje, zit een piepbal in

      
Echt altijd pais en vree tussen onze honden, zo fijn!

----------

Maandagmorgen 8 januari. Adembenemend mooi is het weer, en ijs- maar dan ook ijskoud en thermo ondergoed aan was geen overbodige luxe vanmorgen.
Kijk, als je eenmaal 10 minuten loopt voel je dat je zelfs warm gaat worden, alleen je handen blijven toch een klein probleempje wat de pret drukt, dus komen er hier verwarmde wanten,
Gisteren heb ik filmpjes geplaatst, ook eentje van een moeder eland met 2 kinderen, Dick kwam die tegen op weg naar de berg en zij stoorden zich totaal niet aan de auto en kon hij rustig filmen en fotograferen!
Dit stel leeft hier gewoon in de buurt en al menigmaal door vele mensen gezien, grappig toch!
Inmiddels weten wij dat je beter niet je auto kunt uitstappen om hen te fotograferen, dat werd bijna iemand noodlottig wat nog gefilmd is ook door een collega sneeuwscooteraar . . .
Best gek om dat te zien want hij en nog iemand schoten de man niet eens te hulp en filmden er op los terwijl die eland op luttele meters afstand die man volledig onder zich door schopte.
Het liep toch met een sisser af, man had alleen een gebroken been . . .
Met wilde dieren valt echt niet te spotten en zeker met die krachtpatsers van elanden.
Gisteren eind van de middag kwamen Joke en Anne en hadden we weer genoeglijke uurtjes, makkelijk maaltijd, soeppie met wat garnituurtjes er bij.
Dick heeft gisteren de weg naar de camper sneeuwvrij gemaakt, hij moet woensdag naar garage in Karlstad om te kijken wat er besteld moet worden ivm de reparatie en APK keuring.
Ook moet de camper uitgeruimd worden, er ligt nog veel troep in en ook dat is niet echt fijn bij deze kou, dus vandaag gaat de camper binnen opgewarmd worden.
Veel langer kunnen wij niet wachten want er komen één of twee dagen temperaturen rond 0 en dan kan het glad worden.
Bah een rotklus vind ik.
Daarbij vinden wij dat de camper altijd reisvaardig moet staan voor als je onverwachts naar NL moet.
Wel is het hier supermakkelijk om hem tijdelijk in- en/of uit de wegenbelasting en verzekering te halen, kost niks extra's en gaat gewoon via internet.

Wij kunnen geen selfies maken, staan er altijd zo maf op en weten gewoon niet waar je nou naar moet kijken . . . een lens, nooit van gehoord☺

Gistermorgen

Even pad overgestoken naar de huizen waar appelbomen staan en wie weet zit er nog een verrot bevroren appeltje aan en anders zijn de takjes ook lekker

--------

Zondagmorgen 7 januari, Jeetje wat had ik nu blij geweest als wij nog in NL zouden wonen, een beetje vrieskistjesweer, na al die regen!
Inmiddels zwaar verwend en is vrieskistjesweer heel gewoon, lachen toch, het is zelfs nog stukken kouder dan in mijn vriezer in de keuken!
Toch wat hogere temperaturen vandaag, nu -23!
Gisteravond leek het een heel klein beetje dampig en het effect is nu weer zó mooi, overal een wit ijslaagje overheen
Straks stonden er 6 reeën in de tuin en één in de voortuin, en eentje er naast, die gewoon over het hekje springen en daar de op de grond gevallen vogelzaadjes staan te eten!
Gistermiddag gezellige uurtjes bij de buurtjes gehad, die het leuk vonden om ons hun ouders voor te stellen en waren daarbij ook erge leuke toegankelijke mensen!
Men zegt wel eens dat het op oudere leeftijd moeilijk is om vriendschappen te sluiten maar dat geldt voor ons zeker niet en daar ben ik blij om!
Direct ga ik een poging doen om mijn filmpjes te plaatsen op youtube en wacht nog even met de krabbel te uploaden zodat ik eventueel de linkjes kan plaatsen . . . ben wel benieuwd of het weer zo lang gaat duren.
Zie net dat het weer een tijd gaat duren dus, of vandaag nog te zien of morgen!
OEHOEE KLIK OP FILMPJES!

----------

Zaterdagmorgen 6 januari. We zijn niet kinderachtig maar nu is het toch echt wel koud hoor, wel prachtig weer maar oeiiii, vannacht de max van -28 graden, ja hier kun je wel schaatsen . . .
Gisteravond bij -24 kwamen wij thuis van avondrondje en had Dick een bevroren snor en baard, het leek wel of wij op de Noordpool waren!
Roos mag zelfs deze ronde even niet meer mee, ik vind het, ondanks een winterjas, veel te koud voor haar .
Ook nu maar een kort rondje met pop en Elin, ben echt bang voor bevroren tenen.
Wij hebben de meest geavanceerde ramen qua isolatie die je je kunt voorstellen, 3 lagen glas en toch, aan de binnenkant van het slaapkamerraam zie ik een randje ijs aan de onderkant!
Ook voor hier zijn de temperaturen nu extreem hoor, laat staan in het echte hoge noorden!
Zie onder de bevroren snorren en sikkenclub!☺ En geef het portie winter van Roos maar aan Fikkie . . .

----------

Vrijdagmorgen 5 januari. Gisteravond laatste rondje was het -22 graden en de gevoelstemperatuur -25, nou dan weet je echt wel dat je in Zweden woont.
Wat een schoonheid buiten, net of er op de sneeuw talloze diamantjes lagen en het knisperde enorm onder onze spijkerschoenen, zo heerlijk!
Bij het opstaan vanmorgen ook - 22 en het gaat nog kouder worden, Dick stuurde mij net dit plaatje, op weg naar het wolvenpad!

Hij mocht van mij absoluut geen lange ronde maken, veel te bang voor bevroren hondenvoetjes en Roos gaat nu helemaal niet mee en daar heb ik in de straat een stukje mee gelopen, een minuut of tien.
De filmpjes van gisteren zijn echt heel mooi geworden en heeft Dick uit de hand gefilmd terwijl ik reed.
Eerst twijfelden wij nog ivm eventueel trillend beeld maar blijkt dat Dick nog wel een vaste hand heeft, mooi beeld!
En geloof mij, wij genieten volop van dit extreme weer!
We voeren de reeën nu wel meer bij en staan er 's morgens 5 te wachten . . . we geven hen een bodempie en voor de rest van de dag moeten zij zelf zoeken en doen zij ook, want zelfs dat kunnen wij vanuit ons huis bekijken, hoe prachtig toch.
In de avond nog een beetje voor de nacht.
Ook de vogels worden nu ruimer bediend, met vetbollen zónder netje en ik prop deze in jampotjes.
Grappig want om het enige stuk waar een hekje om heen staat is het hondentuintje aan de voorkant van het huis, hoef ik verder vast niet uit te leggen want is al talloze malen op foto's te zien geweest.
Maar goed, dat tuintje dus, soms doen de honden daar een plasje en er staat een boom met een vogelvoerhuisje en nu zien wij allemaal dierensporen de tuin in gaan, die kennelijk over het hekje springen om restjes vogelvoer van de grond te eten!
Het is te rommelig om te zien wat voor sporen dat zijn, maar ook reeën!
Het houdt ons lekker bezig hoor.
Gisteren kregen wij een verrassing van het bezoek van onze overburen, een heerlijke worst en moesten ons bedwingen om hem niet helemaal soldaat te maken en wat over te laten voor vandaag!
Wat lief van onze buurtjes!
De honden merkten ook duidelijk dat er wat anders te smikkelen viel en stonden alle drie in de keuken en hebben een héél klein stukje gekregen . . . 

Ja hebbes

Sprookjeswereld!

----------

Donderdagmorgen 4 januari. Sorry voor gisteren geen krabbel, geen tijd, we zijn gelijk na rondjehondje naar Karlstad gegaan.
En ja, ik heb tegenwoordig ook altijd een 'pechpakket' mee voor stel dat er onderweg wat gebeurt.
Maar nu gaat het pakket uitgebreid worden want zie wat er in de buurt van Malmö en Denemarken aan de hand is, sneeuw, niet te filmen, zoveel. Dit hebben wij niet gehad maar zou ook zo maar zo kunnen!
Grappig de ongeruste berichtjes over de kou hier die wij krijgen, maar wij redden ons prima hoor, natuurlijk ook hier koud en ligt er veel sneeuw maar alles is onder controle en zolang als ik nog liever in een T shirt door het huis loop is het wel goed toch?
Wel realiseerden wij ons gisteren in Karlstad dat wij toch echt wel in een heel ander land dan NL wonen hoor en dat je toch wel bevoorrecht bent om dit alles te kunnen meemaken!
In zo'n stad ook, iedereen met dikke jassen, geen bloot hoofd te zien, sleetjes, hoge bergen geschoven sneeuw aan de kanten, skibakken op auto's, parkeerplaatsen als een soort ijsbanen, bevroren Klarälven, uitverkoop in de winkels van winterspullen.
Wij gingen naar van die specifieke sneeuwschoenen kijken, vroeger van dat model tennisracket en nu mooie moderne dingen, prachtig om in dikke sneeuw te lopen.
Wilden ze nu niet kopen maar wel kijken uhh waar hoor ik dat meer?
Nee de keuze was niet meer reuze en wel hebben wij nu enig idee wat zij kosten en ook dat je deze eerder in het seizoen moet kopen wil je nog kunnen kiezen.
Het is hier nu kraakhelder, de zon is net op, 9.07 uur, wordt steeds kouder vandaag, nu nog -11 en vinden wij al niet eens koud meer, ook omdat het straffe noord oosten windje van gisteren weg is.
Volgens mij gaat de kou nog wat zuidelijker zakken en zal ook NL een tikkie mee krijgen en zag ik alweer irritant elfsteden geleuter staan . . .
Dick kwam net thuis met kouwe klauwuh, zelfs met wanten aan, was -15 en moeten we dus van die warmtedingetjes voor in onze wanten kopen.
Direct gaan wij rondje met de auto en GoPro op dashboard aan, af en toe even stoppen om gewoon filmpje te maken, zo mooi om nu te filmen!
Zal ik dit weekend op youtube zetten.

----------

Dinsdagmorgen 2 januari. Gisteren niks gedaan behalve wat in huis rommelen, voelden ons apegaar, en wat aan mijn site veranderen, zag dat er datums niet goed stonden en nog wat andere dingetjes.
Ook nog even een andere krabbelfoto hier boven bedenken.
Het sneeuwt sinds gisteravond heel licht en tegen de verwachtingen in, komen er nu toch geen grote sneeuwbuien.
Is best wel ok, het is prachtig buiten, zo blijft de sneeuw ook zijn schoonheid houden en voorlopig zowel overdag als in de nacht behoorlijk, zo'n graad of 10 onder 0, prima dus. 
Grappig dat dit zo makkelijk went en je het normaal vindt en niet eens erg koud☺
Roos gaat in ieder geval nog altijd 1x per dag zeker mee en vaak ook 2x, net hoe haar Engelse petje staat.
Dick kwam gisteren met wat fotoboeken uit de kelder en dat is zo leuk als je die al jaren niet meer gezien hebt en daarbij ontdekten wij dat het schattige geruite jasje van Elin zeker als zo'n 35 á 40 jaar oud is en we Lotte onze ruwhaar teckel er mee zagen lopen!
Best gek want ik zei al steeds dat het van Lotte geweest was en als je dan gaat uitrekenen en foto's van vroeger ziet, realiseer je de lange tijd geleden pas echt!
Onze honden dragen echt hier elke dag een jas en dat kun je je in NL gewoon niet voorstellen, maar hier is dat dus echt nodig.
Je ziet alleen maar honden mét jas, áls ik die zie bijvoorbeeld bij de winkels in de buurt, want in onze woonomgeving zie ik totaal geen hond!
Ze zijn er zeker wel maar we komen ze nooit tegen, jaha wel gisteravond hondenkak in de sneeuw bij ons avondrondje!
En ik wil niet generaliseren, maar in de straat zijn wel NLers op bezoek met een hond . . . en van onze honden kan het niet zijn, want wij ruimen alles op!

----------

Maandagmorgen 1 januari. En vanaf vandaag doen wij weer gewoon toch?
Ach wij deden al aardig gewoon hoor,de dagen gevierd met leuke en lieve mensen en we hebben er van genoten.
Gisteravond weer hartstikke gezellig met Joke en Anne, spelletjes gedaan, '30 seconden' heet dat en kenden wij helemaal niet.
Je kunt er goed bij lachen en ondertussen lekker muziekje aan uit 'onze tijd' gepresenteerd door de pretentieloze omroep MAX (toch maar eens lid van worden?), heerlijk, zo herkenbaar allemaal!
Hondjes alle 5 languit vredig slapend om ons heen, wat wil een mens nou nog meer?
En toen was het zo maar half 3, zonder dat wij er erg in hadden en dat betekent toch wat voor mensen die echt altijd om 10 uur/ half 11 in bed liggen!
Langzaam terug naar huis rijden, gelukkig maar 6 km, altijd voorzichtig ivm al die diertjes hier, gelijk thuis stukje lopen met de hondenkinderen en om 3 uur het bed ingestapt.
Ja en dan toch om half 9 wakker, de honden niet die bleven gewoon slapen.
Twee hebben we wakker gepord voor de ochtendronde en de derde, Roos ligt nog diep te slapen en het is al half 11!
O ja direct moet ik natuurlijk aan de nieuwe krabbelbladzijde voor 2024 beginnen!